Kozeta Zavalani-Tirana, Albania


Organizer: Kozeta Zavalani

Contact: kozeta_z@hotmail.com
Kristaq Shabani, President “Pegasi” Albania and Agron Shele, Secretary General “Pegasi”


Even this year we put together our voice of inspiration, with 100,000 for change poets from around the world … We are all angels, let us unify to our flight wings for a better world…

Saturday, September 29, 2012 at 10.00 – 14.00,

In “VITRINA” UNIVERSITY, in TIRANA, the capital city of Albania, will be held the event “100 Thousand Poets for Change” lead by KOZETA ZAVALANI W.P.S. The event will be organized by the Albanian Union of Writers and Artists, part of the “Bank of Ideas” of “Vitrina” Foundation.

Participating are some of the most eminent literary figures of LNPSHA “Pegasi” Albania and Association “Family and Media-The Power for Change” with the topic “For a different Albania”

We, as poets, have much work to do in our own current means of production & creation which fit this criteria of a need for challenge & change. Seeing that the world has entered a severe economic crisis with serious consequences on human life, decrease in the level of the quality of life, increase of poverty, due to the presence of corruption and inefficient policies in favor of a few people and not the majority, which is seen through the eyes of the stepmother, thus ignoring the democratic format, not giving priority to intelligence and erudition, professionalism, but militancy, the use of nepotism,
the nihilism of the previous generations …our life should change! Therefore, our creativity needs to be change, for a better life!

You can participate with your creations, in support of the “100 Thousand Poets for Change”, by signing in the network of poets from all around the world. Our site www.banka-ideve.com

Kozeta Zavalani (Qirjo) was born in Korça on March 8, 1958. She graduated from the Faculty of Economics at the University of Tirana in 1982 and in 1985, was specialized in journalism. She is the mother of two sons Mendi and Mikel and wife of the doctor Gjergj Zavalani. Kozeta worked in the Albanian Public Television and now is Editor in Chief of the magazine “Season for Change” of the “Family and Media – Power for Change” association, which she leads. She has been part of several training courses in literature, editorialism, human rights and leadership.
She was selected “Ambassador for Peace” by the Family Federation for Universal Peace she was elected president for Tirana from 2011 until 2013.
She is one of the “Women of the World – 2007” selected by “Connect Us Communications Canada” with the caption “Editor and Mother, role model for women”
In 2009 she was honoured with the second prize in the Meeting of Albanian Poets in Vushtrri
Winner of the “First Award” – in poetry by “Nositi” eitorial magazine.
The Special Winner of the Balkan Poetry in “Poetry Korça Nights” in July 2010 and “Special Award”.
She was elected president for Tirana of The International Association of Poets, Writers and Artists “PEGASI” ALBANIA and “Distinguished activist of the Civil Society”.
In September 24, 2011 she will be he initiator of the poetic Manifestation “100 thousand Poets for Change” in Albania, which includes 80 states of the world.
At the 22-World Congress of Poets in Larissa, Greece, Awarded to Kozeta Zavalani “Olympus Poetry Prize – “Demeter” “In recognition and appreciation of Exellence in Poetry” in June 2011. “Honorary Diploma of the 1 st Mediterranean Poetry Festival” and “Certificate of Merit”, Larissa, Greece, 2011.
The International Association of Poets, Writers and Artists “PEGASI” ALBANIA in November 2011 has given the high title “Pride of LNPSHA “Pegasi “Albania.
She was coauthor in the book of poetry “First songs”
in 1978 and volumes of stories 2-4-6 “Silent heroes”.
Between 1997-2002 published the periodic newspaper of PBWA “The Manager” and “Zeri i Arberit”.
In the year 2000 – 2002 volumes 1 and 2 of the book “Gra që më kanë frymëzuar” in Albanian and “Women who have inspired me” in English.
In 2005 published the volume “Halfworld” in English
In 2007 the volume “Gjysmëbota” in Albanian, as well as the bulletin “Human Rights”, a QSHDNJ edition.
In 2010 was launched the volume of poetry “Migrator”.
Recently she is publishing the novel “Ankthi” and the Volume of poetry “Soul Gate”.
In 2011 Kozeta is one of poets participants at the 50 Struga Poetry Evenings and her poems are includet in the book “Poetry from five continents”and in the World Poetry 2011, (Poetic anthology), Larissa, Greece, 2011 and to the book of the 2nd International Festival of Literature, in Ordu, Turkey.

<iframe width=”420″ height=”315″ src=”http://www.youtube.com/embed/MQXUuxnb2xQ” frameborder=”0″ allowfullscreen></iframe>

Kampusi Universitar Vitrina u gjallërua ditën e sotme pasi u mbajt eventi artistik “100 mijë Poetë për Ndryshimin” ku ishin të ftuar rreth 100 figura të shquara, poetë, shkrimtarë, piktorë, si edhe aktorë ishin pjesë e kësaj mbledhjeje masive artistike krijuese të letërsisë nga Lidhja Ndërkombëtare e Poetëve Shkrimtarëve dhe Artistëve “Pegasi” Albania e Shoqata “Familja dhe Media-Fuqia për Ndryshim”. Eventi u organizua nga Unioni i Shkrimtarëve dhe Artistëve Shqiptarë – Fondacioni “Banka e Ideve”, Lidhja Ndërkombëtare e Poetëve Shkrimtarëve dhe Artistëve “Pegasi” Albania dhe Fondacioni “Vitrina”. Pritja madhështore u bëri shumë përshtypje artistëve të cilët shprehën hapur kënaqësinë dhe përshtypjet e mira për organizimin. Znj. Kozeta Zavalani, Kryetare i Lidhjes së Shkrimtarëve dhe Artistëve Pegasi për Tiranën, njëkohësisht dhe moderatore e këtij eventi, falenderoi pjesëmarrësit dhe në mënyrë të vecantë aktoren e madhe Znj. Roza Anagnosti si dhe Nderin e Kombit Z.Dhimitër Anagnosti. Përfaqësues nga Universiteti “Vitrina” ishte Zv. Rektori Z. Teki Kurti, i cili përshëndeti të pranishmit dhe i njohu ata me misioni dhe vizionin që ky universitet paraqet e mbi të gjitha për mbështetjen që u jep evenimenteve të tilla. Në sallën “Sami Frashëri” u interprtuan krijime mjaft interesante të artistëve të njohur si dhe atyre të rinjë. Ky aktivitet ishte mjaft i larmishëm plot me emocione deri në lot gëzimi. Për të gjithë të pranishmit u shpërndanë certefikata pjesëmarrje në “100 mijë poetë për ndryshim”. Në ambjentet e Universitetit “Vitrina” u hap dhe një ekspozitë pikture me punime të: Sokol Mecollari, Irida Hazizi, Mikel Zavalani, Zhulieta Tengu. Në këtë ekspozitë u paraqitën punime me tematika nga më të ndryshme. Në fund të takimit u organizua një kokteil duke krijuar kështu një ambjent festiv dhe të ngrohtë për të gjithë të pranishmit.

Kozeta wrote:

“29th September awoke with beautiful sunrays, to be followed by an exceptionally hot day. The special artistic event of “100 Thousand Poets for Change” lightened up the atmosphere in the campus of “Vitrina University”. More than 100 acclaimed public creative figures – poets, writers, painters and actors gathered for this event, which was organized by the Union of Albanian Writers and Artists – “Bank of Ideas” Foundation, International League of Writers and Artists “Pegasi – Albania”, Vitrina Foundation, with the support of the association “Family and Media – the Power for Change”. A warm and well-organized welcome greeted the participants, who expressed their delight and good impressions.
Mrs. Kozeta Zavalani, chair of the “League of Writers and Artists Pegasi” for Tirana, as well as the moderator of the event, thanked the participants, especially the wellknown Albanian actor Mrs. Roza Anagnosti and her husband, the movie director and holder of the title “Honor of the Nation”, Mr. Dhimitër Anagnosti. The representative from Vitrina University, the vice-rector Tedi Kurti greeted the attendants and presented them with the mission and vision of this university, especially the support towards such cultural events. The “Merited Artist” Roza Anagnosti recited poetry by Naim Frashëri and Gjergj Fishta, two acclaimed and wellknown authors and poets from the Albanian National Revival, evoking the importance of poetry in this 100th year of the independence of Albania, which coincides with this year’s event of “100 Thousand Poets for Change”. Touching and impressive was the moment when the recited the poem “Joni”, written by her husband Dhimitër Anagnosti. Another important and significant part was the appeal of the poet, Mrs. Jozefina Traboini, who dedicated her speech to the innocent victims of blood feud and revenge in Albania. She said that poets and writers should do more with their words, the parliament should work seriously on this problematic issue, so as to really condemn the blood feud in Albania, and those who continue to kill with no reason, covering behind “Kanun”.
Several interesting poetic creations were interpreted in “Sami Frashëri” hall of the campus, by wellknown and new artists from all around Albania and Kosova. The activity was combined with music that evoked so much emotions even tears of joy, especially the polyphonic group of Gramsh, part of Pegasi Ensamble. The event continued with recitations of poems by the authors and poets Shefqete Gosalci, Rita Saliu, Ilir balili, Ardi Omeri, Namil Selmani, Jozefina Traboini, Agim Desku, Gjergj Rustaj, Flutura Maci, Perikli Shuli, Genta Kaloci, Dritan Zaimi etc.
All the participants were awarded with participation certificates for the event “100 Thousand Poets for Change”. A special painting exhibition opened at Vitrina University for this event. Sokol Mecollari, Irida Hazizi, Mikel Zavalani e Zhulieta Tengu participated with their works of various themes. The end of this event was marked by an impressive cocktail and a festive atmosphere with music and dance.”

This entry was posted in Tirana. Bookmark the permalink.

16 Responses to Kozeta Zavalani-Tirana, Albania

  1. Kozeta says:

    “100 mijë Poetë për Ndryshimin” në Kampusin Universitar “Vitrina”

    Rrezet e diellit shndritën me një bukuri të veçantë me 29 shtator, sepse për krijuesit ishte një eveniment i veçantë. Në Kampusin Universitar “Vitrina”po ashtu, pasi u gjallërua edhe më tepër nga eventi artistik “100 mijë Poetë për Ndryshimin”, që u mbajt aty në mbeshtetje të ku Ishin të ftuar rreth 100 figura të shquara krijuese, poetë, shkrimtarë, piktorë, si edhe aktorë që ishin pjesë e kësaj mbledhjeje masive artistike krijuese të letërsisë nga Lidhja Ndërkombëtare e Poetëve Shkrimtarëve dhe Artistëve “Pegasi” Albania e Shoqata “Familja dhe Media-Fuqia për Ndryshim”. Eventi u organizua nga Unioni i Shkrimtarëve dhe Artistëve Shqiptarë – Fondacioni “Banka e Ideve”, Lidhja Ndërkombëtare e Poetëve Shkrimtarëve dhe Artistëve “Pegasi” Albania dhe Fondacioni “Vitrina”. Pritja madhështore u bëri shumë përshtypje artistëve të cilët shprehën hapur kënaqësinë dhe përshtypjet e mira për organizimin. Znj. Kozeta Zavalani, Kryetare e Lidhjes së Shkrimtarëve dhe Artistëve Pegasi për Tiranën, njëkohësisht dhe moderatore e këtij eventi, falenderoi pjesëmarrësit dhe në mënyrë të vecantë aktoren e madhe Znj. Roza Anagnosti si dhe “Nderin e Kombit” Z.Dhimitër Anagnosti. Përfaqësues nga Universiteti “Vitrina” ishte Zv. Rektori Z. Teki Kurti, i cili përshëndeti të pranishmit dhe i njohu ata me misionin dhe vizionin, që ky universitet paraqet e mbi të gjitha, për mbështetjen që u jep evenimenteve të tilla. Pas recitimit te Artistes se Merituar e Mjeshtres se Madhe Roza Anagnosti, e cila pas recitimit te vargjeve te poezive nga Naim Frashëri e Gjergj Fishta, pasi eventi i poezisë përkon më 100 vjetorin e shpalljes së pavarësisë, recitoi edhe poezine “Joni”, shkruar nga bashkëshorti i saj Dhimiter Anagnosti-“Nderi i Kombit”. Nje pjese tjeter e rendesishme dhe domethenese ishte dhe apeli qe beri poetja Jozefina Traboini, duke ua kushtuar fjalimin e saj, viktimave te pafajshme te gjakmarrjes. Ajo shprehu se shkrimtaret dhe poetet duhet te bejne shume me fjalet e tyre dhe se parlamenti duhet te punoje me seriozisht mbi kete ceshtje problematike, per te denuar vertet gjakmarrjen ne Shqiperi, sikurse dhe ata qe vazhdojne te vrasin thjesht per hakmarrje, duke u fshehur pas Kanunit.Në sallën “Sami Frashëri” u interprtuan krijime mjaft interesante të artistëve të njohur si dhe atyre të rinj të ardhur jo vetëm nga Tirana, por edhe nga rrethe të tjera si edhe nga Kosova. Ky aktivitet mjaft i larmishëm gërshetuar edhe me muzikë, ngjalli plot emocione deri në lot gëzimi, veçanerisht grupi polifonik i Gramshit, pjesë e Ansamblit të “Pegasit”. Veprimtaria vazhdoi me recitime te poezive nga poetet, Shefqete Gosalci, Rita Saliu, Ilir balili, Ardi Omeri, Namil Selmani, Jozefina Traboini, Agim Desku, Gjergj Rustaj, Flutura Maci, Perikli Shuli, Genta Kaloci, Dritan Zaimi, etj etj. Për të gjithë të pranishmit u shpërndanë certifikata pjesëmarrje në eventin “100 mijë poetë për ndryshim”. Në ambjentet e Universitetit “Vitrina” ne mbeshtetje te kësaj veprimtarie u hap dhe një ekspozitë pikture me punime të: Sokol Mecollari, Irida Hazizi, Mikel Zavalani e Zhulieta Tengu. Në këtë ekspozitë u paraqitën punime me tematika nga më të ndryshme. Në fund të takimit u organizua një kokteil duke krijuar kështu një ambjent festiv dhe të ngrohtë për të gjithë të pranishmit, me muzikë e vallzim, ku u bashkuan artistë e poetë, pedagogë e nxënës, të gjithë në një valle të përbashkët sikur pohonin: “Të gjithë së bashku ne mund ta bëjmë botën edhe më të mirë”!

    “100 Thousand Poets for Change”in Tirana, Albania

    29th September awoke with beautiful sunrays, to be followed by an exceptionally hot day. The special artistic event of “100 Thousand Poets for Change” lightened up the atmosphere in the cam
    pus of “Vitrina University”. More than 100 acclaimed public creative figures – poets, writers, painters and actors gathered for this event, which was organized by the Union of Albanian Writers and Artists – “Bank of Ideas” Foundation, International League of Writers and Artists “Pegasi – Albania”, Vitrina Foundation, with the support of the association “Family and Media – the Power for Change”. A warm and well-organized welcome greeted the participants, who expressed their delight and good impressions.
    Mrs. Kozeta Zavalani, chair of the “League of Writers and Artists Pegasi” for Tirana, as well as the moderator of the event, thanked the participants, especially the wellknown Albanian actor Mrs. Roza Anagnosti and her husband, the movie director and holder of the title “Honor of the Nation”, Mr. Dhimitër Anagnosti. The representative from Vitrina University, the vice-rector Tedi Kurti greeted the attendants and presented them with the mission and vision of this university, especially the support towards such cultural events. The “Merited Artist” Roza Anagnosti recited poetry by Naim Frashëri and Gjergj Fishta, two acclaimed and wellknown authors and poets from the Albanian National Revival, evoking the importance of poetry in this 100th year of the independence of Albania, which coincides with this year’s event of “100 Thousand Poets for Change”. Touching and impressive was the moment when the recited the poem “Joni”, written by her husband Dhimitër Anagnosti. Another important and significant part was the appeal of the poet, Mrs. Jozefina Traboini, who dedicated her speech to the innocent victims of blood feud and revenge in Albania. She said that poets and writers should do more with their words, the parliament should work seriously on this problematic issue, so as to really condemn the blood feud in Albania, and those who continue to kill with no reason, covering behind “Kanun”.
    Several interesting poetic creations were interpreted in “Sami Frashëri” hall of the campus, by wellknown and new artists from all around Albania and Kosova. The activity was combined with music that evoked so much emotions even tears of joy, especially the polyphonic group of Gramsh, part of Pegasi Ensamble. The event continued with recitations of poems by the authors and poets Shefqete Gosalci, Rita Saliu, Ilir balili, Ardi Omeri, Namil Selmani, Jozefina Traboini, Agim Desku, Gjergj Rustaj, Flutura Maci, Perikli Shuli, Genta Kaloci, Dritan Zaimi etc.
    All the participants were awarded with participation certificates for the event “100 Thousand Poets for Change”. A special painting exhibition opened at Vitrina University for this event. Sokol Mecollari, Irida Hazizi, Mikel Zavalani e Zhulieta Tengu participated with their works of various themes. The end of this event was marked by an impressive cocktail and a festive atmosphere with music and dance.

    1. Kozeta Zavalani
    2. Roza Anagnosti
    3. Dhimiter Anagnosti
    4. Perikli Shuli
    5. Jozefina Traboini
    6. Ilir Balili
    7. Enkeleda Bilali
    8. Eni Filipi
    9. Angjelina Xhara
    10. Gent Kaloci
    11. Mirela Dilka
    12. Kliton Shuli
    13. Federata E Grave
    14. Artur Spaho
    15. Agim Desku
    16. Namik Selmani
    17. Lumtiru Sholla
    18. Elona Hasimllari
    19. Pellumb Alia
    20. Diamand Lloja
    21. Neil Ruci
    22. Diana Ruci
    23. Drita Shuli
    24. Bledar Kryemadhi
    25. Pina Vata
    26. Eriselda Dyrmishi
    27. Muhamet Cenko
    28. Dritan Zaimi
    29. Hatixhe Xhabiu
    30. Ermira Guza
    31. Rasim Thaçi
    32. Ramadan Haxhiu
    33. Sherife Thaçi
    34. Tone Deda
    35. Menduh Zavalani
    36. Mikel Zavalani
    37. Adem Rrehaj
    38. Zhulieta Tengu
    39. Ilir Balili
    40. Mirela Dilka
    41. Mihal Mimani
    42. Skënderbe Sadikaj
    43. Ardian Sadikaj
    44. Denis Bibaj
    45. Alida Skënderaj
    46. Valmira Kapaj
    47. Sotiris Jahja
    48. Fatime Meta
    49. Ramazan Dervishi
    50. Ardi Omeri
    51. Aklenida Fetahu
    52. Julvina Gjermeni
    53. Fitnete Buçpapaj
    54. But Jaku
    55. Merita Hoxha
    56. Drite Maxhunaj
    57. Gjergj Rrustaj
    58. Flutura Maci
    59. Virxhinia Selmani
    60. Sadije Aliti

  2. Kozeta Zavalani says:

    “100 Thousand Poets for Change” in Tirana, Albania

    29th September awoke with beautiful sunrays, to be followed by an exceptionally hot day. The special artistic event of “100 Thousand Poets for Change” lightened up the atmosphere in the campus of “Vitrina University”. More than 100 acclaimed public creative figures – poets, writers, painters and actors gathered for this event, which was organized by the Union of Albanian Writers and Artists – “Bank of Ideas” Foundation, International League of Writers and Artists “Pegasi – Albania”, Vitrina Foundation, with the support of the association “Family and Media – the Power for Change”. A warm and well-organized welcome greeted the participants, who expressed their delight and good impressions.
    Mrs. Kozeta Zavalani, chair of the “League of Writers and Artists Pegasi” for Tirana, as well as the moderator of the event, thanked the participants, especially the wellknown Albanian actor Mrs. Roza Anagnosti and her husband, the movie director and holder of the title “Honor of the Nation”, Mr. Dhimitër Anagnosti. The representative from Vitrina University, the vice-rector Tedi Kurti greeted the attendants and presented them with the mission and vision of this university, especially the support towards such cultural events. The “Merited Artist” Roza Anagnosti recited poetry by Naim Frashëri and Gjergj Fishta, two acclaimed and wellknown authors and poets from the Albanian National Revival, evoking the importance of poetry in this 100th year of the independence of Albania, which coincides with this year’s event of “100 Thousand Poets for Change”. Touching and impressive was the moment when the recited the poem “Joni”, written by her husband Dhimitër Anagnosti. Another important and significant part was the appeal of the poet, Mrs. Jozefina Traboini, who dedicated her speech to the innocent victims of blood feud and revenge in Albania. She said that poets and writers should do more with their words, the parliament should work seriously on this problematic issue, so as to really condemn the blood feud in Albania, and those who continue to kill with no reason, covering behind “Kanun”.
    Several interesting poetic creations were interpreted in “Sami Frashëri” hall of the campus, by wellknown and new artists from all around Albania and Kosova. The activity was combined with music that evoked so much emotions even tears of joy, especially the polyphonic group of Gramsh, part of Pegasi Ensamble. The event continued with recitations of poems by the authors and poets Shefqete Gosalci, Rita Saliu, Ilir balili, Ardi Omeri, Namil Selmani, Jozefina Traboini, Agim Desku, Gjergj Rustaj, Flutura Maci, Perikli Shuli, Genta Kaloci, Dritan Zaimi etc.
    All the participants were awarded with participation certificates for the event “100 Thousand Poets for Change”. A special painting exhibition opened at Vitrina University for this event. Sokol Mecollari, Irida Hazizi, Mikel Zavalani e Zhulieta Tengu participated with their works of various themes. The end of this event was marked by an impressive cocktail and a festive atmosphere with music and dance.

  3. A video from the event “100 Thousand Poets for Change” in Tirana, Albania. It was held in the campus of the private university Vitrina on September 29, 2012 and was attended and supported by several acclaimed Albanian poets and artist, as well as students, journalists and poetry fans.
    Kampusi Universitar “Vitrina” u gjallërua ditën e sotme pasi u mbajt eventi artistik “100 mijë Poetë për Ndryshimin” ku ishin të ftuar rreth 100 figura të shquara, poetë, shkrimtarë, piktorë, si edhe aktorë ishin pjesë e kësaj mbledhjeje masive artistike krijuese të letërsisë nga Lidhja Ndërkombëtare e Poetëve Shkrimtarëve dhe Artistëve “Pegasi” Albania e Shoqata “Familja dhe Media-Fuqia për Ndryshim”. Eventi u organizua nga Unioni i Shkrimtarëve dhe Artistëve Shqiptarë – Fondacioni “Banka e Ideve”, Lidhja Ndërkombëtare e Poetëve Shkrimtarëve dhe Artistëve “Pegasi” Albania dhe Fondacioni “Vitrina”. Pritja madhështore u bëri shumë përshtypje artistëve të cilët shprehën hapur kënaqësinë dhe përshtypjet e mira për organizimin. Znj. Kozeta Zavalani, Kryetare i Lidhjes së Shkrimtarëve dhe Artistëve Pegasi për Tiranën, njëkohësisht dhe moderatore e këtij eventi, falenderoi pjesëmarrësit dhe në mënyrë të vecantë aktoren e madhe Znj. Roza Anagnosti si dhe Nderin e Kombit Z.Dhimitër Anagnosti. Përfaqësues nga Universiteti “Vitrina” ishte Zv. Rektori Z. Teki Kurti, i cili përshëndeti të pranishmit dhe i njohu ata me misioni dhe vizionin që ky universitet paraqet e mbi të gjitha për mbështetjen që u jep evenimenteve të tilla. Në sallën “Sami Frashëri” u interprtuan krijime mjaft interesante të artistëve të njohur si dhe atyre të rinjë. Ky aktivitet ishte mjaft i larmishëm plot me emocione deri në lot gëzimi. Për të gjithë të pranishmit u shpërndanë certefikata pjesëmarrje në “100 mijë poetë për ndryshim”. Në ambjentet e Universitetit “Vitrina” u hap dhe një ekspozitë pikture me punime të: Sokol Mecollari, Irida Hazizi, Mikel Zavalani, Zhulieta Tengu. Në këtë ekspozitë u paraqitën punime me tematika nga më të ndryshme. Në fund të takimit u organizua një kokteil duke krijuar kështu një ambjent festiv dhe të ngrohtë për të gjithë të pranishmit.

  4. Kozeta says:

    Te nderuar krijues. Po ju bashkangjis listen e presonave pjesemarres ne veprimtarine “100 mije Poete e Artiste per Ndryshim”
    1. Kozeta Zavalani
    2. Perikli Shuli
    3. Jozefina Traboini
    4. Ilir Balili
    5. Mina Caushi
    6. Ema Osmani
    7. Aferdita Dauti Xheladini
    8. Gent Kaloci
    9. Mihallaq Qilleri
    10. Venka Capa
    11. Ramadan Pallqa
    12. Mirela Dilka
    13. Silvana Berki
    14. Josif Gegprifti
    15. Kliton Shuli
    16. Federata E Grave
    17. Arjana Pupa
    18. Hasan Qyqalla
    19. Agron Mema
    20. Florenca Reci
    21. Enkel Xhaferri
    22. Mardena Kelmendi
    23. Albana Cufaj Zhuta
    24. Leonard Ferhati
    25. Ramazan Dervishi
    26. Neil Ruci
    27. Lediana Kapaj
    28. Belantina Venari
    29. Qazim Muska
    30. Bukra Vishkurti
    31. Dashamir Topçiu
    32. Ilirida Ismaili
    33. Arjana Loçe
    34. Zhorzh Sand
    35. Ruzhdi Berisha Rudi
    36. Kozeta Balliu
    37. Isuf S Hoxha
    38. Gjergj Nikolla
    39. Beso Bashllari
    40. Ramadan Xhinovci
    41. Sofije Zguri
    42. Valon Rashica
    43. Teuta Sulstarova Shehu
    44. Ramadan Mehmeti
    45. Ledi Islamaj
    46. Xhevdet Saraci
    47. Gentjan Banaj
    48. Migena Arllati
    49. Lulzim Hajdari
    50. Ernisa Vishkurti
    51. Enkelejda Misha
    52. Enkeleida Zeko
    53. Bekim Tocani
    54. Aida Rexhepi
    55. Adrian Cullhaj
    56. Erget Cenolli
    57. Fatbardha S. Abazi
    58. Agron Sela
    59. Faruk Buzhala
    60. Flora Elmazi
    61. Florie Muqaku
    62. Ferit Lika
    63. Egla Tahiri
    64. Pellumb Lamaj
    65. Janaq Jano
    66. Faton Ratkoceri
    67. Mirlinda Koxha
    68. Zhuljeta Grabocka Çina
    69. Xhelal Luca
    70. Namik Selmani
    71. Bilall Maliqi
    72. Kozeta Janaqi
    73. Jonada Criss
    74. Lumturi Sholla
    75. Ilir Veliu
    76. Aferdita Dervishi Matoshi
    77. Xhevdet Brahimi
    78. Erta Poetja
    79. Hazir Gashi
    80. Reviista Jehona
    81. Mimoza Zaja Gercari
    82. Arjan Kallco
    83. Resmi Corbaxhi
    84. Sarë Gjergji
    85. Adi Adivie Hoxha
    86. Herman Cuka Zeka
    87. Taulant Osaj
    88. Letta Jannazir
    89. Joy Coola Blonde
    90. Tereza Xhemollari
    91. Flonja Pasko
    92. Anila Brace
    93. Shqiponja Hyseni Taraj
    94. Engjellushe Dukagjinase
    95. Fjoralba Jani
    96. Afrodita Afrodita
    97. Elbi Emi Gjilanasi
    98. Johana Bostanxhi
    99. Vjollca Tiku
    100. Nertila Meta
    101. Roza Anagnosti
    102. Dhimiter Anagnosti
    103. Vitore Sallaku
    104. Skender Sallaku
    105. Klara Kodra
    106. Flutura Maci
    107. Estela Xhafa
    108. Pina Vata
    109. Muhamet Cenko
    110. Eriselda Dyrmishi
    111. Elona hasimllari
    112. Elona Gjelaj……Ju lutem me thoni sa prej jush do te jene te pranishem fizikisht ne Kampusin “Vitrina”, sepse e di qe disa prej jush kane konfirmuar te jene ne veprimtarine tjeter qe organizon “Pegasi” ne Fier, apo ne MTRKS…

  5. Kozeta says:

    POEZI nga RIZA LAHI

    LULET E BARDHA

    Unë përnatë shkruaj vjersha…

    Shkruaj mbi letrat e mia
    nëpër të zezën e qylymit të natës
    të zbukuruar me rozaret e yjeve…
    Kjo torturë
    me kaq shumë të ngulura thike
    mu në thellësirat e zemrës
    më shijon shumë.

    Por bota nuk eci dot më shpejt nga poezitë e mia!

    Asnjë zemër nuk u prek dot prej tyre.

    Një pasmesnatë e vrava mëndjen shumë.
    E vrava duke e mbajtur kokën tër natën mbi dy pëllëmbët
    pa çarë dërrasa për ca lotë
    – ishin lotët e hënës së ndalur mbi flokët e mia
    te ato të thinjurat,
    që nuk më kishin braktisur akoma.

    Po mendoja për të lindur të fundmen e poezive të mia.

    Asaj i erdhi për të lindur në mëngjes
    saktësisht kur ishte duke zbardhur;
    atëherë, more, kur,
    normalisht
    egzekutohen të burgosurit
    i rrëmbejnë nga qelia dhe i vënë para togës së pushkatimit
    apo poshtë trekëmbëshit duke i pyetur për
    dëshirën e fundit.

    Poezia ime e fundit
    Ua……
    Ishte kaq e thjeshtë
    shumë e thjeshtë
    krejt e thjeshtë
    fare e thjeshtë
    pa figura, pa rima, pa…popo…e shkrojta pa penë
    ishte …ishte…o zot!!!! Shumë e bukur,
    tepër e zgjuar
    pafundësisht …

    Ndërsa zbardhëllente…
    Një
    Dy
    Triiiiiiii ….

    I grisa të gjitha vjershat
    i vërvita në gjoksin e erës
    – erës së mëngjesit…

    Era filloi
    një
    vals………
    ………….vals
    me
    copat e
    zemrës sime
    ato lodronin
    si lulet
    nëpër
    vals
    ishin të bardha

    kaq të bardha
    të baaaaardhaaaaaa
    tëbardhatëbardhatëbardhatëbardhatëbardhatëbardhatëbardha

    si lulet e qershisë
    dhe unë vrapoja
    të mblidhja
    një tufë nga këto
    luleqershija
    me kësi gjaku
    kreeeeeeeejt
    të baaaaaaardhë
    baaaaaaaardhëëëëëëë
    gjaaaaaaaak
    të baaaaaardhëëëëëë
    të b
    a a
    a a
    r dh
    ë ë
    ë ë
    ë ëëëëëëëëëëëëëëëëëëëëëëëëëë

  6. Kozeta says:

    Enkelejda Kondi-Masseboeuf

    PROMISE

    I know that small hill in the suburbs of the city
    Where fir-trees comb the wind’s hair
    And the winter seems harsher
    There, sleeping quietly are those who are no longer in this world
    Silence. . .
    I know that road very well
    As I ascend it, I am out of breath. . .
    My feet, planted on the ground, do not obey
    Silence there is clear as water
    The fir-trees seem to dance to my heart-beat.
    My voice blends with the sad song of sighs
    Remaining after all the years.
    There, I promised to return often,
    Be it sun, rain or snow,
    Because your voice spoke strongly of your yearning.
    And my hand will trace the forms of your face
    Full of nostalgia
    There, in that small hill in the city, where you rest. . .
    where I never forgot to cry in the scream of your summer.

    THERE WHERE THE LIGHTS GLOW

    There among the glowing lights of the city
    you are. . .
    Here you live, here you breathe, here you take hope
    your dream
    here you have been thinking of me,
    when the angry sky poured torrential rain
    In past autumns
    which soaked your shy thoughts…
    In this city
    Here, where the sigh of sadness poured
    when the world seemed bitter to you…
    Here I get tired to catch the lost dream
    That drifted through the streets
    And spread across the sky and seems that doesn’t move at all
    As if it fades away then lights up, only this
    This city …
    where I come arms wide with longing
    where, for a time, I left a piece of memory
    To be occupied
    by this spring greenery, our kiss there in the park!!!

    JANUARY

    I have never liked January
    Nor have I liked its grey skies
    I count the days that must live through
    In the sharp cold.
    Here I find the taste i the leaves of silence
    It seems to me the longest month
    Boring, bare,
    Cold and dispassionate. .
    Ah, I feel the inertia in me.
    I’m afraid to walk through empty streets
    To catch a glimpse of frosty skies
    To wrap up my arms with the coat and scarf
    I get lost in the memories of the last December
    I walk with doubts.
    The land ceases at the end of frosty skies.
    From windows, the last December gets burnt
    In the sky strange birds fly rambling
    As they don’t know that spring is waiting,
    That spring will come with closed eyes soon. . .

  7. Kozeta says:

    Josif Gegprifti

    Mbulohem me lumturinë e lumturisë…

    Muzgu që sapo ka rënë,
    më ka mbërthyer
    në dritaren e ëndrrave të mia.

    Me këtë pamje të magjishme
    dhe qetësinë e mugëtirës,
    i vetëm rri e mendoj…

    Të mendoj ty,
    përsëri e përsëri
    dhe zërin tënd dëgjoj.

    Ti vjen
    si një flutur
    e qeshur dhe e ëmbël.

    Më afrohesh,
    më vështron dhe më përqafon
    me dritën plot magji të syve të zi.

    Mbështes kokën
    në gjoksin tënd të ngrohtë
    dhe mbulohem me lumturinë e lumturisë
    së shpirtit të dashuruar.

    Sa magjepsëse është natyra
    kur vështrohet
    nga një zemër,mendje dhe sy të dashuruar!

    Në këtë muzg
    e qetësi mugëtire,
    me buzët e zhuritura
    po ja thith natyrës këtë pamje të magjishme.

    YesterdayKozeta Zavalani
    POEZI nga Agim Xheka

    URIM PER 2012 -ten…

    Eja o mik ,o shok , o vella…!
    Eja Migjen !
    Eja ta ndajme tok
    kete kafshate te fundit
    sunduqeve te vjeter mbetur…
    Dhe… mos ki droje te kollitesh…
    Nuk ka c’na ben veremi yt or mik.
    Ne jemi edhe me shume se te vdekur.
    Ndaj eja ta ham bashke
    kete kore te thate e te mykur
    dhe kollu kur te kollitet, pa frik…

    Jashte ben ftohte…
    Ndoshta ngrohemi me skamjen…
    Lere geshtenjepjeksin
    te pjeki edhe geshtenjat e fundit…
    Ndoshta do ia fali ndonje Luli te vocer…
    A ndoshta ja blen ndonje pasanik…
    Mos i shiko mollet o vella…
    nuk jane me te tonat.
    Dhe…prape jane te ndalueme.
    Po te pati mbetur ndonje qiri ne kujtese
    eja ta ndezim…se ndoshta s’kemi drite…

    Dyqanet jane plote…
    Por listat e borxhlinjeve
    te varferve dhe hallexhinjve
    jane akoma me plote…
    Jane akoma pa mbarim
    O poet i mjerimit
    O Migjen
    O miku im.
    Mos i shiko qepet se…
    se… nuk kemi me as kripe…
    Po ti kollitu… Kollitu or vella
    Kollitu pa droje…
    Ne nuk kemi me frike nga veremi Yt…
    Ne jemi te vdekur…
    Dhe i vdekuri nuk ka me frike…

    Pse u ndale? Cfar degjon ?
    Aha… Jane parlamentaret…
    Te duken si horra ?
    Jane edhe me shume…
    Jane qeveritaret…
    Te duken si hajdute?
    Jane edhe me shume…
    Kriminele e dallkauke…
    Nuk jane qener…
    Ke frik nga qente ?
    Oh ! O Migjen i uruar
    Sot nje e folur qence
    te dhemb me shume
    se sa nje e kafshuar…

    Populli !!!???
    Eh, popull ziu…
    E shushaten sa munden
    Kush mundi e genjeu
    Kush mundi e griu…
    Atij dhe shqiperise
    Shtate lekure i ropen
    Ne darke lehen ligjet
    Te nesermen i bene gropen.
    Nje grusht kameleonesh
    Pa gjake dhe pa fytyra
    Ca servile te botes
    me thase e xhepa te fryra
    I bejne varrin per dite
    popullit dhe gjithe shqiperise
    dhe cirren e ngjiren
    ne emer te demokracise…

    Keta “korifej”,funderrina
    Te se kaluares se zeze
    U ngrysen rrjepacake
    E u gdhine “superborgjeze”
    Ca shushunja e hijena te cdo ngjyre
    e blejne dhe e shesin vedin
    si ciflik e si bajrak te tyre
    Keta “Intelektuale” analfabete
    me diplloma te blera
    Keta te lindurit ne mocale
    e shkrepa, ne gjirize e ferra…

    Oh, Migjen !
    C’te te them me pare…
    Se ne dhe vendin tone
    lumi e ka mare…
    Po eja… Eja ta ndajme bashke
    kete kore buke te thate qe na ka mbetur…
    Dhe…
    …Gezuar 2012-ten !
    Megjithse… te vdekur…

    YesterdayKozeta Zavalani
    POEZI nga Shqiponja Hyseni Taraj

    Si dashuron poeti!

    Poeti dashuron
    Si lulet qe çelin ne dimer,
    Si bora qe bie ne vere
    (nese kjo ndodh ndonjehere?!)
    Poeti qan kur qan dhe qielli
    Poeti qesh kur qesh dielli
    Poeti prostituten e ben mretereshe
    dhe mbretin-tiran e quan nje”plesht”
    Poeti flet dhe i lidhur me zinxhire
    Poeti rend veç me fjalen e lire
    Poeti s’kerkon aspak pasuri
    Por vetem nje jete plot dashuri!
    Dashuri quhet muza qe i jep frymezim
    Dashuri quhet drita qe çan ne erresire
    “Dashuri njerezore” qe u buron ne shpirt
    Njerezve te veçante me “shpirt poetik”!

    23 hours agoKozeta Zavalani
    POEZI nga Vitore Stefa Leka

    MANGALEM! (LAGJA KU KAM LINDUR)
    Kalldrem i lemuar
    Rrugica plot hije e drite
    Shtepite nje mbi nje ndertuar
    E syte vrapojne te TI!

    Porta e zemres-e madhe!
    Odat e shpirtit-gjigande
    Beli keputur-sorkadhe
    Trupi laskonje
    Gjithshka e bardhe…

    Dhe une
    kaq larg
    ty te shohe cdo cast!

    Mirmengjes ti diellit i thua
    i pari!
    Rrezet e tij krahaqaf ti i lidh
    i pari
    Me sy qiellit te kalter ti ia bene
    i pari
    Dhe rete ti mi puth
    i pari

    Ulem te guret e tu
    i puth me rradhe
    dhe qaj dhe qesh ashtu
    si enderr e bardhe..

    23 hours agoKozeta Zavalani
    POEZI nga ILIR BALILI

    1. Kush më thotë ç’është mëkati?

    Eh, pendimi,
    fis bekimi…
    Nis me faljen, lehtësimin
    Ngjiz arsye ëngjëllore
    Edhe valët pëshpërisin,
    vesh më vesh,
    Limanesh ku era s’fryn, shuajmë inatin
    Kush nuk ra e s’u kunkua
    shtrirë në prehër të mëkatit…!

    2. Për natë më merr gjumi,
    me ty mbi qerpik.
    Mëngjeseve s’i laj sytë
    se kam frikë, mos më ik…!

  8. Kozeta says:

    POEZI nga SHERIFE BERISHA THAÇI

    28 NËNTORI

    (Flamurit Kombëtar)

    Sot buzëqesh me krenari
    Anë e këndë ke pamjen ndryshe
    Petku festiv sa mirë të rri
    Qëndron krahëhapur si dallëndyshe

    S`jam dallëndyshe – jam Shqiponjë
    Këtu kam zgjedhur më t`bukrin vend
    Shqiptaria më thërrasin Zonjë
    N` Flamurin e Vlorës e kam Folenë

    Nuk jam veq një shtizë e pëlhurë
    Në mua ka vlerë të vërtetë
    Jam një I fuçishëm Flamur
    Për të cilin njerëzit kanë dhënë dhe jetë

    Në këtë Tokë veq shkëmb e gur
    Në shqiptarinë me plisa t`bardhë
    Marigona më vuri n`Flamur
    Bashkë të jem gjithmonë krenar

    POEZI nga Enkelejda Kondi-Masseboeuf

    PREMTIMI

    E njoh atë kodër të vogël në të dalë të qytetit
    Aty ku bredhat krehin flokët erës
    Dhe dimri duket më i ashpër
    Aty, flenë qetë ata që s’janë më në këtë botë
    Heshtje. . .
    E njoh mirë atë rrugë
    Tek ngjitem më merret fryma. . .
    Këmbët më ngulen Tokës, s’më binden
    Heshtja aty është e kthjellët si uji
    Pishat duken sikur vallëzojnë me dridhmat e mia
    Zëri im përzihet me këngën e trishtë të psherëtimave
    Që kanë mbetur pas ndër vite
    Aty, kam premtuar se do të kthehem shpesh
    Dhe diell, dhe shi dhe borë të jetë
    Sepse zëri yt, më flet fort nga malli
    Dhe dora ime do të shkasë formave të fytyrës tënde
    Plot me mall
    Aty, në kodrën e vogël të qytetit, ku prehesh ti. . .
    Ku unë kurrë nuk harrova të qaja në klithmën e verës tënde.

    ATY KU NDIZEN DRITAT

    Aty mes dritash të ndezura të qytetit
    je ti. . .
    Këtu jeton, këtu merr frymë, këtu merr shpresë
    ëndrra jote
    Këtu më ke menduar mua,
    Kur qielli i zemëruar derdhte rrëke shiu
    vjeshtave të munguara
    që të lagnin, deri në mendime të ndrojtura…
    Në këtë qytet
    Këtu ku u derdh psherëtima e trishtimit
    kur bota t’u duk e hidhur…
    Këtu lodhem të kap edhe unë ëndrrën e humbur
    përvjedhur rrugëve
    Është shpërndarë këtij qielli që duket sikur s’lëviz
    Sikur aty shuhet dhe ndizet vetëm kaq
    Këtij qyteti…
    Ku unë hap krahët e vij me mall
    Ku dhe pse përkohësisht, kam lënë një copëz kujtim
    Të më pushtohet
    si ky gjelbërim pranvere, puthjen tonë aty në park!!!

    JANARI

    Asnjëherë s’e kam dashur janarin
    As qiellin e tij të grij-të, s’e kam dashur
    Ja mas ditët me grushtin tim që jeton
    Në të ftohtin e acartë
    Dhe ja gjej shijen në gjethet e heshtjes
    Më duket muaji më i gjatë
    I mërzitshëm, lakuriq,
    I ftohtë dhe i plogësht. .
    Ah, plogështia. . . ndihet tek unë
    Kam frikë të shëtis rrugëve bosh
    Të hedh shikimin qiejve të brymtë
    Të hedh supeve të mija pallton dhe shallin
    Përhumbem nëpër kujtime të dhjetorit të shkuar
    Eci me dyshime
    Toka pushon në fund të qiejve të brymtë
    Nga dritaret digjet dhjetori i kaluar
    Në qiell ca zogj të çuditshëm fluturojnë të hallakatur
    Sikur s’dinë se ç’pranverë presin
    Pranvera do të vijë me sy mbyllur së shpejti. . .

    POEZI nga MIHALLAQ QILLERI

    KUR TË ZGJOHESH..

    Kur të zgjohesh ti unë nuk do jem më pranë shtratit tënd.
    Në të vërtetë nuk kam fjetur me ty, as me ëndrrat e tua.
    Por dje, po, pikërisht dje, ne folëm për dashurinë e frikshme
    E cila mbin në trungjet e vjetër të jetës njerëzore.
    Dhe thamë se çudia vjen nga natyra dhe egoizmi i saj.

    Kur të zgjohesh ti, thjesht kam nisur unë ëndërrimin,
    Flokët e shpupuritur, sytë e përgjumur, buzët e shtrënguara,
    Habia e realitetit të ndryshëm, aq të hidhur sa mospasja,
    Zhgënjimi i së vërtetës së shuar për një çast të turbullt,
    Nuk të tresin aspak dëshirat e për ta ndjerë veten qenie njerëzore.

    Kur të zgjohesh ti unë do ta ndjej këmishën farfuritëse, të zhubrosur,
    Format e natës rrëfejnë magjinë duke rendur mes këmbëve dhe gjoksit,
    Dëshirën për ta pasur botën tënde të humbur përsëri timen..

    Kur të zgjohesh dua të më shkruash, gjatë, shumë gjatë,
    Se si vërtiteshim të dy në qiejt e asgjësë frojdiane,
    Puthjet të rreme, dëshirat për dashuri të pamundura,
    Fjalë, fjalë pa kuptim që shpesh nuk dëgjoheshin shkoqur,
    Ankthi i tretjes dhe shpërdorimit të kohës pa dimension,
    Për ne banorët e së pamundurës, të shpellave prehistorike,
    Si stalaktitet e stalagmitet që vazhdimisht pikojnë,
    E rritin njeri-tjetrin deri në shekujt e bashkimit,
    Ishin të gjitha pjella të një bote ireale të shpupuritur.

    Kur të zgjohesh ti, bota me siguri do të jetë ndryshe..
    Sepse unë do kem hyrë tashmë në sytë e tu të mrekullueshëm.

    POEZI nga Shadije Hotnjani

    ËSHTË E KOTË TË INSISTOSH.

    Është e kot të insistosh,
    Ëndrrave të jetës t’ua ndryshosh kahjen,
    Derisa fati ofron mundësi rrugëtimi
    Dhe kthen realitetin që përjetojmë.

    Është e kot të insistosh,
    Se fati caktohet me të lindur,
    Dhe në këtë rrugë të jetës jemi gjetë
    Një takim plot fakte dhe i vërtetë.

    Është e kot të insistosh,
    Që zemra të përballet me aq truke,
    As shpirti këtë dot s’e duron,
    Mbylljen e çdo shtegu prej kah s’ke ku shkon.

    Është e kot të insistosh,
    Se gjithmonë mbetet e hapur një mundësi,
    Fati i jetës hap shtigje ku s’bashku do të arrijmë
    Dhe pafundësisht nata do bëhet ditë…!

    Është e kot të insistosh,
    Ëndrrave të jetës t’ua ndryshosh kahjen,
    Derisa fati ofron mundësi rrugëtimi
    Dhe kthen realitetin që përjetojmë.

    Është e kot të insistosh,
    Se fati caktohet me të lindur,
    Dhe në këtë rrugë të jetës jemi gjetë
    Një takim plot fakte dhe i vërtetë.

    Është e kot të insistosh,
    Që zemra të përballet me aq truke,
    As shpirti këtë dot s’e duron,
    Mbylljen e çdo shtegu prej kah s’ke ku shkon.

    Është e kot të insistosh,
    Se gjithmonë mbetet e hapur një mundësi,
    Fati i jetës hap shtigje ku s’bashku do të arrijmë
    Dhe pafundësisht nata do bëhet ditë…!

    POEZI nga Drita Kluna-Afrodita

    TE LUTEM MOS RENO URRAT..
    ………………………………………..
    Te lutem, lutem, mos i rreno gjitha urat
    ndoshta perseri nje dit do te kthehesh
    nuk je shpend, po as fluter, rrerres qe
    fluturoje…
    ………………………………………………..
    Kur s’kishte ura, kot esht te kesh mall
    kot esht te kuptosh, kot esht te deshirosh..
    ………………………………………………….
    Te lutem, lutem, mos i rreno gjitha urat,
    ndoshta preseri nje dit do te kthehesh.
    Te lutem se paku leje nje ure,
    ne mes zemres
    tende dhe meje.
    Ne vetmi esht ma lehte
    te pakuptushmen te kuptosh
    perseri kujtimet
    te bejn,
    te kthehesh te un…
    pergjithmon.
    ………………………………………………………
    D..K..AFRODITA..

    11 minutes agoKozeta Zavalani
    TI MOS QAJ POR BUZQESH……………..
    ………………………………………………………………
    Ti, ti, edhe kur deshiron te qash
    ti vetem buzqesh,kur ndijen se po
    kthehesh, shiko lart, e kur te shikosh
    lumturija do te vije,
    ti qite jeten tende peng,
    kur te shohesh se po shkelin mbi
    ty, ti nga toka zgjohu,e kur shohesh
    se dashurija shkon,
    jepi leje te shkoje..
    …………………………………………….
    Jeta nuk do te limoje, mos lejo te
    behesh kukell marijonete ne sundim
    te huaj, mos lejo njerzimit te te thojn
    ke qen qyqar, se kjo do ishte sikur
    nuk kishe lindur fare, ne ket bote mizore….
    ………………………………………………….
    Drejtoje koken lart, buzqeshju pikllimit
    lotve nga syri, me krenari shiko lart
    dhe gjitha ne ket jete, cilat te presin
    ti ri gjithnje vetvehtja jote…
    ……………………………………………
    D.K.AFRODITA..

    about a minute agoKozeta Zavalani
    Enkelejda Kondi-Masseboeuf

    PROMISE

    I know that small hill in the suburbs of the city
    Where fir-trees comb the wind’s hair
    And the winter seems harsher
    There, sleeping quietly are those who are no longer in this world
    Silence. . .
    I know that road very well
    As I ascend it, I am out of breath. . .
    My feet, planted on the ground, do not obey
    Silence there is clear as water
    The fir-trees seem to dance to my heart-beat.
    My voice blends with the sad song of sighs
    Remaining after all the years.
    There, I promised to return often,
    Be it sun, rain or snow,
    Because your voice spoke strongly of your yearning.
    And my hand will trace the forms of your face
    Full of nostalgia
    There, in that small hill in the city, where you rest. . .
    where I never forgot to cry in the scream of your summer.

    THERE WHERE THE LIGHTS GLOW

    There among the glowing lights of the city
    you are. . .
    Here you live, here you breathe, here you take hope
    your dream
    here you have been thinking of me,
    when the angry sky poured torrential rain
    In past autumns
    which soaked your shy thoughts…
    In this city
    Here, where the sigh of sadness poured
    when the world seemed bitter to you…
    Here I get tired to catch the lost dream
    That drifted through the streets
    And spread across the sky and seems that doesn’t move at all
    As if it fades away then lights up, only this
    This city …
    where I come arms wide with longing
    where, for a time, I left a piece of memory
    To be occupied
    by this spring greenery, our kiss there in the park!!!

    JANUARY

    I have never liked January
    Nor have I liked its grey skies
    I count the days that must live through
    In the sharp cold.
    Here I find the taste i the leaves of silence
    It seems to me the longest month
    Boring, bare,
    Cold and dispassionate. .
    Ah, I feel the inertia in me.
    I’m afraid to walk through empty streets
    To catch a glimpse of frosty skies
    To wrap up my arms with the coat and scarf
    I get lost in the memories of the last December
    I walk with doubts.
    The land ceases at the end of frosty skies.
    From windows, the last December gets burnt
    In the sky strange birds fly rambling
    As they don’t know that spring is waiting,
    That spring will come with closed eyes soon. . .

  9. Kozeta says:

    POEZI nga Shpresa Besa
    • NESËR!….

    Nesër do të mbledh copëzat e jetës
    të së djeshmes…
    Të shpërndara nëpër kohë.
    Do të mbledh pak nga pak kujtimet,
    Ato të bukurat… të paktat.
    Dhe të trishtuarat…
    Të shumtat!

    Nesër një ditë e re?
    S’e di!
    E djeshmja ëndërr pa shpresë!
    E ndjeva përjetësisht!
    Dërrmuar me rropatjet e jetës…
    Realiteti më mbylli të dy sytë,
    Më hapi udhët e humbjes,
    Gjersa një ditë…
    Diç më shtrëngoi në fyt!

    Nesër është fluturimi i fundit,
    Kur piqen hëna me yjet…
    E unë…eremite e heshtur…
    Nën qiellin e errët!
    Jetë kaluar në vegime,
    Pa aromë lulesh, pa dritë,
    Njomur… me pikat e shiut,
    Jetuar me nostalgjitë
    E mallëngjimit!

    Prandaj… nesër do të mbledh copëzat e jetës
    Të së djeshmes…
    Të sotmes e të së nesërmes,
    Për largësinë tënde…
    Frymëmarrjen që më s’ta ndiej!
    As afërsinë, me aromë dehëse
    Të ditëve të fundit.
    N’përkujtim… të së ardhmes sime,
    Kur një ditë…
    Të jem në Amshim!

    POEZI nga Musa Osmani

    Lotët e mi

    Sot
    Braktise lotin, o re e zezë, që mbi Alpe zezon
    merre pikëlotin
    që lumëzon det e oqean
    Fëmija shqiptar
    nga gjuha e nënës një fjalë s’po kupton
    e unë s’po di
    Ç’ka ta quaj këtë kërthi që më sheh me sy të vrarë???
    Shi po bie
    Një shi lotësh mbi një tokë të tharë në kohë
    Arbërisë sime
    Fëmijët ia kanë harruar Hartën e Shpirtit
    Më gjeni një mjek, bre,
    Të thaj këtë gurrë të dhimbjes që trupin ma lëngon
    E Pemën e Lumturisë
    Ta mbjell në zemrën e mbesës e nipit.
    Dashkam
    këtë plagë njerëzore, qoftë dhe i vetëm ta thaj
    Jo si përrralla moderne
    Ku ka kreshnikë, tupana e zana
    Që nesër
    Shiu i lotëve të ikë nga qielli shqiptar
    Dhe kombi im
    të jetojë vetëm ditë të bardha.
    O zot,
    merre këtë hambar të mbushur me lotë
    E fshima mëkatin
    Që prej kohësh po bëj në kurbetin e zi
    Mjekun ku ta gjeeeeej????
    Të thaj këtë plagë të kombit tim të lashtë
    Që ende
    Tash 2000 vjet pret e pret rizgjim

    Poezi nga Diana Meco

    MALLI

    Nje mall qe rritet furishem brenda meje
    nje mall qe sdi ta ndal,,
    kjo largesi ,,,kjo pamundesi
    mallin e shton dhe ben te dalin lot malli.

    Dhe zemra reh me fort
    deshire dhe mall qe rriten pa kuptuar
    ahh kjo largesi….ahh kjo pamundesi!
    pse vall ekziston?…

    Malli im, ku endesh tani?
    ne humneren e zemres sime
    nga ku theret fuqishem ,,KAM MALL,,
    me degjon ti, qe je brenda zemres sime ?

    A me degjon????????
    KAM MALL,,po bertet nje shpirt i haruar
    shtttttttt pak qetesi degjojeni dhe ju,,,,,,,,,

    (DIANA MECO)

    POEZI nga Kadrije Miniqi

    Bukuria më vret

    Kahmot kërkoj hapësirë për dashuri të re
    Drejtohem tek ti kaltërsi shpalos kujtimet e mbyllura në guacë
    Shikoj pafundësinë e plaga e vjetër ende më gjason
    Përditë e përnatë aroma e bukurisë tënde më ndjek
    Si hije si ëndërr nuk e kuptoj
    Kjo jetë e vorbullë më vret me bukurinë e vet
    Unë mundohem të ik por nga zbrazësia si të dal
    Nga hiçi si të ik pertej mendimit…
    Dua të udhëtoj qetë të dal nga ky labirinth
    Në brendinë time dua ta ngas bukurinë që derdh
    Dhe të ngjitem horizontit tend si vetull
    I qes hapat e parë kah realiteti i kesaj bote
    Ëndrra prapë më shfaqet si iluzion
    Ku si në ç`drejtim të shkoj pyes veten
    E poezia dhe ritmi im më ndjek
    Unë e di e përsëris refrenin
    Pres, pres…
    … e bukuria më ngjesh më veten,
    Aty thellshem me denes !

    Jetë dhe shpresë

    Ditët kalojnë e unë vargun nuk e ndali
    herë më përcjell gëzimi e herë edhe vaji
    kjo botë e ndarë në dysh
    të sjell më shumë lot
    lot që pikojnë
    bashkë me diellin
    dhe shumë shpesh e sjellin ylberin…
    Spektër ngjyrash në pafundësi
    kolazh i bukur, mrekulli
    aty jam unë
    aty është ritmi im
    i përzier me ngjyra plot larami…
    Do mbërrij një ditë te Kepi i Shpresës
    te ai vend që ëndërroj me shekuj
    një yll do të lind atje
    mes qindra e milioana yjeve
    e kërkoj një edhe për mua…
    Nga poezia në pikturë të kaloj
    me dashuri dhe ngrohtësi fjalët në vepra t`i shndërroj
    e kam dëshirë të kahmotshme
    athua do ta realizoj!?
    Midis yjesh e baladave të frymoj
    kahmot e kaherë këtë e kërkoj
    me vite bëra çmos
    ta njihja emrin tënd
    edhe një hap jetë
    edhe një hap shpresë…

    Jeta mall fati

    Kush thotë se ti ke humbur
    derisa unë të shoh sërish
    shfaqesh para meje si yll
    herë të shoh lartë
    herë shuhesh si dritë…
    Ende lundron mes erërave ulëritëse
    trazon detin dhe mua më prek
    ngritesh si baticë e ulesh prapë
    qetësi apo trandje donë t`më sjell….
    Jeta mall fati lartësive gufon
    si valë deti bregut përplaset
    lahet e shpërlahet në ujë të shkumëzuar
    po ti nuk ke guxim as hapin e parë ta qesësh
    ke frikë se fryhet deti e barka nuk të mba…
    Miqët e mi, fleta e bardhë, dhoma e errët, vetmia dhe ritmi
    përditë më shoqërojnë
    merr guxim e nisu
    kaherë të pres
    nuk dua yll që shuhet
    meteor që shëndrit
    mos më le të pres…

    Zogu përrallor

    Sonte
    vargu më thotë prit
    e në mendjen time shfaqet pritja e kotë
    pres zgalemin me letër në sqep
    por, as letra
    as zogu përrallor

    Sonte
    jam e vetmuar
    prita, prita mjaft
    nuk qenka lehtë
    ta ndjej zërin
    të të shoh në ëndrrat e mia
    e ti, ti je shumë larg

    Koka ime
    nuk e pranon
    ëndrrën
    sepse ka kohë që ëndrroj

    Nën dritare
    një degë e lëkund era e lehtë
    e lëkund dhe ajo këputet në bel
    e mua çdo natë
    më përflakë një pritje e kotë
    një magji që se prek dot

    Kjo ëndërr si duket s`ka mbarim
    di vetëm të kthehet nga unë
    shpresë të më jap
    e vargun mos ta ndal

    E di se një ditë
    do të ndeshem edhe me veten
    dhe do të pyes:
    – yll që ndriqon
    do vish !?
    apo do të pres
    bashkë me vargun
    ku edhe kam shpresë…
    ###

    Kadrije Miniqi – Dija

    POEZI nga Josif Gegprifti

    Mendonim…

    Ishim tre në një tavolinë
    unë, ajo dhe bashkëshorti i saj.

    lëviznim filnxhanet e kafesë si gurë shahu,
    një herë unë,
    një herë ajo,
    një herë ai.

    Tingulli i filnxhanit,
    si tingulli i takave të saj.

    Askush nuk lëvizte, askush nuk fliste,
    avujt nga filnxhanët
    si re brenge dhe malli.

    Për çfarë brengoseshim vallë?

    Unë dhe ajo e dinim,
    ndoshta e dinte edhe ai.
    Ajo qëndronte përballë meje
    si një kukull e bardhë.
    Vreja sytë e saj,
    nuk ishin më të kaltër,
    shndërruar në gri të thellë…

    Buzët e saj nuk qeshnin,
    ishin holluar…
    flokët e saj s’ishin më të argjendëruar…

    Ujvara e flokëve të saj
    kishte shteruar…
    o

    o Poezi nga Neil Ruci

    100 MIJE POETE PER NDRYSHIM

    Takimi fund shtatorit
    me njerez te nderuar
    do t`jet i permotshem
    me shume i kerkuar.

    Lidhja Nderkombetare
    me poete e artiste
    krenari kombetare
    te bashkuar me shpirt.

    Ne 115 vende te botes
    me 100 mije poete
    mbledhur rreth sofres
    ndjenja njerzore u flet

    Ajo flet per ndryshimin
    per paqen e qendrushmerine
    thirrje per bashkimin
    me planet shtepine.

    Si engjej te bashkuar
    hajt` te fluturojme
    me historine krenuar
    brezave t`ua trashegojme.

    Talentet e rinj
    me te vjeterit bashkuar
    e shtojne kenaqesine
    me urimin GEZUAR!

    Ky zakon Shqipetari
    kurre s`ka per tu shuar
    eshte lene nga i pari
    ne breza i vazhduar….

    Poezi nga Eva Moçka

    • Kam mall!

    Te gjata me duken ditet,
    kur nuk i ndaj me ty.
    Netet me pushtojne shpirtin,
    kur nuk jemi bashke te dy.

    Kur ti me mua sflet,
    sme ledhaton,sme prek
    trishtimi ze me mbyt
    dhe ankthi seç me vret.

    Kur me mua te jesh grindur,
    ti mos ik,mos u largo.
    Dije se edhe une po vuaj
    hapma zemren, me shiko.

    Kur te ndihesh i merzitur,
    mos u fsheh, me shih ne sy.
    Mos e ligeshto ti zemren
    une te dua vetem ty.

    Vetem ti me lumturon,
    ti me mbush,ti me ploteson.
    Pa ty ndihem krejt e humbur,
    pa ty as dielli nuk ndriçon.

    Besimi yt eshte forca ime.
    Me ty perkrah, une do tia dal.
    Te dy se bashku, si nje skuader
    asgje ne bote nuk mund te na ndale.

    Ti di te me ndezesh pasionin,
    tme besh te ndihem gjalle.
    Per ty nuk rresht deshira.
    Per ty gjithmone kam mall!

    Eva Moçka.

    POEZI nga Genta KALOCI

    SA HERE ELIKSIR!

    Sa here syte mbyll aty do me gjesh,
    sa here flladin ne trup te ndjesh
    perkedheljet e mia do jene,
    sa here perendimin te shohesh
    i shoqeruar ne vetmi
    kodi i pershendetjes sone do te jete.

    Sa here rrezet e diellit te ngrohin
    afshi nga puthjet e mia te paperfunduara
    nga nje tjeter dimension.
    Ne endrra se bashku realizohemi
    do vish do me gjesh
    keshtu me peshperite
    nen tingujt e nates.

    Ke ardhur qe pritja te marri
    kuptimin e perkufizimit te vete,
    ekziston
    qenia ime te marri formen e arsyes
    te plotesohet ne gjithesine e saj.

    Pritja
    ka inicialet e emrit tend e
    kupton vete eliksiri, sa here…
    Ne vetmine e diteve qe kalojne
    vonesen mallkoj
    ne format shumellojshme te cuditshme te imagjinoj,
    mundohem te te deshiroj
    me zhurmat e nates me thua
    edhe une..te them mos me lendo..
    ne heshtjen e saj buzeqesh,
    silueta jote sa vjen e nuk dallohet me…
    Me mungon.!

    Genta KALOCI

    dt 22. Poezi nga Agim PIPA
    Jam…

    Jam, absolutisht brenda zjarrit,
    që përcjell dielli, në perëndim të ditës.
    Jam absolutisht në portretin e njeriut,
    që punoi dhe u djersit, në hekurudhën pa lokomotiva
    ku era fryn në dritaret pa xhama
    për të më kujtuar se, larg, kryeministri i vendit tim
    shpërndan miliona dollarë, për reklama suksesi.

    Jam absolutisht tek jakat e bardha
    të vogëlushëve, që përcjellin gjuhën, ç’prej shekujsh
    dhe që ëndrrat, i ngrenë si balona
    në çastin kur dielli vetëtin në sytë e tyre, si pasqyra.

    Jam absolutisht në mendjen e një bujku, a të një minatori
    që shfryjnë tërë ditën, mbi parmendë, a në galeritë plot ujë;
    në djersën e një të riu, që kërkon t’i ngjitet malit
    pasi ka humbur betejën në fushat e vendit të tij…

    Jam absolutisht në frymën e brezit tim,
    që punoi, një shekull dhe si shpërblim mori
    një fletushkë plot vula, që nuk të sigurojnë dot asgjë
    më shumë se ushqimin e një kali, në hipodromin e një ministri.

    Dhe, në fund, jam absolutisht në lutjet e një nëne,
    që prêt në dyert e një befotrofi, të lerë fëmijën
    për shkak të një martese, që i duhet ta bëjë larg
    me shkak një vend pune, një strehë dhe shkollën e ardhshme të fëmijës,
    që braktisi.

    Jam absolutisht edhe me ty
    që më dashuron, më shumë se vehten.
    Lutjen time të fundit, për lumturinë tënde
    e bëj të djelave, kur paqja mbulon qytetin tim…

    I të gjithëve, jam…

    POEZI nga Belantina Venari

    1.E KAM TRISHTIMIN NËN LËKURË

    E kam trishtimin nën lëkurë
    Si shtrësë nën të në thellësi
    Nuk mundem dot të behëm urë
    E kalimtarët të ecin përmbi!

    E kam trishtimin nën lëkurë
    Të djeg lëkurën, të ripërtëri
    Të cel e re si një pëlhurë
    Dhe në të mos jesh më ti!

    Nuk rilind dot, nuk mund e di
    E kam trishtimin në thellësi!

    Tani mund të rri e qetë
    Të të mbajë nën lëkurë
    Të të largoj nuk është e lehtë
    Peshon i rënd, i rënd gurë!

    Nëse do ikja diku larg
    Me vetveten prap do jesh ti
    Të derdhem në poezi si varg
    Endesh aty përsëri dhe përsëri!

    Nuk vlen të vdes nuk vlen e di
    Më ke helmuar në përjetësi!

    Me vete do të të mbajë
    Nën lëkurë trishtim rri
    Për ty me orë do të qajë
    E do hedh shtresa përmbi!

    Do jetojmë bashkarishtë
    Trishtim me mua jeto
    Rri i përhumbur thellësishtë
    Nën lëkurë i heshtur qëndro!

    Jetës do ti buzëqesh
    Ti nën lëkurë, heshtë!

    2.VARGJET E LUMTURIS

    Mos u trishto, mos u trishto asnjëherë
    thurë vargje gëzimi kurdoherë!

    Rrite zemren, bëje të madhe
    të thjeshtë, me përbërje kristale!

    Jeto, mendo për mirësinë
    kaloje nën hap ligësinë!

    Buzëqesh, dhuro sa më shumë
    krijo siluetën tënde në vakumë!

    Kurrë mos të s’mbraps gabimi
    gezohu, prej tij vjen mësimi!

    Mos urre atë që s’të pëlqen
    jepi jetë asaj që zemra ndjen!

    Gurat e rrugës mos të jenë penges
    shkallë ngjitjeje, jo një kthesë!

    Fusha e mendimit të lulëzojë
    festa e jetës të triumfojë!

    Mendimet e mira bëhen fjalë
    vepra nga fjala nisë të dalë!

    Veprat përsëriten bëhen zakon
    zakoni gjithë jetën të shoqëron!

    Mënyrë jetese e bukur e dlirë
    të vjen vetvetiu nga fjala e mirë!

    Mendimi pozitivë, mendimi i cilësis
    di të thurë vargjet e lumturis!

    3.I dashur

    Nuk jam me ajo femer,
    qe rrinte ne hije,
    me fal, qe ne shekuj
    te lash pesh pergjegjesije!

    U rrita e holle si qiparis,
    ne harmoni te lulezoj bota,
    gjelberoj pa hije oborrin e shpis
    Une, ti i dashur, te dy dhe pa zota!

    POEZI nga Pellumb Lamaj
    1.
    Ju kendova te reneve te zgjoja te gjallet
    Medet, ata kishin vdekur me kohe….
    Ju rashe sirenave te zgjoja udhetaret
    Por ata ja kishin mbathur me kohe…
    I lodhur, i dermuar e leshova anijen
    Ne detin me shqote dhe stuhi
    Dhe nisa rrugen ne ishullin e vetmuar
    Aty ku amazanonat dhe zogjte cicerijne.

    Dhe po qe shkruar te kthehem nje dite
    Prane bregut ku udhetaret qendrojne
    Nuk do tu bie me sirenave te zhurmshme
    Do kthej kupa vere dhe velat do leshoje……..

    2. Njeqinde vjete u pre pema e lirise
    Por rrenjet e kombit ishin te thella
    Ato njomeshin me gjak martiresh
    Filiza buronte Kosova nder breza.

    Njeqinde vjete u pre flamuri
    Me mijera thika u coptua
    Mbeti gjalle shote Galica
    Xhem Gostivari, Shaban Polluzha.

    Njeqind vjete luftoi Kosova
    Jo, nuk u dorezua shqiptari
    Therrasin trojet e Shqiperise Etnike
    Te qofshim fal Familja Jashari.

    Marshon e lire Kosova Martire
    Me syte e permalluar kah trungu Nene
    Po troket ora e races Ilire
    Kush eshte burre, te ngrihet ne kembe…

  10. Kozeta says:

    Poezi nga Silke Liria Blumbach
    marrë nga vëllimi ” Karavela e fundosur”

    Na braktisi dielli

    Na braktisi dielli
    Na braktisën këngët e erës
    Nuk na mungon vetëm drita e llambave
    Por edhe ajo e ballit dhe e zemrës
    Dhe këngët kanë fluturuar me aeroplan
    për pushime te ndonjë breg a mal
    brenda kutisë së magnetofonit.

    “Vera mund të vijë akoma”,
    thonë në tramvaj duke pirë raki
    me alkool të shirave të pandërprerapa u pirë.
    Nuk pihesh dot mëpa dritë edhe pa këngë.
    Pihet duhan më së shumti
    kur ulesh nën ullinjtë e gjymtosur
    prej një utopie të abortuar
    brutalisht. Pa anestezi.
    “Po Saranda jote”, më pyesin.
    Çfarë t’u them me gojën e errët
    –veç një: ajo fëmijë në anije-
    furgon,drejt jugut,
    drejt diellit, me hundën në xham.

    Poezi nga Mirela Dilka

    PA TY

    Me ty kam filluar të thur vargje,

    papritur të qendis ëndrra,

    netëve të vras frikën,

    mëngjeseve të gropos dhimbjen.

    Ëndrrave të puth ndjenjat

    mos ki frikë të dashurosh:

    Kush ka frikë dashurinë, ka frikë vetë jetën,

    nuk dua kurrë të më harrosh.

    POEZI nga Ferit Lika

    Siluetë e lodhur

    Mëngjesi i pashpresë u zgjua
    buzët me vesë plasaritur
    barkbosh, acid gërryes
    nga etje e zjarrtë përzhitur .

    Një tjetër ditë e ftohtë
    tjetër mund për të hequr
    në garderoben e mbijetesës
    Mjerimin për të zhveshur .

    Zbathur e rreckosur
    shputat e këmbëve të brishta
    pikëllim, i vrarë, i gjakosur
    mbi gjemba e kallamishta .

    Mbrëmja e pastreh po vjen
    drejt muzgut të përflakur
    shuhet, siluetë e lodhur
    e djaloshit të mpakur .

    Ferit Lika

    POEZI nga Vullnet Mato

    VIZITOR I PËRGJËRUAR

    Ika në moshën e re
    nga qyteti im i lindjes
    dhe sa herë vij këtu
    ndjehem përsëri djalosh.
    Dua të hy në det si xhindi,
    pa aguar rropama e lëvizjes,
    të numëroj sa peshq
    do më kenë hyrë në kosh.

    Pastaj të mbaj frymën
    pesëdhjetë metra nën ujë,
    për të parë ku përgjumet
    ndonjë oktapod i fshehtë
    dhe kur zemra gjoksin
    të më godasë me bujë,
    të dal në sipërfaqe
    porsi delfin i vërtetë.

    Harroj vitet që shkuan
    dhe dua sërish,
    gjithë muret t’i shkruaj
    me thëngjill të zi:
    “Do bëhem shofer,
    do bëhem artist!”
    Duke parë ëndrra
    me fluturime në liri.

    Të vë kokën te jastëku
    i gjoksit të nënës,
    ku mbështeteshim
    të shtatë fëmijët pas buke.
    Ajo të na lëmojë kryet
    nën dritën e Hënës,
    si qenie mitologjike
    me shtatë kokë mbi supe.

    Dua të mbledh sërish
    shokët e parë të moshës,
    për t’i rënë me not
    gjysmëhënës blu të qytetit,
    pastaj para gjithë djemve
    dhe vajzave të shkollës,
    kush del i pari ta shpallim
    “Dashi i detit”

    Të shkoj natën te Rita
    nën degët e fikut,
    ta puth i limaksur,
    sikur më ndjek hataja.
    Ajo të më mbaj dorën
    te fija e llastikut:
    “Aman, mos m’i hiq,
    se më rreh mamaja!…”

    T’i them me nxitimin
    e dashurisë në këmbë:
    “Mos ki frikë, moj shpirt,
    se ti më ke mua,
    sa të zgjatem edhe pak,
    ndonjë pëllëmbë,
    vij te shtëpia jote
    dhe të kërkoj për grua…”

    Kur padashur shoh veten
    në xham vitrine,
    kthehem nga përfytyrimi,
    në realitetin konkret,
    kujtohem se ujërat
    nuk kthehen në burime
    dhe bëhem vizitor
    i përgjëruar për këtë qytet.

  11. Kozeta says:

    POEZI nga Vasil Tabaku
    • MOSKOHA

    Më kishin vjedhur duart,
    Duart e mia të bukura,
    Harruar,
    Mbi fasada të shndritshme…
    Sytë e mi prej pika uji,
    Ishin arratisur,
    Mbi buzët e etjes…
    Koha
    vraponte e shpërfytyruar,
    Drejt moskohës,
    Në harrim…
    Gjithçka,
    Ishte një përzierje orësh,
    ditësh dhe vitesh,
    Gjithçka dhe asgjë…
    Ndërsa në treg,
    Një koleksion
    fytyrash të shpërfytyruara,
    Shiten si origjinale…
    Kohë e moskohës,
    Ti fytyrë e mosfytyrës,
    Dashuri e mosdashurisë,
    Urrejtje e mosurrejtjes.
    Oh,
    Ma në fund
    Ju lutem,
    Lërmëni
    në detin e dhimbjes sime…

    • POEZI nga VIKTORIA XHAKO
    (ZHORZH SAND)

    • TINGUJT E VIOLINËS QAJNË…

    Qau violina jonë atë natë,
    Kur pranë m’u ule e kryet ma more në gji,
    Dhimbshëm rënkuan sustat e ndryshkura të divanit,
    Kur sytë më puthe e zjarrin tënd derdhe aty.

    Bulurojnë mendimet brenda kafkës së nxehtë,
    Dritarja jote ka heshtur përgjithnjë.
    I afrohem xhamit veshur me mjegull,
    Hukas me shpirt,
    Trokas pa gishtërinj,
    Të thërras pa zë.

    Si në kurthe e makthe ëndrrash të paqena,
    Gjarpërinj vetëtimash më shfaqen aty,
    Fytyrën kanë thyer ditët, të gjitha,
    Diku hedhur një copë,
    Diku hedhur një tjetër,
    Diku… diku… mbetur një sy.

    Më zbresin qepallave shtëllunga netësh,
    Skelete mendimesh, brejtur nga koha.
    Zinxhirët e dhimbjes të ndryshkur, të vjetër,
    Frymën më marrin… dhe qeshet bota.

    Por tingujt e violinës qajnë… qajnë…

    VIKTORIA XHAKO
    (ZHORZH SAND)

    POEZI nga Albana Hodo, Vlore

    Migjeni në shekullin tim…

    “Oh si nuk kam një grusht të fortë ”
    Klithte Migjeni një shekull më parë
    Oh si nuk kam një grusht të fortë
    Thirrja sërish e çdo shpirti të vrarë.

    Eci përditë në shekullin tim
    Me viza –pa viza- çfarë ironie
    Ushqehemi , mashtrohemi me dokrrën “Integrim”
    E vdesim nga pak në halle shtëpie.

    S’ka një derë se ku të trokas
    S’ka një vesh që hallet t’i dëgjojë
    Qoftë dhe një njeri me qëllim të lartë
    Në këtë palo shtet ku harruar rroj.

    Prijnë çakallët, ujqit, ulkonjat
    Dikur të zbathur, me xhepat e çpuar
    Vetë nxjerrin ligje, po vetë i shkelin
    Vetë luftojnë drogën, e vetë të droguar.

    Pale ngrenë streha për prostituta
    Sërish flasin për riintegrim
    Një popull i tërë tret dhjamin e vet
    Një popull pa zot që fle mbi mashtrim.

    Një popull që hesht për talljen, zhgënjimin
    Një popull që rri në pus të mashtrimit
    Një popull i ndarë në ngjyra varfërie
    Një popull që vdes bir i nënshtrimit!

    Të ndarë mes vetes, me halle njësoj
    Të gjithë njëri-tjetrit ia kemi me hile
    as çmimi i bukës dot s’na bashkon
    pale kur na thonë “Shoqëri civile”!

    Na thonë ca data gjoja të zgjedhim
    E shkon me qejf popull i i gjorë
    Pazare lart bëjnë të mëdhenjtë
    E ne na ngelet lapsi në dorë.

    Çudi i mprehtë jemi si popull
    Votojmë pa i ditur fare emrat
    Po fundja ndaj janë kokat e kombit
    Të na prijnë mendjet e të na ngrohin zemrat.

    Ti shiko orën se një ditë do të vijë
    Dita jote me fat e shpëtimit
    Në këtë jetë u ngope lugëzbrazur
    Peng të mbeti librezë e punësimit.

    Se i varfër linde në këtë jetë
    Erdhi koha që ta deklarosh
    Kombësinë, racën edhe seksin
    Po kurrë s’të pyesin pse ke barkun bosh.

    Për shumë gjëra po na pyet Evropa
    Ja kush është për mua deklarimi.
    Pa shtëpi, pa punë e pa para
    Le t’i thonë po deshën “Integrimi”.

    Se kokulur rrimë para të madhit
    Shtet pa shtet që asgjë s’prodhon
    Bota vjen për hesap të vet
    Me përralla plot me korrupsion.

    Edhe qeshim se nuk qajmë dot
    Ne Migjenët e shekullit të ri
    Pashko Vasa do plaste me vete
    “O moj Shqypni e mjera Shqypni”

    “Çoniu ju shqiptarë prej gjumit çoniu”
    Brenda shpirtit tuaj zgjoni mirësinë
    Kërkoni një dritë të re për veten
    Kërkoni, kërkoni, rizgjoni Njerinë.

    Punoni se bota punon për vete
    Varfëria jonë pasuri për horrat
    Na duhet një shpresë për diellin që lind
    Kurrë më një jetë e pështirë si morrat!

    Ngrehuni në emër të diellit që lind
    Siç popuj të tjerë kanë bërë më parë
    Bashkë për gëzimet që s’patëm në jetë
    Bashkë për të gjallë e të rënët në varr

    Bashkë për një shkollë të re në fshat
    Bashkë për shtëpinë e një jetimi
    Bashkë për nënshtrim ndal ligjit njësoj
    Bashkë për meritën e një më të miri!
    Bashkë për ilaçet që dot s’i blejmë
    Bashkë për gjyshen e lënë në vetmi
    Bashkë për librat që shteti m’i shet
    Bashkë për pronën me shumë pronësi.

    Bashkë o njerëz për çmimin e bukës
    Bashkë për Bulqizën dhe minatorët
    Jo më lekë nën dorë për vendin e punës
    Jo më lekë nën dorë për doktorët.

    Jo më lekë nën dorë gjithandej
    Jo më symbyllur ndaj krimit që vret
    Jo më pa shpresa ku kemi familjet
    Se dreqi ta hajë ky vend na përket!

    Jo më o njerëz kaq indiferentë
    Jo më ndasi, heshtje dhe hile
    Fuqia jonë të ngjit dhe të zbret
    Po qemë vërtet shoqëri civile.

    Jo më slogane në mes të Evropës
    për njerëz që ende lëvizin me viza
    jo më sekrete për gjëra që vuajmë
    jo më ministra me duar të pista.

    Se unë jam një njeri i lirë
    Që jetën e dua po aq sa të tjerët
    Po dreqi ta hajë një jetë punova
    E mbeta personazh i librit “Të mjerët”

    Dhe s’mund të pranoj që fëmijët tanë
    Të dëgjojnë përditë të njëjtën melodi
    Pa patur një derë se ku të trokasim
    Ti, Migjeni, unë dhe ai.

    Ja pra, Migjen dhe shekulli im
    Malin vështroj pa mundur ta godas
    E ç’jam unë e papuna para tij
    Më mirë të hesht sesa të flas!

    Miku im Dante Aliger
    Ti portat e Ferrit hape dhe ç’nuk pe!
    Ndërsa unë në portat e Ferrit rroj përditë
    Aspak e çuditur.
    Sikur nga parajsa të zbrisje e këtu të shihje njëherë,
    Pa fjalë do mbeteshe miku im, Dante Aliger.
    S’ka ujqër e luanë, Farinatë e Ugolin,
    krenaria vdiq kur në portë qëndronte si shtrigë Uria.
    Rrathët e Ferrit janë bërë një dhe vetëm një :Babëzi dhe Servilizëm.
    E shqyen atdheun tim, ku është turp të jesh patriot
    A nuk udhëtove për ta gjetur deri në Parajsë?
    Dua të vazhdoj udhëtimin tim drejt virtytit, por pa zhurmë, se më qeshin.
    Mos u çudit !
    Njeriu ka kode të tjera në vendin tim të pafat.
    Nga qielli yt i Parajsës a s’më thua Aliger
    Ç’dreqin na mban lidhur fort pas djallit Luçiferr?!
    Jeta jonë tragjikomedi
    Rishkruaje dhe njëherë!
    Në emër të Njeriut ,
    të Birit të ndershëm ,
    Të Shpirtit
    Krenar dhe zemërgjerë,
    rilinde fatin tonë Dante Aliger!

    Poezi nga Adivie Hoxha

    QESH TE LUTEM…..

    Qesh te lutem,
    ngrysur mos me rri,
    ti s’je vetem
    une jam me ty!….
    Kur ti je i lumtur
    dhe une lumturohem,
    kur ti,je i merzitur
    dhembja dyfish me shtohet…
    Ndaj,me te madhe bertas:
    -Mos ma prek dhembjen
    ajo eshte e imja!

    Qesh te lutem,
    gjallerohu,
    munde plogeshtine,
    jetes gezoju!

    Qesh te lutem,
    gezoju nje dite qe te grish!
    Qesh te lutem, qesh,
    i lumtur tek une
    pres te me vish!…

    POEZI nga Isuf S Hoxha
    Betim solemn

    Mos me qortoni po s’pata mundësi
    Hallet,brengat tuaja t’i marr me vete
    Si vala shkronjat e shkruara në rërë
    Të shemb kullat e dhunës me koka ndërtuar
    Si era kur end gjethin e zverdhur në vjeshtën e vonë
    T’jua kthej buzëqeshjen në faqe,tua fshij lotin
    Me një përkëdhelie si nëna kur na puth ballin
    E ne të sigurt shtrijmë krahët jashtë jorganit
    Pa frik se të ftohtit do na mërdhijnë gishtat
    E di,isha me shok në shpellën ku fle djalli
    Po,po me vete kishim kunj e ujë të bekuar
    Zeusi s’na dha skeptrin mos prishim prognozën motit
    A do fryj uragani në lindja a perëndim,veri a jug
    E gjetëm shtratin e ngrohtë e djalli endet rrugëve
    Ligjëron shkollave,mban koncerte merr duartrokitje
    E rreth sofrës ulur nuk dimë kujt t’i zëmë besë
    Këmishës që kemi veshur apo shkëlqimit në pasqyrën e thyer
    Jo,jo s,jemi lodhur mbaj të ardhmes papirusin e deshifruar
    Fara bymehet të bulëzojë në token e ngrohtë me rreze dielli
    E unë nëse jo me shumë do dëlirë barnat e këqija në oborrin tim!

  12. Kozeta says:

    Poezi nga Bekim Tocani
    Mirëmëngjes shi dashurie

    Më ka zanë mëngjesi të turbullt e zgjuar
    Sy lodhur e dëshirë dehur
    Të flas me Fjalën
    e të heshtë me shkronjat dhe vargjet pa rimë

    Nanës ia dëgjoj zanin si lotët prush
    Nga dritare e vogël e mallit të madh përqafoj aromë
    lotët janë tharë nesër në antiliri vendlindjeje

    Sërish biografi të dyshimta si re vjeshte mbi atdhe
    Rrudhat e ballit mbi partiturë pianoje të ndryshkur
    E ju them gjithçka nga hiqgjë e heshtje shekujsh

    Alfabet largësie pikon mallëngjim në vyshkje stinësh
    Ku dashuri vuan strukur
    dhembja së prapthi hyn e s’del
    Rrathëve të pikëllimit përqafoni shkronja

    Sot në vend të nostalgjsë përtyp vetmi shiu
    Ku malli rri këmbëkryq këngë kujtimi dehet
    Edhe nga dhembje në pafundësi lutem për ty

    Biblikisht shqip

    I shprush retë i çmendur
    e këmbët nisin në esperanto
    por diellit ia mbyll perdet se mu tha ëndërra
    anamnezë tragjikomike
    mallëngjim profetik poetësh të vrarë a vetvrarë
    nën rreshta kangësh të pakënduara

    As vdekja nuk më shtynë të turrem jetës
    nën mure injorance të mykur shekujsh
    shurdhmemc rrebelues i fjalës biblikisht shqip

    Pikturë atdheu lëngon pa ngjyrë as gjak as lotë
    e dua shumë të kuptojë sojin që kur vajtojnë vdekjen
    jetën nuk e shpëtuan as në shkronja e vargje sot

    O Zot pse pa ndjesi fjale as vargu antik
    I vjedhim qengjit blegërimë e kangën bilbilit
    Po nuk ngjallet dot dashuri e vrarë trathtish

    Herioglife plagësh e vrragë shpirti bie si shi vjeshte
    Mbi hartë antike të këmbëve e puth zhgënjimin tuaj
    mureve të dhembjes mbjell dëshpërimin e priftit në Shkodër
    e Biblën shqip e ringjyros me lotin e nanës

    Ndërkaq pres Doruntinën dhe Konstantinin për kafe
    Në pergamenë vetmie fjala u ngjiz në fyt
    E ndjej e tkurrem veç në brendi të të qenit shtazë njeri
    Përjarget koftlargti tek lutem e vuaj e qajë si burrat
    mbi mallkim bie shi sovran si dhembje e djeshme

    Në më keni dënue për së gjalli
    a mallkue nesër dikund e askund
    e më bëni plojë në a nën vargje të dhembjes
    Ju nuk jeni varre e as të gjallë mbi tela violine thyer në shpirt
    Më mallkoni për të gjallë
    se nesër blasfemi s’i ha as dheu

    Ose pshurrmani varrin në doni të më nderoni pak
    Mos më vini n’varrim as mos folni asnjë fjalë
    ju lutem në përgjërim loti e gjaku

    Kur të jem harruar mos bëni teatër
    Do ta zgjoni nga vdekja Konstantinin nesër
    ringjallen pastaj eshtra mallkimi
    e ju lutuni shqip përjetësisht

    Poezi nga Lulëzim Hajdari

    DËGJO SHPIRTIN SI VAJTON

    Rrugës së shkretëtirave të pafund, eci i vetmuar
    Drejt horizonteve blu kërkoj dy sy të zinj
    Humbëtirave të pashpresa kërkoj dy sy të shkruar
    Pezull, të patretur, përmalluar n’at dhe të zi.

    I etur për pakëz ajër, jetë, vend për shpirtin e saj
    Ëndërr e mbetur në mes, a vegim nën hanën e zjarrt
    Ike si Zanë mali, a lule pjeshke për ujë e tharë
    U këpute e njomë, pa zë, si telat e mi mbi kitar.

    Pranë varrit tënd qëndroj, me sytë posht të enjtur kërkoj
    Dy sy të zinjë, të shkruar që thellësisht dheun e shpojnë
    E me kitarën ndër duar, e me buzët që më dridhen filloj dhe këndoj
    Dëgjo vashë ti këngën time, dëgjo shpirtin si vajton……
    L.Hajdari
    Poezi nga poeti Erget Cenolli

    PEIZAZH PA NGJYRA

    Nata ra…
    Trotuaret kanë njerëz pak…
    Makinat shpërndajnë benzinën me plumb,
    I dehur pa pirë, fillikat
    Po humb në mendime pafund.

    E zezë si nata kjo kafe e papirë
    Filxhanët grumbull, pa radhë e pa rend,
    Për buzët e tua kanë shumë mall
    Siç ka mall fusha për syte e tu indiferentë

    Në rrugën pa drita mezi e gjej shtegun
    Të shkoj e të vdes, deri në mëngjes
    Në agoni të përpëlitem gjer të vijë agimi,
    Me njollën e porcelantë të shpresës në mes.
    MALL
    Kostumin e dhëndërisë
    E mblodha shuk,
    Për ta flakur në plehrat.
    Kjo paçavure
    Dikur shkëlqimtare,
    Që rezatonte papushim
    Ditën…
    Kur më përgatitej
    Arresti i përjetshëm shtëpijak.

    SEKSOMANI
    Dy trupa të kërmilltë,
    të shprangosur nga guackat
    Jargaviten në barin e lashtë
    Të përdhunuar nga dinosaurët.

    Dy trupa të kërmilltë,
    të munduar nga ëmbëlsia e mëkatit,
    shpërvilen në ajrin e lagësht
    të shurdhuar nga buluritjet e luanëve inatçorë.

    Dy trupa të kërmilltë
    Të boshatisur nga ADN-ja
    Virgjërojnë ambientin
    E zhvigjëruar nga vegjetarianët hipokritë

    TRIUMF
    Ushtarë, me veshje shajaku e pa helmeta,
    pushtuan kështjellën e inteligjencës.
    Pastaj ngritën në shtizë
    Brekët e ra të një kurve të kahershme.

    E kjo bertet, me të drejtën e humbëses:
    Më vodhën xhevahiret!
    Më vodhën xhevahiret!

    Pushtuesi fytyrëkuq, nga triumfi
    Përtyp pa reshtur fraza bajate
    Spërkatur anëembanë
    Me një bark të verdhë karieristësh të pjerdhur.

    Poeti nga Shkupi Nafi Cegrani
    SHKON E VJEN VALA!

    Shkon nëpër brigje bojëdeti,
    erëmon tokë e plagë të thata.
    Gjethet dhembjes i pikojnë trishtim
    nëpër buzagaz ndalet fjala…

    Ti erdhe e s’më gjete më
    hijen e more për kujtim hyjnor.
    Copa ylberi e pasqyrë të thyer
    Mbeten e vetmja dhuratë në kraharor.

    Në dejtë e mi,si akull, si zjarr
    Shkon e vjen vala ne breg perplas..
    Dhe unë mbetem ne breg..i menduar.
    Me koken duke kthyer perherë pas..!

    Nafi Cegrani

    Poeteshë e re Izaura Petku
    ”Moda”

    Ne rruge i shtrire nje i braktisur
    Nje kepuce hequr nje tjeter grisur
    Syte e mbyllur per gjume
    Buzet e thare per buke e uje
    Barku i pangopur qe rri i vare
    Si lekura e kafshes se therur,ne pazar
    Floket e thinjur nga pleqeria
    Rrobat e grisura nga varferia
    Fytyre e lodhur me sharje ofendime
    I keputur nen diellin plot jete
    I vetem mes rruges qe gumezhin
    Ku te gjithe i hedhin nje sy
    Si te ishte nje rrobe e dale mode
    E nuk ndalojne nje cast te mendojne
    Se kjo eshte moda e sotme
    Ajo me te cilen ne jetuam dje dhe sot
    Ne kte te madhe dhe te perhumbur bote.

    I.PETKU

  13. Kozeta says:

    Poezi nga Perikli Shuli

    DIMENSIONE… .
    Projektuam në dimensione simetrike,
    në emër të saj justifikojmë vetëhumbjet.
    Shpërndarë krejt harrueshëm, emocionet.
    Nën ngutje vogëlsirash tinëzisht absurde….

    Në shtegëtim të vetëgjetjes kaltëruese.
    A kanë ekuilibër tërmetet nën hapa?
    Vërtet ti ma stimulove ecjen,
    më fal trendafilin e dëshirës me gjemba….

    Kur dielli zemëruar të fshihet pas malit,
    më prit kur shiu mbi supe të bjerë,
    Deri atëhere një mal me gjumë na ndan.
    shpirtrat dinë të ngjallen, veçse natës ç’jerrë….

    Si zogj të lodhur mbi një degë.
    Këmbanat që ranë nuk më zgjuan,
    Dua të të shkruaj në gjuhën tënde.
    tingujt e farkëtueshëm i dëgjova unë…!

    Përmbyten të mbjellat pastaj i vjelim,
    fëmija hedh gurin në lumë,
    pëshpërit kumte të reja rrëfenjash.
    E djeshmja histori, pengohet shumë….

    Në të sjelltë ndonjëherë udha tek unë,
    kapërcehet fjala në kopshtin matanë,
    ndihet viktimë e kurtheve gjeometrike.
    Mbi pllakën e gravitetit të ndarë…!

    Uniteti përmban ndryshimin.
    Ka thirrje jehonash tërë kohës,
    Universi që t’kurret e rritet nga mendimi,
    fillimin e një fundi që s´i dihet mosha….

    Mërzi ,,! Tymos cigaren e fundit.
    udhës së kthimit në vetëdije.
    Përplasja e të kundërtave, mirkuptim.
    unazë e së keqes në gishtat me rimë….

    Kundërmuese prej pikëllimesh të freskëta,
    në ndjesinë e fajtë për brengat njerëzore,
    mjeshtëri e shfletimit të pamjeve të reja.
    ylbere të huazuara në të çarat e reve…!
    P.Shuli

    Poezi nga Beso Bashllari

    NENES TIME

    Nje jet` te ter`ndenja me nenen
    Kurr` su ndava
    Nje jet`te ter`me priste malli
    E dot su c`malla.

    Nje jet`te ter`me shkuli veshin
    Kurr`nuk qava
    Nje jet`te ter`i putha doren
    E dot su c`malla.

    Edhe ne gjum`ja ndjeja doren permbi ball`
    Timen e kisha te gjith`boten si ne perrall`
    Kur kisha hall a kisha ndonje breng`ne shpirt
    Buzqeshje e saj si nje mengjes celte nje drit`.

    Buzqeshje e saj me ndjek nga pas mua dhe sot
    Nje jet` te ter`ndenja me nenen su c`malla dot.

    Poezi nga Ilirida Ismaili

    BESA E BREZAVE

    Nese edhe trurin do t’ma verboni
    Prap do te mendoj vetem per liri
    Nese dhe organet do t’mi nderroni
    prap do te frymoj vetem per liri.
    Nese dhe duart do t’mi shkurtoni
    Me gjak do ta shkruaj fjalen liri ….
    nese permendoren do t’a thyeni
    do te permbys varrin
    dhe do te kerkoj
    BASHKIM -per POPULLIN TIM.

    Poezi nga Florenca Reci

    ATDHEU IM

    Atdheun tim e shoh si nje vajze te bukur flok kacurele
    Aromen ja ndjej si frymemarrjen e saj
    I shoh shkelqimin e se ardhmes,
    nepermjet syve te saj
    I lexoj mendimin, i ndjej zemren qe i rreh
    Jetoj cdo dite me shpresen e nje dite me te mire.
    Do ta dua vendin tim si vajzen me kacurela.
    Cdo dite qe vjen me e lehte me duket,
    e mira qe kam brenda meje me ben te falenderoj dhe te lutem.

    Dita nuk me lodh, kur vetem mire mendoj
    prane vajzes me kacurela dua te qendroj.

    Boten se kemi njohur akoma, duam ta shohim e ta shetisim
    qe jeten te ndyshojme.
    Bota te rremben e mendjen ta largon
    te ben te harrosh, te ben te mos ndjesh.

    Te harrosh gjithshka te harrosh dhe veten
    Te harrosh dhe vajzen me kacurrela
    Keshtu sillesh verdallosesh e me para krekosesh.
    Prane teje ske me asgje, pak para qe shkojne e vijne
    dhe ti nuk di me ku e ke shtepine.

    Ndaj e dua vendin tim,
    me mjafton foleza ime dhe jasteku qe koken te mbeshtes
    me mjafton endrra ime qe me jep shprese
    dua vajzen me kacurela,
    floket aromen, ngjyren e syve te saj
    dua endrren, shpresen,
    forcen dhe besimin qe ajo me jep.

    Poezi nga Shefqete Gosalci
    KAFSHIMI I PLAGES

    Te kuta Kosove shume here
    Te ta puthja faqen e zhuritur
    Te ta fshija se paku nje lot
    Te pash enderr me stoli
    Nuse ne Cameri
    Ti kerkova duart
    Te majten ma dhe
    Se te djathten dhe gishtin e di ku i ke
    Dhe syte e ylberte tek endrrat i sheh
    Desha te te puth Atdhe, s’ me le
    S’ kishe kohe, as atehere, as sot
    Desha koken ne gjoks te ta ve
    Jo mu perjigje – digjesh
    Cilen pjese te JO -se sate nuk po e kuptoj
    Ne arenen e heshtjes vetem une e ti Kosove
    Mbetem te paputhura
    Mes nesh flamuri e flaka
    Dua te ta puth ballin e perndritur
    Tek hena ze pusi
    Dua te ta beje nje djal
    Prap njejte me pergjigjesh
    Vitet mi dekorove me pritje
    E vargun me ty
    S’ pajtohem Kosove s’eshte viti ’81
    Se degjoj as Solomonin
    Do te behem Rozafe buzeqara ime e skuqur
    Dashuria dhe plaga ime e kafshuar
    Djepi, kafshata dhe unaza ime e ngjyer ne diell
    Kalo Kosove mbi mua
    Njomi buzet ne murin tim te lagur.

    Shefqete GOSALCI

    POEZI nga RITA SALIU
    VEGIM I LODHUR NGA VETVETJA

    Kopsht botanik jemi bërë
    ringjallje duke kërkuar
    një truall për t’u çmallur
    nën hijen e blinit plak
    i molisur nga koha
    derisa degët gjelbërohen
    edhe nga dëshpërimi
    që i dhurojmë njëri-tjetrit
    duke mos e ruajtur dashurinë nga fjalët
    me vështirësi rrisim shtatin
    thjesht vetem sa për të mos rënë
    pre e gjërave të ditës
    e kohës zezonë qe përseritet-përseritet
    si ditët si javët si muajt
    sa për të kaluar një vit
    përsëriten vitet shekujt
    e ne an gjejnë në të njëjtin udhëkryq

    për të filluar ditën me buzëqeshje
    deri në asht zhveshim dëshpërimin
    duke mos e njohur për të mos e pranuar
    edhe pse ështëgjeneral komandant
    i të gjitha gjërave që nuk na e lëshojnë
    fytin deri në frymën e parafundit…

    po ku është ndjesia e mundësisë reale
    që na e stolisë si emblemë ëndrrën
    shpresën e sëmurë na e pren me shpatë
    në golgotën që e ndërtuam për kohën e sëmurë
    zemrën rozë duke i amputuar
    të plagosur shpirtit ecim
    vetveten për ta arritur para humnerës
    derisa koha e paturpëshme
    pret shiun e gjakut tonëtë bie
    rrugëve shesheve kah duhet të vijëpranvera
    duket se shi dashurie ka rënë nëpër ne
    vetëm pesë minuat
    sa për të njomur kujtimin për zotin
    sa për t’i bërë fytyrat tona të shkëlqejnë
    vetëm në një fushë të huaj
    ku gurë nuk ka, por s’ka as lule

    POEZI nga Ramadan Xhinovci

    TA NDRYSHOJME BOTEN QЁ KEMI

    Kёtё Boten tonë qё na tani e kemi,
    do tё jetë mirë qё t’a ndryshojm,
    pёr tё gjithë njerzit nё tanë Botën,
    rregulla tё njejta duhet tё vlejn.

    Botёs ndryshkun duhet t’ja hjekim,
    tё fortë e tё ligë ma tё mos ketё,
    njeriu tё vehet nё qendёr tё rrethit,
    vet tё vendosin pёr fatine e vet.

    Analfabetet kur tё ditur tё bahen,
    gjithё politikanёt nё Hanë t’i qojm,
    t’a shohin Boten prej atje sё larti,
    se njё është ajo, tё mos e coptojn.

    Amerikanin pёr kryetar n’Rusi,
    Kinezet një Europjan t’i udhёheq,
    tё gjitha armet nё hekur t’i shkrijm,
    skulpturё paqje me t’o tё ndertojm.

    Afrikёn Amerikё duhet t’a bajmi,
    e nё Europё Azinё duhet sjell,
    Kontinentet tanë do t’bashkohen,
    Botë tё ndar ma nuk duhet tё kem.

    Muslimanet, tё krishteret t’i respektojn,
    tё krishterёt, atyre vёllёzer t’u thonё,
    gjithё plagёt qё sot njerzimin mundojn,
    t’i ndjejn si tё vetat, bashk t’i shёrojnё.

    Pasanikёt, duhet lypsa tё bahen,
    e ata qё s’kan, pasanik do i bajm,
    tё ndёrrohen rolet qё tash i kemi,
    pёr gjithë njerzinë ma mirë do’t jetë.

    Aeroplanёt tё shkojn mbi binar,
    e Automjetet tё lundrojn nё Det,
    Anijet do tё qarkullojn mbi Tokё,
    dhe Trenat do tё fluturojn mbi ret.

    Femijёt e rritur, ata do tё bahen,
    e ushtarakёt pёr paqë do’t luftojn,
    fjalёs Luftё kuptimi do t’i humbet,
    gjithëkund paqë nё Botё do’t kem.

    Poeti do tё duhej tё bahet Bujk,
    kur tё vjershёroi t’a ket ma leht,
    Mjeku nё Poet tё transformohet,
    t’kuptoi shpirtin e pacientёve t’vet.

    Njё gjuhë tё vetme na duhet kriju,
    ku n’tanë Boten ajo ka me u mёsu,
    si pёr Gjerman, Anglez e Amerikan,
    si gjuhë mirekuptimi emrin me ja vu.

    Historinë, ashtu si na e kemi mёsu,
    gjithë njerzisë ajo dam veq i ka sjell,
    t’harrojm krejt ate qё ma parë ishte,
    njё histori tё re pёr tё gjithё me fillu.

    Tё shporrim kufijt qё popujt i ndajn,
    pёr ҫka shumë lufta nё Botё janë ba,
    zёnkave kapak se si duhet me u vu,
    Europen shembull k’tu duhet me marr.

    Njё Botë ma tё mirë na duhet kriju,
    pёr hier tё fёmijёve nё Botёn mbar,
    ardhmёri tё sigurt atyre duhet kriju,
    pa lufta e probleme Botёn t’ua lam.

    T’a ruajm Botёn na mos t’a shkatrrojm,
    do tё na vijë fundi me vet fajin tonë,
    as n’kosmos vend pёr ne nuk do t’ket,
    t’jemi tё vetёdijshem ҫka neve na pret.

    Tё mёsojm qё tjetrin t’a respektojm,
    tё gjitha Fetё pёr kёtё ne na mёsojn,
    vetёm një Zot na tё gjithë e kemi,
    Katolik, Budist, Hebrej apo Musliman.

    Urrejtjen me dashuri duhet t’i ndrrojm,
    tё gjithë njani tjetrit pajtim tё i ofrojm,
    Saharen e Gobin tokë buke t’i bajm,
    gjithë njerzit e Botes t’kanё ҫka tё han.

    Gjithë ajo qё deri me tash ka ndodh,
    gjithë Bota duhet mёsim mirё tё marr,
    e tё gjithë ata qё veshёt i shurdhojn,
    nё njё Planet tjeter na duhet t’i qojm.

    Botёn qё sot kemi, shumë është zhvillu,
    shkuarja nё Hanë e Mars ma s’është tabu,
    n’shumë pjesë tё Botёs njerzit asgja s’kan,
    tё mirat qё i kemi na duhet drejt t’i ndajm.

    Dijen t’a shfrytёzojm njeriut me i ndihmu,
    e jo nё dam tonin sikur qё kemi vepru,
    tё gjithë t’bashkuar me vetёm njё qёllim,
    pёr hier tё gjeneratave qё pasë neve vijn.

    Kurr nuk është vonë gabimet me i ndreq,
    t’fortёt këtë detyrë shpejt ata duhet marr,
    tё vegjlit nё tё njejtёn tavolinë ata t’i ftojm,
    t’gjitha problemeve qё kemi fund me u dhan.

    Ramadan Xhinovci

    RINA ARLLATI – GJAKOVE / KOSOVE

    Letër vehtes sime

    Po të filloja të shkruaja një letër me destinacion vehten time, s’do i jepja rëndësi kohës apo vendit ku e shkruaj. S’do i jepja rëndësi as letrës. Le të ishte një fletë e rëndomtë fletoreje sepse unë dua vetëm të shkruaj dhe rëndësi kanë vetëm fjalët e mia. “Letër vetes sime për të ardhmen”.
    Kjo temë më tundon. Një gjë është e sigurt. S’do ta filloja me : “E dashur Rina”.

    Hapja s’do të ishte kaq modeste sepse atë letër unë nuk e mendoj si një ese shkollore por si një forcë shtytëse. Nuk dua ta mbivlerësoj veten, por është e vërtetë se synimi im ka nevojë për diell përpara që të ma rrezatojë udhën.
    Unë eci drejt së ardhmes për të cilën nuk e di as se ku mbaron. Por, prapseprapë vazhdoj e eci. Askush s’ma pret rrugën dhe askush s’ma ndal dot hapin. Sa herë që rrëzohem, unë ngrihem prapë. Jam akoma gjallë derisa jam në këmbë. S’dua t’i di sfidat e jetës që do vijnë. Unë thjesht, do t’i pres e do i kapërcej edhe pse s’besoj të jetë e lehtë.

    (Ndaloj e pushoj pak. Marr frymë dhe vë në letër foton time. Tani vazhdoj e shkruaj aty ku e lashë).
    Shpesh rrethohem nga të panjohur. Shumicën prej tyre as që dua t’i njoh. Shpesh më shikojnë me nënçmim e përbuzje, por unë s’dua të ndikohem nga ato fytyra.
    Nuk kam valixhe me vete. I kam duart bosh. Më rëndojnë vetëm minutat që kalojnë. Vazhdoj e eci dhe, çuditërisht më sillet në kokë thënia se “rasti është mbret i botës”.
    Gjatë jetës kemi mundësi që s’mbarojnë kurrë, por vendimet që t’i marrësh, më mirë shqyrtoi dy herë. Mund të jetë rrugë pa krye.
    Kjo letër shpresoj të mos bjerë në vesh të shurdhër sepse pesha e saj është “lehtësuese”. Në këtë shkrim, një gjë është e vërtetë: Nëse do ta postoja, postieri do të isha unë vetë.

    RINA ARLLATI, Gjakove,

  14. Kozeta says:

    Poezi- Poetry by Kozeta Zavalani

    “100 mijë Poetë për Ndryshim”

    Sot, gjethet këpusin fundin e stinës
    me llërët e zhveshura të drurëve.

    100 mijë poetë në gjithë botën
    jemi mbledhur
    me dashurinë përqafuar,
    si vetulla e dritës në breg horizonti
    nga dielli mbetur pambuluar.

    Stina me duart e portës së shpirtit,
    këput gjethe klorofili nga hapësira,
    ku qirinj trëndafili shuan nata,
    spërkatur me petale ylberesh
    nga qerpikët e yjeve, dashuruar
    këtë botë mjerane për të ndryshuar.

    100 thousand Poets for Change

    Today, pluck leaves the end of season
    with trees bare forearm.
    100 thousand poets around the world
    are gathered
    the love embrace
    as a light mascara on shore horizon
    left uncovered by the sun.

    Season with the hands of the gate that spirit,
    leaf chlorophyll snapped from space,
    lu extinguishes candles pink night
    petals sprinkled with rainbow
    the eyelashes of the stars, love
    this wretched world to change
    Në krijim

    Përtej botës magjike të dashurisë
    e shformuar në trajta të përçudnuara,
    zvarritem nëpër pragje portash
    pa e prishur drejtpeshimin e jetës,
    ku nuk ekziston asgjë e lëndët,
    veç një bote eterike,
    ku çelin gonxhet e imagjinatës.
    Në pllajën e grimcuar të fjalëve,
    gjykimet thërrmohen,
    ndjesitë shumëfishohen.
    Si plagë e hapur
    shuhet në lëngatë papunësia
    kësaj dite të mekur,
    të turbullt, si vegimet.
    Unë çohem errësirës së horizontit,
    ngjyej në jeshile shprese
    konturet e petkut të trishtimit,
    duke kthyer dhimbjen e thellë,
    në një simbiozë përthithëse
    të logjikës së përçartur,
    në erën e lehtë nanuritëse,
    që luan sinfoninë magjike
    në virgjërinë e përjetshme të krijimit.

    In creation

    Beyond the magical world of love
    malformed in monstrous shapes
    I crawl on doorsteps
    without breaking the balance of life
    where nothing substantial exists
    just an etheric world,
    where buds of imagination burst out.
    Over the crumbed plateau of words,
    judgements crush,
    senses multiply.
    As an open wound
    in infirmity ceases the unemployment
    in this feeble day,
    vague as the visions.
    I get up at the horizon’s darkness
    and soak in the green of hope
    the contours of the cloak of sadness,
    converting the deep pain
    into an absorbtive symbiosis
    of the raving logic.
    in the light sleepy wind
    that plays the magical symphony
    in the eternal virginity of creation.
    Porta e shpirtit

    Ndonjëherë më ndodh
    të jem me sy të përhumbur,
    por, jo të përgjumur.
    Një shpresë drite ka regëtirë tek unë.
    Asgjë s’më ka mundur.
    Gjithmonë,
    njerëzve të mirë u jap çelësin,
    për të hapur portën e shpirtit,
    ku pëshpëritin valët e kaltra,
    ku lahen yjet dhe mjellmat…
    Jam herë blerim,
    herë frymore e thjeshtë.
    Krejt hije kthehem
    herë stuhi në vjeshtë.
    Përplasen mendimet në mur të arsyes
    kur shkruaj, jo më kot,
    me shpirtin mbushur plot.
    Ngre kokën në qiellin e kaltër,
    pa dashur të humbas,
    në orbitën e një dite…
    Dhe ndërtoj një varkë ajrore shpëtimi
    për të mbyturit,
    që s’dinë not…

    Shpesh në vetminë e pangjyrshme
    të shpirtit,
    përleshen ëndrra të masakruara.
    Këngë të varrosura shpërthejnë
    si vullkane me llavë.
    Lule-shpresat,
    në shpirtin e trazuar,
    me tjetër aromë bulëzojnë,
    sikur kërkojnë të më dehin.
    Mes tyre ndiehem e lirë.
    Si bletët luleve fluturoj,
    endur në flladin pranveror.
    Lule-shpresat mbjell në kufijtë e ditës
    Në prag-pranvere për të lulëzuar
    me katër stinët e shpirtit
    Dhe ëndrrën e fundit i jap jetës.
    Lart në qiell të furtunës vozis,
    ardhur me një grusht uji nga e djeshmja
    lule-shpresat të ujis,
    në portën e shpirtit.
    Soul Gate

    Sometimes I’m wandering-eyed,
    but never sleepy.
    Sunlight of hope has always been sparkling on me,
    but it couldn’t vanquish.
    I always give to kind people, the key,
    to open the door of my soul,
    where the mercy of blue waves are whispering
    where the stars and swans make love.
    Sometimes I am evergreen, sometimes a simple creature
    And turn into a phantom, like a storm in the fall.
    Casting the thoughts at the wall of reasons,
    not writing in vain,
    with the bountiful spirit.
    Looking up to the blue sky,
    unwilling to miss any day in orbit …
    Building the life boat,
    for the blues ones,
    who don’t know to swim.
    Often, in colourless loneliness of the soul,
    The slaughtered dreams are wrestling,
    Buried songs explode like volcanoes with lava.
    The flowering hopes are budding the broken-hearted,
    with a heady fragrance.
    Feeling free among them,
    like the bees are swarming on the flowers,
    Wandering through the spring breeze.

    Sowing the flower-hopes at day limits,
    On the eve of spring, to blossom
    with souls’ four seasons
    Giving life the last dream.
    Up above the storms’ sky I row
    Come with a handful of water from the yesterday,
    to water the hope-flowers,
    at the soul’s gate.

  15. Kozeta says:

    Të shtunën, më 29 shtator 2012, ora 10.00 – 14.00
    Në Universitetin “Vitrina”, Tiranë, kryeqytetin e Shqipërisë, do të mbahet evenimenti “100 mijë Poetë për Ndryshimin”, drejtuar nga Kozeta Zavalani W.P.S. Eventi do të organizohet nga Unioni i Shkrimtarëve dhe Artistëve Shqiptarë – Fondacioni “Banka e Ideve”, Lidhja Ndërkombëtare e Poetëve Shkrimtarëve dhe Artistëve “Pegasi” Albania dhe Fondacioni “Vitrina”.
    Pjesëmarrës do të jenë figura të shquara krijuese të letërsisë nga Lidhja Ndërkombëtare e Poetëve Shkrimtarëve dhe Artistëve “Pegasi” Albania e Shoqata “Familja dhe Media-Fuqia për Ndryshim” me temën “Për një Shqipëri Ndryshe”.
    Ne, si poetë, kemi shumë punë për të bërë në rrugen tonë me mjetet tona të prodhimit dhe krijimit, që i përshtaten nevojës e sfidës për ndryshim. Duke parë se bota ka hyrë në një krizë të rëndë ekonomike me pasoja të rënda në jetën njerëzore, uljen e nivelit jetik dhe gjymtymin e miliona njerëzve dhe shumë të tjerëve, që janë shumë të varfër për shkak të pranisë së korrupsionit dhe politikave joefikase, të ndjekura në favor të disave dhe jo të shumicës, gjoja stimuluese të reformave demokratike, e cila është parë me sytë e njerkës, jo duke i dhënë prioritet inteligjencës, diturisë e profesionalizmit, por militantizmit, përdorimit të nepotizmit, të nihilizmit të gjeneratave të mëparshme…jeta jonë duhet të ndryshojë! Ndaj krijimtaria jonë duhet të jetë ndryshimi, për një jetë më të mirë!
    Merrni pjesë me krijimet tuaja, në mbështetje të “100 mijë Poetëve për Ndryshim” duke hyrë në rrjetin e poetëve, me përfaqësues krijues nga vende të ndryshme të botës.

    Saturday, September 29, 2012 at 10.00 – 14.00,
    In “VITRINA” UNIVERSITY, TIRANA, the capital of Albania, will be held the event “100 Thousand Poets for Change” lead by KOZETA ZAVALANI W.P.S. The event will be organized by the Albanian Union of Writers and Artists – “Bank of Ideas” Foundation, LNPSHA “Pegasi” and “Vitrina” Foundation.
    Participating are the most eminent literary figures of LNPSHA “Pegasi” Albania and Association “Family and Media-The Power for Change” with the topic “For a different Albania”
    We, as poets, have much work to do in our own current means of production & creation which fit this criteria of a need for challenge & change. Seeing that the world has entered a severe economic crisis with serious consequences on human life, decrease in the level of the quality of life, increase of poverty, due to the presence of corruption and inefficient policies in favor of a few people and not the majority, which is seen through the eyes of the stepmother, thus ignoring the democratic format, not giving priority to intelligence and erudition, professionalism, but militancy, the use of nepotism, the nihilism of the previous generations …our life should change! Therefore, our creativity needs to be change, for a better life!
    You can participate with your creations, in support of the “100 thousands Poets for Change”, by signing in the network of poets from all around the world. Our site http://www.banka-ideve.com

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Upload Files

You can include images .jpg, .png, .gif (limit size to around 800 x 600 range or they will not fit in the blog page!) or files .(doc,. pdf, rtf, mp3,, wav,, etc.) in your comment by clicking on the Choose File button below. Once you select a file from your computer, it will be uploaded and a link to it will be added to your comment. You can upload as many images or files as you like and they will all be added to your comment. Your comment, along with any photos, etc. will have to be approved so it will not be visible right away.