YAY ALBANIA 2012 -“PEGASI”


International Poets and Writers “Pegasi” Albania

President Internationali
Kristaq F Shabani
pegasi2003@yahoo.com

Sekretary General
Agron Shele
sheleagron@yahoo.com

This entry was posted in YAY Albania!. Bookmark the permalink.

158 Responses to YAY ALBANIA 2012 -“PEGASI”

  1. Kozeta says:

    “100 mijë Poetë për Ndryshimin” në Kampusin Universitar “Vitrina”

    Rrezet e diellit shndritën me një bukuri të veçantë me 29 shtator, sepse për krijuesit ishte një eveniment i veçantë. Në Kampusin Universitar “Vitrina”po ashtu, pasi u gjallërua edhe më tepër nga eventi artistik “100 mijë Poetë për Ndryshimin”, që u mbajt aty në mbeshtetje të ku Ishin të ftuar rreth 100 figura të shquara krijuese, poetë, shkrimtarë, piktorë, si edhe aktorë që ishin pjesë e kësaj mbledhjeje masive artistike krijuese të letërsisë nga Lidhja Ndërkombëtare e Poetëve Shkrimtarëve dhe Artistëve “Pegasi” Albania e Shoqata “Familja dhe Media-Fuqia për Ndryshim”. Eventi u organizua nga Unioni i Shkrimtarëve dhe Artistëve Shqiptarë – Fondacioni “Banka e Ideve”, Lidhja Ndërkombëtare e Poetëve Shkrimtarëve dhe Artistëve “Pegasi” Albania dhe Fondacioni “Vitrina”. Pritja madhështore u bëri shumë përshtypje artistëve të cilët shprehën hapur kënaqësinë dhe përshtypjet e mira për organizimin. Znj. Kozeta Zavalani, Kryetare e Lidhjes së Shkrimtarëve dhe Artistëve Pegasi për Tiranën, njëkohësisht dhe moderatore e këtij eventi, falenderoi pjesëmarrësit dhe në mënyrë të vecantë aktoren e madhe Znj. Roza Anagnosti si dhe “Nderin e Kombit” Z.Dhimitër Anagnosti. Përfaqësues nga Universiteti “Vitrina” ishte Zv. Rektori Z. Teki Kurti, i cili përshëndeti të pranishmit dhe i njohu ata me misionin dhe vizionin, që ky universitet paraqet e mbi të gjitha, për mbështetjen që u jep evenimenteve të tilla. Pas recitimit te Artistes se Merituar e Mjeshtres se Madhe Roza Anagnosti, e cila pas recitimit te vargjeve te poezive nga Naim Frashëri e Gjergj Fishta, pasi eventi i poezisë përkon më 100 vjetorin e shpalljes së pavarësisë, recitoi edhe poezine “Joni”, shkruar nga bashkëshorti i saj Dhimiter Anagnosti-“Nderi i Kombit”. Nje pjese tjeter e rendesishme dhe domethenese ishte dhe apeli qe beri poetja Jozefina Traboini, duke ua kushtuar fjalimin e saj, viktimave te pafajshme te gjakmarrjes. Ajo shprehu se shkrimtaret dhe poetet duhet te bejne shume me fjalet e tyre dhe se parlamenti duhet te punoje me seriozisht mbi kete ceshtje problematike, per te denuar vertet gjakmarrjen ne Shqiperi, sikurse dhe ata qe vazhdojne te vrasin thjesht per hakmarrje, duke u fshehur pas Kanunit.Në sallën “Sami Frashëri” u interprtuan krijime mjaft interesante të artistëve të njohur si dhe atyre të rinj të ardhur jo vetëm nga Tirana, por edhe nga rrethe të tjera si edhe nga Kosova. Ky aktivitet mjaft i larmishëm gërshetuar edhe me muzikë, ngjalli plot emocione deri në lot gëzimi, veçanerisht grupi polifonik i Gramshit, pjesë e Ansamblit të “Pegasit”. Veprimtaria vazhdoi me recitime te poezive nga poetet, Shefqete Gosalci, Rita Saliu, Ilir balili, Ardi Omeri, Namil Selmani, Jozefina Traboini, Agim Desku, Gjergj Rustaj, Flutura Maci, Perikli Shuli, Genta Kaloci, Dritan Zaimi, etj etj. Për të gjithë të pranishmit u shpërndanë certifikata pjesëmarrje në eventin “100 mijë poetë për ndryshim”. Në ambjentet e Universitetit “Vitrina” ne mbeshtetje te kësaj veprimtarie u hap dhe një ekspozitë pikture me punime të: Sokol Mecollari, Irida Hazizi, Mikel Zavalani e Zhulieta Tengu. Në këtë ekspozitë u paraqitën punime me tematika nga më të ndryshme. Në fund të takimit u organizua një kokteil duke krijuar kështu një ambjent festiv dhe të ngrohtë për të gjithë të pranishmit, me muzikë e vallzim, ku u bashkuan artistë e poetë, pedagogë e nxënës, të gjithë në një valle të përbashkët sikur pohonin: “Të gjithë së bashku ne mund ta bëjmë botën edhe më të mirë”!

    “100 Thousand Poets for Change”in Tirana, Albania

    29th September awoke with beautiful sunrays, to be followed by an exceptionally hot day. The special artistic event of “100 Thousand Poets for Change” lightened up the atmosphere in the cam
    pus of “Vitrina University”. More than 100 acclaimed public creative figures – poets, writers, painters and actors gathered for this event, which was organized by the Union of Albanian Writers and Artists – “Bank of Ideas” Foundation, International League of Writers and Artists “Pegasi – Albania”, Vitrina Foundation, with the support of the association “Family and Media – the Power for Change”. A warm and well-organized welcome greeted the participants, who expressed their delight and good impressions.
    Mrs. Kozeta Zavalani, chair of the “League of Writers and Artists Pegasi” for Tirana, as well as the moderator of the event, thanked the participants, especially the wellknown Albanian actor Mrs. Roza Anagnosti and her husband, the movie director and holder of the title “Honor of the Nation”, Mr. Dhimitër Anagnosti. The representative from Vitrina University, the vice-rector Tedi Kurti greeted the attendants and presented them with the mission and vision of this university, especially the support towards such cultural events. The “Merited Artist” Roza Anagnosti recited poetry by Naim Frashëri and Gjergj Fishta, two acclaimed and wellknown authors and poets from the Albanian National Revival, evoking the importance of poetry in this 100th year of the independence of Albania, which coincides with this year’s event of “100 Thousand Poets for Change”. Touching and impressive was the moment when the recited the poem “Joni”, written by her husband Dhimitër Anagnosti. Another important and significant part was the appeal of the poet, Mrs. Jozefina Traboini, who dedicated her speech to the innocent victims of blood feud and revenge in Albania. She said that poets and writers should do more with their words, the parliament should work seriously on this problematic issue, so as to really condemn the blood feud in Albania, and those who continue to kill with no reason, covering behind “Kanun”.
    Several interesting poetic creations were interpreted in “Sami Frashëri” hall of the campus, by wellknown and new artists from all around Albania and Kosova. The activity was combined with music that evoked so much emotions even tears of joy, especially the polyphonic group of Gramsh, part of Pegasi Ensamble. The event continued with recitations of poems by the authors and poets Shefqete Gosalci, Rita Saliu, Ilir balili, Ardi Omeri, Namil Selmani, Jozefina Traboini, Agim Desku, Gjergj Rustaj, Flutura Maci, Perikli Shuli, Genta Kaloci, Dritan Zaimi etc.
    All the participants were awarded with participation certificates for the event “100 Thousand Poets for Change”. A special painting exhibition opened at Vitrina University for this event. Sokol Mecollari, Irida Hazizi, Mikel Zavalani e Zhulieta Tengu participated with their works of various themes. The end of this event was marked by an impressive cocktail and a festive atmosphere with music and dance.

  2. Agron shele says:

    Krijuesit folën përmes poezisë një Shqipëri etnike

    Evenimenti artistik “100 mijë Poetë për Ndryshimin” u organizua të shtunën në Tiranë në Kampusin Universitar Vitrina. Të ftuar ishin ishin rreth 100 figura të shquara, poetë, shkrimtarë, piktorë, si edhe aktorë ishin pjesë e kësaj mbledhjeje masive artistike krijuese të letërsisë nga Lidhja Ndërkombëtare e Poetëve Shkrimtarëve dhe Artistëve “Pegasi” Albania e Shoqata “Familja dhe Media-Fuqia për Ndryshim”.
    Njëherit ky aktivitet iu bashkëngjit edhe aktiviteteve mbarëkombëtare për shënimin e 100 vjetorit të shtetit shqiptar, ku krijuesit folën përmes poezisë e gjuhës së artit një Shqipëri etnike .
    Maqedonia në këtë organizim kulturor u përfaqësua nga poetja tetovare Sadije Aliti. Pjesëmarrës ishin edhe shume krijues nga Kosova, e Shqipëria. Eventi u organizua nga Unioni i Shkrimtarëve dhe Artistëve Shqiptarë – Fondacioni “Banka e Ideve”, Lidhja Ndërkombëtare e Poetëve Shkrimtarëve dhe Artistëve “Pegasi” Albania dhe Fondacioni “Vitrina”. Pritja madhështore u bëri shumë përshtypje artistëve të cilët shprehën hapur kënaqësinë dhe përshtypjet e mira për organizimin. Znj. Kozeta Zavalani, Kryetare i Lidhjes së Shkrimtarëve dhe Artistëve Pegasi për Tiranën, njëkohësisht dhe moderatorë e këtij eventi, falënderoi pjesëmarrësit dhe në mënyrë të veçantë aktoren e madhe Znj. Roza Anagnosti si dhe Nderin e Kombit Z.Dhimitër Anagnosti.
    Përfaqësues nga Universiteti “Vitrina” ishte Zv. Rektori Z. Teki Kurti, i cili përshëndeti të pranishmit dhe i njohu ata me misioni dhe vizionin që ky universitet paraqet e mbi të gjitha për mbështetjen që u jep evenimenteve të tilla. Në sallën “Sami Frashëri” u interpretuan krijime mjaft interesante të artistëve të njohur si dhe atyre të rinj. Ky aktivitet ishte mjaft i larmishëm plot me emocione deri në lot gëzimi. Në ambientet e Universitetit “Vitrina” u hap dhe një ekspozitë pikture me punime të: Sokol Mecollari, Irida Hazizi, Mikel Zavalani, Zhulieta Tengu. Në këtë ekspozitë u paraqitën punime me tematika nga më të ndryshme. Në fund të takimit u organizua një koktej duke krijuar kështu një ambient festiv dhe të ngrohtë për të gjithë të pranishmit.
    Për të gjithë të pranishmit u shpërndanë certifikata pjesëmarrje në “100 mijë poetë për ndryshim”.

  3. Agron shele says:

    Lugina E Presheves

    Organizator Bilall Maliqi
    Kryetari i LNPSHA “Pagasi” / Dega Lugina e Presheves

    U mbajt Manifestimi kombëtar dhe ndërkombëtar “100.000 poetë për ndryshime organizuar nga “Pegasi Lugina”, ku përveç kumtesës së lexuar nga kryetari i “Pegasi Lugina” z. Bilall Maliqi, pati edhe pika muzikore si dhe u përuruan edhe dy libra të krijuesit Hajrullah Kasumi…

    Konkluzione

    Kryetari i “Pegasi Lugina” z. Bilall Maliqi, duke i lexuar konkluzionet e dala nga ky manifestim:
    K O N K L U Z I O N E

    1.Të jetësohet Referendumi i 1 dhe 2 marsit 1992 për Autonomi Territoriale me të drejtë të bashkimi me Kosovën;

    2. Të hiqen polisat e sigurimit për qytetarët e Luginës së Preshevës, regjimi i pasaportave dhe vulosja e tyre;

    3. Të ketë ndikim më të madh politika e Shqipërisë dhe e Kosovës për Luginën e Preshevës;

    4. Të zvoglohen rastet sociale dhe të krijohen vende të reja të punës;

    5.Të parandalohet korrupcioni, përdorimi i drogës dhe prostitucioni;

    6. Kthimi i gjyqit në Preshevë;
    7. Themelimi i spitalit në Preshevë;
    8. Ti ndihmohet kulturës letrare dhe kulturës në përgjithësi në Luginën e Preshevës;
    9. Krijimi i kushteve për kthim të popullatës së dëbuar nga Medvegja;
    10. Ti sigurohet një zyre Shoqatës së Shkrimtarëve “Feniks”, ku në këtë zyre do ta zhvilloj aktivitetin edhe “Pegasi Lugina”;

    11. Të hapet fakluteti në gjuhën shqipe tek ne dhe

    12. Të kemi një harmonizim të politikës së Luginës së Preshevës…

    Preshevë, 29.09.2012 kryetari i “Pegasi Lugina”, Bilall Maliqi

  4. Agron shele says:

    Kozeta Zavalani / Kryetare E LNPSHA “Pegasi” Albania , Dega Tirane
    Organizatore ne Kampusin e Universitetit “Vitrina”

    Kampusi Universitar Vitrina u gjallërua ditën e sotme pasi u mbajt eventi artistik “100 mijë Poetë për Ndryshimin” ku ishin të ftuar rreth 100 figura të shquara, poetë, shkrimtarë, piktorë, si edhe aktorë ishin pjesë e kësaj mbledhjeje masive artistike krijuese të letërsisë nga Lidhja Ndërkombëtare e Poetëve Shkrimtarëve dhe Artistëve “Pegasi” Albania e Shoqata “Familja dhe Media-Fuqia për Ndryshim”. Eventi u organizua nga Unioni i Shkrimtarëve dhe Artistëve Shqiptarë – Fondacioni “Banka e Ideve”, Lidhja Ndërkombëtare e Poetëve Shkrimtarëve dhe Artistëve “Pegasi” Albania dhe Fondacioni “Vitrina”. Pritja madhështore u bëri shumë përshtypje artistëve të cilët shprehën hapur kënaqësinë dhe përshtypjet e mira për organizimin. Znj. Kozeta Zavalani, Kryetare i Lidhjes së Shkrimtarëve dhe Artistëve Pegasi për Tiranën, njëkohësisht dhe moderatore e këtij eventi, falenderoi pjesëmarrësit dhe në mënyrë të vecantë aktoren e madhe Znj. Roza Anagnosti si dhe Nderin e Kombit Z.Dhimitër Anagnosti. Përfaqësues nga Universiteti “Vitrina” ishte Zv. Rektori Z. Teki Kurti, i cili përshëndeti të pranishmit dhe i njohu ata me misioni dhe vizionin që ky universitet paraqet e mbi të gjitha për mbështetjen që u jep evenimenteve të tilla. Në sallën “Sami Frashëri” u interprtuan krijime mjaft interesante të artistëve të njohur si dhe atyre të rinjë. Ky aktivitet ishte mjaft i larmishëm plot me emocione deri në lot gëzimi. Për të gjithë të pranishmit u shpërndanë certefikata pjesëmarrje në “100 mijë poetë për ndryshim”. Në ambjentet e Universitetit “Vitrina” u hap dhe një ekspozitë pikture me punime të: Sokol Mecollari, Irida Hazizi, Mikel Zavalani, Zhulieta Tengu. Në këtë ekspozitë u paraqitën punime me tematika nga më të ndryshme. Në fund të takimit u organizua një kokteil duke krijuar kështu një ambjent festiv dhe të ngrohtë për të gjithë të pranishmit.

  5. Agron shele says:

    100- Thaisand for Change Ministri e TKRS Tirane / Albania

    Organizator : Xhelal Luca

    Ne kuader te levizjes planetare te “100 mije poeteve per ndryshim” si dhe ne vigjilje te 100 vjetorit te pavarsise ne sallen ” Tefta Tashko Koco” ne Ministrine e kultures ,grupi organizator me ne krye Gjergj Nikollen ,moderator Xhelal Luca Lindita Prenga ,ora 11:00
    Shpalos kete program
    Takimi fillon me firmosjen e pjesmarrseve ne librin e madh (ne sfond kenga per ty atdhe)
    2.Hymni kombetare (ne kembe)
    3.Fjala e hapjes (moderatori i 100 mije poete per ndryshim ,100 vjetori i pavarsise)
    4.Fjala pershendetese Gjergj Nikolla
    5. 1 min heshjte per Ali Podrimja
    6.Recitim Llesh Nikolla “Lumi”
    7.Muzike “Evolucion njerezor” Defrim Deda
    8.Kumtesa e Pegasiseve (3 cope)
    9.Interpretim “Dasmore ne Kosove”Xhelal Luca
    10.Libri dhe vlerat e tij ,Nexhi Baushi
    11.Kumtese dhe koktej poetik ,grupi Mirditor
    12.Kenge me cifteli
    13.Flet Agim Doci
    14.Reciton Lindita Prenga
    15.Promovim librash (ne sfond kenge patriotike)
    16.Kur flasin fabulat ,Ymer Nurka
    17.Kumtese (Uragan i nderprere) Skender Braka ,Ilmi Dervishi
    18.Pershendet Albana Subashi,Nikoll Loka, Gentjana Avdia ,Rita Haxhija
    19.Poezi “U linda binjake”Xhelal Luca
    20.Liria eshte liri ,Gjergj Nikolla
    21.Muzike mix Defrim Deda
    22.Recitime Emiljana Xhediku ,Defrim Deda etj
    23.Deklarata universale e pegasisteve nga Lindita Prenga
    24.Mbyllja me muzike vallje .

  6. Agron shele says:

    MANIFESTIMIT POETIK “1000000 POETËT E BOTËS PËR NDRYSHIM” 28.9.2012, Tampere, FINLAND.

    Organizatore Silvana Berki

    Edhe njëherë Finlanda manifestoi sëbashku me 115 shtete të tjera të globit në 28.9.2012 ditën poetike ” PËR NJË BOTË NË NDRYSHIM”.
    Manifestimi u zhvillua ke salla e librarisë dhe shoqatës poetike ”TUULENKANTAJAT” ( MBARTËSIT E ERËRAVE), të cilët ishin edhe mbështetësit dhe sëbashku me organizatoren Silvana Berki e bënë të mundur këtë aktivitet për qytetin e Tamperes dhe përfaqësues për Finlandën.

    Faleminderime të posacme shoqatës, dhe të gjithë pjesëmarrësve ; poet të ardhur edhe nga Oulu (veriu i Finlandës), Orivesi, Hämeenlinna dhe qytete të tjera.
    Pjesëmarrësit ishin poetë, shkrimtarë, historianë, muzikant, artist dhe aktor. Cdo njëri sipas fushës së krijimtarisë së vet shfaqën edhe këndvështrimet e veta ndaj ndryshimeve globale në një formë kritike, dashamirëse, poetike.

    Në të njëjtën kohë krijuesit u njohën edhe me krijimtarinë e njëri tjetrit. Më duhet të shpreh personalisht FALENDERIME të posacme për të gjithë pjesëmarrësit-poet-shkrimtar-finlandez të cilët e treguan edhe njëherë që janë dashamirës të paqes, të cilët premtuan se do të vinin dhe erdhën. Ndaj, i falenderoj për korrektesën e tyre dhe kulturën e tyre me të cilën më bënë edhe njëherë mua ” the stranger” në mes tyre ta ndieja veten si në shtëpi. Poetët të cilët nuk i kisha takuar më parë, kërkuan të tregoja dicka më tepër rreth vetes, kështu filloi një interviste aty dhe një diskutim ku pak nga pak më bën të ndihesha njëri prej tyre.

    Interesime treguan edhe për poezitë e mia të cilat i kisha zgjedhur dhe përkthyer për atë ditë me temë shoqërore por edhe patriotike. Qëllimi ishte të njiheshin sado pak me kulturën dhe vecoritë shqiptare. Poezitë e paraqitura këtë ditë: MBRETI EMIGRANT, AMANETI, LERMË TË BUZËQESH, NJERIU QË QESHTE GJITHNJË.

    Mbrëmja vazhdoi të celebrohet edhe mbas manifestimit zyrtar në një restorant aty pranë ku të gjithë u ulëm një tryeze të madhe dhe filluam të tregonim ekpseriencë të ndryshme për arritjet e krijimeve të tyre, për vështirësitë, për temat e trajtuara.

    Ja, kështu edhe poetët e Finlandës dhe konkretisht të qytetit të Tamperes morën pjesë në këtë manifestim global duke treguar kulturën e tyre artdashëse por edhe humane.

    30.9.2012 Silvana Berki.

    Pjesëmarrësit: Raija Paananen ( poete), Riita Egholm ( poete amerikan-finland), Anne HAnninen ( poete), Kirsti Kuronen ( shkrimtare-poete), Annika Eräpuro ( poete-përkthyese), dhe historiani Timo, Erkki, Tuomo…etj

  7. Agron shele says:

    100- Thausand Poets for Change Fier / Albania
    Organizatore Majlinda Rama

  8. Agron shele says:

    100- Thausand Poets for Change
    Prishtine / Kosovo

    Organizatore Hasije Selishta (Kryeziu)

  9. Pingback: Zabawne Fotomontaże

  10. Agron shele says:

    Natasha Lako

    Ali Podrimja

    Udhetar i perjetshem, Homer djaloshar

    Nga Natasha Lako

    Nuk jane mbushur as 24 ore nga lajmi per humbjen e parakoheshme te Ali Podrimes, Ne nje vdekje pothuaj si trill poetik ,te mbushur plot elipse dhe kithme,te cilin ai e filloi qe me librin e tij te pare, njesoj si ne ngjarjet mitike te zhdukjes dhe te arratisjes prej kesaj bote,nuk kam dyshim se edhe atje ne Lodeven e vogel prane kembanave,muzeut dhe rrugicave ku poetet perzjehen me kalimtaret,ai shkruante ne mendje vargje ,qe ne nuk do t’i lexojme dot.Nuk ka poet me pervoje te gjate dhe te pjekur, qe mos t’i trembet edhe bashkimit perfundimtar te gjuhes poetike me ate te bisedes se perditeshme.Sa here e takoja dhe gjithenje e me shume i ndjeja ate pushim gati hyjnor mes fjalesh, per te ndare poetiken ,kete zone te gjithesise,nga pyetjet me kalimtare , qe beheshin edhe me te thjeshta.E,si po ja kalon.Shpesh here nuk kishte as nje shterngim duarsh, sikur te ishim gjithenje me ngut.
    Kjo ishte nje jete tranzit,per te shkuar gjithkund diku tjeter e nje udhetari te madh.
    E verteta ishte se desheronim te ruanim te shenjte dhe te paprekeshme dhimbjen tone te ngritur si nje shtatore qe nuk donim ta leviznim prej vendit,megjjite ndryshimet e medha deri ne clirimin e Kosoves, Ne fillim te viteve 70.ishim nje grup te rinjsh, qe sapo kishim botuar librat tona te para andej dhe pertej kufijve,nga nje ane me vendimet e pleniumit te katert pas qafe dhe ne anen tjeter me sistemin e helmatisur te diferencimeve,qe fshihnin genocitin dhe poshterimin. Ne ato caste te litareve te gjate te anktheve, ne e dinim se kishim gjuhen shqipe qe sfidonte gjithecka ,qe ngrihej mbi politken dhe mashkrimin,mbi dhunen dhe burgun.
    Po te kishe lindur ne Gjakove ishte edhe dicka me shume.E di qe deri ne Lodeve e ka mbeshtjelle kendellimi i ketij qyteti, i cili sot ne vdekjen e tij po me duket me i pastri i botes.
    E perfytyroj gjithemone duke u hedhur mes ujrave te lumenjve,si e kam njohur se afarmi ne Kosove ne maj te 73-shit..Jo me kot ia vuri emrin djalit te vet Lumi,duke u dhuruar te gjitheve dicka te bukur . E perfytyroj prane Rugoves,tani dhe atehere,prane Azemit Shkrelit,tani dhe atehere, prane Din Mehmetit,tani dhe atehere,Esat Mekulit tani dhe atehere.
    Ai vraponte kudo,ne Kalabri te takonte De Raden, ne Frasher, te takonte Naimin,ne Tirane, te takonte Agollin a Spahiun, e shume e shume te tjere,ne mitingun e Durresit te takonte Arian Leken,t’i perqasej Lasgushit a trimerise fishtiane.E perfytyroj diku ne nje tryeze bavareze ku pine birre me te madhe,po ku mund te qendrosh prane statujes se Hajnes, te cilit hitlerianet i dogjen librat, ne nje permallim ku te gjallet dhe te vdekurit e kaperxejne edhe levrimin e nje gjuhe te vetme.E mbaj mend si festoja me miqte e mij te ngushte 25 vjetorin tim te lindjes dhe ne dhone e hotel “Bozhur” para se te ndertohej Grand,shtrengoja ne duar “Torzon” e tij, me nje kopertine qe m’u lemua gjithe jeten ne duar,nje liber kercenues per diktaturen shqiptare,per lirine dhe forcen shprhese,Po ringjallej nje shpirt i koheve moderne per te gjithe shqiptaret.Nuk ishte e nevojshme qe Aliu te fliste shume per festimet e para te 500 vjetorit te vdekjes se Skenderbeut,qe tronditen dhe ringjallen edhe njehere te gjithe Kosoven. Rilindja e dikurshme e Isa Buletinit apo Hasan Prishtines, vazhdonte pune e vet ne zyrat e shtepise botuese po me kete emer,nje Rilindje e blasfemuar nga te gjithe anet,kendej e andej madje deri me sot,por qe na bente edhe ne shkimtareve te Lidhjes se organizuar,ku Aliu ishte nje prej te pareve qe shkelte, te metonim dhe te njihnim autore te huaj qe kishin ne Tirane nje fat me te hidhur se te Hajnes se “Rajshtagut”.A po cfare po bani ju.Po ju.E dija se pergjigja duhej te ishte edhe me e shpejte, me nje shtrengim duarsh. E keshtu u kuptuam gjithemone,ne takime gjithenje e me te rralla sado qe dukeshin edhe me te denduara.Donim te ruanim te gjalle ate c’na kishte dhene rinia,sikur t’i shmangeshin rrudhave . Forcen per te perballuar,per te gezuar,per t’u deshperuar.Ashtin tone.
    Kritika e quan librin Lum Lumi te Ali Podrimjes,nje kthese te madhe drejt temes universale dhe te dhimbjes egzistenciale.Ishte dicka per te cilen shume pak vete kane force te flasin,por Ali Podrima ua trasmetoi ndjenjen e humbjes se tij te gjithe lexuesve te vet.Njesoj si kishte bere per te trasmetuar fatin e Kosoves.Njesoj si donte te trasmetonte dhimbjen e te perndejkurve prej vatrave ne Cameri.
    Vajtimi i Ali Podrimjes per humbjen e te birit, i bashkuar me rrjedhen e lumenjve dhe sterkalat e ujit freskues, po perseritet sot me vajtimin e nje kombi qe po humb nje prej bijve te tij,duke u derdhur ne kete perjetesi. Eshte perjetesia e nje gjuhe qe shungullon ne lartesi te reja., me forcen e nje djaloshi,qe di te hidhet nga urat e lashtesise drejt thellesive te njeriut qe nuk mund te lulezoje pa identitetin e tij.Ali Podrima u be nje nga luftetaret e kesaj forcen identifikuese.Pikerisht per kete ai punoi me dashuri te madhe prej vellai per te permbedhur se bashku ne nje antologji poetike edhe zerin e poeteve shqiptare. Do te kujtoj gjithe jeten deboren e nje nentori kur ne Prishtine
    ku sapo ishte shkruar “Newborn” si nje rilindje tjeter me e madhe shqiptare udhetoi ngadale ngadale ne sheshin perballe teatrit te Prishtines nje kopje e Monumentit te Skenderbeut te vendosur ne Kruje,kur te gjithe te rinjte prsinin me ore te tera qe te fillonte mitingu.Dukej sikur po vihej ne piedestal me shume mundim prane te gjithe endres shqiptare te lirise, edhe simbolika e Aliut, qe kurre nuk e ndau veten prej shokeve dhe miqve te shumte.Pikerisht per kete mund ta vije dhe ta perzjeje me cdo ngjarje,aq i volitshem qe.Dhe keshtu do te na mbetet sot e mot.Do te na lejoje ta vendosim prane cdo ngjarje qe u takon shqiptareve.Sepse nuk u shkeput kurre prej poezise dhe mbeti vetem poezi.Sepse arriti qe edhe politiken,ku kishte shume shoke e miq qe sot po e vajtojne,ta veshtronte nga superioriteti i lartesive te gjuhes shqipe.Dhe ne keto caste te ndarjes prej tij na dha modelin e madh te rezistences sublime, te gjuhes qe e kishte lindur.
    Cdo gjuhe ka te perpjetat e medha, te cilet te parat i pushtojne poetet ,po aq sa te tatepjetat e rrepirta,nga te cilat gjithashtu te paret te shpetojne poetet,pavaresiht nga nje rrjesht gjuhetaresh qe duket sikur i perngjasin inkuizicionit.,sa here perpiqen te qendrojne larg simboleve qe lind cdo komb dhe qe jane shkrimtaret.Ata qe kane aftesine te shfytyrojne edhe koherat,si ka bere Podrimja ne vargje,pa lene menjane edhe sprovat e tjera dhe bashkepunimin plot nerv me publicistiken pamfletike gjithenje e me shume i shqetesuar per te ardhmen shqiptare.
    Ne kete shfytyrim, qofte me menyren e vdekjes se tij te mbeshtjelle he per te me copeza misteri poetik,Ali Podrimja mbetet nje udhetar i perjetshem,nje Homer djaloshar qe duket sikur ka jetuar per te trokitur zemer me zemer, ne nje Ballkan dhe drejt nje lexuesi qe do te doje ta perkedhele gjithe jeten. Pikerisht per kete guxim te nje gjuhe personale ishte gjithenje i ftuar neper takime nderkombetare.Per vepren dhe ate qe na la pertej fjales, do te vazhdoje te shkruhet dhe rishkruhet gjithemone.
    Rreth 21 korrikut do te vertitet nje aureole e re dhimbjeje.Gjuha shqipe dhe gjithe konstitucioni i saj shpirteror vetem disa ore te shkuara u trondit me nje nga termetet e rralle te saj..U trondit Fjala,levizi dhe zuri vend ne perjetesi shume para kohe dhe fare paritur gjithe jeta e poetit Ali Podrimja. Ndoshta kjo do t’i beje edhe te gjithe shkrimtaret dhe poetet shqiptare te ndjejne vetem me te bashkuar rreth shpiritit te nje martiri te ri te gjuhes shqipe,e cila rilind dhe mban gjalle edhe ne vepren e lamturimtarit tone te shtrenjte te gjithe bekimet e martireve te lirise.
    Le te themi poet i trimeruar , se po bashkohemi kesaj here nepermjet loteve per ty.

  11. Agron shele says:

    Mbreteresha e metafores shqiptare Mimoza Ahmeti

    Ne do te jesh i lire.

    Je lindur Kanerine?
    Kujdes,te pret kafazi
    Ta qash me lot lirine,

    Te plasesh nga marazi.

    Lutju te lindesh sorre
    Ta dish, eshte me rehat
    Askush s,te vjen verdalle
    Askush s’te ka inat

    Por ja qe je pallua
    Meso te ndeshesh mire.
    E kam provuar vete
    Ne do te jesh i lire

    Mbase Zoti

    Nuk i njohem Kishat dhe Xhamite
    Ne,brezi i viteve gjashtedhjete.
    Fshehur i permendnim perendite
    Ererat peshperisnin:-“te pafete”

    Tufanet pastaj,na hodhen tutje.
    Ne trokitem nder shtepite e zotit.
    Shpresehumbur thurem nga nje lutje.
    Ndihme i kerkuam ,me te fortit….

    Mbase zoti do t’na doje me shume
    Meqe…. s’na ndihmoi qe ne fillim
    Ne qe nuk i derdhem lotet lume….
    Por sakrifikuam gjithe rinine.

  12. Agron shele says:

    Radije Hoxha

    Sot
    Gjeniu i Nexhmije Pagarushës
    e zuri në flagrance çmëndinë time.
    Ia mbylli veshët me kufje
    e uli para ekranit të kompiuterit
    dhe në mikrofon i tha:
    -Ja kjo është ekspozita e parë
    e organeve të tua të brëndëshme.
    kerko!
    Kurrë më parë nuk e kisha ditur
    se vezori im i majtë
    është vepër e Mahmud Farshianit.
    Enter!
    Arabeska e trurit : Esher, 24.09.1961.
    kerko!
    Kurrizi mban unazën.
    Valon Flamuri japonez.
    Spondiloza fejohet me Guernikën.
    Enter!
    Lukthi deshifron grafologjitë e zemrës
    që jeton me honorare( sot për sot).
    kërko!
    Kerkoj prerjen e qindfishte te qelizes model
    -kreacioni i fundit
    kerkoj shpirtin universal në anglisht
    dhe në gjuhët e tjera të botës.
    Error!
    Sot,
    me 3 korrik 2004
    gjeniu i Nexhmije Pagarushës
    pleqnoi çmendine time
    dhe kompiuteri e pranoi gabimin!

    KRIMI I DASHURISË

    më la apo e lashë
    Sidoqoftë…
    Eja t’a gjykojmë këtë krim
    Kemi avokatë të fortë
    Gjykatësi e njeh ligjin mirë
    Nuk na burgos dot pa dëshirë

    Maj 1997 Shkup

    ÇMIMI I DASHURISË

    Dashuria jonë doli në treg
    të shitet për pesë para
    E kërkuan shkencëtarët, gjyqtarët, barbarët…
    Kishte shume blerës,
    aq shumë
    sa u pendova:
    Pse nuk ja ngrita çmimin qe ne fillim?

    Mars 1997 Shkup

    * * *
    Shkove
    dhe gjaku në deje m’u ngri.

    Pse kur flas për dashurinë e shkuar
    nuk
    nisem nga Ti?

    IN MEMORIAM

    Në këtë qytet të vdekur
    ku më as engjëjt s’janë të ndershëm
    vargu im për incest
    U dënua me burgim të përjetshëm

    Shkup-Teheran 26 janar 2000

    NDARJE NË LINDJE

    Ç’të marr me vete kur të shkoj
    ma jep jetën shpirt
    buzët, sytë
    heshtjen tënde të marrë…
    o Zot
    po shkoj në lindje për t’u ndarë!…

    SKULPTORI IM

    Çdo ditë më bren ngapak
    MikelEngjulli im
    nga vetja ime më ndan
    Kërkon Dijen qe Mosdijes i ngjanë?

    T’ A TREMBIM VDEKJEN BASHKË

    Mosha jote ka frikë
    Do ta përzë vdekjen jashtë
    As unë pa ty
    S’mund të mbyll sy
    Po s’e trembëm bashkë…

    NË KOPËSHTIN TËND

    Ah, sa me qejf do të vija tek ty
    Të ngjitem pak në degët e tua
    Të këpus një mollë, një ftua, një qershi
    Pa më parë e sharë asnjeri.

    Si fantazëm t’u përvidhem rojeve të natës
    Nga vrimat e dyerve të përgjuara
    Si një i verbër që prek gjëra të ndaluara
    Të digjem me gjellën e shijshme të darkës.

    Dhe s’druaj nëse më kapin rojet e natës
    Gjithë xhandarët, femrat e policia
    Po kam frikë se frutat me dalin të thartë
    e pas tyre më kap uria!

    Teheran, dhjetor 1999

    FALL NË DIVAN

    Gratë në Persi
    çelin fall me Hafizin
    e unë
    me Vehbi Skenderin.

    Sonte
    në Mejdane Nur
    do të luaj symbyllas
    me terrin.

    Gratë
    në “Divan”
    e ne
    “Bëjmë sikur”
    Jemi a s’jemi të lumtur?

    Sa më larg njëri-tjetrit
    Jemi aq më të lumtur
    Jemi shumë të bukur!

    nga “Gjeniu pleqnon çmendinë time” , RADIJE HOXHA – DIJA,
    Asdreni, Shkup 2005

  13. Agron shele says:

    Pazari i Librit

    Edhe: Shkrimtari që e ka shkrep lapsin me dy tyta anë e mbanë Atdheut, nuk ka mundësi dhe kohë kët vit të shkojë në Panairin e librit: në Prishtinë, në Tiranë… Vendet e shenjta të librit, ku organizatorët të veshur me ngjyra partiake të përçarë nëpër shoqata botuese tregtare, organizojnë brenda një viti edhe nga dy-tre panaire të librit. I ftojnë me ftesa speciale miqtë e tyre, shkrimtarët dumdumë. Edhe, atë: në emër të popullit dhe kulturës shqiptare. Reklamojnë me të madhe titujt e librave teknefes të politikanëve. Ndajnë çmime letrare të panairit: familjarëve, miqve dhe klaneve të tyre letrare-politike. Mirë, do të thuash ti si lexues: Shyqyr Zotit, që më në fund edhe ne shqiptarët arritëm të organizojmë panaire të librit. Mjaftë më, gjithë jetën bëmë luftë për bashkim kombëtar e Shqipëri Etnike! Copë-copë i bëmë lapsat dhe çiftelitë me poezi e këngë patriotike për Liri. Koha është t’i kthehemi pak si e gjithë bota, edhe librit, armës paqësore. Pajtohem, vetëm nuk e shihni se këta dumdumë shqiptar nuk janë në gjendje ashtu siç duhet e u ka hije të organizojnë një panair libri, pse e rreni veten se do të organizojnë dy-tre panaire brenda një viti në të njëtin qytet kulturor të Atdheut?! Heshtje.

    Përmes mjeteve të informacionit lexon lloj-lloj budallakish e mençurish të shekullit: Kolec Traboini shkruan: “Qofte Beogradi dhe gjeniu pa brekë (Në Panairin e 13-të të librit në Tiranë ). Pyes veten, anipse e di se kurrkush nuk më përgjigjet. E megjithatë në Panairin e Librit Tiranë tek Pallati i Kongreseve, vazhdon të qëndrojë një shënim me gërma të mëdha “Beograd”, me gërma sllave sigurisht se serbët e kanë alergji latinishten e gërmave që përdor mbarë Europa, gjithë kjo sepse ata që kanë në dorë çelsat e Tiranës ua kishin lëshuar lejen serbëve me shitë qofte e birrë shqiptarëve… Kuku moj nanë…..A jam në Beograd apo në Tiranë.

    Këtu nuk është problemi tek qoftet, tymi e kënga, por tek mentaliteti prej skllavi që kanë politikanët shqiptarë… që zgërlaqen tek shohin fjalën Beograd në ballë të Panairit të librit Shqiptar që në të vërtetë nuk është aspak shqiptar, sepse vetëm tre librave me lëng supe të Elena Kadaresë, Blendi Fevziut dhe Ben Blushit. Foto-busti i Blendi Fevziut shfaqet dukshëm në konkurencë me fotobustet e Enver Hoxhës në kohë të diktaturës. Nuk ka asnjë shkrimtar që në të gjallë t`i jetë bërë foto-busti kaq i madh sa i Blendi Fevziut, këtë megallomani ia ka ushqyer një universitet me emër të madh, por me reputacion të vogël, Universiteti Europian i Tiranës. Dhe natyrisht libri i fundit voluminoz i politikanit Ben Blushi, ku fiksioni përzihet me politikën krejt ngjashëm me lesh e linë që bën sot politika klanore shqiptare. Në tre këta soj libra gjysmetrosh, nxirren Kadareja, Shqipëria dhe Enver Hoxha pa brekë, tjetër gjë shqiptare nuk shihet kurrkund në këtë Panair. Duhet te shtohet dhe “Kurbani” i Edi Ramës që panairi të shfaq një kuadraturë solide të shkrimtarisë pa shkrimtarë.”

    “SHSHA: Kush i lejoi serbët pranë Panairit të Librit dhe pse heshti Ali Aliu

    Shoqata Shqiptaro-Amerikane në Çikago është e indinjuar me rastin e poshtërimit që i bënë serbët Panairit të Librit në Tiranë.

    SHSHA-ja shtron pyetjen imediate se “kush po sjellë në Tiranë serbët dhe “Made in Beograd” në manifestimin kulturor të botës së librit shqip. Kjo na kujton kohën kur në Shqipëri vinin komisarët e PKJ-së (Milladin Popoviqi, S. Tempo, D. Mugosha) që ndër vite të “nacional-çlirimtarës” dhe të fatit të Kosovës, po ky regjim serb i Beogradit u bë vrastar dhe varrmihës për popullin shqiptar!”

    Sipas SHSHA-së, e keqja e shëmtoj këtë festë të librit shqip në Tiranë, pasi dikush i solli serbët e Beogradit në qendër të Tiranës për të bërë biznes me shijen e qebapave…

    Edhe më skandaloze ishte emisioni “Debat” në Vizion Plus që i kushtohej manifestimit të librit. Në studio ishin edhe përfaqësues nga Kosova Nazmi Rrahmani dhe nga Maqedonia, akademik Ali Aliu. Për rastin poshtërues serb nga Beogradi Rrahmani ngriti zërin kundër skenarëve serb para Pallatit të Kongreseve me tërë atë bagazh propagande që e prishi hijeshinë e botës së librit shqip. Ndërsa, Ali Aliu për çudi sikur u tremb me këtë rast dhe pa një pa dy e tha shtruar: Kjo gjë nuk më intereson! Mos të harron Akademik A. Aliu se tërë një jetë e ka kaluar në Kosovë bashkë me krijuesit dhe botën e librit që e kishim prezentë përkrah elitës intelktuale shqiptare dhe Universitet. Kur kolegu i tij Blazho Mitevski (AMSHA) në Shkup përmes fjalorit ‘shkencor’ (sic!) alla Enciklopedija Maqedonase fyen dhe i shpall luftë popullit shqiptar në Ballkan, profesori ynë që ka bërë rrugëtimin e gjatë në të gjitha fushat dhe manifestimet shqiptare në atdhe, nuk mori guximin që të thotë fjalën e vetë me kompetencë shkencore prej akademiku. Kush po na mban leksion se si duhet të sillemi me (heshtje) para aktit dhe skenarëve poshtërues ndaj vlerave tona kombëtare para atdheut”, thuhet në fund të këtij reagimi që e ka nënshkruar prof. Skënder Karaçica, drejtor ekzekutiv i SHSHA-së në Çikago. “

    Shkrimtari, megjithatë mezi ka mundësi dhe gjen kohë të shkojë në Panairin e librit, në Tetovën e dy Universiteteve. Kryeqendrën politike e kulturore të shqiptarëve. Panairin e librit që e organizon Shoqata e Botuesve Shqiptar në Maqedoni, që përplaset për interesa personale, materiale e ideologjike fetare, herë me njërën parti politike shqiptare e herë me tjetrën në pushtet, shkon si kurva burrë më burrë. Këmbekrye, ditenatë në grazhd të Qeverisë. Mosaftsinë e vet organizative për çdo vit ua hudh doganierëve, gjoja se e ndalin librin shqip në kufi. “Fajtori” kryesor ky, që panairet e librit i përfundojnë si pazare të librit, ku plotësisht ka të drejtë një komentues kur thotë në mjetet e informacionit: mirë do të ishte që Panairin e librit ta shpërngulni në Xhepçishtë.

    Edhe shkrimtari shkon si vizitues, dashamir i librit. Asgjë interesante festive, i duket si Pazari i zarzavateve në Bit-Pazar: më shumë tregtarë të librit se sa shtëpi botuese. Nga të gjitha anët i rrethuar nga shtëpitë botuese fetare. Mirë do të thuash ti si lexues, ne jemi shqiptarë me shumicë myslimane. Pastaj, edhe kryetarin e Shoqatës të botuesve shqiptar me partizanët e tij përreth të ndihmuar edhe nga politikanë trusakatë, kryesisht i kemi me shumicë e pakicë hoxhallarë.

    Ndalesh, në mes të Panairit të librit, Tetova 2011, e pyet veten ku ndodhesh: në Panairin e librit të Kryeqendrës politike e kulturore shqiptare me dy universitete e pesë parti politike shqiptare, apo në ndonjë qytet të shteteve arabe?! Nuk do t’i besosh realitetit që e sheh me sy hapur në mes të ditës, ulesh të pushosh pak eshtrat, në Kryeqendrën politike e kulturore të shqiptarëve. Ndalesh, dhe i bie kokës me të dyja duart me grushta: I kujton panairet e librit në Frankfurt dhe Lajpcing, ku dyndet një javë rresht i madh e i vogël e gjithë Gjermania. Sallat e atyre panaireve pa fund plot me libra, që për t’i vizituar të gjitha stendat të duhen muaj, të mos e teproj vite. Ngjarje e vërtetë kulturore festive, ku gjatë atyre ditëve e gjithë rinia gjermane për hatër të librit flente edhe në rrugë. Megjithatë, Frankfurti është Frankfurt. Lajpcingu – Lajpcing. Nuk është as Tiranë, as Prishtinë e as Tetovë e dy Universiteteve.

    Përpiqet të gjejë ndonjë libër të tij nëpër këto stenda të panairit. Më kot endet si pa krye, nuk gjen as për farë, së paku një titull për fëmijë. Organizatori me spiunët e tij fetar i ka hapur sytë nga dy, i ka bërë katër, mos u përvidhet ndonjë libër i këtij autori që e ka “mik” Shejtanin. Përjashtim, këtu bën libri me drama: Lamtumirë bërllok, i përvjedhur në stendën e një librarie të qytetit si pjesmarrëse në panair të librit.

    Vazhdon rrugën për te Shtëpia botuese “ASDRENI”, që e udhëheq vetë si shkrimtar: për habi as këtu nuk gjen libër të tij si shkrimtar. Mos flasim për librin e tij më të ri publicistik të “rrezikshëm”: Xhadia. Gjithë librat e tij shiten fshehurazi nën tavolinë si dikur në kohën komuniste. Momente këto, që për disa çaste ia përkujtojnë kohën e cenzurës komuniste të librit shqip. Mirë, atëherë na cenzuronte shkau, po tashti kush na cenzuron: “shqiptari mysliman”, Hoxha?!

    Dëshprohet. Edhe në Panirin e librit në Tetovë, politikanët dhe hoxhallarët ia kanë zënë vendin e shkrimtarit. Stenda të stolisura me ballinat e librave të politikanëve e hoxhallarëve në ballë të mureve. Zagushi edhe në Panairin e librit në Tetovë.

    Shkrimtari më në fund bindet se, në këtë shoqëri “demokratike” nuk e ka vendin, ku politikanët dhe hoxhallarët janë edhe shkrimtarë. E kanë zaptuar shoqërinë me “politikë madhore” e libra teknefesë fetar. Përurime propaganduese para kamerave televizive.

    Përfundimi: I ka mbetur vetëm edhe një vend i lirë për arratisje: FERRI…

  14. Agron shele says:

    Bisedë me shkrimtaren ish të internuar znj.Bajame Hoxha – Çeliku Gazeta “ILLYRIA” New York
    by Kozeta Zylo on Thursday, 14 June 2012 at 14:48 ·
    Bisedë me shkrimtaren ish të internuar znj.Bajame Hoxha – Çeliku

    Ata na mbyllën dyert e shkollave, por nuk arritën kurrë të na mbyllin dyert e dijeve

    Shkrimtarja Bajame Hoxha së bashku me familjen e saj u internua tërë jetën në Saver të Lushnjës. Znj.Hoxha punoi në këtë periudhë në punëra te rënda duke pasur mbi supe barrën e persekutimit dhe te mohimit të çdo të drejte elementare. Ajo sot jeton me bashkëshortin dhe tre femijët e saj në Bruklsel, e cila nga dënimi i rënde 31 vjeçar dhe nga pasojat e mëvonshme ka fituar te drejtën e qëndrimit nëpërmjet statusit politik. Ka botuar gjithsej16 libra dhe pena e saj është vlerësuar nga kritika serioze.
    Zonja Hoxha erdhi për vizitë pune në New York, me të cilën u takova dhe i mora këtë intervistë si më poshtë:

    Zonja Hoxha mund të na tregoni diçka nga jeta e fëmijërisë dhe kur keni filluar si fëmije të ndjeni persekutimin dhe dhunimin që iu është bërë si familje? Cili ka qenë shkaku i internimit tuaj?

    Po…isha akoma pa mbushur 11 vjeçe kur shtëpia jonë prej një muaji ndodhej e rrethuar natën nga ushtarë e policë të fshehur pas mureve e gardheve. Babai im Zaim Çeliku ishte vetëm 45 vjeç, njohes i 7 gjuhëve të huaja kur nje natë vjeshte humbi, nuk u kthye më në shtëpi pas pune. Jeta dhe veprimtaria e babait tim ishte Gjirokastra ku kishim nje restorant të mirë në Qafë të Pazarit dhe një shtëpi tre katshe me avlli të madhe po pranë Qafës së Pazarit. Babai ishte tregëtar i dëgjuar dhe bamirës që njihej nga Jugu në Veri. Nuk ka njeri që e ka njohur babanë tim të mos ketë një dhuratë apo një të mirë prej tij. Dhe si një kujtim i bukur, por tepër i dhimbshëm më vjen tani para syve një burrë i vjetër: Ishim në një dasmë te dajot pas shumë vitesh internimi. Duke shëtitur jo larg shtëpisë së dajëve unë me tim shoq, dhe para nesh motra ime Shpresa me të shoqin Gezimin (të dyja të martuara në internim me të internuar) shoh se një burrë i vjetër i ndalon dhe i drejtohet motrës sime me butësi: Më falni zonjë e nderuar, mos jeni vajza e Zaim Çelikut? – Po, i përgjigjet motra dhe një valë mendimesh të përnjëhershme i dogjën asaj shpirtin e plagosur, sepse s’kishte qenë as gjashtë vjeçe kur e kishte humbur babanë. Sakaq personi i panjohur ishte ulur në gjunjë dhe i puthi këmbët motrës, dhe duke vënë dorën në zemër u largua dhe humbi midis njerëzve, duke lënë tek zemrat tona, lotin dhe atë kujtim të paharruar.
    Nuk e di, nuk e di pse na shkatërruan …
    Ishte një pasdite e bukur tetori 1959, kur pa pritur u gjendëm të rrethuar nga dhjetra ushtarë e policë. Unë isha kthyer nga shkolla dhe po bëja detyrat ne avlli bashkë me një shoqen time me të cilën ngrimë në vend nga prania e madhe e ushtarakëve të armatosur që u vërsulën brenda.
    Ora gjashtë e mëngjesit na zuri në kampin e Savrës ku të internuarit sapo mbaruan apelin dhe po niseshin për në punën e detyruar. Na shkarkuan ato pak plaçka që na lejuan të merrnim dhe na lanë të prisnim në qendër të kampit. Pas dy orësh na futën në gazermën e grave duke na dhënë si vend banimi pranë derës dy metra vend për gjashtë persona, nënën me pesë fëmijë jetim. Kazerma ishte e gjatë me dritare të mëdha, por për fat të mirë ishte e shtruar me dërrasa se nuk kishim krevate. Në këtë kazermë gjetëm 40-50 familje, gra e fëmijë, por dhe burra të këtyre familjeve po që për të fjetur shkonin larg në kazermën e burrave ku i prisnin krevatet 2-3 katshe me nje dysheme gjithë lagështi deri ne mes.
    Në këtë kazermë kishin kaluar shumë familje me emër dhe pastaj ishin sistemuar nëpër banesa gjithë lagështi si p.sh. në një dhomë katër familje, por edhe pesë. Aty në kazermë, gjetëm Babanë e Agim Prodanit, nënën e mrekullueshme Anko Bylon, e cila ishte shume e vjetër dhe interesohej për ne gjatë ditës. Ajo na deshi shumë dhe vëllait tonë i thoshte : Luanka i nënës, sepse kishte emrin e djalit të saj Luan i cili ishte arratisur bashkë me dy vëllezërit e tij për çështje politike duke lënë pas nënën fillikat vetëm, dhe regjimi i pashpirt e kishte internuar. Aty gjetëm dhe të nderuarën Afërdita Skrami ish mësuese, motrën e Liza Laskës, ku familja përjetësisht e kishte mohuar. Ajo ishte një grua e re shumë e bukur dhe tepër inteligjente. Afërdita Skrami njihte mirë gjuhën shqipe, greqishten e vjetër dhe italishten. Nga kjo grua fisnike, por që e dënoi koha sepse nuk kishte pranuar të bëhej dashnorja e titullarëve, ne përfituam shumë. Ajo shkruante poezi, fliste me kulturë dhe ruante nje memorje aq të fortë sa të linte me gojë hapur. Ajo nuk kishte familje dhe nuk u dekurajua kurrë, familja e saj ishim ne! Ne e deshëm të gjithë atë grua fisnike dhe te të gjithë të internuarit ajo e kishte portën e hapur. Mamaja ime gjithenjë ia linte pjesën e ushqimit të barabartë me ne. Ajo kishte studiuar dhe njohuritë e saja i kalonte tek ne. Vellai im Luani dhe motra Shpresa, si të vegjël që ishin, ziheshin kush të flinte i pari me Drita Skramin, sepse shtretërit i kishim ngjitur. Nuk e di çu bë me fatin e saj pas demokracisë, ajo ishte pjesa e jonë dhe meritonte respekt. Ne të gjithë të internuarit ishim familja e saj. Ajo kishte një karakter të çeliktë dhe nuk u bë kurrë vegla e kërkujt. Ishte grua besnike ku mbartëte mijëra besime brenda vetes. Nuk e di pse në këtë intervistë u përqëndrova te kjo figurë fisnike, ndoshta se ajo ndikoi fuqishëm, pozitivisht në jetët tona tmerrësisht të vrara.

    Kur keni filluar të shkruani vjershëzën e parë dhe ngase u frymëzuat?

    Vjershën e parë e shkrova rrugës për në internim, më frymëzoi dhuna, më goditi padrejtësia, shkatërrimi i nje familje krejt papritur. A arrestohen fëmijët? Ishim në makinë kur po zbardhte drita e ne udhëtonim me policë për në kampin e Savrës. Mëngjesi i vjeshtës ishte shumë i bukur, por polici na rrinte mbi buzë dhe prishte agimin e bukur. Unë nxora nga çanta e cila më kishte mbetur ashtu në dorë që nga çasti i internimit, fletoren, lapsin dhe shkrova: Fjala ime sot, ka prerë gojë/ Ja, m’rri polici mu mbi buzë/ Zëri humb e dredh qerpikun/ Agim i bukur kthehet muzg/ Një nga një si mana toke/ Do mbledh gërmat ja tani/ Dhe me forcë porsi poete/ Do të shkruaj: për ty liri .(Demokraci)
    Kjo poezi humbi me dyqind poezitë e tjera në Institutin e të përndjekurve politik ku i kisha derguar për botim, dhe që s’u botuan kurrë.Këtu te kjo poezi, te ky agim i bukur, te kjo nisje barbare, te ky fillim burgosje e internimi, nisi dhe fillin poezia ime dhe s’u ndal më, por edhe proza. Në moshën nëntëmbëdhjetë vjeçe kisha mbaruar romanin e parë ku nuk e pa kurrë dritën e botimit, gjatë një kontrolli m’i zhdukën shkrimet, po unë i ruajta brenda vetes shumë poezi që më vonë i botova, me përjashtim 200 poezitë e para, ato që më dhembin më shumë më humbën në demokraci duke qenë shkaktar Kurt Kola me Stafin e tij.

    Jeta juaj ka qenë midis ferrit dhe Parajsës, ndërsa nekrologjia e së keqes ka ngelur e pavarrosur, klasa juaj e persekutuar a mund ta heqë të keqen që ka ngelur si ferra nëpër këmbë në poltikën shqiptare?

    Po, vërtet, jeta jonë për 31 vjet ka qenë një ferr i pafund si: torturat, fyerjet, puna e detyruar, lufta e madhe e klasave, diskriminmet përpara popullit se gjoja kërkoja Anglo-Amerikanët pse shkruaja, pse lexoja libra, pse komentoja e bëja recensione veprash të njohura, pse punoja dhe isha e zonja e punës së rëndë pa kërkuar asnjëherë lëmosh apo privilegj prej tyre, pse qëndroja e fortë e papërkulur përpara presioneve psikologjike e kërcënimeve të tyre. Kjo i tmerronte ata gjithnje e gjithnjë. Duke filluar që nga mosha ime 16 vjeç e më pas më nxirnin para popullit si shembull i keq që doja të përmbysja pushtetin popullor dhe që sabotoja komunizmin. Isha e zonja e punës dhe punoja një lloj me burrat në të njëjtin grup e skuadër. Punoja me shokët e mi me djemtë e burra të mrekullueshem që gjatë punës së rëndë kishim çfarë bisedonim e ata na i lehtësonin punën duke diskutuar për muzikën dhe letërsinë botërore. S’mund të harroj kurrë Koço Plasotin ky burrë i pashëm paqedashës dhe me kulturë gjithë ditën na këndonte, se kishte qënë me korin e Korçës. Gjithashtu Stefan Tasho djalë xhevahir dhe i urtë sa dhe i ngritur kishe qejf ta dëgjoje fjalën e tij të urtë, Gëzim Baruti, një djalë me sjellje korrekt inteligjent sa edhe i shkathet i binte kitares dhe këndonim së bashku mbrëmjeve për të harruar sado pak punën e vështirë dhe përbuzjen që kishim nga pas. Gjon Markagjoni, Jonuz Musai djem që s’harrohen kurrë si dhe Ahmet Kolgjini, dijetar dhe krijues me karakter të fuqishëm. Bajram Hoxha njeri punëtor i urtë me virtyte të larta, e më vonë fëmijët, Ganiu, Azizja, Myrvetja, Servetja dhe Byslimi që kishin një karakter të fuqishëm dhe s’u përkulën kurrë. Vëllezërit Kuqeshi, Thanasi, Petraq, Polikron, Sofokliu, Mondi dhe motra e tyre Evgjenia, motër e djem shëmbullor që punonin një lloj me traktorin. Sokol e Simon Miraka djem të edukuar e të përgatitur nga ana intelektuale. Musa Sina familje fisnike burrë korrekt me një humor të hollë dhe e shoqja Myrvetja ishin model i qëndresës. Elez Hoxha djalë fisnik model qëndrese, Nikoll e Drane Mernaçi familje me tradita e besnikëri të lartë. Bekim Heri, ky djalë zotëri që gëzonte besimin e të gjithëve, vinte nga kampi i Gradishtës shpesh me leje për të na dhënë kënaqësi të veçantë, ai i binte fizarmonikës dhe ne nën tingujt e saj harronim të keqen e madhe. Vëllezërit Kokali, Kiço, Vasili, Llambi familje shembullore, që rritën dhe fëmijë të mrekullueshëm brenda kampit. Vëllezërit Çapo, Idaiu, Eqeremi, Fadili dhe Lefteri djem këta me një karakter të fuqishëm. Vëllezërit Prengjoni ishin krenaria e benikërisë si Hyseni, Kadriu, Zeqiti , Alushi, dhe dy motrat e tyre. Vëllezërit Laholli, Luani, Ahmeti dhe Ferdinandi, me nënën e tyre kreshnike Zengjine, ishin ilaçi i plagëve të shoqërise, djem shumë pozitiv. Familja Çeliku, Luani me nënën Hatixhe, dhe katër motrat e tij ishin model i qëndresës. Familja Cafi, Taze e Idriz Cafi nënë e bir shembull i qëndresës. Lazer Radi me familje qëndresë shëmbullore. Familja e Dine Dinajve, Tomori, Sazani dhe Dine dhe motrat e tyre shembull i qendresës. Liri dhe Genc Bajraktari motër e vëlla model i qëndresës. Sherif Nela familje korrekte me fëmijë shembullor. Kristina Gjoni, Irena Dukagjini e Tefta Çapa, Esma Biçaku, Valbana Miraka, Luftani Agolli që vetëm u qeshte buza dhe fjala e tyre e urtë, gjithashtu, Lajde e Evanthie e Sofie Kokalei familje që u respektua gjithë kohën,Motrat Heri, Dezdemona, Shpresa, Bardhylja, shoqja dhe moshatarja ime Fjorentina që të kënaqte me fjalën e urtë dhe zërin e bukur kur këndonte. Motrat Kolgjini: Sania, Feridja, Fatime, dhe Shpresa, ishin model i qëndresës.Familja Musai, Jonuzi, Shpresa Hysnia dhe Dervishi ishin një familje e lartë me cilësi të rralla, e shumë e shumë të tjerë.
    Në këtë intervistë përmenda shumë emra miqsh me të cilët herë pas here kam punuar e jetuar me ta për 31 vjet. U kërkoj ndjesë të gjithë atyre që s’pata mundësi dhe kohë për t’i përmendur këtu. Po ju siguroj miqtëe mi të mire që asnjëri prej jush edhe pse s’jeni në këtë intervistë, nuk do të përjashtoheni në librin e ardhshëm dekumentar
    “Vajet e pranveres” që del së shpejti. .
    Dua të shpreh se vuajtja gjysmë shekullore ishte e jona, e të gjithëve e jo e poltikanëve të soçëm e të moçëm shqiptar. Ne duhet të duam e të nderojmë njëri tjerin si dikur në ato kampe ugurzeza. Do të thosha si vështirë shkulet dhe harrohet nga zemra jonë ai persekutim i tmerrshëm, ajo fëmijëri me përbuzje nga pas, ajo rini aq e bukur e humbur kampeve të tmerrit komunist.
    Pra, e lamë pas ferrin e Enver Hoxhës, dhe tani jetoj në paqe, në liri të plotë. unë e ndjej se e arrita parajsën vonë, por e arrita. Keshtu do ta quaja dhe kjo do të ishte përgjigjja ime. Parajsa për mua është liria, është kjo që po jetoj! Është Brukseli.
    Ndërsa nekrologjia e së keqes ka ngelur vërtet e pavarrosur, do të thosha nuk ka vdekur akoma, duhet të vdesë një herë e t’i bëhen të tëra ritet e detyrimet që janë borxh, pastaj të varroset me nderime. Pas varrimit të kemi një datë përkujtimore, që dhe media të angazhohet e ta dijë planin e punës atë datë. A nuk duhet vendosur një datë ku të kujtohen këto viktima e të bëhen homazhe?
    Pa ne, pa ekzistencën tonë, nuk do të kishte nisje dhe vazhdim demokracia.

    Mendoni se letërsia e shkrimtarëve të internuar vazhdon ta ndjejë indiferentizmin e kritikës së mirëfilltë, apo më e keqja mos vazhdohet të kërcënohet si në kohën e diktaturës?

    Shpesh konstatoj me dhimbje, diku e diku lidhje të forta me diktaturën, dhe klanet e tyre mjerisht vazhdojnë. Kush është përkëdhelur nga diktatura kërkon përsëri po ato privilegje e trofe, “ Kush është mësuar nuk rri pushuar “. Por ka, ka me të vërtetë poetë e shkrimtarë të shquar, përparimtarë që dinë të vlerësojnë edhe klasën tonë, dhe ata janë shumë.

    Ju keni qenë fqinjë në internim me Dr.Lazer Radin, një erudit i shquar i Kombit, mik i ngushtë i Migjenit, i dënuar per 50 vjet, përse kritika dhe politika vazhdojne ta mohojnë dhe ç’është më tronditësja i mohojnë dhe ja fshejnë foton me Migjenin, kur këtij të fundit i botojnë ose e kujtojnë me ndonjë seminar ose libër, cili është opinioni juaj si shkrimtare?

    Është për të ardhur keq! Dijetar si Dr. Lazër Radi në jetë përsëriten pak. Ai ishte mik i Migjenit, po dhe i imi, i të gjithëve, këtë s’e luan as topi, dhe libri i tij “ Një verë me Migjenin “ është një kryevepër për letërsinë shqiptare dhe të gjithë duhet të krenohemi. Ky libër u internua bashkë me autorin për 50 vjet radhazi dhe vuante nëpër syrtare gjithë atë persekutim.
    E kam theksuar dhe në artikujt e tjerë që kam shkruar, Dr. Lazer Radi, mbetet një hero në radhët e të shtypurve, një mit, një njeri pozitiv që dha shumë nga vetja, që dha dritë në ato vite të errëta kur ne kishim aq shumë nevojë.

    Gjatë kohës së botimeve të librave tuaj ju është dashur të mbroheni nga meskiniteti i ndonjë kritiku të vjetër, pasi letërsia dhe arti kanë nevojë për drenazhime, për një spastrim dhe rivleresim të domosdoshëm?

    Jo, përkundrazi, unë jam ndjerë mirë nga shumë personalitete e kritikë të letërsisë shqiptare, pavarësisht se nuk kam marrë asnjë çmim, përveçëse në tekste këngësh ku kam marrë çmim të dytë, fletë nderi dhe flamur. Por jam e kënaqur si për çudi kur ishte në fuqi partia socialiste më janë pranuar libra nga ministria e arsimit për shkolla. Kjo do të thotë se unë jam pritur mirë nga kritika shqiptare dhe është një vlerësim që më është bërë nga njerëz e figura të njohura. Kurse për çmime poezie, kjo dihet, këto janë rezerva dhe dhelka që i ruajnë vetëm për vete dhe brenda klanit të tyre të gjitha juritë. Po për një gjë jam krenare : Unë e kam vargun plot ndjenja e madhështi kohërash! Unë e kam frazën e bukur e të fortë! Edhe pse kam qenë klasë e përmbysur i njoh mirë rregullat, se ata na mbyllën dyertë e shkollave, po nuk arritën kurrë të na mbyllin dot dyert e dijeve dhe të shkollave brenda shtëpive tona, siç ishte dhe shtëpia e Dr. Lazer Radit, një shkollë e fortë. Tani dhe gjithmonë jam tolerante, jam me paqen dhe i dua të gjithë shqiptarët qofshin të majt apo të djethtë.

    Diçka nga jeta personale juaj në internim dhe jetesës së familjes suaj në Belgjikë?

    Nga t’ja nis? Lumë kujtimesh të hidhura më vijnë e më godasin shpirtin ende si dikur në ato apele, në ato fyerje, në ato baltra, në ato fusha e kanale, që hapëm dhe që i lamë me lotin e fëmijërisë sonë, me lotin e rinisë sonë, dhe më tej, me lotët e një nëne të re ku nuk kishte me se të ushqente fëmijën e saj. Na mungonte gjithçka. Mbi të gjitha na mongonte Liria, pika e qumështit për fëmijën e porsalindur në atë skëterrë- internim.
    Jeta ime Personale shkoi e humbi si shumë jetë të tjera nëpër kampet e egra të komunizmit. Megjithatë tani kam shtrirë dorën dhe dua të kap kohën që më ka mbetur përpara me optimizëm. Dhe po mundohem me forcë të harroj atë lot të dhimbshëm që më mbeti atje larg në vendin e mallkuar.

    Po për Belgjikën ç’mund të na thuash?

    Belgjika vjen shteti im i dytë, mëmë. E dua dhe e çmoj se më priti si bijën e saj. Unë në Belgjikë gjeta qetësinë, lirinë e humbur, dhe një demokraci të vërtetë, pasi vendi im për 50 vjet m’i mbylli të gjitha portat, më mohoi si njeri. Kurse ky shtet m’i hapi të gjitha dyert me dashuri duke më dhënë vendin e merituar edhe statusin politik.
    I jam shumë mirënjohëse këtij shteti bujar që ka demokraci kaq të madhe, ku më hapi edhe portat e shkollës ku unë mësova frëgjishten për katër vjet, dhe tani merrem dhe me përkthime poezie dhe proze. Faleminderit Belgjikë ! Merci, c’est très gentil de votre part.

    Atëhere s’më mbetet gjë tjetër znj. Hoxha veçse t’ju falënderoj për këtë intervistë të pasur dhe të bukur. Edhe një herë faleminderit, dhe ju urojmë gjithmonë suksese të mëtejshme!

    Faleminderit znj.Kozeta për këtë interesim plot mirësi dhe kulturë që ju i bëni gjithnjë shtresës sonë.

    Bisedoi Kozeta Zylo

    Maj, 2012
    Staten Island, New York

  15. Agron shele says:

    Tefta Sala Begu

    Prangoset besimi,shtrydhet deri ne piken e fundit te shpirtit.
    Maskohet frika, behet fytyreshtrige.
    Ngryset shpresa ime deri ne kockat e guximit.
    Ti i besuar,privilegjuar qe fle si engjell prane trupit tim !
    Me ndje ! s’dua te mekatoj duke te dyshuar edhe zemren tende qe betohet per dashurine.
    Pres te degjohesh,te klithesh duke me puthur miresine qe une e ruaj shenjterisht.
    Pres sepse ndjej qe jam krejtesisht njeri.

    T.Sala.Begu…26.9.2012…ora 22.

    Nje qiell i hapur i lire,i paqte mrekullisht.
    I dhene i teri pas kesaj toke gjelberisht.
    Kembanat bien,
    pa thyer zhurmen e ketij qyteti mendjemadh,historik.
    Une poetja e veshur me kemishen e kaltersise.
    Sodis qe nga dritarja e trenit fatmadh.
    Nje copez bote…nje copez jete
    ndryshe nga Elb im.

    T.Sala Begu…perjetim i momentit.

  16. Agron shele says:

    ANTON GOJÇAJ – Poetry
    ANTON GOJÇAJ

    Half of the World

    I feel sorry that I cannot sing as the stars do
    I feel sorry that I cannot be silenced as the stars do

    to see you as the star wherever I go
    because you are a star
    to see me as a star wherever I may go
    although I am not a star

    (translated by Fadil Bajraj)

    The Energy of Poetry

    the world needs
    another world

    the rays of distant stars
    a way for the heart of origin
    words floating through the oceans
    searching the colony of art

    is it a blaze of the sea
    or a mist hiding the truth
    the universe needs
    another vers

    (translated by Fadil Bajraj)

    Time of the Heart

    Penelope loved Odysseus so much
    she waited for him 20 years

    a step she didn’t take
    after him
    though

    neither did I dive
    into the Heraclitus river
    nor did you swim to the shore

    a corpless bird
    on a branch at Eden is tree
    sings in absolute silence
    out our forever never again

    but once
    one time
    you were everything

    let Heraclitus be right
    but Penelopes is arguments
    have been proved straight from
    the Olympus parliament

    Odysseus still has
    faith in Homer

    (translated by Nik Leshai)

  17. Agron shele says:

    Skender Rusi

    SE SI…

    Se si po më ikën jeta!Se si!
    Pa më pyetur fare,
    Sikur të mos jetë imja!
    Kam çaste kur edhe vetë nuk e di,
    Nëse duhej ose jo,të lindja!

    EKLIPSIN PRES

    Unë me ty,si toka me diellin,
    Të vij rrotull vazhdimisht,vazhdimisht!
    Por asnjëherë s’të jam afruar sadopak,
    As jam larguar sadopak,natyrisht!

    Astronomia ka ligjin e vet,
    Që unë e përfill me aq sa mund!
    Të të afrohem më shumë
    Kam frikë se më djeg,
    Të të largohem-kam frikë se më humb!

    E ja,kështu,vetëm rrotull të vij,
    Po s’jam i marrë që rri e pres më kot!
    E di që një ditë ,ti do të kesh eklips,
    E atëhere,nuk do më djegësh dot!

    Se si po më ikin ditët!Se si!
    Rrokullisen,rrokullisen,si toptha të vegjël!
    Unë vrapoj pas tyre,kërkoj t’i arrij,
    T’i ndaloj,t’i pyes,ç’do të bëhem nesër!?

    Se si po më ikin ëndrrat!Se si!
    Edhe në gjumë më kanë hyrë,
    Edhe m’i kanë vrarë!
    Ato që kanë shpëtuar kanë marrë arratinë,
    Duke më lënë mua një të vdekur-të gjallë!

    Se si po më ikin dashuritë!Se si!
    Një sot.Një nesër.Një tjetër pas një jave!
    Marr kokën mes grushtash,
    I bie me zemërim,
    Sikur të ketë bërë mijra faje!

    Se si po më ikin dëshirat!Se si!
    Si ata zogjtë shtegëtarë që dimrit i tremben!
    Po ç’them edhe unë,
    Do të ishte një mrekulli,
    Të ishin zogj shtegëtarë që ikin e kthehen!

  18. Agron shele says:

    Flutura Zavalani

    SHQIPERI TI JE E JONA E BUKUR SI VASHAT TONA

    e urte jam,shqipen xhan e kam,
    ajo me ben te denj,ajo me ben te lire,
    kete une e di mire!

    BUZEQESHJA JUAJ NDRICON GJITHE NJEREZIMIN SE ISHIT JU QE ME DASHURI U HAPET KRAHET DHE DYERT TE VARFERVE DHE U BETE NENE E TE GJITHE BOTES.NE DO TE NDJEKIM RRUGEN TUAJ ME PAQE E DASHURI PER TE NDIHMUAR POPULLIN TONE DHE NJEREZIMIN .BRENDA CDO SHQIPTAREJE FLE NJE NENE TEREZE.

    JUHA SHQIPE DO TE TRIUMFOI DHE SHQIPTARET DO TE JETOJNE TE LIRE NE TROJET E TYRE NE SHQIPERINE E BASHKUAR.KA IKUR KOHA E DEKLARIMEVE KA ARDHUR KOHA E VEPORIMEVE.NE JEMI GAT TE VEPROJME NJE SHKEPUYTJE TE FUQISHME TE REALIZOJME .SHQIPTARET JANE ZOT NE TRUALLINE TE PAREVE DHE SKA ZOT NANE QE TI NDALOJE GJUHEN E SAJ .

  19. Agron shele says:

    Jam lindur të eci, jo të zvarrisem,
    Jam lindur të dashuroj, jo të urrej,
    Zot, ki mëshirë për ata që s’më kuptojnë!

  20. Agron shele says:

    Regina Nicaj Sterkaj

    Dua te rilind

    Kot me thoni qe jam e vetme
    kur me gjeni me deren mbydhe
    e ju dhimsem
    un nuk kam linde vetem kurre
    jam binjake me penen
    mish e thua
    me ate rri, komunikoj
    me ate i çermoj netet,sterr
    e bej te flase edhe heshtjen
    me yjet atje lart
    me ate i jap shpirtit paqen
    me penen time sgjohet dita
    melhem pike e arte vesa
    aty puthet nata,dimrave
    aty flasin dashurite
    me engjejt,marrin krahe
    aty pajtohen ,grinden,ndahen
    qajne,ikin,ne detin e madh te saje
    rrjedhin e pjedhin miliona fjale
    me te gjitha ngjyrat
    vetem shpirti,nganjehere
    me thote, stop…ndal
    jepme pak kohe te rilinde
    qe ngjyren te ta ndez me shume
    kur loti aty, fillon te rrjelle @ rrekoni

  21. Agron shele says:

    Josif Nika

    TE JESH A TE MOS JESH

    Mendohem, merzitem, qesh
    Ti s’me ndahesh:
    Te jesh a te mos jesh?
    Sa kohe larg teje jam
    Ne cdo cast , brenda te kam;
    Te prishet “fole”e vjeter,
    Ti do gjesh nje “fole” tjeter

    Pikellohem, vras mendjen, qesh;
    Ne fund zgjedh: Me mire te jesh!

  22. Agron shele says:

    100 TPC Organization & Communication Hub

    LNPSHA”PEGASI”ALBANIA

    SUELA KATANJA, SHKODRA, ALBANIA

    The poor girl

    a new girl they got in the car
    and with force they sent it to Italy

    poor girl
    cry and weep
    for every bad thing
    began to think

    and was really
    her opinion
    you will become a prostitute
    they said to her

    i wont to be
    a prostitute she yelled
    but after a second
    by a lead
    the girl on the land was lying

    in the nearest hospital
    they sent the girl
    but there was no hope
    for here to live

    the black lead in the heart was
    and her life
    finished in that second

    o you young girls
    you never make this mistake
    near new cars
    not assign your mind

    GO AWAY

    i am giving a message
    to the young people ion this world
    leave as soon as possible
    from the evil of this land

    shun the drugs
    cause she destroy you
    shun the drugs
    because she sent you away from this life

    and the alcohol
    you have to forget
    so you can with the simply people
    see like always.

  23. Agron shele says:

    RIZA LAHI

    NË LEZHEN BUZË UJRAVE TË ËMBËL DHE TË NJELMËT
    Reportazh

    Lotë…Por jo në anën italiane, ku banon dhe punon prej kaq vitesh kjo poeteshë aq shpirtdhëmbshur, por këndej Adriatikut, në Lezhë, në Shtëpinë e Kulturës së qytetit. Atje ku kishte organizuar promovimin e librit të saj poetic “Shpiti shkruan”, nga një shtëpi botuese tiranase që mban emrin e një vajze, “ADA” – simbolin e ndershëmrisë, dhe delikatesës shpirterore,
    Regjina Kol Nicaj (Sterkaj) , ka lindur në Hot dhe ka kaluar vajzërinë, është bërë nënë dhe ka rrojtur në qytetin e Shkodrës, derisa është larguar në Itali ku ka përcjellë, tok me prurjet e saja të mrekullueshme shpirtërore, edhe përvojën e infermjeres në spitalin qëndror të qytetit tonë verior.
    “Ta marrsha”, “T’u baftë Giina ty”, “Të tana të mirat e shpirtit, o zot” , këta urime kaq normale ndër shkodranët e patëkeq, i dalin vetiu kësaj gruaje që ndjen dhimbje për këdo. Ajo sillet me siguri te të sëmurët italianë, sikurse edhe atyre dikur në Shkodër, si një flutur e bukur,e lehtë , nga buzët e së cilës dalin papushim urime dhe dëshira të bukura – “”T’u baftë, Gjina”, “ta bjen Gjina njitash”, “eerdhaaaa….nji tash…”
    “Kushedi se sa herë kam fjetë në Shkodër me barkun bosh…kushedi se sa herë kam ecë në kambë nëpër shi e borë për me shkue në shkollë”, u hapi zemrën lezhianëve që kishin mbushur sallën gruaja e cila, tanimw, wshtw larguar sswrish drejt Apenineve,
    te të dy spitalet ku punon papushim dhe me tre turne, njëri nga të cilët, spital të burgosurish.
    Të vjen ca keq kur vëren se në media flitet e shkruhet fare pak për jetën kulturore të Lezhes së vogël dhe buzë ujrave. Po të kishit qënë në ditën e festës së librit të kësaj shkodraneje, do të kishit kuptuar se, përse ajo e ka bërë aktivitetin këtu.
    Vallë, a ka shterruar Lezha që dikur nxori brezin e poetëve brilantë si Ndoc Gjetja, Preç Zogaj, Rudolf Marku, Shpresa Kapisyzi, Silvana Gjebrea? Këta që përmëndëm janë të një brezi. Po më tej? A egziston më Lezha e bujëshme, e vogël dhe e furishme?
    Ishte një periudhë kur Lezha kishte një ekip futbolli që nisi të linte nam me tonet sulmuese të futbollistëve. Mandej, ja, erdhën poetët e përmendur. Mandej shpërtheu furia e gazetës “Koha Jonë”. Lezhianët e patrëmbur, u bënë grusht, si t’i kish bashkuar vëndvarimi I Skënderbeut, dhe nisën një sulm të paparë asnjëherë në median shqiptare dhe, mbase,e dhe në median e të gjtihë vëndeve psotkomuniste.
    Djegia e kësaj gazete, ka treguar fuqinë në kulm të pushtetit të katërt, që aktualsiht është bombarduar keqaz nga një tjetër furi e friëkshe edhe më shumë se djegia e një redaksie – furia e heshtjes dhe indiferencës që fryn nga të katër anët, siç po frynë gjithashtu nga të katër anët furia e parave
    Dollën disa komplekse të rinjësh nëpër skenat dhe tv tona. Jo pak prej tyre përpiqeshin të imitonin komplekse të huajaa duke u bërë ca “evropianë” qesharakë, por, oh, jo disa prej tyre. Besoj e kujtojmë “Djemtë e detit” se me sa taban kombëtar rëmbyen zemra anembanë …ku gjenin…ku i rrëmbenin dhe i futinin në gjirin e tyre prej deti…
    Regjina ka shkruar vjersha qysh fëmijë . “Tash fëmijët i kam rritë, vetë e burrin e kam në punë…Tash vetëm due me punue e me shkrue papushim e me i festue librat e mi në Shqipni, megjithëse edhe shoqet e mia italiane më duen fort” – thotë Gjina duke përkëdhelur një vajzë të panjohur që po dëgjon rastësisht bisedën tonë e duke I thënë “Ta marrtë Gjina të keqen!Sa e bukur kenke, o zot!”
    Kur shkruajti vëllimin e parë ajo transmetoi dhimbje, dhimbje pafund për vuajtjet gjatë largimit nga atdheu, larg atdheut, jetës prej emigrantieje, etj, të kësaj natyre.
    Mirëpo “…ma bane nji vërejtje…më thanë se boll ma me trishtim. A nuk din me shkrue për dashninë”? Si, more nuk di me shkrue për dashninë? Po unë bie në dashni menjeherë…Edhe nji lule me e pa midis ferrave, më dhimbet …tham me vedi, a thue vjen ndonjë zog me iu ulë afër asaj e me i këndue kangë? Se edhe lulet i duen kangët shumë…”
    Tashti, të dy librat e fundit që i ka botuar te “ Landi që ma ban faqosjen pa lekë e më merr lekë ma pak se të tanë”, flasin vetëm “për dashni”.
    Duke qënë infermjere, Xhina , vërtetë ka vuajtur ca më shumë nga ne t ë tjerët, që e kemi kaluar kohën e punës me njerëz sagllam, jo të sëmuarë e mes rënkimeve, ama, ka fituar diçka të madhe; ka mësuar të shkruajë çfar i thotë shpriti dhe pa pyetur për kufij, censurë, rregulla; ashtu siç flasin pa censurë dhe vetëm me shpirt nejrëzit e plagosur apo në prag të vdekjes, apo edhe që kanë vdekur më pas – pacientë të poeteshes sonë sensibile.
    Të parët njerëz që ia lexojnë vjershat kësaj shkodraneje janë e bija dhe bashkëshorti I saj, një burrë I pashëm dhe ish mundës i fortë i “Vllaznisë”, Gjergj Sterkaj.

    Lind pyetja sërish, ku është Lezha sot? A është plagosur aq rëndë shpirti i lezhianëve sa të të mos ngrihet më? A vazhdon të gurgullojë plot rrëmujë të bukur, dinamizëm ujrash dhe shpirtërash, si gjithmonë?
    Përse nuk është më prezent në media si më parë?
    Pallati I Kulturës ngrihej madhështor dhe elegant, me dy skulptura të larta, atë të Patër Gjergj Fishtës dhe një tjetër që simbolizonte kulturën dhe begatinë e Lezhës, dhe që, sikur qëndronte mbi shpatullat e “Atllasit” të lashtë. ( Një lezhian i moshuar erdh dhe na pyeti se, “paj a ban bre, me kenë poeti i madh në krah me këtë burrë që ka dalë picillak?”)
    Drejtori Ismet Zusi me stafin e tij e kishte këtë pallat të kulturës dhe dijes modern, që duhet ta kenë zili edhe në Tiranë. Gjatë promovimit të librit, para sallës së mbushur përplot, luajti një violinist në mënyrë të magjishme pjesë klasike dhe nga më të dëgjuarat e njerëzimit.Gjatwe interpretimit, atij iu kwput njw tel, por vazhdoi me heroizwm dhe dinjitet tw mahnitwshem koncertin e tij. Ai ishte ish pjestar i grupit “Djemtë e Detit” që nuk e kishte brakitsur Lezhën e tij por, ja, punonte në stafin e drejtorit Ismet Zusi.
    Sa lezhianë pasionantë takuam atë ditë. Diskutantët flisnin gjith mënd dhe me figura të zgjedhura me kujdes letrare. Një burr i shëndetshëm kërkoi fjalën dhe i përlotur u u kujtoi pjesëmarrësve se “nji kjo që ju po i thoni poete, asht njajo infermjere që mua më ka shpëtue prej vdejkes”.
    Dhe biblioteka ishte plot me libra të rinj.
    A ka më poetë sot jo qëndër e vogël? Me siguri që ka, por asnjeri nuk I njeh deri tani.
    Ne takuam aty edhe botuesin e një gazete, që, popo, e nxirrka Lezha; një gazetë me emrin e lashtë të saj “Lissus”. Ai na u ankua se nuk e ndihmonte njeri dhe se e nxjerrte gazetën e tij falë pasioneve të vjetra dhe dashurisë dhe dhimbjes që ka për vëndlindjen. Quhet Ndue Dragusha..
    Mundëm të takonim edhe dentistin e shquar, një mjeshtër i rrallë iI dhëmbëve, Selman Sula i cili, megjith ofertat dhe grishjet e shumta, nuk e ka lënë Lezhën që të vinte edhe ai në Tiranë.
    Na thanë se këtë vit bashkia e Lezhës kishte ndërtuar rrugën Lezhë – Kala , shumë e dhe, të kemi parasysh, se kalaja e Lezhës daton 310 vjet para lindejs së Krishtit.
    Na thanë se turizmi sivjet kishte qënë disi më I mirë nga vitet e tjera.
    Nuk mundëm të shkonim në ishull Lezhë, në lokalin e së famshëmës Diella; lokal që miku ynë dhe I gjith shqiptarëve, isha atasheu ushtarak britanik për te vjet rrjesht nw Tirane kol. Mark Vikers, shkruan se nuk ka ngrënë në ndonjë lokal më joshës, më të mirë e më të pasur e pafund të bukur kudo që ka qënë nëpër botë, se sa atje.
    Lezha ka 28 km linear bregdet thuajse të virgjër, qënga Derdhja e Matit e deri në Velipojë, por siç u pëlqen lezhianëve të përsërisin shpeshherë, “Lezhën e ka bekuar zoti por e ka mallkuar politika”.
    Shkodranët e duan shumë Lezhën. Dikur shkuleshin në Shëngjin për plazh, kur nuk lejohej nga regjimi komunist të shfrytëzohej Velipoja.
    Kushedi se me çfar motive të tjera a tdhedashurie organizoi festën e librit të saj kjo emigrante që, sigurish ka për t’u përlotur, kur të lexojë se si një gazetë e atdheut të saj po e kujton sot, ndërsa ajo është e zhytur në nostalgji të papërshkruar për atdheun këndej Adriatikut.

    RIZA LAHI

  24. Agron shele says:

    Ẽndẽrra nuk ẽndẽrrohet pa ty,
    Nuk do ta shikoja botẽn pa sy.
    S’do tẽ na shkẽlqente shpirti,
    Do errẽsohet, s’ka diell pa ty.

  25. Agron shele says:

    Kristaq Gushi

    Mbi sinqeritetin e kohës.
    Unë eci i sigurt,
    Me ngrohtësin e diellit,
    Ushqehem çdo kohë dhe përherë.

    Tek prehëri i hënës syshkruar,
    Sinqeriteti i shpirtit tim,
    Do të mbështesë vështrimin.
    Sinqeriteti, është vyrtit në

  26. Agron shele says:

    Marrin pjesë në manifestimet pegasiane 28-29 shtator 2012 anëtarë të LNPSHA “PEGASI” ALBANIA nga vende të ndryshme të Botës me poezitë e tyre :

    1. LANA DERKAC, KROACI ”Kontratë me publikun”
    2.DAVOR SALAT Kroaci “Ëngjëll i ndruajtur”
    3.Tozan Alkan Turqi “ Kohë dhe maska “
    4. Betul Dunder “Koria e Mjerë”
    5. Seref Bisel “ Shpata të bardha”
    6.Gabriela Gianfelici Itali “Oqeani i jetës”
    7. Rruggero Lazari Itali, “Pika”
    8.GIOVANNA LI VOLTI GUZZARDI ALIAS, AUSTRALI “Qielli prej letre”
    9.Marie Aprile Australi “Një ditë e re”
    10. Ana Torbelli * * *
    11. Nadia Cella Pop Rumani , Kandidate për Çmimin Nobel
    “Jashtë nga Kafazi”
    12.Teresinka Pereira , SHBA Kandidate për Çmimin Nobel “Pabesi”
    13.Luiz Carlos Pereira Brazil “Suksese”
    14.Prof,.Florentin Smandarache SHBA Hajk paradoksal 1-8
    15Adolf Shvjedçikov Rusi “Jeta”
    16.Kuldeep K. Srivastava INDI “Bukuria nuk është emjaftueshme”
    17. Rakel Vianna, BRAZIL “Zemër e përbashkët”
    18. Pavel Goranoviq Mali i Zi “Regina Olsen”
    19. Miladen Compar, Mali i Zi “Nuk jam indiferent”
    20. Anton Gojçaj, Mali i Zi “Buzëqeshje e gjelbër”
    21. Dragamna Tripkoviq, Mali i Zi “Vijnë njerëz”
    22.Albana Cufaj Zhuta Fyrom “Aromë gruaje”
    23.Rami Kamberi “Po të ishe mes nesh , nuk do të ishte pikë e pesë”
    24. Vehbije Aziri Dibër, “Desha”
    25. Dino Kubatis Greqi “Shqipëria”
    26. Vasiliki Kalahani Greqi, “Liqen deti”
    27.Despina Kontaxi Greqi ,“Të kërkoj”
    28.Vasiliki Ergazaki Greqi ,“Rinia”
    29.Eftihia Kapardheli Hajk
    30. Andrea Karzis Greqi “Eja”
    31. Dimitris P. Kraniotis Greqi, “Iluzione”
    32. Zaharula Gaitanaki Greqi, “Kur u fik dashuria”
    33.Panajota Zalloni Greqi ”Paqe frikohem…”
    34. Leta Kucohera, Greqi ”Para thënies “
    35. Jota Fotiadhu Ballafuti “Fjala”
    36. Hiro Aleksandhraki “ Trilogji”
    37.Domenico Defelice “Tani që ndihem keq”
    38. Rozmari C. Ëilkinson “Përgjigje Kalifornisë natyrë”
    39. David Stone Baltimore “Ky univers i verbër”
    40. Joe Civakiu, Japoni “O bir….”
    41. Selmo Vascos Sellos , Brazil “Pylli”
    42. Choi Laisheung, Kinë , Kandidate për Çmimin Nobel “Çfarë mund të thotë një shkëmb…”

    Kanë dërguar gjithashtu poezitë e tyre poetët brazilianë : Lucelia Gomes, Margarett Olivera, Roberto Lopes, Regina Kreft
    Këto poezi janë përkthyer ng aanglishtja dhe italishtja nga Alexandra Shabani (Majlinda) me përjashtim të13 nga Riza Lahi, 18, 19, 21 (përkthyer nga Anton Gojçaj; 25-38 nga Kosta Gaxhoni, Kristaq F. Shabani; 41 perkthyer nga Mirela Dudi; 39 përkthyer nga Dritan Kardhashi .

  27. Agron shele says:

    Anila Bratja

    Paralele?!

    Mëngjes,
    i hirtë,
    i mjegullt
    i pakët,
    për të qene mëngjes…

    Natë,
    e errët,
    e thellë,
    e tepërt,
    për të qene natë….

    …pa titull…

    Vijmë dhe shkojmë
    ikim dhe vijmë;
    Pa rregull treshi,
    pa rrënjë katrore…
    Gjithmonë ka qenë,
    gjithmonë do të jetë;
    Keshtu dhe ashtu
    këtu dhe atje;
    Në çdo kohë,
    në çdo vend,
    në çdo stinë;
    Brenda Universit,
    përtej çdo pike,
    përtej çdo fjale,
    përtej çdo vibrimi,
    përtej çdo dritësyri;
    Ketu-atje,
    atje-këtu.
    Përherë,
    dhe gjithmonë.
    Në prehje dhe lëvizje.
    Në levizje të paqetë,
    në udhëtime të pashkelura,
    në rrugëtime
    pa hapësirë,
    në hapësirë,
    pa udhëtime,
    në forcë pa jetë,
    në jetë të paqetë.
    Në trazime enigmatike,
    në enigma humane,
    jashte-brenda Universit,
    pa bashkime pikash,
    me plotësime
    segmentesh të paplota
    Brenda qenësisë!
    Brenda qenësisë!
    Përjetësisht,
    ne brendësi-qenësi;
    Atje… ….

    Ku bashkohen,
    dhe ndahen qelizat…

    Lumturia është dashuri

    Lumturia eshte si ajri…
    Ajo nuk shihet,
    por duhet ta ndiejmë
    Vërtetësisht,
    përgjatë udhëtimeve kohore,
    arsyetimesh dhe ndjesish,
    regresi apo zhvillimi
    shpesh pritje-kokëforte
    dhe serish udhetuese,
    ne kufijtë e mitit
    a ndoshta të legjendës,
    mbetet dilema lumturi…

    Mjeranë dhe egoistë,
    arsyetues të palumtur,
    apo të lumtur bohemjanë,
    humanë
    dhe sërish humane
    të gjithë janë në në kërkim të lumturisë
    Të kohës së artë lumnore,
    që sekondin ndjek,
    dhe minutin e lumtur flak
    në ciklin jetësor
    ku në lojën “rrëmijë” të shahut
    “I lumturi” palumturi mbetet
    teksa
    “Bohemjani” i lumtur udhëton.

    Hëna nuk është e plotë
    As dielli
    As toka
    As yjet
    Asgjë…;
    nuk ndrit,
    nuk ngroh,
    nuk zgjohet,
    nuk rrezaton njësoj…

    As Unë
    As Ti
    As Ju
    Të pasur-të varfër,
    apo të varfër-të pasur
    mendjendritur të palumtur
    apo të lumtur udhëtarë
    nuk flenë përjetësisht në shtratin e lumturisë
    Se lumturia vjen dhe ikën
    gjithnjë çastlumtur.
    Por syri mund ta shohë
    Mendja mund ta çmojë
    Ndërsa shpirti
    duhet ta mbajë,
    ta ruajë,
    …dhe ta falë
    çastin e lumtur,
    që të tjerë çaste të shijojë.

    Lumturia është tek e thjeshta
    tek çasti thjeshtësisht i lumtur
    që ikën dhe vjen;
    Tek sekondi
    që sekondin ndjek
    Tek minuti
    që buzëqeshjen rrezaton,
    Tek stina që një shpirt rilind
    që vitet me lumturinë të udhetojnë…

    Dielli fle me natën
    që diell të zgjohet
    për sytë që e shohin!
    Hëna dukjen e lumtur fsheh
    në udhëtimet e palumtura humane
    ndër arsyetime boshe
    të lodhura e mendjefjetura
    ndër belbëzime lumturie
    …”për një lumturi të madhe”
    Me kohën që fle dhe zgjohet
    në supet njerëzore,
    ndërsa Toka martirizohet
    me ritin e rizgjimit
    me Hënën që fshihet
    dhe fsheh
    enigmen lumturi
    a ndoshta
    mosbesimin e (pa)lumtur human

    Se lumturia është dashuri
    Dashuri e lumtur
    në Tokën që udhëtoi
    dhe udhëton
    për njerëz të lumtur
    në ajrin e lirë
    të ditës që lind çastlumtur
    Për këdo
    që sheh dhe thith
    Ajrin e lumturisë…

    Koha psikike

    E ndrydha kohën,
    të vogël fare e bëra,
    duke marrë me vete imazhin tënd
    Koha në strehë neuronesh fjeti
    Fjeti e tkurrur,
    stoike në heshtjen e saj
    Fjeti në shtratin e heshtjes
    Heshti në mosdijen e ndrydhjes
    U ndrydh pa e njohur strehëzën e re
    neuronesh shpërthyese
    Por ajo kish lindur kohë,
    rrjedhë,
    jetë
    Kur kuptoi se nuk ishte më kohë
    u rebelua
    kërkoi vetveten
    vrullshëm dhe madherishëm
    në rrjedhën e saj të gjithkohshme
    Ndërsa unë mbeta e vetme
    e gjunjëzuar para

    Deti dhe toka…

    Vetëm qiell dhe det
    det pafund,
    det i vetmisë,
    në pritje të tokës,
    Tokës së Re…

    Det dhe qiell,
    asnjë pulëbardhë,
    asnjë shenjë toke,
    për eksploruesin,
    e Tokës së Re…

    Lundrim absurd,
    trupi të gjymtuar,
    përplasjesh e sfilitjesh,
    mendimzbrazur,
    për Tokën e Re…

    Dehje fatale,
    arsyetimi të pandreqshëm,
    gjithmonë lundërtar,
    me dashurinë e pafund
    për Tokën e Re…

    Anije dërrasëkalbur,
    me emrin e shpresës,
    tërësisht e shpuar,
    rrjedhave absurde,
    drejt Tokës së Re…

    Flamuri i dikurshëm,
    gjykimarnuar,
    aromën e arkës mbante,
    duke pritur me vite,
    Tokën e Re…

    Vela coheçjerrë,
    prej stuhive tinzare
    mbulonte lakuriqësinë
    e anijes legjendare,
    në zbulim të Tokës së Re…

    Direku gjymtyrëçeliku,
    tërësisht i ndryshkur,
    ende lartësonte,
    guximtarin lundërtar,
    të Tokës së Re…

    Vetëm qiell dhe det…
    Lundronin në det,
    apo fluturonin në qiell,
    anija dhe lundërtari
    i Tokës së Re???

    Asgjë nuk shihte
    Asgjë dhe gjithçka,
    në lundrimin pa kthim,
    lundërtari tragjik,
    i kohërave moderne…

  28. Agron shele says:

    Anila Toto

    Sot, ndihem ja ashtu, femije i pafaj,
    Nenes ju drejtova tek pragu i shtepise,
    Keshtu jam gatuar, frymen atje e mbaj,
    rrudhat e moshes nxisin mallit te vegjelise
    ndaj ..vendos pak koken ne preherin e saj !

    Jam biri i paqes mbetur ‘jetim”
    qaj per ‘atin’ qe vite me pare,
    nisa te ngjis malin ‘Zhgenjim’
    mbeta tek pragu i majes se larte…!

    Jam biri i endrres, ADN-e saj mbaj,
    Fryt i dashurise qe dashuri di te mbjelli,
    Jam ajri i shpreses, ‘krijesa’ me e larte,
    Zberthimi i natyres, tokes dhe qiellit.

    Jam UNI i vetvetes, egoisti, fitimtari i saj,
    e zihem e grindem me te, tere inat e duf,
    Keshtu na paskan mesuar brezat vlonjate,
    Nga pak kurajo dhe krenari, edhe shume UN !

    sapo 2012:D 11:25

    Une mund te vdes pa Krenari,
    Dhe pa Liri, une prap do te vdes,
    Une mund te vdes pa Dashuri,
    Pa Dinjitet nuk kam me shprese .
    Prandaj nis punen, dite per dite,
    Luftoj per jeten, dicka te mbes !..

  29. Agron shele says:

    Eva Hila

    Andrrojmë duer të shejta
    Kur bjen muzgu në vdekjen tinzare.
    Stuhi pyetjesh të çuditshme
    Stuhi perfekte
    Sy të mshtjellun me mbramjen që rrëshqet.
    Paturpsitë e pranverës
    Plagë e purpurtë vjeshte.

    Ktu poshtë,
    çdo shpirt âsht ba nji vjeshtë,
    e shpata e Zotit atje nalt ka mbetë varë.
    Maja e malit tand pushon n’ gropën e syve t’mi
    si nji kohë që âsht ndalë për me vdekë.
    Eh! sa fort e deshta dritën e ballit tand
    kur brini i qiellit pushonte n’te hijeshinë;
    sa fort m’bani me andrrue dallga e vetullës tande
    tue m’josh’ e m’përkund’ atje, në ishullin e syve t’tu.
    T’betohem se xixëllojat e kaçurrelave të tua kanë ardhë n’ kopësht
    e stuhia e frymës tande ende nuk m’ka rrëzu’.
    Eja tash në Bukurinë e ksaj nate, e shih
    si duert m’janë mbushë me jaseminin e gazit tand,
    m’kish marrë malli me i marrë erë.
    Nuk âsht lutje, nuk kam ma zä,
    äsht deshirë e shtrime në mue,
    e sonte,
    veç sonte , shkapërce gardhin e luftnave që ke ndezë
    e eja rri mbi rubinin e ksaj nate, sa Hana ka dalë.

    (janar 2012)

  30. Agron shele says:

    ek Pervizi u lind në Skuraj të Kurbinit më1929, në një famiije fisnike me tradita patriotike.
    Kreu shkollën fillore e të mesme në Itali dhe vazhdoi liceun Artistik në Tiranë për pikturë.
    U dallue për talentin e tij artistik e letrar dhe që në moshë fare të re merret me krijim¬tari poetike
    duke shkrue disa poezi e dy poema, që mjerisht kanë humbun.
    I denuem dhe i ndaluem të merrej me krijimtari të lirë, e kaloi jetën në rrathët e ferrit ko¬munist, bashkë me mija viktima të tjera të pafajshme. Në ato kushte aq të vështira e të rrezikshme, me vullnet e vendosmëni të pamposhtun, mundi të krijojë e të ruajë në
    kujtesë, poezitë që paraqiten në këtë vëllim.
    Edhe si piktor, mbeti pa mundësi krijimtarie, ndonëse i nivelit të naltë.
    Në diasporë ai merret me shkrime të ndryshme, në poezi e prose. Boton e drejton qyshë nga viti 1993 re¬vistën “Kuq e Zi” dhe angazhohet me veprimtari patriotike, duke për¬krahun nismat që i përkushtohen çështjes sonë kombëtare.

    “KURBINIT” ( Poemë)

    Nga thellësia e kohnave të kalueme
    emni yt
    krenarisht u ruejt ndër shekujt
    Kurbin
    tokë e Ilirëve Arbanë
    ndërthurun me ngjarje historike
    të madhërishme
    me gojdhana
    legjendare
    e kangët e bukura të trimnisë
    të këndueme nga belhollat zana
    me lahutën e malsisë.
    Akoma
    ndër malet e fushat e tua
    jehojnë luftat e albanëve ilirianë
    kundër legjioneve romake
    ndigjohet trokitja e kalorsisë kurbine
    ushton kushtrimi i rrebtë i Kastriotit
    dhe i princave Skuraj
    që përhapët anëmbanë.
    Ndigjohet vringëllima e shpatës fitimtare
    të Gjergjit të Madh
    të Skendërbeut
    kryezotit
    që me burrat e Kurbinit dhe Kruetanë
    mburojë iu banë Kombit Shqiptar
    Europës
    Krishtënimit mbarë!.
    Gjokset e bijve të tu
    Kurbin
    nuk iu tremben shigjetave tartare
    të janiçërëve të Stambollit
    nuk iu përkulën dhunës dh’egërsisë
    të hordhive gjakatare të Anadollit
    kryelartë përherë
    kala e pamposhtun e shqiptarizmit
    qëndrove
    krahinat e tjera
    pate pranë
    mirditorë trima
    e burrat kruetanë.

  31. Agron shele says:

    Jusuf Zenunaj

    Jusuf Zenunaj u lind në Novoselë të Pejës më 1958. Që nga viti 1992 jeton në Belgjikë.
    Shkruan për fëmijë dhe të rritur, poezi dhe drama. Ësthë anëtar i shoqatës Letrare
    “Grenier Jane trony ” dhe i Shoqatës së ” Shkrimtarëve Frëngjishtfolës të Mbretërisë Belge “.
    Që nga viti 2000 ka botuar shumë poezi nê gjuhën franceze. Më 2007 është paraqitur në
    “Antologjinë e poezisë franceze “, botim i revistës letrare ” Les Elytres du Hanneton” , si dhe
    në ” Antologjinë e poezisë shqipe në rumanisht “(Bukuresht 2008). Në rumanisht , po në Bukuresht
    i ështê botuar edhe një dramë për të rritur.

    LES SOURIRES MORDENT SOUVENT

    Les étoiles ne scintillent pas
    sur la noire hypocrisie de l’homme,
    les sourires mordent souvent
    Ils mordent comme le lion,
    les blessures non soignées guérissent bien tard.
    La mélodie de la chanson qui n’a jamais été chantée
    se casse dans le silence infini.
    L’homme est toujours appelé l’homme….
    Quand la joie se transforme en tristesse
    blanche comme noire,
    sous les étoiles,c’est la même brilance.

    Jusuf Zenunaj, 21.04.2000
    (LE REFLET DE CHEZ NOUS, nr. 407, 2003)

    LE BOUCHER DES BALKANS

    Le boucher des Balkans au Tribunal de la Haye
    n’inquiète pas les blessures du jeune,
    de la vieille dame, ni de la mariée,
    ni les femmes enceintes tuées avec leurs enfants
    certains sans jambes,d’autres sans yeux,
    en regardant leurs photos
    agrandies sur l’écran.
    Il ne cligne pas des yeux,
    Il ne soupire jamais,
    comme il a l’habitude avec les paroles pleines
    même les foetus, il les appela criminels.
    En Bosnie, en Croatie,au Kosovo et dans la Luginë të Preshevës
    les crimes de Miloshevic apparaissent
    comme l’hiver et l’été,
    ils n’effacent pas les vents,les tempêtes,ni les volcans.
    Les Balkans n’ont jamais eu un aussi grand boucher.

    Lugina e Preshevës : La Vallée de Preshevë

    JUSUF ZENUNAJ
    Bruxelles,11 mars 2002

    VOUS CORBEAUX AVEZ FAIT ASSEZ D’OMBRE

    Au berceau des enfants vous faisiez aussi de l’ombre,
    vous pesiez les yeux dans les tranches des baïonnettes,
    vous débordiez de joie sur les dents,
    vous explosiez votre agressivité,
    aux guerres perdues,vous demandiez la gloire.
    La nuit de ce siècle
    vous lui prolongiez inutilement la vie.
    Avec notre sang le jour se lève.
    Le rougeoiement radie des aiguilles de la montre noire,
    même la chanson ne se chante pas sans allié
    le drapeau rouge lui ouvre le chemin
    Vous corbeaux,avez fait assez d’ombre
    ne nous cachez plus le soleil.
    Laissez chanter calmement
    le rossignol dans son nid.

    JUSUF ZENUNAJ

    DANS LA RIVIERE DE TES YEUX

    Dans la rivière de tes yeux je me suis noyé,
    je ne peux m’approcher du rivage.
    Au milieu de ton regard
    j’ai oublié de nager
    Je n’ai pas trouvé le début des souvenirs
    aussi longs que les chaînes de montagnes.
    Dans la rivière de tes yeux,
    aujourd’hui encore je suis un poisson timide.

    JUSUF ZENUNAJ
    Dilbeek le 23 prill/avril 2008
    (Trad. Aulonë Zenunaj)

    TUMULUS

    La mère égratigna son sein
    que les temps boivent le sang,
    la chanson de la forteresse
    grandît avec l’enfant.

    Les lamentions se lavent
    dans la rivière
    avec la chanson orpheline,
    la sainte pierre dans le pont,
    le lait maternel dans mes lèvres.

    JUSUF ZENUNAJ

    ( Prishtinë shkurt 1980/février 1980)

  32. Rrahim Sadiku, Komogllavë, Ferizaj says:

    Urime për punë të madhe, të frytshme dhe me të ardhme.

  33. Agron shele says:

    Shejmond Pacarada

    Londër, 07. 05. 2010

    Shejmondë Basholli – Pacarada e lindur në komunën e Vushtrrisë, KOSOVË. Shkollën fillore e mbaroi në shkollën “Ali Kelmendi” në Vushtrri, ndërsa të mesmen e filloi në gjimnazin “Muharrem Bekteshi”. Në vitin e parë e përjashtuan nga shkolla, pasi shkroi një hartim me titull “Një ngjarje që s’harrohet”, me të cilin të gjithëve, në atë shkollë, u përkujtoi demonstratat e vitit ‘81. Punimi ishte i fuqishëm me frymë patriotike dhe, për regjimin e atëhershëm, ishte gjë e ndaluar. Për këtë akt hartimor e klasifikuan si shovene, irridentiste e tjera emërtime si këto. Gjyqi komunal dhe më vonë ai krahinor u morën me këtë çështje. Gjatë kontrollit të forcave serbe në shtëpinë e saj zbuluan dhe librin dorëshkrim, po me të njëjtin titull si i hartimit. Kjo bëri që kjo çështje të acarohej. Në shkollë e vlerësuan me notë të dobët në sjellje. Këtu filloi zanafilla e robërisë së Shejmondës, e cila solli pasojën e dëbimit nga shkolla, pengesën e mëtejshme të studimeve.
    Kjo masë solli dhe ndalimin e botimit dhe çdo lloj punësimi. Më vonë, me ndihmën e babait të saj dhe ca miqve të tij u realizua ndërrimi i dokumentave të shkollimit, duke arritur të vijojë shkollimin në Prishtinë në shkollën e ndërtimit “Shtjefen Gjecovi”. Në Prishtinë, duke përdorur pseudonime, filloi të bashkëpunojë me revistat si: “Kosovarja”, “Bota e re” dhe Zëri i Rinisë”
    (Natyrisht botoi punime jo patriotike). Më 1988 u largua nga Kosova për në Budapest (Hungari). Atje jetoi dy vite dhe studioi gjuhën gjermane në një kollegj privat. Në vitin 1990, së toku me bashkëshortin shkoi në Zvicër. Në vitet e mëvonëshme jetoi në Gjermani dhe Austri, duke punuar në një firmë holandeze. Në vitin 1998 u vendos përfundismisht në Londër (Angli), ku dhe përfundoi fakultetin e Arkitekturës në Westminister University, në vitin 2004.
    Jeton dhe punon në Londër me familjen e saj. Bashkëpunon me revistën “Fjala e lirë”.
    Shejmonda Pacarada është anëtare e LNPSHA “PEGASI” ALBANIA dhe ka marrë pjesë aktive në veprimtaritë e mëdha letrare të kësaj Lidhjeje moderatore letrare.
    Vepra të autores:
    1. “Gjurmë e së kaluares” vëllim poetik, “TOENA” Tiranë.
    2. “Kam emër Ilirie” (I have an Illyrian name) shqip – anglisht “Marin Barleti” Tiranë 2011, botuar nën kujdesin e LNPSHA “PEGASI” ALBANIA, përkthyer nga Dritan Kardhashi W.P.S
    Ka në proces botimi librin në gjininë e prozës
    “Dielli i jetës sonë”.

    POEZI NGA LIBRI I SAJ NE BOTIM “KAM EMER ILIRIE ”

    I . NISIN ËNDRRAT PËR TË FRYMUAR

    AKT

    Dy trupa qelqi të pathyer
    Me të ngrohtë e shuajnë etjen,
    Dehje avujsh dhe frymë ngatërruar,
    Akt i zhveshur…
    Pasion dhe zjarr i pashuar.

    Po, dy trupa qelqi…
    Një akt i vetëm,
    Gjithçka…
    Shkrirë në ethe, por jo shuar
    Dhe qielli i i hapur zgjuar rri
    Nga hëna…edhe nata qenka ndriçuar.
    Londër 23.08.2010

    SHPIRT NË KËNDIM
    Fatin ia kishin vjedhur,
    Kur sapo lindi,
    Dhe emrin përgënjyer
    Ndër vite pa shkëlqim!…
    Sytë verbuar me hirin e errësirës,
    Frymën shtrënguar gjoksit të thatë,
    Fuqinë me zinxhirë të çeliktë lidhur,
    Gjuhën gozhduar në çastin e shprehjes…
    Gishtat thyer, ende pa arritur penën,
    Trupin e njomë mijëra herë copëtuar,
    Mijëra herë e vdekur…
    Por shpirti i saj, këndonte lirshëm…
    Çdo shpatë thyhej, ende pa e prekur…!!

    Londër, 19.07.2010

    ARDHJA E ATYRE QË KURRË S’DUHET TË VININ
    Ata vinin
    Me një egërsi shpirti
    Dhe me rrufe urrejtjesh
    Vrisnin shpirtra ëngjëjsh,
    Vrisnin…
    Ëndrrat me diell përkëdhelur.

    Ata vinin me traktor të kuq,
    Me zhurmë e bujë trëmbnin stinët,
    Helmonin zemra pëllumbash,
    Vrisnin, ëndrra ëngjëjsh
    Vrisnin, të nesërmen tonë plot dritë…
    Ata vinin, me krismë e pushkë,
    Mbështjellë me lëkurë gjarpëri
    Dhe tokën digjnin gjer nën dhe’
    Harruan të marrët:
    “Këtu Zot jemi ne!…
    Këtë dhe’ e kemi fole!”

    Ata vinin…, Por u thyen…,
    U trëmbën…
    U kryqëzuan në rrjetë turpi,
    Kokëulur
    Me duar të përlyera me gjak…
    Genocid…
    U mbushën faqet e historisë
    Ngeli gjurmë vragë
    Gjaku i pafajësisë.

    Londër, 06.04.2010

    DASHURI
    Prekja s’ka kufi
    Dhe buzët digjen mbi
    Lëkurën e valë.
    Gjithçka rrëshqet, trupi dridhet
    Ndjenjë ,
    Buruar nga shpirti zjarr,

    Dënesë , dhe zëri humbet
    Heshtje …
    Veç puls i zemrës rreh …

    Edhe hëna lakmon nga lart,
    Kur nata zhvishet
    Në qetësi…
    Dhe kot e quajmë akt i marrë
    E ndjejmë me shpirt …Është dashuri.

    Londër, 09.01.2011

    DJEPI KOHOR
    Mbledh ëndrrat , dëshirat shpresat…
    Për t’i dhënë ngjyrë djepit të kohës,
    që digjet nga e hirta,
    Për ta shëruar dhimbjen gri,
    Tek kafshon botën time…
    Ndiej…në shpirt
    Zjarrin e etjes,
    Për një ëmbëlsi jete
    Dhe bota ndryshkur e gozhduar
    Në djepin e kohës
    Nuk lëviz.

    Heshtje…
    Sytë kërkojnë lëmoshë drite,
    Thyhen në natën e qelqët
    Të trembur nga vetmia,
    Djepi i kohës
    Përkundur vetëm nga ai rrebesh
    Trishtimi…dhe dëshirat lënguese…

    Një furi errësire bredh,
    Me zhurmën mbytëse e rrënuese
    Dhe sërish mbledh fuqinë…,
    Zgjohem…
    Vjedh ngjyrat e kopshtit
    Dhe botës ia dhuroj,
    nga ai djep kohe,
    Sërish ëmbël të zgjon.

    Londër, 04. 04. 2010

    DUA TE IKI
    Dua të iki nga kjo botë e çmendur,
    Përdhelur nga rëra, si një valë
    Dhe pse çmendur jam e tëra,
    Për ty dhe ëndrrën, ndiej shumë mall…

    Dua të iki, gjithçka të lë pas,
    Kur bota të më harrojë,
    sërish për t’u rikthyer,
    Ndoshta atëherë,
    dhe ti ke për ta kuptuar
    Se dua pak, nga ajo dashuri e vyer…

    Dua të iki, se vërtet jam çmendur,
    Nga ëndrra e shthurur që s’është më ëndërr,
    Do të lutem për ty, gjersa të kthehem,
    Sërish në ëndrrën time, ti të jesh dhëndër.

    Londër, 03.05. 2010

    JAM
    Jam fjalë, kam peshën e gurit,
    Jam frymë, kam lashtësi shekujsh,
    Jam emër nga Iliria lindur e pagëzuar,
    Jam tingull lahute, derdhur stinëve të bardha,
    Jam këngë nga zë kanarinë thurur,
    Jam flamur me bulzë gjaku ndritur,
    Jam flutur me krahë shqiponje,
    Lartësive ngritur,…

    Londër , 25. 07.2010

    TA JETOJMË KËTË NATË
    Do të dua, këtë natë,
    Ta ndaj veç me ty,
    Do të dua këtë çast dashurie,
    Ta përjetojmë të dy,
    Dhe kjo këngë, që lind e pastër,
    Të mos ketë mbarim,
    S’dua të ketë ikje
    S’dua të pres kthim…

    Do të dua kjo dashuri e zjarrtë,
    Të jetë veç për ty,
    Do të dua gjithçka në këtë natë
    Të thuhet për ne të dy
    Dhe ai zë nga brenda
    Të shpërthejë plot zjarr…
    Të jetojmë këtë natë,
    Mu si dy të marrë!

    Londër 11.01. 2008

    KAM EMËR ILIRIE
    Kam buzëqeshje qendisur nga dielli,
    Kam tingull lahute, këngëve ndër stinë derdhur,
    Kam lotin e kristaltë kryqëzuar nga hëna,
    Kam shikim yjesh derdhur trojeve të lashta,
    Kam fuqi zemre, gjunjëzime urrejtjesh fal…
    Kam emër ILIRIE, lindur nga ai hi lashtësie.

  34. Agron shele says:

    Kujtim Morina

    HËNA

    Krisi hëna
    Si një poç i madh prej argjendi
    Copëzat e saj ranë në kumbimin e mbrëmjes
    Ku i mblodhën shtegtarët e natës
    Që i mbartin mbi shpinë si zjarre të vegjël

    Toka u platit në një vegim të shuar
    Plasi terri nga vrimat dhe skajet
    Sytë e njerëzve që vështrojnë qiellin
    Për t’i shpëtuar humbjes së zgavrave
    E krijuan sërish atë, hënën
    Krijesën tonë të venitur
    Të hirtë e përgjimtare
    Të largët e të rralluar
    Herë të plotë e herë përgjysëm

    E krijuar kështu natë për natë
    Ajo s’është më e thyeshme
    Zbehet veç nga afrimi i mëngjesit
    Kur të lodhur njerëzit
    I kaplon gjumi
     

    ORA

    Tik-taku i pandërprerë i orës
    Më zgjon nga angushtia dimërore
    Dhe nga qerthulli i plogështisë
    Kur kryhet cikli i plotë 60 minutësh
    Akrepat lëshojnë një tingull lajmërues
    Dhe pastaj ngjiten lart apo zbresin poshtë
    Në rreth rrotullimin e tyre kobndjellës

    Tik-tak, Tik-tak
    Kur jemi vetëm e dëgjojmë më mirë
    Ora ecën në sinkron me zemrën
    Si miu që bren sendet pa pushim
    Dhe pastaj sheh se s’ka mbetur
    As vend për të futur kokën

    Sidomos ora që varet në mur
    Seç ka të përbashkët me fatin tonë
    Të varur në blunë e hapësirës
    Që përkundet nga rrymat ajrore
    Dhe nuk e di as nga vjen e as nga shkon

    Gjithkush e ka orën e tij të mirë apo të ligë
    Ata që nguten ta arrijnë sa më shpejt
    Nuk shtojnë veçse rrotullimet

    DIELL I ADHURUAR

    Lamtumirë o dielli im i adhuruar
    Që shket ngadalë në honin e mbrëmjes

    Po kthehesh në zanafillë me shkëlqimin e humbur
    Duke bartur me vete kujtesën dhe ikjen
    Vezullimin e syve të ndritur së largu

    Qenia jote e përgjysmon hapësirën
    Teksa fshihesh pas kreshtave e majave
    Ose në vijën e përgjakur të detit të valëzuar

    Perëndimi po digjet në spektrin e ngjyrave
    Në mallin e përgjërimin e pasosur

    Rojtar i mynxyrave dhe besnik i planetit
    Ti endesh pa drojë nëpër gjethnajën e ditës
    Me mallkimin e përskajorëve hedhur krahëve

    Regëtijnë shkëndijat e fundit, krijesa të çiltra
    Në horizontin e ardhmë që më nuk qesh
    Shëtisin gjer vonë hije kalimtare
    Gjersa muzgu në sfond lajmëron për mbylljen

    NATË DIMRI

    Asgjë nuk e prish kujtimin e vrenjtur
    Që kridhet heshtur nëpër netët pa zë
    Dhe vikamën lajmëruese që fshihet në re

    Pas perdes së mjegullt të shiut të pritjes
    Ëndërrimet lakmojnë syun vegimtar
    Që përgjon në etjen e turbullt të natës
    Çastin fatlum që i druhet qenies
    Lotin fluturues në delirin e fundmë

    Ka mbetur veç në një anë xixëllues harrimi
    Në shtigje që bartin keqardhje të vetmuar
    Një dritë e vagët rend nëpër natë
    Me nektarin e pavluar që soset së largu

    Mijëra jetë përgjërojnë me mallin e kristaltë
    Mallkimin e heshtur që nuk iu dha ditës
    Dhe frikshëm ndjekin ëndjen e fillit
    Të ngatërruar qysh në rënien e muzgut

    Asgjë, asgjë nuk do ta shpëtojë përçartjen e humbur
    Që u tret si flatrat e një të dehuri
    Në orët flakëruese të marrëzisë së vonë

  35. Agron shele says:

    Ramadan Haxhiaj

    Poezi nga libri me titull ” Ritual i bëjë bukurisë”

    ATDHEU

    Dehem në gurrat ujëvarë
    Duke lozur me orët e maleve

    Dheu yt me jep fuqinë e Gjegj Elez Alisë
    T’i bëj ballë Balozit të Zi

    Dheu yt ma solli lindjen
    E m’i ndezi yjet në qiell

    Të falem ty,toka ime
    N’ëndrrat tua përkundem

    Motra plagët m’i shëron
    unë të fal jetën

    Gjakun
    Dhe hirin tim

    SFIDE

    Trungu yt në flakë digjet
    Duar të zgjatura mërdhinë

    N’tishtim ferri lulëzon
    N’mugëtirë dikush vdekjet i numëron

    N’mure rriten lulekuqet
    Të ngjizura nga gjaku ynë

    N”bedene ruhen këmisha
    Të shpuara nga plumbat

    Kullat e Kosovës
    Shekujve u bëjnë sfidë

    POPULLIT TIM

    Në këngën e popullit tim
    Shoh lashtësinë

    Në përmendoret e popullit tim
    Shoh krenarinë

    Në ballin e popullit tim
    Shoh trimërinë

    Në sytë e popullit tim
    Lexoj historinë

    Në plisin e popullit tim
    Shoh paqen-lirinë

    Në duart e popullit tim
    Shoh punën-jetën

    Në shpatat e ndryshkura
    shoh humbjet-fitoret

    Në falamurin e popullit tim
    Shkaba Dykrenare thërret për bashkim

    BANKAT LOTOJNE

    Nxënësve të vrarë gjatë luftës

    Në qiellin e përndezur
    Enden re të zeza
    Plagët kullojnë
    N’trupa të paepur
    Të fortë si Prometheu
    Bankat lotojnë
    Mbi lulekuqe të lara me lotë
    Aty zë fill faqe e re e historisë
    Ushtarë,nxënës,mësues
    gra,pleq e fëmijë
    Si Marathenamk ngarendin
    Me nga një copë
    Kosove të lirë

    SI NE ENDERR

    Varfëria
    Endet si ëndërr e grisur
    M’kujtuan partiturat e Vagnerit
    Dhe melodi e Lagjes së Vorfun të Migjenit
    Duke ngrënë bukë Europe të hidhur
    Mes kullash të rrezbitura
    Ku gjeni i qëndrsës e i vujatjes
    Ndrydhet nga peshë e kohës
    Ku bota sheh veten në pasqyrë

    NE LOTIN TIM

    Ritual i bëjë bukurisë
    Puthjen tënde ende të freskët e ruaj
    Në qepallat e mia të përlotura
    Syri yt lëndueshëm më vërbon
    E ti në lotin tim me varkë noton
    Ruaj puthjen tënde si një kujtim të ëmbël
    T’i vazhdon të më kujtosh edhe në ëndërr
    O Zot
    Në sallonin tënd të bukur jam vetëm shërbëtor
    Ku lloj-lloj mendimesh më mbytin mizorisht
    I lumtur,ndër më të lumturit shërbëtor jam
    Dhe për këtë i bëj ritual bukurisë

  36. Agron shele says:

    Rrahim Sadiku

    Nëpër dhëmbin kohë

    Dhemb dhëmbi kohë
    dhëmbi që ha veten
    koha që ha dhëmbin

    dhëmbin vitet e brera
    qetë e qetë dhëmbin
    dhëmbët e qumështit dhëmbët e pleqërisë

    e gjitha rrokullimë
    dritë e terr terr e dritë
    kohës që nuk ndal hapin e saj

    Prelud rrëfimi për Nënën

    Nënë ka vite sikur endem somnambul
    pagjumësia më kaplon para pas mesnate
    vallë e gjitha ishte vetëm një lojë e unë
    lojtar aqë i dobët dhe në ballë rrëmetesh
    duke u djegur ferreve vetmive qetësi pa gjetur kund
    fatin tim duke e vizatuar në fytyrën e zemrën tënde
    duke parë si u dogje në heshtje e flakërove guximshëm
    duke qenë me mua me fatin tim me dhembjet
    duke i prirë gjithmonë shpresës gjithmonë
    bindshëm duke besuar se po shoh tej horizonteve
    gjithë ato vizione besime qëndrime kështjella lirie
    i shihje përmes meje fatit tim ballafaqimit me vdekjen
    as druri e as guri thoshe nuk besoj të jetë më i fortë
    edhe kur shpirti gati mërgonte merrte frymë ideali
    … mandej erdhi e pritura e pritura erdhi e ne Nënë
    përsëri besuam me gjithë forcën e shpirtit
    se kishte ardhur koha e ndërtimeve e lulëzimit
    për atdheun fatin lirinë dheun thamë ja ku jemi
    … ishte lojë tjetër hapi ynë nuk i përkiste kësaj fryme
    erëra trazuese shqetësuese hove të reja kërkesa
    për të reja vizione besime qëndrime kështjella pasurie…

    vetes i thash zgjohu ashtu si janë zgjuar të gjithë
    por… pagjumësia pakuptimësia rrëmetet rëndojnë
    lodhur ditën natën humbur dashurinë vrullin shokët
    endem botës i flas botës aqë sa mund të dëgjohem
    dashurinë ngrohtësinë tënde shpërndajmë nëpër kujtime
    …ka vite endem somnambul kësaj bote Nënë

  37. Agron shele says:

    Arjan Kallco

    Parku Arenele romane

    Edhe pse vjeshta ende nuk e ka
    Vulosur rikthimin e saj
    Mbi token tonë,
    Në park ndihet si në shtëpinë
    E saj, e pashqetësuar nga
    Arratisja e furishme e verës
    E ndjekur këmba-këmbës
    Prej pararojës vjeshtake.
    Gjethet tashmë e kanë humbur
    Vitalitetin gjelbërak dhe të dremitura
    Bien njëra pas tjetrës në lëndinat që
    Si për çudi e ruajnë ende fillin e jetës.
    Mbi një përzjerrje ngjyrash apo
    Jetë pajetë
    Njerëzit ecin nëpër to, se mendimet
    Ikin gjetiu, turren pas të tjera vorbullash
    Në kacafytjet e përditshme
    Të kohës që nuk i pret dot.

    Arjan Th. Kallço
    Bukuresht, shtator 2012

  38. Agron shele says:

    Shezair Koko

    TITULLI: SIKUR….ZERO GRADE KELVIN !!!

    “Ngrin” floema,”ngrin” ksilema,
    “Ngrin” trendafili’ e gjakut,
    “Ngrin” e kuqja pigmentema,
    “Ngrin” fjal’ e mençur e plakut !!

    “Ngrin” vala “ngrin” therrmijeza,
    “Ngrin” i pasuri,jetimi,
    E çuditur “ngrin” çudia,
    “Ngrin” dhe ndjenja :Viskozimi !!

    “Ngrin” e padukshmja ,e lehta
    “Ngrin” e ftohta “ngrin” e nxehta,
    “Ngrin” e renda ,plazma,fleta,
    Vret vetveten dhe e fshehta !!

    “Ngrin” Dielli e “ngrin” Hena,
    Gjalloret behen betone,
    Çuditet ZOTI, “ngrin” NENA,
    “Ngrijn’ ” si bombat elektronet !!

    Tkurreron me “dritherima”,
    S’eshte ngrirje si akullnaja,
    “Ngrin” ne çast dhe vetetima,
    N’ngrin materja ,vdes gjihçkaja !!

    “Ngrijne” dhe puthjet pa kufi,
    Keshtu “ngrifshim” ne DASHURI !!!!

    KRIJUAR NE DATEN 13.09.2012. NE MBREMJE,FRYMEZUAR NGA TEMPERATURA ZERO ABSOLUTE !! SHEZAIR KOKO PICARI GJIROKASTER MESUES MATEMATIKE DHE FIZIKE,SAPO PERGATITA DITARIN ,ME FRYMEZOI ZEROJA ABSOLUTE.

  39. Agron shele says:

    Drita Fejza

    DRITË VENDIT TIM!!!

    Falë mëngjeset
    Kujtimet,
    Dhe ëndrrat e vjetra…

    Dritën se fali dot
    Dua ta mbjelli
    Reshtur,
    Edhe frymën e fundit
    Të mekur e dua por dritë
    Ta kthej në shpresën e fundit
    Dritë,
    Dritë në traditë
    Në sofrën e poetit
    Për zërin e rapsodit…

    Dritë
    Dritë në shkëlqim
    Mbi baladat dhe lotët e vashave
    Në ëndrrat e tyre të djegura…

    Dritë,
    Dritë dua mbi tymnajën e mëshirës
    Dritë gjithmonë të ketë…
    Mbi gurë,
    Mbi libra,
    Dritë mbi dashurinë e gjallë
    Dhe atë ëndrrën që se fali kurrë…

    Dritë,
    Shkëndi në të vetmen shtizë të bajrakut
    Dhe dasmën e shekullit
    Dritë krushkut të lirisë,
    Dritë vendit tim,

    Dritë Shqipërisë!…

  40. Agron shele says:

    Ali R. Berisha

    POETËT NË ANFAS FLASIN
    BRENDA FREKUENCAVE

    frekuenca të emetojmë
    vizioni të bëhet realitet
    mendimi së paku është mendim
    i vogël e i gjallë si ikra
    mijëra ikra shpërndajnë
    jetën e vogël të mbushr me dashuri

    filxhani i kafës së kaftë
    mbi pllakën e Smeraldit
    përpara poetit search

    s’ka dërrasë të zezë me shkronja të bardha
    ka shkronja të zeza mbi letër të bardhë
    foshnje të mijëra mendimeve
    me çelësin e futur në vrimën e ndjenjave

    të mos rrëshqasë poeti në fjalën e vet
    të rrugës së mbarë

    të mos e lë mendimin shterp
    të dhjetra mijëra shkallëve
    me hap nga kohësia e përkryer

    poeti nuk është i vogël
    nuk është frikacak
    nuk është gogol nuk mplaket
    kërkon që Edeni të lëvizë
    gurët e zinj t’i bëj të bardhë

    mjeti i tij është i mrekullueshëm
    krijues vargjesh e i botës
    ndryshe se ç’e dëshirojmë
    nga ajo që e kemi sharë

    të zbresim ditë
    afër cakut të nisjes
    të presim shtënien me armë
    në vijen ku deti me dheun kufizohet
    deti na mbyt
    toka na rrit pozitivë

    POETSSPEAKING TO ONE
    ANOTHER FACE TO FACE

    we should all think as one
    and make vision become true
    opinion at least to be opinion
    small and alive as a spawn
    thousands of them spreading
    small life filled with love

    brown coffee put
    on emerald plaque
    in front of the poet who brows

    there’s no board with
    white letters
    only black letters on the white paper
    babies with thousands of thoughts hiding
    the keys in the hole of feelings

    the poet never to deviate from the
    righteous route

    and leave the thoughts of thousands
    slaves unfinished while making another step along with of time excellence

    the poet is not small
    he doesn’t fear
    he’s not a scarecrow
    and doesn’t age
    he requires from Eden to remove
    black stones and make them white

    his tool is a marvelous
    creator of the world poetry
    different from our thoughts
    we used to put a spell before

    bringing closer the days to
    target which moves ahead
    wait for the gunshot
    on the horizon line which meets the sea and the earth

    the sea drowns us
    the earth grows us positively

    kur jemi në detë e çojmë mendjen te mbytja
    (dhe deti ka fund)
    kurse në tokë te dashuria
    fuqia e fjalëve
    fundekrye vargut

    dërrasa e zezë na duhet
    shikojeni në të
    fjalëdetyrën – NDRYSHIM
    projekt e skemë
    metaforë e mendimit në anfas
    të mendimit metafizik
    të shpirtrave tanë ndryshe
    të freskuar

    while on the sea we thing of
    while on the sea we think of getting
    drowned
    (and the sea also has the bottom)
    whereas on the earth the strength of words
    in love is
    all over the verse

    we need a board
    can you see written on it
    the task-word CHANGE
    project and scheme
    metaphor of open thinking
    of our differently refreshed
    metaphysic thoughts

  41. Agron shele says:

    Fatos Ashiku

    N’ATE KRUJE NE AT’ KESHTJELLE..!

    ..Tek gjemojne remojn sheku
    jmbi taban te Shqipetarise..
    tek qendron e mbetet pezull
    hije rende historia…

    ..fryn veriu me murlane
    nder tallaze po shfryn deti..
    rete shfyjne ngado mblidhen
    drejt atdheut tek kane rendur…

    ..Rend or rend… or Shqipetare!
    porsi” kalit mbart nder” hejbe”..
    tere halle te kesaj bote
    ty te rane i mban mbi shpine…’

    ..’edhe fjala c’e merr dhene
    frymen marrin atedhetaret:.
    .’-ja te jeme e ja te mbesem
    Shqiperine e duam bashkuar…’

    Po!.. Nje ze vendon kumbueshem
    si jehona ne ate gryke mali:
    ‘-Behi gati, trima, burra e trimeresha
    se atedheu na don gati..

    ..Le ta marre vesh tere bota..
    se Shqipetaret tok jan mbledhur.
    .kuvendojne marrin vendime
    per atedhe e komb bashkuar..’

    …Ne kto male koke zbulua
    rpale pale e rrudha rrudha..
    tere kujtesa nis shpalose
    tkrenari lavdi kombetare…

    ..Skenderbene tek kane pare
    palle xhveshur permbi kale
    tek versulej porsi shigjeta
    ‘perandorise’ i binin pendet…

    ..Mbi keshtjelle tek eshte ndalur
    hap i mrrolte i vegjelise..
    mendje shtruar e urtesise
    tok bashkuar bejne plane..

    ..’.Tek Ti Kruje kemi ardhu
    rngado anes jemi mbledhur,
    vishi ‘ZONJE’ edhe nje here takemet
    si dikure motesh te arte…’

    ..Nis kembana te gjemoje
    mbi bedene ngrihet flamur
    ine ate Kruje ne ate keshtjelle
    kombi i tere ngado mblidhet.

    ..’JOOO perbese s’kemi vdekur..
    !’iso mbajn malet , mbuluar kreshpash.
    .ngrohen zemra edhe shpirte
    maja krahut gjemojne honet..

    ..N’ate kruje n’ate Keshtjelle
    gjashte 6 tetori na ben bashke,
    Shqiperi moj balle krenare
    tu kendua edhe nje here kenga..!

    Fatos Ashiku Kruje shtatore 2012

  42. Agron shele says:

    29 shtatori 2012 , Dita e Ndryshimit
    Manifestimi poetik i Ndryshimit

    LNPSHA “PEGASI ” ALBANIA

    Në tryezë diskutimi para eventit

    Mundësia e konceptimit të ndryshimit dhe nisja për realizim

    nga Kristaq F. Shabani

    Hyrësi në “panoramë “….

    Poetët, shkrimtarët, artistët janë pjesëmarrës dhe interpretë në këtë ngjarje madhore Manifestim për një “Botë Ndryshe”, në të cilën më datën 29 shtator 2012, në të gjithë botën, në të njëjtën kohë, në 115 shtete, në rreth 700 qendra, do të ndihet fuqishëm me mendimin e përparuar, nxitës, udhërrëfyes : zëri i 100000 poetë, të cilët paqësisht do të leksionojnë poetikisht, do të shprehin mendimin e tyre dinamik, duke paraqitur anët e këndvështruara në një sy tjetër, që kurrsesi nuk mund ta këndvështrojë një sy i verbëruar…, një shpirt i pashpirt, ose gjysmëshpirt…, një mendësi me mentalitet tabu.

    Interpretët e këtij akti përmastivë….

    Poetët, Krijuesit, si idolë horoskopikë, gjithmonë kanë patur aftësinë e veçantë, privilegjin të parashikojnë dhe të përpunojnë plane të menduara mirë, duke futur në thelb dhe në periferi maja’ entuziazmi. Një sjellësi kjo profetike. “Avujt”, që prodhon kjo maja’ janë dehës dhe nxitës. Këta avuj dallgëzohen dhe shpërthejnë në një kor harbues, i cili pronësohet nga të dobtit. Në këtë rast e dobta merr një forcë në pamje të fortë dhe niset në një gjetje entuziazte dhe shpërthyese për të fituar analizë deduksionale të gjendjes në të cilën ndodhet sot kjo botë …

    Pse kjo gjetje: Shtatori? E lidhur me lëngun limfatk gjallësor

    Shtatori, pa dyshesë, po merr një ngjyrim të një kahje të ndryshesës dhe nënshkruan një ditë historike poetike, artistike për të shpalosur një përnisje dhe përndritje dritërore, inkadeshente për të Nesërmen e Botës, për të ndryshuar kursin e saj, për eliminimin e negativitetit të vet, që, hera – herës kthehet në një kryefjalë negative, të mërzitshme, e cila shkakton dhimbje, lotime, mungesë shpresimi, pasqyrim të thyer, tablo mjerane, përmastivitet te plagimeve rëndësore, ku jeta njerëzore meitizohet, kotësohet, drithërohet, asfiksohet…
    Kjo botë ka harbim të paligjshëm sakrifikimi. Kështu ka ndodhur para epokës së re, në epokën e re dhe dukuri të tilla të qarta ka dhe në epokën e moderuar, në të cilën mendojmë se jetojmë, duke u veshur me rekuizitë imazhi.

    Gjithmonë gjatë gjithë kohëve poetët kanë qenë në Pika Vrojtimi dhe në Pararojë mendimore dhe, në këtë nismë përmastive, këtë duam të bëjmë për herë të dytë më 29 shtator 2012.

    Thelbi i Parë

    Naiviteti të vërtit…, përqëndrimi dhe nisiativa të zjarrmon…

    Të sakrifikuarit, nismëtorët, urrejtësit, “histerikët”, çmendurakët”, belbëzakët, populistët, të “pompuarit”, shërbyesit, të dobtit, përdorën, si masha nga të fortët dhe, kur sakrifikohet kjo masë, përdoret “dobësia”, sa dhe vetë e forta zotëruese, me pamje “senatoriale “ befasohet! Kur arrihet në pikësynimin e duhur, ku çdo gjë zhvishet dhe e dobta lakuriqëzohet, edhe “turpin” lakuriq, pavarësisht se tenton ta mbulojë …. Lufta e Parë, Lufta e Dytë , Lufta e Ftohtë, krizat ekonomike, ekologjike, pasojat e rënda të sistemit. Tradhtia ndaj Hënës “ është fshehur dhe vijon të fshehet me çertifikatë nderi!…. Duhet ngritur mbi këtë “Ndërteseë gjigante ”, ecila të jep pamjen e sheqerosur në pamje , por brendësia e saj ka tjetër tablo…
    “Sa më naiv të jetë një popull, aq më lehtë mund ta vërtitësh si të duash” ka cituar parabolikisht dhe shprehimisht më një mendjemprehëtësi fine, dikur Romen Rolan. Në këtë kontekst poetët , artistët apelojnë te popujt e tyre dhe popujt e tjerë të Botës që të lënë përgjumjen, të hapin sytë dhe t’i largohen vrapimthi naivitetit me pasoja dhe të ndikojnë te liderët, të kërkojnë ide të reja për ndryshim të gjendjes…

    Thelbi i Dytë
    Negativiteti frenues , stopues i progresives

    Historianët e dikurshëm po e kuptojnë se kanë qenë “mariontea”, po historianët e sotëm, po sociologët, etnologët, psikologët, sociolinguistikët, gjuhëtarët , studiuesit çfarë janë?
    Transformim gjendjeje, sipas oreksit dinamik në kahje të negativitetit dhe ngjyrimit, duke lenë në hije realistikën. Moslëshimi i pushtetit, në disa vende është një shënjë apo ogur i “mirë” që tregon thelbin e veprimit regresiv, shkelmim me keqdashje të demokratizimit të brishtë, transmetim të qëndrimeve përfitues në pushtete, përcjellje të mezazheve gjoja të ëmbla të titullimeve dhe “arritjeve” . Mbiemri apo përafërsia e tij zbulon thelbin e verdhë .. Skeptër pushteti, apo mbreti që përcillet. Privilegji hap krahët shekullorë …, t cilët thonjëzojnë…
    Vilat politike modelohen me elementë të vjetër apo të prejardhur nga shtresa e edukuar për të mbajtur gjithmoën peshën e vet “udhëheqëse”, duke ngadalësuar hapin progresiv … Në maja pushteti dalin jo plotësi kulturore dhe aftësi drejtuese dhe këto sjellin pasojëzimin shoqëror dhe anormalitetin, stopojnë ecurinë …

    Thelbi i tretë
    Vëllazërimi universal “objekt” … A mund të kapet Maja ?!

    O Botë me gërsheta të shpleksura, nuk të përfytyroj dot pa servilë dhe inforamtorë, pa prostituim, kremastim të mishit të bardhë, pa cënim të drejtave njerëzore, pa sensacionalitet drogimi, pa eliminime me koeficente të larta mosekzistencë…, pa luftra të drejtpërdrejta dhe kamuflime qëllimesh për akaparime vendesh, shtetesh , hapësira dhe ndarje zonash influente.
    Vëllazërimi universal… Liria diçka e natyrshme për një shpirt të fuqishëm. ‘Stilimet”: e para për vëllazërimin universal, harmoninë midis njerëzve, kombeve dhe krijimin e hapësirave të lira për shkëmbim dhe kontribut vlerash janë prekur dhe trajtuar që nga njerëzit e mëdhenj të Lashtësisë.
    Një nga startimet ai i Zhyl Romen, i cili ngriti monumetalisht poemën hapësirëgjerë “Evropa”… Pa tij Zhorzh Dyamel, Sharl Vitraku, Dyrten, Rëne Arloi, Zhan Rishar Bloku, të grupuar te “Abei”, ishin nismëtarët e të qenurit evropin. Lirizmi i Verfelit në Gjermani i jep tonalizim lirik vëllazërimit universal apo Rëne Shikleja, alsasiani, që fati e kishte vendosur midis dy kombeve dhe punonte për mirëkuptim të ndërsjelltë. Ishte krijuar një rrymë e fuqishme e udhëhequr nga Romeo Rolan, i konsideruar me të drejtë, “kampion i vëllazërimit universal “, i cili kërkonte që në errësirën evropiane të sillte agimin. Romani i tij më i fuqishëm se himnet, panfletet, protestat…, u motivua “Ndërgjegja e Evropës”. Gjithmonë mendimtarët janë të zbehtë në pamje fizike, thatanikë, por kanë një ndriçim të nëndheshëm si diell. Simbolizimet e vëllazërisë janë të spikatur. ‘Truvëllazërorët dhe hap rrugën…”

    Telbi i katërt
    Dritëpërhapja … buron nga mençuria ekstreme

    Truri i poetëve dhe artistëve është gjithmoën në lëvizje që përpiqet, mbart, kërkon, përcjell realitete, fikson .. humbet qeliza. Gjithmonë e pësojnë të mençurit dhe dritëpërhapësit e dritës!
    Nga vetë natyra krijuesit janë një shpirt i fuqishëm, që s’tundohet para presioneve më të fuqishme , kjo e predikuar ng a ai predikim “realizant” :“Liria që njeh kufizim…”.
    Ideja e fermentimit të “eliminimit “ fizik buron nga ajo pjesë e mugulluar e nënvetëdijes njerëzore atë, që Frojdi, me inteligjencën e tij, e kategorizoi “përçmim të kulturës”, një gijotinë e menduar e eliminimit të qenies njerëzore…
    Anakronizmi kriminal sfidon, në mes të shekullit apo të mijëvjeçarit të ashquajtur të zhvillimit dhe në mes të sistemit të mirëqenieve të përgjithshme! Habitësi në forcë të trembëdhjetë, s’ do të motivohej kjo, nëse i referoheshim numrit dhe shtimit të rretheve danteske?! … Prania e mjeteve vrasese jep hapësira logjike përdorimi … Një dëshirë komike kjo e eliminimit njerëzor! Kujtoni Lisaerin. Truri i këtij poeti shkroi poezinë “Kënga e urrejtjes ndaj Anglisë”, ku fshihej githë histeria e çmendurisë ndaj një vendi , por pati fat të keq: poema u shpërbë dhe autori u flak …

    Thelbi i pestë
    Ta ruajmë dijen e përfituar … dhe ta tansmetojmë … A mundtë kryqëzohet dija ?

    Një citim logjik i Romeo Rolanit përsëri: “Jo nuk do t’i braktis kurrë miqte e mi lexues !” Në veprën e tij “Sipër kacafytjes” tregoi, parasëgjithash, se kombet duhet të kënë dashuri shpirtërore… Ae kanë apo e dëshmojnë në kohën në të cilën jetojmë? Kërkojnë pushtime dhe të “ëmbla” të tokave, të deteve, të qiejve, duke treguar pangopësi ekstreme dhe vënie kushte ndaj njëri – tjetrit .. Eksportime të mendimit .

    Torturimi i rëndë i kulturës dhe i krijuesve të saj nga një pjesë e shoqërisë së sotme botërore. Vetëm një shembull ilustrues: Në Luftën e Dytë Botërore, në përgatitjet e ethshme u asgjësuan veprat e Hajrih Hajnes, Tomas Manit, Ajnshtajnit, Fojdit, Verfelit , Cvajgut e tjerë. Faniten sot fjalët lapidarë tëStefan Cvajgut të madh, të cilat lapidarizohen sot: “Kënaqësia ime modeste është se kam mundur të inatos njeriun e përkohshëm, më të pushtetshëm të kohërave moderne, Adolf Hitlerin…” Aso kohe Cvajgu kishte botuar veprën e tij “E fshehta përvëluese”, e cila, dhe në titull, përvëlonte me idetë e predominimit fshehtas të ironisë së madhe të parësisë ariane, që ishte thelbi i teorisë “Lufta ime” të Adolf Hitlerit. Eh, ç’fat patën ato libra! U mbërthyen në të ashquajturat “Shtylla të turpit” me gozhdë. Në shekullin e XX hidhte valle në pistë Mesjeta e shumëpërfolur e këtij asgjësimi kulturor; përsëritje e fazimeve të epokave ku Mesjeta sfidonte me modën e saj të “kryqëzimit”!… Sa arkiva të djegur! Sa dokumente të asgjësuara, sa kronika, sa shtrembërime inatçore, sa eliminime me dashje njerëzish të mëdhenj, sa kundërvënie të mëdha të sajuara, sa çuarje në atentatime – vetëvrasje!… Historia dëshmon veprimet e kundërvënies dhe të “akteve tragjikë” nga kryqëzuesit e dijes . Është një stil i formuar i “teoricionit të eliminimit fiziko-kulturor…” Dhe gjithçka u hidhej Qiejve!… Qiejt kanë fajet e tyre, pse në hapësirën tokësore hedhin vetëtimat dhe këto vetëtima vrasëse vrasin lemerisht “objektiva” të dijes, duke proklamuar e duke simbolizuar atë që kështu “donte” Zoti i plotfuqishëm!… Ky ishte një gënjim i madh i përpunuar në tru të nxehtë që, për të vegjetuar vetëm, “sakrilegjojnë” dhe flijojnë jetë njerëzish duke i kurbanizuar për të mirën e pjesës tjetër, e cila duhet të jetojë… Edhe sistemi komunist i mitëzuar “si një sistem që ruan pasurinë dhe kulturën njerëzore”, paçka se në “partiturë notash” apo në fasadë “ruajti” vlerat në thelb sulmoi, copëtoi, separatizoi vlerat, duke bërë ndarje vlerash, sipas pëlqesës dhe viganë të mendimit i parceloi. Fishta, Konica e shumë të tjerë patën këtë fat të rëndë. Gjatë gjithë ekzistencës edhe ne si Komb, njerëzit kryefjalë kanë qenë në represion , në tentim eliminimi dhe eliminim , nga ashpërsia e luftës së teorisë dhe prakticitetit te menduar, për të na “prerë e sakatuar gjuhën” , për të mos e shkruar atë … Të sakrifikuarit për këtë çështje të madhe? Shumë , të cilët janë sot në Altarin e Krenimit tonë…“Edhe sot me pashje ose pa dashje krijohen aludime, ndërrmen pa mend procese të “harrimit” të gjuhës së mëëms”, lënie të fëmijëve pa u shkolluar në gjuhën e mëmës e tjera fenomene këto të rrezikshme … “Kryqëzimi i dijes”a nuk është një akt i eliminimit të asaj që ka krijuar dhe prodhuar mençuria njerëzore?… Mbi dijen vijnë herë rryma të nxehta e herë të ftohta akull! Le të përcjellim mesazhin e madh: “Ta ruajnë Dijen!” duke e konsideruar një “relik” të mrekullueshëm e të nevojshëm, sepse ajo është refleks i artë i vetëdijes sonë kombëtare dhe na ndërgjegjëson për të vijuar në ndryshimin e vetvetes dhe në kontekstin përgjithshëm për të ndryshuar vetë Botën, duke e filluar nga thelbi….

    Përfundimi logjik
    A mund të kthesohet?

    Logjika e përdorur përgjigjet në sensin e pozitivitetit, kur kombiohen të gjithë faktorët aktrues…, kur Mendja Njerëzore veprimohet në tendencën e caktuar …
    Tiranë, 20 shtator 2012

  43. Agron shele says:

    Prend BUZHALA

    ANI I ILIRISHTEVE

    O Zot, sa gjatë
    Nuk paskam shënuar asgjë ilirishte
    E tash më duhet të zbres
    Në nëntokën e thellë të Ditës së Kujtimeve
    Për t’i parë gjurmët e gjakut të Asaj Dite Epokë
    Gjurmë që e kanë vizatuar Rrethin e Kufirit
    Dikush kishte hedhur një pështymë andej

    E andej nuk gjeta asgjë pos Rrethit të përjetësisë

    Gjurmët nuk prajnë
    Nuk pushon as ai zjarr të digjet së thelli e së larti
    Aty gjeta fytyrën tënde ilirishte
    në shëmbëlltyrën e zjarrit

    Zbrit e zbrit atyre thellësive
    përmbi të mbulojnë të tjera gjuhë popuj
    e ilirishtet paskan zbritur aq thellë
    e assesi të dalin përsipër

    E tash nuk e di
    a po përflaket fytyra jote
    a unë po digjem
    Ai zjarr për çudi
    nuk pushon

    E andej nuk gjeta asgjë
    pos Rrethit tashmë të mbyllur

    Shih ky shënim
    paska ardhur nga Ani i Tokës
    Nga Ani i Këngës
    E gjithçka për një çast
    u bë pjesë e atij ani

    Nga kërkimet e tilla
    doli se tek ani i ilirishteve
    kjo këngë e paska pasur
    këtë Dëshmi
    Dhe së andejmi erdh e rilindi tani

    (Nga libri “Ani i ilirishteve”, poezi në dorëshkrim, 2007)

  44. Agron shele says:

    Arsim Halili

    ” Per mua njerzit ndryshe jane ne pamje , ndryshe ne fjale e ndryshe ne veper, ndaj veprat deshmojne ciles nga keto tri cilesi ti besojme”

    ” Edhe gjerat me te rendesishme ne jete,behen te pa rendesishme, kur i nenvlerson ato”

    “ Rrebelimi i poetit, trondit hierarikinë shumë më shumë se zëri mijëra protestueseve, paqja e brishtë e tij, shkurton jetëgjatësinë e karrieristëve

  45. Agron shele says:

    Albert Shala

    BABALLARET

    Ngriteshin si murlani e stuhia
    qe n ‘kembe te jete Shqiperia

    Kishin shume halle
    kishin shume derte
    kryeendrren Shqiperi
    e bartnin me vete.

    Sa here qe Shqiperise
    i dhimbte koka
    shendroheshin ne ylber
    dhe mbeshtilleshin rreth ballit te saj

    Sa here qe Shqiperia plagosej
    shendroheshin ne gurra
    dhe plaget ia lanin

    Kur nata mbulonte Shqiperine
    shendroheshin ne yje
    asaj i benin drite

    Sa here qe Shqiperise
    i suleshin stuhit
    shendroheshin ne kala
    per te pritur rrebeshet qe vinin panda

    JETA NJE KUJTIM

    Endrrat iken n’fluturim
    yjet n’thellesi buzeqeshin
    hena ngrite koken lart
    e ylli i mengjesit
    duart valevite
    Jeta nje kujtim
    n’mes kengeve dhe vajeve
    trishtimit e buzeqeshjes
    iken ngadal
    sbashku me flladin e mengjesit.

  46. Agron shele says:

    Hasan Qyqalla

    AROMË E TRISHTË
    -Ahmet Krasniqit-

    Rrënjën rrëzë Qyqavicës
    Në kullën e trimërisë
    N’oxhakun e urtisë
    E lisat i qepen Lirisë
    Dhe n’pranga t’robrisë

    Gjurmoi damarët
    Buzë detit kah Dalmatët
    U foli tinëzisht
    I buzëqeshën arbërisht

    Coptoi historinë me bisht
    Të pershëndes shqip…

    Lisat i çuan fjalë
    Retë mbi Kosovë qajnë
    Iu dridh buza
    Për fije shkul mustakun
    Kush mbyllë oxhakun!?

    Shekujt përlau në sy
    Tokës i digjet DHEU
    Uratë Kastrioti
    Trurin seç preku

    Atdheu më pret
    N’pranga pa jetë!

    Babë Tomorri shkulet
    Qyqavica përkulet e hesht
    Rrënqethen në rrënjë
    Aromë e trishtë në shesh!

    BETOHU

    Betohu në shpatën e Kastriotit
    në plisin e dadë Shotës
    në Flamurin e Plakut të Vlorës
    në Alfabetin e Manastirit
    në dashurinë e Nënë Terezës.

    Betohu në indexin e studentit
    në urtinë e Anton Çettës
    në Kanunin e Lekës
    në trimërinë e Pajazitit
    në pushkën e Jasharajve…!

    Betohu në Krisht
    në një Zot betohu shqip.

    Flakë gjaku me Besa-Besë
    Vetëm shqip dua të vdes…

  47. Agron shele says:

    Tone Deda

    POEZI (Shkepute nga VELLIMI I PARE me titull ”PERSHENDETJE’’)
    DUKE TE PRITUR
    Nen strehe qendrova duke te pritur ty, Ne shi qendrova u laga per ty, U ula ne stol duke te pritur ty, thura nje triko vetem per ty, Dola ne kopesht duke te pritur ty, Thura nje kurore me lule vetem per ty, Dola ne udhe duke te pritur ty, Thura nje poezi vetem per ty, Lendova zemren duke te pritur ty, Po ku ishe ti ku ishe?….

    S’TE HARROJ
    S’te harroj
    Derisa tik-taket te levrojne ne heshtje. Derisa zemra te pushoje pa shkak, Derisa gjaku te ngrihet neper deje, Derisa shpirti te behet farmak.
    S’te harroj
    Derisa lulet te shkundin kuroren, Derisa bari te thahet, Derisa te shterret deti, Derisa te transplantohet dielli.
    S’te harroj
    Derisa Toka te nderroje jete, Derisa te heshtin Perendite Derisa shpirterat te mos bertasin, Derisa qiejt te behen flake e hi.

    ALFABETI YNE
    Ah sikur te qendis mbi faqet e mia nje udhe te pafundme, shkronjash te argjendeta. Vetem tridhjete e gjashte ,do ti qendisja me penj te kuq, te ngjyer ne gjakun e Naimit, Qe dhe komshinjte ,te ma kene lakmi , per modelin qe kam…

    NJE PORTRET
    Portretet tuaja te brishta, tashme jane thyer para syve te mi. U zhduken papritur si fantazmat. Imazhet u shkrine ne lotet e ndjenjave, ndoshta dhe me bene te qaj, Por askush s’me ka faj, sepse nga dora me rane. Vetem portreti yt,me buzeqesh, Dhe mua me ben te qesh…

    RRI ME QIELLIN
    O Zot falme nje copez qiell, edhe une diku te rri, ne cep te qiellit du ate mbeshtetem, Te shkruaj nje poezi. Ne fytyren e zbehte te qiellit, heq vetullat mjegulla, e pastaj qerpiket e gjata te reve , shkundin supet e lagura, e nga syte e shkruar te ylberit burojne piklat e shiut qe kane zene vend ne Detin e kripur. Ne floket e valeve, shkrepin rrezet tinzare te diellit, qe fshihen nen fjongon e bardhe te kripes, dhe mundohen sadopak, te mos ja thyejne pasqyren qiellit. Qiellit i fala poezine…

    PERSE?
    Perse ti vrapon? Rrugicave te endrrave te mia, dhe nuk me thua? Qe une te jem endrra ne mes t’nates , Ne netet e tua!!!

    BUZEMBREMJE MISTER!
    C’fare te bej me muzgun, qe ra permbys mbi mua, e buzembremjen e lashe ne mes… Shpirtera qe rendin pas meje e dicka me lypin. Shpirtera qe kerkojne pafajsine… Une lutem… qe t’ua fsheh mekatesin , por lutjet e mia nuk mjaftojne duhen dhe faljet! E buzembremja mbeti mister!…

    JU PERSHENDES
    Jeni ju qe u pagezuat , me emra te ndryshem, qe ju pershendes. Jeni ju krijesa te pacmuara qe flisni me Perendine. Jeni ju qe zbritet ne cast para meje dhe me zgjuat, Jeni ju qe doni te me vrisni imagjinaten. Jeni ju o njerez qe vetem per ju mendoj. Ju pershendes…
    POEZI SHKEPUTE NGA “vellimi I dyte” ME TITULL
    ”QERPIKIUN IA FALA QIELLIT”

    JETA
    Jeta me fali gjithcka, gezimin,hillerimin, aromen lulet stinet, flladin e mengjeseve… Me veshi me stoline e natyres. Me fali endrrat, poezine dashurine… Te gjitha keto, m’i ka dhuruar, Por, a kam per te paguar?…

    URE MES NJEREZISH
    Mungon nje ure mes zemrash, mes njerezish, te gjithe Kontinentet. Ah, sikur kjo ure te ishte, Te gjithe do ti shkembenim sekretet… Pse s’me ndihmoni dhe mua, te ndertoj nje ure te c’muar?…

    POETIT
    Derdha vargjet e shpirtit , u njomen yjet! Rete u shkrine e u bene vese! E ne qiellin e paster, Luajne tregtaret e endrrave… …me endrrat e poetit!…

    QERPIKUN IA FALA QIELLIT
    Ne syte e kohes derdhen floket e verdhe. Ti vjen si perhere, krahehapur drejt meje. Ne syte e bishave imazhi yt plot shije, fsheh lakuriqesine e ndrydhur ne vetvete. Fanitesh nder mjegullnaja, e shkon drejt yllit polar. Ylli polar jam une! Ty s’t’i ngrys vetullat, kafshoj ajrin me dhembe, vershoj ne laguna pafundesish… Hej, ti qe merr fryme, ne mushkeri ylberesh. Falja syte fantazise, qerpiket falja qiellit

    DESHIRA E JETES
    Ne breg qendrova, per ti thene dicka Detit. Si une e trishtuar vala ne breg erdhi. U lodha nga kjo pritje e pafund, ju lutem mos me braktisni dhe ju. Bredh neper endrra e heshtur , dhe kepus nje dege jete, duke udhetuar, nen dashurine plot frike. Jetova caste… Qe e vrisnin rende vetmine…

    UDHEKRYQI I BOTES
    Sa i ashper,sa i forte, te shqyen ne fantazine e endrrave. Bote e mistershme te godet fort, dhe askush se hedh nje gure, ne themelin e loteve. Nje gur ne fjalet e shpirtit, te embel apo te hidhur. Dhe heshtja e vrare nga padurimi, pret fjalet me te embla Qe burojne nga shpirti i vuajtur.

    KUR UNE…
    Kur une ti degjoj tingujt e zemres, sinapset e nervit behen me te ndjeshme. Nje afsh I holle me pershkon trupin, kur e marr ne dore nje pjese te zemres sate, dhe e mbaj mes gishterinjve. Aorta dhe venat tashme derdhen, ne gjakun e trupit tim, me te njejtin grup. Shpirti hepohet e bie ne qetesi. Shkrin Brenda vetes,misterin…

    TRENDAFIL PAS PUTHJES
    Perendimi zgjati kthetrat drejt nesh, koken e kristalte e mbeshteti ne gjoksin e nates. Sa mire,syri e shpenzoi lotin per ty. Nga qerpiket ai rrokulliset e ndalet ne cep te buzeve, me majen e gjuhes ia shijon kripen. Te gjithe thane: Ata u dashuruan,u puthen, u perqafuan me force, u struken pas kometave. Papritur mes reve, Nje rrufe e shkaterroi virgjerine e henes. Nje yll u shua ne buzet e pergjakura , te trendafilit pas puthjes.

    MJELMAT E DEHURA
    Kur qielli eshte bosh e rete pezull mbarsur me truptha te lagur vese, mjelmat soditen Drinin, me krahe te lagur e kokrriza rere, ne prurjet e valeve te qeta. Kur peshqit u lodhen nga pritja, E harruan siperfaqen e zbriten ne fund. Tingujt cahen mes flluskave te ujit, Qe perfaqesohen ne ishull. Nje yll I perlotur kujton te dashuren, me sy te pleksur ne drunjte e kalbur. E mjelmat shetisin mbi uje duke thene: A do te kete jete ketu per ne. Ku dallget e lemuara te shtypin trupin, te komprimojne kafken… Kur Hena e pergjysmuar zbriti… Ne ishull mjelmat e dehura duke pritur pranveren gjithe naten s”reshten se kenduari. e ngjeva gishtin me ngjyren e Henes , dhe nen puplat e bardha shkrova… Mjaft pushoni se na c’mendet. !

    TE DUA
    Te dua me gjuhen e mallit te thashe: Me heshtjen e shpirtit, me fjalet qe s’kane mbarim… Dashuria e keputi nje dege mesnate, plot kokrra e mbolli ne det. Ti je aty si nje engjell … ne Boten e misterte qe nuk hesht…

    KEMBANA E PAQES
    Paqe,paqe te gjithe kerkojme, Nje Janari i Dymijes, nje Kembane qe troket embel, eshte thirrja e njerezise. Ah,nga larg e degjon qielli, buzeqesh ne mbremje vone, por agimi do te pelcase, ne rreze te zjarrta do te na mbuloje. E nga poshte te gjithe degjojne, ngrihet Engjelli Papa ne Rome. hap deren e Shenjterise, thirrja e Paqes e begatise. Bote e zbrazet plot tramvaje, tash erdhi dita e miresise, te gjithe jemi tenje gjaku, jemi bijte e Shqiperise. Aty ku toka me qiellin, puthen edhe pse s’kane goje. Por e dime se duhet heshtur, Paqe, paqe te gjithe kerkojme.

    ME KUJTO
    Me kujto ndonjehere, qe une te ndihem me mire. Letren e bardhe mos e dergo ne zhumilet e Dimrit, pas gjetheve te rena qe i sjell era. Mos e dergo mes reve, qe grinden e ndizen vetetime. Mos e dergo ne harkun e ylberit, mes ngjyrave ate e vjedhin. Nxito neper mjegull pa lene gjurme… Ose te pakten me dergo, nje gjemb trendafili. Me kujto se ka lule ne kete bote…

  48. Agron shele says:

    SHERIFE BERISHA – THAÇI

    NETËT DHE DITËT KOSOVARE

    Netët Kosovare ishin plotë llahtari
    Varrosnin shpresat
    Njerëzia në udhëkryq të jetës – pa adresë
    Në ditët kosovare
    Varrosnin fjalën e lirë
    Digjeshin shkollat shqipe – shkrumb
    Shkrumbi përfshiu shkronjat që ishin ardhmëri e fëmijve
    Ditët kosovare varrosnin të ardhmen e rinisë kosovare
    E ne, na mbeti edhe një pikë shpresë
    Që do ngrohemi në një ditë të bukur përplotë Diell
    Lirshëm të frymojmë, të flasim, të dashurojmë lirshëm
    Na prêt rrugëtim I gjatë deri në cak.

    SHERIFE BERISHA THAÇI

    28 NËNTORI

    Sot buzëqesh me krenari
    Anë e këndë ke pamjen ndryshe
    Petku festiv sa mirë të rri
    Qëndron krahëhapur si dallëndyshe

    S`jam dallëndyshe – jam Shqiponjë
    Këtu kam zgjedhur më t`bukrin vend
    Shqiptaria më thërrasin Zonjë
    N` Flamurin e Vlorës e kam Folenë

    Nuk jam veq një shtizë e pëlhurë
    Në mua ka vlerë të vërtetë
    Jam një I fuçishëm Flamur
    Për të cilin njerëzit kanë dhënë dhe jetë

    Në këtë Tokë veq shkëmb e gur
    Në shqiptarinë me plisa t`bardhë
    Marigona më vuri n`Flamur
    Bashkë të jem gjithmonë krenar

    SHERIFE BERISHA – THAÇI

    KRISME ËSHTË EMRI YT
    (Din Mehmetit)

    Poet shpirtëror
    Pishtar i vargut që rrugëve u jep dritë
    Ishte dhe mbeti – Din Mehmeti
    Krisme është emir Yt

    Me Ty
    Në të shëmtuarën
    E gjejmë të bukurën,

    Me Ty
    Edhe në zhgënjim
    Gjejme ngadhënjimin

    Me Ty
    Zgjohen ëndrrat e fjetura
    Mbi Detin plotë dallgë

    Me Ty
    Malet kanë oshëtimë
    Fushat jane plotë Diell

    Me Ty
    Në çdo çati
    Ka rreze diturie

    Me Ty
    Dashuria rritet
    Per fjalën e lirë
    Për fjalën e artë

    Poet i të gjitha kohërave
    KRISMË ËSHTË EMRI YT

    SHERIFE BERISHA – THAÇI

    VDEKJA QË TRONDITI SHQIPTARINË

    (Ali Podrimjes)

    Na u ndrynë buzëqeshjet në kafat

    Edhe Tokës I ra një hije e rëndë pa TY

    Engjujt ndihen të vetmuar, në këtë heshtje varri

    Në duar mbajnë shamijat përshëndetëse

    Sikur e kërkojnë burgun e hapur që të mori TY

    U shëndërrove në Lum, që aq shumë e deshe

    Me zërin Tuaj – artikuluat lotin e dhembjes kosovare

    Secili varg nga |Ju – ishte pasuri për Atdheun

    Ti ishe dhe mbete breg që I qetësoje valët

    Vdekja jote e papritur – tronditi trojet shqiptare.

    SHERIFE BERISHA – THAÇI

    FJALA E VËRTETË

    Kur flet të vërtetën
    Shpirti të lirohet
    Dikujt pse I dhemb
    Askush nuk lëndohet

    Fjala e vërtetë
    Shëronë shumë plagë
    Ajo as nuk shitet
    As nuk blihet në Pazar

    Me fjalë të vërteta
    Drejtë dritës e drejtësisë
    E me fjalë të rreme
    I hap rrugë shëmtisë

    Nuk është thënë së koti
    Nga pleqët e vërtetë
    Nëse duam dritë
    Rri shtremt e fol drejtë

    SHERIFE BERISHA – THAÇI

    KLLAPA NË MES

    Andej – Era dhe Shiu
    Këndej – Jugu dhe Veriu

    Andej – Loti I plumbtë
    Këndej – Gjaku I çurgtë

    Në mes dy dhembjeve – Kllapa
    Në mes kllapave – Flaka

    Unë e Ai
    Njerëz të fatit me vaj

    Presim e presim
    Të ndarë të mos vdesim

    SHERIFE BERISHA – THAÇI

    NJË PUTHJE

    Një puthje me Ty
    Shuarje e zjarrit të buzëve prush

    Një puthje me Ty
    Bashkimi I dy zemrave të djegura

    Një puthje me Ty
    Kuptimi I fjalës jetë
    Dhe shpresë për ardhmëri

    SHERIFE BERISHA – THAÇI

    8 – MARSI
    (Kushtuar Ditës së Nënës)

    Sot çupëza e djem – vrapojnë sikur flutura
    Që për Nënën ti zgjedhin – lulet më të bukura

    Nënë – është fjalë e madhe – Nënë është fjalë e shtrenjtë
    Për fëmiun ajo kurr s`kurseu asgjë në jetë

    Nuk kanë të njehura fjalët, sa herë bëri lum
    Nuk kanë të njehura netët sa qëndroi pa gjum

    Sa herë që fëmijët kanë bërë një vonesë
    Nëna nga meraku – derdh lot pa përtesë

    Sa herë që fëmijët janë këthyer në shtëpi
    Ajo e gëzuar i ka marrë në gji

    I shtërngon në kraharor – duke i ledhatuar
    Me fjalët më të bukura – duke i uruar

    Nxitoni në këtë ditë o jut ë nderuar
    Ta nderoni Nënën ta bëni të gëzuar

    Sot është Ditë e Madhe – është festë e Nënës sime
    Me lulet më të bukura do ti sjell – Urime.

    SHERIFE BERISHA – THAÇI

    TI – DIELL ME RREZE
    (Pavarsisë)

    Ti sit a thonë emrin – oj Lulja e Stinës
    Që më erdhe veshur në ngjyrat e mia
    Do luajmë valle në mes të Prishtinës
    Sa herë për Tyu u dogj – tokë – Dardania

    Ti erdhe ngadal – nëpër rreze të Hënës
    Fisnike e veshur në Kuq e Zi
    Valle do hedhim në mes të Tiranës
    Diell I flakëruar me rreze – mbi Shqiptari

    Erdhe Ti – si gurgullimë e currilave
    Dhe dallgëve të lotëve u dhae shpresë
    Erdhe bashkë me cicërimën e bilbilave
    Për Ata që shkuan – blerim I blertë

    Si dritë e syve – erdhe ngadal
    Me 17 Shkurt – 2008-të
    E ne s`do ndalemi deri n`piedestal
    Gjer sa t`arrijë n`Nëntorin e tretë.

  49. Agron shele says:

    Lindita Prenga

    MEDITIM
    ——————-

    Ne bjeshket e mija
    perendoj dielli
    nata vuri duvakun e zi .
    Un ne degjim
    valle nga me vjen kanga e zemres
    permalluar per ate melodi.
    Me tiktakun e ores
    ngaterruam veshtrimet
    ne heshtje folem mijra fjale.
    Ai per doren tende priste kurisjet
    un ate perqafim peshe are.
    Rri me syte nga qielli
    numeroj yjet e pafundesise.
    Asnje yll s’u shkeput
    te thoja te timen deshire
    ngadale doli hana
    ndriqueshem me ledhatoj .
    Sa shume ishin mendimet
    qe tek un i lexoj.
    Duvakun e zi nuse e malsise
    do ta bej te kuq
    flakadan i dashurise
    andaj prit dhe pak ,
    dhe pak moj zane mali .
    Prite te lumin diell ne male te dali
    degjoje zemren
    tende kurr dorzo
    asnje enderrim
    kurr mos e harro.
    Tani bjeshkes sime
    i hijeshon ylberi
    un prap ne mendime
    degjueshem andej
    ………… nga vinte zeri.
    E pëlqej ·

  50. Agron shele says:

    PROGRAMI I MIRATUAR PER MANIFESTIMIM E MADH
    1 0 0 0 0 0 POETEVE PER NDRYSHIM

    DITA E NDRYSHIMIT
    29 SHTATOR 2012, DITË E SHTUNË, ORA 11.00
    ( TE UNIVERSITETI “VITRINA” veprimtaria fillon ora 10.00)
    100000 POETË TË BOTËS
    NGA SHUMË SHTETE NË NJË MANIFESTIM TË MADH POETIK NË TË NJËJTËN DITË PËR NJË BOTË NDRYSHE.

    *
    Rivrasja e Profetit
    Kacavirrja e majmunit ,
    Ringjallja e Profetit
    ditën e lexoj së mbari…
    KRISTAQ F. SHABANI “VIRTYTI I GENJYER ”

    DITA E NDRYSHIMIT
    29 SHTATOR 2012, DITË E SHTUNË ORA 10.00
    100000 POETË TË BOTËS NGA SHUMË SHTETE NË NJË MANIFESTIM TË MADH POETIK, NË TË NJËJTËN DITË , PËR NJË BOTË NDRYSHE.
    MARRIN PJESË ORGANIZATAT MË TË FUQISHME LETRARE TË BOTËS, MIDIS TYRE DHE LNPSHA “PEGASI” ALBANIA DHE LPSHA “PEGASI” KOSOVA” ME OBJEKSIONIN: “PËR NJË BOTË NDRYSHE”
    “PËR NJË SHQIPËRI, NDRYSHE” “PËR NJË KOSOVË NDRYSHE“

    Ky manifestim koicidionon me 100 vjetorin e shpalljes së Pavarësisë nga sundimi i gjatë otoman.
    SYNIMI KRYESOR:
    TË SENSIBILIZOHEN OPINIONI PUBLIK I VENDIT, INTELEKTUALËT, HISTORIANËT PËR NJË ECJE TË DUHUR PROGRESIVE TË ZHVILLIMI TË VENDIT NË DREJTIM SHUMËPLANËSH.
    FORMA: MANIFESTIM POETIK PAQËSOR I LARMISHËM

    Duke parë se Bota është futur në një krizë të rëndë ekonomike me pasoja të rënda në jetën njerëzore, rënie të nivelit jetik, deri në ekstremitete, të miliona njerëzve dhe shumë të tjerë, të cilët kanë varfëri ekstreme, si rrjedhojë e prezencës korruptive dhe politikave jo efiçente, që paktikohen, në favor të disave dhe jo të shumicës. Shumica shihet me syrin e njerkës, gjoja duke e stimuluar dhe impulsuar me formatin demokratik; mos dhënie parësi inteligjentes dhe erudivitetit , profesionalizmit, por militantizmit, përdorimit tË neopotizmit, nihilizmit të kreaturës të brezave të mëparshëm dhe nënvleftësimit të tyre, shkollimit me metoda te theksuara korruptive në shkollat ekzistuese e deri më marrje diplomash false; akaparim të pasurive nga persona pa të drejtë, pronësimit dhe krijimit të feudëve të tokave, ” nëpërmjet ligjeve dhe vendimeve të ligjëruara vetë “për përftesë, “pushtimit dhe shitjes anormale dhe nxjerrje në ankand të vlerave kombëtare dhe shpërdorim të tyre, shitje të këtyre pronave njerëzve, të cilët nuk janë të devotshëm… ngrirje e akullzim të inteligjencës dhe mos këshillimit me të për të ecur në rrugë progresive të qarta…;
    Ndaj, në këtë kontekst, duke parë edhe shpërdorim të mjedisit, amoralitetit dhe mos futjes së vendit në BE, ëndërr e kahershme e shqiptarëve, të cilët po lebetiten nga ky tranzicion i stërgjatë, pasi futja e vendit në do të rrisë kontrollin e pecipecirave negative,ndërmerret një manifestim poetik.
    Gjithashtu duke parë se është ulur efekti i paqes universale, rritjes së diskriminimit dhe tensionimit, bota vuan, 100000 Potët e Botës manifestojnë poetikisht, paqësisht, m e mjetet e tyre paqetuese de frumëzuese për të treguar rrugën e ndriçuar, pasi ata janë profetët e avancuar të saj, parashikuesit realë horoskopikë të së ardhmes .

    Përse manifestojnë me kreaturën e tyre:
    1. Për një vend që t’i shfrytëzohen në të mirë të popullsisë së tij gjithë potencialet që posedon. .
    2. Për një politikë dhe diplomaci barazie në formatin demokratik.
    3. Ngritje zëri për një sistem demokratik në përmbajtje, jo në formë.
    4. Për dëgjimin e zërit intelektual, zërit të lirë demonstrues në kreaturë, media e tjerë.
    5. Për përvetësimin e elementëve të një paqe universale njerëzore ( Poetët në këtë kontekst e kanë treguar veten se çfarë mund të beëjnë).
    6. Për rritjen e frymës së dashurisë ndaj njeriut dhe për të minimizuar efektin e eliminimit të tij të kundraligjshëm, nëpërmjet luftrave të drejtpërdrejta dhe të ftohta, duke e konsideruar njeriun, një qenie, e cila ka të drejtë ta jetojë jetën pa privacione, kërcënime dhe me një nivel jetik të mirë, duke respektuar të gjitha të drejtat e tij universale…
    7. Për një humanizëm dhe vëllazërim normativ në përmbajtje dhe në formë.
    8. Për minimizim të “prapësirave” produkt sistemit, drogimin, prostitucionin, shitjen dhe kremastimin e mishit të bardhë, nëpërkëmbjen e normave më elementare të të drejtave të njeriut.

    Demonstrimi në manifestim do të ketë një plotmësi dhe larmi veprimi.
    Që nga data 30 gusht e deri më 28 shtator 2012, në mënyrë të përditshme, po publikohen krijime në shqip, anglisht të poetëve të LNSHA ”PEGASI” Albania dhe “KOSOVA, të Shkupit, Malit të Zi dhe gjithe poetëve anëtarë të LNPSHA “PEGASI”, në faqen kryesore të hapur edhe te faqja e një prej iniciuesit kryesor të këtij manifestimi mbarëbortëror poetit Michael Rothenberg. Do të publikohen ato krijime, që kanë subjekt tematikën e mësipërme në forume, faqe interneti, ne faqet e hapura të LNPSHA “PEGASI” ALBANIA, në median e shkruar.
    Pra të gjitha këto krijime evidentojnë problemet dhe synimet e këtij manifestimi mbarëbotëror me lajtmotivin: “Për një Botë ndryshe, për një Shqipëri ndryshe”. Do te hapet këtu ne facebook nje grupim i tillë “ PEGASI” DHE MANIFESTIMI “100.000 POETËT E BOTËS PËR NDRYSHIM”
    Mënyra e organizimit nga përvoja jonë bashkëkohore dhe e aplikuar :

    Si do të organizohet manifestimi? Me kumte të shkurtra për paqen universale, për respektimin e te drejtave njerëzre, për të luftuar ekstremitetet e nivelit të ulët jetik, për luftën kundër krizës ekonomike dhe ekologjike, për të luftuar plagët e rënda të sistemit e tjerë … Poetët do të recitojnë poezitë e tyre, skicat, eset e përgatitura, krijimet e sensit lakonik, satirik, interpretim me këngë satirike, me këngë që kanë e prekin tema të tilla, koncerte, thirrje te lira të drejtuara me apelime poetike, dancime poetike, “kuartete” dhe “oktete” recitimore për një problem të caktuar; pjesë nga veprat e tyre shkurt, të cilat flasin për këto probleme…; recitime nga aktorët, pjesë baletike evidentuese në këto probleme, interpretime të kengës, konkurrime me fjalë urtie. Materialet do të shoqërohen me filma të shkurtër, POWER POINT…. Deklamime, grupime, interpretime nga aktorë dhe krijues të pjesëve të shkurtra dramatike, skena të shkurtra të tyre, monologime, rrëfime…. Koncerte me tematikë të tillë do të zënë vend të organizuara në universitete, institute … në shkolla. Artistët, piktorët, karrikaturistët do të hapin një ekspozitë me këtë temë të ndryshimit, me disa punime…
    Ne vende të dukshme do të afishohen poezi të këtij karakteri, duke marrë lejë për afishimin e tyre në organet përkatëse…. Në disa vende të dukshme do të recitohen poezi nga poetët …
    Të merret lejë që në autobuza të linjave të ndryshme të “ngjiten” poezi me këtë përmbajtje të poetëve, jo vetëm të vendit, por edhe të botës, të cilat të kënë mundësi të lexohen nga qytetarët.…. Në këtë manifestim do të lexohen dhe interpretohen edhe poezi të poetëve të mëdhenj të botës, si dhe do të afishohen në vendet e lejuara…, duke marrë më parë lejë në organet kompetente për këtë demonstrim dhe manifestim poetik.
    Presidenca e LNPSHA”PEGASI” ALBANIA u bën thirrje të gjithë poetëve, që, pavarësisht se nuk janë të anëtarësuar në këtë lidhje, të organizohen dhe të demonstrojnë shpirtin e tyre poetik në favor të ndryshimit për të sensibilizuar format e qeverisjes, opinionin publik, për të dhënë ndihmesë për realizimin e këtij synimi të madh ….i cili natyrisht është dhe objeksion i progresistëve, kudo ku janë në botë… Po kështu u bëjmë thirrje të gjitha Shoqatave të Shkrimtarëve shqiptarë, kudo, ku ushtrojnë ligjërisht veprimtarinë e tyre për të marrë pjesë në këtë Manifestim Poetik paqedashës dhe vëllazërues, me kulturë e inteligjencë…
    Padyshim kjo lëvizje e madhe ka hyrë tashmë në historinë e lëvizjeve letrare botërore dhe protagonistët do të jenë ata: poetët, artistët …
    Dita e 29 shtatorit 2012, sikundër ajo e 24 shtatorit 2011 do të hyjë në histori, si Ditë e Ndryshimit dhe do të vijojë manifestimi i përvitshëm. Të gjitha poezitë e poeteve dhe krijimet e artistëve do të mbahen në një fond arkivor të Universitetit të Kalifornisë….
    Të nderuar poetë dhe artiste, ju që nuk jeni anëtarë të Lidhjes sonë, shpejtoni të anëtarësoheni në Lidhjen Ndërkombëtare të Poetëve, Shkrimtarëve dhe Artistëve”Pegasi” Albania, të krijoni lidhësi me Botën e madhe letrare. Ne u hapim hapësira të reja, me gjetje të reja, që nuk kanë qenë aplikuar kurrë më parë …. Merrni pjesë me krijimet, punimet tuaja t’ju njohin poetët dhe artistët e Botës!…Është një shans i madh për ju! …. Shfrytëzoheni këtë shans….
    Atë ditë do të hyhet në lidhje me përfaqësuesit e poetëve të vendeve të ndryshme.
    Çdo Lidhje, Shoqatë, grupim, klub në Shqipëri dhe Kosovë, mund të organizojë një veprimtari të tillë të mirëfilltë…
    Në fund do të dilet përsëri me një Deklaratë universale …
    PRESIDENCA E LNPSHA “PEGASI” ALBANIA

    PROGRAMI I MANIFESTIMIT POETIK

    29 SHTATOR 2012
    100.0000 POETET E BOTË PËR NDRYSHIM
    PROGRAM I MANIFESTIMIT TË MADH POETIK PËR NJË BOTË NDRYSHE
    DATË 29 SHTATOR 2012

    DITA E NDRYSHIMIT ORA 10.00 – 14.00 në:
    FIER, TIRANË, GJIROKASTËR, KORÇË, BAJRAM CURRI- GJAKOVË, POGRADEC;
    NË KOSOVË: PRISHTINË, SUHAREKË; LUGINA E PRESHEVËS.
    *
    Në sallën ku do të zhillohet Manifestimi poetik do të organizohet një ekspoze me librat e autorëve pjesëmarrës në manifestim, të cilët do të vendosin në këtë ekspoze librat e tyre me object: humanizmin njerëzor, paqen universale, përpjekjen e Luftës kundër Luftës , respektimin e të drejtës dhe mirëqenien njerëzore , për një mirëqenie të përgjithshme, duke respektuar politika ekonomike ndryshe, për të luftuar varfërinë e tejskajshme , shmnagie të krizës ekononomike dhe ekologjike,luftë kundër plagëve të rënda shoqërore, drogës, prostitucionit, trafikimit të qenieve njerëzore …

    *Ekspoze librore , gazeta e revista ,të cilat cekin dhe trajtojnë këtë temë .
    *Ekpoze figurative dhe karrikatura me këtë objekt …
    *LIBRI I APELIMIT: shënohet emri i Krijuesit , krijueses, artistit që merr pjesë në Manifestim…
    *Në fillesë të veprimtarisë recitohet nga një aktor poezia sentencë e Nënë Terezës në shqip dhe në anglisht për jetën , e cila është e ekspozuar në një vend të dukshëm në sallë .
    *EKZEKUTIMI I HIMNIT KOMBETAR, recitime të shoqëruara me koncert të shkurtër pianistik, këngë të interpretuara nga këngëtarë të shquar…

    *Poezi sentencieve e poetëve : NAIM FRASHËRI, ANDON ZAKO ÇAJUPI, MIGJENI, NDRE MJEDA, GJERGJ FISHTA, FAN NOLI, ISMAIL KADARE, DRITERO AGOLLI, AZEM SHKRELI E TJERË
    1. *FJALA HYRËSE E MANIFESTIMIT: “Poetët manifestojnë poetikishy sot në ditën e 29 shtatorit për një botë ndryshe “

    2. *APELI I MADH POETIK : Humnia sot duhet të ndrijë si nëj diell i ndritshëm dhe rrezatues, si nëj hënë e plotë e mbushur nëditët dhe netët njerëzore… Po a ndrijnë dhe si duhet të realizojmë ndriçimin?!”
    *E drejta për t’u shprehur poetikisht
    nterpretim poezish në shqip dhe në anglisht : poezi, ese, fjalë urtie, aforizma , epigrame, hajk e tjerë të shoqëruara me muzikalitet.
    *Çdo poet , krijues , pjesëmarrës duhet tëëprgatitet me formën e tij të reklamimit poezinë që do të interpretojë më këtë objekt.
    3. “PEACE FOR OUR TIME “ PAQE PËR KOHËN TONË demonstrim shpirti mesentenca ndryshimi vetiake , os etë marra nga NJERËZ TË MËDHENJ, gjatë kohëve .
    4. KUNDER LUFTËS DHE ELIMINIMIT NJERËZOR “NJERIU VJEN NË JETË TË JETOJË BUKUR JETËN –
    5. “PËR NJË
    6. “FJALA E ARTË, KËSHILLIM I MIRË” në fokus poeti , artisti , këngëtari, piktori,…(Intervistim)
    7. “MENDJET E NDRITURA T’I BASHKOJMË, TË THURRIM ËNDRRA, TË KOMPOZOJMË BINDSHËM TË ARDHMEN NGA NEGATIVËT”

    Poezi, esse, klip , poëer point, piktura , apel poetik, dancim poetik, skicim….
    8. “HEKATOMB I KOHËS VRASTARE…” Vret njeriu njeriun , qenien më të lartë , nëpërkëmb të drejtën (formë e të protestuarit)
    9. Jeta e konceptuar mbi moralitet dhe progres . Në fokus kriza ekonomike dhe ajo ekologjike (citime, urtësi, pikëpamje ndryshe , filmime)…

    10. Interpretim të poetëve bashkëkohorë me këtë objek ttë dërguar nga iniciuesit dhe të përzgjedhura ng aorganizatorët .
    11.Shpallja e fituesve“POEZIA, SKICA, PIKTURA M Ë E MIR Ë E MANIFESTIMIT”
    12. APELIM I PËRBASHKËT DREJTUAR ATYRE QË DREJTOJNË VENDET, VENDIN
    13.”DEKLERATË UNIVERSALE PËR NJË BOTË TË MENÇUR DHE NDRYSHE”
    14.POZIM KUJTESE: MANIFESTIMI I DYTË POETIK NË KËTË PËRMASË
    29 SHTATOR 2012…

    PËRGATITUR NGA PRESIDENCA E LIDHJES NDËRKOMBËTARE TË POETËVE , SHKRIMTARËVE DHE ARTISTËVE “PEGASI”ALBANIA, “PEGASI” KOSOVA.
    Ky është një program orientues ….Drejtuesit janë të lirë të krijojnë edhe hapësira të tjera , sipas mundësive…

    PRESIDENCA E LNPSHA “PEGASI” ALBANIA

  51. Agron shele says:

    100 MIJE POET PER NDRYSHIM
    by Neil Ruci on Thursday, 20 September 2012 at 08:59 ·
    Takimi fund shtatorit
    me njerez te nderuar
    do t`jet i permotshem
    me shume i kerkuar.

    Lidhja Nderkombetare
    me poete e artiste
    krenari kombetare
    te bashkuar me shpirt.

    Ne 115 vende te botes
    me 100 mije poete
    mbledhur rreth sofres
    ndjenja njerzore u flet

    Ajo flet per ndryshimin
    per paqen e qendrushmerine
    thirrje per bashkimin
    me planet shtepine.

    Si engjej te bashkuar
    hajt` te fluturojme
    me historine krenuar
    brezave t`ua trashegojme.

    Talentet e rinj
    me te vjeterit bashkuar
    e shtojne kenaqesine
    me urimin GEZUAR!

    Ky zakon Shqipetari
    kurre s`ka per tu shuar
    eshte lene nga i pari
    ne breza i vazhduar….

  52. Agron shele says:

    Presidenca e LNPSHA “PEGASI’ ALBANIA PO PUNON INTESIVISHT PER PERGATITJEN E MANIFESTIMEVE…

    NJE PROJEKT FJALE HYRESE PER MANIFESTIMET
    NJE PROJEKT DEKLARATE UNIVERSALE QE DO T’U SHERBEJE ORGANIZATOREVE TE MANIFESTIMEVE , TE CILET JANE NE GARIM NJERI ME TJETRIN PER TE TREGUAR SE LIDHJA JONE KA KONKURRENCE PER ZHVILLIM DHE PRODHON LIDERE . POETJA SILVANA BERKI ORGANIZON KETE MANIFESTIM NE FINLANDE… NJE SUKSES I MADH I NISUR …

    FJALA HYRËSE NË MANIFESTIM (Projekt tip)
    manifestimi ne MKRS te RSH

    Të nderuar përfaqësues të fjalës së talentuar poetë, shkrimtarë, artistë, studiues prezentë sot në këtë sallë me një emër këngëror ‘TEFTA TASHO KOÇO”!
    Mirëseerdhet në këtë Manifestim fjalë paqetore me një objekt dhe synim madhor: “Kontribut në ndryshimin e Botës.
    Më lejoni që në emrin Tuaj të falenderoj MTKRS të RSH dhe personalisht Ministrin z. Aldo Bumçi, i cili mundësoi zhvillimin e këtij manifestimi poetik në këtë sallë, duke vlerësuar këtë lëvizje madhore poetike të përbotshme .
    Kjo lëvizje përmastive poetike globale inteligjente ka mbi gjashtëmbëdhjetë muaj që fjalmon, vëlon, zjarrmon, apelon, jep mend, publikon tharmin poetik, artistik, zhvillon shkëmbim universal vlerash dhe jep kontribut terapik në kurimin e Botës.
    Janë poetët iniciues të kësaj lëvizje, janë ata interpretë dhe protagonistët e saj, të cilët kanë një këndvështrim tjeter, por që duhet të pasohen nga prodhuesit e produktit mendimor të të gjitha fushave, kudo në Glob…

    Është kënaqësi e veçantë që në këtë nismë përmastive dhe të përgjallueshme të ketë kontributin e saj dhe Lidhja Ndërkombëtare e Poetëve, Shkrimtarëve dhe Artistëve “Pegasi” Albania, tashmë, një lidhje moderatore letrare e njohur në botë, e shquar për kontributin e saj , që jep në letërsinë moderne, duke realizuar katër Simpoziume dhe një Kongres Ndërkombëtar. Synimi i saj kryesor ka qenë : “Për një frymëmarrje ndryshe në Letërsi” …
    A mund të heshtet? A mund të vëresh qetësisht këtë “panoramë sinoptike” përsëprapthi të botës, e cila ka denatyruar nga vetvetja dhe kryefjalë qëndrimi ndaj fenomeneve është mossiguria dhe vëne bnë dyshim të progresit? Nevojitet një qëndrim, një qëndrim unik për të transformuar botën, konceptin, mentalitetin dhe në bronket e saj të depertojë ajri i mirë…, duke i shërbyer katërcipërisht jetës njerëzore.
    Poeti shprehet filozofikisht dhe poetikisht:
    “Heshtje përkufizohet “HIÇ“,
    Heshtje do të thotë “MOSJETIM”…
    Heshtje do të thotë : ”PIKË…”.
    Ndaj sot më 29 shtator në 115 vende të Botës mbi 100.000 poetë, në të njëjtën kohë, manifestojnë me shpirtin e tyre poetik, frymëmarrës, inteligjencë dhe paqësisht për një botë me tjetër frymëmarrje, për një botë ndryshe, një botë humane, një botë të virtytshme; një botë pa prezencë të eliminimit njerëzor, një botë të paqtë, ku skeptër të ketë dashurinë njerëzore, vëllazërimin universal, nivelin jetik të lartësuar, fjalën e lirë të lire; një botë pa dhunë, pa luftra, pa diktatorë, pa vrastarë, pa përfitues e akaparues; një botë, ku të mbizotërojë e Mira, rregulli të jetë shëmbëlltyrë i saj, një botë pa dallime raciale, pa zënka , një botë me parime etike, një botë hapësirëgjerë, një botë që t’u largohet udhëkryqeve dhe njeriu ta ndjejë veten njeri.

    Udhëkryqi , si një rojë i pazot i rrugëve
    Hedh lakun e Ikjes nga tundimet…
    Ndjen të fundmen rrahje të ditës tragjike,
    Gjaku rrjedh nga Pulset e prera…
    Gërmat të ngatërruara në ”Ditarin e Dhimbjes” hedh :
    Pasmesnata të var,
    Pasmesnata të merr…

    Një kukuvajkë vajton në gjuhën e saj,
    Udhë kryqi karambolohet,
    Udhëkryqi kafkën çan…
    Gërmat e vrara shpërndahen në kurmin e rrugëve,
    Inatçorët duart fërkojnë…
    Etimologët do të vuajnë ..
    U .. dhë … kryq…i : Kryefjala e Dhimbjes…

    Teologët e sistemit, idolët prodhuan një sistem të së Mirës së Përgjithshme, por sistemi po ndodhet në ngrëç, n ëudhëkryq, ka nevojë për një frymëmarrje ndryshe, për një mendim të ri autoritar, që parasjellë dhe sjellë virtytin, shpresën dhe jetesën model, për të eliminuar pasigurinë dhe për të forcuar shpresimin…

    Melankolike

    Shpirti i mbërthyer,
    Si një natë e zezë sterrë!
    Eja, o orë e ikjes,
    Në arkivol druri më merr…
    Pëlcet ligjërimi
    i Ndjesës më të madhe të Botës
    në dhomëzat e shpirti ndizet një qiri…
    Qiriri i ndezuar me dyll zë poeret e frymëmarrjes…
    Pikë…pikë pikëllim..
    Qiriri këndon këngë mbarimi ,
    pikëllimi zhvishet…
    Unë në shpirtin tim vë një heroglife…

    A mund të durohet kjo gjendje në shumë vende të Botës për të cilat poetik poetizon natyrshëm dhe realisht për gjendjen njerëzore?!
    A munden poetët të japin kontribut në transformimin e Botës ? A munden ata të lozim rol në këtë transformim?
    Mirëseerdhët në këtë Manifestim mbarëbotëror…, ku ju do të shpreheni me mënyrën tuaj ….
    +++

    DEKLARATA UNIVERSLAE E MANIFESTIMIT POETIK “1000000 POETËT E BOTËS PËR NDRYSHIM”
    Ne poetët dhe artistë të mbeldhur sot më datën 29 shtator 2012, në një manifestim të madh poetik me një program të detajuar , nëpërmjet formave dhe trajtave të larmishme të fjalës së lirë dhe idesë për një botë ndryshe, mundësojmë: SENSIBILIZIMIN E OPINIONIT PUBLIK, INTELEKTUALËT, HSITORIANËT, ARTISTËT PËR NJË ECJE TË DUHUR PROGRESIVE TË ZHVILLIMTI TË VENDIT NË DREJTIM SHUMËPLANËSH. Këtë ditë shtatori e konsiderojmë “Dita e Ndryshimit” dhe kjo ditë po kthehet tashmë në nëj ditë, ku poetët dhe artistët po ngrënë zërin e tyre për ndryshim.

    Ne në ë këtë manifestim ishim pjësëmarrës dhe iniciues, përkrahëm realisht dhe praktikisht poetët dhe artistët e botës në një “aksion” ndryshimi, duke dhënë kontributin tonë madhor me pikësynim: NDRYSHIMIN.
    Manifestimi, në këtë përmasë, është një formë e re shprehëse, ku përndriten mendimet dhe pushtetet vendore, qendrore duhet të marrin në konsideratë mendimin poetik dhe artistik të avancuar dhe t’i konsiderojnë krijuesit e vendit si ideues, produktorë idesh dhe protagonistë në përshpejtimin e zhvillimit të vendit në drejtim shuëmplanësh.
    Ne kemi konstatuar në përditshmërinë, në vitet, që kalojnë se, Bota është futur në një krizë të rëndë ekonomike me pasoja të rënda në jetën njerëzore, rënie të nivelit jetik, deri në ekstremitete të milionave njerëzve, që kanë varfëri ekstreme, si rrjedhojë e prezencës korruptive dhe politikave jo efiçente që ndiqen, në favor të disave dhe jo shumicës, e cila shihet me syrin e njerkës, gjoja, duke i stimuluar dhe impulsuar me formatin demmokratik; mosdhënie parësi inteligjencës, inteligjentes dhe erudivitetit, profesionalizmit, duke mëshuar e impulsuar militantizmin, përdorimin e neopotizmit, nëpërkëmbjes të kreaturës të brezave të mëparshëm dhe nënvleftësimit të tyre; shkollimit me metoda të theksuara korruptive shkollave ekzistuese të të gjithë rangjeve e deri në marrje diplomash false; akaparim të pasurive nga persona pa të drejtë, pronësimit dhe krijimit të “feudëve të tokave” , nëpërmjet përfitimit të paligjshëm, e realizuar po nëpërmjet ligjeve dhe vendimeve të ligjëruara vetë për përftesë; “pushtimit dhe shitjes anormale dhe nxjerrjes në ankand të pasurive dhe vlerave kombëtare, shpërdorimit të tyre, shitje të këtyre pronave njerëzve, të cilët nuk janë të devotshëm dhe perspektivë; ngrirje e akullzim të inteligjencës, mendimit shkencor akademik dhe mos këshillimit me të, për të ecur në rrugën progresive të qartë… Kjo është është një praktikë – fenomen i përbotshëm.
    Ndaj në këtë kontekst, duke parë dhe shpërdorime të mejdisit, amoralitetit dhe mos hyrjes së vendit në BE, ëndërr e kahershme e shqiptarëve, të cilët po tronditen nga ky tranzicion i stërgjatë , pasi hyrja e vendit në të do të rrisë kontrollin e peripecive negative, ndërmorëm këtë manifestim poetik, duke protestuar me formë poetike dhe artistike paqshëm e duke dhënë shembull në drejtim të protestimit.. Ky është mendimi i përparuar poetik , i thellë, paqësisht dhe fjalësisht i demonstruar.
    Gjithashtu duke parë se është ulur efekti i paqes universale, rritja e diskriminimit dhe tensionimit, bota vuan, 1000000 Poetët dhe Artistët e Botës manifestojnë poetikisht, paqësisht për të treguar rrugën e ndirçuar, pasi ata janë profetët e avancuar të saj, parashikuesit “horoskopikë “ të së ardhmëes.
    Përse manifestuam me kreaturën tonë të larmishme dhe e kthyem manifestimin tonë në një shembull, sesi mund të shkëmbehen idetë:
    1. Për një vend që t’i shfrytëzohen në të mirë të popullsisë së tij të gjitha potencialet dhe burimet që posedon.
    2. Pë rnjë politikë dhe diplomaci aktive barazie në formatin demokratik dhe duke vënë në krye njerëz të ditur, të përzgjedhur , në të gjitha fushat
    3. Për një një sistem demokratik real në përmbajtje dhe jo në formë.
    4. Për dëgjimin e zërit intelektual, zërit të lirë demonstrues në kreaturë, media e tjerë, duke i dhënë parësi këtij mendimi aktiv dhe të thelluar q ë veç gjeneron ardhmërinë dhe ndryshimin.
    5. Për përvetësimin elemenetëve për një paqe universale njerëzore (poetët dhe artistët, në këtë kontekst e kanë treguar veten s e çfarë mund të bëjnë).
    6. Për rritjen e fryëmë s ë dashurisë ndaj njeriut dhe për të ninimizuar efektin eliminimit të tij të kundërligjshëm, nëpërmjet luftrave të drejtpërdrejta dhe të ftohta, duke e konsideruar njeriun një qenie, që ka të drejtë ta jetojë jetën pa privacione, kërcënime, dhunë dhe me një nivel jetik të mirë, duke respektuar të gjitha të drejtat e tij njerëzore e universale.
    7. Për një humanizëm dhe vëllazërim universal normativ në përmbajtje dhe në formë.
    8. Për minimizim të produkteve negative të sistemit: drogimin, prostitucionin, shitjen dhe kremstimin e mishit të bardhë, nëpërkëmbjen e normave më elementare të të drejtave të njeriut.
    9. Për krijimin e raporteve të drejta njerëzore dhe për respektimin e gjinive, duke çmontuar elementët tabu, regresivë…
    10. Për krijimin dhe pasurimin e platformave të organizmit, drejtimit dhe realizimit, duke respektuar të drejtave e shteteve, paçka nga madhësia e tyre territoriale dhe popullsia.
    11. Ne shprehim besim se arkitekturimi i ardhmërisë bëhet vetëm nga njërëz të mençur, liderë, të cilët dinë të prijnë dhe të zbatojnë politikën e re të duhur për të ndryshuar në kahjen e duhur pozitive këtë gjendje të amullt të sotme të Botës.
    Ne përkrahim të gjitha masat pozitive, që ndërmerrren sot në Shqipëri, në favor të progresit të saj dhe i stimulojmë ato me paraqitjen e tyre reale në pasurinë tonë kreative.
    Lidhja Ndërkombëtare e Poetëve, Shkrimtarëve dhe Artistëve “Pegasi“ Albania, Kosova përkrah, inicion, mbështet çdo lëvizje përmastive, e cila ka synim zhvillimin, ndryshimin dhe lidhet me ardhmërinë e ëndërruar .

    MANIFESTIMI POETIK “100000 POETËT E BOTËS PËR NDRYSHIM“

  53. Agron shele says:

    Në kuadrin e Manifestimit “
    29 shtatori 2012 , Dita e Ndryshimit
    Ylli Ajdini, krijues , i Degës së LNPSHA ‘PEGASI” Gjirokastër , autori i noveles “Ne pritje te perendimit”, ku protagonist eshte nje personazh me fytyre te dytesuar , nje perkushtues i sistemit te kaluar, me nje ndryshin tabloje ne kete sistem… I njejti , por me maske, ndryshim kryekeput ne veprime dhe sjellje, duke kerkuar me ngulmim pushtetin ne te dy kahje te tij … Nje persiatje gorbaçoviane… Skicimi i meposhten eshte nje gjetje hulumtuese e krijuesit per fenomenin e trajteses ne kahje negative te elementit te sotem prezent ne keqsjellje dhe ne mendesi mendjelehta … Eshte nje episod “vrastar” … Sorrat me krakellimine tyre duhet t’i mposhtim….

    Krakëllimë e Sorrave

    Ai ishte duke ecur me nxitim në krahun e djathtë të rrugës, e cila të çonte në drejtim të xhamisë së vjetër të qytetit dhe, thuajse, ndaloi, kur arriti para një kryqëzimi rrugësh. U duk, sikur vendosi të kthehej mprapsht, por zgjodhi të ecte përpara. Ndërkaq, u fut për t’iu shmangur vapës, gjithsesi, aspak me mëdyshje, por as dhe me nxitim përgjatë një ledhi veshur me shkurre dhe trëndafila të egër, i cili kalonte para murit me kangjella prej betoni të stilit gotik e që nga ana e vet rrethonte institucionin nga pjesa e sipërme e tij.
    – Hej, xhaxhi,… – u dëgjua me një lloj naracizmi zëri i njërit prej djemve, që rrinte gjysmë i shtrirë fshehur pranë bustit të ngritur, para fasadës dhe pas murit, në mes të gjelbërimit dhe luleve të mbjella simetrikisht. Mesoburri u ndal pakëz dhe përqëndroi vëmendjen.Ndërkaq djali vijoi : – Ti di ç’është puthja?”
    Një grim, pas pyetjes pati një sundim të heshtjes, por jo mungesë të menduari.
    Dhe se përsëri, për çudi të tjetrit, diku jo shumë larg “gjysmështririt”, në mes të pyetjes dhe përgjigjes, u dëgjua një e qeshur, që ishte më shumë, si një përbërës karakteri, sesa si një emocion njerëzor. Dhe e gjitha kjo, si për t’i dhënë më shumë dritë hijes së kalimtarit.
    Në çast pati dëshirën t’u “përgjigjej” edhe ai me një pyetje, por për këtë nuk u shpejtua.
    – Nuk e kam shkollën tuaj, – u dëgjua më në fund, pas një pauze, zëri i njeriut me këmishë të bardhë, të cilit nuk erdhi, natyrisht, mirë nga pyetja dhe e qeshura , por ai vazhdoi ai me një ironi të padukshme: “Pyesni për këtë njëri- tjetrin, ose më mirë “Atë”, – dhe bëri me shënjë për nga njeriu i derdhur në bronz, që s’ishte veçse gjuhëtari i shquar, emrin e së cilit mbante, “çuditërisht”, ende instituti i qytetit të vjetër, ose ndryshe, siç e thërrasin sot më të moshuarit, universitin e ri të qytetit të ndryshuar.
    Ndërsa la pas hijen e rëndë të blirit si dhe aromën e parfumeve studentore, u ndodh, si pa e kuptuar në rrugicën me kalldrëm, ku dielli i përflaku paksa fytyrën, por që shpinën ia la të ftohtë.
    – “Edhe një herë që vendosa të ndërroja rrugën, humba kohën, – tha me vete dhe vendosi pëllëmbën e dorës mbi vetulla për të mbrojtur fytyrën, thuajse pa rrudha nga rrezet e diellit të drekës.
    – Ishte një veprim, i cili vazhdoi derisa ai dhe hija e tij u zhdukën në brendësinë e hapësirave, nga ku dielli dhe studentët nuk dukeshin më.
    – Përgjatë gjithë rrugës që ecte për të arritur aty, ku duhej të arrinte, ndjeu diçka si keqardhje, por që shpejt dyshoi te kjo ndjenjë, ngaqë admirimi për shkencëtarin e bëri atë të mos e kujtonte më kohën “e humbur”.
    – Ecte i heshtur, por hera – herës shfaqte dhe ndonjë shqetësim. Këtë s’po ia vinte re askush. E gjithë rrugica kishte rënë në qetësi të rastësishme. Në hapësirën mbi çatitë e dy-tre shtëpive me rasa guri, veç fluturonin, me krakëllimë disa sorra të hallakatura.
    – Kështu, i vetmuar, si kaloi një farë kohe të mirë. Megjithëkëtë, admirimin dhe heshtjen e shoqëroi, i vetëjdishëm, me një urrejtje për vetveten…
    – As vet nuk e kuptoi pse kjo ndjesi i lindi në çastin, kur po shtypte butonin e ziles… Ndoshta dhe sepse iu kujtua, dhe për këtë i erdhi përsëri turp nga vetja, pse ju pati thënë pak më parë studentëve: “Pyesni më mirë atë…” dhe s’ju tha:
    – ”Më mirë ata…, “ duke aluduar për këshillin “akademik”… Por ekzistonte dhe një ndoshta tjetër: Mund t’i kishte kërkuar edhe vete bustit të heshtur, që të largohej prej andej.
    – Por nuk përzgjodhi dhe nuk bëri as njërën dhe as tjetrën, ngaqë vetë e kishte të qartë të anasjelltën e arsyes, por edhe shumëllojshmërinë e tyre. Sidoqoftë studentët dhe studentet, zagushia dhe mendimet, nuk shqetësuan më, sepse, tashmë, kishte hyrë i qetë në shtëpi dhe, sapo hyri, ai ndjeu, si zakonisht, puthjen e rrëmbyer të fëmijëve, të cilët e bënë të harronte të gjithë shqetësimet e ditës. Megjithëkëtë, ai s’e harroi atë pyetje përbuzëse dhe atë të qeshur ireale, të cilat i gjykoi si elementë realë, por të një realiteti të çuditshëm.
    – “Dëshira për të mësuar dhe duke pyetur, – mendoi,- s’qenkërka gjithmonë argument i dëshirës për të justifikuar diturinë si nevojë”.

    Duke e sistemuar edhe këtë episod në tufën e kujtimeve që i rëndonin shpirtin e la më në fund trupin të pushonte i qetë.

  54. Agron shele says:

    PROGRAMI I MANIFESTIMIT POETIK

    29 SHTATOR 2012
    100.0000 POETET E BOTË PËR NDRYSHIM
    PROGRAM I MANIFESTIMIT TË MADH POETIK PËR NJË BOTË NDRYSHE
    DATË 29 SHTATOR 2012

    DITA E NDRYSHIMIT ORA 10.00 – 14.00 në:
    FIER, TIRANË, GJIROKASTËR, KORÇË, BAJRAM CURRI- GJAKOVË, POGRADEC;
    NË KOSOVË: PRISHTINË, SUHAREKË; LUGINA E PRESHEVËS.
    *
    Në sallën ku do të zhillohet Manifestimi poetik do të organizohet një ekspoze me librat e autorëve pjesëmarrës në manifestim, të cilët do të vendosin në këtë ekspoze librat e tyre me object: humanizmin njerëzor, paqen universale, përpjekjen e Luftës kundër Luftës , respektimin e të drejtës dhe mirëqenien njerëzore , për një mirëqenie të përgjithshme, duke respektuar politika ekonomike ndryshe, për të luftuar varfërinë e tejskajshme , shmnagie të krizës ekononomike dhe ekologjike,luftë kundër plagëve të rënda shoqërore, drogës, prostitucionit, trafikimit të qenieve njerëzore …

    *Ekspoze librore , gazeta e revista ,të cilat cekin dhe trajtojnë këtë temë .
    *Ekpoze figurative dhe karrikatura me këtë objekt …
    *LIBRI I APELIMIT: shënohet emri i Krijuesit , krijueses, artistit që merr pjesë në Manifestim…
    *Në fillesë të veprimtarisë recitohet nga një aktor poezia sentencë e Nënë Terezës në shqip dhe në anglisht për jetën , e cila është e ekspozuar në një vend të dukshëm në sallë .
    *EKZEKUTIMI I HIMNIT KOMBETAR, recitime të shoqëruara me koncert të shkurtër pianistik, këngë të interpretuara nga këngëtarë të shquar…

    *Poezi sentencieve e poetëve : NAIM FRASHËRI, ANDON ZAKO ÇAJUPI, MIGJENI, NDRE MJEDA, GJERGJ FISHTA, FAN NOLI, ISMAIL KADARE, DRITERO AGOLLI, AZEM SHKRELI E TJERË
    1. *FJALA HYRËSE E MANIFESTIMIT: “Poetët manifestojnë poetikishy sot në ditën e 29 shtatorit për një botë ndryshe “

    2. *APELI I MADH POETIK : Humnia sot duhet të ndrijë si nëj diell i ndritshëm dhe rrezatues, si nëj hënë e plotë e mbushur nëditët dhe netët njerëzore… Po a ndrijnë dhe si duhet të realizojmë ndriçimin?!”
    *E drejta për t’u shprehur poetikisht
    nterpretim poezish në shqip dhe në anglisht : poezi, ese, fjalë urtie, aforizma , epigrame, hajk e tjerë të shoqëruara me muzikalitet.
    *Çdo poet , krijues , pjesëmarrës duhet tëëprgatitet me formën e tij të reklamimit poezinë që do të interpretojë më këtë objekt.
    3. “PEACE FOR OUR TIME “ PAQE PËR KOHËN TONË demonstrim shpirti mesentenca ndryshimi vetiake , os etë marra nga NJERËZ TË MËDHENJ, gjatë kohëve .
    4. KUNDER LUFTËS DHE ELIMINIMIT NJERËZOR “NJERIU VJEN NË JETË TË JETOJË BUKUR JETËN –
    5. “PËR NJË
    6. “FJALA E ARTË, KËSHILLIM I MIRË” në fokus poeti , artisti , këngëtari, piktori,…(Intervistim)
    7. “MENDJET E NDRITURA T’I BASHKOJMË, TË THURRIM ËNDRRA, TË KOMPOZOJMË BINDSHËM TË ARDHMEN NGA NEGATIVËT”

    Poezi, esse, klip , poëer point, piktura , apel poetik, dancim poetik, skicim….
    8. “HEKATOMB I KOHËS VRASTARE…” Vret njeriu njeriun , qenien më të lartë , nëpërkëmb të drejtën (formë e të protestuarit)
    9. Jeta e konceptuar mbi moralitet dhe progres . Në fokus kriza ekonomike dhe ajo ekologjike (citime, urtësi, pikëpamje ndryshe , filmime)…

    10. Interpretim të poetëve bashkëkohorë me këtë objek ttë dërguar nga iniciuesit dhe të përzgjedhura ng aorganizatorët .
    11.Shpallja e fituesve“POEZIA, SKICA, PIKTURA M Ë E MIR Ë E MANIFESTIMIT”
    12. APELIM I PËRBASHKËT DREJTUAR ATYRE QË DREJTOJNË VENDET, VENDIN
    13.”DEKLERATË UNIVERSALE PËR NJË BOTË TË MENÇUR DHE NDRYSHE”
    14.POZIM KUJTESE: MANIFESTIMI I DYTË POETIK NË KËTË PËRMASË
    29 SHTATOR 2012…

    PËRGATITUR NGA PRESIDENCA E LIDHJES NDËRKOMBËTARE TË POETËVE , SHKRIMTARËVE DHE ARTISTËVE “PEGASI”ALBANIA, “PEGASI” KOSOVA.
    Ky është një program orientues ….Drejtuesit janë të lirë të krijojnë edhe hapësira të tjera , sipas mundësive…

    PRESIDENCA E LNPSHA “PEGASI” ALBANIA

  55. I like the helpful information you supply for your articles. I’ll bookmark your weblog and test again here frequently. I am moderately sure I will learn many new stuff right here! Good luck for the next!

  56. Agron Shele says:

    Sokol Otobashi

    ( Autoportret )

    Quhem Sokol Otobashi,i lindur me 13-12-1972 ne fshatin Pluk te rrethit Lushnje.Vendi im i lindjes ,fshati Pluk,i ndodhur shume prane qytetit te Lushnjes eshte nje rrjedhoje e mbetur prej ish sistemit komunist,nje ”Gulak” i atij regjimi,ku emra me ze te denuarish politik u detyruan te strehoheshin e te punonin;nje emulsion i cuditshem te persekutuarish,komunistesh apo njerezish te thjeshte,qe lane gjurme ne femijerine time dhe rinine e hereshme,nje muze i mirefillte fotografish bardhe e zi,apo nje muzike e stonuar ku dikush lengonte nen peshen e thundres e dikush thurrte lavde e himne heronjsh.Ketu kreva shkollen fillore me vleresimin maksimal te nje stafi te mrekullueshem e ku nisen hapat e para te krijimit letrar,kryesisht ese e tregime dhe finalizimi i nje romani,por qe s’e pane kurre driten e botimit.Do te pasonin me vone studimet ne shkollen e mesme ”18 Tetori”,ne qytetin e Lushnjes e me pas studimet e larta ne fakultetin e shkencave te natyres,te cilat korrensponduan me vitet ’90,kohe kur laku i varferise ishte ngushtuarmse tepermi e nje realitet i ri kishte lindur;emigrimi.Detyrohem te nderpres,per arsye ekonomike,studimet e larta e te nise nje kalvar i gjate endjesh neper udhet e shtetit fqinj,Greqise,nje endje e mundimeshme qe do te zgjaste nje 10-vjecar te plote;nje jete e mbushur plot veshtiresi e kujtime te paharrueshme,qe do te krijonin berthamen e nje karakteri te ndjeshem,por qe eshte perhere ne lufte me padrejtesite e kohes.Ngjarje te ndryshme,te memorizuara do te kalonin ne filtrin e poezise e do te permblidheshin ne librin e pare te titulluar”Emigranti”,botim i shtepise botuese ”Planet”ne Mars te 2003,vit i cili shenon edhe kthimin tim perfundimtar ne Shqiperi.Shpreso te medha bartja me vehte,por me duhet te pohoj se Shqiperia,shpesh,tregohet e ashper me pjellat e saje.Nje periudhe e gjate lufte me gjithcka do te lindte;koha kur personaliteti kerkon te marre forme do te krijonin tek une nje ”Don Kishot” te ri i cili perplaset me muret e sistemit ,me mullinjte e eres se padrejtesive apo nje Sanco Panco qe ne ndjekje te padronit te tij flet me vehte dhe me gomarin e tij.Vite te nje zhgenjimi te madh;i huaj dikur,i huaj ne vendin tend.Permbledhje te tera me tregime,romane,poezi e sidomos poema ”Rikthimi i joniut”,e cila ishte e tera akrostike u perfshine nga gjuhet e flakes e u kthyen ne hi.Keshtu u dogj ‘Aleksandria ime” e u shemben” perandori” te tera ne ate qe do ta quaja lufta me e ashper qe ben njeriu;ate me vetvehten.Per mua humbja ishte e madhe;mira fjale rane,mijera vargje u mbuluan nga erresira,nje jete e tere dhe erdhen vitet 2010-2011 kur zgjidhja u kerkua ne vetflijim…
    Jetoja ne nje bote paralele,beteja te medha kalonin para syve te mi.Atlantida here dukej e here zhdukej e ne portat a Trojes qendronte ne heshtje vrasetare kali i drunjte.Kisha zbritur pa kuptuar neper rrathet e ferrit,ne nje pellgac ku zhabat kuisnin e shpirti me kapte prej flokesh t’me nxirte ne breg.Aty pashe Dante Aligeri te bisedoje koke me koke me Zhyl Vernin e ,diku,ne nje tarrace gratacele homerin duketherritur;”Ej,po vjen Odisea…’Kam pare Hitlerin duke i kenduar ninulle nje femije hebre dhe djallin duke trokitur ne porten e zotit per t’i lupur nje luge,qe te hante corben e tij…Preka nje dimension tjeter;aty ringjalleshin faraonet e lashte e jepnin kushtrim per nje beteje te re.Mamuthet shkundnin pluhujt e shekujve e dinosauret bashkohen ne nje trup te vetem.Perse?Per te mbrojtur token nga njeriu modern.Koha i kishte faturuar njerezimit nje shpagim te madh,qe duhej mbyllur.Shfrytezimi qe i kishte bere ai,njeriu,natyres,gjithckaje duhej justifikuar,duhej shlyer dhe ndodhemi ne ate pike ku Troja do te pesoje ate per te cilen do te flasin breza te tere per shekuj me radhe.Atlantida po humbiste konturet e saje e bote te tera paralele pesojne te njejtin fat…Kutia e Pandores ishte hapur…

    …por ende ka shprese.Nje per te gjithe e te gjithe per nje.Shigjetari eshte ne ngritje…nje lule cel,dikush i mer ere e krijon nje varg.Pak me tej nje puthje shkembehet e me tej ,akoma,dy duar bashkohen.Buzeqesh dikush e qepenat e nje dyqani hapen me zhurme…Veprime te thjeshta keto,por te mbledhura ne nje perbejne njerezoren.KY eshte fundi i luftes me vehten;te jetosh te thjeshten …dhe gjerat e thjeshta jane shume.Ato perbejne tashme motivin e jetes sime dhe per to kam c’te shkruaj.Me poshte do t’ju jap ate c’ka shpetuar nga Aleksandria ime.

    I MBETURI PA KOHE

    Dhe pak po duhet te ndale kjo ore
    e kohe e tashme te mbes’ pa shteg
    as fjale,as fryme,as kembe,as dore
    vec,lunder humbur,pa det e breg.

    E ardhmja vjen,por s’dihet si
    as flet me goje,as sot, as kurre
    por mbet nje shprese ,gjithesesi
    e berdha shprese,kjo nuse-gure.

    Dhe pak po do te flase ky gur
    qe koh’ e tashme te ec me tej
    nuk di, nen vello,a fsheh nje nur
    a trup i saj s’ka gjak nen dej…

    BREZI YNE

    Eh,ne,guret kilometrik te kesaje epoke
    c’pluhuj thithem pergjate udhes,pafundesi
    patem zemer,mbetem njerez siper toke
    e s’perhumbem nen dilema e trazi

    SHTEGETARI

    Se c’kane rruget,fshehin gure
    ah,te mjerat,c’gri kane marre
    c’u ben’ hi e mbuloi plure
    rrugegjatat,rruget ndare.

    Se c’kane rruget,marrin dhene
    e me lene pa tabane
    c’u kam bere te me shpjene
    ne tartarin e paane.

    Se c’kane rruget,qe s’me flasin
    sikur shpinen t’u kem vrare
    as me flakin,as me qasin
    udhe-baltezat,buzet thare.

    Se c’kane dyert ,qe kercasin
    hap me hap e prak me prak
    thua njohin dhe perflasin
    peshperisin;”endacak”.

    Tek kjo porte dikush hyri
    njerez duken,frymen mbajne
    Apo ,ndoshta,sme pa syri?
    gjethet rane,a pemet shajne.

    Se c’kane udhet,qe s’mbarojne
    ah ,te ngratat,c’vine perqak
    mure-heshturat s’tregojne
    ku dhe si te ndalem pak.

    VITET

    C’u keputem per cdo vjeshte e mbi dhera u shperndame
    te zverdhuar e te thare,nje mbi nje si gjethet rame.
    C’na rrembeu, disa ,era,disa,shirat dhe lumenjte
    e ne mbeten aq sa mbeten dritherohen mbi kercenjte.

    LIRIA

    Mos shko me ngut,o flamur jete mbi qiej t’arnuar
    me fale drite,me solle gaz,mos ik ylber.
    Qendro kurore,ne udhen tone,mbi toke harkuar
    dhe lerme te qesh,nen harkun tend,me sill pranvere.

    TUNDIME QIELLORE

    Oret e nje dite te perenduar
    minuta te heshtura,sekonda pa ze
    vec dielli largohet,por duket gjymtuar
    si zogth i trembur ,qe qiejt po le.

    Caste te para ku thyhet kjo dite
    ore te tera,qe bien sfilitur
    vec hena gjysmake nxjerr kryet meite
    por diket e trembur qepalleperzhitur.

    Ciklohen,keshtu,tundimet qiellore
    kjo ”lufte” e heshtur qe zgjidhje nuk gjen
    ka shekuj,qe luhet kjo skene hyjnore
    nje diell ,qe iken dhe hene ,qe vjen.

    JETO NJERI!

    Jeten merre si te ishte vec nje cast
    hallet,brengat si te ishin,vec,nje rast
    jeten merre neper duar dhe jetoje
    hape zemren,o njeridhe gezoje.

    Jeten merre si te ishte vec nje vit
    si te jete akrep ore;nat’ e dit
    si te ishte koh’ e saje kater stine
    ku pas shiut ,ikin rete,rrezet vijne.

    jeten merre si te vije dhe gezoje
    hapi syte,hape zemren lumturoje
    hapi duart,merre boten sic te falet
    dhe i lumtur koha qesh,koha s’ndalet.

    UDHA E MIJEVJECARIT

    Te pergjumur brezat,qe shpien tej qerren e historise
    te shurdhuar prej gureve ,qe rrotullojne popuj dhe fate
    perhumbur ne dilemen e kembenguljes dhe arratise
    pergjate kesaje udhe;perzierje e cuditeshme kohesh dhe balte

    Kjo eshte nje poezi e thjeshte akrostike

    NUMEROJ YJET NE QIELL

    Pikon qielli nen cati te zemres sime
    i perzier pluhur nate dhe kujtimet
    kup te jetes ka vendosur te me mbushe
    pika-pika,lot e mall,shi e prush
    I trazuar puthje yjesh dhe zjarrmi
    kembekryq ne shtrat te nates malli rri
    mbajtur ka ne njeren dore emrin tend
    Buzeqeshur,dora tjeter,ty te gdhend
    Ujvare yjesh rene nga qielli sec me zbret
    shi kujtimesh,trup e zemer,pik-troket
    i pafjale,i permallur dhe pa ze
    numeroj pika-yjet nje nga nje.
    Ketu zbrite te me ndjellesh koh’ te shkuar
    ule qiejt,ule yjet dhe kometen e uruar
    porse erdhe,mes kujtimesh,si nje qiell qe pikon
    embel iken porsi hene e nje puthje me dergon.

  57. Agron Shele says:

    Riza Çato

    Qytet i harruar

    I vetmuar në qytetin e heshtur

    Shëtis ç´do rrugë e ç´do skutë

    Qyteti para kohe i plakur

    Dimri rrugicat i mbush me llucë

    Pse u plake kaq shpejt qytet i harruar?

    Ti nuk ke as moshë për pleqëri;

    Prapë dukesh i lodhur,i dërrmuar,

    Kurbeti e mori brezin e ri.

    Fytyra të njëjta më shfaqen përditë

    Vargani i pleqve ç´do mëngjez

    Me ta përshëndetem e zë punën;

    Dalngadalë qyteti im po vdes.

    Çdo mëngjez

    Çdo mëngjez

    Kur zgjohem

    Takohem me ty

    Përshëndetem

    Permallohem

    Prekem shumë

    Lotohem

    Me bluzën tënde

    I fshij lotët

    Me buzëqeshjen tënde

    Përgëzoj gjithë botën.

    Κάθε πρωί

    Κάθε πρωί

    όταν ξυπνώ,

    ανταμώνω με σένα.

    Και χαιρετούμαι,

    Και συγκινούμαι,

    θίγομαι πολύ,

    δακρύζω.

    Με τη δικιά σου μπλούζα

    τα δάκρυα σκουπίζω,

    με το δικό σου χαμόγελο

    Όλον τον κόσμο συγχαίρω.

  58. Agron Shele says:

    Nebih BUNJAKU

    SHTËPIA E LIDHJES

    Në Prizren n’zemër Shqipërie
    Besa dha Besën n’Kuvend
    n’sofër t’madhe historie
    do të vdesim për këtë vend

    në Prizren u lidhen zemrat
    u mboll fara e Pavarësisë
    n’histori u gdhenden emrat
    në ngjizje gjaku të lirisë

    Sylejman Vokshi Ymer Prizreni
    Abdyl Frashëri e Mic Sokoli
    Krenaria e mbarë këtij populli
    në Kuvend me një gojë foli

    ligjërojnë fjalë Perëndie
    ky atdhe gjithmonë ka Zot
    Besa e Besës lidhet nyje
    n’vend të bukës – hamë barot

    gurthemeli u vu besa
    armaturë e ardhmërisë
    n’Shtëpi të Lidhjes u bë fejesa
    midis vdekjes dhe Lirisë

    në Prizren perëndoi hëna
    lindi dielli në Prizren
    në Prizren na bekoi Nëna
    kurdoherë ta mbrojmë këtë vend

    TESTAMENTI I LOTIT

    Të pagjeturve

    Në natën bizantine pa hënë
    ne jemi plaga më e re
    e Gjergj Elez Alisë
    kur hienat korb të zeza
    na rrëmbyen me dhunë
    në prag të Shtëpisë

    na ka mbetur vetëm shpirti
    midis robërisë dhe Lirisë
    midis Jetës dhe vdekjes

    sot imazhi ynë
    varur në grilat e Kuvendit
    është odiseja jonë
    në ritualin e Pritjes
    testament i lotit
    lëbyrur nga dielli
    lagur nga shiu

    le të ndizen qirinjtë
    që të ngrohet shpirti
    në dritën e Lirisë
    kur zemra ka dhimbje
    për eshtrat e humbur
    ëndrrave të trishta
    në pentagramin e mallit

    në ritualin e Pritjes
    nuk duam të jemi
    mjet kusuritjesh
    në sofrën e djallit

    liria nuk bën tregti
    as me robërinë
    as me vetveten
    as me hijen tonë

    Ne nuk jemi të humbur
    jemi në themelet e Lirisë

    të humbur janë ata
    që ende jetojnë
    në iluzionin e imazhit
    të vdekjes sonë

    KU JETON LIRIA

    Njerëzit kurreshtarë
    pyesin pa ngurrim
    ku jeton liria
    e atdheut tim

    kush ia shëron plagët
    ku e pat marrë pushka
    udhëton me mercedes
    apo e bart mushka

    ku ha dhe ku pi
    kush e mbath e vesh
    vallë ku e bën gjumin
    ku fle borë kur resh

    a bën dashuriçka
    a veç uzurpime
    e mbulon vallë f’tyrën
    thellë në korruptime

    a jeton në shtëpi
    a banon n’pallate
    a i merren mendtë
    lart mbi disa kate

    a ka kryer shkollë
    a veç kurse nate
    a mori tenderë
    a tituj doktorate

    a ka kompjuter
    a flet n’internet
    sa herë i bie lëkura
    kur lahet në det

    a sheh halle n’tokë
    n’parlament kur flet
    a punon për botën
    a për vend të vet

    a e harroi betimin
    e luftës çlirimtare
    gjakun e dëshmorëve
    mos jeton me marre

    METEOROLOG
    I DHIMBJES

    Të gjitha llojet e dhimbjes
    deri në palcë ia njoh dhimbjes
    jam meteorolog i dhimbjes

    edhe ethet sëmundjes
    nën maska shpirti
    ia mati me dhimbje

    kur më shfaqet
    ajo re e zezë
    e cila që një shekull
    ma zuri diellin
    edhe në pikë të verës
    deri në asht më dhemb
    dhimbja e dhimbjes

    SHAH

    Pas një shekulli gozhduar në pat
    mezi lëviza një ëndërr të ndrydhur
    por ti me dy-tri lëvizje dinake
    dhe me gjithë arsenalin artilerik
    diku thellë në prapavijë
    godite gurët e mi rezervë
    në fushë të djegur

    me një breshëri vetëtimash
    midis ëndrrave të mia
    godite edhe pirgun e kështjellës

    megjithatë armiku im
    kalin e drunjtë ta fal
    sepse nuk është i gjakut tonë
    dhe kurrë nuk i përdori torret

    ti tallesh me sakrificën
    e ushtarëve të mi
    që lesh e li t’i bënë planet
    e nëntokës
    si dhe ëndrrat e mbretit tim
    të drunjta si kalë prej druri

    armiku im i dashur
    kur u ngatërruan edhe të tjerët
    lojën ta bëmë lesh arapi
    që edhe vetë tartari
    nuk e kupton
    ndaj ta fal edhe kalin
    që t’i bartësh humbjet
    e ikjeve të mëdha
    në theqafjen tënde

    MILLI IM ËSHTË SHQIPËRIA

    Shpatës së Skënderbeut në Vjenë

    Jam e vjetër me shumë vlerë
    emrin tash e kam pranverë

    n’luftra t’ashpra ndër beteja
    ndriçoj natën si rrufeja

    kurrë s’luftova për muze
    veç për diell e mëmëdhe

    në baltë kurrë s’e lashë Hirësinë
    flamuri ilir t’valojë n’çdo stinë

    mua s’më ha asnjë limë
    jam relikt për historinë

    kur Naimi më puthi në Vjenë
    n’sytë e tij pashë Skënderbenë

    më ndryshk malli në mërgim
    n’Belvedere s’gjej ngushëllim

    mbi pesë shekuj n’vend të huaj
    të gjitha ëndrrat i shoh n’Krujë

    kur Mëmëdheu t’ketë nevojë
    jam e gatshme t’i bëj rojë

    ëndrra ime është Iliria
    milli im është Shqipëria

    NË TAKIM TË
    DETYRUAR

    Qoftëlargu im i dashur
    kur të shoh në sy
    për shëmtinë tënde
    në vend që të skuqesh ti
    turpërohem unë për ty
    sepse edhe ti
    e quan veten njeri

    qoftëlargu im
    në këtë takim të detyruar
    të zemrave boshe
    dhe buzëqeshjeve kallpe
    në ndarjen përfundimtare
    për të mos u takuar
    as në ëndrrat e ëndrrave
    gëzuar
    gëzuar
    gëzuar

    NË BIBLIOTEKËN TIME

    Nga Homeri te Borhesi
    i kam miq në vitrinë
    ligjërojnë në gjuhën time
    diellojnë në çdo stinë

    nuk kanë etje as uri
    me ta prore kuvendoj
    ma plotësojnë çdo dashuri
    kurrë nga mendja s’i largoj

    mjekërbardhë xha Homeri
    burim drite nga lashtësia
    Kalin e Trojës mban për dore
    sikur vetë mitologjia

    edhe Danteja del nga ferri
    nga dënime i trishtuar
    Servantesi me Kishotin
    në aventura dashuruar

    me fantazma n’luftë Shekspiri
    i sfilitur nga lemeria
    mbret Hamleti – viktimë krimesh
    i helmuar nga pabesia

    Tartuf makuti gacë e mbuluar
    edhe cergën ta djeg nën këmbë
    të lumtë dora ty Molier
    llum nga llumi paske nxjerrë

    në ballë yjesh nderon Xhojsin
    Kadareja shpirtbujar
    qirindezur ndrin Naimi
    pranë Migjenit zemërvrarë

    fjala e tyre nektar shpirti
    mendjendritur gjenialë
    sikur Zotat e Olimpit
    gjeneralë mbi gjeneralë

    FUNDI I KRYEKORBIT

    Një korb sillet mbi humnerë
    në ëndërr sheh veten skifter

    me krra-krra u ngrit n’pushtet
    korbëri bëri në Korbëri të vet

    kukuvajka i këndoi mbi krye
    ogurin e zi lidhur nyje

    i tha dielli rreth tij sillet
    dhe pa të farë nuk mbillet

    nga Ballkani në Japoni
    shtriheshka Korbëria e tij

    alfabetin e gjithë Korbërisë
    kukuvajka me krim e ngjiz

    sa herë vetveten e shikon
    edhe pasqyrën e shëmton

    e lëshoi shpirti mu në Hagë
    vendit të vet ia la një vragë

  59. Agron Shele says:

    PËRSHENDETJE E TEJSKAJËSHME.

    Planeti i shndritshëm i sistemit tonë

    Zbret ,… të josh jetën, të vendos

    Balanca dhe fat planeteve lëshuar

    Ledhatimit mbi rrezet e tij, krehjes

    Dhe alarmimit të vendosur qeverisë

    Qiellore mbi skema mashtruese, rënkime

    Dhe çthurje devijimit të parimit,… ngrohtësi!

    Planeti i ngrohtë, shtrinte,… krenarinë

    Ritmike fuqisë rrezatuese po dhe goditëse

    Mbi mardhëniet që ndryshonin në terësi

    Sistemin e veprimit planetar, si dhe kullimin

    Rrezatues të masës njerëzore, në veçanti.

    Rumbullaksia e përkryer ciklike dhe monotone e tij

    U paraqit në formën e buzëve vizatimeve, kjo!…

    Si shenjë mirënjohjeje dhe ngrohtësie përzgjedhjes

    Çorientuese.

    Ne! Rritemi brënda ngrohtësisë dhe flakët tona?…

    Përpijnë! Jetën, zhvillimit pa gërshetim.

    Aplikim çoroditës dhe sfidues dijet njerëzore përballë

    Padrejtësisë falëse dhe energjive të planetit

    Të zjarrtë dhe të ngrohtë që vëzhgon dhe mashtron

    Mes fshehjes eklipsore për një rikthim të madhë…

    Të madhështisë!

    Asnjëherë nuk parafytyrova perëndinë

    Mbi frenimin dhe perëndimin e gjithësisë

    Ndaj mbretërive që s’i përkasin më,… magjisë!

    Sa i dashur ky Diell veçse, sundimtar, mbi të gjithë!

    Mos vallë dezertimit prej rrezeve të tij

    Njerëzit harojnë, të përcjellin, ngrohtësinë?!…

    E dyshimtë krenaria njerëzore mes britmave

    Joshëse, lavdisë. Rrezatimet kozmografike

    Bagazh stok nuk bien, ligjeve që ndryshojnë

    Dhe ndryshojmë iritimeve mendore,…

    Qetësisë. Ato! Mundojnë, sundojnë

    Dhe përkulen transformimit, të përjetësisë.

    A mundet, rrezatimin e diellit ta gjykojmë?!… …

    Iritimeve të tij ai, pranon, vetëm ngjitje

    Përsosmërie! Kur i afrojmë,…përkujdesjes

    Gjirit që na rrit dhe e vjelim, ai na mjel

    Energjitë,… që i sfidojmë!

    ZË MISTIK

    Të ledhatoj flokët

    Sa është kufiri

    I largëpamësisë

    Prej mediokritetit.

    Brënda kësaj shkujdesjeje

    Dashuria ndaj teje

    Vetë jetës,

    Gjithmonë triumfon?!…

    O zë mistik!…

    Shpesh brënda vetes vetëm…

    Mos kumbo!

    RRËNIM BUKURIE

    Feminisë!…Lodrat,

    Na mungonin!

    Tani që u rritëm

    Është loja e feminisë
    Ajo.. që na tundon.

    Mes moshës së çiltërsisë

    Lozonjaritetit të viteve

    Haruam përpjekjet

    Veshtrimin tonë.

    Meditimet,… zvariten jashtë brendisë.

    Ato, përpjekjeve rrokulliseshin

    Me vitet ku humbisnin… fantazinë.

    Mes penës, letrës dhe realitetit

    Gërryejnë dhe prishin ndërtimit

    Shtratin e ngrohtë, të njerëzisë.

    Kohës, haruam… nxitimin rinor.

    Penat nuk rreshtin të shkruajnë

    Pa mbarim, seriale,… horor.

    Rrënim i bukurisë së shpirtit njerëzor.

    Na pëlqen dhe jo të kthejmë kokën pas.

    Kohë është e humbur, apo fushë pa masë?!….

    Madheshtia e trishtimit dhe pse na thërret

    Na mallkon?!…

    Si një pushtet ajo godet prehjen.

    Zgjohet përteritja, jeta ecën, lekundet…

    Vendoset! Fundi i qetësisë a mund

    Të irnoset?!… …

    Spektaklit të zhvillimit, a janë të mërzitëshme

    Për të gjithë… vitet?… … …

    Ne me praninë, marrim jetë, jo në ikje.

    E imagjinueshme zgjidhja e misterit,… qetësisë.

    Imagjinatën tonë, përzien e gëzon,… e tmeron!

    Me jetën ecën, udhëton dhe s’ na mungon,

    Hapësirën kohore tejkalojmë, prandaj e afrojmë.

    MODESTI.

    Si mund të pikëtoj

    Νxitim

    Zili, në dëmin tuaj

    Si t’ju sulmoj?!…

    Mposht utopinë

    Μes yjesh…

    Prandaj jetoj.

    ARKIVIM.

    Trupi ynë!… Dërmuar.

    Si kamikazët larg

    Frikës dhe jetës.

    Të kolliturat tona?!…

    Të shkurtra;

    Si jeta gjerdanit hipokrit.

    Egzistenca jonë!…

    Parajsa më e keqe

    Çmendim thellësie

    Ku arkivon në ngrirje,…

    Çdo mendim.

    ΘΑΜΠΩΤΙΚΗ ΟΜΟΡΦΙΑ

    Στο σώμα του ουρανού

    σαν έπαιζα…
    χαμογελούσαν άστρα.
    Αεροβάτης άτλαντας
    των ημισφαίριων, φάρδος.
    Με το γιαλό τους
    περπατώ, φορτώνοντας…
    Τα κάστρα!
    Δεν τα μπορώ

    στους ώμους μου
    η ύπαρξη τους ην ρευστή
    στη φύση, ξεγελάστρα .

    ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΗ.

    Κουρασμένη

    Κοινωνία

    Θλιμμένη!…

    Μελωδία.

    Κάθε λεπτό

    Που τρέχουμε

    Δεν είναι, ιδανικό.

    Μεθυσμένη

    Σκέψη

    Κουρασμένη!…

    Λέξη.

    Αν ψάξεις

    Να ξημερώσει

    Ο χρόνος…

    Θα θυμώσει!

    Πνεύμα

    Κουρασμένο

    Ήχος,…

    Μακρινός.

    « ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ»

    Υπάρχει επιστροφή

    Ειλικρίνειας

    Παραδείσου;!…

    Άβυσσος!

    Κάνε δεκτούς

    Εκείνους

    Για όλα αυτά

    Που παίρνουν

    Με σταγονόμετρο

    Μας σβήνουν!

    ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΜΟΣ.

    Σαν σ’ ακούω τραγουδάκι

    Με ξυπνάς,

    σαν τα παιδιά.

    Παίρνω, ένα;…

    Ποτηράκι

    Ξετινάζω,… τα φτερά!

    ΤΑ ΘΕΛΩ ΜΑΣ.

    Τα δικά μου

    Θέλω!…

    Είναι. … …

    Τα δικά σου θέλω

    Μοιάζουν

    Με αυτό;!…

    Τα δικά μας

    Θέλω

    Μα ποια είναι;!….

    Βήμα – βήμα

    Μια ζωή

    Τα κουβαλώ.

  60. Agron Shele says:

    DIAMANTA ZALTA

    JAM DY NOCIONE BASHKE

    Jam dy nocione bashke .
    Poezi – njeri ,
    Njeri – poezi .

    Qetesi – urragan ,
    Furtune – thjeshtesi .

    E kurre mos me ngaterroni ,
    Te jem vetem nji . . .

    Ne jete kam kufij ,
    Kam kodin tim ,
    Ku s’lejoj tek une ,
    Te hyje njeri . . .

    Doni te shihni si flakem ,
    Para penes se nje poeti te madh ?
    E si me varet koka ,
    Ne se nje vend prane vehtes me ben ?

    Pyeta gjithashtu nje dite dashurine ,
    Me di te urte ?
    JO – me tha ,- sepse te lexoj . . .
    E une u bera prush , sepse gaboi . . .
    Ne jete , s’jam fare ashtu . . .

    Ne poezi , jam vale ,
    Jam shterngate , jam zjarr , jam flake ,
    Varke e permbytur mbi dashurine ,
    Qe pothuajse prek kufijte ,
    E ” vajzes se perdale ”
    Ne se djersa mbi balle , eshte . . . malle .

    Aty , dal nga vetja ,
    Jam vetem poetja ,
    Unin tim , se njoh as vete ,
    E s’do desha keshtu ,
    Te isha dhe ne jete . . .

    Thjeshte ne poezi ,
    Flet shpirti poet . . .

    Ja pra pse jam dy qenie bashke
    Qe vec e vec njera tjetren
    E lene jashte .

    Me thone se jam miresi ,
    Por une po ju them se jam urragan ,
    Jam furtune , porse shpejt kthehem ne thjeshtesi ,
    Sepse jam dy gjera bashke ,
    NJERI. . . DHE POEZI . . .
    Ju lutem ,
    Kurre mos me merrni per nji

    I RREME , PUSHTETI I QENIES

    Erdhe prape te shkelesh ,
    Mbi vullkanin tim qe fle ,
    Behem une e egra ulkonje e ndergjegjes ,
    E vetevehtes ,
    Ndersa ti shi i rrembyer edhe re . . .

    Syte e tu , me bindin perseri per ta dashur jeten ,
    Zeri yt , me eshte i rehatshem , aty
    Te shtrij mendimin .
    Fjalet e tua te mencura ,
    Me gelltisin .

    Ide , nocion , perkufizim , idiome ,
    Qofte ,
    Me je , me se i mjaftueshem , per te me bindur
    Se bota eshte e rrumbullaket .

    Kenga e nje deshire te prape . . . shendrrohet ne eter
    Dhe une ja zbres notat , nje nga nje ,
    Ja zbres . . . . .. . . . . . . . . .. ..

    Shterngoj duart e pushtetit te qenies ,
    Me nje fryme te crregullt ,
    Dihatje e limonte , e trendafilte . . .
    Qe shuhet ,
    Mureve te lagura , te dashurise . . .
    Tears , tears , tears .

    S’je as ti i dehur , e as une fitimtare .
    Jemi simbol i dhimbshem ,
    I nje dashurie , martire . . .

    Harruar ne nje te vertete ,
    E le te jete dhe e pabese . . .

    Eh . . . . . . . ;. . . .. . ..,.

    Sikur gjithe ujrat e botes mbi mua te kene shkare
    Une s’kam per te mundur kurre per te lare kete mekat .

    E di . . . s’kam vend ne parajse ,
    Porse te pakten jam e vertete ,
    S’jam e rreme ,
    E dashurise sime me te rralle e me te veshtire ,
    Jam , e do te mbetem
    Boheme .

    DO TE JEM PLAKUR

    Do te jem plakur ,
    E do te te kem vetem si nje pershkrim ,
    Si nje perralle ,
    Me mbretin me te bukur ne bote ,
    Qe do ta peshperis ngadale , tek nje nip .

    E kur te me pyese , c’u be princi
    Une do t’i them , shtepine
    E ka ketu tek shpirti . . .

    E mund te me lagen syte ,
    Pershkrimi yt poetik , si dikur ,
    Mund te me permbyse ,
    Vetem ne nje psheretime . . .

    BESOJ

    Une besoj ,
    Se brenda vehtes , diku me ke .
    E thelle ne nje psheretime shpirti ,
    Me fsheh . . .

    Rri aty . . .
    Nuk e di ne se s’te meritova ,
    A s’me meriton ,
    Tani eshte vone ,
    Asnje hap per ketej , te lutem mos bej !!!

    Kete , s’e vendosa une ,
    E vendose me heshtjen . . . vete
    Cfare ? Po te dhemb ?
    Po une , qe jam kthyer ne shpend ?!!
    C’te them ? Me mire , po shkoj te strukem ,
    Ne nje preher nene , te mbeshtetem aty , te qaj hall ,
    Gjithmone , per nje flokebardhe bukuroshe ,
    Do te ndjej malle . . .
    Do te ndjej dhe nevojen per ti sherbyer pak ,
    Per ta perkedhelur ,
    Per ta mbuluar me puthjet e mija , si bija ,
    Per tja thurur me bukur gershetin ,
    Per ti nderruar ndoshta edhe nje carcaf .

    Sepse e di , ajo do te me kuptoje MUA ,
    Si nene ,
    Dhe aspak si biri , i saj . . . .

    Besoj se tani , me mban mend ,
    Moj nene ,
    Quhem Diamante

    STREHA IME , POEZIA

    ( 6 MAJ 2012 )

    Ti ankohesh , ti bezdisesh , qe une Zgjohem ,
    Pese – gjashte here ne nate ,
    Per te hedhur ne leter nje ide te castit,
    Apo nje varg . . . . . . . . . . . . . . . . . .

    Kush do te te duronte ty – me thua
    . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .. . . .
    E une behem grusht ,
    Mbi nje zemer te pandjenje ,
    Ndjehem shpirt i pavleresuar ,
    Krijese e mallkuar ,
    Deshtim i prushte .

    Kush . . . kush . . . kush do te me kuptoje mua ,
    Qe jam ndjenje , qe jam varg ,
    E qe per strehe nuk kam shtepine ,
    Por poezine . . . . . . . . . . . . . .

    Var shpirtin ne degen e nje dashurie ,
    Marr vrapin . . . e hutuar ,
    Pa ditur ku shkoj . . .
    ( E mbyllur dhe aty eshte rruga )
    Duke mermeritur ,
    Qendis fjalen . . .
    Me syte e mi , qiejt duke shkruar . . .

    Poezia , me hyjzon . . . . . .
    Fati . . . . me mallkon . . . .
    Ej , poeteshe . . . . mes nates ,
    Keshtu me shpirtin zhveshur lakuriq ,
    Ku shkon ?????

    Midis jetes dhe poezise ,
    Jam – diapazon !!!!!

    SILUETE

    Silueten time ,
    Ja fala nje dite dallges ,
    Mendimin capken nje ylli ,
    Qershi e embel e buzes me rreshqiti ,
    Ne bar ,
    Si peshperime prilli . . .

    Jane ditet e eija shtatzana ,
    Qe lindin vetem prane teje ,
    E qe vetem aty mund te zbarkojne ,
    Shkarkesat e bukura . . .
    Prej femre .

    Silueta ime ,
    Mbi ty cdo dite hollohet ,
    S’e sheh ?
    Deri sa u tjetersua , U be vale , U be dallge ,
    Qe vjen e shuhet ,
    Brigjeve te tua . . .

    Sikur ta dinje sa te dua ,
    Hena ,
    Do te shtrydhte me shume serm ,
    Mbi mua . . . .

    HARRUAR . . .

    Me je bere peshperime ,
    Une , dritherime ,
    Bisht vargu i kapur ,
    Tek nje vetetime .

    Qielli , jam une .

    Perqafim Zeusi , behem
    Ti , perhershmerisht je zjarri ,
    Nje prekje vec e perfytyruar ,
    Gjithmone ,
    Vjen si dore te fshije mallin . . .

    Sqep dallendysheje une ,
    Me pranveren time te kalter ,
    Me nje manushaqe te vetme ,
    Qe koken e mban ulur . . .

    Turpi jam une .

    Me te kuqte e lulkuqes dashuri
    Shkarravitur buzeve ,
    Lot i perveluar qe rrjedh ,
    Ne sy te lumturuara shpeze . . .

    Jam e dashuruar .

    Ti peshperime ,
    E une dritherime .
    Ne qiell ndjenjash te bardha ,
    Harruar . . . . . . . . . . . . .

    Deri kur keshtu , ne mungese
    Do te te dua , e do te me duash !!!!

    MREKULLI E SHPIRTRAVE JE POEZI

    Ti poezi ,
    Je rinia ime e perhershme ,
    Kohe pa largesi ,
    Deshire per te jetuar ,
    Ne periferi te ngushta .
    Nje kujtim i prishur , tek ty ngjallet ,
    Behet femer ,
    Pjell frymen qe dikur kish vdekur . . .

    Krijesa te reja prej balte ,
    Nisin vallen e shpirterave ,
    Pertej Atlantides se humbur . . .

    Melodi fyejsh i shkrihen cudise ,
    Aty ku me e bukura jam une ,
    Qe vdes e ringjallem ,
    Ne emer te dashurise .

    Pleqeria ime tek ty do te nise ,
    Kur te jem kthyer ne legjende ,
    Pertej frymes sime ,
    Dashuria ime do te jetoje perseri ,
    Tek nje zog , tek nje lis ,
    mbi nje cope leter . . .

    Foleja , do te jesh Ti .

    E ndertuar qindra vjet me pare ,
    Ne kohet pa sinore te pafajsise ,
    Kur paqja ,
    Perendeshe kishte te virgjeren Artemis ,
    Pyjet jetonin parthenine e tyre ,
    Dhe rinine e brymes ,
    E sythet ,
    Hapnin gojen e vogel qe une ,
    Ti ushqeja me lengun e jetes ,
    Limfen edhe frymen . . .

    Poezia ime , ti tani
    Po kerkon te hedhesh hapat e se rritures ,
    Si nje vajze serioze ,
    E une per te te bere me te bukur ,
    Kam marre ne dore nje pasqyre te vogel ,
    E po ti kreh floket vargje .

    Mendimin ,
    Po ta pjek mbi zjarre pervoje ,
    Me mjalte mbretereshe po ta mbush gojen ,
    E po ta shpleks gershetin e vargjeve te veshtire ,
    Me nje kreher .
    Por ti mban akoma ere te mire bebeje ,
    E vogla ime ,
    E me je ulur aq bukur ,
    Qumeshtore ne preher . . .

    Rritu ,
    Rritu pa u nxituar ,
    Mbi abetaren shqiptare ,
    Mrekulli e shpirtrave te bukur ,
    Moj magjistare . . .

  61. Agron Shele says:

    Merita Smaja

    Po bie nata…

    E mbytur territ ,
    Hedh krahëve natën e rrugëtoj paskajit të syrit …
    Dritë e lotit sjell t’pamet e mureve pambarim pusit.
    Heshtja është natë me dritën e heshtjes,
    Nata heshtje me Tingullin e heshtjes.
    Ujrat rrjedhin heshtjes.
    Zëra afër e larg,
    Zëra n’pafrymë ,
    Heshtja po bie,
    Po bie nata.

  62. Agron Shele says:

    Yllka Filipi

    Philip Yllka has defended the Doctorate (PhD) in the field of Comparative Literature, University of Tirana (2009-2012). She is specialized in the finishing trades Literature of Advanced Graduate Studies, Master of Science (2006-2008), near the University. The studies were conducted in the Faculty of History and Philology, University of Tirana, the Albanian branch of Literature and Languages (1995-
    1999). She writes criticism, poetry, prose and essays. Her works have been published in various periodicals at home and abroad. Her work has been estimated by critics with several awards in national and international materials, a unique voice in modern Albanian Literature. Currently, she lives and works in New York, USA, where cooperates with Illyria newspaper, and magazine Assembly in Michigan.

    She is the author of these works:
    * The infernal universal triangle, Dante-Migjeni-Kadare, (comparative study), 2012
    * Post Hecuba (volume of poetry), Ombra GVG, 2011
    * Me ipsum Ames (postmodern novel), M. Barleti, 2010
    * Eternitas (volume of poetry ,) M. Barleti, 2009
    * Temple Bones (poetry cycle selected) M. Barleti, 2009
    * Dante-Kadare, (critical study), Albas 2008

    SHËTITA GJATË

    Lërmë të shihem në shtatë pasqyrat e mia
    I kam prerë lidhjet me zemrën

    Dhe me kohën gjithashtu.

    Te pragu,
    Nuk më pret më askush.

    Ti s’u duke as kur e shkuara
    Dha shpirt në duart e mia.

    As, kur e tashmja e varrosi
    Një ditë me shi, në Ishull…

    Ishin të shkreta mbrëmjet…
    Rrugë pa kthim.

    28.22’08

    MË PRI
    Limfë, më pri!
    Thuaji poetëve, të mos shkruajnë
    Pas vdekjes…

    Ti je një vrasëse
    E mrekullueshme
    Kohe!

    Frymëmarrjen e fundit të muzgut

    Hidhe në dritë…
    Bëj një të mirë…

    Limfë!
    Më pri!

    E mban mend kur fëmijë
    Gjakova
    Këmbën
    Hollake?

    Dhe qava…

    Në dejet e mia rrodhën vargje …
    Ishte veç një klithmë në stuhinë

    E radhës. Limfë!
    Më pri!

    11.04.09

    CARETTA CARETTA
    Ajo ec… unë ec…
    Një breshkë sa një hënë
    Gjeti udhët e fatit tim …

    Pesëqind vjet me barrë mbi shpinë
    Trupi rënkonte,
    Nën kitinë…

    A mundesh ti, Botën
    Ta tërheqësh zvarrë
    Në katrorët e tu
    Prej malli
    Të largët
    O, kafshëz…?

    Zbret nga shekulli në shekull
    Me këmbët në ngricën e moteve…
    Dhe më sheh në sy.

    Nuk ishte ëndërr,
    Nuk ishte zhgjëndërr!

    Unë dhe ti u bëmë mike të rënda;
    Mirëmbrëma!

    Motra jote e vogël,
    Dallëndyshja e detit
    Chelonia mydas:

    SHPAGIMI
    Rënkon një shpatë
    E varuar mbi urrejtjert
    E njeriut kockëdalë.

    Mishin ja ka ngrënë
    Shpagimi.

    O i vdekshëm,
    Mos hy në atë derë!

    Ti,
    Nuk je kalë i bardhë!

    DREJT TEJE
    Unë derdhem si qumësht në flakë
    Toka ime e shenjtë

    Statujë rënkimtare

    Mëson të hedhë më parë zemrën,
    Pastaj këmbët…

    PIKTOGRAMË
    Qielli është më tronditës
    Ngjyrë arre.

    Dhe ajri bojë gjethi të zënë…

    O, i jeshiltë!
    Mos kalo në të gjelbër!
    Do të të marrin për bar.

    E ndoshta,
    Një dre i egër,
    Mundet t’i këpusë sythat…

    SHTËPIA IME
    Shtëpia ime është nuse prej akulli
    Shkrin sapo bie rrezja e parë.

    Dritarezat kah lindja Pluskojnë mbi tokën e ftohur nga
    Dëbora.

    Oborri ka mbledhur gjithë copat e mallit
    Të këputura nga shpirti

    Dhe ka bërë me to një verandë
    Për bujtësit.

    Një kone hëne kuis në qilarët
    E verës së vjetër.

    Rruga është shtruar me portokaj
    Gjer tek porta,

    Mua më pëlqen të lahem
    Në shkumën e lumit përballë.

    Le të themi,
    Atje është gjithnjë pranverë.

    PINTE MARIUANË
    (Kushtuar Amy Winehouse…)

    Dikur këndonte si engjëll…

    Një ditë
    Zëri
    I humbi

    Tek pinte
    Mariuanë.

    …Ne grindeshim nëse zëri
    Eshtë grimcë apo valë.

    Ethet shtrëngonin duart
    Me majat e flokëve.

    Thonjtë i hante për bukë tek
    Tingujt jepnin shpirt!

    …Ne trembeshim nëse njeriu
    Është grimcë apo valë.

    U rrëzua një ditë
    Në një cep të skenës
    Kur trupi s’iu bind…

    … Ne ziheshim nëse shpirti
    Eshtë grimcë apo valë.

    Gjithnjë e më shpesh
    Diva pinte mariuanë…

    23.08 ’11

    AFËRDITA
    Do të ketë shampanjë, për ditëlindje..!
    Nga shkuma do të lindë Afërdita

    E gdhendur në stil barok bizantin
    Sikur në dorëshkrim…

    Me flokë të verdhë, me valë
    E vetulla të qeshura

    Buzëdjegur
    Për puthje…

    Shkumo shampanjë, shkumo!
    Po qesh Afërdita

    Në lumin e valëve të zemrës.

    CIFËL
    Nën këmbë
    Një cifël xhami e mprehtë
    Më ther…

    Dhe unë
    Si eremit
    Nuk nxjerr gjak,

    Nuk nxjerr zë,
    Por vetëm buzëqeshje…
    Në fakt është ngërdheshje!
    Hollë-hollë është përqeshje!

    Si mundet t’i rrëshqas kujtesës së kohës?

  63. Agron Shele says:

    Gjergj Rrustaj

    VENDLINDJA

    Në zemer
    O vendi im
    Më rritesh
    Me gezim

    Dit e natë
    Për ty lutem

    Ti me freskon jetën
    Sa her
    Digjem për ty
    Oh vendi im

    Ti me ringjall
    Sa herë
    Bëhem lotë
    Sa her
    Bëhem urë
    Ti me mbush
    Me mall

  64. Agron Shele says:

    Gjergj Nikolla

    Ka nje arsye mbi cdo arsye,
    ashtu si shkallet ne ngjitje
    e ngjitje…
    Ti ngrihu njeri, ngrihu, ngrihu,
    ngrihu!
    Jo, kurre mos prano zvarritje…

    E rrumbullt,
    cikuide bota
    elipsoide!

    Rrymave te saj,
    te akullta,
    te ngrohta…

    Ti magnetin e busullen zemer, ndiq…
    Brendia e botezes tende
    thelle teje,
    eshte jotja!

    Ti mbroje
    sic mbrojne shqiponjat zogjte!
    Folene e saj ne shkemb, mbi gur…
    Pa u ulagjunjur kurre!!!

    Ti mund…
    Ti mund…

    2.

    Te ngjitesh,
    kur dielli shkelqimin fal,
    kur era ledhaputh nga malli i permalluar…
    Kur zogjte kurajoze si ylberet jane,
    kurre ne kohen e ikur, te shkuar!

    Ka nje mengjes,
    nje mesdite,
    nje pragmbrembje…

    Je Drin qe rrjedh
    pa ndalur,
    ndiqe rrjedhen tende!

    Rete grikaf,
    ne udhen te dredhin,
    vetetimash te shiut jetim, kur bie!
    Ti mos i perkul syte, por qendro, ec…
    Perhere ka nje arsye,
    mbi cdo arsye!

    Kerkoje motivin te jesh
    qe te jesh,
    pa avuj te pluhurt
    prej mjergullina resh!

    Ti je nje shkalle,
    ne ngjitje…
    Nje zog qiellit blurim,
    nje rreze drite…

    Ti je me shume se thjeshte,
    nje syth gjetheve ne lindje!
    Bleromu thelle ne sy,
    nje enderr,
    shprese e kohes qe vjen!

    Ti je…
    Ti je…
    Ti je…

    Zog i shqiponjes
    tek foleja e nenes
    kthen!
    Perhere e ka nje strehe…

    3.

    Ringrihu edhe kur…
    Kur ndien se maje thonjsh kane ngrene veten,
    e cunginat e tyre u rrafshatuan me vjeshten!
    Shkurrinave te cermokut
    qe pluhurat i zhgerryen,
    si llak ia hodhen flokut!
    I shkulen dhe i bene gershet,
    per te varur veten…

    Kur gishterinjte fershellimat i brejten,
    kur brenda cdo minute,
    te ditenates qe vjen e iken…
    Lajtmotivin e ngren mbi cdo mur!
    Burgose mllefin ne burg te perjetshem:
    Behu burre!

    Nje shprese ne te iku,
    dhjete te tjera linden!
    Ti,ruaje grinten…
    Bleroje limfen,
    pa u keputur kurre!

    4.

    Praneveres se re
    qe vjen,
    eshte ndryshe…
    Ndryshimi nis nga ti o njeri!

    Merre penen dhe shkruaj
    Liri!
    Merre penelin dhe ngjyeje
    ne Kuq e Zi,
    dhe me te arta te zjarreta
    gdhende ne gjoksin tend:
    Shqiperi!

    5.

    Sprovohu,
    edhe kur…
    Kur si mbi keshtjellen e hekurt
    hedharrezuan gure…
    Mundimet e ndyra te shekullit
    qe i tradhetuan dhe tempujt!
    Sa here qe munden te hedhin
    te te ndalin vrullin e qendrimin tend…

    S’je gur i shkulur
    qe bredh e vret…
    Je gure i truallit te vet!
    Qe sot e mijera vjet…
    Une, nje atom i truallit tend!
    Betohem te te puth 365 here ne vit!

    Legjenda,
    kenga…
    Themeleve te ngritura
    mbi rrenjet e veta,
    ne inde, ne eshtra…

    Njemije vjecar
    pas mijevjecari…
    Perhere kam qene i pari!

    Shqiptar e bir shqiptari,
    i lindur nga zjarri,
    rritur nga zjarri,
    vdekur e ringjallur nga zjarri!

    Albatros,
    Feniks i truallit Adriatiko-Jonian,
    se kam qene e jam!

    Nga erdhem
    ku vemi…
    Serish do behemi
    ashtu sic deshen te jemi,
    kur i pari yne,
    qe ra te guri ne prag…
    Si i dyti, i treti, i dhjeti…
    Qe lumenjte i bene te trembin
    ujkun dinak…

    Legjenden e shkrova me gjak,
    e nese duhet e shkruaj prap!
    Ti, s’me behesh zot ne timin prag…

    …se kam qene,
    e jam,
    e do te jem!
    Sa pulsi te me rrahe,
    sa frymen te kem…

    6.

    …Nese kerkon nje motiv te ri,
    te ta percjellin neper shqisa flladet,
    te te puthin mengjeset
    praneverave ylberore,
    (shtate ngjyra,
    shtate tinguj,
    shtate nota…
    Flladadrine e stineve te ngrohta,
    ku vatra e shpirtit rilind Feniks!
    Pa qiell nen thonj,
    pa rruget iks,
    i bie fiks te jesh ti o njeri…
    Neper vera te prushta a fundvjeshtave kaf e gri…

    S’je lemyshk,
    as spore e likenit…
    Qe i vishen lisit njemije vjec
    a i kacavaren bredhit!

    Kur si Zambak i gurit,
    i liqenit…
    Si orkidea cel,
    te gjitha petalet!

    Zogj Albatros
    kalojme me nje flatrim…
    Dymetrosh i kemi hapur krahet!

    Edhe nje centim
    me te larta jane malet,
    kur malli ndez mallet…

    Nje zjarr,
    nga te gjitha uret
    e mbledhura ne NJE,
    te pestave zjarret!

    7.

    Hape doren shtrije para syve
    dhe nis numerimin e gishtave ne radhe,
    a te dalin pese…

    C’kuptim merr dora
    pa nje gisht, pa dy, pa tre…
    C’cope e cunget e kafshuar shekullit,
    a mundet qe ai sirtar
    diellin te ta fsheh….

    Jo…
    Jooo…
    Joooooo…

    Prandaj njeri,
    shtrije doren dhe gishterinjte te te pergjigjen,
    edhe une,
    edhe une,
    edhe une…
    Kurre s’jemi me aq pak.
    Ne jemi pese here me shume!

    8.

    Ti nise diten njeri,
    zgjoje stinen,
    vitin e njeqindte te shekullit!

    Dije, se do te perkulen tempujt…
    Kuq e Zi!
    Nga thellesi e palces se tokes,
    per te teten here ngjallen te vdekurit!

    Aty,
    thelle ne palce te tokes meme,
    themelit mijevjecar,
    jane te ruajtura,
    rrenjet e emrit!

  65. Agron Shele says:

    MAJLINDA RAMA, FIER, ALBANIA

    * * *
    As result these days of evil,
    list as debt on the shoulder,
    as insult,
    evanescent as colorless
    death as gusty,
    as horses broken loose … ..
    I think this kind of postmodern wilderness
    … Freedom of prisoners,
    may have escaped us as an echo those missing.
    The world, at midnight raises himself trapped …
    Thunders, the monstrous, desolate.
    How much later …
    How sad words of blue mountains chest ..

    * * *

    Run for self-knowledge (broken mirror)

    Natures – naked wrinkles,
    you – the meadow hair comb,
    you heard beyond the call.
    Late night
    Horses with wings within
    broken water,
    between anger dream
    with hatred of arousal –
    – You walk,
    Although frighten.
    Prayers white.
    Heavens to stole the petals
    crushed, like smoke closeness …
    You walk.
    On that island colorless
    built years ago.
    The ancient island,
    surrounded with ice lightning,
    with ridiculous lies …
    Go to Running
    although it is bitter.
    You, crazy
    mosaics in the air.

  66. Agron Shele says:

    Petro Dudi WPS

    CURRICULUM VITAE

    Personal Information

    Name: PETRO

    Father:

    Surname: DUDI

    Profession:

    Actual position: profesionist writer. Member of the Albanian writers and artists’ Association,

    Vice president and of the Writers and Poets’ Association “Pegasi”Gjirokastër, Albania.

    Foreign Languages: Perfect knowledge of Russian.

    Education:

    High school degree

    University degree, faculty of Languages & Literature

    The academy of Land Forces (multi-machines), Tiranë .

    Several training courses in the literary, publicity and military fields

    Literary experience:

    Other works of the autor

    “The path to the hearts” poetries

    “Light” poetris

    “The sky astonished” poetris

    “The human beings don’t know,

    how to think better” poem

    “To grow up my Albania” poem

    “The future is baby” poetris

    “Love mystery intrigue” poetris

    “Argiro Princess” libretto

    “Peregrination in the mist” neoroman

    “The lust’s island” selected stories

    “The myth’s wane – politic” philosophic work

    “Poetic anthology” in English

    “Aerodrome’s symphony” artistic journalisim

    “Aphorisms”

    “Kol Tivari” jewels

    “Unusual” rubaiya

    “Living stone” selected poetris

    “Unlucky seeking kismet” poem in English.

    Email: petrodudi@yahoo.com

    Published in the “Keleno” periodical magazine, “Pensa a Qui” Brasil, “Pomezia Notizie” Italy and many other magazines throughout the world. During all this time he has published in the periodical literary press in Albania from the year 1974 in the magazines “Ylli”, “Nentori”, “10 Korriku”, “Shqiptarja e re”, as well in the newspapers “Drita”, “Zeri i rinise”, “Mesuesi”, “Bashkimi”, “Zeri i popullit”, “Pararoja”, “Java” etc.

    Chief of the newspapers “Pegasi” edition of the Writers’ Association “Pegasi” and the magazine “Pegasi” 2007

    1. Breathing rock

    This course

    like the ancient one –

    MASSACRE OF THE SHARKS,

    This tongue of man

    how bitterly it bites;

    This shadow of dusk –

    cries, the barking of dogs,

    This heart of man

    how much it darkens.

    O cruel dream,

    human mess,

    Generation after generation

    you did not cease listlessness, mourning;

    you did not cease defamation,

    rancor,

    abuse,

    vengeance.

    O fate of the world,

    O my fate,

    What is this humiliation?

    Why all this punishment?

    Suffering corrodes the dream,

    robbery spoils the hope,

    Crime steals the sun,

    betrayal – the ideal,

    Hatred smudges the sky,

    calamity blackens the home,

    Desecration pollutes the soul,

    the dead mourns the living.

    I look for justice,

    deception sets a trap,

    Darkness overtakes today

    even more than yesterday.

    I seek grace,

    everywhere everything appears deformed,

    A hissing candle,

    I cry where are you?

    Where are you fate of the world,

    You my fate?

    Like the Scops owl,

    I hoot entreatingly.

    To the Money ruler

    all villains

    dedicate each-others’ lives;

    They think they wear the golden necklace,

    While on their throats

    they fasten the noose.

    O fate of the world,

    O You, my fate,

    What is all this fright?

    What is all this ugliness?

    Crowds – fans

    staring at the ‘THRONEhorse’,

    “The best” is chosen

    and he becomes more evil than the evil.

    All the time the tragicomedy

    is played

    At every moment

    love,

    justice,

    equality

    are deformed.

    The cursed,

    o God,

    who blessed them?

    O fate of the world,

    O my fate,

    Isn’t there an opportunity?

    Isn’t there a star?

    Struggling I searched

    among the clouds and the lighting bolts,

    The spirit of the generous people

    was my guide.

    For a moment I rejoiced

    by a whisper of the DAWN,

    Because this old wound

    has a cure.

    The spirit of the generous people

    will guide my JOURNEY,

    In this life,

    there is ANOTHER LIFE.

    That is why I remained a missionary

    of the dawns, innocent.

    That is why I remained with the spirit like a sea

    and the hope like a gull,

    I remained a warrior

    and a singer in the storm,

    That is why I remained phantasmal

    I remained

    A BREATHING ROCK.

    3. Pain

    In the shadow a silhouette,

    An attempted assassin

    without a pistol,

    Tracks the passers-by of the night,

    To kill the others’ honor,

    To kill her own honor.

    The night whispers:

    Spy

    Whore,

    Harlot

    Concubine

    Wanton

    Hetaera

    Drab

    Prostitute,…

    Too many synonyms.

    The whole portrait:

    Pain.

    Translated by Dritan Kardhashi

  67. Agron Shele says:

    PERIKLI SHULI, POET, TIRANE

    Një notatim lirik dhe një shfaqe e psikoanalizës
    Nga Kristaq F. Shabani

    S’ka sesi në një botë tërësisht të bukur, plot fantazi, me shpërthesë ndjenjësisht idesh dhe kërkim të krijimit të lulnajave, të mos ketë në shpirt “oazin” e ëmbëlsisë, të humanizmit, të urtësisë dhe të synimit qiellor; të demonstrojë një shpirt dinamik dhe të ujëvarë nga kataraktë qiellorë “embëlsi derdhje figuracionale” , të cilat përplotojnë dhe krahërojnë pulëbardhat, bilbilojnë frazën, këngërojnë në koncertin nota shumë ëmbëlsisht të ansamblit poetik pegasian…
    Perikli Shuli u shfaq ne teatrin poetik me këtë burbuqësi , me këtë prani dhe me sentencën domethënese , metaforike “Vrite Lotin” për të mbetur në kujtesën e shkruar dhe të transmetuar të “PEGASIT”.
    Treshkëputjet e tij të ardhura nga krijimi i lidhëssë lirike aktrojnë nëtokë, qiell dhe përtej qiell, në hapësirë fatlume, ku bredhon ëndrra lirike me fytyrë të çuditshme: sy-yje, buzëputhërime, përfytyrime tejkulmore dhe fantazi të bardha si vetë shpirti poetik qeë i mbart …
    Përveç kësaj Perikliu bën zbërthim psikoanalitik të vetvetes, duke e paraqitur dyportretizmin e tij e duke i meshuar portretizimit brendor, ëndor, mendimor, që n ëkëtë kënd vështrim mundta quaja një ofrim i një partneriteti që i mungon mësë shumti kohës sonë që ka nevojë në këtë teatrim ku “dhelpra krifeverdhë “ luan me me lajmëditësin “lafshflori” …, ku”këmbëshpejti” mundohet të shmanget nga procesi dhimbës i saçmës…, ku ‘njeriu” humbet reflekset , virtytëzimet dhe “profesionon” veset … Një krijim “Jam jetëgjatë i tillë…” është nëj skanim poetik, apo një radioskopi njerëzore e nevojshme. Një shëmbëlltyrë e krahasimit dhe ballafaqimit njerëzor spikatës…
    “Univers i qëndrimit logjik” sentencon pasurinë eruditive te poetit dhe flet qartë për objeksinin e tij, për finesën dhe trajtesën e aspektit psikoanalitik… dhe dhe shijen e hollë të vrojtimit…
    Shpesh ne ndeshim ne cektina dhe paraqitje krijimesh , q ënuk të ngjallin interes të stacionohesh… Por krijimi talentor kërkon edhe një teknikë ndërhyrjeje q ëe frymon, shumë krijuesve dhe që e heqin veten të afirmuar kjo u mungon fatkeqësisht dhe pastaj këngëron proliksiteti, rakitizmi kreativ, mungesa e spontaneitetit ne krijim, humbja e melodiocizitetit poetik, e çekiçit pneumatik e tjerë…
    Libri poetik ne tri gjuhë(shqip, anglisht, italisht) i poetit Perikli Shuli është një demonstrim i talentit dhe i krijuesit me mentalitet modern…

    9 KRIJIME NGA PERIKLI SHULI

    1. Vezulluesja e saj:Vetëm ti..!

    Përtërijë’ mendimi ballit tënd,
    Vija meridianesh kodra skanuar,
    Sytë shqiponjë përçojnë errësirën,
    Largësi, kilometra fantazuar!

    Selvi shtatgjelbërim përherë,
    Stinët për ty ngjajnë bezdi,
    Nata sonte yjet gjoksit ka fshehur….
    Vezulluesja e saj:Vetëm ti..!

    Melankoli sjelljesh ylberuar,
    buzëtrëndafili qeshurazi rri,
    Të kuqet faqe, meteorizuar…
    Zemër, s’gabohem: “Kjo je ti..!”

    2. Univers i qëndrimit logjik

    Ngrohtësi shpirtërore,
    shkrin akujt,
    Brymëzuar,
    degë trimërore magji,
    E para rreze dielli
    e ardhur
    Përthyhet rrëzë malit
    ”Aferditë” – Perendi!
    “Pitagorë” e vështira
    teoremë,
    Boshti numerik
    pa limit,
    Mendësi,
    dëshirë,
    shpresë ,
    Univers
    i qëndrimit logjik.

    Udhëkryqe,
    gërshetë idesh,
    Qartësinë
    shikimi ma vret,
    Eleganca e trupave
    të ngrirë,
    Trumcakë
    qenkan në të vërtet’.

    3. Kodet e pashkruara

    Vërtitem i vetëm hapësirave të kaltërisë,
    Ngjasoj me zog të trembur, të hutuar…
    Prita në mungesë arsyeja të rinis,
    Zë fortësisht, jo e belbëzuar!

    Në ke pak mëshire, falje kërkoj, o Zot!
    Rëndomtë dalloj ngjarje “jete” në rrugë,
    Mendja vërtitet e prej andej s’del dot,
    dhe “kala” do kisha bërë, (nëse do të mblidhja gurë!)…

    Nëse grushtin e fortë të kisha vërtet,
    të përmbysja këtë botë egërmizore,
    e guximshëm të ngrihesha lartësisht mbi retë,
    Drejtësia popullore të himnizonte…
    Kthehu, o njeri, në rrugën e dashurisë,
    për Njerëzimin Mirësia është ligj i pashkruar,
    Shtrëmbërimi, dihet është çnjerëzim:
    Padrejtësi e “leverdisur” në kode të pashkruar…

    Dëshiroj të marr rrugën pa kthim,
    E të jem skllav i këtij lëngimi,
    Të vendos shtyllat e arta të Drejtësisë,
    E drejtësi të quhet, natyrisht, vetë Njerëzimi.

    4. Jam jetëgjatë i tillë…

    S’ jam qiell kaltërues
    as diell rrezatues,
    hënë të lëshojë dritimin,
    as shi të vijojë pikimin…
    as borë të sjell
    zbardhëllimin…
    Jam njeri,
    dëshiroj ta shijoj jetën
    të peshoj Dashurinë,
    ta ngrë në Altar
    respekti e çmimi
    Miqësinë,
    Me mirësjellje miq
    të përfitoj së shumti…
    jam fatlumtur
    dhe fatbardhë
    çdokujt i ofroj
    ndihmën time
    Te miren askujt
    s’ia lë në harrim.
    A mund ta duroj
    unë Padrejtesinë
    me këto “prerje” që kam?
    Askënd në jetë
    dhe askund
    s’përdor injorimin.
    Nga mua larg
    qëndron vesi.
    Më mësoi jeta:
    Me ata, të mirët,
    që më duan
    bie në përqafim njerëzor…
    Jam jetëgjatë i tillë…

    5. Pritja

    Meteori ra nga qielli
    Ndriçoi tokën
    dhe u zhduk!!!
    Po ku vajti …..?
    Pres nje tjeter Nëntor
    ………… S’ka pafundësi…..,
    kjo më qetëson ….

    6. PEISAZH

    Koha u prish,
    Mali u rerua ,
    Temperaturat u ulën,
    Ndoshta do të bjerë shi,
    Kjo kohë , o zot , s’paska faj…
    Do të fryjë erë,
    Sinoptika -acar
    Por prapë kam mosbesim:
    S’është kjo stinë ”koha” e saj!
    Ky rrapi i madh,
    më zë dritaren
    po m’i tund degët,
    per të më thenë:
    Para meje dhe era,
    dhe shiu
    dhe gjithçka ndalet…
    do të të mbroj ty ,
    o mik i mirë!

    Hedh vështrimin lart,
    ja filloi të bier shi…
    Ah, ç’shi i butë, të lag menjëherë
    dhe lagien s’ta thotë në sy…
    pres i menduar ky shi të pushojë,
    shiu nuk pyet stinë..
    Rrapi i kënaqur
    më ofron kurorën
    dhe më shkel synë…
    dhe e pranoj ofrimin e tij,
    por ky shi qenka majë hollë
    përsëri pikët dhe nën kurorë…

    7. Zjarrtësisht, përkëdhelje e mallshme…
    Në këtë çast i ngrysur mbeta,
    Më pas… s’di sesi, s’di sesi,
    ”Kurora” thurja mes reve të qeta,
    Shiu i tyre shndërrohej në flori!

    Sa do të dëshiroja sonte,
    Te lagesha i tëri, në këtë “shi”,
    Vetëm të ndjeja kendshëm
    “Lule“ të thurura zjarrtësisht për ty!

    Të pathënat ndonjeherë,
    T’i mbledh e t’i thur magjikshëm poezi .
    Në çaste të madhërishme të kundroj,
    S’e di sa bëjnë Dy plus Dy!

    Me valët e detit tek dridhen lehtë
    Me profilin tënd karshi profilit tim,
    Me dhjetra syqeshura notojnë “blertë”,
    Detit kaltërosh…, ku ende bie vrullshëm shi.

    Eh, kjo kryembrëmje Pranvere tani,
    Të përkëdhelka përmallshëm, po , ty!
    U shndërrova mbi gjethe të fëshfëris,
    Flokëlagurit dhe bukurorin sy…

    8. Si qenka
    ky Planeti im!

    Gjuhët e zjarrit
    të përpijnë
    “Erërat diellore”
    më mërzitën mua ,
    Një dush ngjyrimi
    në fytyrë
    Ardhëri jetësore
    të them, drejtësisht, dua …

    Dhe ngjitem lart
    ofroj sakrificë
    tejskajeve të mi,
    Shpirtin tim të hapur
    në horizonte me “vija” ,
    Eh, këtu lart
    qenka e vertetë liria,
    Në tokë e kthyer
    kokëposhtë! …

    *
    Si qenka
    ky Planeti im!

    Yje,
    Kometa,
    Meteorë
    Hëna të vogla,
    Diej,
    Globe ,…
    të pavarur …
    me krahë të hapur
    çuditërisht …
    Ky Univers im
    kaq enigmatik!

    Rrezja e parë
    e këtij shpirti
    të hapur në flatrim
    më ngrohu
    në këtë trishtim
    e drithërim,
    njëkohësisht…
    Të falëminderit,
    o shpirti im i hapur
    më dhe dritë ….

    9. Në një ëndërr të bardhë …..

    Nga dritarja
    nata ujëvar qetësinë,

    dhe shiu ndaluar
    s’ rrugëton litarshëm më.
    Qiellit të errët
    dy sy shkrepëtuar
    ”Frenojnë“ te unë,
    shndërrohen në një ….
    Ç‘mbretërim qetësie?!
    Ngadalësisht mbyllen dy sy vegjël.
    një buzëqeshezë e embëltuar si sihariq vjen
    Vjedhazi këkron në konturin e saj
    të më mjaltojë
    në trajtë të dyanshme…
    Nata humbet
    në buzëtakime
    Përqafime plot afsh e zjarr…
    orët e pafajshme…
    Dua të përmbahem ngadalë,
    të lundroj në Detin e paanë
    Dallga ngrihet fluturimthi në qiell
    pikë referimi:
    Dy sy shkëlqejnë si yje atje lart…
    E kini parë buzëqesjen e plotë të flasë?
    Në dritaren time troket i hutuar Dielli
    Po heshtja është kryefjalë…
    Askush s’më beson:
    Jam në një ëndërr të bardhë …..
    Sa lart jam ngjitur , s a lart!

  68. Agron Shele says:

    Xhemajl Rudi

    (asgjë s`ngjan në reklama,as hënorja!)

    QYTETI S`NGJAN NĖ REKLAMA

    Nė qytetin tonė drunjėt shortohen
    nė kurora vishen sipri degė mė degė
    kanė lloje tė shumta e askush si numron
    dhe erėra tė ndryshme pėrhapin.
    Kėto gjethe tė pėrziera nė lloje-lloje,
    sikur reklamat me pamje tė ndryshme
    tė qytetit tonė.
    dhe hijet e tyre nėpėr trotuare
    pluhur pudre nė vezėllime tė quditshme l`shojnė.
    varfnjakėt nėpėr kryqhijet e tyre streh dhe freski-flladi nuk kanė.
    Tė gjitha rrugėt e qytetit,nėpėr erėn qė puhit luhatėn,
    e ne luhatje mes dyshimesh
    tė pėrhumbur rreshqasin me skamjen.
    Njerėzit tė trembur hanė botėn nė sy,
    Atdheun e tyre se nėmin e as se bekojnė
    me vete marrin vetėm kujtimin
    tė zbehur futėn nė tė qarat e thundrave
    ku pjesė shpresash u mbesin nėpėr to
    e pėr diku larg-larg shtegtojnė.

    NĖ PENDESĖ
    Ata po e nemnin
    veten e tyre sa rėnd
    pėr atė kohė
    qė u takonin
    çasteve tė shkuara
    atyre qė zgjateshin aq shumė
    e kujtimin sedonin,
    tė mbetura ishin
    nė shenja tė ithėta
    barteshin zvarritur bashkė
    me jetėn e tyre.
    E klithmat pėrftoheshin herė-herė
    ardhur prej kėtyre çasteve
    pėrflakshėm shpėrthenin
    kur preknin si thonjė te shpirti
    e digjnin pa mbarim.
    Jeta ku shtrihej nė fytyra te akullta
    e shikimet ku marrin
    pamje tė trubullt.

    NĖ ANĖN TJETĖR

    Qepallat si çarçafė
    mbulojnė shikimin.

    Drita verbuese
    e neoneve mbrėmjeve
    -perde
    aktit tė pa kryer
    tė teatrit tė jetės.

    Nėn – aktet fillojnė
    prej aty
    ku tė tjerat sosen.

    vazhdimsia
    s`pėrgjumet
    udhėkryqeve mistike,
    ku truri lė thurur
    nė grila tė drunjta
    e shpirti
    lė vesėn
    nė to si pėlhurė.

    KUR vdesin IDHUJT

    Zeusi kishte vdekur

    nga dorë e Arsakomit

    në kohën e lashtë

    por hija e tij

    mbeti

    ndër breza

    gjallë

    E zoti që në

    fillim vdiq

    pasi e krijoj

    njerinë

    idha edhe jetë

    e njeriu e

    varrosi

    në jetën e vet

    Perëndinë

    e tij

    Përgjithmonë.

    ATA JANĖ NĖ JETĖ KOSOVE

    Ata flijimet i bėnė ecje,
    Kosovės-yje u rrinė nė gji.

    Ata, me ecjet,hynė nė rreze,
    heshtjes prej varri i bėnė thyerje.

    Buzet nė qeshje ia kthyen kosovės,
    burim uji nė to janė bėrė.

    Ata kanė vėnė jetėn nė jetė kosove,
    kosova ėshtė vėnė nė jetė tė tyre.

  69. Agron Shele says:

    ARTUR VREKAJ, Worcester, MA – USA (Albania)

    KENGET E LIRISE

    Të shkruara në vargje me ngjyrë drite,
    ftilluar me shpirtra qiejve mërguar,
    përkundur janë me zëra kushtrimthirrjesh
    shqiponjash që një sy ta mbajmë zgjuar!

    Flamurur kullash e zemrash prushndezur,
    rrugëve të reja endur vajtje-ardhje,
    lumenj mërgimtarësh kthejnë ngarendur,
    tek e lashta vatër për mall e ringjallje!

    THE BEGINNING OF LOVE

    The day in grey –
    Flowers,
    When you walk and smile.

    The sun lights the sky,
    When you pass me by.

    Even the road where you walk alone,
    Whispers like me a warm love song…

    I follow your steps,
    Just one step behind you;
    I don’t want this time to last,
    I don’t;
    Till I have your word!

    NEXT TO YOU I WILL STAY

    A teardrop in your eye,
    Is a clear crystal which breaks my heart;
    I don’t want it to fall down,
    Because it tears my spirit apart!

    Next to you I will stay
    Today, tomorrow and forever;
    To light the days which are grey
    So, please don’t cry, never!

    THE DAY’S POEM

    Lake’s water makes me cry
    When it tears underneath,
    like me inside, days and nights.

    On its edge I write the day’s poem
    for my parents Far Land
    highlighted by the sunlight.

    The New and Old World
    read my lines with their language
    sweeten word by word.

    WHY?

    Kiss me more my love,
    Cover me with kisses;
    I will do the same,
    Now, I will!

    Why do we need the white sheets?
    The better is,
    The layer of the kiss!

    EYE TO EYE

    Feed the love with your blood,
    flower the love in your heart,
    love the love with your spirit,
    don’t brake or tear it;

    And the love never leaves you,
    by you stands for you;
    you can read it,
    oh my,
    eye to eye!

  70. Agron shele says:

    SHERIFE BERISHA THAQI, POETE, THERANDA ISH SUHAREKE, KOSOVE

    Kur krahëron mendimi ….
    NGA KRISTAQ F. SHABANI I.W.A, W.P.S, A.O.A
    Për të pamjerizuar këtë vëllim për përshfaqje të arkitekturave të tij, duhet të rrokësh, në fillesë të trokitjes, një sinqeritet poetik, ku atuorja, Sherife Berisha – Thaqi me përzëmërsi, të jep çelësin trekahësh, për të hyrë në tri “odat” e saj poetike, të cilat plotformojnë këtë krijesë, e natyralizojnë shpirtërisht dhe e përligjin simbolo-figurativisht. Pjekuria e mendimit, këndvështrimi i drejtpërdrejtë, larmia tematike, përqëndrim me teh, pa karakter dilemor, te parësi tema, si dhe tema shumëplanshe dhe e ngjizur e krenimit, vetëflijimit, sublimitetit, gëzimtarisë ekstreme, gjuhësimit, fluturimit, simbolizimit, përqëndrimvëmendjes e tjerë, për të përsjellë lirinë e ëndërruar, në përpjekjadë shekujsh dhe shfaqja e lirshme e mendimit në strukturën folëse të krijimit, e bëjnë këtë libër të shfaqoset dhe të shpalosë vlerën e krijimit dhe realizimin qëllimor të ardhjes në “jetë”… Asqë nuk mund të besohet: një krijesë e tillë të mos evidentojë plotimin e ëndrrës, nëpërmjet një kalvari rrëngjethës, të shkruar me gjak në peripecitë rrugëtore gjaksore dhe në suferinat antishqip, ku antinjeriu shkatërron me egërsi “satanore “ autoktonitetin…Ideja themelore e këtij vëllimi është skuqja e tejskuqja në shtigjet e kërkimit të ajrit të lirë, të bardhësisë shqiptërore dhe klimatike, të gjetjes të simbolit të paqes, të prehjes dhe të frymëmarrjes ritmike të tokës me të dy bronket… Ujëvara gjaku e rigime lotësh, shtim rrudhash dhe pjekje para kohe, burrërim me forco nga kryedhimbjet, kryehumbjet, shkatërrimet drastike, rrugë të prera në mes pa lidhje, mbetje e gazmendeve peng, tejngarkesa dhimbjesh, ndezje guri, flakërim shpirti, pulëbardha të vrara, krushq memecë, martesa pa rroba të bardha, kujdesi për të mos u verbuar shkronjat, transformimi i shpirtit për të përballuar aneksimin, eliminimin, kthim në dallgë.., përkufizime luftë- paqe … Një përballim trimëror përpara dhëmbëskërmiturve, provokuesve për të nisur eksodet e zbrazjes së vendit, përdjegie flakë tymtë, ku dhe qielli derdh lot hidhërese… Edukimi breziv për dashurinë ndaj vendlindjes, lidhja ngushtësisht me të dhe në dramën më të gjaktë, është një nocion filozofik- profetik i nënvizuar në mendime, shpirt, lëvizje , aksion dhe në qëndrimin pa tundim, ku zëri i vetëdijes për dashurinë ndaj vendit dhe Kombit është në notën më të lartë të pentragramit dashuror… Ndaj kurrë nuk u thyen, s’ prapsen as sot dhe as nesër; s’do të mundin, jo të thyejnë këtë popull, i cili për të mbijetuar, pavarësisht nga gjaksimi dhe vrasjet masive rilindi prapë! … Ka arritur pjekuria e të gjithë sistemit jetësor, i cili tashmë është në gjendje të durojë atë ka i ndodhi dhe është i gatshëm ta mbrojë atë ajër që i frymon lirshëm bronket sot, për të arritur, siç thotë autorja në objektivin madhor : NËNTORIN E TRETË!…. Të jetë simbol ky nëntor ?! Në dy odat e tjera, ku epizmi gërshetohet dinamikisht dhe lidhet simbiozivisht me lirizmin, Sherife Berisha sjell mençurinë, virtytin, cilësinë dhe karakterin kosovar me plotformimin më të mundshëm, duke këngëruar bilbilshëm, por edhe duke disiplinuar gjithçka. Krijimet e këtyre dy “odave” janë një precipitim i pastër i botës shpirtërore ndjenjësore, i një prezence ndjenje të lirshme, të shprehur me kualitet, çiltër dhe të studiuar, duke rrëfyer kështu figurativisht maturinë, por edhe mjaltimin jetësor, gjetjen e rrugëve të frytit për ardhmërinë…, duke ruajtur, pa dyshim, traditën e dashurimit, të lidhësisë, por duke e kombinuar me modernitetin, duke shfaqur kështu mentalitetin e ri të jetës … Vetkuptohet lëvizja, nëpër këtë stilim ndjenjësor, të ngroh, pasi autorja është kujdesur për t’i pritur lulësisht lexuesit e saj me “nektarin” e prodhuar në qëndrimin retrospektiv, në gonxhet e shpërthyera me petale ngjyrore, në përfytyrimin e gjithçkaje të bukur dhe të hidhur , si dhe në fantazinë vetiake, mbështetur mbi përvojën po vetiake dhe të hulumtimit…Është një dritë e fortë e hapësinuar, ku mund të lëvizësh me shikim dhe me shpirt…Mesazhet, të cilat jepen në vëllimin poetik “SHTIGJET E SKUQURA” janë të shumtë dhe kanë aftësi të pikësynojnë e të krahërojnë në mendimin njerëzor. Kujdesi për gjuhën gjeniale shqipe, i cili është përshkrues në të gjithë këtë krijesë dhe finalizimi me “amanetin për gjuhën” është një mbyllësi e bukur shpirti dhe kujdesje … Dritim vëllimit të Sherifes i japin dhe simbolet e mëdha të diturisë, kulturës dhe përfaqësimit kombëtar…

    Gjirokastër, më 11.02.2012

    POEZI NGA POETJA SHERIFE BERISHA THAQI

    MARRE NGA VELLIMI “SHTIGJE TE SKUQURA” (SHQIP, ANGLISHT ,ITALISHT), i cili po botohet ne kujdesin e LNPSHA “PEGASI” ALBANIA dhe del se shpejti nga shtypi…

    KUSH JAM ?!

    Me thundër të hekurt e shkelur…
    Nga shkolla, puna e larguar,
    E helmuar, E burgosur, E dhunuar,
    E sakatosur, E masakruar,
    Fisnike me krenari rreshtuar:
    ……………….?

    HIJE TË ZEZA

    Hije të zeza futur,
    Shkollën e mbyllin me dryn,
    Drita shndërrohet në errësirë,
    Netët plotë ankth
    E vrasin diturinë…
    Unë
    Librin e fsheh në gji:
    Të mos verbohen shkronjat!

    RINGJALLJA

    Sa herë të janë skuqur shtigjet,
    Toka rënkonte nga gjëmat e moçme,
    E ti gjithmonë në pritje të një agimi plotë dritë…

    Sa herë ndër klithma e krisma je bërë shkrumb,
    Në vend të bukës gëlltitnim lot, helm, plumb
    E Ty netët të shkonin fare, pa gjumë…

    Një ditë rrufeja shkrepëtiti në thellësinë e tokës,
    Nga xixa të vogla drite lindën mijëra këngë,
    Të ringjallën Ty, Kosovë, dhe të bënë Kala pa mposhtje.

    KRISMË – EMRI YT
    (Din Mehmetit)

    Poet shpirtëror,
    Pishtar i vargut, rrugëve u jep dritë,
    Ishte dhe mbetet – Din Mehmeti!
    Me Ty,
    Në të shëmtuarën
    E gjejmë bukurinë,
    Me Ty
    Edhe në zhgënjim
    Gjejmë ngadhënjimin!
    Me Ty
    Zgjohen ëndrrat e fjetura ,
    Mbi Detin plot dallgë!

    Me Ty
    Malet kanë Oshëtimë,
    Fushat rrezatojnë plot Diell,
    Me Ty
    Në çdo çati
    Ka rreze diturie,
    Me Ty
    Dashuria rritet,
    Për fjalën e lire,
    Për fjalën e artë,
    Poet i të gjitha kohërave
    KRISMË, EMRI YT

    TAKIMI ME VETVETEN

    Nën dritën e qiriut drithërues në këtë çast në dhomën time,
    Shoh hijen, takohem me vetveten…
    Drita e qiriut më jep shpirt, për t’ia filluar vargut,
    Fundërrinat e kohës më kanë turbulluar,
    Rrugët më janë fshehur,
    Thellësia e plagëve s’më lenë të eci;
    S’po mund t’i dalloj ngjyrat,
    Dashuria e urrejtja janë bashkuar…
    Pafundësinë e botës, jo, s`mund ta gjej,
    Kërkoj një pikë shpresë për të uriturit
    Dhe fëmijtë e zbardhur…
    I poqi koha – para kohe.

    L U F T A

    Barrë ngarkuar mbi secilin,
    Shkatërrim i çdo gjëje,
    Shëmtim i ëndrrave shpirtërore!

    P A Q J A

    Gjëja më e shtrenjtë,
    Lirim shpirtëror,
    Adhuruar nga secili.

    P A R A D O K S

    Gjumi (s)’shëron plagë,
    Nën hijen e natës së zbehur ti vjen,
    M’i fshijnë lotët në faqen e njomë
    E unë me zemër të shtrydhur përplotë afsh
    Nga buzët nxjerr mjaltë: “Të dua”;
    Ta prekë fytyrën, t’i puth sytë
    buzëve tua u dhashë emër trëndafili…
    Heshtja jote më pllakoste shpirtin
    Nga buzët shpërthyen fjalët:
    “Hyr në thellësinë e zemrës sime
    Që të mos dalësh kurrë më!…”
    Nga një turbullirë bubullimash brofa nga gjumi,
    Duke hapëruar të ta mbyll derën,
    Të mos të të lë të shkosh…
    Hap krahët të të marrë në përqafim…
    Shtrati ishte i zbrazur, si nata;
    Ti nuk kishe ardhur,
    Ishte paradoks,
    Ti lë gjurmë në zemrën time.
    Gjumi (s)’shëron plagë ?
    (Qenka kot… kot…kot!)

    ECJE NËPËR KOHË

    I numëroj stinët e mia të shkuara,
    U shtanga nëpër shtigjet e harruara të asaj kohe,
    Nuk e njihja veten me flokun e zi,
    Më kishte humbur ngjyra e ylberit,
    Më mungon zjarri i buzëve prush,
    Më mungon puthja jote shqipërisht,
    Më mungon loti i përmallimit,
    Ti bashkë me erën ike në krahët e këngës,
    Çdo natë përmallshëm kujtoj të kaluarën tek dhemb,
    Sytë e ty ngjyrë deti, kur s’i kam pranë,
    Trembem nga hija ime dhe iki prej saj…
    Nxitoj ta ndal kohën, si orën në mur.

    PRAPË ATY TË PRES

    Lajmëtar i parë më erdhi zogu,
    Të më flasë me gjuhën e këngës së tij,
    Të më thotë se unë të pres te shtogu,
    Aty, kur u pamë dhe e lamë të shihemi përsëri…

    Dhe kur të shihemi s’dua të hesht si dikur,
    Po dua të flasim sy më sy,
    Se zemra ime nuk është bërë gur,
    Kaq heshturazi të vuaj për ty.

    Dua të shprehem jam ngarkuar me dhimbje plot,
    Me mallin që më djeg për sytë e tu,
    Se netëve të vona darkën e shtroj me lot,
    Askush s’më kupton sesa shumë të du…

    E pres një ditë me diell të pranverës së gjelbëruar,
    Kur këngës më të bukur do të ia thotë zogu,
    Kur njerëzit, si krushq, do vijnë për të më uruar,
    Bashkimin e zemrave tona mu aty, te shtogu!

    DUART E MIA N Ë PIKIM KËNGE…

    Tinëzisht provova të futem në botën e ëndrrave të mia…
    Duart më pikonin këngë…
    Me zërin tim të ngrohtë, provova ta ndal orën në mur,
    Për ta matur kohën me ngrohtësinë e Diellit.

    PENA IME E PAGJUMË

    Edhe atëherë, kur akrepat e orës bashkohen,
    Pena ime nuk fle…
    Ajo lëviz nxitimthi mbi çarçafin e bardhë,
    Kërkon pa lutësi lirimin e pëllumbave nga prangat!

    Edhe kur bie shi me rrebesh,
    Ajo kërkon një grusht diell,
    Përmbushjen e ëndrrave fëmijërore,
    Në binjakëzim me zërin ëmbëltor të bilbilit.

    Edhe atëherë, kur toka u çullos me të kuq,
    Ajo kërkonte të mos më përgjakej Dielli;
    Të shpërlahet acari dhe shiu,
    Në djepin e dashurisë të rritet kënga e zogjve!

    Edhe, atëherë, kur çdo gjë është në gjumë:
    Zogjtë, fëmijët, lumi…
    Pena ime nuk fle.
    Kërkon vrullshëm lirinë dhe dashurinë…
    Ato marrin hov dhe rriten në djepin e vargut tim…

    Pena ime nuk fle
    Ajo kërkon… e kërkon gjithçka të mirë…

    ADRESA IME E FUNDIT

    Shifra : Albana
    Vendi: Iliria
    Rruga: Dardania, Nr. 22455
    Shteti i Kosovës (Shteti Amë – Shqipëria)…
    S’lëviza kurrë nga Themelia!!…

    Sherife Berisha Thaqi, krijuese nga Theranda, ish Suhareka e Kosovës. Është anëtare e Shoqatës për Kulturë dhe Art “Elena Gjika” në Suharekë. Me krijimtari letrare ka filluar të merret kaherë, në shkollës së mesme. Është shfaqur me krijimet e para në revisten letrare “Jehona” dhe në gazetën “Flaka e Vllaznimit”, të cilat, aso kohe, botoheshin në Shkup. Gjithashtu krijimet e saj e kanë parë dritën edhe në të gjithë rrjetin mediatik dhe revista të tilla si: “Rilindja” ,“Bota e Re”, “Zëri i Rinisë”, “Fjala”, “Shkëndija”, në revistën “Pioneri” si dhe në revistën “Fidani”.
    Ka dalë para lexuesve me vëllimin poetik me titull “Ngjyra Jete”, i cili është botuar në vitin 1999. Gjatë veprimtarisë së saj letrare është stimuluar e shpërblyer disa herë në konkurse letrare, si në Suharekë, Vushtrri.
    Pjesë nga krijimet e saj, poezi dhe prozë, për çdo vit, janë botuar edhe në librin me titull “ “Brerore Lirie”, të cilin e boton Shoqata për Kulturë dhe Art “Elena Gjika” nga Suhareka , duke pasqyruar rritjen e saj ne fushën letrare.
    Poetja është një nga veteranet e Takimeve të Poeteshave në Vushtrri, ku, tashmë 20 vite me radhë merr pjesë në këto takime.
    Po kështu është pjesëmarrëse e Mitingut të Poezisë, i cili mbahet përvitshëm në Gjakovë; në Takimet e “Gjeçovit”, që mbahen në Zym të Hasit, si dhe në takime të tjera të Regjionit dhe të Kosovës.
    Vlen të theksohet se nëpër gazetat tona si: “Bota Sot” ka botuar materiale nga masakrat suharekase, si dhe gjatë eksodit masiv të popullatës kosovare, të këtij regjioni.
    Vëllimi poetik “SHTIGJET E SKUQURA”
    ” është libri i saj i dytë, i cili botohet në tri gjuhë, duke shpalosur vlerat e Universialitetit .
    Sherife Berisha Thaqi është anetare e LNPSHA “PEGASI” ALBANIA dhe “PEGASI” KOSOVA.

  71. Agron shele says:

    SHFAQJE E NEXHI BAUSHIT

    Një skicim ide për të rrokur diçka

    Qenia mund qenien…
    Shpërthim i një bote të ndrydhur në pamje, plot zjarrmi përbrenda.
    Kur kërkesa ndaj vetes rrit “gradientët” …
    Një lirikë e parë në një këndvështrim tjetër… Shpërthesë e motivuar . Kur poezia luan rol simbiozues dhe bashkëshoqërues gazmon shpirtin dhe “diagrama” e saj kërkon rritjen… Shkallinat ngjiten pa “këpucë takuese”, por me lehtesi dhe privilegj ngjitje..
    Zëri hapësiron sa e mban vesh oshëtimin etij dhe kupëza qiellore: “A vlej?!”
    N ë qiellin improvizues të kreaturës vetëtojnë 9 krijesa…

    Të dish ta jetosh jetën

    NENES SIME

    Vetëm një jetë pati nëna ime,
    Nëntë muaj me vete më mbajti… Nëntë muaj të tjera më mëkoi me gji.
    Tre vite të plota në krahët e saj të ngrohtë…
    Por tërë jetën në qenien e saj,
    Miresia vetë, ishte nëna ime. Kur ndodhi e përralla tregonte
    që gjumi ëmbël të më rrëmbente,
    kur të dëshpëruar sytë e mi lotonin,
    Dorë e saj më ledhatonte butësisht.
    Kur e lumtur isha e përsëri sytë më lotonin,
    njëqind herë ishte ajo për mua e lumtur.
    Kur rrugën ma pengonte dikush, përdore më merrte, ma tregonte udhën,
    Kur qetesi s’kisha, e s’më zinte gjumi,
    pranë më qendronte e ma qetësonte shpirtin.
    Kur shpesh në vetmi e njeri nuk kisha pranë,
    pa frymë e shqetësuar vinte,
    më gjallëronte fjala e saj.
    Kur e sëmurë isha dhe i lëshoja krahët,
    ilaç ish për mua e më shkonte zjarrmia.
    Nëse kush më lëndonte e më zhgënjente jeta,
    Këshilla e saj e vyer ma lehtësonte zemrën.
    Nëntë muaj më mbajti me vete,
    dhe nëntë të tjerë më mëkoi me gji,
    Tre vite në krahet e saj unë isha
    dhe deri në pikën e fundit të frymës
    isha në zemrën e nënës… Vetëm një jetë pati nëna ime, por diti plotësisht ta jetojë atë
    për mua, si Perëndi

    Tiranë, 21 mars 2011

    LERMËNI VETËM !….

    Lermëni këtu vetëm
    në folezën time.
    Sonte vitet ndahen e ndaj unë, ndanë oxhakut , qëndroj e përmalluar.
    Lermëni këtu vetëm,
    në folezën time,
    ndanë oxhakut, të përfytyroj
    për vitet e arratisura
    që mua këtu më lanë të harruar. Lermeni, o njërëz,
    këtu vetëm
    me tavolinën time të shtruar.
    me gotën ndër duar,
    të ngrë dollinë
    për shpirtin e trazuar.
    Ah ! …Vitet e mia,
    të mirët e jetës sime,
    si ikët një nga një, porsi zogj shtegtarë!
    Ikët për atje ,
    ku nga s’ktheheni më.
    Lermëni këtu të vetme me sytë e mi të kaftë
    pasionesh të përvëluara
    e të djegura,
    të kundroj oxhakun,
    tek e përpijnë flakët,
    si kundër vitet jetën time!
    26 dhjetor 2010

    LUMTURIMI I NJE PAPE

    Kaluan shumë vite, kur dikur,
    në Vatikan lajmi mori dhenë.
    Kemi një Papë!
    Turma entuziaste
    u mblodh në shesh, për të dëgjuar zërin e tij të mprehtë:
    “ Nëse gaboj,….Më korrigjoni!”
    Fjalët e para të një Pape,
    tek sapo i drejtohej nëj turme
    me mënyrën më të sinqërtë.
    Thjeshtësisht hyri në zemrat tona
    me fjalë të ndjera e magjike.
    Për mua, si të ishte kjo një ëndërr profetike,
    kur duart e tij
    buzët e mia puthën.
    Ndjeva një si shi
    rrënqethjesh
    në qenien time.
    Kjo ëndërr asqë mund të shijohej ndryshe,
    përveçse me sy hapur.
    &
    Sot përsëri Sheshi u mbush,
    Lumturimin e tij të proklamojë…
    Jeta e tij një mrekulli kishte qenë…
    A ka ngjarje më epokale për një gjigand…
    Portat e Kristos Ai hapi,
    E dritë e saj kudo u përhap,
    Ngrohtëia e saj pushtoi zemrat.
    Papritur….diku atje, mes turmës, pashë
    një vogëlush që diç Nënës i belbëzonte: “E di Nënë, pse Papa i kërrusur është?”
    “Mbi shpinën e tij
    të gjitha hallet e botës mban”.
    Befas nje dore e bute lëmon ballin
    e me sy depertues e vështron ëmbël.
    “Nënë!!” – shpërtheu me gas vogëlushi.-
    U shërova, Nënë !!Tashmë, i shëruar jam.
    Bekimin ma dha Papa… E ndiej në shpirt.

    Kishim prekur mrekullinë
    mrekullinë e një Pape.
    Vogelushit të bukur i ndryshoi rrjedhën e jetës…
    I çuditshëm ishte klithma gëzuar e tij,
    E ndjeva thëllësisht në ndërgjegje këtë mrekulli
    si të gjithë mbrekullitë e realizuar të një Pape..
    Tiranë, 01. 05.2011

    Trazim shpirti

    Dashuria ime u tret në harresë
    dhe shpirti, si vullkan i pashuar,
    fluturoi atje lart në një botë pa ndjenja,
    Atje, ku kishte mbetur vetëm një dëshirë,
    vetëm një dëshirë
    dhe një shpresë e paftuar.
    Një melodi e trishtë zuri vend
    në shpirtin tim,
    Loti që rrodhi nga syri i kësaj nate,
    në heshtje u fsheh nën mëndafsh.
    Dhe, kur buza belbëzoi emrin e tij,
    Puthja …. luleborë e përjetshme.
    Por, koha e pabesë vrapoi diku larg,
    Djalin ma fshehu mbi retë lozonjare,
    Valët e detit të trazuar
    Shpirtin tim gllabëruan.
    Si klithmë e Zgalemit të dëshpëruar.

    Tiranë, 7 qershor 2011

    Oh, ka frikë!…

    Dy fytyra ka Jeta, herë gaz, herë lot. Kam frike nga nata, se zgjat e zgjat shumë.
    Në ëndërr më shfaqet
    një djalë që s’e njoh.
    I ëmbël, i ëmbël shumë,
    sikur e dua, sikur më do.

    Kam frikë nga dashuria,
    se zgjat e zgjat shumë…
    Dua të jetë e shkurtër,
    pasi hipokrizinë shoqe ka.

    E në urrejtje kthehet shpesh…
    Kam frike nga lumturia,
    nuk dua e gjate të jetë.
    Se shoqe është me pabesinë,
    më pas fatkeqësia të ndjek.

    Oh, sa frikë nga sinqeriteti,
    s’ dua i tepërt të jetë.
    Gënjeshtrën ka në mes,
    më pas hidhërim do të ndjejë.
    Nuk dua mendimi
    Në pafundësi të zgjasë,
    me miqtë kontradiktë mos të kem,
    që, mos o Zot, takimi i sotëm,
    neser ndarje të jetë.
    Tiranë, 13 korrik 2011

    SEKRETET E MIA

    Po hesht, shtrati bosh, sekretet e mia aty fshihen,
    vetem unë i dëgjoj ato,
    dhe pëshpërima ndiej,
    Sy të shkruar në lotim
    Buzë lodruese pambarim,
    shoqëruar

    nga një e qeshur në infinit.
    Sekretet e mia pa zë
    valle hedhin mbi trupin tim
    dhe kur sinfonia pushon,
    Sekretet e mia
    struken, diku atje thellë,
    në serverin tim të memorjes.
    Heshtazi struken e të etura presin
    fjalën magjike të mbledhin

    çdo ditë,
    nga vështrim i hënës vezulluese.
    Ëndrrandrydhurat në sirtar
    nga melodia e sinfonisë jetësore
    dhe çmenduria e ritmit të zemrës,
    nga fëshfërima flladit të gjethit.
    Dhe pres…e pres..

    të m’i përçojnë në vesh
    ato fjalë shumë të dëshiruara, që i prita…i prita…

    dhe më s’i pres.
    Tiranë, 23 korrik 2011

    Dialog i ndjenjës

    Rrugës plot zhurmë të qytetit,
    Pa dashur u përplasëm,…
    “Mos je gjë i dehur?”
    “Joooo……………!!!
    Po te isha, do të thosha:
    “Sikur ne të dy ……!!!”
    “Mos je gjë i dehur?”
    “Joooo………!!!
    Po të isha do të thosha:
    Qe je e bukur…….!!”
    “Po çka këtu për të më vështruar?”
    “Po ja, kësaj radhe,
    mes nesh diçka ka ndryshuar” .

    Tiranë, 26 korrik 2011

    Në dasmën e Tetit

    Vargje të frymëzuara nga mitologjija

    Perëndesha e Detit, Teti.
    me Mbretin e Ftias, Pele, u martua,
    tërë Zotat u mblodhën së toku,
    Dhëndrin për ta uruar.
    Perëndia e Zjarrit, Hefest
    me një heshtë e një mburojë
    Peleun daroviti;
    Dy kuaj te pavdekshëm.
    Poseidoni dhuroi.
    Dasma me pranverën erdhi buzëgaz zymbyli çeli.
    Vera me kanistra peme praruar,
    Vjeshta topolake pirgje molle shtruar,
    Zëëmblat,vajzat Nerajdha.
    Këngën thurën, nusen zunë përdore;
    Kironi centar ishte në gosti,
    Akilin pa lindur ai lëvdon…
    Më pas Ganimedi nga amforat e artë nektarin e rrallë zbrazi, verën e Zotave,
    Perënditë u shtruan të hanin e të pinin,
    Të përkëdhelurin e Zeusit të qetë s’e linin.
    Harku i Erosit flokëverdhë, Çapkëni plot naze, i biri Afërditës,
    Me shigjeta dashurie çiftin përshëndeti.

    Tiranë, 30 korrik 2011

    Teti……………..Perëndesha e Detit. Peleu……………Mbreti i Ftias. Hefest………….Perëndia e Zjarrit.
    Poseidoni………Perëndia e Detit.
    Kironi centar…..Gjysmë njeri e gjysmë kalë.
    Ganimedi……….I përkëdheluri i Zeusit.
    Zeusi……………Perëndia e Olimpit.
    Akili……………I biri Tetit dhe Peleut.

    Përzgjedhja e Helenës së Trojës…

    Vargje te frymëzuara nga mitologjija Greke Helena e Spartës, bija e Tindarit,
    zëëmbël si tingulli i flautit.
    Bardhë si zambak, e bukur si Dielli,
    të pesëmbëdhjetat, sapo kish filluar,
    Mbretin Spartës, babain e Helenës,
    Gjumi s’e zinte e kishte mbërthyer nje telash…
    Cilin princ të zgjidhte për të bukurën Helenë!
    Akilin?…Që shpejt e me lavdi do të vdiste?
    Ajaksin,…të birin e Telamonit?
    Apo Diomedin.. , të birin e Tideut?
    Ndër princa që syrin Helens ia kishin vënë
    Ishte Patrokli, mik i Akilit…
    Menelau, vëllai i Agamemnonit,
    Odiseu, Mbret i Itakës,
    i mençur, i urtë dhe i zoti i gojës. Odiseu Tendarit një këshillë i dha:
    “Nëse nga telashi do të shpëtosh,
    Betim duhet të kërkosh nga pricat”.
    O Zeus! O, at o Mbret i Zotave!
    O Diell dhe ti, moj Hënë, Betohemi se miq do të mbetemi
    Me Tindarin, mbretin e Spartës,
    Dhe Menelaun, bashkëshortin e Helenes”.
    Me pas Tindari, babai princeshës,
    kur betimin mori nga Princat e rrallë,
    Atyre iu drejtua me dy fjalë:

    “O Princa kreshnikë, trima e fisnikë
    Të bukurës Helenë në dorë ia lë
    mes jush, princin e saj të zgjedhë”.
    Princesha e Spartës, Helena e Trojës, flokëverdha, si drita e Diellit,
    me të bardha veshur, si degë e lulëzuar, vështrimin e hutuar ndër princa e hodhi.
    Sytë e saj të bukur, ngjyrë deti,
    Princin Menelau të denjë për jetë zgjodhi.

    Tiranë, 2 gusht 2011

  72. Agron shele says:

    ARKITEKTURIMI I NJE VELLIMI TE RI POETIK

    VLORA KOZHANI UNIVERSITETI I PRISHTINES,
    PJESEMARRESE NE KONGRESIN E MADH NDERKOMBETAR “PEGASI” VITRINA

    “Profil hëne” NJE VELLIMNE TRI GJUHE….
    Karakteri universal i vleres…..

    Ideja thelbësore: “Brenda botës së vdekur, një botë e gjallë”gjetësi origjinale

    Tashmë flatrimet marrin hov, pasi shpirtrat njerëzorë kërkojnë të nxjerrin jashtë dufin e tyre, ndjenjë të bukuruar. Shpesh ndesh në pjekuri dhe profetizëm, por kjo ndodh te poezia e sferës intelektuale, ku rrugëtohet me një mendim të qartë, të tejpjekur; hapen korsi të reja dhe fillon një startim fluturimthfigurativ.
    Krijuesja Vlora Kozhani del para lexuesve me një vëllim premtues ”Profil hëne “ në rrugëtimin e saj poetik, pasi, në substratin e këtij vëllimi, ndesh me një varg të studiuar, të gjallë, të bleruar, me mendim të përçuar, duke arkitekturuar me spontaneitet këtë blerim natyror.
    Një stil krejt i veçantë të shprehuri dhe një trajtesë me një këndvështrim vetiak, të pandeshur te krijuesit e tjerë. Një precipitim i natyrshëm, pa u kujdesur se çfarë do të vijë më pas dhe forca e spontaneitetit, lirshmërisë sjell diçka të bukur, të beftë, të arrirë, përshtypëzuese… Ndihet te ky vëllim niveli kulturor, dija, pasi ka ide, kundërti, të cilat vendosen përballë me një analitikë, deduksion logjik dhe një psikoanalizë individuale.
    Vlora është një vrojtuese e të imtave në një proces, fenomen dhe, si e tillë, ajo “lodron” mes vargjeve, sjell mendimin e thellë dhe praninë e asaj, e cila kërkron të duket paksa dhe pastaj të zbulohet tërësisht nga lexuesi intelektual. Duhet evidentuar “platforma“ poetike, nisja dhe mbërritja në stacionin dëshirues, nëpërmjet një “befasie” përsjellëse emocionante, pa u nguruar.
    Vetë frymimi i prezencës njerëzore në një përvijim tentimi – eksperimentimi, përmes “dyshimit”, nxjerr në pah dhe lakuriqëzon realen … Është një mekanizëm i mprehtë që lëviz…
    Krijuesja përdor një figuracion simbolik, duke përshkallëzuar kundërtitë simbolike
    “ mall – akull”, ”flatrim i rrejshëm”, “mrekulli – zvarritje”, “gjelbërim- zvetnimi”,” kraharimi dhe konaku”, “bota lodër dhe reale”, me të cilën poetja lodron dhe vetë për të kuptuar thelbësisht lodrën dhe lodrimin e saj… Pra një “nivers mendimor në gjallim, në lëvizje.

    Idilizimi: vello e bardhë, horizonte ardhmërie asgjëkund në hapësirën sociale, uni protestant, interpretim roli fiktiv “lumturor”, trokim kalërimi, buzëqeshje shpirti në një buzënajë të gremisur, deshifrim i rrethit të qelqtë, dritat vrastare, të cilat s’ndriçojë qoshet…; brishtësia e elegancës, pigmente ngjyrore në paletën tënde, dallgët e fatit të thepisur, dekorim i buzëqeshjes , kuptim – tingëllimi, guri e gruri;
    rrugë të boshatisura për arsye,(mendim i fortësuar ), “të mos zhvesh petkun e gjelbër” e tjerë.

    Recetative dhe e kursyer Vlora në prezencën e poezisë me nota liriko – erotike , duke finalizuar këtë lirizëm me një derdhje të “mjaltë” dhe të ”përtypur” me mendësi ardhmërie, i parë në një këndvështrim tjetër, jo si sillet kjo poezi rëndom nga moshataret e saj …
    Ndesh dhe me një “mortalitet” të bukur, që, hera – herës, përcillet direkt, por në shumicën e rasteve me mesazhe “gjilpërahedhëse kurative, të cilët lënë efektin në “trupin “ e sakatosur e tërë sëmundëi të kohës që jeton dhe përjeton krijuesja e re.
    Raportet fjalë- zemër janë kryefjalësi dhe kallëzuesi të ecurisë dhe të analitikës.
    Duhet evidentuar se krijimi vjen si rrjedhojë e gjetjes spontane të fabulimit, rregullit të lindësisë së bukur dhe të shfaqes së pranisë me konturim.
    Ideja thelbësore: “Brenda botës së vdekur, një botë e gjallë” e bën vëllimin poetik “profil hëne” të Kozhanit të rilexohet dhe të pëlqehet.
    Mos mendo se jam e lumtur,çNën hijen e fletës tjetër… Një figurim i plotuar që evidenton dhe pahëzon “shkallën robëruese”, e thënë me një finesë figurative, duke përdorur një frazë gjethore… Prezenca e kësaj thënieje –simbolike tregon shkallën e fortë të arsyetimit dhe të zbulesës individuale.
    Thirrësi apelore e thënë bukur: “Se më mjaft, mbetëm të vonë!”, duke iu drejtuar “aliteracionalisht” Dorës së Fatit….
    Konceptimi i jetës si “Dallgë në turrje” është një mesazh i përmbledhur apelor për kujdes në ecje dhe hedhje të hapave me siguri të memnduar.
    Përdorimi i antitezës, prezenca dhe mosprezenca .. dhe diktimi i saj nëpërmjet figurimit shton “vellon” nusërore të vëllimit , duke u kombinuar
    me elementët e prezencës të poezisë psiko-logjike, e cila është nevojë kujtese në përditshmëmrinë dhe në dhënien e “tabletës” për kujdes.
    Pra poetja e re Vlora Kozhani, po starton me vëllimin “Profil hëne” në një larshmëri tematike dhe në një konkurrim të menduar me krijuesit e sentencës figurative , poezisë.
    Në këtë siparizim paraqitje nuk kemi ndërmend të paraqesim ndonjë mangësi reflekte, e cila me shkallën njohurore të krijueses do të eliminohen dhe peozia e saj do te marrë trajta më të përsosura paraqitjeje. E rëndësishme është talenti dhe vullneti i saj i latimit .
    Kristaq F. Shabani, I.W.A, W.P.S poet, shkrimtar, estet
    Gjirokastër, mars 2012

    NJE CIKEL POEZI NGA VLORA KOZHANI ,PRISHTINE ,KOSOVE

    Ku shkon velloja e bardhë..!

    Për ku je nisur!…
    Në çfarë dallgë jetësh po arratisesh?
    Ku çon hapin tënd…
    Për ku niset trupi yt i blerimtë…,
    po ku mbetet kujtimi i trishtë?
    Mos u habit!
    S’mund ta fshehësh një kujtim.

    Atë bukuri hyjnore,
    E mban ajo vello,
    Pse brenda nuk gjallon,…
    Si ta prenë buzëqeshjen e shpirtit!
    Mos!
    Do ta kesh vështirë,
    Do të luash rolin e lumturisë,
    I vetmi rol sa të jesh
    pushimin vetën në vdekje do ta gjesh.

    Sa vështirë, e rëndë, shkretë,
    Velloja e bardhë në rrugëtimin pa jetë!

    Fletë e gjelbër

    Mos mendo se jam e lumtur,
    Nën hijen e fletës tjetër,
    Mos kujto se ndjehem mirë,
    Në mungesë rrezesh dielli.

    Por as, kur më mbyt vapa,
    E më than tërësisht,
    Por, aq më pak, kur vjen vjeshta,
    E më shkul pa mëshirë.

    Unë jam e lumtur atëherë,
    Kur më ngroh rrezja e parë e mëngjesit,
    E pasdite të pushoj e qetë,
    E në mbrëmje të ëndërroj,
    E në mes meje të kalojë një pikë vese.

    Të hap sipërfaqen time,
    Të shtrihem tërësisht,
    Pa iu bërë tjetrit hije,
    Por vetëm në vendin tim.

    Endje me qëllim të paqëllimtë

    Ende duke u endur, në dallgët e fatit të thepisur,
    Buzëqeshje e varur murit, sa për dekorim,
    Duke pritur shikimin tënd,
    që dekorimit të buzëqeshjes t’i jap dhe kuptim.
    E të vazhdoj buzëqeshjen e aktruar si të kalosh ti,
    Pa ditur kush, pa e hetuar as ti.

    Endje me qëllim të paqëllimtë,
    Të të shoh ty,
    Vetëm për një çast,
    Pa hetuar,
    E shikimit tim mos t’i jap qëllim.

    Ende duke u endur,
    Duke mos gjetë prehje,
    Ndaloj veten, si të bija në skëterrë,
    E për çudi nuk fajësoj askënd.
    Histori e një dallëndysheje

    Shtegtare e përmallshme,
    Në kërkim të së ardhmes,
    Bisht i ndarë në dysh,
    Si një mendje e trazuar,
    Që s’ka një mendim.

    Në kaltërsitë e qiellit – det,
    Humbëtirë, pas skaje,
    Prapë synimet s’i tërheq,
    Të arrij zenitin e lartë.

    E vogël në qiellin e madh,
    E njomë në qiejt mijëra shekullorë,
    Dallëndyshe hy në këto hapësira me përvojë,
    E krahët s’guxojnë lodhje me njohë.

    Fluturo ndër erëra, valë resh të turbullëta,
    Lagështia mos të depërtojë,
    Sytë mos mbyll nga rrebeshet,
    Bëhu mbretëreshë e qiellit tënd!

    Histori e një dallëndysheje

    Shtegtare e përmallshme,
    Në kërkim të së ardhmes,
    Bisht i ndarë në dysh,
    Si një mendje e trazuar,
    Që s’ka një mendim.

    Në kaltërsitë e qiellit – det,
    Humbëtirë, pas skaje,
    Prapë synimet s’i tërheq,
    Të arrij zenitin e lartë.

    E vogël në qiellin e madh,
    E njomë në qiejt mijëra shekullorë,
    Dallëndyshe hy në këto hapësira me përvojë,
    E krahët s’guxojnë lodhje me njohë.

    Fluturo ndër erëra, valë resh të turbullëta,
    Lagështia mos të depërtojë,
    Sytë mos mbyll nga rrebeshet,
    Bëhu mbretëreshë e qiellit tënd!

    Më njeh historia

    E përvëluar në erëra të akullta u bëra,
    E leckosur në botë luksoze,
    E zverdhur nga oxhaqet e ngritura,
    E frymëzuar nga djepa të mbetur,
    E baltosur nga balta ime shekullore,
    Në ty dua të vdes,
    Toka ime arbërore.

    Dallëndyshja erdhi e shkoi,
    Mua këtu më la,
    Këtu më gjeti,

    E eshtra që lamë në dhe,
    Kush mbeti t’i vajtojë,
    Jo me lot e “kukama”,
    Por me pendë e të reja bërthama.

    Eca, siç kam ecur,
    Me gjoks ballë stuhisë,
    Erdha, prapë këtu jam,
    Siç isha, kur jam lindë.

    Më njeh historia,
    Se pa mua,
    ajo do të njohë veç varfërinë…

    Kontrast …

    Po të mos ishte errësira,
    S’do t’ia dinim rëndësinë dritës.
    Po të mos ishte i keqi,
    S’do ta vlerësonim të mirin.
    Po të mos ishte vdekja,
    S’ do t’ia dinim domethënien jetës.
    Po të mos ishte e shëmtuara,
    S’do ta njihnim të bukurën.
    Po të mos ishte urrejtja,
    S’do ta dinim mirësinë.
    Po të mos ishte e egra,
    S’do ta njihnim të butën.
    Po të mos kishte varfëri,
    S’do ta vlerësonim pasurinë.
    Po të mos ishte ferra në trëndafil,
    S’do ta njihnim gjëmbimim e tij.
    Po të mos ishte tjetri,
    S’do e dije se je ti.
    Po të mos ishte mëkati,
    S’do e dije mirëbërjen.
    Po të mos ishte tradhtari,
    S’do e njihje besnikun.
    Po të mos ishte e ngadalshmja,
    S’do e dije të shpejtën.
    Po të mos ishte mendja,
    S’do të dije asgjë!

    Ëndërr, zgjat…

    Më shoqëro ëndërr,
    Në vazhdimësi,
    Mos guxo të ndërprehesh, pa më pyetur,
    Qëndro me mua ,“mikja” ime,
    M’i rrëfe torturat e tua.

    Rob i ëndrrës, që se shoh dot,
    Në vegim shfaqesh,
    Pa fund ndërprehesh,
    Embëlsi të rrejshme më ushqe.

    E ke harram të më lësh,
    Shoqëro ditët e mia me shi,

    Ëndërr zgjat,
    deri sa të zgjatë dhimbja.

    Barkë ndjenjash

    Lumturi,
    Unë marinar i betuar,
    Në lundrime të përjetëshme njerëzore,
    Të kërkoj, jam hedhur të të gjej…
    Unë kapiten i një anije,
    Që do ta drejtoj, gjersa të mbërrij në port.

    Kam lënë vendin bosh për ty,
    S’e zë asnjë ndjenjë tjetër,
    Eja, shpejto, mos ngandalëso hapa,
    Barka ime dhe unë të kërkojmë,
    Në çdo anë të paanë të detit,
    Që na merr me valët e tij edhe pa dashje.

    Barkë ndjenjash të ndryshme,
    Të kacafytura shpesh mes vetes,
    Gëzim-hidhërim e anasjelltas,
    Pa heqë dorë të të gjejmë ty.

    Frymoj mes dyshimeve

    Dorë akull,
    Flokë shprishur,
    Fytyrë zbehur,
    Shikim turbulltë,
    Mungesë qartësie.

    Një kitarë lënë shkretë,
    Pa ditur kush e përdori,
    Është edhe telkëputur,
    Në pamundësi të melodiojë.
    Shtrati rrëmujë,
    Dysheme e përbaltosur,
    Tërasë pa rend krahuar,
    Dhe një kopsht i tharë,
    Pa ditur ç’ka ngjarë!
    Frymoj mes dyshimeve….

  73. Agron shele says:

    VIOLETA ALLMUÇA, POETE, SHKRIMTARE, STUDIUSE, TIRANE, ALBANIA

    PLEASE
    They tried to obey me
    that silence was true
    everlasting for everyone
    and for all the people,
    that the conclusions are universal
    like the moon fire in the sky,
    that the phantoms bear a likeness to themselves
    that the dimished seasons
    follow each other.
    My chemise with a map on the breast
    behind the magic motes forgot the pain
    sure in the last of tiresome the darkness.
    The chosen visible masks
    uncoloured unvoiced cameras without directors
    please kill that fearful silence
    which hardly wounds the human world.
    PROLOGUE
    Doubting for word
    I didn’t reveal the unuttering
    Now dead-calm knows to speak
    the word can’t be silent
    the life can’t be never bilow
    beeing first sea…
    SPACE
    The small pieces of walls
    ravaged from the breaking
    fall in the craziness of the dust
    Under the weight of tracks
    while the routes unravel
    the time sow itself in the lost ruins
    The broken walls are dieing away
    from falling down virus.

  74. Agron shele says:

    Gentiana Muhaxhiri

    Like in a game
    I drag life,
    But I love it.
    Every step I take I run
    and still
    I don’t cease loving it.
    I drag life,
    It drags me.
    Out of time
    One day the day will cry
    and the night will step on the night,
    one day the silence will speak,
    And the sun will seek sun.
    Then the dreams will wake up,
    the broken will be broken,
    again
    the madmen will remain madmen,
    It can’t be otherwise.

  75. Agron shele says:

    NDUE UKAJ, KOSOVE
    Biography
    Ndue Ukaj, a writer, publicist and literary critic and literary theorist, was born in 1977 in Kosova. He has conducted studies on Albanian literature and language at the Faculty of Philology at the University of Pristine, where he followed master. In Sweden, Ukaj has followed courses in Swedish language and culture. He was member of several editorials literary. He has also been editor of the magazine for art, culture and society “Identity” that was published in Pristina. Ukaj is included in several anthologies of poetry, in Albanian, and other languages. His poems and texts were translated into English, Romanian, Spanish and Italian.
    While the book “Godo is not coming”, won the national award “Azem Shkreli” for best book of poetry published in 2010 in Kosovo.
    He is the author of books of poetry and literary studies.
    Books in Albanian: “The Biblical Discourse in the Albanian Literature”, AIKD; Kosovo, 2004
    ‘The waterfall of metaphors’, M&B, Tirane, Albany, 2008
    Books in english, ”Ithaca of the word”, translated by Peter Tase, publishing by Lulu Entepress,USA 2010
    ”Godo is not coming” Lulu Enterprises, USA 2010
    Book in spanish: Godo no viene, Lulu Enterprises, USA, 2010
    Godo is not coming
    It is raining, the road from Ireland is unpassable
    The sea cannot be passed with small steps, on rainy nights
    When solitude is overwhelming you enjoy the earthquake cracks of the Earth
    When pain has no time even for scientific explanation.
    Godo is not coming, it is late, infected by the welcoming
    Sleeping comfortably, amongst both of our dreams.
    He is not coming, neither under the tree of life nor in the theatre of wonders,
    Under the sleep of expectation which your time doesn’t understand…our time.
    You are waiting, like the bride on the abandoned bed,
    Dreaming of him with open arms as he brings a sack full of dreams
    Extending your hands with softness, as in the beloved hair…relaxes there
    And prays to your dreams, intertwined through your tall fingers.
    Suddenly a bite freezes your body, your hand flies from the sack.
    Wiping your forehead you understand that Godo didn’t come, neither his enigmatic look.
    Nontheless you are not convinced that your dream entered in a sack.
    It was tied forever just like Godo’s arrival.
    Surprisingly passed on the other side of the furious river of words
    As you pass amongst the dreams full of wonders towards the guards of time
    That makes the noise of life in the dream of expectation.
    Nearby the time guards
    Foster the hope that Godo nevertheless will come.
    Godo is not coming, no…!
    You are crying, crying frantically until your tears have made a creek
    Between your cheeks and your continuous flow of tears.
    Where the heart beats are felt like the steps of the unknown
    In the gloomy night when grief is around the corner
    And even Godo could experience it on his hands and be thrown desperately.
    Godo Is Coming
    Stop crying continuously, Godo is coming
    The storm has stopped, the road from Ireland is open
    He has softened his turbulent vision and his sadness of Achilles
    Even the pain in his chest has healed.
    He is coming through the Tree of Life.
    Where you have created the nest of welcome
    With a swamp of wishes noosly tied.
    Godo is coming with the music of sea full of silence.
    Your welcome has given him courage,
    He is coming with the sack full of enigmas,
    Nearby the rotten Tree
    Where you wait to enter your shaking hands
    That were bitten by the irony of endless waiting.
    And the words that were changing their shape every morning.
    Your bulb does not trust time, neither for the waiting and Godo’s arrival.
    With the branches of tree designs the crown of victory. What a great joy.
    With reduced hopes until the lost confidence, dissolves the vision
    And is crossing the furious river without being recognized.
    Suddenly comes back.
    Sitting nearby a tree with your shining items
    Where the white lights swallow your emotionate vision.
    Where you are saving the nostalgia of reception. The heart’s step.
    Through the tired fingers are counting the theater of absurdities
    With naked aktors nearby which
    The spectators are spread through the meridians of death.
    While waiting for Godo.
    And the fear from the sneak on the rotten Tree,
    Which is whipping continuously.
    Therefore Godo is coming, your reception has made him courageous.
    Near the tree of life
    With the team of actors to build the theatre of salvation for you.
    And the time of reception to last until he comes.

  76. Agron shele says:

    Flora Peci, KOSOVA

    ZEMRA IME
    Zemra ime,
    objekt që nuk shihet,
    Por e ndjej kur pulson
    Në kraharor të dashurisë
    … më mundon, më torturon,
    Më degëdis n’shtëpi të mallkimit.
    Zemra ime,
    Objekt shumë i vockël.
    Por hapësirë e pa mat,
    Për dashuri njerëzore.
    MY HEART
    By Flora Peci
    MY HEART
    object that is not seen,
    But I feel the pulsing
    In the chest of love
    That worries me, tortures me,
    which devides at home’s curse.
    My heart,
    a very tiny object.
    But without being sized,
    For human love.Shiko më shumë
    Please …
    Do not speak any words of love which are gone,
    I don’t turn his head, by someone who has gone.
    … I am the sun that rises and you are the sun which sets
    Do not walk behind me to violate my shadow
    also prevents her now.
    You see I live and wake up at sunrise,
    the sun which sunsets,
    not damn the hell craving for a hug,
    I challenge and build the castle
    before you,
    I do not want anymore,
    to knock them without permission.
    Just enter in my dreams,
    imagined false love,
    flee away being cursed,
    go with the sun sunsets,
    I born with the sun of the new day.

  77. Agron shele says:

    Rezarta Pode Shkodra, ALBANIA

    …Të ikim
    nuk duam,
    të rrimë,
    kemi frikë…
    mes gjysmës,
    që vuan
    dhe gjysmës,
    tek ndrit…
    To leave….
    by REZARTA PODE , ALBANIA
    We dont’t want,
    To stay,
    We are afraid…
    Amid the half
    That suffers
    And the half
    As it brightens….
    Këshillim psikologjik
    Kur sytë të erren
    Dhe e bukura
    Me s’të josh
    Ruaje frymen për fjalën e mire…
    Sa here vetja s’të bindet
    E të duket
    Se çdo gjë qenka bosh,
    Ndryj në dhëmbë fjalën e shtirë…
    Kur zvarritur,
    Çuditesh përse ta pësosh,
    Mbetu fort në duart,
    Harro shpejt…
    Ngrihu në këmbë të mësosh…
    Psychological Advice
    When your eyes darken
    And the beauty
    Attracts you no more
    Hold your breath for the goo word…
    Every time your inner self does not obey you
    It seems to you that
    Everything is empty
    Lock up the feigned word…
    When dragged
    You wonder why does it happen to you
    Relying strongly in your hands
    Forget quickly

  78. Agron shele says:

    SEVEME FETIQI, GJERMANI

    SPIEGEL DER ERINNERUNGEN
    Die Zukunft kann nicht träumen
    wir träumen nach ihr
    besonders wenn die erinnernde Vergangenheit
    uns erzählt…
    Was wärst du,Kosova ,ohne Freiheit?
    Ohne dich ,Kosova,was wäre die Welt?
    (perktheu Ferdinand Laholli)
    THE MIRROR OF MEMORIES
    The future doesn’t dream
    we dream about the future
    when the past reminds
    us of every memory
    what would you be Kosova
    without freedom?
    what would the world
    be without you Kosova?
    E përktheu Doc.Dr.Sandra Schatz
    (mësimdhënëse e gjuhës angleze)
    VOR DEM BILD NR.6
    Aufmerksam stand ich vor den
    an den Wänden paradierenden Bildern
    deines Lebens
    wo jedes Bild
    eine einmalige Erfahrung
    des Opus deiner Gefühle
    war
    wären wir doch
    alle Maler gewesen
    hätten wir unserem Leben
    bestimmt nur glänzende
    helle Farben angezogen
    weiß
    weiß
    weiß
    stürben wir dann nicht
    vor Eintönigkeit
    des Leeren
    Weiß?
    Perktheu Ferdinand Laholli
    DIE SPUREN MEINER RÜCKKEHR
    Meine Träume,vollgepackt
    reisen kaotisch und ohne jegliche Kontrolle
    durch die Weiten des Lebens
    die sich dunklen Höhlen ähneln
    in denen sich wilde Tiere
    in kalten Winternächten verstecken
    sie reisen durch die Weiten des Lebens
    wo es keine Grenzen,Zollbeamte,Pässe
    und Identitäten gibt
    ohne Gewalt,Haftung oder einen Feind
    nur vollgepackt mit den Bildern
    meiner Sehnsucht auf der Hand
    sie steigen aus mit einem Gepäck
    voll Unsicherheit
    ich bin ein Kind
    meine Mutter eine Braut
    sie zündet ein Feuer Erinnerungen in mir
    hier als Beweis meiner Rückkehr
    sind meine Spuren geblieben
    meine Träume siegen
    ein Stein fällt auf sein Platz
    ich kehre zurück
    finde mich selbst
    auf verlassene Gleisen
    meine Wimpern schütteln Tränen aus
    das Kissen ist mein Zeuge
    der Schrei meines Kindes erweckt mich
    die Glocken geben
    einen neuen Tag bekannt
    doch mein Herz ist noch dunkel
    meine Träume spielen mit den Jahreszeiten
    Mühlheim,1997
    Perktheu Blerta Preteni
    Every trace of me…
    From SEVEME FETIQI
    1-Exile is not a dark cave
    where deleted exile
    to last only one winter
    Ender has his suitcase in hand
    travel in order without control
    towards visa no borders and customs
    computer or identity passport
    The following travel this dreams
    the goods under the armpit pictures
    down with the baggage of uncertain
    full of tattered heart
    I new child bride’s mother
    Fire sparking memories
    Hearth faded highlights
    homesick she smile
    warms my limbs sick
    asphalts from the metropolises
    weigh these beautiful dream
    My light spring abandoned
    cold stone falls from the heart
    weighs the near nook that sparked angry
    2.I beck aurora station
    find themselves in a lonely platform
    the eaves shook hot vices
    of my dry goods
    in my pads white witnesses
    wakes from sleep when my child oil
    Mylhajmit bells
    notify new day
    a sunbeam
    that tries to break rate
    with squirms on my chest
    dark cave of my heart
    where my dreams
    playing seasons.
    Mylhajm 1996
    perktheu Festim Rexhepi
    FROM LIVE
    1.Born
    I and Kosovo by grace born
    to seed that never have been increased
    we stay small by eating seed
    with white flags say goodbye sunrise
    how ever pain did not give bird arm
    2.Increase
    Are reduced Kosovo
    and are growing
    stealing
    purity of the air
    have donated
    dear eyes to sunlight
    have enclosed
    detesh gate
    are made
    river bed
    have affected
    dimmed late wells
    with fingers
    the breaking of the deceased
    have affected
    peaks of the Cape of Good Hope
    and are growing up to that day of freedom
    with verdure in the palm of our
    3. Old age
    On the backs of seagulls
    bees concern
    I throw the last dance
    The Kosovo time mplakur
    I roll like crazy
    in white hair
    in my skin wrinkled
    Bring a rose aroma
    soul will rejoice
    Day of Seagulls
    s your name will never forget
    imp from mahogany bastion
    in favor of the new era
    will write
    legend for you
    Even to Kosovo
    s certainly never will forget
    grandfather
    with white hair in face
    4.Death
    The Kosovo after death
    who will write
    epitaph on my grave
    Who will sow
    tissue and my gershetin
    we rock rock
    Who will be my arch
    world with joy and pain
    Sunday will be born
    a maid
    will celebrate it
    My deaths
    the cradle of eternity
    Kosovo
    my grandparents
    Peng left
    song to your youth
    not holy
    words of this night
    Dangle tale
    my grandparents
    in the silence of a love
    see you happy
    your freedom flourishes beautiful
    o my Kosovo
    born from grace
    Letter to my father
    from Brikena (my daughter)
    You are not dead
    but you’re not near me
    I miss you
    when I we cake up in the morning
    and when I play with kids
    I tire
    when I’m bored
    I want to kiss you in the face
    to feel you near me
    and I know you are alive
    to fall asleep
    as once in your chest
    when I’m sick
    I would like to hear your poems
    Last happiness
    with distributed
    hopes when I was child
    where wept tears to my delete i want
    and to find comfort
    warmth of your hands
    I lost
    meaning of love
    I not understand the laws of the distance
    I yearn only
    When I hear the name daddy
    in two opposite ways
    seek the guidance of my life
    and which station to let
    memories of the heart
    in the day I don’t know how to ask
    and I find you in despair
    in the night I dream you
    and I find you in the trick
    I Do not know why this happens
    adults have a been child ever or no
    I write this letter children heart
    my little hand to draw
    the sign of hello
    to touch you in the distance
    I want to tell dad
    I all I have
    only you do not have near
    Time the hostage in one night
    1.
    Darkening night
    Abandoned tonight
    the muted alone
    Silently curved
    I come to get you
    in hot lap
    tremor sparked fire
    closed in my ivory guace
    your sins to midnight
    Pearls of loneliness I
    The rank in the throat and make fun of
    the silence of the knees
    2.
    the time you leave me
    The river of my content
    not overturned, the clock monopolize
    lost ask the source of the river
    ah time you don’t have mercy
    not eye not heart
    even name
    night holds hostage in trap
    You crazy time
    awakens the like to dance
    flake as snow
    anxieties about the fire
    while my tired limbs
    Somewhere in a mountain crown
    plant new trees
    and you wake up and drowsily
    melt and rise
    hide and wrap
    tonight in my echo
    and leaky tear on the white dawn
    Seveme Fetiqi
    MALLI
    Erdha nga largesite
    me nje mall ne gji
    endrrat per ti pergezuar
    ne diten e e harresese
    asgje s kishte mbetur
    neper muret e vetmise
    perveq kornizes
    se verdhe te heshtjes
    femijte evegjel ishin rritur
    te rriturit ishin moshuar
    te moshuarit kishin vdekur
    as ne vater dru s ndizej
    flaka ajo flake e ngrohtesise
    ishte shuar
    hirin e shkela mu te pragu
    dhe prap
    korniza e verdhe e heshtjes
    pikturoi ne mua
    mallin qe me ende me vlon ne gji
    vehten nuk e njoha
    aty mu te pragu i shtepise —
    *
    Lengsel
    Jeg kom fra fjærn avstand
    med lengsel i hjertet
    For å feire drømmene
    på dagen av glemte minner
    Det er ingenting igjen
    i veggene av ensomhet
    Bortsett fra gull belagte rammer
    av taushet
    Små barn hadde blitt voksne
    voksne hadde blitt eldre
    gamle hadde dødd
    Veden i peisen brenner ikke lenger
    flammen som varmet hadde sluknet
    Der igjen ved terskelen,
    tråkket jeg på rester av aske
    Og igjen gull belagte rammer av stillhet
    Vekket i meg lengselen
    som fortsatt koker i brystet
    Jeg gjenkjente meg ikke.
    Igjen der jeg stod ved terskelen av huset.
    Poezia e Seveme Fetiqit e perkthyer ne norvegjisht
    Pasqyra e kujtimeve(SPIEGEL DER ERINNERUNGEN)
    Ardhmëria s di të ëndërrojë
    Ne e ëndërrojmë ardhmërinë
    Kur e kaluara në pasqyrë
    Kujtimet mund t i ngjallë
    Pa liri kush ishe Kosovë?
    Pa Ty Kosovë
    Cfarë do t ishte Bota?
    o Para pikturës
    Parakalova
    Para pikturave
    Të jetës sate
    Me lojën
    E shqetësimeve të mia
    Cdo pikturë rrëfeu
    Ngjyrën e ndjenjave tua
    Ah!Të kishim qenë
    Të gjithë piktor
    I kishim dhënë
    Ngjyrat e shndërritshme
    Jetës sonë
    Bardhë
    Bardhë
    Bardhë
    A s´do vdisnim
    Edhe atëherë
    Nga monotonia
    E bardhësisë së zbraztë

    Çdo gjurmë e imja…(EVERY TRACE OF ME….)
    1. Mërgimi nuk është shpellë e errtë
    ku fshihet mërgimtari
    për ta kaluar vetëm një dimër
    ëndërrat e tij kanë valixhe në dorë
    udhëtojnë në menyrë kaotike
    pa kontroll
    kah ska viza kufinj doganier
    as kompjuterë pasaportë identitet
    s ka policë as maltretime
    ska kthim mbrapa si armik e burgime
    udhëtojnë këto ëndërra
    me piktura malli nën sqetull
    plot zemrën lecka
    zbresin me bagazh të pasigurtë
    imazhesh te braktisura
    unë fëmij nëna e re nuse
    duke ndezur zjarrin e kujtimeve
    në krye të votrës
    ajo me buzëqeshje të përmalluar
    mi ngroh gjymtyrët e mërdhirë
    nga asfaltet e metropolove
    këtu cdo gjurmë e imja
    paska mbetur
    si dëshmi e kthimit tim
    nënë
    peshojnë këto ëndërra të bukura
    lehtë me pranverat e mia të braktisura
    guri i ftohtë bie nga zemra
    ulet këmbëkryq
    afër vatrës së ngjallur
    2.kthehem në stacionin mëngjesor
    gjej vetveten në peronin e vetmuar
    nga qepalla shkundi vesën e ngrohtë
    të mallit tim të zhuritur
    jastaku im është dëshmitar i bardhë
    kur më zgjon nga gjumi vaji i femijës tim
    kambanat e Mylhajmit
    lajmërojnë ditën e re
    një rreze dielli
    që mundohet ti thyej retë
    më përpëlitet në krahëror
    zemra ime shpellë e errtë
    ku ëndërrat e mia
    lozin stinët.
    Mylhajm 1996
    o NGA JETA (FROM LIVE)
    1.Lindja
    Une dhe Kosova
    nga hiri lindem
    koherat tona
    te plagosura
    i hodhem
    ne faren
    qe kurr me
    s do te mbije
    Ishim te vogla
    duke ngrene
    farat e dhembjeve tona
    Eshtrat e ngrire
    i lame te rreziten
    me pagjumesi
    plaget i lidhem dyfish
    me fasha
    tri here te pergjakura
    me flamuje te bardhe
    i pershendetem agimet
    megjithate
    dhembjet
    nuk ua dorezuam
    korbave krahelehte
    2.Rritja
    o
    Jemi zvogeluar Kosove
    e jemi rritur
    kemi vjedhur
    pastertine e qiellit
    kemi dhuruar
    syte e shtrenjte te diellit
    kemi hapur
    porta detesh
    jemi bere
    shtrat lumenjsh
    kemi prekur
    fundin e puseve te erresuar
    me gishterinjte
    e thyer e te vrare
    kemi prekur
    majet e Kepit te Shpreses se Mire
    e jemi rritur deri te dita e lirise
    me blerim ne pellembet tona
    3.Pleqëria
    o
    Mbi kurrizin e pulebardhave
    pendlat e shqetesimit
    po hedhin vallen e fundit
    Kosove
    kohe e mplakur
    po rrokulliset si e çmendur
    ne flokun e bardhe
    ne lekuren time te rrudhur
    sille nje arome trendafilash
    do ta gezosh shpirtin
    ne diten e pulebardhave
    emrin tend s do ta harroj kurre
    bastoni im nga mahagoni
    ne hirin e kohes se re
    do te shkruaje
    legjenden per ty
    Edhe ti Kosove
    sigurisht kurre s do ta harrosh
    gjyshin tend
    me flokun e bardhe ne balle
    4.Vdekja
    o
    E pas vdekjes Kosovë
    kush do të shkruaje
    epitafe mbi varrin tim
    kush do të mbjellë
    indin dhe gershetin tim
    në gurin shkembor
    kush do të ma shartojë
    dhëmbjen me gëzimet e botës
    Do te linde të dielën
    një vash e di
    do ti kremtojë ajo
    vdekjet e mia
    në djepin e përjetësisë
    Kosovë
    gjyshërit e mi
    e lanë peng
    këngën për rininë tënde,
    mos i shenjtëro
    fjalët e kesaj nate
    perkunde përrallën
    e gjyshërve te mi
    ne qetesine e nje dashurie
    shih je e gëzuar
    lulëzon në lirinë tënde të bukur
    o Kosova ime,
    e lindur nga hiri
    dhe nga eshtrat
    e dëshmorëve.

    o Nata e zërur peng në kohë (TIME THE HOSTAGE IN ONE NIGHT)
    1.
    Natë e errësuar
    sonte e braktisur
    e mbytur në vetmi
    në heshtje e gjunjëzuar
    unë vij të të marrë
    në prehër të ngrohtë
    e ti mi gllabëron
    drithërimat ndezur zjarr
    mi mbyll në guacë të fildishtë
    mëkatet tua të mesnatave
    unë perlat e pagjumësisë
    i rendis në gushë
    dhe tallem
    me heshtjen e gjunjëzuar
    2.
    në lumin e përmbajtjes sime
    ti më ik kohë
    zemrën ma lëviz
    monopatia e orës tënde
    a,h ti kohë s ke mëshirë
    as sy as zemër
    bile as emër…
    ma mban natën peng në kurth,
    ti kohë e cmendur,
    zgjon dëshira që vallëzojnë,
    si fjollë bore
    mbi zjarrin e anktheve,
    derisa gjymtyrët e mia të lodhura
    diku në një kurorë malesh
    mbjellin fidane të reja
    e ti zgjohesh dhe kotesh,
    shkrihesh dhe ngrihesh,
    fshehesh dhe mbështillesh
    sonte në jehonën time,
    si heshtje varri,
    loti im i lodhur në sy
    pikon mbi agimin e bardhë.

  79. Agron shele says:

    Mimoza Cufaj Rexhvelaj, ALBANIA

    I began my adventure
    I began my adventure
    the thought’s ship sails,
    in the frozen ocean,
    in the pacific ocean.
    The wave crashes through the wave’s castle,
    the shore welcomes drowned loves,
    the spirit burned in the wave’s drool…
    I turn round the poor globe,
    I explore the old planet in the universe,
    The world resounds!
    SOS! SOS!
    The quarrelsome hope howls,
    It’s my right to travel,
    for my sake.
    I began my adventure towards the universe,
    The angels run,
    to save,
    the earth planet.
    * * *
    E nisa aventurën,
    Anija e mendimit lundron
    ne Oqeanin e Ngrire…
    në Oqeanin Paqësor…
    në avujt hapësinor.
    Tallazi përplaset
    në kështjellë të tallazit.
    Bregu pret dashuri të mbytura.
    Shpirti shkrumohet në jargët e valëve….
    Rotullohem,
    rreth globit mjeran,
    eksploroj
    planetin e vjeter ne univers.
    Bota ushton!
    SOS! SOS!
    Shpresa grindavece uluret:
    KAM TË DREJTË TË JETOJ
    PËR QEJFIN TIM!

  80. Agron shele says:

    BILALL MALIQI., LUGU I PRESHEVES

    MEETING WITH THE DREAM
    1.
    In this lonely night, I fight with forgetfulness
    I speak freely with almost melted candle
    Distance between us was thrust like landmark stones
    You and me built a monument to the silence
    After the consumed lamp/candle, the dream smelt gas
    Muses somewhere tousle spirit, inspiration
    Angels are negotiating for our love
    To break the wall of murderous silence
    During the dream meeting in its scene
    Red pain sprinkled the fabulous legend
    Annals of love will meet you and me
    And the groans will be engraved on the three painful stones
    2.
    Memory now turned into the fervid longing
    That is sweaty and tired from suffering for You
    Plenty of wet kisses are leaking like river
    And the curse of the viper time, we threw it into the abyss
    Beyond faith slipped the word that hurts the soul
    You changed the shadow and thread of the damned weather
    Muses wet inscrutably the poet’s inspiration
    The guitar’s wires are accorded with the sound of pain
    The dream walks me on into the bright caves
    Together with the unfinished song for you
    The clots of hope are squeezed in spirit’s place
    Tear drops drench now the fragile love.
    Translated by Nexhat AGUSHI, prof

  81. Agron shele says:

    Flutura Maçi TIRANA, ALBANIA

    MY PASSPORT

    Money can reach everything
    I don’t know why this phrase kill me
    another passport I have
    ART and less fascination…
    PASAPORTA IME
    Paraja arrin gjithçka…
    Nuk di pse me vret kjo shprehje…
    Pasaportë tjetër unë kam:
    Artin dhe pak Magjepsje…

  82. Agron shele says:

    BRIKENA SMAJLI SHKODRA , ALBANIA

    Pain holds the Ashes
    By BRIKENA SMAJLI
    Pain holds the ashes of its fire,
    Pain is life,
    Bent shoulders of an old wife,
    Fingers folded behind.
    Pain is fire,
    Pain, funeral pyre,
    A whisper’s caress
    That bestows no solace.
    Pain is destruction
    Pain, corpse in its socket,
    Gaping mouth of a witch in its pocket,
    Pain is a drop.
    Pain is the icy tide
    Of a liquidless sea
    Pain is… lament.
    [Dhimbja ka hirin, from the volume "Të fundit vdesin ulkonjat", Shkodra: At Gjergj Fishta, 1997, p. 29. Translated from the Albanian by Robert Elsie]
    Tear
    The curse of rivers
    Has seized me,
    It is cold on the road,
    My legs are drenched with water,
    But, when souls weep,
    Their shadows shiver in ponds
    And grow long.
    Mythical beasts
    Float in caverns,
    The flame of the candle quivers alone
    And kisses the stalagmites
    Of the soul…
    [Lot, from the volume Të fundit vdesin ulkonjat, Shkodra: At Gjergj Fishta, 1997, p. 30. Translated from the Albanian by Robert Elsie]
    Pain holds the Ashes
    Pain holds the ashes of its fire,
    Pain is life,
    Bent shoulders of an old wife,
    Fingers folded behind.
    Pain is fire,
    Pain, funeral pyre,
    A whisper’s caress
    That bestows no solace.
    Pain is destruction
    Pain, corpse in its socket,
    Gaping mouth of a witch in its pocket,
    Pain is a drop.
    Pain is the icy tide
    Of a liquidless sea
    Pain is… lament.
    [Dhimbja ka hirin, from the volume Të fundit vdesin ulkonjat, Shkodra: At Gjergj Fishta, 1997, p. 29. Translated from the Albanian by Robert Elsie]
    Tear
    The curse of rivers
    Has seized me,
    It is cold on the road,
    My legs are drenched with water,
    But, when souls weep,
    Their shadows shiver in ponds
    And grow long.
    Mythical beasts
    Float in caverns,
    The flame of the candle quivers alone
    And kisses the stalagmites
    Of the soul…
    [Lot, from the volume Të fundit vdesin ulkonjat, Shkodra: At Gjergj Fishta, 1997, p. 30. Translated from the Albanian by Robert Elsie]

  83. Agron shele says:

    Të shtunën, më 29 shtator 2012, ora 10.00 – 14.00
    Në Universitetin “Vitrina”, Tiranë, kryeqytetin e Shqipërisë, do të mbahet evenimenti “100 mijë Poetë për Ndryshimin”, drejtuar nga Kristaq . F Shabani IWA; WPS , Agron Shele IWA; WPS, Kozeta Zavalani W.P.S. Eventi do të organizohet nga Unioni i Shkrimtarëve dhe Artistëve Shqiptarë – Fondacioni “Banka e Ideve”, Lidhja Ndërkombëtare e Poetëve Shkrimtarëve dhe Artistëve “Pegasi” Albania dhe Fondacioni “Vitrina”.
    Pjesëmarrës do të jenë figura të shquara krijuese të letërsisë nga Lidhja Ndërkombëtare e Poetëve Shkrimtarëve dhe Artistëve “Pegasi” Albania e Shoqata “Familja dhe Media-Fuqia për Ndryshim” me temën “Për një Shqipëri Ndryshe”.
    Ne, si poetë, kemi shumë punë për të bërë në rrugen tonë me mjetet tona të prodhimit dhe krijimit, që i përshtaten nevojës e sfidës për ndryshim. Duke parë se bota ka hyrë në një krizë të rëndë ekonomike me pasoja të rënda në jetën njerëzore, uljen e nivelit jetik dhe gjymtymin e miliona njerëzve dhe shumë të tjerëve, që janë shumë të varfër për shkak të pranisë së korrupsionit dhe politikave joefikase, të ndjekura në favor të disave dhe jo të shumicës, gjoja stimuluese të reformave demokratike, e cila është parë me sytë e njerkës, jo duke i dhënë prioritet inteligjencës, diturisë e profesionalizmit, por militantizmit, përdorimit të nepotizmit, të nihilizmit të gjeneratave të mëparshme…jeta jonë duhet të ndryshojë! Ndaj krijimtaria jonë duhet të jetë ndryshimi, për një jetë më të mirë!
    Merrni pjesë me krijimet tuaja, në mbështetje të “100 mijë Poetëve për Ndryshim” duke hyrë në rrjetin e poetëve, me përfaqësues krijues nga vende të ndryshme të botës.

    Saturday, September 29, 2012 at 10.00 – 14.00,
    In “VITRINA” UNIVERSITY, TIRANA, the capital of Albania, will be held the event “100 Thousand Poets for Change” lead by KRISTQ f SHABANI IWA; WPS , AGRON SHELE IWA; WPS, KOZETA ZAVALANI W.P.S. The event will be organized by the Albanian Union of Writers and Artists – “Bank of Ideas” Foundation, LNPSHA “Pegasi” and “Vitrina” Foundation.
    Participating are the most eminent literary figures of LNPSHA “Pegasi” Albania and Association “Family and Media-The Power for Change” with the topic “For a different Albania”
    We, as poets, have much work to do in our own current means of production & creation which fit this criteria of a need for challenge & change. Seeing that the world has entered a severe economic crisis with serious consequences on human life, decrease in the level of the quality of life, increase of poverty, due to the presence of corruption and inefficient policies in favor of a few people and not the majority, which is seen through the eyes of the stepmother, thus ignoring the democratic format, not giving priority to intelligence and erudition, professionalism, but militancy, the use of nepotism, the nihilism of the previous generations …our life should change! Therefore, our creativity needs to be change, for a better life!
    You can participate with your creations, in support of the “100 thousands Poets for Change”, by signing in the network of poets from all around the world.
    Our site http://www.banka-ideve.com e-mail: banka_ideve@yahoo.com ose info@banka-ideve.com,

  84. Agron shele says:

    LAURETA ROSHI, SARANDA, ALBANIA

    .. moments suspended
    by Laureta Roshi
    For a woman with eyes in the air
    Draws light laughter of children
    wind plays in the breaking of guitar wire
    of the strand of grass falls from the nest of old ..
    for a woman with eyes in the air
    opens new white couch as joy
    limb tremor
    ecstasy on green pine minutes ..
    For a woman with eyes in the air
    last day as a paper boat
    sequence in the river of forgetfulness
    flourishes
    bukevilja on open port
    For a woman with eyes in the air
    unknown husband and wife topple walls
    fear of loneliness and the power of joy
    children’s grandparents names were put
    World steam flood recreation
    Poezi nga Laureta Roshi,Sarandë,Albania
    Online me Zeusin
    Bota luhatet nën avuj mëngjesi
    Avujt zbresin nga Olimpi.
    Mëngjesi ka fytyrën e tim biri,
    Dhe aromë n e Zeusit…
    Mbrëmë unë fjeta me Zeusin..
    Më saktë u zgjova me Zeusin në shkallë të mermerta pasioni,
    Ndërsa ujëra dritash përmbytnin minutat…
    Pasioni kapërthen trupat tanë
    qendra e botë s’ është gjoksi im
    busulla regëtin në mençurinë e tij.
    Ha haaaaaaa. Zeusi im
    Çuditërisht ka aromë gruri
    Te gropëza e supit i flenë erërat e detit.
    Juga ime paqëtohet në përkëdheljen e burrit.
    Dhe vishem me ngjyrat e qeshura të ditës.
    E portokallta shkrihet në të gjelbërtën e syve të tij..
    * *
    Shtëpia me kangjellat e gjelbërta,
    ku takohen dhe miqësohen erërat e ishujve,
    dhe dritaret e drunjta e të gjelbërta,
    hyrjet me shkallë prej valëve të detit
    deri te muret me ikonat e vjetra,
    ku Gjon gojarti apo ioanis pagëzori flirton
    me buzët lutëse…
    Shtëpia e gjelbër,
    Del nga kujtesa e peshqve,
    Lazdrohet si rrezja në valët e Jonit
    Vajza të panjohura i dhurojnë Zeusit tim
    Iriqë deti, si ngërçe ndjesish të fshehta,
    I shoh si Herë hakmarrëse dhe i paqtoj në ikje.
    Zeusi im thotë, se kam lëkurë si qumështi
    aroma e ime i rikthen kuzhinën me erëza.
    Gjyshen me gërsheta dhe vrapimin e lirë nëpër fushë.
    Unë i thëthij të gjelbërtën e butë të syve dhe zhytem në
    Gjoksin e ngrohtë,
    harrohem, aty…
    Qetë s’ia bie mbi trupa,
    Zeusi im merr formën e shigjetarit,
    dhimbja ndjellëse,
    Ngërthen habitshëm me ngjyrat e verës.
    Gugatjet bien si kopsa të kuqe fustani,
    rrokullisen në mermerin e germave
    dhe falen në këmbët e shenjtit të lënë në errësirë.
    Zeusi im thotë, se kam sistem të ndryshëm nga Olimpi
    i rremë.
    Unë i gëzohem nanurisjes mbi vale..

    Qyteti im
    Vij malluar
    Në rrugët e tua njoh vetëm aromën e ajrit
    Të reja janë fytyrat e kalimtarëve
    Të reja ngjyrat në muret e pallateve..
    Brishtohen krahët e lirisë larg teje
    Qyteti im..
    Dhe ëndërra përherë më afron kthim..
    Tani Gjanica rrjedh në shtratin
    edhe më të ngushtë
    Luledele s ka në brigje,
    Të panjohura janë fytyrat në rrugë
    Dhe muret janë lartësuar në rrugicën e fëmijërisë.
    Qyteti im, qytet udhëkryqesh
    Kryqëzohen kujtimet, vitet
    Ngado të nisesh në një tjetër udhëkryq mbërrin
    Një tjetër zgjedhje, një tjetër stinë..
    Në ikjen time marroke përherë një kthim
    Në udhëkryqin më të parë: drejt qytetit tim.
    Fle fëmija..
    Fle fëmija im,
    Me cicën në buzë
    Fle e qeshet në gjumë.
    Fëmija im I bukur
    Ka ngazëllimin për frymë
    Fytyrën e dashurisë mbart
    Fëmija im..
    Të ardhur..
    Ardhacakë mbetëm nga andej
    Ku të vrarët I fshehën
    Fshehja pikëllimin na la në fytyrë.
    Në atë vend ku ujërat gurgullojnë
    Fle shpirti I atyre që I vranë
    I vranë ashtu vrap, pa faj
    Të mbledhur në trungun e madh
    Nuk kishin armë.
    Nuk donin armë ndaj dhe I vranë
    Dhe loti I gjyshes sime nuk u tha
    Pa atë, pa vëlla..
    Të ardhur mbetëm nga larg,
    Atje një brengë me mall
    Këtu në jetë të pafaj.
    Milingonat e fëmijërisë
    Kur uria ngacmon
    Dëshiroj një tavolinë të drunjtë
    Të drekoj me milingonat sfiduese.
    Larg hapit të policit fytyrëvrarë.
    Nëna ime zgjat trastën e ushqimeve
    Polici ka duar të mëdha, thërmon c gjen
    Nëna im hesht, prêt në rradhë
    Milingonat mbi këpucën e policit..
    Pastaj përtej dritares me hekura
    Vazhdojnë rrugën vargan..
    Dielli qeshet tani,
    S ka polic
    As tavolinë të drunjtë
    ka liri dhe milingonat e fëmijërisë.
    larg tani..
    Larg tani, ne kufirin e dy boteve
    ne trup heshtja fermenton dheun
    mbi brengat jetuar qelive,
    ku gjakun nena jote shnderron
    ne buken dhe cigaret e muajit..
    atje dikur pas hekurave…
    Kujtimi yt frymon ne kremastare
    rroba vdektari me fije jete
    e me kopsa sy mbyllese
    e Dajana jote peshperit
    kaq i madh je babi im!
    Kemishat gjigante nuk flasin..
    Ti i vogli shtepise..
    atje mes dy boteve..
    andej erresire
    ketej tretje ne humbetire..
    …kohe pikuese
    Per nje grua me shikimin ne ajer
    drita vizaton qeshjen e femijes
    era luan ne telin e keputur te kitares
    e fija e barit bie nga foleja e vjeter..
    per nje grua me shikimin ne ajer
    hapet reja e bardhe si shtrat gezimi
    gugasin aty dridhje gjymtyresh
    minuta ekstaze mbi pishen gjelberuese..
    Per nje grua me shikimin ne ajer
    dita e shkuar si varke letre
    rend ne lumin e harreses
    dhe cel
    bukevilja mbi porten e hapur
    Per nje grua me shikimin ne ajer
    buirri dhe gruaja e panjohur rrezojne mure
    nga frika e vetmise dhe fuqia e gezimit
    femijeve u vene emrat e gjysherve
    Bota rrekllehet ne avuj rikrijimi

  85. Agron shele says:

    NIAZI RAMADANI,PRISHTINA,KOSOVO

    DILEMA
    Të gjindos
    se rri varur
    me lak në fyt
    që nuk të le
    as të vdesësh
    as të jetosh.
    Ujqit ulërojnë
    mbi zemrat e thyera
    bien në angështi
    ato zëra të pashterur
    klithin e ngjallin
    dilemë.
    DILEMMA
    It whacks
    As hanging on
    Looped round the throat
    That allows not
    To die nor
    To live either
    Wolves wailing
    On the broken hearts
    Falls on the stinginess
    Those unexhausted voices
    Yells and revives
    Dilemma.
    Ardhja e vjeshtës
    Malit i ranë gjethet
    Nga frymë e mirë
    Imazh i përtërirë
    Zogjt shtegtarë ikën
    Para mëngjeseve me vesë
    S’u fsheh një lejlek
    Në gushën e lumit
    T’i rrijë shelgut pranë
    E vjen shiu ngadalë
    E del bujkun në arë
    Hedhë farë
    Vjeshta: mallëngjimi im
    Hambari i përtërirë
    Në rigat e shiut të mirë
    The Autumn`s Coming
    Leafs fell from the mountain
    Due to a good wind
    A revived image
    The roving birds has gone
    Before the dewed mornings
    A stork didn`t hide
    Inside the rivers’ neck
    Standing close to the willow
    Slowly comes the rain
    The farmer shows up on the field
    Throws the seed
    Autumn: my sentiment
    The revived granary
    Of trickles of a good rain.
    Undiscriminated
    One evening in Tirana
    beside Lana
    I it
    with a dry fire
    with all that love and commodity
    Albania
    flautën poetry.
    Even I was asleep
    Chatting quenched
    late at night
    after all this
    No separation.
    Mos diskriminim
    Një natë në Tiranë
    Pranë Lanës
    Isha unë
    Me zjarrin shteritur
    Gjithë atë dashuri e rehati
    Shqipëri
    Flautën poezi.
    Veçse edhe në gjumë
    Llafosjet fanisnin
    Natën vonë
    Pas gjithë kësaj
    Ndarje, nuk ka.
    Unë nuk jam si ti
    Unë nuk jam si ti
    As ti nuk je si unë
    Unë nuk jam si ti
    Nga mosdija nuk të humba
    As nga harrimi
    Unë nuk jam si ti
    e çmendur pas asgjësë
    Unë nuk jam si ti
    E llastuar e hutuar
    Unë nuk jam si ti
    ta harroj edhe dheun
    Unë nuk jam si ti
    e çmendur pas dheut të huaj
    Unë e ti jemi dy botëra
    që duam ta bëjmë një

    Një jetë e tërë
    prore më troket në derë
    Një det një tokë një qiell
    Në dorën time bien
    Në ëndërr në vaj në gëzime
    Ti prore je me mua
    Je zjarr i zemrës sime
    Deri në amshim
    sytë e tu janë sytë e mi
    më shikon – të shikojë
    ne shikojmë jetën me një palë sy.
    I am not like you
    I am not like you
    Nor you are like me
    I am not like you
    Due to ignorance, haven`t lost you
    Or forgetfulness
    I am not like you
    Crazy about nothingness
    I am not like you
    Spoiled, confused
    I am not like you
    To forget even the earth
    I am not like you
    Crazy about foreign land
    Me and you are two worlds
    That wants to make one only

    An entire life
    On the door knocks continually
    A sea, a land, a sky
    Falls on my hand
    On dreams, cry, happiness
    You are with me continually
    You are my heart`s fire
    Until eternity
    Your eyes are my eyes
    You’re looking at me – I`m looking at you
    The world, both looking with a pair of eyes..
    VALA WAVES
    Wave faces rocks
    edge of the craggy
    raises the ravages
    vertices moments
    Wave wave
    had tenderness
    hugs the shore
    turns into love
    Twist
    rrymohen (streams)
    play as a child
    Revolves around
    troubled
    Beaten
    collide
    with envy.
    Valët
    Vala faqon gurët
    Cepin e thepisur
    Ngjall rrënimet
    Kulmon momentet
    Valë Valë
    Butësisht
    Qafon bregun
    Kthen në dashuri
    Përdridhen
    Rrymohen
    Luajnë si fëmij
    Sillen rrotull
    Trazueshëm
    Të mundura
    Prapsueshëm
    Me zili.

  86. Agron shele says:

    JONA MERJO ,TIRANA, ALBANIA
    Those who wait
    Tell me about the rice field and the midnight in it
    Where only the song of those who wait is heard
    They carry on the sunset’s shoulders their love for the plant
    Tell me about the woman’s eyes, that bathed a baby yesterday
    The same eyes that today send me toward a man
    And the gaze of two times pushes me to walk to the grass
    tell me about those who wait, if they were blind…

  87. Agron shele says:

    KLODIANA KULLOLLI

    Qielli qante me shkas

    Qielli u murr, lumi u mbars
    Shiu retë ndoqi nga pas.
    Qielli qante me shkas.

    Dega u zhvesh, rruga u zbras,
    Hëna u mbyll në kafaz.
    Qielli qante me shkas.

    Rruga e shkretë, nata maraz,
    Djali shkoi, vajzën la pas.
    Qielli qante me shkas.

    M’i mbyll sytë më dashuri
    Veç ne i përkasim këtij çasti
    Veç ne. Unë dhe ti.
    Afrohu! Puthmë buzët, flokët
    Dhe m’i mbyll sytë me dashuri.

    Ta themi mes nesh
    Ta themi mes nesh
    Nuk ditëm
    Kohën ta vinim në peshë.
    Për mall pa vlerë e shitëm
    Dhimbjen njëri-tjetrit
    Ia bëmë peshqesh.
    Nuk ditëm të duhemi
    Ta themi mes nesh.

    Pikëtakimi

    Pikëtakimi lëmë poezinë
    Që na mësoi si rriten shpirtrat
    Si lulet e egra në pranverë.

    Sa hir kish dor’e saj!

    E sillte atë dorë plot hir
    Mbi flokë derdhur xhevahire
    Me atë kurmin erëmirë
    Mbi shtat hedhur kaq shumë hire.

    Me atë hapin e shkujdesur
    Posi një flutur krahëlehtë
    Dhe pik’e lotit mbi qerpikë
    Si pikë vese përmbi fletë.

    Me një buzëqeshje yjet ndizte
    Çfarë kish kuptim pasandaj?!
    Ajo ish veç një rreze drite
    Sa hir që kish dor’ e saj!

    Pa ty

    Në vetmi i numërova
    Gjethet që ranë
    Pikat e shiut
    Në vetmi.
    Dhe kur çelën sythat…
    Ditët,
    Gëzimet
    Që kaluam të dy
    S’i numërova
    Tani që lotët më bien ndër sy
    I numëroj
    Pa ty.

    Portret

    Mundohem të krijoj portretin tënd
    Me çaste puthjesh-buzët e tua.
    Me horizonte ëmbëlsish-sytë
    Me magji prekjesh-duart
    Me fole ëndrrash –qerpikët.
    Flokët me…
    Me çfarë s’po di.
    Në këtë portret kërkoj
    Atë çka mbeti nga ti.

    O çast ndalu!

    I thuaj kohës të ndalet!
    O çast!
    O çast!
    Ndalu !
    Të t’i mbuloj buzët me puthje
    E trupin me ledhatime.

    Sa keq…

    U zverdhën gjethet
    E ranë
    Sa keq…
    Trishtim i bukur
    Që vret
    Për dreq!

    Pa këtë trishtim

    Dielli e theu poçin e kristaltë
    Nuk na duhet asnjë thërrmijë
    Prej kësaj dite.
    Mos u shih në pasqyrën e dhimbjes
    Ajo është veç
    Një imazh i rremë
    I trishtimit tënd të sotshëm.
    Do të të duhen shumë
    Të harrosh
    Edhe një tjetër dhimbje.
    Atëherë do të jesh bërë
    Edhe më e bukur
    Në një tjetër ditë
    Pa këtë trishtim.

    Nuk jam siç isha dje

    Jam më pak sot
    Në numurin e ditëve të mbetura
    Në ëndrrat për një të nesërmë më të bukur
    Në iluzionet vajzërore.

    Sot jam më shumë
    Në numurin e thinjave
    Të rrudhave të shtuara në fytyrë
    Të trishtimeve të mbledhura
    Dhe të një zemre më fisnike
    Ku dashuria për ju
    Të dashurit e mi
    Është më e madhe.

    Sa herë pa…

    Sa herë pa frymën tënde
    Humbas
    Nuk di se ku
    Dhe s’jam as unë
    Kur ti nuk je.
    Pa drithërimën tënde
    Të heshtur
    Heshtjes sime
    S’di ku t’i fshihem.
    Kjo më tmerron
    Kam frikë
    Besomë !

    Sa herë pa sytë e tu
    Drita më shuhet
    Terri më mbulon ndër shpirt
    Ndër sy.
    Kam frikë
    Besomë
    Kam frikë sa më s’thuhet
    Besomë kam frikë.
    Kam frikë pa ty.

    Sa herë pa zërin tënd
    Vetmia më shurdhon
    I shurdhër, i verbër mbetem
    Sa herë…
    Oh sa herë kjo mungesë më trishton

    Pa frymën tënde…
    Pa sytë e ty…
    Pa zërin tënd…
    Tretem
    Sa herë…!

    Pa yj

    Zgjas dorën të prek yjet
    Dhe verboj natën.

    Shëtisja me ty

    Ecja pyllit vjeshtarak
    Gjethet binin dy nga dy
    Mëngjes. Ti s’ishe atje
    Por unë shëtisja me ty.

    Pa të tjerët

    Hapa të ngadaltë
    Mbi një rrugicë në Shkup
    Hëna unazë në gishtin tim të vogël
    Pa të tjerët , pa të tjerët
    Vec me të zezën e natës puthur.

    Pritje

    Lumi pret shiun
    Unë pres lumin
    Me gishta të vegjël.

    Xixëllonjat u endën larg…shumë larg
    E humbën yjtë rrugën për në qiell
    ndamë të zezën nga nata, por nata iku
    në erën e vjeshtës lamë psherëtimat
    Aromën e shiut dhe këmbanat e një qyteti
    Lidhëm nyje në qiell, stacioni i fundit
    Ikja është ikje dhe në ëndërr
    Tashmë hirin trazojmë me gishta.

    Le të vijë deti

    Le të vijë deti
    Le të vijë deti
    Të marrë shiun
    Këmbanat që bien
    Aromën e brugave
    Le të marrë
    Minutat që zgjaten.
    Le të vijë deti
    Le të vijë deti
    Dhe unë të fle me natën.

    Nuk ka më stacione

    Nuk ka më stacione
    Për duart e bardha
    Për duart e vogla
    Pëe duart ndër duar
    Për buzët që puthën duart.

    Edhe ikjet kanë vlerë

    Ti do të ikësh, do më harrosh
    Ika dhimbje pas do lerë
    Herët a vonë do të mësosh
    Se dhe ikjet kanë vlerë.

    Rrëqethje

    Rend pas syve të tu vështrimi im
    Rëndon casti I pritjes. Oh, cast!
    Është ky cast sa gjithë jeta e mbetur
    Qoftë I fundit, përjetësi për mua
    Ethshëm t’I përgjërohem atij shikimi
    Tkurrem, zvogëlohem përpara tij
    Humbas, nuk jam më unë
    Jam gjethe vjeshte, pikë shiu, tingull këmbane
    Erë , murrlan, stuhi…jam furtunë.

    S’ka

    Ska më psherëtima
    Ka vec heshtje
    S’ka më dashuri!

    Fjali mungesore
    Unë, pishë e thyer
    Pa kurorë agimesh.
    Ti , rojtar pyjesh
    Pa ndërrime stinësh.
    *
    Prekja jote mbi lëkurën time
    Mesazh i pashkruar.
    *
    Do të lutem
    Për një shi harrimesh
    Mbi hirin e shpirtit tim.
    *
    Ti e zhveshe dashurinë
    Prej trupit tim
    Mëndafshin e saj
    e vare mbi kaktus.
    *
    Mbi një pikë loti,
    kalëruar
    Larg prej syve të mi
    Prej dhimbjes larg
    Si një i vdekur
    Prej varrit të tij.
    *
    Jam tek ti
    Sic nuk do të mund
    Të jem kurrë
    Buzëetur
    Për dhimbjen
    E kafshimit tënd.

    *

    Në degën e parë do var xhaketën
    Këpucët në trungun e pemës
    Degë pas dege fustanin, këmishën
    Në majë, fruti i Evës.

    *
    Asgjë nuk zhduket
    As dashuritë e pathëna
    As urrejtjet e mëdha
    Që vijnë nga dashuri të mëdha
    Ka veç një gjethnajë
    Që i mban fshehur.
    *
    ‘Do isha i kënaqur nga një vdekje tjetërsoj’
    Do isha e kënaqur nga një jetë tjetërsoj
    Më ngacmojnë kuajt me galopin e tyre
    Kalorësit që enden netëve
    Me letrën e fshehtë pashtë petkut
    Vulosur me bojën e kuqe.
    *
    Në kryqin e krahëve të mi
    Ti je Krishti
    Që des e ringjallesh cdo ditë
    Prej gjakut tim.
    *
    Kjo dashuri

    Kjo dashuri është tjetër lloj
    Nuk është si vesa e mëngjesit
    E patejdukshme, enigmatike
    E paholluar
    Më mbështjell
    Ajo është si shiu
    Si një shi i shtruar
    Që i vjen tokës
    Sa herë ajo ka etje.
    *
    Sytë e tij
    Kish të tillë sy
    Të tillë magji kish
    Që s’e kish patur kurrë
    Asnjë tempull hyjnish.

    *
    Sa trishtim duhet të ndiej?!
    E hedh shikimin nga dritarja
    Është pranverë, -thonë
    Por lulet janë të thara
    Ranë lulet e kumbullës
    Të gjitha.

    Klodiana Kullolli, Lushnjë , ALBANIA
    2000 – 2004 : Diplomë universitare , Universiteti ‘ Aleksandër Xhuvani, Elbasan’ , Fakulteti i Shkencave Humane, dega Gjuhë – Letërsi me rezultate shumë të mira.
    2006 – 2009 : Specializim Pasuniversitar Sh.P.U, Universiteti i Tiranës, Fakulteti i Shkencave Humane. Titulli Master i Nivelit të Dytë në Letërsi, mbrojtur në mikrotezën me temë ‘ Mbi disa veçori të tekstit poetik te Lasgush Poradeci’ , me udhëheqës shkencor Prof. Nasho Jorgaqin, vlerësuar me 95 pikë, pra Shumë mirë.
    2010 – Aktualisht ndjek studimet në Shkollën Doktorale pranë Departamentit të Letërsisë të Fakultetit të Historisë dhe Filologjisë të Universitetit të Tiranës me udhëheqës shkencor Prof. Nasho Jorgaqin, me temë “Dukuri dhe individualitete të poezisë lirike shqipe midis dy Luftrave” ( 1914-1944).
    Aktualisht është mësuese për lëndën Letërsi dhe Gjuhë shqipe në gjimnazin “Miti Zoi Zaka”, Divjakë.
    2006 – 2008 : Nëndrejtoreshë në gjimnazin “Miti Zoi Zaka” , Divjakë.

    2004 – 2006 : Mësuese definitive për lëndën Letërsi dhe Gjuhë shqipe në gjimnazin ‘Miti Zoi Zaka’ , Divjakë.
    Zotëron gjuhën angleze dhe italiane

    Botime
    “ STINA E ËNDRRAVE” Poezi, OMBRA GVG, Tiranë, 2010.
    Cikle poezish në gazeta dhe revista , si: NACIONAL, MILOSAO, VEGIME LETRARE, etj.
    Ka në proces botimi vellimin e dytë.
    Klodiana më datën 10 Mars 2012, sipas kërkesës së sja u pranua në LNPSHA “PEGASI” ALBANIA

  88. Agron shele says:

    Regina Nikaj Sterkaj Romë, Itali

    Ka lindur në Shkodër , tashmë banon në Romë , Itali.
    Është autore e disa librave poetikë, në përmbajtjen e të cilave vëlon e apelohet për dashuri e humanizëm njerëzor, manifestohet sinqeriteti dhe virtyti, duke treguar personalitetin e një femre të plotformuar në realitetin tonë të larmë.

    Më puthe dhe ike larg…

    Më puthe dhe ike larg
    për udhëtim,
    dhe puthjen
    tënde të njomë
    e lashë aty, si kujtim;

    e lashë, o jeta ime,
    deri sa të vish ti
    nuk e ” lava”;
    kur të arrish, o shpirt,

    me puthjen tënde të flaktë
    do ta fshish;
    edhe natën
    fjeta në një anë
    mos ta prish atë vulë
    të tëndes dashuri
    të zjarrtë…

    O shpirt
    e dua , deri në amshim,
    atë puthje si ti, nuk di ,
    të ma dhurojë asnjeri,
    o shpirt i shpirtit tim!

    * Poezi konkurruese ne konkursin e poezisë “GENOVA “02.06.2011, ku poetja mori çmim të parë, poezi kjo e shkëputur nga libri i saj i pestë “Kthemani zemrën “

  89. Agron shele says:

    MIRLINDA MUSAJ, KOSOVO

    English
    “ “In the waterfall of thinking…” …
    The highlighting of poetry of the beautiful contrast
    The initiations without the inventions of the promising composition of the volition
    Of the talent of Mirlinda Mysaj
    From Kristaq F. Shabani I.W.A, W.P.S
    Mirlinda Mysaj is one discovery of the hard poetical creation that brings one new light in the aspect of the grasp and the trammels of the phenomenon that is abstracting or that is diverging from the others, whose covers with praises that she possesses without having an angle for the essence…
    There is itself angle that in origin of her creation…
    She is only 18 years old… I think that with the shown creation that carries one talent, that with one work full of cleverness and with her big volition could reach in the beautiful phantom literary…, without doubt and with the help of professionalism and human… Her creations have the dominant contrast, that creates the intriguing semantics and come very little or paly about to the others creators and with experience, that want to unfold the values regarding with the clubs, forums, rooms, mahoganies, muses, “ The cafe of ideas “, associations creations…
    One individual approach of Mirlinda, that selects in the selective way. Centralizing herself in hers narrative poetical, unfolds objectives, flings light and untucks the key of contrast, and then jerks up the level of lightness, minimizes the volume of voice and in one … dynamic, jerks up the level of volume of her voice appealing with the power for the daynight, for the lightshadow, and for her opposite, she has one eye that observes surprisingly in the unreachable extremities from the others eyes for the phenomenon that maybe is treated in parallel with the others…
    Her spiritual relations determined in the natural landscapes overlightens the landscape, and creates landscapes with the numerous colorations in the presence of the alienated Sun, of the decrescent star of the evening, of the runaway moon from the space of the night and determinated in the space of light replacing and swaping the position with the sun…
    A new situation in the poetry of Mirlinda, where the lyric is become dynamic in another form middle of the road, the love that have sings more another poets of the feminine don’t dedicate the importance of the kissing, of the embrace, of the detention, and of non coming of the grip of eighteenth skies, and of flight in overfeelings. She is careful in this walk, performing with her figure that on first sight, don’t seems brilliant, but the contrast lightens her, determining in front of two situations that change the position and to the colorations tones and expository creating dramatic. In this lyric finds out the love and the kissing “hidden ““somewhere “in the circumlocutions… And this asset is unfolding in hers two thousands creations interweaved with this sense and with this ferment…
    Girokaster, February 2011
    EVIDENTIMI I POEZISË SË KONTRASTIT TË BUKUR
    Nisjet pa stisje të krijimtarisë premtuese të vullnetizmit të talentit të Mirlinda Musaj
    Nga Kristaq F. Shabani I.W.A, W.P.S
    Mirlinda Musaj është një zbulesë e krijimit të vështirë poetik, e cila sjell një dritim në ri në aspektin e kapjes dhe shtrëngesës së fenomenit që përhumbet apo anashkalohet nga të të tjerët, të cilët i thurin lavde asaj që zotëron, pa i këndvështruar thelbin… Ka një këndvështrim të vetin që në zanafillë të krijimit të saj… Është vetëm 18 vjeçe… Mendoj se me krijimtarinë e shfaqur mbart një talent, i cili, me një punë plot zgjuarsi dhe me një vullnet të madh të saj, mund të arrijë në fanitje të bukur letrare…, pa dyshesë edhe me ndihmesën e profesionalizmit të pavështirë dhe human… Krijimet e saj kanë kontrastin mbizotërues, i cili krijon një semantikë intriguese dhe gjendet fare pak ose i zbehtë te shumë krijues të tjerë edhe me përvojë, të cilët duan të shpalosin vlerat në lidhje, klube, forume, oda, sofra, muza, “kafene idesh”, shoqata krijuesish…
    Një trajtesë individuale e Mirlindës, të cilën e përzgjedh selektivisht. Duke qendërzuar veten në rrëfenjën e saj poetike shpalos pikësynime, hedh dritëzim dhe ul çelës kontrasti, pastaj ngrë nivel ndriçimi, zvogëlon volum zëri dhe në një përsiatje dinamike; ngrë nivel volumi të zërit të saj duke apeluar me forcë për ditënatën, dritëhijen dhe të kundërtën e saj, ka një sy, që vëzhgon çuditërisht në skaje të pakapshëm nga sytë e të tjerëve për fenomenin, i cili, ndoshta, është trajtuar paralelisht me të tjerët… Lidhësitë shpirtërore të saj të vendosura në pazazhe natyrore e tejndriçojnë pasazhin, krijojnë peizazhe me ngjyrime të shumta në prezencën e Diellit të tjetërsuar, të yllit të mbrëmjes të zvogëluar, të hënës të larguar nga hapësira e mbrëmjes dhe të vendosur në hapësirën e dritës, duke zëvendësuar e shkëmbyer pozicionimin me diellin… Një gjendje e re në poezinë e Mirlindës, ku lirikja dinamizon në një formë tjetër të moderuar, ku dashuria së cilës i këndojnë shumë të tjera të gjinisë femërore nuk i kushtohet rëndësia e puthërimit, e përqafimit, e vonimit, e mosardhjes e shtërngimit e qiejve të tetë, e flatrimit në tejndjenja. Ajo është e kursyer në këtë ecje, duke performuar me figurimin e saj që, në pamje të parë, nuk duket i ndritshëm, por kontrastimi e driton, duke vendosur përballë dy gjendje që ndryshojnë pozicionin dhe të tonet ngjyrore edhe paraqitëse duke krijuar të beftën. Në këtë lirizëm e gjen dashurimin dhe puthërimin të “fshehur “ diku” në perifrazimet … Dhe kjo pasuri e kësaj vajze është shpalosur në dyqind krijimet e saj të ndërthuruara me këtë sens e me këtë tharm…
    Gjirokastër, shkurt 2011
    Mirlinda Musaj
    “Nella cataratta del pensiero”
    L’evidenza della poesia del bello contraste
    I cominci senza invenzioni della creazione della volonta del talento di Mirlinda Musaj
    Da Kristaq F. Shabani I.W.A, W.P.S
    Mirlinda Mysaj è una scoperta della creazione difficilissima poetica, la quale porta una lucezza nuova nell’aspetto della presa e del costrizione del fenomeno che si dispersa oppure che si evita dagli altri, i quali le cingono le glorie, a quella che posiede senza aver reso conto un punto di vista per l’essenza… C’ha un suo punto di vista in origine della sua creazione letteraria … Ha soltanto 19 anni.. Penso che con la creazione apparita porta un talento, il quale con un lavoro pieno d’intelligenza e con una volonta puo arrivare nello spettro bello letterario …, senza dubbio ed anche con l’aiuto del professionalismo non difficile ed umano…
    Le sue creazioni hanno il contraste predominante, il quale crea una semantica intrigante e si trova quasi poco presente oppure si dimostra in modo pallido da molti altri creatori ed anche con esperienza , i quali vogliono sfogliare i valori in seguito con dei clubi, forumi, stanze, mense , muse “caffe di idee ‘, associazioni di creatori…
    Una forma individuale di Mirlinda, la quale la sceglie in modo selezionato. Accentrare se stessa nel suo confesso poetico sfoglia dei propositi, butta luce e poi abbasa la chiave di contraste, poi eleva livello di splendore, diminuisce il volume della voce ed in una portata dinamica: alza il livello del suo volume appelando con forza per il giorno notte, per la luce ombra ed al suo contrario , c’ha un’occhio che osserva sorpredentemente nelle estremita inafferrabili dagli occhi degli altri per il fenomeno che forse è trattato parallelamente con gli altri…
    I suoi legami spirituali posizionati nei passaggi naturali che splendono al di la il paessaggio, che creano dei paessaggi con molti colorazioni nella presenza del Sole alienato, della stella della sera diminuita , della luna allontanata dallo spazio della sera e posizionata nello spazio della luce sostituindo e scambiando la posizione con il sole… Una nuova situazione nella poesia di Mirlinda, dove la lirica diventa dinamica in una altra forma moderata, dove l’amore, al quale gli cantano molte altre del genere femminile non gli dedica l’importanza del baccio, del abbraccio, del ritardo, della non venuta della stretta degli ottavi cieli, del volo nei sentimenti al di la, lei è risparmiata in questa camminata, svolgendo sulla sua figurazione che a prima vista non sembra splendida, ma il contraste le da luce mettendo di fronte due stati che cambiano la posizione ed i toni colorativi e presentativi creando la drammatica. In questa lirica lo trovi l’amore e il baccio “ nascosto “ “ in qualche luogo “ nei circonlocuzioni… E questa fortuna di questa ragazza è sfogliata nelle sue duecento creazioni intrecciati con questo senso e con questo lievito…
    Girocaster, febbraio, 2011
    The seasons without time in contrast
    1. The contrast of dawn
    You will begin to feel me,
    Then when the hot sun
    Will rise from the West
    And will set from the East!
    2. The contrast of warmth
    You will begin to feel my absence,
    Then when in the middle of summer,
    The sun won’t warm more,
    But will clench the freezing cold.
    3. The suddenness of Moon…
    You will begin to remind me,
    Then when the full moon,
    Will rise at the daybreak
    and not in the evening!
    4. The cries and humidity of two notes
    You will begin to cry for me,
    When the rain will begin,
    To wet your poor body,
    When you hate it in most of instances!
    5. The ruddy and the paleness
    You will begin to think for me,
    Then when in march of spring,
    The nature will be ruddy
    And the leaes will take a yellow color on the land!
    6. Finally my name…
    You will begin to say my name,
    Then when in January of winter,
    The sun will throw away your soul
    That you couldn’t bear it!
    7. The silent canto
    You will begin to love me,
    Then when in October of autumn
    Will bloom the forsaken trees
    And will sing the silent nightingale!
    8. The search delayed…
    You will begin to search me,
    Then when will come just a moment
    When I will be so far from you
    And I won’t look anymore for your love!!!
    Translator: Aleksandra Shabani (Majlinda)
    STINËT PA KOHË NË KONTRAST
    nga MIRLINDA MUSAJ, KOSOVË
    a. Kontrasti i lindjes
    Do të fillosh të më ndjesh,
    atëherë kur dielli i ngrohtë
    do të lindë nga Perendimi
    dhe do të perëndojë nga Lindja!
    b. Kontrasti i ngrohjes
    Do të fillosh të ndjesh mungesën time,
    atëherë kur, në mes të verës,
    s’do të ngrohë më dielli,
    por do të mbërthej acari!
    c. E papritura e Hënës…
    Do të fillosh të më kujtosh,
    atëherë kur, hëna e plotë
    do të lindë në agimin e ditës
    e jo në muzgun e mbrëmjes!
    d. Qarje dhe lagështi dynotash
    Do të fillosh të qash për mua,
    atëherë, kur do fillojë shiu,
    ta lagë trupin tënd të shkretë,
    kur ti e urren më së shumti!
    dh. E kuqërremta dhe zverdhja
    Do të fillosh të mendosh për mua
    atëherë kur, në marsin e pranverës,
    natyra do të jetë e kuqërremtë
    dhe gjethet do te zverdhen mbi tokë!
    e. Më së fundi emri im…
    Do fillosh ta thuash emrin tim
    atëherë kur, në janar të dimrit,
    dielli do ta flakë shpirtin tënd
    që t’i s’do të mund ta durosh!
    f. Bilbilim i heshtur
    Do të fillosh të më dashurosh
    atëherë, kur në tetor të vjeshtës,
    do të lulëzojnë pemët e braktisura
    e do të këndojë bilbili i heshtur!
    g. Kërkim i vonuar…
    Do të fillosh të më kërkosh,
    atëherë kur do të vijë një çast
    kur unë do jem shumë larg nga ty
    dhe s’do të të kërkoj më dashurinë tënde!!!
    I stagioni senza tempo in contrasto
    a. Il contrasto dell’Est
    Comincerai a sentirmi,
    allora quando il caldo sole
    nascera dall’Ovest
    e tramonterá dall’Est!
    b. Il contrasto del caldo
    Comincerai a sentire la mia mancanza,
    allora quando, nel mezzo dell’estate
    non riscalderá più il sole
    ma attacherá la brina.
    c. La sorpresa della Luna
    Comincerai a ricordarmi,
    allora quando, la luna piena
    nascerá all’alba
    e non al crepuscolo della notte.
    d. Pianti ed umidita di due note
    Comincerai a piangere per me,
    allora, quando inizierá la pioggia
    a bagnarlo il tuo povero corpo,
    quando tu l’ odi nella maggior parte!
    dh. Il color rame e l’ingiallimento
    Comincerai a pensare per me,
    allora quando, in marzo della primavera
    la natura sará color rame
    e le foglie si ingiallirano sulla terra!
    e. Infine il mio nome…
    Comincerai a dirlo il mio nome
    allora quando, in genaio dell’inverno
    il sole la buttera via la tua anima
    che tu non puoi sopportarlo!
    f. Canto silenzioso
    Comincerai ad amarmi
    allora quando, in ottobre dell’autunno
    fiorirano gli alberi abbandonati
    e canterá l’usignolo silenzioso!
    g. Cercata ritardata…
    Comincerai a cercarmi,
    allora quando, verra un’attimo
    quando io ci sarò troppo lontana da te
    e non ti cercherò mai più il tuo amore!!!
    Traduttore: Aleksandra Shabani(Majlinda)

    • margaraett leite de oliveira says:


      O AMOR É A FORÇA QUE ALICERÇA TODOS OS POETAS DA PEGASUS ALBANIA PORQUE SÃO SERES AMOROSOS ESPALHANDO O POLÉM QUE ALIMENTA A VIDA O AMOR PELOS QUATRO CANTOS DO MUNDO…AGRADEÇO A DEUS PARTICIPAR DESTA ODE DE SERES DO BEM.
      MARGARETT LEITE. POETISA . PESQUISADORA. PEDAGÓGA.TEATRÓLOGA.CRONISTA.

  90. Agron shele says:

    Venka Capa
    I am woman!
    Throwing a glance at ghastly light,
    I feel like a dried up stump,
    Stranded by fate,
    Beaten by mercy,
    In a hypocrisy season.
    Longing for life,
    Donating me the oak’s roots,
    Praying to Saint Mary:
    I am a woman, I’ve hopes,
    The holy desire is hetaing up,
    Throw to me an innocente branch,
    For binding with it,
    the maternal love!
    Jam grua
    2011-03-06
    Hedh vështrimin
    Zbehtësisë së dritës…
    Jam cung dru tharë
    Përplasur nga fati,
    Rrahur nga mëshira,
    Në stinë hipokrizie.
    Malli që kullos për jetën,
    Më dhuron këmbët e lisit,
    Lutem para Shën Marisë:
    Jam grua, kam shpresa,
    Më vlon dëshirë e shenjtë,
    Më hidh një degë të pafaj,
    Të lidh dashurinë amësore!

  91. Agron shele says:

    Albina Idrizi, Gjilan, Kosovo

    Albina IDRIZI born in ( valley of Presheva ) from where she moves to Gjilan as a child where she receives the elementary and higher education. She was graduated from the University of Prishtina, for Albanian Language & Literature.
    She published her first prose as a student of elementary school in 1980 in the magazine for children ‘ Pionieri’ from where she is involved in poetry in the periodical of time until 1997 when she publishes her first selection of poems for adults ‘Heshtje e mbarsur’ (impregnated silence). In November of the year 2007 she publishes the book for children ‘Ëndrra me ylberë’.(Dreams with rainbows). In April of the year 2009 she publishes the novel ‘Hijet e kullave’. (shadows of the barrows) welcomed by the readers and the critics as ‘one of the books that makes history’, the novel was translated into Romanian at the same year in Bukuresht in cooperation with Cultural Communion of the Albanians in Romania ALBANESUL. At the same year she is chosen to join the Albanian poets form all the regions with her poems in the bilingual anthology: Albanian and Romanian TEMPLUL CUVANTULUI “temple of the Word” In April of the year 2010 was published the book for adults ‘Dashuruar në diell’ “Enamoured in the sun”, a summary of poems .
    In Gembloux, the museum town in the suburbs of Bruxel in Belgium, in May of this year 2010, 40th jubilary Saloon she is honored with the Silver Medallion for poetry by the European Academy of Arts.
    Meanwhile, by the International Association of Poets, writers and Writers PEGASI Albania, she is honored with special prize for the novel ‘Shadows of Barrows’.
    From the Board for Culture, Youth and Sports of the town of Gjlan, in December of the year 2010 she is honored with gratitude for her literary art.
    In the same month in the framework of “ Literary autumn” of Gjilan she is honored with the dedicatory literary party where many distinguished names of the Albanian Literature participate and promote their writings.
    She is a member of the Association of Kosovo Writers, European Academy of Arts, International literary Association of Poets, Writers and Artists “Pegasi” ALBANIA as well as a member of the presidency of ARS Club “ BEQIR MUSLIU”.
    Albina Idrizi è nata a Termoc ( Valle di Presheva ) da quando era bambina si disloca a Gilan, dove ed anche termina l’educazione elementaria e l’educazione medio. La facolta filologico, la direzione per la Letteratura e per la Lingua Albanese le finisce nell’universita di Prishtina. La prima prosa la pubblica come alluna della scuola elementare nel 1980, nella rivista per bambini chiamato “ Il pioniere “, da dove la quale si abbraccia ed anche attraverso alla poesia nel periodico del tempo fino all’1997 quando pubblica il primo riassunto di poesia per gli adulti “ Silenzio incinto “ nella pubblicazione della rinascita. In novembre dell’anno 2007 lei pubblica il riassunto per bambini titolato “ Sogni con arcobaleni “. In aprile dell’anno 2009 pubblica il romanzo “ Le ombre delle torri “. Benvenuto dai lettori e dalla critica come uno dei libri più famosi, che fanno la storia Il romanzo si traduce nella lingua rumena nello stesso anno a Bukuresht, in collaborazione, con la comunita culturale degli albanesi, di Rumenia Albanesul. Nello stesso anno si sceglie a riunirsci ai poeti albanesi dai tutti i regioni con le sue poesie nell’antologia a duelingue: albanese e rumena, Templul Cuvantului rispettivamente “ Il tempio della parola”. In aprile dell’anno 2010 esce dalla stampa il riassunto con le poesie per gli adulti “ Amore nel sole “
    A Gemblooux la citta museale a periferia di Brussel in Belgica, in maggio di questo anno 2010, nel salone quarantacessimo anniversario si onora con la medaglia di argento per poesia dall’Accademia di Europa dell’Arte. Nel frattempo dall’Unione Internazionale dei poeti, degli scrittori, ed degli artisti Pegasi Albania si onora con il premio speciale per il romanzo “ Le ombre delle torri “
    Dalla direzione per la Gioventu, la Cultura e per lo sport della citta di Gilan, in dicembre dell’anno 2010 si onora con una riconoscenza per arte letteraria.
    Ma questo mese in quadro dell’autunno letterario di Gilan si onora con la sera dedicata letteraria della creazione in generalle dove partecipano e proclamano i loro scritti nomi conosciuti della letteraria albanese.
    E membre dell’unione dei poeti,e degli scrittori, di Cossova, l’ Accademia di Europa delle arti, dell’unione Internazionale dei poeti, degli scrittori, e dei artisti “ Pegasi Albania e come membre della presidenza del club Ars di “ Beqir Musliu “.
    Albina IDRIZI e lindur në Tërnoc ( Lugina e Preshevës ) prej ku si fëmijë shpërngulet në Gjilan ku edhe kryen shkollimin fillor dhe ate të mesëm. Fakultetin Filolgjik, drejtimin Letërsi dhe Gjuhë Shqipe përfundon në Universitetin e Prishtinës.
    Prozën e parë e boton si nxënëse e shkollës fillore më 1980 në revistën për fëmijë ”Pionieri” nga ku përfshihet edhe përmes poezisë në periodikun e kohës deri më 1997 kur boton përmbledhjen e parë me poezi për të rritur ‘Heshtje e mbarsur’ në botim të RILINDJES. Në nëntor të vitit 2007 boton përmbledhjen për fëmijë “Ëndrra me ylberë’”. Në prill të vitit 2009 boton romanin ‘Hijet e kullave’. I mirëpritur nga lexuesit dhe kritika si ‘një ndër librat që bëjnë historinë’ romani përkthehet në gjuhën rumune po të njejtin vit në Bukuresht në bashkëpunim me Bashkësinë Kulturore të Shqiptarëve të Rumunisë ALBANESUL. Në të njejtin vit përzgjidhet t’i bashkohet poetëve shqiptarë nga të gjitha viset me poezitë e saja në antologjinë dygjuhëshe: shqipe dhe rumune TEMPLUL CUVANTULUI gjegjësisht TEMPULLI I FJALËS. Në prill të vitit 2010 del nga shtypi përmbledhja me poezi për të rritur “Dashuruar në diell’ .
    Në Gembloux, qytetin muzeal në periferi të Brukselit në Belgjikë, në majin e këtij viti 2010, në Sallonin e 40 jubilar nderohet me medaljen e argjentë për poezi nga Akademia Europiane e Arteve.
    Ndërkaq, nga Lidhja Ndërkombëtare e Poetëve, Shkrimtarëve dhe Artistëve PEGASI Albania, nderohet me Çmimin Special për romanin ‘Hijet e kullave’.
    Nga Drejtorati për Rini, Kulturë dhe Sport i qytetit të Gjilanit ,në dhjetor të vitit 2010 nderohet me mirënjohje për artin letrar.
    Po këtë muaj në kuadër të “ Vjeshtës Letrare” të Gjilanit nderohet me mbrëmjen përkushtuese letrare të krijimtarisë në përgjithsi ku marin pjesë dhe proklamojnë shkrimet e tyre emra të njohur të letërsisë shqiptare.
    Është anëtare e Lidhjes së Shkrimtarëve të Kosovës, Akademisë Europiane të Arteve, Lidhjes Ndërkombëtare të Poetëve, Shkrimtarëve dhe Artistëve “ PEGASI” ALBANIA si she anëtare e kryesisë së ARS Clubit “ BEQIR MUSLIU”.
    Today I kissed my enemy
    Today, I kissed my enemy
    Slowly, softly, quietly,…
    His taste caused my soul ache
    My kiss burned his lip
    Then everything of iron melted between us.
    Believe me, today I kissed my enemy
    It seemed to me that I touched divinity with my hand
    Tears did not anything else out of him
    But my overwhelming happiness
    Because I brought the Man back to his senses.
    Yes, today I kissed my enemy
    In peace I will sleep at night
    He, fighting with his ego,
    Tomorrow triumphant, I know by his eyes
    He will get up in love.
    To my people
    Oftentimes
    The rain wetted him to the pith
    The winds
    They stabbed his body
    To the core
    The frost and the cold
    Freezed him
    Despite of that
    His body
    Was never transformed into soil.
    Life
    Don’t you say who can read it to the end
    Without getting blind?
    Who remained without sucking the nectare – poison
    Or the poison – nectare
    And if you found me at the first page
    It means that i have run out
    And if you found me at the second page
    It means that I started
    And if you found me resting at third page
    It means that I have finished
    This way life seems to be
    My friend
    That the song causes his face change
    And we all walk on each-other’s skin.
    Words of engagement
    In a meeting
    Of chosen men
    They were talking about me
    Words of engagement
    They measured
    My body’s height and width
    They weighted me in the steelyard
    My mouth, eyes and ears
    They touched everything
    But,
    No one was sucessful
    To touch my depth.
    From the window
    From the window
    Everything looks always beautiful
    The faces
    The loves
    Even deaths
    Seem less
    Horrible
    From the window
    We are always cheated.
    Anxiety
    I close my eyes and I see
    The man being tired of his weight
    The man being burned out of his word
    And, becomes smaller carrying it on his back
    As much as it gorws carrying it in his heart
    I close my eyes and see
    The man that continuously forgets
    That, that he needs constantly
    The loaders increase
    And they carry each-other on the back
    Oh, I don’t want to close my eyes anymore
    I don’t want to become grieved.
    My friend
    Take life as a stepmother
    And yourself as canescent
    When, even that way
    Filled plates
    With barley, corn and legume
    Mixed
    Continuously separates
    You will see
    How much easier will you learn
    The tale.
    SOT PUTHA ARMIKUN TIM
    Sot, putha armikun tim
    Lehtë, butë, qetë,…
    Mua më dhembi në shpirt shije e tij
    Atij i dogj në buzë e imja
    Pastaj çdo gjë e hekurt shkriu mes nesh.
    Besomëni, sot unë putha armikun tim
    M’u duk se preka me dorë Hyun
    Nuk e bënte tjetër loti syrin e tij
    Por lumturia ime e pushtuar
    Se ktheva në vete Njeriun.
    Po, sot putha armikun tim
    Në paqe natën do e flej unë
    Ai vetveten duke luftuar
    Nesër fitues, e di nga sytë e tij
    Do zgjohet i dashuruar.
    POPULLIT TIM
    Shpeshherë
    E lagu shiu deri në palcë
    Erërat
    Tejpërtej trupin
    Ia shpuan
    Thëllima dhe acari
    E ngrinë
    E megjithatë
    Trupi i tij
    Kurrë s’u shndërrua në baltë.
    JETA
    Athua kush mund ta lexojë deri në fund
    Pa u verbuar?
    Kush mbeti pa e thithur nektarin – farmak
    Apo farmakun – nektar
    E nëse në faqen e parë u gjenda
    Do të thotë se unë ka dalë
    E nëse në faqen e dytë më gjete
    Do të thotë se unë fillova
    E nëse nëse në faqen e tretë po çlodhem
    Do të thotë se unë mbarova
    Kjo na qenka jeta
    Miku im
    Që kënga ia ndërron fytyrën
    E të gjithë ecim nëpër lëkurë të njëri-tjetrit.
    FJALË FEJESE
    Në një tubim
    Burrash të zgjedhur
    U bë fjalë për mua
    Fjalë fejese
    Gjatësinë dhe gjerësinë
    E trupit ma matën
    Më peshuan edhe në kandar
    Gojë, sy e veshë
    Zunë në gojë
    Prekën nga të gjitha anët
    Por,
    Askush s’ia doli
    Të prekë thellësinë time.
    NGA DRITARJA
    Nga dritarja
    Gjithmonë duket më bukur
    Edhe fytyrat
    Edhe dashuritë
    Madje, edhe vdekjet
    Duken më pak
    Të tmerrshme
    Nga dritarja
    Gjithmonë gënjehemi.
    ANKTH
    Mbyll sytë e shoh
    Njeriun që lodhet nga pesha e vet
    Njeriun që dërrmohet nga fjala e vet
    Dhe, zvogëlohet duke e bartur në shpinë
    Për aq sa rritet duke e bartur në zemër
    Mbyll sytë e shoh
    Njeriun që vazhdimisht harron
    Atë, që vazhdimisht i duhet
    Hamajtë shtohen e shtohen
    Dhe bartin njëri – tjetrin në kurriz
    Oh, s’dua të mbyll më sytë
    S’dua të trishtohem.
    1. Oggi ho baciato il mio nemico
    O ggi ho baciato il mio nemico
    leggermente, morbidamente, tranquillamente, …
    a me mi dolsi nell’anima il suo sapore
    a lui si è bruciato nelle labbra il mio
    e poi ogni cosa di ferro si fonde tra noi.
    Credetemi, oggi io ho baciato il mio nemico
    mi è sembrato come se ho toccato con la mano il Dio
    non lo faceva altro la lacrima il suo occhio
    ma la mia felicita conquistata
    che ho ritornato in se l’uomo.
    Si, oggi ho baciato il suo nemico
    in pace la notte la dormirò io
    lui lottando con se stesso
    domani vincitore, lo so dai suoi occhi
    si sveglierá innamorato.
    2. Al mio popolo
    Tante volte
    l’ha bagnato la pioggia fino al midollo
    i venti
    al di la il corpo
    glielo hanno trapassato
    la gelata e la brina
    l’hanno ghiacciato
    e comunque
    il suo corpo
    mai non si è transformato
    nel fango.
    3. La vita
    Ma tu dici chi puo leggerla fino alla fine
    senza rendersi ceco?
    Chi è rimasto senza aspirare il nettare – veleno
    oppure il veleno – nettare?
    E se nella prima pagina mi sono trovata
    significherá che mi è uscita
    e se nella seconda pagina mi hai trovata
    significherá che ho cominciato
    e se nella terza pagina mi sto riposando
    significherá che io ho terminato
    questa è la vita
    amico mio
    che la canzone le cambia la faccia
    e tutti camminiamo nella pelle dell’uno all’altro.
    4. Parole di fidanzamento
    In un discorso
    di uomini scelti
    si parlava di me
    parole di fidanzamento
    la lunghezza e la larghezza
    del corpo me l’hanno misurata
    mi hanno soppesata ed anche in bilancia.
    Bocca, occhi ed orecchie
    hanno menzionato e
    hanno toccato tutte le parti
    ma
    nessuno non è riuscito
    toccare la mia profondita.
    5. Dalla finestra
    Dalla finestra
    sempre sembra più bello
    ed anche nei volti
    ed anche negli amori
    anzi ed anche nelle morti
    sembrano più meno
    terribili
    dalla finestra
    sempre ci ingannamo.
    6. Incubo
    Chiudo gli occhi e vedo
    l’uomo che si stanca dal suo peso
    l’uomo che si schiaccia dalla sua parola
    e si diminuisce portandola sulla spalla
    per quanto si cresce portandola in cuore
    chiudo gli occhi e vedo
    l’uomo che dimentica continuamente
    quello che ne ha bisogno continuamente
    i facchini si aumentano e si aumentano
    e portano sulle spalle l’uno all’altro
    oh, non voglio chiudere più gli occhi
    non voglio rattristarmi.
    7. Mia amica
    Prendela la vita come matrigna
    e te stessa come livida
    quando e cosi
    le pietanze piene
    di orzo, di grano, e di fagioli
    miste
    metti a parte continuamente
    vedrai
    come facilmente imparerai
    la favola.
    1. ΣΗΜΕΡΑ :ΤΟΝ ΕΧΘΡΟ ΜΟΥ ΦΙΛΙΣΑ
    Σήμερα , τον εχθρό μου φίλισα
    ελαφρά, μαλακά κι ήρεμα….
    Εμένα την ψυχή μου επόνεσε η γλύκα του,
    Και μετά, καθετί το δυνατό, έσβυσε σε μας.
    Πίστέψτεμε, σήμερα εγώ τον εχθρό μου φίλησα
    Νόμισα πως άγγιξα με το χέρι του ….
    Τίποτα άλλο δεν έκανε το δάκρυ στο μάτι του
    αλλά η καταχτημένη ευτυχία μου
    δεν τον ξανάφερε πάλι τον Άνθρωπω.
    Ναι, σήμερα φίλησα τον εχθρό μου
    Σε ειρήνη την νύχτα θα κοιμηθώ εγώ
    Αυτός πιέζοντας τον εαυτόν του
    Αύριο νικητής, απ’τα μάτια του
    το ξέρω,
    Αγαπημένος θα ξυπνήση.
    ΣΤΟ ΛΑΑΟ ΜΟΥ
    Συχνά
    Η βροχή το έβρεξε μέχρι το μεδούλι
    κι ο Αέρας πέρα για πέρα όλο το σώμα
    τόχουνε σπάσει
    βαθιά και σκληρά
    παγωμένο
    και μολαταύτα
    Το σώμα του
    ποτέ δεν κατάντησε σε βάλτο
    Ποιος δεν έμεινε χωρίς να πιει
    τα νέκταρ φαρμάκι.
    3. Η ΖΩΗ
    Για πέσμου, ποιος μπορεί να το διαβάσει ως το τέλος,
    χωρίς να τυφλωθεί;
    Ποιος δεν ήπιε το νέκταρ – φαρμάκι,
    Ή το φαρμάκι – νέκταρ
    Κι αν βρέθηκα στην πρώτη σελίδα
    θε να πει πως εγώ βγήκα
    Κι αν με βρήκες στη δεύτερη σελίδα
    θε να πει πως εγώ έχω αρχίσει
    Κι αν , αν στην Τρίτη σελίδα ξαποστένω
    θε να πει πως τέλειωσα εγώ
    Αυτή ήταν η ζωή
    Ω, φίλε μου, εσύ,
    Που το τραγούδι αλλάζει η μορφή,
    Και όλοι περνούν στο δέρμα του ενός και τ’άλλου.
    4. ΛΟΓΙΑ ΑΡΑΒΩΝΑ
    Σε μια σύσκεψη
    Διαλεγμένων ανδρών
    Μιλήσανε για μένα
    Λόγια αραβώνα,
    Κατά μήκος, κατά πλάτος,
    Του σώματός μου τα μετρήσανε
    Στη ζυγαριά μου τα ζυγίσανε
    Στόμα, μάτια κι αφτιά
    Όλα τα είπανε,
    Όλα τα έθιξαν,
    Αλλά,
    Κανείς δεν μπόρεσε
    Να θίξει τα βάθη μου σωστά.
    5. ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ
    Από το παράθυρο
    Πάντα φαίνοντε πιο όμορφα,
    Και τα πρόσωπα
    Κι οι έρωτες
    Μα, κι όλοι οι θανάτοι,
    Φαίνοντε πιο λίγο
    Τρομερά
    Απ’το παράθυρο
    Και πάντα κάνουμε λάθος.
    6. ΒΡΑΧΝΑΣ
    Τα μάτια κλείνω και βλέπω
    Τον άνθρωπο που κουράζεται απ’το βάρος του
    Που κατακουράζεται απ’τα λόγια του,
    Και μικραίνει, φέρνοντά στα στην πλάτη
    Κι όσο μεγαλώνει, κρατώντας το στην καρδιά
    Κλείνω τα μάτια και βλέπω
    Τον άνθρωπο που πάντα ξεχνά
    Εκείνο, που του χρειάζεται πάντα,
    Οι χαμάληδες πάντα αυξαίνουν
    Και κρατούν ο ένας το άλλον στους πλάτες,
    Ωχ, δεν θέλω να κλείσω τα μάτια μου
    Δεν θέλω να λυπηθώ.
    7. Η ΦΙΛΗ ΜΟΥ
    Σαν μητριά πάρε τη ζωή
    Και τον εαυτόν σου σαν….
    Πότε, και έτσι
    Πιάτα γεμάτα
    Με κριθάρι, σιτάρι και φασούλια
    ανακατωμένα
    πάντοτε χωρίζει
    Έχεις να δεις θε να το μάθεις
    Πόσο εύκολα θε να το μάθεις
    Το παραμύθι.

  92. Agron shele says:

    Albana Cufaj Zhyta

    Albana Cufaj Zhuta, model i metaforëzimit të qënësisë grua !

    nga Agron shele
    Albana Cufaj Zhuta ka kindur në 13 Gusht 1977 në qytetin e Pukës.Studimet bazë do i merrte në qytetin e lindjes, pët të vazhduar më pas studimet e larta në Fakultetin Filologjik, Dega Gjuhë-Letersi, Tiranë. Peisazhet mahnitëse që afronte vendëlindja, gërshetuar me pasionin e madh që e karakterizonte dhe kureshtjen drejt botës së artit të shkruar, do ndikonin drejtëpërdrejt në formimin e saj intelektuak dhe artistik. Me një narrativitet psiko-esencial, psiko-analitik dhe këndvështrim të thellë ajo do të depërtojë në atë botë, sa mistike por dhe kaq të bukur, dhe do e paraqesë “figurën grua”me gjithë reminishencat që shoqërojnë atë.

    “Aromë tjetër gruaje,
    në gishtërinjtë tek zgjaten mallit tend.
    Frymë tjetër në dihatjen e ditës,
    njëpasnjëshmërisht zë vend. “

    Që në titull artikulon mendimin e saj rreth performimit dhe idilit që shoqëron një tjetër grua, një tjetër portret,që nuk meriton dhimbje, nuk meriton repifrazimin e modalitetit të krijuar. Eshtë interesant por dhe grishës boshti poetik i saj, një bosht që ka ngjyra dhe dritë, ka mesazh dhe figuracion, ka dinamikë dhe ndjenjë. Përbrenda poezisë së saj gjen zjarrin dhe akullin, ëndrrën dhe bukurinë shpirtërore, gëzimin e jetës dhe meditimin, brishtësinë dhe dhimbjen, dashurinë dhe iamgjinatën.

    Le të ndalemi pak dhe të fragmatizojmë esencialen e Albanës tek poezia
    “Rrugëve të shpirtit”

    Nata është e zezë pis,
    e zezë si pendët e korbit,
    që u ul në ballkonin tim,
    para disa ditëve,
    shumë ditëve,
    e ndoshta edhe dje.

    Pse ka kaq shumë natë, heshtje, ankth dhe dhimbje, që sillet tej e mbanë ndërgjegjies dhe të qënit grua. Nuk është çast frikësimi, por ditë, , ndoshta die, ndoshta hieroglif i subkoshiencës lodhur, kesaj nëndije që fsheh mijëra pasazhe të konfiguruara dhe të murëzuara nga ndjenjësia pafajësi. Përqëndrimi poetik në momentin e parë jep ndjesinë e dobësisë, të dorëzimit të qënies para fatit të paracaktuar, por koherenca dhe karakteri i fortë, përmbyll harkun e këtij riciklimi: zi, vuajtje, ditë pritjeje… jetë pritjeje me besimin tek e nesërmja dhe mantelin e shpirtit hidhërim e flak bashkë me kujtimet e trishta.

    Ditë të re kam në shpirt.
    Në kalldrëmet e shpirtit më ngecin këpucët e kujtimeve,
    bartin ty çuditërisht.

    Eshtë një gjetje dhe një sublimim që natyrshëm kalon pëtej te shkuarës, por me tjetër mesazh, me tjetër botë, me tjetër diell, me tjetër rreze drite, i cili luan pentagramin jetësor me notat e një shpirti të rilindur. Sa më shumë të përqëndrohesh tek suaza krijuese e autores aq më shumë do ndjesh dhe kuptosh idilin artistik të saj, muzikalitetin dhe farfurimën e fjalëve që grishin, prekin, ndjejnë dhe subjiktivizojnë magjinë jetë.

    “E mrekullueshme si nje trup femre.
    Muzikën e saj luan.
    Ndër gishtat e tij,
    Në prekjen e tij.
    Drithërohet,
    kur harku përshkon telat e saj.”

    Harmoni e përkryer dhe për më tepër sinkronim i qartë i trukut amorf, muzikalitetit dhe ndjenjësisë, që përshkruan dhe drithëron njëlloj si tingulli i telit violinë.
    Kjo është vetëm një grimcë e vogël depërtimi në aurorën e krijimtarisë së Albanës, pasi vëllimi i dytë poetik “Aromë gruaje”, ka dimesion më të madh,stilistikë më të përzgjedhur dhe për më tepër ka shumë më tepër pjekuri artistike.
    Poezia e Albanës meriton vëmendje me të madhe, sepse bafasia dhe arti saj profarm me detajim qënësinë grua, sjell tjetër këndvështrim, dritëhije dhe proçesion, i cili realizohet grafikisht dhe artistikisht në mënyrë sinjikative dhe të arrirë. Autorja është një model, e cila me lakonizmin e saj hedh dritë në atë spiritualizëm gjysëm të fshehtë që mbart gruaja dhe si e tillë ajo ka ditur të metaforëzojë botën, ëndrrën dhe pasionin e vërtetë të saj.

    Another woman

    Another scent of a woman
    In the fingers that are extending to your longing …
    Another breath in the wheeze of the day
    Successively settles,
    A breeze of the golden hair, like the sunrays
    Polished in the sky
    They melt
    The breath’s vapor on the dream’s window,
    Which sits on the eyelids of time
    In order to wake you up in another breath’s scent
    Another scent of a woman
    In the swan’s crop it feels feminine
    And sings only once
    Scent of a penetrating air
    Her walk on the lacy dress
    Another scent of a woman
    In the unborn baby girl
    But it hang on the nail
    of the memories as the most beautiful of paintings.

  93. Agron shele says:

    Born, broughtup and educated in Varanasi, I am a university professor, teaching English language skills to students of earth and mineral sciences. I have authored over 150 articles,165 book reviews and 34 books, including Twelve collections of poems, among them, two jointly with U S Bahri, TWO POETS (1994) and COVER TO COVER (2002), and two others, EVERY STONE DROP PEBBLE (1999) jointly with Catherine Mire and Patricia Prime, and PACEM IN TERRIS (2003, a trilogy collection, containing my haiku collection PEDDLING DREAM). MY SILENCE AND OTHER SELECTED POEMS:1974-1994 (1996), ABOVE THE EARTH’S GREEN (1997), and THE RIVER RETURNS (2006) are my other three important poetry books. NEW INDIAN ENGLISH POETRY: AN ALTERNATIVE VOICE: R.K.SINGH (ed: I.K.Sharma) is the latest publication on my poetry. It contains 22 critical articles, six interviews and over a dozen review/comments by about 30 scholars.(Details from bookenclave@yahoo.com). I have received several awards and honours, including honorary Litt.D. from the World Academy of Arts and Culture, Taiwan, 1984, Michael Madhusudan Award, Calcutta, 1994 and Peace Museum Award from Ritsumeikan University, Kyoto, 1999.

    NEW AND SELECTED POEMS TANKA AND HAIKU

    –Ram Krishna Singh

    ACKNOWLEDGMENTS
    The poet and the publisher are grateful to the editors of the following journals, zines and anthologies that carried some of the poems presented here:
    Sarasvati (Leicestershire, UK), The World Poets Quarterly (Chongqing City, P.R.China), Kō (Nagoya, Japan), The Tanka Journal (Tokyo, Japan), Chairman Poetics (Taiwan, ROC), Magnapoets (Ontario, Canada), Create4U (The Netherlands), Moonset Literary Newspaper (Oregon, USA), Time Haiku (London), Atlanta Chinese News (USA), Paper Wasp (Queensland, Australia), Modern English Tanka (Maryland, USA), Kelaino (Athens, Greece), Mainichi Daily News (Tokyo), Poet (Belgrade), Ambrosia: Journal of Fine Haiku (Maryland, USA), Poet (Chennai), Poetry World (Chennai), Cyber Literature (Patna), Research (Patna), Indian Book Chronicle (Jaipur), Indian Journal of Postcolonial Literature (Thodupuzha, Kerala), Triveni (Hyderabad), Bridge-in-Making (Kolkata), The Journal of Indian Writing I English (Gulbarga), Indian Journal of English Studies, and e-journals, Lynx, Asahi Haiku Network, Simply Haiku, Asia Writes, Syndic Literary Journal, New Mirage Journal, EPN, Mann Library’s Daily Haiku, Akita International Haiku Network, Shamrock Haiku Journal, Haiku Reality, and World Haiku Review.

    Some poems have also appeared in the following anthologies/collections:

    Busy Bee Book of Contemporary Indian English Poetry (eds: P. Raja and Rita Nath Keshari). Pondicherry: Busy Bee Books, 2007.
    Contemporary Poets (ed: M.S. Venkata Ramaiah). Bangalore: Biz Buzz, 2009.
    A Dictionary of Contemporary International Poets (eds: Choi Lai Sheung and Zhang Zhi). Chongqing City: The Earth Culture Press, 2010.
    Sense and Silence: Collected Poems (R.K. Singh). Jaipur: Yking Books, 2010.
    Sexless Solitude and Other Poems (R.K.Singh). Bareilly: Prakash Book Depot, 2009.
    The River Returns (R.K. Singh). Bareilly: Prakash Book Depot, 2006.

    PREFACE

    Life is too real to be believed, yet we must keep dreaming and try to live with a resonance of what we think while we touch various levels of reality—political, social, personal, or spiritual—and be ourselves.

    Genuine poetry happens as an event to be truthful, clear, courageous, and honest to oneself; to be open about things one often tries to conceal. Poetry provides an opportunity for expressing ones intimate moments with the same passion as while talking about the interwoven outer realities.

    I also view it as the expression of cosmic, organic, erotic life, creating its own forms, expressing itself and, in being expressed, finds its voice.

    My experience convinces me that we are not limited by what we are, but we are limited by what we are not. Poetry becomes a means to overcome this limitation, and thus, allows us not only to know ourselves but also to expand on what we are.

    This means we should remain open to healthy revisions that we can make to our way of thinking, and incorporate new perspectives into our outlook. In other words, we should not let our own rigidity destroy our potential, but rather we should evince a forward-looking, tolerant, and open mindset if we wish to create future.

    I don’t know if my poetry fits in what I think at the moment but poetry does help us traverse the boundaries of hesitation to see the joy of fulfillment.

    I am grateful to Mr Sudarshan Kcherry for readily agreeing to publish this collection and support my creativity.

    –R.K. Singh

    Contents
    1. Death
    2. Labyrinths
    3. Mistake
    4. Smoke
    5. Fisherman’s Song
    6. Threat
    7. Midnight Cry
    8. Games of Convenience
    9. Unheard Silences
    10. Revelations
    11. Poetry Unsafe
    12. Dust Smells
    13. One Day I’ll Sleep Well
    14. I Carry the Tomb
    15. Temple
    16. War
    17. Saints’ Blasphemy
    18. Rituals
    19. There’s No Music
    20. Time is Running Out
    21. Necklace
    22. Vision
    23. His Smile is Fake
    24. Trekking
    25. When She Smiles Her Sex
    26. Hunger
    27. Delusion
    28. Pollution
    29. Creativity
    30. Liberation
    31. Kamakhya
    32. Debris
    33. Tombstone
    34. There’s No Grace
    35. Meditation
    36. Karmic Credit
    37. Bones Breathe
    38. A Long Game
    39. Tunnel
    40. Rainbow
    41. Solitude
    42. Rotten Rat
    43. Too Painful
    44. Pain
    45. Valley of Self
    46. Snake
    47. Wisdom
    48. Helplessness
    49. Elements Clack
    50. It’s More Voluptuous to Float
    51. Eyeless Jagannath
    52. Decay with Divinity
    53. Night’s Silence

    SOME SHORTER POEMS
    Tanka 67-90
    Haiku 91-121

    1

    DEATH

    We do not know
    who cares for us
    live or dead

    nor do we know
    our end
    now or ever

    which meeting with whom
    is the last
    we do not know

    when darkness gushes
    in from the breach
    sky sinks down

    as stranger we come
    as stranger
    we pass

    like withered grass
    uncelebrated
    unmourned, unknown

    2

    LABYRINTHS

    With sudden twists and turns
    popping up each new day
    life still awaits intrigues
    through meandering pathways
    I search the golden light
    the rising Capricorn
    held for a Sunday child

    the labyrinths are dark
    and scary but I know
    the way in is the way out
    I can’t trip along the way
    like others in blind alleys
    the guarding angel
    leads me to golden reward

    3

    MISTAKE

    Don’t defile
    my goddess you smell
    private parts

    with sexy
    hibiscus don’t crack
    the centre

    take bath first
    and touch Kali
    with clean mind

    I can’t let
    your wandering hands
    make mistake

    4

    SMOKE

    I can’t enter
    the sky high mind
    of a crow or eagle

    but I know
    how it feels
    in cold-wet air

    I have lived
    breathless winter
    in the open

    and no star woke up
    to clean the smoke
    I slowly became

    5

    FISHERMAN’ S SONG

    Walking along the beach
    they collect empty shells
    that fascinate senses
    in the salty air

    feel the life now no more
    but argue about the sex
    of a conch ignoring
    the fisherman’s song

    6

    THREAT

    We chase myths in self-made Amazon
    fish turtles that change colour in new waters

    we create landscape of nightmares and wade through
    anacondas that threaten our confidence

    lost in the jungles of our own making
    we beat about thorny grasses now

    look for the twin flames for convenience
    cloud judgment and reality for control

    challenge the Republic and divide
    the defence that could never be

    7

    MIDNIGHT CRY

    No use abusing
    or cursing anyone when
    restless and breathless
    I cry to god to help me
    for a while let me sleep

    sexless meditate
    in the darkest of hours
    negotiate peace
    with self and rest even if
    I exist in my sufferings

    8

    GAMES OF CONVENIENCE

    Before the ant-eaten roots
    yield to storm and the roof cracks
    I must find a new shelter
    to escape the full collapse:

    the façade of specious house
    and dead wood midst dust and green
    have popped up myths of ages
    academics recycle

    holding gods in the hand
    in cozy illusions
    perpetuate newer
    games of convenience

    ANGELS FUME

    They say my birth was a heavenly event:
    here I am suffering third rate villains
    that erect walls to stop the chariots
    from Merkaba: the angels fume but who cares
    heaven is a mirage in human zoo

  94. Agron shele says:

    Agim Gashi

    Where shall I leave the future?
    We find ourselves in the middle of the desert
    Everything I see horrifies me…
    They’re no wounds
    Black daily chronicles are being read,
    My people you never freed yourself from the mentality…
    The evil does not wrestle with the evil …
    We see less of what happens to us
    Before us black clouds rise …
    Why the evil things are being repeated
    We leave behind a shadow
    To the passing generations…
    I had wished to be
    Only for myself
    And to defeat the evil
    The future is our dream
    The future births do not stop…
    Who is misusing the freedom
    It has rotten blood,
    It forebodes misfortune
    Where will I leave the future
    When shall I take the road to eternity?

  95. Agron shele says:

    Alma Alpina Begaj, DURRES, ALBANIA

    Alma Alpina Begaj, DURRES, ALBANIA

    A SILENT SYNPHONY
    As a melody sound
    I heard your voice,
    That silently came,
    Like a lightly whisper.
    And I’m punished
    To wait for a word,
    Inside the indeterminate silence
    Is… so long.
    Melody sound
    Silent behind the spaces
    Voiced or envoiced,
    Sol, waiting at the top of pentagram.
    You, unsure to say
    Only an chord,
    And white I’m waiting for your sonnet,
    I silently dance my symphony.

  96. Agron shele says:

    Gentjan Banaj
    IKONA TE THYERA

    Gentjan Banaj lindi më 10. 06. 1974 në Fier.
    Kryen studimet e larta në degën Gjuhë-Letërsi
    Shkodër 1994-1998.

    KITARA
    Një tel këputet
    Kitaristi shpohet në sy
    Nota vdes, gjysmë kitarist
    Gjysmë varr kitara.

    Redaktor Xhevdet Shehu
    Nuri Plaku
    Korrektor ; Xhevdet Shehu.
    Piktura Shkëlqim Meçe

    Poezia si ikonë

    Parafjalë për librin me poezi “Ikonat e thyera” të Gentjan Banajt

    1

    Midis zhurmës së hatashme që bën politika dhe mediat e ndryshme, midis lajmeve të përditshme me dhunë dhe vrasje në jetën tonë të ashpër, kur na mungon prej kushedi sa kohësh një gazetë letrare, leximi i një libri me poezi është sa një befasi e këndshme, aq dhe një luks.

    Të tillë ndjesi përjetova ndërsa më ra në dorë ky vëllim me poezi i poetit Gentjan Banaj.

    Të shkruash poezi në kohën e sotme në pamje të parë duket si marrëzi. Dhe “marrëzia” duket se dyfishohet kur këmbëngul për botimin e saj. Jetojmë në një kohë sa të çuditshme aq dhe absurde. Jetojmë në një kohë kur për poezinë e brishtë mbahet një qëndrim brutal, i pashpirt. Mbahet ky qëndrim nga shtetarët, nga politikanët, nga biznesmenët po se po, madje dhe nga ata prej të cilëve pritej më pak një qëndrim i tillë – nga librarët.

    Jetojmë në një kohë kur poetëve u duket se gjithçka shkon së prapthi, kur gjithçka duket se është e lidhur me paranë, me fitimin, me ndërtimet qiellgërvishtëse ku burojnë paratë lumë, me biznese dhe trafiqe ku përzihen armët dhe vdekja, por pak, për të mos thënë askush nuk kujtohet për këtë art të vjetër sa bota dhe ndoshta më njerëzorin, me të cilin janë edukuar brezat njëri pas tjetrit, poezinë…

    Kohë e keqe për lirikën, thotë një poet kosovar.

    Por poetët shpesh kanë sfiduar botën dhe kohën kur jetojnë. Dhe kjo ndodh se ata besojnë te thelbi i pazhbëshëm i poezisë, te arti që bëjnë, te kumtet njerëzore që përcjellin. Ndaj dhe poezia ka mbijetuar. Është shkruar, është botuar, është përcjellë gojë më gojë e dorë më dorë. Sepse ata besojnë te shenjtëria e poezisë, e shikojnë atë si ikonë, jetojnë me të dhe i falen si Shën Mërisë.

    Një dëshmi të mbijetesës së poezisë unë do të quaja dhe këtë përmbledhje poetike të Gentjan Banajt.

    2.

    Në këtë atmosferë, Gentjan Banaj shfaqet para lexuesit me vëllimin e dytë me poezi të titulluar “Ikonat e thyera”. Vëllimin e parë e ka botuar dhjetë vjet më parë nën titullin “Parajsë në plehra”. Pra, në një hark kohor prej dhjetë vjetësh, pasi ka akumuluar dhe ka reflektuar mbi botën që e rrethon, autori dëshmon se jo vetëm nuk ka hequr dorë nga besimi tek ikona e tij, por se është edhe më i vendosur të ecë përpara në këtë rrugë sa të ëndërrt aq edhe tokësore, sa të dhimbshme aq dhe të magjishme të poezisë.

    Natyrisht, në këtë vëllim të dytë ai shfaqet me një pjekuri më të madhe në krahasim me librin e tij të parë që e ka botuar kur ishte 23 vjeç. Tashmë ai ka një përfytyrim më të qartë botën dhe ngjarjet, për dukuritë mbi të cilat vjershëron, me një prirje të dukshme për të filozofuar mbi metaforat dhe gjetjet artistike të tij. Si e tillë, poezia e Gentit të vë në mendime. Të vë në mendime me poezinë që krijon për një të qarë fëmije buzë rruge, për një nënë që shkon në varreza dhe rënkon “Ah, bijtë e nënës, mu plakët nën dhé”, për një puthje që ftohet “nga mirupafshim në lamtumirë”, për ca imazhe që i feksin nga Rruga e Qumështit, për mesnatën që i ka ngecur në fyt “si një lëmsh trishtimi”, për një “pranverë të dimëruar blerimvrarë”, për trokthin e frikshëm të Kalit të Trojës…

    Duke lexuar me vëmendje poezitë e Gentjan Banajt ndien menjëherë atmosferën e dhjetë viteve të fundit që kemi përjetuar të gjithë së toku në këtë Shqipërinë tonë. Nëpër vargjet e poetit davaritet mjegulla e dhimbjes dhe trishtimit njerëzor në një kohë të vështirë sikurse kanë qenë në të vërtetë këto vite që kemi lënë pas. I çliruar nga prangat e paragjykimeve dhe të censurës, poeti jeton me hallet njerëzore, i ndien ato gjer në asht, dhe nga thellësia e shpirtit i feksin metaforat, rimat dhe ritmi shpesh i ndërkryer i poezive të tij. “Jeta të kryqëzon,/ pas ngjarjeve të mëdha!/ Vdesim nga pak/ duke i ikur agimit”, shkruan ai te poezia “Muzg”. Ndërsa përfytyrimi i tij merr përmasa kozmike te poezia “Imazhe nga Rruga e Qumështit”: “Pas ndarjes, ti nesër e mërzitur/ Do të rendësh me hapa harrimi,/ Lëkura e bardhë, si nga prekja do të dridhet/ Tek magjia e purpurt e perëndimit”.

    Por shqetësimi i tij si poet dhe qytetar përtej kombësive dhe nacionalizmave absurde, sintetizohet mjaft bukur në poezinë “Përse”, të cilën po e sjell të plotë në vijim:

    Foshnjat
    Të çdo kombësie
    Qajnë njësoj.
    Loti – alfabet i njëjtë.
    Të qeshurat pa ndryshim…
    Përse, pra,
    Kufij, luftra
    Puthim si gjarpërinj?!

    Kështu mund të ndaleshim dhe të analizonim poezitë e këtij vëllimi. Por e rëndësishme është fryma, shpirti që shkëndijon nëpër to dhe besoj se këtë do ta kapë menjëherë lexuesi.

    Sepse poezia e Gentjanit, megjithëse sintetike, është e qartë dhe e kuptueshme.

    3.

    Gentjan Banaj në mënyrën se si e percepton realitetin dhe raportet që krijon me të nëpëmjet poezisë, duket se ka krijuar një fizionomi të vetën dhe përpiqet që në çdo poezi të jetë ai dhe jo hije e të tjerëve. I tillë është ai edhe kur i këndon dhimbjes, trishtimit, ndarjes, thinjave të shtatorit, njerëzve të tij më të afërt, botës dritëterr dhe asaj më të bukurës, ndjenjës sublime të dashurisë. Ai nuk kufizohet tek uni i tij si qytetar dhe poet, as në qytetin ku banon. Poezia e tij është përgjithësuese, ka shtrirje dhe rreket të përfshijë brenda saj sa më shumë fate njerëzore. Por kjo është shumë e rëndësishme për poetin. Prirja drejt individualitetit krijues eshtë shenjë e seriozitetit dhe përkushtimit artistik. Është vlerë e patjetërsueshme për krijuesin zëri origjinal dhe mbi të gjitha ndërgjegjësimi se rruga e poezisë është e gjatë, tepër e gjatë dhe e vështirë. Për më tepër kur dihet se ky art ka shënuar kulme marramendëse me emra që vezullojnë prej shekujsh me një dritë të papërsëritshme. Poezia është një kërkim i pandërprerë dhe i mundimshëm. Uroj që Gentjan Banaj ta ketë kuptuar këtë dhe të mos stepet në këtë rrugë të vështirë dhe magjepsëse njëherësh.

    Nuk mjafton që poezinë ta shohësh si ikonë…

    Xhevdet SHEHU

    PËRPJEKJE SIZIFIANE PËR DALJE NGA NATA

    Duke u nisur nga fakti se gjithçka çka shkruhet në vargje nuk është poezi, sidomos tash kur shijet dhe kërkesat për të bukurën janë të atij niveli sa nuk mund t’i kënaq gjithkush e me gjithçka, jam tejet i lumtur që nëpër duar kam një dorëshkrim të Gentjan Banajt.
    Duhet thënë, që në fillim, se ajo që e veçon poezinë e Gentjan Banajt, përveç tjerash, është mbizotërimi i mendimit mbi ndjenjën, prandaj poezinë e tij, me disa përjashtime, do ta quaja poezi filozofike. Pra, thënë ndryshe, në këtë përmbledhje me poezi hetohet një përpjekje sizifiane e autorit për të dalë nga nata dhe për t’u futur hullive të pafundme të dritës. Prandaj, i zhytur në ankthin e ëndrrës së agimtë, që përpëlitet diku labirinteve të thella të natës, Gentjan Banaj, me maturinë e një urtaku, rrugëton andej nga duhet të jetë drita, si një Krisht i kohëve tona, gjithherë me ndjenjën e vetëflijimit në shpirt, për t’i shpëtuar të gjithë ata që përherë e më shumë po i përpin terri, sado që është plotësisht i vetëdijshëm se kjo rrugë nuk është aspak e lehtë, për shkak se:

    Koka është veshur me mbrëmje
    Metafora të frikshme
    Pushtojnë trojet pa tapi të trurit

    Mesnata, si thellësia më fatale e territ, sado që zbardh agimi, ende e mban në ankth poetin.

    Zbardhi mëngjesi
    Mesnata më ka ngecur në fyt
    Si një lëmsh trishtimi

    Ngase: …dhe nata varros diçka.

    Herë – herë, duket sikur poeti bie në fatalizëm dhe sikur jetën e sheh me pesimizëm të skajshëm.

    Është ag, por prapë errësirë

    Apo; Si në shtratin e kuq të netëve pa ag.

    Mirëpo, nuk është ashtu. Përballë ndrydhjeve, thinjave, territ, perëndimit, fletëve të verdha, vyshkjeve, shkretëtirave, vajeve, klithmave, vdekjeve, varreve, zhgënjimeve, lotëve, dhembjeve, urisë, lypësve, lakut… poeti e vë kurban veten e tij, ngase tabani ku e ndërton ai jetën e ëndërrtë për të gjithë njerëzit është dashuria, është lumturia, është e njerëzishmja…
    Përndryshe, ky edhe është misioni i vërtetë i krijuesit, kështu që:

    Me kupa metaforash
    Dehen poetët

    Me kupën e drunjtë të gjakut
    Me kupën e qelqtë të lotit

    Në këtë kohë të pakohë, kur, fatkeqësisht, mbi gërmadhat e të njerëzishmes po i ngre ngadalë e pahetueshëm muret përditshmëria çorientuese dhe po rëndon me krejt peshën e vet mospërfillëse mbi vlerat shpirtërore, ky zë i ëmbël e melankolik njëkohësisht, që më vjen andej nga Myzeqeja e Muzave, më duket si një klithmë në shkretëtirë, që kërkon një pikë ujë kthjellimi për t’i ujitur ëndrrat e veta që po i vdesin diku xhunglave të harresës.

    Sabit IDRIZI

    Aspak i lehtë rrugëtimi nëpër këtë përditshmëri të përhirtë, e cila ia thith ngjyrën çdo gjëje të bukur. Është me fat ai i cili bart “mallkimin” e muzave dhe rrugëton me dashurinë. Pa dyshim, në këtë rrugëtim Genti nuk është nga udhëtarët fatkëqij që bredhin përditshmërisht rrugëve të vetëkënaqësisë boshe.

    Gani Baliu

    Poezia e Gentjan Banajt është ehograma tipike e një shpirti të thellë e të ndjerë poetik, kulmet e së cilës godasin me revoltë vlerat e civilizimeve absurde .
    Vetë esenca kuptimore e kësaj poezie, vjen si fluks i vrullshëm meditativ, plot versione dramatike dhe intuitë të moderuar.
    Kontraste të mugëta dhe befasuese, iluzione rinore dhe amshim. Përmes artit dhe kulturës së vet të kthjellët dëshmon edhe stadin e dhimbshëm të transformimit të këtyre vlerave në ikona të thyera.

    Nuri PLAKU
    Poezia e Gentjanit është piskama e trishtuar rebele eseniniane
    prej nivelit më të thellë e të vërtetë shpirtëror që konteston realitetin e vrazhdë, por pranverohet para dashurisë.
    Vladimir MARKU

    KOHA

    Qëndroj ballë pergamenit të kalbur
    Një molë e bluan pa të keq me tik-tak.

    Hieroglifet heshtin nën gri harrimi…,
    Në lëkurën time mbijnë nga pak

    Koha shkel mbi kufoma dhe eshtra
    Duke thënë me vete një postulat modern.

    Qëndroj ballë testamentit si kohë që shkoj
    Rrotullimi rreth boshtit shkon dhe vjen.

    Avujt e frymës vizatojnë një ëndërr
    Deri sa bie si gërmë mbi pergamen .

    Mola kompozon në tretjen e tik-takut
    Gërmat rriten si bimë të përflakura.

    Koha na përdor,apo ne kohën tonë
    Harxhojmë me kupa uji të përgjakura!?

    PA TITULL

    Biri
    Im.

    Te
    M
    A
    R
    R

    N
    Ë

    D E
    U S
    A P
    R SI NJË

    …në çengelin e përmbysur
    gjalloj për ty
    i varur atje.

    EKSOD

    Deti përlotur zgjat krahët prej uji.
    Një lodër fle ne bregun e gjerë .
    Varka ikën pa busull delfinësh;
    Kufomë fëmijërie lodra në rërë.

    PEIZAZH ME ERE

    Mbi xham
    Vjeshta shkelmon me gjethe të verdha.
    Ngrohtësia
    Ftohet në shiun çapkën.

    Pemët e shkundura
    Duken si prindër në eksodin e fëmijëve.

    Gjethet
    Era i kreh
    Diku në tjetër dhe`.

    Qielli hesht.

    Prolog perëndimesh.

    Pranvera vdiq përfundimisht
    Në muzg.

    Kopshtari shënon me kryq
    Nje tjetër trung.

    SOS MBI VALE

    Këngë me kuje klithi deti
    Flokët gurëve duke shkulur,
    Shkëmbit puthjen ia përplasi
    Me vaj i gjori, në të lutur.

    Thirrja e birit, anije loti
    Si një Sos mbi valë thërret,
    Tallazoi alarme shkundi
    E nga sytë e humb përjetë…,

    …, mu në fund të gjirit të vetë.

    BABAGJYSHI.

    U përflak sheshi
    Nga babagjyshi i kuq

    Pa thes ai,

    Mjekërborë e duarshkretë,

    Në mjekrrën e bardhë
    Fsheh një lot fëmijërie.

    Në duart e zbrazura
    Një kohë të lodhur prindërore.

    LAKU I KARAFILTË

    Nëna
    Tespijet kalon një nga një.

    Lexon në to ditët
    Dhe në lak i zë
    Në xhufkën e karafiltë.

    Një ylber psherëtime
    Me lak karafili lë.

    I shikon sërish vitet
    Në rrudha shikimi humb.

    I peshon rënkimi në duart e rreshkura
    E më të rënda i bën
    Plumb.

    Ajo hesht
    Zemra në lak të thinjave
    Karafil dhimbjeje e pagëzon
    Me lot nëne
    Varur në nyje,në pritje gjithmonë.

    Unë
    Pyes thinjat e heshtura
    Në tik-takun e kokrrave brënda këtij laku të rëndë;
    Ajo dhemb,
    Dhemb…
    Sa dhimbje ndjen një nënë ?

    NËNËDHEU

    Hekur.
    Nga nën(a)tokë të vjelim.

    Kob ngjyra.
    Formula
    Ekuacione
    Matrica
    Dhe
    Grykë e akullt.

    Klithma
    boleron viaskave.
    Plumb
    Endërr
    Sy që puthin dheun.
    …e s`ka asgjë prej nëne këtu
    Kuja
    Mbiu e metaltë
    Dhe sosi në grahmë shpirti.
    …një nënë mallkon dheun
    nënë-dheu mallkoi një nënë!

    VITE DHE ËNDRRA

    Në kohën e tij të pakohë
    Im atë si kollë e thatë.
    Koha luan me fije vitesh,
    Rudhave të thella bëhet plakë.

    Silueta laget me vishnje qielli
    Në sfond të kuq,skuq si prush,
    Në sy digjen vite dhe ëndrra
    Rinia që s`u jetua me vdekje e mbush.

    SHPIRT I GRISUR

    Vinte vala me rënkime
    Tokës, diç` i thoshte deti
    Këmisha si fat i grisur
    rënkonte në breg qyteti.

    Humbur.Trupi i’u zhvesh jetës
    Murgon syri në sterrhon
    Therë, grin kafshatë e bukës
    Valëve vdekja nusëron.

    -“Do vij ndryshe”, i tha pragut
    edhe skamjes dritëvrarë
    “Rast i mbramë” si varkë e thirri
    Fatgremisurit iu bë varr.

    Tash këmisha shpirturitur
    Vrapon, të puth shtëpine
    Lëpin vdekja sofërlotin
    Dy herë vdes, dhe zia nxin.

    Guri.

    Guri, si gur qau
    Nga një dhembje
    Në zemër guri
    E u ça
    Në damar
    Si kockë krisi
    E u tret
    Në eshtër burri.

    FËMIJË TË LAGJES SIME

    Luanin të qeshur ata fëmijë
    Vraponin
    Në rrugicën e ngushtë të shtëpisë time të vjetër.

    Ishte më e gjerë kjo rrugicë dhe
    S`kishte kufij me mure të larta sa ditët e fëmijërisë time.

    Këta fëmijë vrapojnë mbi një karrocë bebesh.

    Atje është dhe buzëqeshja jote e dlirë dashuria ime
    dhe s`kishte kufij dhe mure
    të gjerë sa humbja dhe ndarja jonë.

    Ç`kam një dëshirë ti shtyj të gjithë këta djem
    Me një klithmë trumcaku mbi këtë lojë
    Të mbetur si relike e fjalëve të tua
    Kur unë me pantallona të shkurtra pasditesh
    Dëgjoja qeshjen dhe thirrjen tënde..”shoku im, shoku im”,

    Por kam frikë se do ta vras lojën
    Me shpatullat prej burri
    E duart e mbushura me lot nga malli për ty.

    S`kishte gardhe dhe kufij midis shtëpive.

    Në muret e ronitur të shtëpisë së vjetër
    Me një gurëz pragu e kam gdhendur emrin tënd
    Dhe aromën tënde në këtë kopsht të vogël ëndrrash
    E kam ruajtur
    Dhe përqafimin tënd
    Kur ti rrije si një verore në qafën time.

    Dhe s`kishte mure fëmijëria….
    Të larta sa ky shtat i trishtë burri.

    Ja dhe dera ku është shkruajtur dita e fundit.

    Tani është harruar, bashkë me fjalët e gjyshes
    “mos e hap atë derë bir…të ikën fëmijëria, birooo”.

    Por ika unë prej asaj dere dhe sërish nuk guxoj ta prek
    …se ikin këta fëmijë që vrapojnë
    ikën dhe ti
    dhe fjalët e tua
    “shoku im….shoku im”
    e bëhem sërish ky trishtim,
    I gjerë sa mungesa jote,
    I lartë sa ky mur që nuk më lë të të shoh .

    Po kalbet kjo derë,
    Ndoshta nga lotët
    Dhe ca nga flokët e tu të verdhë
    Kanë mbetur si ditët tona
    Në të çarat e saj.

    Dhe e shkruaj përsëri emrin tënd dhe emrin tim
    Në një gur të djegur……
    ….e nuk rritem kurrë për ty,
    Moj shtëpiza ime e vjetër !
    12. 02. 2008

  97. Agron shele says:

    ANJEZA SAKAJ , FIER, ALBANIA

    Time of madnees!
    A teardrop slipped from the star’s eye
    It sat on the wave’s lip
    The incinerated wave chewed it
    Throwing it into the solution of blueness.
    In the nights sorrow the star gnawed
    The thoughts of a mad time
    The tears detached without being felt
    Now on the wave and then on the fire
    Upon the ablaze fires of madness
    Of that envious crazy time
    In that burnt deserted soil
    When thousand of bargains were made.
    Over bones, bodies, souls
    Why does the reality hatch
    This wild abstracted night
    And in this time of madness…

  98. Agron shele says:

    Xhelal Luca

    -1-
    Ne se ne ndonje stol
    Buze Lane
    Do gjeni flet blloku te grisur
    Shikojeni, ka vargje
    Nga nje poet i krisur.
    Nuk eshte manjak
    As kurvar.
    Eshte thjesht
    Nje poet i shkare.

    -2-
    O njomez terfili
    Gojez bilbili
    Ne shpirtin tend pranvere
    U deha me vere
    Pa te pare dhe nje here
    Vdekja nuk me merr.
    -3-
    Nuk e di dje
    A qeshe
    A ishe e lumtur
    Cilen pallto veshe
    Per tu dukur sic je
    E bukur
    Ne kete pervjetor
    Internet jot me mungoj
    Ne qindra urime
    Syri I shpirtit
    Pike vese renkoj
    Bija ime
    E bukura ime
    Drita ime
    Dhimbja ime
    Qe s’di pse
    Nuk me uroj
    Ani
    Une prape te bekoj
    -4-
    Shkruan ne rreze dielli
    Ne nje ishull
    Larg ne Atlantik
    U burgos Napoleoni
    Nje zjarr
    Qe kurr s’u fik
    Ne gjerdanin e Frances
    I Ndrin medalioni
    Eshte nje poete diku
    E njihni dhe ju
    Me trup shume larg
    Shume afer me poezi
    Flet me ne
    Ne cdo varg
    Nese e ngujuan
    Me rreze dielli shkruan
    Se poetin nuk e mban
    As bodrumi burg
    Ne keshtjell
    Ajo polenizon ne eter
    Me petale puthjesh
    Mbeshtjell.
    E pra Franca ka
    Napoleonin e Pare
    E ne kemi ne poezi
    Nje poete fanar.
    -5-
    Kur kendojne bilbilat
    Kendo, bilbilo Pilo Zuba,
    Ne te lensha…
    Ty, qe ngren piramid
    Ne poetike
    Do ta shkermoqi
    Vec me vasha
    Do ta bej cop e cike
    Je mesuar lirshem ti
    Te kendosh per nimfa, per zana,
    Por nuk e di
    Se Enxhi Krasniqi
    Ta kall zjarrin nga brenada
    Dhe kesaj here
    Do ta shperbej muzen
    Ne mijra ylbere.
    E une vecuar ne pleqerin time
    Ju puth, ju perqafoj
    I dehur ne keto vargezime.
    -6-
    Dore per dore
    Vella.
    Ne jemi dy sy,
    Njeri jam une,
    Tjetri ti.
    Ne jemi dy duar
    Per tu shternguar
    Per tu bashkuar
    Osman vella
    Vella binjak
    Paj kemi nje bajrak
    Shkabe te zeze
    Te lare me gjak
    Shqipen e kemi
    Me dy krena
    Se jemi
    Qendres ne bedena

    Vella

    Jemi ushqyer me palc guri
    Lind e rrit me pal flamuri
    O sot o kurre
    Te na ndris nuri
    Dashuri ne cdo plis
    Dashuri ne cdo kokerr gruri
    A nuk eshte ky amanet I te pareve
    Qe tokat e baballareve
    Ti kemi pa gardhe e arave
    Osman vella
    Do te bejme dasem hata
    Ne kete netor
    Jemi dasmore
    Te gjithe ne Vlore
    Ku valon flamuri me dy krenore
    Bashke te hedhim hore
    Ne kete 100 vjetor
    Vellezer te lidhur
    Shpirt per shpirt
    Dore per dore.

  99. Agron shele says:

    SILVANA BERKI FILANDE
    Demonstration/Celebration International poetry movement across të social and political changes.
    The action was organized by the International Association ” 100 Thousand Poets for Change” in over 550 cities in 97 states. Finland also appeared in this event with the participation of three cities Helsinki, organiser : Jukka-Pekka Kervinen, Tampere, organiser: Silvana Berki and Jyväskylä, organiser: Mercedes Alba.
    The celebration in Tampere city was very satisfatory where the athmosphere had a nordic melancholy. The celebrating place was keeped at Cafe of the cities poets called ” Kahvila Runo”, lacated in the anscient city. Participants who were informed well through local newspaper ” aamulehti” approached with interest and pleasure about three hours from 3.00 p.m. To 18.00 o`clock p.m. After presentation and recitation of poems by different poets, celebration continued with free converstation, recognition of poets amongst each-other and selling small crafts greenhouse works in favority of the association of Tampere poets.
    Among other poets was readed : Eino Leinonen (Finnish Popular poet), Maria Leinonen (Finland), Kirsi Kunnas ( from Tampere Finland), Kathy Figuera (Canadian ), Silvan Riitta-Egholm
    ( American-Finnish Poet), Silvana Berki (Albanian-Finnish poet).
    The event was opened with the presentation of Silvana Berkis poems ” Age of poets”, translated also in finnish language, because participants were 90% finnish citizens.
    The era of poets …!
    ( by Silvana Berki)
    24.9.11
    2. Mornings….
    on the solar rays
    I touch every time authentic.
    The oxygen taste like wine
    and I melt with purity
    Lilies smile
    sence I swing on earth’s lap
    Lips, cherry colored wear
    sweet words, sculpt in the era poetry.
    The truth, is what I touch now
    an explosion feelings of time…
    comes from water depth of my friends
    Tomorrow, tide will quiet down
    and whirlpool colorful will turn on rainbow
    But, today I` m drunk on the throne of kings
    in this legend of feelings….swinging like never before
    ” Is the era of poets”.
    2. Tear…!
    How many tears
    pour in the world
    One, today
    in my hand
    dropped.
    It whetted not only my hand
    but also my worm eyes
    Rating flow like river
    in ocean sobbed.
    Exploded in the globe
    wondering like a child
    orphan of the pain
    killing sobs
    Wondered how wild
    turned humanity
    without hope
    looked at me
    melt. away …dry.
    3. Birch and Spruce…!
    You were called birch
    I… a spruce
    You were tall from the cradle
    I a noble since was choused.
    You are white in your body…
    …like your heart every spring
    Me, a bit darker in colors…
    always, staying green.
    You…were shaking all your leafs
    every seasons for refreshing
    Me again when turning years
    hearts I love am decorating.
    Me and you are so different
    What else needed to be sayd
    I am noble a high gated
    You…magic, kea in Pompey..
    4. Midnight summer night…!
    It, s midnight…without night
    only light
    On the horizon…clouds
    appear like wise elderly…
    around the table…negotiating..
    counting …hours…on their praying rosary..
    On the lake. pour their conversation…
    which…pull not only me
    pull…also the memory of that night
    Where…sky is full of water..
    and sea full of fire..
    where…the long trees
    overtake on horizon…
    where…I never drunk…
    that much light..
    from the sky..
    water..
    sun.
    If…only once ..
    than I will not feel sorry for anything
    like a leaf. of autumn…will melt. away..
    on the winds of time..
    but, with the taste..
    of ….
    True….Life…!

  100. Agron shele says:

    “Beyond the gerey curtain” Novel
    by Agron Shele

    Prologue

    For many days dense clouds surrounded the Dajti Mountain. Autumn… The rains were on the verge of the beginning of their season. I do not know why I was staying at that small and solitary cafeteria near Lana, where, except the faint environment, one could see nothing else. The first drops breathed relieved, when their long feet touched the pavement that appeared in full vagueness, from the broad background of the black glass, messy lineaments of the multitude of the droplets of water, which spread rapidly. Under the feet of the poplar, which exuberated toward the sky, was created a characteristic grey-dark carpet, generated by the mixture of the leaves with the dirty water. The twilight that came earlier, added the flux of multicolored lights of the cars in the main road “Unaza” of the capital. I looked beyond the glass, with my usual coffee “espresso” in front of me, without any objective (aimless), as the environment itself that surrounded me and I did not notice a girl staying in front of my table. I did not understand anything at that moment; moreover, I was covered by an unusual feeling of bewilderment.

    – May I stay with you for awhile? – She said, and looked with an extremely suffering look.
    I said nothing. Still I could not trust my eyes, when the waiter, a boy with small eyes, full of vitality, took her by the arm and spoke to her:
    – Please, Adriane! Do not disturb the clients. You can sit at your table, beside the counter.
    She followed the rhythm of his steps, whilst the head turned back seemed like asking for help.
    – Why do you treat her that way? – I said to the waiter.
    – Adriane is sick. This way she behaves with all. Sits at their table and talks nonsense.
    – Let her alone, – I could say to him and, a feeling of sympathy surrounded me for that rare beauty that appeared in front of my eyes.
    – As you wish, but, do not complain to me afterwards! – He said and went to the counter.
    She did not wait longer. She threw a glance anxiously; afterwards she sat on the chair in front of me. Shadows of suspicion still had not disappeared. The multitude of the questions, that why was I staying still there and, worse than that, with such a person, dispersed all my being.
    – You look a good person. The others hate me and they turn me out always.
    – You should not think ill of yourself! – I said to her mostly to pacify her.
    – You do not know me, but I deserve the greatest punishment of this world! – And tears rolled down her face.
    – Drink something hot, it does you good! – I showed my care and pointed at the counter.

    The waiter brought tea, while she, with trembling hands, pressed the cup. So fragile a creature, so sweet, did not deserve this destiny, which had thrown her beyond the life and dragged her in the endless roads. The regular lines of the body, the round and white face, the curly hair over the shoulders, still showed the luminous look of the past.
    She stood quiet, subdued, the same as that statue in the course of construction, which waits what shape it will be given. She cast any skeptical look and shriveled within the endless anxiety. Her lips trembled, wanting to express something untold, perhaps to kill the ill feeling accumulated from a time that I did not know. Stepped in the remnants of the life in the past, ruined by the fatal past, she suffered the sin she had done and slandered everywhere her lost self.
    – She was my best friend. God punished me for this, – and she put her hands over the wet hair.
    I handled her my handkerchief and with a rather friendly tone, I tried to somewhat pacify her, although, after each uttered phrase, broken , sometimes meaningless, expressed in the most dramatic way, I understood how life abandoned but never denied.

    Epilogue

    Adriane managed to tell the story of her pain and sorrow, expressed her heavy spiritual world, that world which intermingled and confused, in bitter memories. Her mind remained at that black night, which demolished all the social balances and kept her under persistent anxiety.
    – That’s all; – she said at last and left like a shadow, through the darkness of her incomprehensibility. The burden of guilt that followed her appeared in her night dreams and plunged her into the pungent abyss. The autumn’s rain, by the means of the torrents it created, moved the multitude of the fallen leaves and, thus, gathered by the side of the sidewalk’s contour, they surrendered to the day of tomorrow to be thrown by the cleaners, as they had never been a part of the verdure of this town. She wandered in the same waters. Until yesterday, she was one of the most active members of the society, but the driving storm cast her into the tumbling abysses and plunged her in the remote places of the nights of the great loneliness. She left, lost in the emptiness of the gloomy environment. In that state, bewildered, full of sadness, walked with irregular steps, following the tracks of the remaining guilt, this great pledge, that tortured and confused all the being.
    The white dreams, melted under the perplexed shadows of a life full of waves, which slandered ceaselessly its selfishness, and in all that hovel ruined fatally, remained a piece of memory, that could describe the world, the passion and the foolishness of a teenager.
    It seemed that everything happened accidentally, was all this enough to change that torturing world, where the past prejudiced with all its fierceness , while the remote time mirrored in the shape of dark spots, where the look of the age interrupted at the invisible curtains of the grey weather.
    It rained.

  101. Agron shele says:

    Mr. Dev Bhardwaj was born on November 20, 1948 at Village Marar, Tehsil Batala, Dist. Gurdaspur (Punjab), India. He got his primary education at his village and higher education at Chandigarh where he is settled since 1966. He has written several books of short-stories, plays and children books besides translating some world famous classics into Punjabi.
    Notable books : (1) Chouvi Ghantian Da Zehar (short-stories in Punjabi) (2) Opre Bande (short-stories in Punjabi) (3) Akharbaaz (Play in Punjabi) (4) Gaunda Punjab-Mele te Teohaar (a book on Fairs and Festivals of Punjab) -Published by Publication Division, Government of India, Ministry of I & B New Delhi. (5) Amrita Pritam : A Living Legend. (Ed.)
    Translations into Punjabi : Salome (a play by Oscar Wilde), Endgame (a play by Samuel Becket), Early Joys (a novel by Fedin), I Dare : Kiran Bedi (a biography), Inside CBI (by Joginder Singh)
    Other activities : Director, India Inter-Continental Cultural Association (Regd.), Programme Director, Writers Club International, Editor, Kafla Inter-Continental. Visited : USA, France, Italy, Czech & Slovak Republics Bulgaria, Mauritius
    Address : # 3437 Sector 46-C, Chandigarh-160047, India. (Phone : 0172-2605738, Mobile : ++98728-23437 )
    e-mail: writerdev@rediffmail.com or dbhardwaj@thewritersclub.org

    Meeting a Sleeping Man (a short-story)
    by Dev Bhardwaj
    The thought of meeting the sleeping man came to me when I myself was in deep slumber. Though I was asleep yet it seemed I was quite awake and was in my full senses. To be awake when asleep, or be woken up when still asleep, or to sleep when awake… it can happen anytime, anywhere. It has been happening.. as if it was just a natural thing. It acquires the habit of being natural – it has been like this – so it goes.
    Although I was asleep yet I was toying up with an idea, a scheme, “Why don’t I go and seek out the sleeping man.” Someone was saying this… I was listening. A sleeping man has a strange charm of his own, I could feel this in the cozy bliss of my sleep.It was due to this reason that I didn’t feel any wonder when the thought to meet the sleeping man dawned on me in my sleep, that is. Rather I felt that I was just fully awake at that time… I was talking to myself, about myself, trying to know something…. to say something.
    It was not that my desire was so extraordinary or so silly that it could not be told to anybody… that I was not trying to tell it to anybody… Perhaps someone may not like it… perhaps it may sound very silly and absurd to someone… perhaps it may get lost on others.
    But at one stage I felt it necessary to tell all about this. I thought — I should get a long leave from my office. But perhaps it could not be possible. I had no hope of getting such a long leave, although I had not taken any kind of leave for so many years. But who cares for these things in the offices? Who thinks about this? Just keep on attending the office daily, your presence is more precious than your work. Just last year I got an appreciation letter. It was for my regularly attending the office without any leave throughout the year.
    When the Superintendent read my application, it looked like he was suddenly caught in a bind. It appeared that he felt that without me he would be just rendered useless.
    “Cause of Leave?” The question was to be naturally put because I had not mentioned it in the application.
    “A personal work.”
    “You know how much rush of work is there these days?”
    “It is always so.”
    “I advice you still to reconsider.”
    “I must go.”
    “Where to?”
    “On leave.”
    “I mean which work you are going to do during leave?”
    I took back the application and wrote on it : To meet the sleeping man.
    “This can’t be called as an urgent work?”
    “It is not necessary that urgent-sounding work is the only urgent work.”
    “But the work should at least look like an urgent work.”
    “From my angle this is an urgent work.”
    “I can’t help you. Better you take your application to the boss direct and get your leave sanctioned.”
    I took the application and put it on my boss’s table. He was reading the newspapers. He is very found of reading and writing. Maybe because of this, he understands things so easily. I placed the application before him without any demur.
    “In case you were to meet a waken-person then it would have been different. What is this… to meet a sleeping man!” He tried to be logical.
    “Can’t a sleeping man be met with?” I proceeded with my own argument.
    “But, what would you get out of this? What he would be able to tell you, to give you…. What you would ask from him and what for?”
    “It is not necessary that you meet a person to get something from him… or to ask him for something… or to tell him about something.”
    “But when lots of people here are walking about wide awake… suffering states of sleeplessness to earn their living, how come you are so madly after meeting a sleeping person.? It is just nonsense. I would take this in a different way.”
    “How?”
    “For example, it seems to me that that man can only belong to a category of persons who escape from the crude reality of life, just not picking up courage to face the life.”
    “But it could also be that he be chasing the life… trying to get even with it.”
    “In case life was such an easy catch everybody would have gone to sleep.”
    “Every person here gets asleep after all, irrespective of whether he gets a steady foothold on life or not.”
    “This is another thing.. but to get asleep while yet awake is different.”
    “And be awake while still asleep?”
    “Yes, this is the thing which is unique, special… Now talk about this. Is there anyone like this you know?”
    “Yes…. Perhaps no.” I murmured in such a feeble voice that hardly could be picked up by him.
    It seemed to me as if my boss had posed this question only for the sake of his own self or for myself. I knew that he got up everyday at 3 O. clock and got absorbed in work or got himself yoked to his work. When all around every one is in the arms of sound sleep, he is up and working. He shakes himself free from sleep to catch at the meaning of life. I was just about to say that the person he was talking about is known to me well but I kept mum. I fell silent because I was never wonder-struck by his nature. Because his this habit is not of the kind to set you wondering. Man, no matter, may get up at three O’ clock or so, no one can always remain awake. He must get asleep anyway. It has always been seeming to me that none can remain awake for ever, similarly none can remain asleep for ever. Some persons must appear from nowhere to disturb his sleep. The sleeping man, wherever he is… in his own home, in the jungle, on the surface of a wave-less sea… he must get his sleep disturbed.
    I got up silently after placing the application on boss’s table. I had by now made up my mind to meet the sleeping man.
    ….I did not have much trouble in locating the sleeping man’s house and to get him in his own house. But this does not mean that I had run into him without any effort. I had his address but had never been to that city. When I reached the street where he lived even then I was not able to get his whereabouts in an easily.
    “The sleeping man !… We have heard about that….. He must be living somewhere here.”
    “Have you ever met him?” I would ask every person I met or ran into.
    “Many a time the thought of meeting him came but there was no time.”
    “It is strange residing so near him you can’t find time to meet him?” Most of the people would have left before the question was fully articulated. Even if somebody was still about listening, his stock-reply would be, “Just I didn’t think it necessary to meet him – you see how many important things are there to do. One can’t do away with the chores of the awake and you ask to run after a person who is asleep in his den.”
    “This is the difference, my friend.”
    “There is no difference… there is difference of one’s views on things like these.”
    “Take it that way. In case we can’t know the awake for some reasons, at least we should try to understand those who are asleep.”
    “This is just nonsense. Dear friend, if we get some time spare after understanding the awake only then one can think of doing that.”
    So I would stay back all alone…
    People were coming and going and a smile was playing on my lips now. Sometime I was almost on the brink of laughter but the pressure or the flow of laughter was so intense and sharp that it almost brought tears to my eyes. I would sometime shade up my eyes or my face with my kerchief. I thought : how strange these creatures are! Someone was lying asleep in their lane but these people turned deaf ears to him. Then I thought : perhaps these people think that sleeping is not a brave act – all go to sleep… all get awake from it. Going to sleep and getting awake is a human activity.
    After this I again thought : If they can’t think it necessary and worthwhile to meet a sleeping man they should at least find time to think about a person who had come all the way to meet this sleeping man. But here, these persons do not pay any attention to me also. As if my coming to this place or not coming to this place does not matter to them. Do they take me like the sleeping man… perhaps I might also appear to them as asleep. But no… This can’t be like this because I am in my full senses and am not sleeping. Only the thing is that I am looking for the sleeping man.
    I thought.. rather I decided… now onwards I would not enquire anyone about the sleeping man. I would try to find him on my own. I would be able to identify the house in which he be sleeping.
    But I didn’t stay at this decision either for long. Perhaps it is human not to help asking questions in such a state of mind. But this time I did not select an aged person, whom we in our parlance, call a wise man for asking about the sleeping man’s house. I, on the other hand, asked a child playing marbles alone in the corner of the street.
    On hearing my question the child put marbles into his pocket and took me towards the house of the sleeping-man. When the house got quite near, pointing in the direction of the house, he said, :
    “Look at that-sky blue house… But no one ever goes there.”
    “Why?’
    “I don’t know. I sometimes come this side to play marbles.”
    “Then you don’t live in this street?”
    “No… in the adjoining street.” Saying this he again started playing marbles at that very place.
    I had some hesitation to go into the house and tell about my mission. How I would explain and to whom, the motive of my visit. God knows they even allow me into the house or not. May be they would not even open the door to me and would not converse with a total stranger that I was. And I knew that I would not be able to argue with them much being not known to them before.
    At long last I gave a ring. A boy of twelve years or so rushed from the gallery to the door. The boy not only looked quick-footed but was also clever of speech. Without asking me – how I was and why I had come there – he said from behind the door :
    “Papa is sleeping…. Come sometime again.”
    Just as I was about to open my mouth he went back into the house.
    I stood there in a state of actual crises. The words of people.. especially of my boss at once flashed my mind. Had I only come to know that he is sleeping. This thing I had known even at my home.
    I wanted to return although unwillingly because there was no other go except that. But I could not kill my desire to stay there for a little more time. Perhaps someone from the house would come out to listen to me… try to understand me. But even staying there much longer did not draw anyone from that house. It appeared that none here had any knowledge of my presence at the house-gate. A strange kind of silence prevailed inside the house as if all inmates of the house were sleeping. Such an intense calm as if there was no life inside.
    I did not want to return, although I had already decided to do so. Actually it was not possible for me to go without meeting the sleeping man. But was I actually going to meet him? Even in case I am able to meet him that could not be called a meeting in the real sense. Meeting is a two-sided act and requires a dialogue. But here the other party was a sleeping person. I knew that I would not be able to talk with him because he was sleeping. Still I wanted to meet him.
    Perhaps, with this thought in mind, I had again rung the bell. This time that boy did not come. In fact no one appeared at the door. So I again rang the bell. This time, walks to the door, a woman, with a light gait. From out of the fly-door I judged that she must be the wife of the sleeping man. From her face it could be fairly judged that like her, her husband would too be of an age which does not come under the category of the aged. He must be of an age, which still grows desires. From the make-up of her face and neat clothes she was wearing, it could be safely presumed that she must have kept the house very clean.
    Opening the door, by placing a finger upon her mouth she had forbade me to speak. Making a gesture with her hand she escorted me into the house. Light-footed, we entered the bedroom crossing the gallery adjoining the drawing room. The two children were playing there. Both of them turned their heads to look at us and then again busied themselves in the ‘snake and ladders’ game. One of them was who had come earlier to answer the door bell. He gave me a hard stony look as if he had seen me for the first time. I wondered what kind of children these were who were playing their game without making any noise. As if they didn’t play a game but were just sitting still or were just asleep.
    A section of the drawing room showed up from the common door of the bed room — it did not have any light. Windows too were heavily curtained to make the room still darker. I had no difficulty to guess that the sleeping person would be nowhere else then in the drawing room. Would he be lying on the sofa, on the diwan or on the floor…. I stood there figuring out.
    “I think you would take some water.” The women said in a low voice.
    “No. Don’t trouble yourself.” I said feebly.
    “It is not a trouble? You have come from so far.”
    “From far away? How you could guess it?”
    “Because someone only from far off place can come to meet him.” She smiled timidly.
    “None from nearby?” I also tried to smile. But in this whole conversation it seemed I had remained absent. In-fact my attention was more drawn towards the drawing room. I wanted to know at once :
    “How long he has been sleeping…. and why….? When he didn’t wake up from his sleep the very first day, how it looked to you and how you felt when he continued to sleep for days and months on end?…. And how do you feel now after all this long while?”
    But the woman at once put her finger on her lips. I got her gesture and fell silent… completely silent. Then I felt I had put very stereo-typed and traditional questions. I am not a scribe. I must act wise.
    I pointed towards the drawing room. Her face flowered with a new-come smile. Perhaps she liked the language of gestures more.
    “Come… do come… After all you have especially come to meet him.” She flickered a smile.
    We, then entered the drawing room light-foot, saw into the semi darkness — He was fast asleep in a rest-chair. He had put a large sized hand-kerchief on his face.
    “During day-time he stays in the rest-chair. And in the night on the sofa, diwan or just the bare floor,” the woman explained half in gestures, half with the help of words, “We don’t know at what time he shifts himself from chair to the sofa…. and from sofa to the diwan… and from diwan to floor. In fact at that time we are also sleeping.” I turned to look at the sofa, diwan and the floor. Then my eyes stayed back at his sleeping chair…..at the man sleeping in the chair…. the man who was in the thick of grand sleep who looked free from the cares of the world.
    It was due to our presence or something that it seemed he turned sides in the chair. The kerchief covering his face too slipped a bit from his face.. his red lips now turned visible seemed to be smiling in sleep. As if the man was welcoming my presence. The hair on his head also swayed a bit giving an impression he would soon get up and embracing me warmly would say : “Hello!” Then we would both talk much with each other. His wife would bring tea for us while we would still be busy talking. He will talk more… Then he will eat something more and drink something more and would then again go to sleep — a deep sleep.
    I stood up. I mean to say that I walked out from there, as all the time I stayed there I had been standing. Whatever I had experienced it happened to me while standing out there. Whatever I had said was too said standing up.
    I did not have the guts to stand there any more… I neither had the strength to talk any more. I was totally broke now.
    I was walking back… with a feeling as if I was left behind there or that man had come with me. I was not awake although I was fully awake. It seemed I had fallen asleep while I had walked. The sleeping man was walking with me too… continuously very much like a person who is awake…wide awake. As if I was sleeping though still fully awake…
    Sleep was what was myself now.

    (Translated from Punjabi by Gurdev Chauhan

  102. Agron shele says:

    Molasses and A clove of garlic
    by Tülay Akkoyun

    ‘‘No, your honor, I am not hostile to the women.’’

    ‘‘No, I do not think that I have threatened. ’’

    ‘‘ I do not remember, your honor, I do not remeber if I said those words that you disclosed.’’

    ‘‘ Yes, I have psychological problems, I remained in the hospital for that a couple years ago, then they said it can not be fixed.’’

    I prayed to the God all night long to take my life away. I wished them to find me dead in my bed. What does that mean to live if my ex-wife and even my childs does not want me and I can not stand against the life without getting their trust back?

    ‘‘ Yes, I have already some convictions in the past.’’
    ‘‘All right, your honor,I will be treated again.’’

    What will it work for ?I tried, but it did not work, and does not work, I could not overcome it. My livers had failed and now my lungs.. I can not quit that addiction. I have been spitting blood for a while, in the color of molasses. Spitting; blood, molasses, a clove of garlic, molasses, garlic, a clove . ( sound of spitting)…..

    I go to buy my drink in furthest grocery, just because of threatening the nearest grocery store with a knife. I am drinking all night long. I can not sleep. Whenever I close my eyes, I see the boiler, molasses, my ex-wife,Hatice and and my childs. So messed up!

    I fall in sleep on the chair which is close to the entry till the morning.

    I am drinking…

    I am waiting the glory of my death. I lost many things in my life. My wish was to gain back all of them one by one. But doesnt happen, never happened…

    My elder son refused me a long years ago. I was struggling for not to lose the youngest one. But I lost him, either. I disclosed everything in the last court trial. I do not think if the judge believed in me. But what could happen more whether he believes or not? Either I will go to remain in the hospital and be treated or go to the jail. There is no difference between both of them for me. Both means to be stucked in somewhere…

    ‘‘I dont remeber, your honor!’’
    ‘‘ Yes, I went their home.’’
    ‘‘ It was so, I was drunk.’’

    ‘‘ I jıst intended to talk , but she was feeling so disgust at me that I lost my control. I sneaked in and they were eating their meal in the kitchen. I was telling them not to have my child felt cold towards me. That was I told them that I lost already my elder son and not to let my youngest one to remove from me. I do not remember when I grabbed the knife. I had tried to slit the throat of my father in law. But bless the God, he did not die though I can not do such a thing, Your Honor. I love him very much. I broke up with my wife but I went on keeping touch with them. Every morning, I stopped by them and asking if they had any desires or not.’’

    ‘‘I do not remember.’’
    ‘‘ No, I do not remember.’’

    I long for my death in the shelter they stucked me. They gave me this shelter to be able to get rid of me. The rest of the all is under the responsibility of my ex-wife who divorced me and my elder son. Did they really domicile me by the edge of my brother in law and my father in law for just because of that they thought of me ?Do they concern about me even a little bit? Do they sometimes phone and ask me? I am calling them but no response given. Neither my sons nor their mother…

    ‘‘ I am living alone, your honor, my family is far away from me; my mother, my siblings, even further.’’

    What might happen if my mother was with me? She does not love me. I don’t love, either. I have been aware of it since my childhood. My siblings have always been more important than me for her. Everybody wants to get rid of me. I am inviting them but nobody comes; they use the distance as an excuse. They do not want to to see me.

    ( He is sighing…) I had friends when I was young. We were loving each other. Occassionally, we were boozing , and then singing songs. For some reason, one of those song made me cry, the one beginning with ‘ My life passed away in vain’. My life is same like the life that the song says. I lost all my family; my childs, my siblings, my father, my mother, all of them and one by one. For the sake of what ?

    I lost much more since I attempted keeping on at them when I realised that they don’t love me.

    ‘‘ I don’t have a lawyer, Your Honor. I don’t have the money to hire a lawyer.’’

    Having read in the newspapers about me, Sevda called me.

    ‘’The LOVE, the love is no worth of crying.’’ (the lyrics of turkish song)

    That love was along years ago, and felt to a famous a singer of those times. The damn woman, could not resign from the stage, for the reason of not trusting me. We met in the car while passing through the Bosphorus Bridge. And I just left her right over there, in the middle of the bridge when I stopped by. And now, Sevda is also far away from me, as the love inside my heart! Someone had written even a song for the love of us. Is it not really worth of crying for me? No, It is not….
    Having read in the newspaper, Sevda called me and said, ‘‘ I don’t believe that you attempted to homicide your father in law.’’ She said that she believes me. But why didn’t she believe in me years ago?

    ‘‘ All right, Your Honor, I will come back again one month later.’’

    How fast the time passed. The verdict is going to be taken in the session held in tomorrow. They will take me either to the hospital or to the jail. What makes difference?
    Does not both mean to be stucked in somehwere ? Wish the God take my life away in my own shelter! No desire to see tomorrow! Want to pass away with all my sins and regrets !

    I am feeling cold. But I could warm up if I got some sips of drink. I have been spitting for a long time, ‘ in color of molasses’. However, I hate molasses and so do garlic. Garlic, in the taste of molasses and the molasse in the taste of garlic… I took on this secret alone after the death of my father. Whenever I throw up blood, the taste of molasses comes out. Then,I even hate myself twice more.

    They don’t even accept me to the hospital.
    The captivity had passed on me like a heritage since my childhood.
    As a trace of the muder that was commited in my childhood.

    I dont know why I did. I was a child. I had not been able to walk till age of four. I had seen my dad when I was four. My father was released from the prison when I was four. I was able tto walk right after I had seen him.

    We were a modest family. We had our fields, vineyard, and olive grove though it was enough for us. That summer, I will be about seven. Hatice, the lover of everybody, was the youngest one at home.

    It was our turn to boil down molasses in the village. Our relatives and my family were working collaboratively to cut the grapes and send them to the grape juice center. They were smashing them by their feet and then leaving them aside to cool them. While they were cooling, there were consisting of overflowing bubbles above the boiler. Together with my five-year-old sister,Hatice, we were licking the overflowing bubbles consisting on the molasses. Suddenly, I pushed her into the boiler.

    Why did I do it?

    I don’t know.

    She was struggling, and I was scared, then I ran away, I hid and watched her secretly.

    She was brought out with a great diffuculty, and as the clothes on here were taken off, her skin was being peeled as well. They did not pour the molasses in the boiler into anywhere, as they were afraid that it would summon death. They filled it into the cans and then put those cans in the corner of barn. Cursed molasses !

    When we ran out of supplies such as food and gasoil, my father, without permission from my grandmother, mixed the cursed molasses with the clean one and filled them into four cans and loaded them to the mule. By taking me, he set off and finally we arrived to the town.
    After wandering around little bit, we came across a seller. Emptying the cans into the barrels that we will sell , a particle of it, like a clove garlic caught on the eye of buyer. My father took it away from his eye in a quick attempt and swallowed it.. One of the front teeth of Hatice was such as pearl. When the seller of molasses asked: “What’s that?”, He said: “Honey of molasses” and dropped the subject.

    We didn’t discuss this subject again neither in the way back nor as long as my father lived. We just kept silent. Both of us…
    I damned with the cursed molasses, too.
    The court will give a verdict tomorrow. I’m scared. I’m coming to end, my own end. I may pass out there.
    I am spitting blood. I can’t eat, either. I have tried to eat a slice of cheese. Still feeling the sour smell mixed with beer in my mouth. Then I vomited, vomited and vomited. I throw up in the color of molasses. Cursed molasses…
    “Ok, Your Honor, I’ll stay in hospital” I will say tomorrow morning. Going to the prisoon means death,too.
    I am ashamed. They think that I also lost my sense of shame as the all of my other values. In fact, what my unique wish is not to see tomorrow. They don’t know. I lived with the charge of a sin that was committed in my childhood, like a knot tied to the gallows. Whole my life, I hung myself with the knot which should be pulled long years ago. I could not succeed, could not…
    Through the nine months that gave up drinking alcohol, I used to take long trips in every morning. I believed that I could achieve this time. I used to walk till the forest. In bazaar days, I used to stop to eat pancake in the bazaar and have a talk with sellers and taxi drivers. Once a driver in the taxi stand said to me, “You are such a good man when you don’t drink. Should stay like this, my brother!” I promised, I would achieve.
    Never happened, never happened, never happened
    While trying to get back the things that I lost, I got deeply lost in life. At one time, I was arrested for the things that I embezzled, as to make my loved ones feel happy. When I was released,the life itself ruined me as I hoped to get my strength back. When I was trying to get my strength by force with money, the ones who gained the power of money moved away one by one. I found out that love can’t be bought with money when I lost my elder son. I supposed to learn in my passion towards Sevda that rushing at someone doesn’t mean to love. However, that love stayed only a theme of a song. Even, she didn’t call me for a long time. I created all of them in my dreams. Maybe there was no one called Sevda. I made up. Sevda was a tale that I amused myself for years, just like Hatice whom, I thought, would revive in a tale, years ago.

  103. Agron shele says:

    Bom dia poético!

    DESPERTANDO

    Noite calma
    madrugada fria
    a vida pulsa, respira
    o gorjear dos pássaros
    na alvorada ao longe
    poesia e encanto
    refletindo o que somos
    aquieta coração
    navega os sonhos
    pensamentos, canções
    no raiar de um novo dia
    despertando a cada manhã.

    Lucélia Gomes

    SEM MEDO …

    Não temo a vida
    ela possibilita
    abre caminhos
    margeia os sonhos
    faz surgir das cinzas
    a esperança
    medo de ser feliz?
    porque?
    não vale a pena
    marcas pequenas
    coisas amenas
    medos e enganos
    pesados foram
    centelhas do que somos…

    Lucélia Gomes
    Brasil

    UMA LIÇÃO

    Não quero as lágrimas
    maturei o sofrimento
    quero morrer de contentamento
    desapego-me ao bem…
    Faço do gesto um manifesto
    só pra me esbaldar em versos
    confesso, sou assim…
    O coração saltando pela boca
    e a natureza rouca a gritar
    no caminhar da rotina
    a poesia rouba a cena
    ensina, alimenta
    deixa marcas no ar
    uma lição de vida
    e mil asas pra sonhar…

    Lucélia Gomes
    Paulista – Pernambuco – Brasil

  104. Agron shele says:

    Petraq Kote

    Petraq Kote u lind në Sheq Marinas, Fier më 27 shkurt 1959 nga prindërit Todi Kote dhe Kalije Dumi. Të dy me shtetësi dhe kombësi shqiptare. Arsimin tetëvjeçar e kreu në vendlindje 1966 – 1974. Në vitin 1974 – 1978 studioi në shkollën e mesme ushtarake “Skënderbej” në Tiranë. Akademinë e Forcave Tokësore e përfundoi po në Tiranë në vitet 1979 – 1982, ku u diplomua për specialitetin “Fizkulturë “. Në vitin 2006 – 2010 studioi dhe u diplomua në Universitetin “Ismail Qemali”, Vlorë, në fakultetin e shkencave humane, dega gjuhë – letërsi shqipe. Pas diplomimit të parë u emërua Shef i Përgatitjes Fizike të Brigadës së nëndetëseve të Republikës së Shqipërisë.
    Më vonë Shef i Përgatitjes Fizike të Divizionin Fier. Shef i Kulturës së Bashkisë Fier deri në vitin 2001. Aktualisht është kryeredaktor i gazetës letrare mujore “Fieri Profil” dhe specialist i trashëgimisë kulturore në drejtorinë e kulturës së bashkisë, Fier.
    Ka shkruar letërsi qysh në rininë e hershme, në rrethin letrar të shkollës së mesme ushtarake “Skënderbej” Tiranë, ku udhëheqëse e rrethit letrar ishte mësuesja e letërsisë dhe poete zonja Vasilika Vasi.
    “Është poet, publicist, eseist i shkëlqyer”, – thotë dr. Moikom Zeqo. Krijimtarinë e tij poetike e kanë vlerësuar kritikë, studiues të shumtë brenda dhe jashtë vendit. Ka botuar vëllimet poetike.
    “Këngë e Marrë” 1996 shtëpia botuese “Planet” Fier,
    “Humbja” 1998 shtëpia botuese “Darmisa” Fier,
    “Ranë Këmbanat” 1997 shtëpia botuese “Planet” Fier,
    “Muza” 1999 shtëpia botuese “Albapress” Fier,
    “Këngë e Parrëfyer” 2001 shtëpia botuese “Darmisa” Fier,
    “Këngët e Motmotit” 2003 shtëpia botuese “Ymeraj” Fier,
    “Mirë se erdhe Lamtumirë !…” shtëpia botuese “Globus. R” Tiranë,
    “Portretin kam varur në muret e kohës” 2008 shtëpia botuese “Globus. R” 2008.
    Ka botuar dy vëllime me tregime
    “Ngjarje ndër Muzakë – 1″ 1999 shtëpia botuese “Albapress” Fier,
    “Ngjarje ndër Muzakë – 2″ 2005 shtëpia botuese “Ombra GVG” Tiranë,
    Publicistika më e shquar e tij është
    “Hija… e Kadaresë”,
    “Lasgushi dhe Kosova”,
    “Një çast me Migjenin”,
    “Kritika Letrare Shqiptare dhe prof. Adriatik Kalluli”,
    “Dasma e Kreshbardhës”,
    “Diktatura Letrare shqiptare”,
    “Poezi që gjëmon më parë se të vetëtijë”,
    “Hija… e Kadaresë”,
    “Qiellëzanat Trillane”,
    shënime për romanin “Darka e Gabuar” të Kadaresë etj.
    “Më kujton Kostandin Paustovskin” në librin me tregime
    “Ngjarje ndër Muzakë – 2″ – Shkruan studiuesi dhe përkthyesi Perikli Jorgoni
    “Petraq Kote është poet i klasit të parë. Poet i dhimbjes kombëtare”, ka thënë prof. Adriatik Kallulli.
    “Atdheu lakuriq në një poezi pa stoli… të stilit avantgard”, ka shkruar prof. Agim Vinca. “…është nder por edhe privilegj të lexosh e shkruash për poezinë e Petraq Kotes…” shkruan dr. Faik Shkodra.
    “Petraq Kote po ngre një Apolloni letrare ilirike”, ka shkruar poeti dhe publicisti Ylli Xhaferri.
    “… ai është dinjitet poetik…” shkruan Xhevahir Spahiu.
    “…fjala te poezia e P. Kotes edhe gjen vetveten”, shkruan prof. Valter Memisha
    “…klasi i lartë i leksikut i derdhur në vargje e vendos atë, në çdo hapësirë lexonjëse elitare”, ka shkruar prof. Bardhosh Gaçe.
    “…poezia e Petraq Kotes rrjedh me natyrshmërinë e lindjes së një dite të re apo me fluturimin e një zogu” ka shkruar poeti, studiuesi dhe përkthyesi Xhevdet Shehu.
    “…poeti Kote mund të quhet l’enfant terrible për nga forca tronditëse që përmban vargu i tij. Kontribuon denjësisht në poezinë e re shqiptare duke iu shtuar atij grupi poetësh shqiptarë që meritojnë të studiohen dhe të mbahen në radarin si të studiuesve, ashtu dhe kritikës letrare” ka shkruar Aida Dismondy në revistën Illyria dhe Kuvendi në Amerikë. Është përkthyer në rumanisht nga revista “Haemus”, 2009 nën titullin “Trenul ce fuge de durere”.
    Është botuar në revistën letrare “Illyria”, “Albpoem”, “Floart Press”, “Kuvendi” në SH. B. A. 2008.
    Është anëtar i klubit te Shkrimtareve Shqiptare ne Bote “Drita” me qendër ne Athine dhe një kohe sekretar i këtij klubi, është anëtar i Lidhjes se Shkrimtareve dhe Artisteve te Shqipërisë, është anëtar i Akademisë Evropiane te Artit, është anëtar i klubit letrar “Bota e Re” Amerike.
    Fitues i çmimit “Migjeni” për librin poetik “Mirë se erdhe lamtumirë !…” dhënë nga Klubi i Shkrimtarëve në Botë “DRITA” dhe revista Letrare – Kulturore “Pelegrin” në Athinë.

    … fshatarët e rinj pa lavdi

    shkoj për në fatin tim të lindjes
    dhjetra vjet në çantën e shpinës
    me pluhur
    me re
    me mjegull shqisash veshur

    dikush ma fsheh parjen!…

    mbi supe s’kam lavdi
    thjesht kam pluhur
    zëra të ndotur
    shikime të pista
    për fat të keqë
    edhe vuajtjen
    pse miqtë i kam të zgjuar
    armiqtë budallenj!
    kur të arrij fshatin do ta shkund veshjen
    por
    po e gjeta gjallë të dashurën
    se kujt tjetër ti shfaqem
    pa këto re
    pa këtë pluhur
    pa këto mjegulla shqisash
    pastër?!
    oh
    nuk mund ta kapërcej
    poshtë pragut të fshatit
    kështjellën ku dikur i mbrohesha armiqve të zgjuar
    paskan vënë
    patjetër poshtë kështjellës
    varrin e dashurisë sime!

    një korb po më thotë se ka vdekur dhe varri
    mirë s’e kuptoj!
    kthehem…
    i kthyer mbrapsht si xhaketë e vjetër
    tek rrobaqepësi qorr…

    sheqmarinas, tetor 2003

    … ndoshta kam marrë formën e librit!

    e di
    nesër
    është edhe oronim i asaj që s’vjen
    e sot
    baladë me vargje Dhoqinë
    ose Shqipëri në gjëmë nëne
    që edua sa qaj…

    më rritën në formë pushke
    në duart e atdheut
    të vrisja armiq…
    kisha vrarë miq!
    armiqtë s’u dukën më këtej
    ata të largëtit
    … mbiu fara e tyre ndër ne
    nëna ime i ngjante grasos
    më mbulonte të mos më ndryshkëte gjaku
    po kur vitet antigradë në rrugë me atdheun më lanë
    na pastroi me lotët e nderit e na futi në gjoksin – depo

    se nëna ime është edhe nëna e atdheut tim

    një mijë e nëndëqindë e nëntëdhjetë e shtata
    më shiti
    tani
    unë s’kam as nënë
    as atdhe
    as depo
    nëna vdiq
    atdheu u roit
    depua u shemb

    në liqenin mëngjes të syve të mi
    janë varri
    lëvizjet e Brovnit
    gërmadhat

    të uritur më përdor kushdo
    thonë se vras armiq…
    por po filloj të shoh me sytë e mi të fushës
    se pylli shqiptar qenka prerë nga sopatat e gjuhëve cirilike
    plumbat e mi internacionalë
    ndoshta kam marrë formën e librit!…

    se m’u kujtua gjaku i shtëpisë sime të mesjetës
    vjedhur
    s’e mora kurrë ndër vjedhësit turq
    s’kisha kohë
    vrisja miq
    ndaj sot kam raporte unë
    ku sipërfaqet e mia të egra ballkanike
    janë terminale të butësive të arta
    pa gropa
    pa qivure
    pa harta…

    Vlorë, verë 2008

  105. Agron shele says:

    Enrtin Dheskali

    -Shekull që fle në boshësi-

    Kuturisen matrapazët e shekullit të ri
    Nëpër dyqanet e mbushura me drita,
    Në vend të zemrës kanë qymyr të zi,
    Në vend të shpirtit, prona dhe makina.
    Paraja pështyn mbi kalldrëmet e jetës,
    Male plehërash i flenë përbri,
    Humbi ëndrra përtej honeve të skëterrës,
    Ishim njerëz, u kthyem në ujq, lukuni…
    Në vend të dijes skërmitet hipokrizia,
    Bima Grande na mbiu në kokë,
    Vdiqën idealet, të na rrojë djallëzia,
    Mbretëresha e njerëzve të mjerë mbi tokë.
    Shekulli i ri lundron mbi dallgët e kohës,
    Dielli njerëzor u tret në pafundësi,
    Paraja pështyn mbi kalldrëmet e jetës
    Që mbart mbi shpinë veç boshësi…
    12. 2008

    -Varfëria-

    Këmbëzbathur endet rrugëve të përbaltura,
    Mbytur në zhulin e kohës,
    Tenton të ngopet me thërrime të thara,
    Në tavolinat e pluhurosura
    Të lëna nga nata mashtruese,
    Aty ku minjtë vrisnin njëri – tjetrin
    Si kanibalë,
    Dhe përpiqen të mbijetojnë
    Në xhunglën e jetës qënievrasëse.
    Futur nëpër rrobat e arnosura
    E të zbardhura nga koha dhe vuajtjet,
    Dremit varfëria,
    E heshtur, nën mërzi,
    Me kokën zhytur në ëndrra,
    E me stomak që krokëllin
    Në zbrazëti…
    01. 2008

    -Përhumbje-
    Copëza fletoresh më kanë mbetur në mendje,
    Mbushur me skica dhe poezi,
    E humbas vetveten sërish nëpër endje,
    Ngatërrohem me vargjet nëpër shi.
    Kaltërsia ka humbur përtej reve të rënda
    Dhe koha më sjell vetëm vetmi,
    Zgjuar jam, por tretem nëpër ëndrra,
    Ngatërrohem me vargjet nëpër shi.
    Në trungun e heshtjes e vara trishtimin,
    Më dogji malli i etjes për ty,
    Përloten shqisat e mia për frymëzimin.
    Ngatërrohem me vargjet nëpër shi.
    Dhe mendimet degdisen në të shkuarën,
    Ndiej afshin e shtegtimeve në gji,
    Puthen kujtimet e mia me vetëtimën,
    Dhe unë ngatërrohem me vargjet nëpër shi…
    12. 2007

    -Kosova ime-

    Predhat na i pluguan trojet,
    Na e nxorrën zemrën e dhimbjeve
    Nga gurët e themeleve.
    Pragjet na i përmbysën,
    Djepet na i thyen,
    Ëndrrat na i dogjën…
    Era e vdekjes
    Erdhi nga veriu
    E na i shkërrmoqi gurët e varreve,
    Ku flenë me njërin sy hapur,
    Eshtrat e të parëve.
    Mos ikni,
    Mbajini këmbët,
    Shkulini brinjët
    E bëjini armë,
    T’ja ngulim hasmit
    Në fyt e në brinjë.
    Zjarri na i dogji shpirtrat,
    Por ne nuk ikim,
    Do presim lirinë…
    1999

    -Të dua nga larg-
    I hapa kanatat e zemrës këtë mbrëmje
    Dhe prita të më vinte një lajm nga ty,
    Më erdhi nga larg zëri yt nëpër endje,
    Kristale lotësh më vendosi mbi sy.
    Je e vetmja që kam në këtë botë të fëlliqur,
    Gjysmëshpirt i trupit të lodhur nga dhimbja,
    Je puthja – trëndafil për buzën e rreshkur
    Që më mungon në këtë burg vetmie.
    Më shaj, e nëse s’më beson, copëtoma zemrën
    Që tashmë gjysëm ka mbetur, pa jetë,
    Unë nën psherëtima tentoj ta mbys dhimbjen,
    Të dua – të them nën lotë që nga larg…
    07. 2008

    -Dimër në dhomë-

    Nëpër ajrin e kësaj dhome të ftohtë,
    Lundrojnë miliona grimca dhimbjeje,
    Që vrapojnë e më futen në shpirt
    Dhe sjellin tek unë mijëra zgjime.
    Pse vallë u tret heshtja jote,
    Në ajrin – aisberg të kësaj dhome,
    Ku buzët i puth një ëndërr – klithmë
    Që fërgëllon si një refren?!
    Përtej braktisjes ndjeva një varg
    Që nxorri lot për këtë ndjenjë,
    I ulur sot përmbi prag,
    Trokas, por asnjë s’më dëgjon.
    Dhe dhoma hesht porsi një varr,
    Unë fle dhe zgjohem brenda saj,
    Që atë çast që jemi ndarë,
    Dhoma është kthyer në akullnajë…
    12. 2007

    -Kështu do jetë përherë-

    Kështu ka për të qenë përherë
    Me ne të dy…
    Unë do të mprehem sërish e sërish
    Me qafën në kularin e dashurisë,
    Do më ndizet zemra në gjoks
    Sa herë të t’i shoh të magjishmit sy,
    Do vdes e do rilind prapë,
    Çdo mëngjes,
    Me diellin,
    Për ty…
    08. 2008

    -Me ty nën ullinj-

    I poqëm yjet sonte
    Dhe i hëngrëm për darkë
    Nën hijen e ullinjve.
    Hëna mistrece kërkon të na prekë
    Me duar drite,
    Që ngatërrohen nëpër degët e ngarkuara
    Me gjelbërim.
    Një qen kuis që larg,
    Prish heshtjen e qiellit të kaltër
    Dhe më kujton oshëtimën e viteve
    Në shpirtin e vrarë.
    I poqëm yjet sonte
    Dhe i hëngrëm për darkë…
    08. 2008

    -Shtëpia e vjetër-

    Tek kokrrat e rrushit të zi
    E gjeta shpirtin,
    Në shtëpinë e vjetër të prindërve…
    Era e karajfilave më vuri në gjumë,
    Rrezet e diellit vallzonin në dritare,
    Lulet e limonit që vinin tek unë,
    Më sillnin në shpirt aromë dhe zjarre…
    Eh, ajo shtëpi,
    E vjetër, plitharë dhe baltë,
    Kujtime fëmijërie futur në varre,
    Në pragun tënd vdes nëpër ëndrra
    E sërish nëpër ëndrra, ti më ngjalle…
    Në kokrrat e rrushit të zi u bëra verë,
    E rigjeta shpirtin
    Në shtëpinë e vjetër të prindërve…
    08. 2008

    -Burgosje-

    Një ujk i bardhë e kapërceu natën
    Dhe zbriti në qytet,
    Bashkë me hënën e plotë
    Dhe me pellgaçët e pistë
    Që lajnë imazhet e kalimtarëve.
    Ujku skërmitet i uritur, jetim,
    Dhe qan për dhimbjen e lirisë
    Që ia vranë
    Brenda shpirtit tim…
    08. 2008

    -Këngë shqiptarishte-

    Ne jemi mësuar të këndojmë
    Nëpër dasma e nëpër morte,
    Kënga jonë
    Është diell i ditëve të vrenjtura,
    Është zjarr
    Në odën e madhe të miqve,
    Është bukë dhe kripë
    Në sofër.
    Kënga jonë është ëndërr lirie
    Në gjumin e vrarë dhe të burgosur,
    Është plumb
    Mbi lumenjtë e djajve
    Që kanë vërshuar përherë
    Mbi tokën tonë të sakatosur.
    Ne jemi mësuar të këndojmë
    Mbi djep e mbi varr,
    Kënga është pak nga gjaku ynë,
    Pushkë dhe shpatë,
    Ujë dhe zjarr…
    08. 2008

    -Njerëzve të ndershëm-

    O njerëz të ndershëm,
    Nëse jeni të pastër, prisheni bardhësinë,
    Nesër do të vdisni…
    Më mirë të jeni të përbaltur
    Nën tokën sterrë e baltë,
    Sesa t’ju përbaltin të vdekurit
    Me talljen e gjatë…
    05. 1999

    -Udha e shpirtit- (Xhevahir Spahiut)

    Ece bokërrimave të ëndrrës
    Me buzë të etura
    Për lumin e çartur
    Të metaforave të blerta.
    Ece
    Dhe fjalët tu gjakosën
    Shkrepave të ashpra të vendlindjes,
    Teksa bisedoje me vetëtimat
    Dhe fluturoje me zoqtë e poezisë.
    Ece
    Dhe ndërtove “Udhën” e shpirtit
    Drejt malit të përjetësisë…
    04. 12. 2008

  106. Agron shele says:

    Sabit Idrizi

    Sabit Idrizi u lind më 16 shtator 1955 në Cerajë, fshati më verior i Kosovës i banuar me shqiptarë. Ka studiuar gjuhën dhe letërsinë shqipe. Deri më tash ka botuar këta libra: “Pesha e fundshekullit”, poezi, 1995; “Përderisa është e martë”, poezi, 1997; “Diell me dhëmbë”, poezi, 1998; “Finalja e zhgënjimit…”, ditar, 2000; “Mbretëresha është gjallë”, poezi, 2006; “Zarfi”, roman, 2008. Përveç çmimeve tjera letrare, Sabit Idrizi ka marrë edhe çmimin letrar në nivel gjithëkombëtar “Konstandin Kristoforidhi”, i cili jepet në Elbasan. Që nga mbarimi i luftës është shef i Sektorit të Kulturës në komunën e Mitrovicës, punë të cilën e kryen edhe tash. Tani e shtatë vjet me radhë është edhe kryeredaktor i revistës letrare Fjalë e valë, të cilën e financon Kuvendi iKomunës së Mitrovicës, e të cilën e nxjerr Shoqata e Shkrimtarëve të Mitrovicës “Jakup Ceraja”. Është redaktor, recensent apo redaktor gjuhësor i mbi 60 librave të autorëve të ndryshëm. Shkrimet e tij letrare janë botuar nëpër shumë revista dhe gazeta që dalin anekënd trojeve shqiptare. Që nga viti 1997 është anëtar i Lidhjes së Shkrimtarëve të Kosovës. Jeton në Mitrovicë.

    KA KOHË

    Ka kohë që përpiqem për t’ju thënë diçka
    Diçka për kurrgjënë, diçka për gjithçka
    Ka kohë që n’shurdhësi po m’përplaset fjala
    Për do kohë të mira, për do kohë t’përdala
    Ka kohë që po pres të ma vëni veshin
    Ju që iu ka dalë tambli mbi përsheshin
    S’di pse ndiej nevojë për ta thënë një fjalë
    Se ende s’kam vdekur, se ende jam gjallë
    S’di pse ndiej nevojë t’më dëgjoj dikush
    Kur thellë brenda meje diçka djeg si prush
    Ka kohë që jam mbyllur n’timen dashuri
    Lamtumirë o fjalë, lamtumirë njerëzi…

    PËRDITSHMËRIA

    Më tmerron, më çmend kjo njëjtësi
    Që nesër do të kthehet në mall
    Në dashuri…
    PRAPË
    Prapë diqysh si tym
    Diqysh si mjegull
    Edhe pas gjithë asaj stuhie
    Prapë diqysh si natë
    Diqysh si terr
    Dikush këtu prapë po ma vjedh diellin

    VËLLAZËRISHT

    Për hir të paqes
    (Që aq shumë i duhet këtij vendi të shumëvuajtur)
    Hisen time të Atdheut
    Sërish ma vodhën pronarët e lirisë
    E shoh përditë kah e bartin poshtë e përpjetë
    Me vetura luksoze
    Ata me të cilët dikur u morëm vesh ndryshe
    Nga gjithë ato ëndrra të përbashkëta
    Që dikur i ushqenim vëllazërisht
    Sërish vëllazërisht më ra hise skamja
    Edhe ajo e pafytyrësisë, natyrisht…

    POROSI

    Përpiquni që ta kapni në horizont rrezen e parë të diellit
    E ta shpërndani gjithandej nga ka natë
    Përpiquni që ta prisni në qepallë pikën e parë të vesës
    E ta derdhni gjithandej nga ka etje
    Përpiquni që ta bluani në shuplakë kokrrën e parë të pjekur
    E ta gatuani gjithandej nga ka uri
    Përpiquni që kurrë të mos ketë urrejtje
    Përpiquni që përherë të ketë dashuri

    LIRIA

    Liria është e drejta që të mos kesh kurrë të drejtë
    Ta bësh pazar diellin
    Ajo është gjithçka e mirë që e dëshiron
    Edhe për atë tjetrin
    Liria është vënia e dorës në zemër
    Kur të vjen në shteg të bësh çka të duash

    KËRKOJ TË ZHVILLOHEN HETIME

    E di
    Të gjitha fajet për vdekjen time
    Do t’m’i shkarkojnë aty tek varri
    Eh, i shkreti
    Do të thonë
    E mbyti veten për kurrgjë hiç
    Dhe do të kthehen ashtu pikëllueshëm
    Për t’ia hëngër sërish mushkëritë
    Ndonjë poeti

    PA IDENTITET

    Ju mund të më vidhni diçka nga lashtësia ime e heshtur
    Siç vidhej dikur Pema e Ndaluar në Kopshtin e Praruar të Edenit
    Ta vendosni në ballë si mëkatin që s’falet
    Dhe të niseni përpara ashtu hajnisht
    Mund të ecni ashtu me shekuj
    Me mileniume mund të ecni
    Dhe vetëm kur të mbërrini atje ku s’mbërrihet kurrë
    Do ta kuptoni se sa pak keni ecur
    Brenda vetvetes suaj të rreme

    DIALOG ME NJË PUSHTETAR

    Tha:
    – Thonë se poetët jetojnë vetëm pas vdekjes.
    – Po, ia ktheva. – Prandaj ne i mbysim ata përditë nga pak.
    RRUGËTIM
    Të gjithë e dimë se cili është fundi
    Dhe prapë ngutemi andej nga ai cak
    Në fillim diqysh krejt ëndërrt
    Krejt shtruar e marrim këtë rrugë
    Dikur ngadalë nis e na lodhet pritja
    Nis e na lodhet çasti i mbërritjes diku
    Pastaj fillojmë e i shfletojmë përmallshëm ditët
    I shfletojmë përmallshëm kohët e lëna peng
    Përmallshëm kërkojmë diçka të fshehur
    Diku atje krejt përtej tyre
    Kërkojmë diçka që kurrë nuk e dimë çka është

    ATDHEDASHURI NË DY VERSIONE

    Deri kur dysh-dashuri
    Ju kafsho, unë vjell mushkëri

    SOT

    E ngjeva penën në buzëqeshjet e vonuara të fëmijëve
    Dhe e shkrova vargun më të bukur për dritën
    I përzjeva ngjyrat e të gjitha puthjeve të zjarrta
    Dhe e pikturova ylberisht dashurinë më të virgjër
    I vesova lotët e të gjitha nënave zemërplasura
    Dhe e kompozova himnin më të dhembshëm për diellin
    E mpreha daltën e ndryshktë në kujtimet përvëluese për të rënët
    Dhe e latova shtatoren më të lartë të krenarisë
    I mblodha të gjitha ëndrrat e plagosura
    Dhe e qëndisa kurorën e amshuar të lirisë

    KA DIELL PËR TË GJITHË

    Asgjë e jashtëzakonshme, biri im
    Dielli lindi
    Në gjoksin tënd të njomë
    Në ballin tënd të hapur
    Po dritëson
    Merre hisen tënde të qiellit
    E qëndisi shekujt e dashurisë
    Me rreze
    E as mos ia lë
    E as mos ia merr kujt kurrë

    DIÇKA MË KUJTOHET

    Në bibliotekën e qytetit tim
    Para disa dhjetëra dashamirëve të letërsisë
    I pata lexuar dy poezi të shkruara më 17 shkurt
    – Sihariq!!!
    M’u drejtua dikush
    Me të mbaruar manifestimi
    – E ndaluan sërish revistën letrare të qytetit
    – Jo, bre!!!
    Kisha pas klithur
    Dhe kisha pas dalë nga vetja
    Krejtësisht…
    Ishte Dita Botërore e Poezisë
    Muaji i Dytë i Pavarësisë

    GJUHË SHIKIMESH
    I vjedhim diçka njëri tjetrit me nga një shikim të vetëtimtë
    Për çdo ditë pune aty përballë Stacionit të Autobusëve
    Ku takohemi “rastësisht” mëngjeseve të hershëm
    Por as përshëndetemi kurrë, as prekemi ndonjëherë
    As puth buzë të saja, as ledhatoj bel
    Ndaj kjo gjuhë shikimesh, vallë, ç’ka që gërryen kaq thellë

    KULLOTËSIT E ATDHEUT

    Dikur
    I përpija vuajtjet si pilula veremi
    Për hir të do rrezeve të praruara që na takonin këtu
    Tash
    Me mushkëri të thithura frymoj mbi këtë dhé
    Me do grykës të mjerë që kullosin atdhe
    SHQETËSIM
    Kemi filluar të hamë me sy
    E të shohim me tyta
    Në këtë xhungël zorrësh
    Të duam me xhepa
    Të urrejmë me bark
    Kemi filluar
    Kaherë s’kemi qeshur me shpirt
    S’kemi qarë me zemër
    Kah kështu, o Tokë?!
    Kah kështu pa kokë?!

    KOZMETIKË

    Sa shëmtitë
    Sa qelbësirat fshihen
    Pas kësaj perdeje të aromtë
    Plot ngjyra

    FËMIJËVE TË MI

    Këmbëkryq tek dera ua lash zanatin e skamjes
    Dhe të drejtën për ta shikuar atdheun
    Përherë në sy

    POEZI

    Të pafatët s’të kuptojnë
    Të marrët çmenden pas teje
    Të çmendurit të krijojnë

  107. Agron shele says:

    Sadie Ismaili – Ilirida

    Sadie Ismaili – Ilirida
    U lind më 15.5.1955 në Tearcë të Tetovës.Rrjedh nga një familje me traditë atdhetare. Shkollën fillore e kreu në vendlindje, ndërsa të mesmen në Prishtinë. Studimet i ndoqi në fakultetin juridik, në Prishtinë.
    Me shkrime merret prej shkollës së mesme.
    Është anëtare e kryesisë së LNPSHA “Pegasi “ Kosova. Ka ushtruar aktivitete të shumta duke dhënë kontribute në lëmin e letërsisë.
    Më 2011 ka marë çmimin e dytë për poezi nga LNPSHA” Pegasi” Albania . Ka botuar këto libra:
    Kodra e lidhur me pranga, 2008, poezi 2. Kosova e lagur nga gjaku, 2011, poezi 3. Mallet me uniformë , 2012, poezi

    Jeton dhe vepron në Prishtinë

    Emri Iliridë

    Emri Iliridë,

    Është vulë e shpirtit,

    Është letërnjoftim i

    Zemrës,

    Është ngjyrë e flamurit,

    Është kala e diellit

    Dhe e gurit,

    Është mal i plisit,

    Është qëndresë e trungut

    E shkëmbit dhe lisit,

    Është toka ime që jam

    Rritur dhe shumë e shumë

    E dua,

    Është shqiponjë e dashurisë,

    Gjatë gjithë jetës për mua

    Amaneti i nënës Qamë

    Bija ime, nëse vdes,

    Pa ta lënë amanet, mos

    Më varrosni në oborr

    Të shtëpisë edhe pse

    Është luftë e po derdhet

    Gjak për Kosovë dhe liri.

    Kur të çlirohet Kosova

    E të kthehet Liridoni nga

    Dheu i huaj do t’I rrjedh

    Loti edhe në pavarësi po ta

    Lë amanet, sepse kriminelët

    Ndoshta edhe do të më vrasin

    Ndoshta edhe do të më

    Prejnë me thika të gjallë;

    Me sy të hapur në atë botë

    Do të shkoj një ditë, nëse

    Kosovën nuk e shoh të çliruar.

    Me rreze dhe dritë atëherë

    Ishte luftë e madhe, kur nëna

    Qamë, e sëmurë lotonte o edhe

    Ajo, si çdo zemër, Kosovën

    Shumë e donte e donte.

  108. Agron shele says:

    Dashamir Malo

    Ylberë të rremë

    Cikël me poezi shkëputur nga vëllimi poetik “Fshehja e lotit”, botim i Shtëpisë Botuese “Milosao”, 2006

    Gjoni

    gjoni e nisi këngën e tij të vjetër
    mbi një lis
    tani që mbrëmja e vagullt po bie
    nata sjell me vete një paqe të rreme
    teksa vështron me sytë e të pabesit
    dhe dëgjon me veshët e hajdutit
    si mahmurr rri atje tej
    mali plak
    me një qiell të shpërfytyruar
    mbi krye
    dhe një hënë
    që veten ha nga pikëllimi
    kjo natë
    që përbujt ankthin
    i treti udhët tona në errësirë
    një carcaf të grisur reje
    si një flamur pas një betejë të humbur
    e tund era e tërbuar e janarit …
    hesht!
    kalon dikush
    apo shiu këmbëzbathur qëmëton
    nëpër gjethurina?!
    shëët hesht!
    dikush kalon…

    po dhe në kaloftë
    udhëhumbur do të jetë

    Ylberë të rremë
    Rekuiem

    mbrëmjeve
    dëgjonim një moshatar që qante
    mëngjeseve gjithashtu
    u rritëm
    në sajë të urisë
    shpresonim
    kjo ishte e vetmja zgjidhje
    që na kishte mbetur
    dëshirat tona
    ishin ylberë të rremë
    që i treste koha
    prisnim të ktheheshin zogjtë e ëndrrave
    ata prej kohësh na kishin braktisur
    pritëm
    pritëm gjatë
    nuk duhet të qanim
    vetëm duhet të qeshnim
    ndaj dhe qeshnim trishtueshëm
    pastaj
    pastaj u bëmë të belbër
    forma sendesh morën qëniet tona
    dita-ditës vdisnim pak e nga pak
    dhe dyshonim
    shumë e më shumë

    Ikja e doktorit

    Kushtuar doktor V. Gjinit

    ika tinëz
    pa ju lajmëruar
    sepse ju o njerëzit e mi të shtrenjtë
    me dashurinë tuaj
    nuk do të më kishit lejuar
    kurrësesi
    të mërrja rrugën e moskthimit
    vetëm Irisit të vogël i thashë:
    gjyshi do të iki për pak kohë
    larg
    në Amerikë
    të më falni…
    të dielën time të fundit
    u zgjova herët
    pashë lindjen dhe perëndimin e diellit
    cdo gjë e pergatita vetë
    larjen e fundit
    darkën e fundit
    në një sirtar lashë disa receta
    për të sëmurët që vizitova
    së fundmi
    lashë një shumë të hollash
    për zyrën e shërbimeve funerale
    pastaj vesha kostumin
    që e kasha blerë për ditën e nesërme…

    teksa muzgu ra e qyteti i ngjethur
    tulatej
    në mbremjen e fundit të dhjetorit
    dola në rrugë
    nëpër shtyllat elektrike ngjita njoftimet
    dhe ju lashë takim për në orën 14
    të ditës së hënë

    Imazhi yt

    tek eci i vetëm buzë mbëmjes
    dehur prej flladit të luginës
    më shfaqet befas para syve
    hija jote që shkon tinëz

    vërtet je ti që më ndjek pas
    a ndoshta është imazhi i rremë
    tek më shfaqet në një breg
    tek më fshihet në një pemë

    ky imazh më del përpara
    nis më flet me emrin tënd
    lëviz trupin si purtekë
    më dalldis më josh më çmend

    pastaj hop më ikën tutje
    dhe zhvishet buzë liqenit
    eja me mua më thotë
    hidhi gradat e kapitenit

    si hyjneshë duket zhduket
    nëpër ujët krejt të qetë
    prapë më thotë: nëse nuk vjen
    çfarë kupton ti nga kjo jetë!?

    por veten pyes: vallë si mund
    të dashurohesh me një hije
    jepu këmbëve kapiten
    nata korb i zi po bie

    Bie një shi vjeshte

    rrugët krejt i lag
    gjethet krejt i shtie
    bie një shi vjeshte
    një shi vjeshte bie

    as gëzim më sjell
    as trishtim më bie
    bie një shi vjeshte
    një shi vjeshte bie

    udhës së përbaltur
    të prisja të vije
    bie një shi vjeshte
    një shi vjeshte bie

    iki pastaj muzgut
    tinëz si një hije
    bie një shi vjeshte
    një shi vjeshte bie

    nis këndoj me vete
    një kënge vetmie
    bie një shi vjeshte
    një shi vjeshte bie
    Një grua plakë

    një grua plakë
    zgjohet ndaj të gdhirë
    nxitimthi del nga shtëpia
    zgjat dorën
    një copë gris prej yllit të mëngjesit
    një copë
    dhe si shami e lidh në kokë
    një plakë çemberbardhë
    me draprin e hënës në sup
    shkon nëpër ara
    të korri vetminë
    mbjellë vite e vite më parë

    Humbur ti e humbur unë

    nata mbeti murgatore
    pa një yll përmbi Dhëmbel
    bregu i Vjosës në shelgjishte
    gjethe pikëllimi çek

    mbetën ëndrrat diku larg
    si një re që i tret era
    nëpër rrugët me gëzhoja
    ndoshta vjen a s’vjen pranvera

    dhe në zemrat plot lektisje
    prilli vjen e sjell furtunë
    pas mëngjesit mjegulluar
    humbur ti e humbur unë

    Fshehja e lotit

    nënë
    ma dërgove çajin
    mbledhur me mundim
    nëpër rrëpira,
    unë i fsheh lotët
    para vajzës
    nga ky mall i beftë
    nga ky dreq
    që e martë
    e mira!

    Athinë 1999

    Eh kjo vjosë!

    kjo Vjosë
    e ardhur
    degë më degë
    hakmarrëse ndaj gushtit
    qe e shteri
    ecën si e tërbuar
    shkul
    thyen
    rrëmben
    përplas
    mbyt gjithcka
    që i del përpara

    eh kjo Vjosë
    e papërmbajtshme
    si një grua
    e tradhëtuar
    prej burrit!

    Shkurtima

    * * *
    zogjtë e dashurisë
    i nis korijeve
    dhe bregoreve të tua
    të ëmbla
    e bashkë bëjmë pranverën

    * * *
    me dhimbje
    shkoj
    drejt dhimbjeve të mia
    veç kthehem
    më njerëzor

    Gramatika e gjuhës shqipe

    ah
    të kasha
    të kishe
    të kishim!

    ah
    të isha
    të ishe
    të ishim!…

    * * *
    ullinj
    nëpër kreshtat e kodrave
    si udhëtarë mitikë
    të palëvizshëm
    që s’do të arrijnë
    kurrë
    për atje ku janë nisur

    * * *

    jam
    çasti i mbetur
    i një kohe
    të vidhisur
    e mbi vetë mbaj
    dëshmi gjuhëprera

    Miqësia jonë

    miqësia jonë
    gjelbërim që s’i bindet
    vjeshtës

    * * *
    si kufomë jam këtu
    tek valët e Jonit
    shpirti më llapaçitet

    athinë 2002

    * * *
    shprusheni hirin
    e vatrës së shkretë
    emrin aty do ma gjeni

    * * *

    sërish në Cajup
    ndjej hapin e lehtë të një sorkadheje
    e supit më ulet një harabel

    * * *
    s’u kthyen më dallandyshet
    gjoni
    vajton nëpër qarre

    * * *
    shumëngjyrëshe
    kurmet e hurmave në vjeshtë
    si gra
    të përfshira
    nga flakë pasioni

  109. Agron shele says:

    VASILLIKI KALAHANI GREQI

    VASILLIKI KALAHANI GREQI
    THE LAGOON

    My eyes two spheres of Love
    But you still can’t see me…
    You get mixed up in the rain
    in my very slow steps
    in the unknown leaves
    that the South wind blows…
    My Love!..
    I want you three summers
    to follow me in the Desert
    and never leave me…
    Because the Desert was once
    A vast, beautiful, mystic Lagoon
    where the flying fish flew
    and embraced all the World…
    On the banks of the waters
    Gods stood still
    and they led the clouds
    they led all the Nights…
    From the depths of the waters
    granites and papyruses rose
    to weave flirting desires
    with the bodies of the Winds…

    Oh Divinity of the East…

    Don’t desert me now
    as I reject this earthly, horrible world…
    My Earth…
    The Hour is full of Divinity…
    The Hour is full of Sunshine…
    Iris calls for the afternoon flowers
    And the Moon passes deeper and deeper
    inside me…
    as I sit on the steps of this desert
    and listen to the Wind…
    Oh, in the temple of this Desert
    I’m sitting and waiting…
    I’m waiting for you my precious Love!…

    15. 11. 2002

    Liqendeti

    Sytë e mi, dy sfera dashurimi,
    dhe nuk më kundron ende.
    Ngatërrohesh në shi,
    në hapin tim të ngadaltë,
    në të panjohurat gjethe, që i shpërndau Jugu.
    E dashura ime,

    Dua tri Vera
    të më ndjekësh në Shkretëtirë
    dhe të mos më mohosh…
    Sepse shkretëtirat ishin dikur
    të pambaruara, pa formë,
    Liqendetësor mistik.
    Kur dallëndyshepeshqit fluturonin
    dhe përqafonin krahërisht Botën…
    Në brigjet e ujit qëndronin Perënditë
    Dhe udhëhiqnin retë,
    Udhëhiqnin Netët…
    Nga baza e ujërave

    hipnin granitë, papirusë,
    të gërshetojnë
    në trupat e Stuhive…
    O Perëndi e Lindjes…
    Mos më moho tani, kur s’pranoj
    mizërinë e këtushme të njerëzve të botës…
    O Dheu im…
    O Orë e Shenjtë…
    O Orë e larë prej rreze diellore…
    Irida fteson lulet e Pasdites…
    Dhe hëna kalon në thellësi të vetevetes sime.
    Tani që rri në shkallët e Shkretëtirës
    dhe dëgjoj Stuhinë.
    Ah, në objektin kishtar të Shkretëtirës,
    rri dhe pres,
    po pres Ty, o Dashuria ime!…
    15. 11. 2002

  110. Agron shele says:

    LUMO KOLLESHI WPS
    1. Mars(poezí)
    2. Bufi në siklet(poezí)
    3. Lotët e Nastradinit(fabula)
    4. Dorëheqja e tigrit(fabula)
    5. Kthim nga vdekja (tregime)
    6. Derdhen vetëtimat (tregime
    7. Djersët e poetit (tregime
    8. Nga një autor tek tjetri (I) Esse
    9. Nga një autor tek tjetri (II)Esse

    Është Sekretar i Përgjithshëm i Lidhjes Krijuesve “Pegasi” (Secretary general) Përmet dhe anëtari i Lidhjes së Shkrimtarëve të Globit “WPS . Është Fituesi i çmimit të dytë të poezisë në konkursin kombëtar 1999,çmimin e III në Greqi(fabul),si dhe vlerësuar nga revista të ndryshme italiane,
    Prezantohet me vëllimin Poetik “ Derdhen vetëtimat“

    Born in Mertinj Permet in January 6, 1961, he has finished his postuniversity studies for Language & Literature in some villages in the northern Albania, Puke. After the graduation he has worked as a teacher of Literature and by the time being he is a teacher in the high school “Sami Frasheri Permet“. He is the president of the writers’ Association, branch of Permet as well secretary of the writers’ Association “Pegasi“. He is the director of the publishing house “Fjalet e Qiririt“. His poetries are publicatedin several magazines like: “Zeri i Rinise“, :“Zëri i Rinisë“,“Drita“,“Nëntori“, etc. He has publicated many volumes with poetries like: “Mars“,“The Owl confused“,“Return from the Dead“ with which he has won the first price in the competition “PEGASI“, “Pouring of Thunders“, Resignation of The Tiger“, “Perspiration of The Poet“. Soon will appear is novel: “Time without licence plate“. On March 2007 appeared the Volume with Essays and comments “From one athuor to the other“, assisting the teachers and the students of the high schools. Parts from his creative work have been published in foreign languages like Italian and Greek. He has participated in the international competition on poetry held in the city of Motola, Italy and the competition on fable held in Athems Greece, where he has been honored with the third price for fable.

    Additional information:
    Address: Lumo Kolleshi Lagjja “Teqe“ Përmet. Tel fiks: 08132502, mobil: 0682885721.
    Of Albanian Nationality, Living place: Përmet, Profession: Teacher of Literature.
    Civil Status: married. He has two children.

    The tars weep
    Bring me a glass
    To gather these tears

    Someone whispered:
    “The bee died”
    I ran but I never found its grave.

    Old clock
    The hands strive to eat each other
    Time remains in the eyes of the blind.

    Modern hairdresser’s shop
    Old heads not far in the distance
    Push each other in the line for wigs.

    Split ripen pomegranates
    In the traffic lights of the boughs
    Cold rains melt away upon them.

    One night I slept with the snake
    I felt terribly cold
    In the morning I had become Laocoön.

    House of a spider
    The fly comes to deliver official well wishes
    A house or a grave?

    Loaded with stars
    The date’s bough broke
    The stones of the alley get wounded

    No permissions for building in the offices of spring
    The swallows
    Inaugurate the illegal houses.

    The bloody night
    Butterflies come to die in the light
    In my studio.

    A beggar in the street
    Called me a “Gentleman”
    While in my pockets I had nothing but my soul.

    At the rock spring bed
    The thirst put its lips
    The beautiful girls broke the ewers.

    Peace often hangs the bloody shirt
    At an olive bough
    How many young seedlings do not grow to become old.

    When you are absent

    You look for me there where I am not
    I await your failure to come.
    Only mountains never meet
    They separate passes and gorges.

    I am amazed with my heart
    How does it not cease beating in solitude?
    A flower blooms in the cold wind
    The rainbow opens its door in the rain.

    In the eclipse of the sun I search for light
    And I do not know where I shall look off
    You enter suddenly, and the grudges
    Melt away like dew in May.

    Translated by Dritan Dalip Kardhashi

  111. Agron shele says:

    Agim Desku poet / Kosovo

    If you go
    If you go
    Take my tear with you
    Leave me,
    Sitting alone
    In a burning candle’s company
    It’s not rain, not tear
    But a power
    Over us
    Like “I love you” word newly said
    Between us
    If you go
    Take my window
    The most beautiful one
    The only light of my eye
    if you go
    Fly high
    Over the seas, oceans
    Far way

    From the reach of tsunamis
    From pain and plight
    From sinking loves
    With my ending
    Darling
    You stay over me
    Like a newly -blown “I love you “word
    In my lips
    Like a sea wave suffering
    Turned dread
    In thirst
    Without a drop of rain
    Without rain
    tear dread.
    If you go today
    You will miss my scent
    But just save for me
    A little symphony
    The only consolation
    For your getaway
    If you leave tonight
    Leave the twilight here
    As a memory
    I want to see the face of the Moon
    If tonight
    Can glitter like me in agony

    The Pyramid
    I became the Pyramid of Cheops tonight
    hanging on the wall of my Albanian soul
    I come from Peja of Albanian Alps
    And the brunette from Tirana
    Like the King and His heir we ride camels and souls,
    Together we go
    with our kisses quenching the thirst of Sahara’s storms.
    The burning sun beautifully shines
    Like my sun beside me and inside my heart
    Sometimes we wash our eyes in each-others tears
    Where for long
    The traveling lovers and this world’s crazies
    Used to rest and drink
    calming the thirst for the love of their princesses.
    What a miracle, tonight the pyramid talks
    The fairy tales of thousand and one nights
    the sleepless nights when they used to toast with antic wine
    Tonight I became the knight of my love
    Tote her in shoulder, in soul, and together walk,
    with my heart I clean her path
    From the sand and the loneliness
    Longer than a century, deeper than a sea
    Oh, a sea with seagulls of poets and lyric inspirations
    In the nights when our loves shine in kisses
    When the souls feed the lips
    and walk together beside the blue palaces.
    So beautiful they look together,
    Shining, replacing the moon, becoming it,
    Mirroring in the crying heart that one day
    Is going to cry in Cameri
    Transforming in a mirror where the world talks Pyramids
    Made of love like in Dyrrah, Apollony, Butrint, Egypt.
    Together with Homer we hallmark the eagle
    In my homeland,
    While with my sweetheart th

  112. Agron shele says:

    29 SHTATOR 2012

    LNPSHA “PEGASI” ALBANIA
    LNPSHA “PEGASI” KOSOVA

    THE ASSOCOTIATION OF THE POETS, WRITER’S AND ARTIST’S
    “PEGASI” ALBANIA, “PEGASI” KOSOVA

    PETRARKA E ARRITI KAPITOLIN
    GJETHEN E DAFINËS E PROVOI,
    PAS TIJ MIJËRA POETË,
    DAFINA I TORTUROI…
    NGA “VIRTYTI I GËNJYER”

    APELIM I PRESIDENCËS SË LIDHJES NDËRKOMBËTARE TË POETËVE, SHKRIMTARËVE DHE ARTISTËVE “PEGASI” ALBANIA dhe “PEGASI” KOSOVA

    Manifestimi i madh poetik 29 shtator 2012, tashmë ka krijuar një OKB POETIKE DHE ARTISTIKE

    Të nderuar miq, krijues, njerëz të produktit mendor inteligjent, përfaqësues legjitim të ecjes së vrullshme në ndryshimin e Botës…
    Më 29 shtator 2012 riçel siparin një veprimtari e përvijuar me zgjuarsi dhe me një synim të paracaktuar, e cila detyrimisht kërkon lartësimin dhe lartësimi sjell fluturimin e bukur, dhe njohja përmastohet dinamikisht… dhe shoqëria njerëzore njeh transformuesit e vërtetë kontribues, liderët e saj të mendimit. Poetët dhe artistët po lëvizin në rrugë të mirë me një frymë të mirë, duke këndvështruar me sytë e tyre vështrim shqiponje. Eshte një shkundje, për të cilën kanë nevojë të gjithë, të ndjejnë se kush janë, ç’energji të brendshme kanë edhe të pazbuluara, edhe të pashprehura… Ne jemi njerëz në formë ëngjëjsh, pegaistë shqiptarë, që kemi bashkuar krahët dhe fluturojmë së toku…Me në këtë Manifestim do të jetë Naimi, Samiu, Çajupi, Fishta , Ndre Mjeda, Pashko Vasa, Migjeni, Noli, Konica, Poradeci, Shkreli, Camaj, Koliqi e tjerë… Larg fjalamanisë, larg thashethemnajës, larg produktit pa cilësi, larg errësimit… Drejt rrugës së dritimit… Poetet dhe artistët duhet te luftojnë për majat. Ata kanë mundësi që, me produktin e tyre mendor të japin mend dhe të ndryshojne botën , duke krijuar lidhësinë dhe impulsimin e nevojshëm me faktorët e tjerë protagonistë…
    Ne po vijojmë të hapim një epoke të re poetike ndryshimi në Ditën e madhe të Ndryshimit, ku marrin pjesë në Manifestim në të gjithë BOTËN 105 shtete, mbi 100000 poetë e artistë, sikundër e kemi quajtur dhe vjet një OKB POETIKE….
    29 shtatori rikonfirmon OKB -në POETIKE..
    Vendoseni emrin në këtë Altar të madh… Ne jemi të krenuar se jemi iniciues dhe na nderon dhe gërma e parë e alfabetit të Botës… dhe sidomos në këtë vit jubilar të 100 vjetorit të fitimit të pavarësisë .

    PRESIDENT I LIDHJES NDËRKOMBËTARE TE POETEVE, SHKRIMTAREVE DHE ARTISTEVE”PEGASI” ALBANIA KRISTAQ F.SHABANI I.W.A, WP.S, A.O.M
    SEKRETAR I PERGJITHSHEM AGRON SHELE I.W.A, W.P.S
    ZËVENDWSPRESIDENT I PËRGJITHSHËM PETRO DUDI I.W.A, W.P.S
    ZEVENDESPRESIDENTE: KOZETA ZAVALANI W.P.S UPLI
    YLLKA FILIPI

    PRESIDENCA E LNPSHA “PEGASI” KOSOVA
    PRESIDENTE HASIJE SELISHTA W.P.S
    ZËVENDËSPRESIDENT PROF.ASSOC DR, BEGZAD NALLIU
    SEKRETARE E PËRGJITHSHME SHEFQETE GOSALCI

    TIRANË,
    PRISHTINË, 30.08.2012

  113. Agron shele says:

    DITA E NDRYSHIMIT

    29 SHTATOR 2012, DITË E SHTUNË ORA 11.00
    100000 POETË TË BOTËS NGA SHUMË SHTETE NË NJË MANIFESTIM TË MADH POETIK NË TË NJËJTËN DITË PËR NJË BOTË NDRYSHE.
    *
    Rivrasja e Profetit
    Kacavirrja e majmunit ,
    Ringjallja e Profetit
    ditën e lexoj së mbari…
    KRISTAQ F. SHABANI “VIRTYTI I GENJYER ”

    DITA E NDRYSHIMIT

    29 SHTATOR 2012, DITË E SHTUNË ORA 11.00
    100000 POETË TË BOTËS NGA SHUMË SHTETE NË NJË MANIFESTIM TË MADH POETIK NË TË NJËJTËN DITË PËR NJË BOTË NDRYSHE.
    MARRIN PJESË ORGANIZATAT MË TË FUQISHME LETRARE TË BOTËS, MIDIS TYRE DHE LNPSHA “PEGASI” ALBANIA DHE LPSHA “PEGASI” KOSOVA” ME OBJEKSIONIN:
    “PËR NJË SHQIPËRI, NDRYSHE” “PËR NJË KOSOVË NDRYSHE“
    Ky manifestim koicidionon me 100 vjetorin e shpalljes së Pavarësisë nga sundimi i gjatë otoman.

    SYNIMI KRYESOR:
    TË SENSIBILIZOHEN OPINIONI PUBLIK I VENDIT, INTELEKTUALËT, HISTORIANËT PËR NJË ECJE TË DUHUR PROGRESIVE TË ZHVILLIMI TË VENDIT NË DREJTIM SHUMËPLANËSH.
    FORMA:MANIFESTIM POETIK I LARMISHËM

    Duke parë se Bota është futur në një krizë të rëndë ekonomike me pasoja të rënda në jetën njerëzore, rënie të nivelit jetik deri në ekstremitete të miliona njerëzve dhe shumë të tjerë, që kanë varfëri ekstreme, si rrjedhojë e prezencës korruptive dhe politikave jo efiçente, që ndiqen, në favor të disave dhe jo të shumicës, e cila shihet me syrin e njerkës, gjoja duke i stimuluar dhe impulsuar me formatin demokratik; mos dhënie parësi inteligjentes dhe erudivitetit , profesionalizmit, por militantizmit, përdorimit tË neopotizmit, nihilizmit të kreaturës të brezave të mëparshëm dhe nënvleftësimit të tyre, shkollimit me metoda te theksuara korruptive në shkollat ekzistuese e deri më marrje diplomash false; akaparim të pasurive nga persona pa të drejtë, pronësimit dhe krijimit të feudëve të tokave, ” nëpërmjet ligjeve dhe vendimeve të ligjëruara vetë “për përftesë, “pushtimit dhe shitjes anormale dhe nxjerrje në ankand të vlerave kombëtare dhe shpërdorim të tyre, shitje të këtyre pronave njerëzve, të cilët nuk janë të devotshëm… ngrirje e akullzim të inteligjencës dhe mos këshillimit me të për të ecur në rrugë progresive të qarta…;
    Ndaj, në këtë kontekst, duke parë edhe shpërdorim të mjedisit, amoralitetit dhe mos futjes së vendit në BE, ëndërr e kahershme e shqiptarëve, të cilët po lebetiten nga ky tranzicion i stërgjatë, pasi futja e vendit në do të rrisë kontrollin e pecipecirave negative,ndërmerret një manifestim poetik.

    Gjithashtu duke parë se është ulur efekti i paqes universale, rritjes së diskriminimit dhe tensionimit, bota vuan, 100000 Potët e Botës manifestojnë poetikisht, paqësisht, m e mjetet e tyre paqetuese de frumëzuese për të treguar rrugën e ndriçuar, pasi ata janë profetët e avancuar të saj, parashikuesit realë horoskopikë të së ardhmes .
    Përse manifestojnë me kreaturën e tyre:
    1. Për një vend që t’i shfrytëzohen në të mirë të popullsisë së tij gjithë potencialet që posedon .
    2. Për një politikë dhe diplomaci barazie në formatin demokratik.
    3. Ngritje zëri për një sistem demokratik në përmbajtje, jo në formë.
    4. Për dëgjimin e zërit intelektual, zërit të lirë demonstrues në kreaturë, media e tjerë.
    5. Për përvetësimin e elementëve të një paqe universale njerëzore ( Poetët në këtë kontekst e kanë treguar veten se çfarë mund të beëjnë)
    6. Për rritjen e frymës së dashurisë ndaj njeriut dhe për të minimizuar efektin e eliminimit të tij të kundraligjshëm, nëpërmjet luftratve të drejtpërdrejta dhe të ftohta, duke e konsideruar njeriun, një qenie, e cila ka të drejtë ta jetojë jetën pa privacione kërcënime dhe me një nivel jetik të mirë, duke respektuar të gjitha të drejtat e tij universale…
    7. Për një humanizëm dhe vëllazërim normativ në përmbajtje dhe në formë.

    8. Për minimizim të “prapësirave” produkt sistemit, drogimin, prostitucionin, shitjen dhe kremastimin e mishit të bardhë, nëpërkëmbjen e normave më elementare të të drejtave të njeriut.

    Demonstrimi në manifestim do të ketë një plotmësi dhe larmi veprimi.

    Që nga data 30 gusht e deri më 28 shtator 2012 në mënyrë të përditshme do të publikohen krijime në shqip, anglisht të poetëve të LNSHA”PEGASI” Albania dhe “KOSOVA, të Shkupit, Malit të Zi dhe gjithe poetëve anëtarë të LNPSHA “PEGASI” në faqen kryesore të hapur edhe te faqja e një prej iniciuesit kryesor të këtij manifestimi mbarëbortëror poetit Michael Rothenberg; do të publikohen ato krijime që kanë subjekt tematikën e mësipërme në forume, faqe interneti, ne faqet e hapura të LNPSHA “PEGASI” ALBANIA, në median e shkruar, pra të gjitha këto krijime, që evidentojnë problemet dhe synimet e këtij manifestimi mbarë botëror me lajtmotivin për një Botë ndryshe ,për një Shqipëri ndryshe. Do te hapet ketu ne facebook nje grupim I tillë “ PEGASI” DHE MANIFESTIMI “100.000 POETËT E BOTËS PËR NDRYSHIM”
    Mënyra e organizimit nga përvoja jonë bashkëkohore dhe të aplikuar :

    Si do të organizohet manifestimi? Me kumte të shkurtra për paqen universale, për respektimin e te drejtave njerëzre, për të luftuar ekstremitetet e nivelit të ulët jetik, për luftën kundër krizës ekonomike dhe ekologjike, për të luftuar plagët e rënda të sistemit e tjerë … Poetët do të recitojnë poezitë e tyre, skicat, eset e përgatitura, krijimet e sensit lakonik, satirik, interpretim me këngë satirike, me këngë që kanë tema të tilla, koncerte, thirrje te lira të drejtuara me apelime poetike, dancime poetike, “kuartete” dhe “oktete” recitimore për një problem të caktuar; pjesë nga veprat e tyre shkurt, të clat flasin për këto probleme…; recitime nga aktorët, pjesë baletike, të cilat evidentojnë këto probleme, interpretime të kengës, konkurrime me fjalë urtie. Materialet do të shoqërohen me filma të shkurtër, POËER POINT…. Deklamime, grupime, interpretime nga aktorë dhe krijues të pjesëve të shkurtra dramatike, skena të shkurtra të tyre, monologime, rrëfime…. Koncerte me tematikë të tillë do të zënë vend të organizuara në universitete, institute … në shkolla. Artistët, piktorët, karrikaturistët do të hapin një ekspozitë me këtë temë të ndryshimit, me disa punime…
    Ne vende të dukshme do të afishohen poezi të këtij karakteri, duke marrë lejë për afishimin e tyre në organet përkatëse…. Në disa vende të dukshme do të recitohen poezi nga poetët …
    Të merret lejë që në autobuza të linjave të ndryshme të ngjiten poezi me këtë përmbajtje të poetëve, jo vetëm të vendit, por edhe të botës që të lexohen nga qytetarët.…. Në këtë manifestim do të lexohen dhe interpretohen edhe poezi të poetëve të medhenj të botës, si dhe do të afishohen në vendet e lejuara…, duke marrë më parë lejë në organet kompetente për këtë demonstrim dhe manifestim poetik.

    Presidenca e LNPSHA”PEGASI” ALBANIA u bën thirrje të gjithë poetëve, që, pavarësisht se nuk janë të anëtarësuar në këtë lidhje, të organizohen dhe të demonstrojnë shpirtin …e tyre poetik në favor të ndryshimit për të sensibilizuar format e qeverisjes, opinionin publik, për të dhënë ndihmesë për realizimin e këtij synimi të madh ….i cili natyrisht është dhe objeksion i progresistëve, kudo ku janë në botë… Po kështu u bëjmë thirrje të gjitha Shoqatave të Shkrimtarëve shqiptarë, kudo, ku ushtrojnë ligjërisht veprimtarinë e tyre për të marrë pjesë në këtë Manifestim Poetik paqedashës dhe vëllazërues, me kulturë e inteligjencë…
    Padyshim kjo lëvizje e madhe ka hyrë tashmë në historinë e lëvizjeve letrare botërore dhe protagonistët do të jenë ata poetët, artistët …
    Dita e 29 shtatorit 2012, sikundër ajo e 24 shtatorit 2012 do të hyjë në histori si ditë e ndryshimit dhe do të vijojë manifestimi i përvitshëm. Të gjitha poezitë e poeteve dhe krijimet e artistëve do të mbahen në një fond arkivor të Universitetit të Kalifornisë….
    Të nderuar poetë dhe artistë që nuk jeni anëtarë të Lidhjes sonë, shpejtoni të anëtarësoheni në Lidhjen Ndërkombëtare të Poetëve, Shkrimtarëve dhe Artistëve”Pegasi” Albania, të krijoni lidhësi me Botën e madhe letrare. Ne u hapim hapësira të reja, me gjetje të reja, që nuk kanë qenë aplikuar kurrë më parë …. Merrni pjesë me krijimet, punimet tuaja tuaj t’ju njohin poetët dhe artistët e Botës!…Është një shans i madh për ju ….Shfrytëzoheni këtë shans….
    Atë ditë do të hyhet në lidhje me përfaqësuesit e poetëve të vendeve të ndryshme.
    Çdo Lidhje, Shoqatë, grupim, klub në Shqipëri dhe Kosovë mund të organizojë një veprimtari të tillë të mirëfilltë…
    Në fund do të dilet përsëri me një Deklaratë universale …

    Ku do të organizohen këto manifestime:

    Qendrat ku do të zhvillohet manifestimi dhe kush merret me organizimin e tyre
    TIRANË, KRYEQYTETI I SHQIPËRISË: KOZETA ZAVALANI Ë.P.S, PETRO DUDI Ë.P.S, FLUTURA MAÇI, PERIKLI SHULI, JOZEFINA TRABOINI, XHELAL LUCA , ANXHELA PEZA, ENRIETA SINA W.P.S RIZA LAHI W.P.S
    FIER: MAJLINDA RAMA W.P.S, ENERTIN DHESKALI, GENTIAN BANAJ
    GJIROKASTËR:, ALEKSANDRA SHABANI U.P.LI, W,PS KRISTO STOJA, JORGO TELO W.P.S , YLLKA PONDE W.P.S, ASIM PETA W.P.S
    SHKODËR, MALESI E MADHE : REZARTA PODE, MIMOZA REXHVELAJ,
    KORÇË: ARJAN KALLCO
    LUSHNJE: KLODIANA KULLOLLI
    TROPOJE: LULZIM LOGU W.P.S, GJON NEÇAJ W.P.S, ALMONA BAJRAMI W.P.S
    TEPELENË: ISLAM KALEMI
    KUK Ë S ; LULZIM HAJDARI
    ELBASAN : GËZIM HALILI
    PERMET: DHOSKE ILIA, DHIMITËR MITI, LIGOR SHYTI , ANILA MIHALI
    SARANDË: LAURETA ROSHI
    ERSEKË: RINALD KASKO
    GRAMSH: POZAJET QOSE
    POGRADEC: ISTREF HAXHILLARI
    DURRES: SKËNDER BRAKA
    LIBOHOV Ë: BESNIK ISMAILATI

    NË KOSOVË
    PRISHTINË ,KRYEQYTETI I KOSOVËS HASIJE SELISHTA W.P.S, PROF. ASSOC DR. BEGZAD BALLIU, MIRADIJE RAMIQI W.P.S, PROF. DR. ZYMER NEZIRI, PROF.DR. ISAK SHEME, NEBIH BUNJAKU W.P.S, RESHAT SAHITAJ W.P.S
    PEJË: ESAT LOSHAJ
    PRIZREN NEXHAT ÇOKAJ, SELAJDIN KRASNIQI, REXHEP KASTRATI, YRJET BERISHA …
    GJAKOVË: MIGENA ARLLATI , MUHARREM KURTI W.P.S, HALIL HAXHOSAJ W.P.S
    KLINË: PREND BUZHALLA,
    GJILAN : LINDITA RAMUSHI,
    MALI I ZI
    TUZ ANTON GOJÇAJ W.P.S

    MAQEDONI
    *SHKUP: PROF. DR NEHAS SOPAJ Ë.P.S
    DIBËR E MADHE VEHBIE AZIRI
    TETOVW: RAMI KAMBERI
    STRUGE: ALBANA CUFAJ , ALIDE LLOGA
    GJERMANI: SEFEME FETIQI, AGIM GASHI
    BELGJIKË: AGRON SHELE I.W.A,W.P.S
    SHBA: PETER TASE, YLLKA FILIPI
    ZVICËR: XHEMAJL RUDI
    FINLANDË: SILVANA BREKI
    ANGLI: SHEJMOND PACARADA
    SUEDI: QERIM RAQI
    GREQI: DASHNOR SELIMI W.P.S
    ITALI: ALEJANDRA CRAULES BRETON
    BOLIVI: FRANSUA AZUELA
    BRAZIL: LUCELIA GOMES, MARGARETT OLIVERA, REGINA KREJF, ROBERTO LOPES AKADEMIA E ARTEVE TE BUKURA
    AUSTRALI: SIDNEJ GIOVANNA LOMBARDI
    PERU: MANOL LASO

    GREQI :
    PATRA: EFTIHIA KAPARDHELI I.W.A,
    ATHINA: JOTA FOTIADHI I.W.A, LETA KUCOHERA I.W.A, VASILIKI ERGAZAKI, LUAN ZIFLAJ
    PREVEZW: ANDREA KARZIS
    KORINTH : VASSILIKI KALAHANI I.W.A
    KAVALLA: DESPINA KONTAXIS

    ITALI
    ROMW DOMENICO DEFELICE
    TURQI : ATILLA ELUSTUN
    ANKARA : TOZAN ALKAN
    QIPRO: AHMET OMERAGA
    MALTË : PATRICK SAMMUT
    INDI: KUTLDEP S. SRIVASTAVA
    RUMANI: NADIA CELLA POP
    ANGLI: GUNSEL DJEMAL

    PRESIDENCA E LNPSHA “PEGASI “ ALBANIA
    DHE LNPSHA “PEGASI’ KOSOVA

    TIRANË,
    PRISHTINË, 30.08.2012

  114. Agron shele says:

    LNPSHA “PEGASI” ALBANIA

    THE INTERNATIONAL ASSOCOTIATION OF THE POETS, WRITER’S AND ARTIST’S
    “PEGASI” ALBANIA
    * * *
    PETRARKA reached the capitol
    The laurel leaf he tasted,
    The laurel tortured,
    Thousands of poets after him…

    From the “BROKEN VIRTUE”

    APPEALING OF THE PRESIDENCY OF THE INTERNATIONAL ASSOCIATION OF WRITERS, POETS AND ARTISTS “PEGASI” ALBANIA

    The great manifestation of poetry September 29, 2012, creates a poetical UNO

    Honored guests, authors, men of the intelligent mental product, legitimate representatives of the vigorous ëalk toëards the change of the Ëorld…

    Tomorrow, on September 29, 2012 We start
    An activity delineated with cleverness and with a predetermined aim which seeks the elevation and elevation leads to beautiful flight, and our acknowledgement is dynamically increased… and the human society acknowledges the real transformers, the contributors, the leaders of thinking. The poets are moving to a good path with a good spirit, duke by looking with their eyes which have an eagle’s sight. It is a shake up, ëhich we all need, to feel who we are, what inner energy we possess undiscovered or unexpressed… we are men in the form of the angles, Albanian ‘pegasians’, ëho have joined their wings and fly together…with us tomorrow will be Naim, Sami, Çajupi, Fishta , Ndre Mjeda, Pashko Vasa, Migjeni, Noli, Konica, Poradeci, Shkreli, Camaj, Koliqi etc… far from gossip, far from the non qualitative product, far from darkness… towards the light’s path… the poets should fights for the heights, they are capable that though their mental product to give opinions to change the world, by creating the necessary relationship and impulse ëith other protagonist factors…
    Tomorrow we shall open a new poetic era of change in the Great day of Change, wherein the manifestation participate 105 states throughout the world, about 100000 poets, a UNO of poetry…
    September 29 creates the poetic UNO…
    write your names on this great altar… ëe are proud to be initiators and the first letter of the ëorld’s alphabet honors us…

    PRESIDENT OF THE IAPWA”PEGASI” ALBANIA KRISTAQ F.SHABANI I.W.A, W.P.S, AOM,
    SECRETAR GENERAL AGRON SHELE I.W.A, W.P.S
    VICEPRESIDENT GENERAL PETRO DUDI I.W.A, W.P.S
    VICEPRESIDENT KOZETA ZAVALANI I.W.A, U.P.L.I
    YLLKA FILIPI

    PRESIDENT OF THE IAPWA”PEGASI” KOSOVO HASIJE SELISHTA W.P.S
    VICEPRESIDENT GENERAL PROF.ASSOC.DR. BEGZAD BALIU
    SECRETAR GENERAL SHEFQETE GOSALCI

    Tirana, Albania
    Prishtina , Kosovo 31.08.2012

  115. Agron shele says:

    LNPSHA “PEGASI” ALBANIA

    THE INTERNATIONAL ASSOCOTIATION OF THE POETS, WRITER’S AND ARTIST’S
    “PEGASI” ALBANIA
    * * *
    PETRARKA reached the capitol
    The laurel leaf he tasted,
    The laurel tortured,
    Thousands of poets after him…

    From the “BROKEN VIRTUE”

    APPEALING OF THE PRESIDENCY OF THE INTERNATIONAL ASSOCIATION OF WRITERS, POETS AND ARTISTS “PEGASI” ALBANIA

    The great manifestation of poetry September 29, 2012, creates a poetical UNO

    Honored guests, authors, men of the intelligent mental product, legitimate representatives of the vigorous ëalk toëards the change of the Ëorld…

    Tomorroë, on September 29, 2012 We start
    An activity delineated with cleverness and with a predetermined aim which seeks the elevation and elevation leads to beautiful flight, and our acknowledgement is dynamically increased… and the human society acknowledges the real transformers, the contributors, the leaders of thinking. The poets are moving to a good path with a good spirit, duke by looking with their eyes which have an eagle’s sight. It is a shake up, ëhich we all need, to feel who we are, what inner energy we possess undiscovered or unexpressed… we are men in the form of the angles, Albanian ‘pegasians’, ëho have joined their wings and fly together…with us tomorrow will be Naim, Sami, Çajupi, Fishta , Ndre Mjeda, Pashko Vasa, Migjeni, Noli, Konica, Poradeci, Shkreli, Camaj, Koliqi etc… far from gossip, far from the non qualitative product, far from darkness… towards the light’s path… the poets should fights for the heights, they are capable that though their mental product to give opinions to change the world, by creating the necessary relationship and impulse ëith other protagonist factors…
    Tomorrow we shall open a new poetic era of change in the Great day of Change, wherein the manifestation participate 105 states throughout the world, about 100000 poets, a UNO of poetry…
    September 29 creates the poetic UNO…
    write your names on this great altar… ëe are proud to be initiators and the first letter of the ëorld’s alphabet honors us…

    PRESIDENT OF THE IAPWA”PEGASI” ALBANIA KRISTAQ F.SHABANI I.W.A, W.P.S, AOM,
    SECRETAR GENERAL AGRON SHELE I.W.A, W.P.S
    VICEPRESIDENT GENERAL PETRO DUDI I.W.A, W.P.S
    VICEPRESIDENT KOZETA ZAVALANI I.W.A, U.P.L.I
    YLLKA FILIPI

    PRESIDENT OF THE IAPWA”PEGASI” KOSOVO HASIJE SELISHTA W.P.S
    VICEPRESIDENT GENERAL PROF.ASSOC.DR. BEGZAD BALIU
    SECRETAR GENERAL SHEFQETE GOSALCI

    Tirana, Albania
    Prishtina , Kosovo 31.08.2012

  116. Agron shele says:

    SHPERNDAJENI KETE
    SIMBOL NDRYSHIMI TE LESHUAR HAPESIRISHT NE QIELL DHE NE MENDJE NJEREZORE TE DITURA …

    PELLUMBI, SIMBOLI I PAQES JU FTON….

    TE NDERUAR MIQ KRIJUES, KRIJUESE, ARTISTE !
    MANIFESTIMI I PERBOTSHEM POETIK I 29 SHTATORIT 2012
    “100000 POETET E BOTES PER NDRYSHIM PO AFRON…
    LNPSHA “PEGASI ” ALBANIA SI EDHE INICUESE E KESAJ LEVIZJE MBARE BOTERORE JU FTON TE MERRNI PJESE NE KETE PARAM
    ANIFESTIM, DUKE FILLUAR QE SOT, ME POEZITE , SKICIMET SHKURTRA, SATIRE , HUMOR, KNGE, APELIMET POETIKE , SKICAT, PIKTURAT , EPIGRAMET, FABULAT , “METODA” TE PERZGJEDHURA ME GJETJE NGA JU DHE I DERGONI KETU NE KETE FAQE ,JENI APO S’JENI MIQ NE FAQE TE FACEBOOKUT… ATO DO TE JENE TREGUES I PERBASHKIMIT POETIK DH E I ANGAZHIMIT TUAJ PER KETE IDE TE MADH E… TE NDRYSHIMIT …

    JU MIREPRESIM KRIJUES, ARTISTE N E KETE APELIM TE MADH PER NDRYSHIM!

    PRESIDENCA E LNPSHA “PEGASI” ALBANIA
    “PEGASI” KOSOVA

    SHPERNDAJENI KETE PUBLIKIM NE FAQET TUAJA TE GJITHE JU PEGAISTET . LE TE SHNDERROHET KJO DITE NE NJE DITE TE MADHE POETIKE E PANDODHUR NDONJEHERE ME TE GJITHA FORCAT KRIJUESE TE TE GJITHA SFERAVE NE SHQIPERI, KOSOVE, MAQEDONI, MAL I ZI E GJETKE .. LE T’U TREGOJME TE GJITHE POETEVE DHE ARTISTEVE TE BOTES SE NE JEMI PER NDRYSHIM TE SAJ…PER PROSPERITET, PROGRES, VITALITET E HUMANIZEM NJEREZOR… PER RESPEKT TE DREJTAVE NJEREZORE, PER LUFTE KUNDER LUFTES , PER NDRYSHIM THELBESOR TE DREJTIMIT EKONOMIK, PER DREJTIM TE SHTETEVE ME MENÇURI DHE EFIKASITET ME LIDERE NIVELI DHE TE AFTE, PER LUFTE KUNDER KORRUPSIONIT DHE PLAGEVETE TJERA TE RENDA SHOQERORE, PER LULEZIM TE ARSIMIMIT , TE KULTURIMIT, TE BASHKEPUNIMIT RECIPROK, PER NJE LETERSI ,KULTURE DHE ART NIVELI PER T’I SHERBYER BOTES… PER NJE DRITE MBI DRITAT QE SJELL ZHVILLIM TE GJITHANSHEM BOTEROR… POETE DHE POETE, SHKRIMTARE, STUDIUES , ARTISTE ESHTE KOHA PE RTE THENE FJALEN PE R TE ÇUAR BOTEN PERPARA DREJT NDRYSHIMIT TE MADH. DIJENI SE KJO LEVIZJE ESHTE LEVIZJA E TE DITURVE , E PROFETEVE, E SHKENCETAREVE DHE E LIDERVETE NDRYSHIMIT DHE KA PERKRAHJE TOTALE…

    Kristaq Shabani http://100tpcmedia.org/100TPC2012/2012/08/yay-albania-pegasi/
    YAY ALBANIA 2012 -”PEGASI” |
    100tpcmedia.org
    100 TPC BLOG — 2012 –

  117. Kozeta Zavalani W.P.S. says:

    Congratulations and hugs!…Shume urime Agron, paske bere goxha pune…Duhet biseduar se ku do ta organizojme kete vit takimin e “100 mije Pper Ndryshim”, ndoshta tek Universiteti “Vitrina”…Pergezime e perqafime!

  118. Agron shele says:

    SYRIHA ADEMOVI ,POETE , SHKODRA, ALBANIA

    The cup Full of Longing
    Unknown the sky tonight,
    I would have wanted to drink some,
    It seemed though that the cup remained unfilled…
    I will drink tonight… I would want to do so…
    Above my hands, I see – like in magic – the falling of a tear drop.
    It glided to the bottom of the glass…
    It tumbled and fell…
    …Overthrow the cup…
    Again, I say, empty.
    I look up to the distant stars…
    I listen… the sound of the trembling heart….
    It becomes floundering – as I stare above my body,
    Altogether things divided…
    I listen…
    The tolling of an unfamiliar sound…
    Deviant from yesterday…
    Astray the hand struggling to sway…
    The leg that cramps…
    The soul that brings nothing but pain…
    Which one do I listen?
    Tonight…
    Should this be a dream?
    Perhaps, the cup of longing…
    The longing made me drunk…
    But I did not take a sip!
    In this world, nothing is left to chance…
    Everything is accounted for –
    Even a (teardrop)..!

  119. Agron shele says:

    Enrieta Sina

    Enrieta Sina
    I broke the seven mirrors

    In seven days I lived with my feeling for you
    I had to break the seven mirrors to pieces
    Because they were making me look ugly
    The beauty was taken by you and left underground in the darkness

    There you were finding your maturity
    While I was feeding your maturity tree
    Searching for my light…

    2. To my children

    If I have gathered the dream forgoten years ago
    It wakes me up and hunts only the voices that offer tranquility
    If I could not reach the white mountain top
    There are thousands of ideas resting within you

    If I happen to wake up with swallen and dried up eyes from tears
    It is because the night for me brings just that longing for you
    If one day I happen to depart this life
    The eyes of my soul in the threads of your hearts will remain….

    3. You do not know

    My fingers becave cold reaching for your jacket
    Up to your hair with profume
    You stared me differently as if a black cloud was over me

    My heart wanted to know how yours was beating
    While that beating was not normal that evening
    Everything was no longer important for you

    My soul was migrating but could not find peace anywhere
    Was gathered into a golden circle within the beauty of your eyes
    But I do not know, there it could not find its place

    You do not know if you’d be able to fly in my blue sky
    It is something that I have not experienced myself
    In the magic moment you create and make it grow
    But you do not know! You do not know…

  120. Agron shele says:

    Dhoskë Ilia, Poet, Albania

    Eshtë një tjetër protagonist dhe një penë shumë e mprehtë.Si Botues dhe Drejtor i gazetës “Rrëza Prolog“ ka trajtuar tema të rëndësishme në fushën e artit dhe kritikës letrare.Poezitë e tij janë sa pikante aq dhe mbresëlënëse.Është anëtar i Lidhjes së Krijuesve “Pegasi” Prezantohet me poezi nga vëllimi i ri poetik të cilin e ka në proces botimi.

    Curriculum Vitae

    Surname/Mbiemri Ilia
    Name/Emri Dhoskë
    Profesioni Doctor,Poet
    Birthdate/Ditëlindja 10.06.1958
    Place of Birth Permet
    Place of Staing Permet
    Passaport’s number Z 0128584
    Adresa Lagjia “Mejden” Permet
    E-Mail dhoskeilia@yahoo.com
    Telef mobil 00355685051355

    1976-1980 Universiteti “Tiranë” Fakulteti “Mjekësi”/Dega Stomatologji
    1980-2005 Doktor pranë spitalit Përmet
    2005-2008 Drejtor i Zyrës Punës/Përmet
    Esse
    Prezantimi i poezisë në medien e shkruar sot

    —————————————————————————————————-

    Çmim inkurajues (Pegasi 2008)

    Programe kompjuteri:
    Word,Exel
    Gjuhë të huaja
    Njohuri në Greqisht

    Rrethimi

    Brenda meje jam rrethuar
    pa folur,pa shkruar
    Dikush për mua është ankuar
    Person i padëshiruar
    Dhe nis rrethimi i dytë,i tretë
    Akoma nuk është dorëzuar.

    Vrapojnë njerëzit,
    Disa qeshin,
    qeshin sikur lehin.
    Disa të tjerë më ndjekin
    Po rrethin tim se prekin
    Unë jam banor në qytetin e ferrit.

    A është e vërtetë

    Shpesh herë flitet për skllevër,
    Që botën zbukuruan
    Vallë bota nuk ishte e bukur?
    Po njerëzit ishin skllevër,
    apo skllevër njerëz.

    Flitet për njerëz të bindur
    dhe për armiq në djep të lindur
    Kur i urti mallkonte të “marrin“
    që e vrasin,e varin
    A kishim nevojë për njerëz të bindur?

    Flitet pastaj për njerëz të zgjuar,
    që kanë shkuar
    dhe kanë harruar ç´far kanë shkruar
    Njerëz të zgjuar?!
    Flitet pastaj për njerëzit e artit
    Sulmuan Frojdin,pikason
    Kafkën,Sartrin
    Dhe thirrën në skenë moralin,
    ushtria e tabuve
    në fushën e druve
    digjte lirinë.
    A ka më nevojë të flasim?

    Të heshtim!
    Me shumë ,me shumë respekt
    Për njerëzit.

    REVOLTA

    Sa revolta kanë fjetur nën lëkurën time,
    Une veç jam kujdesur të mos i mbaj zgjuar,
    Mos u largoni ju lutem,
    Kam nevojë për ndihmën tuaj
    Mbi vuajtjen time ndërtoni pa zhurmë, pa zë,
    Karrigen ku të ulem,
    Nuk është karrige e zakonshme pune ku vargje shkruaj,
    Karrige ndjenjash me këmbë, me duar,
    Që është veç për te ëndërruar,
    Ah! Pa ëndrrën çfar do të isha;
    Kështu i gjymtuar
    Për dashurinë gjithmonë i paftuar
    Jo! Do të qëndroj zgjuar
    Boll kam heshtur, boll jam maskuar
    Jam i revoltuar?
    Jam i dashuruar.

  121. Agron shele says:

    Anila Mihali (Qirjazi), Poete, Albania

    -E pafaj është dashuria (poezi)
    Është anëtare e Lidhjes Krijuesve “Pegasi“ përfaqësuese e Kongresit Ballkanik të Poetëve Athinë 2007,dhe takimit të Poeteshave Vushtrri (Kosovë) 2008.Është autore e botuar në revistën italiane “Artistët në përballje“

    Curriculum Vitae

    Surname/Mbiemri Mihali (Qiriazi)
    Name/Emri Anila
    Profesioni Teacher,Poet
    Birthdate/Ditëlindja 15.01.1970
    Place of Birth Permet
    Place of Staing Permet
    Passaport’s number Z 1933279
    Adresa Lagjia “Partizani” Permet
    E-Mail anila_mihali @yahoo.com

    1997-2002 Universiteti “Eqerem Çabej” Fakulteti “Gjuhë-Letërsi”
    2002-2008 Mësuese pranë shkollës “Thoma Dode”Çarshovë

    2007 Pjesmarrëse në Kongresin Ballkanik të Poetëve Athinë 2007
    2008 Pjesmarrëse në takimin e Poeteshave Vushtrri (Kosovë) 2008.

    Ka mbrojtur temat:Antologji poetike (Korsi e hapur) :Mendimi filozofik i poeteshës globale.(sesion shkencor)
    Nga një autor tek tjetri:Në ndihmë të maturantit Shqiptar (Sesion Shkencor)
    Femrat nobeliste sot (Esse) Koferenca letrare Pegasiane 2006

    Çmimet letrare:
    Poetesha më e mirë (Revista Artistët në përballje) Motola/Itali
    Poetsha imagjinare Salaminë/Athinë
    Çmimi Mirënjohjes Vushtrri/Kosovë
    Çmimi Inkurajues Konkursi letrar “10-Vjet Pegasi”

    Programe kompjuteri:
    Word,Exel

    Gjuhë të huaja:
    Anglisht
    Njohuri në Greqisht

    To give birth to verses

    Late from the verse that
    So much tormented me,
    I enter into the warm bed sheets,
    I am sorry sweetheart,
    I murmur in his arms
    Covered with his body
    And the warmness of the bed…
    I am sorry, it was a difficult delivery.

    If

    The child plays on the computer
    He enters into a castle, looking for a princess,
    He already wins the game, and becomes a king
    How soon he found happiness, how soon!

    The adults
    They go on looking for happiness
    The day disappoints them;
    The night pardons them a little
    If they were to turn back the childhood,
    The gods of the old world!

    There where the borders divide

    There where the borders divide
    … Up to there the mother sees her daughter off
    The shadow of the sharp beam
    Like an apple divides the day…

    Drunken steps continue their way
    The eyes stretch the hands of glance
    And they ask:
    “Until when with tears and yearning
    We shall pave the paths of emigration?!”

    Oath of love

    One at a doorsill and the other at a door
    They kissed thirstily as before.

    The years forgot each other
    Love did never forget what it promised.

    The moment shed light to a memory
    It rode the love.

    A long way full of suffers
    Heart broken to pieces…

    One at a doorsill and the other at a door,
    They did not burst like the glass of wine.

    Image

    The knocks of the stick on the ground
    Like the beats of the clock in the room
    Like the beats of the heart in the chest
    Like the drops of rain under eaves.

    All the ‘tic-tac’ sounds disappear
    At the endless road
    Arduous you scold ferociously
    While resting upon the stick…

    The flowers

    The rose, the pink, the snow flower,
    Which of them I hold closer to my heart
    I cannot say which.
    I feel pleasure in cutting it.

    I marvel beyond reason
    When they offer it to me
    The rose, the pink, the snow flower…
    Which of them is more beautiful?
    I do not know.

    The beautiful thing becomes more beautiful
    Only when it comes from you
    I do not know what made me drunk
    The flower, the hand or the heart that broke…

  122. Agron shele says:

    Jorgo S. TELO, Poet, Albania

    On the wings of Pegasus

    Above the wisps of clouds

    I see myself.

    Every night and day

    Asafresh tea I gulp

    Togedher with the Gods of Olympus

    And of Tomorr.

    The sunrise

    washes my eyes

    and with the golden morning rays

    in my eyes

    I behold you

    Arch sea

    and full of passion I salute:

    “Good morning, Aegean!”

    With the demons of the times

    You ‘ve been irascible

    Caressing with the “heroes of Hellas”

    Cooling to the “heroes Jiutbina”

    I congratulate you

    on this humane deed

    Don’t you know you are mysterious,

    you arch sea?

    The chronicles of the Balkans, themselves

    fully attest…

    Herodotus in his chronicles

    couldleave us a mountain of history

    yet, everything a mystery…

    And this mystery perhaps sleeps and awakes

    On your bed

    where snatches of our lives

    are outlined…

    The past… and the future…

    Do you remember

    vhen you used to dress the ëounds

    of Greeks, Albanians,

    Serbs, Bulgarians?

    Of course, forgetfulness is agains your nature

    You are history, itself Aegean!

    From the heights of Nemercka,

    Tomorr and Olympus.

    We can’t get enough

    of your watery grace

    where upon the crests of the ëaves

    “Helen of Troy” weaves the legend…

    Where Homer never ceases to tell…

    In your amphitheatre polyphonic… multilingual tragedies

    are immortalized

    under the coruscating shine of the eyes of the beautiful goddesses

    and under their fenetic applauses.

    If I could

    I’d bow full of respect

    to your juicy lips

    Intoxicated by the kisses, I ëould never stop roëing.

    When I row to you

    It’s I hold the world in my arms

    You’re magical oh Arch Sea!

    This art of magic let’s use together

    to liven up the danse of friendship among the people

    trampling over any blasphemy

    and over dark conspiracy?

    Let’s make common cause:

    Let me whip the mischief;

    you smother the demoniacal intrigues

    ever since the fuzzy buds bloom

    Oh, great Aegean,

    if the God’ sea you have been and still are

    Have a word with Adriatic,

    As, it seems, our lives it mercilessly devours.

    What good is a beauty so dreadful

    What do we lose if we love each other?

    From the devils we watch each other’s back.

    Don’twe have Zeus, our protector

    and Aesop, the jester.

    In front of the cruel monster

    Don’twe have our brave soul?

    Good morning Aegean!

    Throungh pain I salute you.

    Mirëmëngjes! Tjeta! Yasu, Aegean!

  123. Agron shele says:

    U lind në gusht të vitit 1966 në Goricë të Dëshinicës së Përmetit. është marrë me letërsi që në moshë të re, duke botuar poezi, tregime, dhe publicistikë në organe të ndryshme të shtypit lokal e qendror. Ka botuar këto libra:
    ,”Lirikat e anëvjosës” poezi. është fitues i disa çmimeve letrare si në vendlindje ashtu dhe në emigracion.. është gjithashtu korospodent i Gazetës së Athinës për Selanikun dhe reporter i Radio Sarandës në Greqi. është bashkautorë në “Antologjinë e tregimit qipriot”, “Shtergët e Ballkanit”,”Qiejt e shpirtit”, “Itaka e fjalës”, “Maska e ditës ”etj. është nënkryetar i Lidhjes së Krijuesve Dega e Blertë në Selanik. Gjithashtu merr pjesë në Lidhjen e Krijuesve “Pegasi Albania”. Një pjesë të poezive të tij kanë gjetur botimin në gazeta e revista të ndryshme si në Mal të Zi, Greqi, Rumani, Maltë, Greqi, Turqi, Itali, Angli, Spanjë, Meksikë etj. Në qershor të vitit 2010 V.P.S. në një konkurs të organizuar në Indi e vlerëson me çmimin special të konkursit. Për krijimtarinë e tij letrare janë realizuar disa emisione telivizive dhe radiofonike në Shqipëri dhe në Diasporë…

    Patetizmi i një shpirti të thellë lirik në poezinë e Dashnor Selimit
    nga Agron Shele
    by Agron Shele on Saturday, 14 April 2012 at 23:03 ·

    “Lirikat e Anëvjosës” të autorit Dashnor Selimi, vijnë si shpërthime të befta poetike që rrëmbejnë dhe dallgëzojnë njëlloj si valët e lumit, vijnë si shprehje dhe mishërim i simbolikës së bukur, vijnë me elokuencën e vargut , brishtësinë e fjalës , dhe ndjenjësinë e shpirtit , jashtë ç’do kornize të kuadratuar apo skematizmi të paracaktuar, duke na afruar tablot shumëngjyrëshe dhe plot dritë të një mirëfillësie të mirëplotuar letrare. Përbrenda kësaj hapësire krijuse, këtij editimi dhe përjetimi shpirtëror, ndeshesh me fizionominë e karakterit letrar të formuar, me obsesionin e thellë dhe këndvështrimin orgjinal, me zërin virtuoz që i këndon lajmotivit të vetë jetës. Shtrati poetik i kësaj vepre përmbushet nga ndjesia dhe percepitimi për vetë thelbin qënësi, për nënën dhe vendlindjen e dashur që humbet atje mes kodrave të hijëzuara, për lumin turfullim që identifikon dhe gjithe risinë poetike dhe qytetin emblematik, për ëndrrën e bardhë shkrirë fjollave të borës dhe të nesërmen pritje të trishtë. Që në titull autori intrigon dhe jep imazhin e një boshti të fuqishëm lirik, i cili dhe pse i plotësuar me detajimet e tjera poetike, nuk e humbet për asnjë rast pikën e referimit, por në sinkron të plotë dhe në harmoni me elementët bazë figurativë e përforcon imazhin e veprës dhe e bën atë edhe më eksigjente. Autentiteti krijues, lojëra me fjalët, portretizimet poetike, figuracioni gjallë, muzikaliteti dhe forca e vargjeve, hyjnizimi bukurisë rrëzëlluese, përbëjnë esencën e gjithë kësaj prurjeje, e cila të mban pezull dhe të zhyt thellë në kuptimësinë dhe kadencën e saj.

    “Shpesh,
    shkëmbenim letra me nënën time.
    Fillonte për fshatin,
    që i ngjasonte një jetimoreje,
    për tokat e papunuara,
    mbuluar me gjemba.
    Për lulet,
    tharë teneqeve të ndryshkura,
    që u njomën me ujin e stinëve”

    Vargje kuptimplotë që epiqendërzojnë portretin e lindjes së vetë jetës “Nënën”, vargje që kanë për kryethënie përmasat dhe figurën e saj, vargje që deshifrojnë kufijtë mitikë të njohjes që kalojnë po nga ajo, vargje që natyralizohen me ndjesinë dhe përjetimin e saj, për jetën e thjeshtë, për arën e pambjellur, për vendlindjen, për gjithçka, vargje që sjellin farfurimën e tokës së të parëve të mbushur me lulet e çelura të Majit.
    Menjëherë pas këtij dedikim të përligjur autori rikthehet në tematikën e plotë dhe setencën e gjithë veprës poetike, atë të lirizmit dhe oshilacioneve të saj.

    “Përse ike këtë dimër të ftohtë,
    ku dhe flokët e stinës kishin ngrirë
    dhe nëpër pasqyra pellgjesh copëtoheshin,
    ëndrrat e mia në gjunjë lutjesh ? ”

    Vargje të puthitura, që kanë brenda elegancën e mendimit, përputhjen e plotë të elemintit natyror “Dimër të ftohtë ” i cili epitetëzohet me pasthirrmën lutje, pasthirrmë që shkon përtej vetvetes, dashurisë së ëndërruar . Flokët e stinës e dramatizojnë dhe e bëjnë edhe më koshientëe dashurinë e munguar, ndoshta të humbur, por vetë ndërgjegjia rrëmon dhe kërkon nëpër kujtimet e trishta, të atij zëri drithërues që shemb yjet dhe çel mijëra dritësime, dhe ashtu në përulje figurative ringre pasazhet e hijeve të tretura largësi venitëse. Referimi i këtyre vargjeve ka dhe antitezën e plotë të ngrohtësisë dashuri dhe akullit shpirt, që në dualizëm të hapur intrigojnë njëra -tjetrën për të performuar më pas gjithë këtë elegji .

    “..Të shikoje ëndrrat,
    shkundur nga plogështia,
    duke nënëshkruar fjalën e fundit:
    ”Jetova në një botë pa dashuri”. ”

    Kjo është përmbyllja e gjithë këtij referimi poetik, referim që mbetet atje tek koha e largësuar dhe në anaforë me çastet pështjellim, çastet trazim, çastet pikëllim (zërat e shiut) e subjektivizon ornamentin shpirtëror dhe e tejçon në letragji. Njeriu jeton, përjeton dhe fleksibilizon, por poeti, si këndvështimi dhe syri tredimesional i të kuptuarit, konceptuarit dhe emotivuarit mbetet atje tek thellësia dhe pastëria e ndjenjës, tek fuqia dhe ritmi i zemrës, tek pasioni dhe bukuria e ëndrrës. Sigurisht shpërthimi është dramatik, jeta e jetuar grafikisht ka humbur ç do kuptim, dhe ai, poeti, me të vetmet armë fjalësh që zotëron, nën dritëthënien e referimit hapësirë thur vargëzime elegjikë.
    Për të përforcuar këtë ide, por për të kuptuar më shumë mistizmin dhe përthyerjen e një shpirti të aborguar gjer në tejskashmëri le të ndalemi në të tjera grafika krijuese:

    “Çdo mëngjez iki herët.
    Si i çmendur.
    Pa hedhur një pikë parfumi të trishtë.
    Kujt t’ia them të vërtetën ?
    Vetëm këmisha e bardhë e mureve,
    mban fshehur ëndrrat e mia. “

    Ikje, nxitim, humbje pas telajo ngjyrash të rreme, endje pas ëndrrës së dikurshme, atje ku yjet përshkënditin qiellin, atje ku shpirti këkon shpirtin dhe jeta kërkon kuptimin. Metafora “këmishë e bardhë e mureve” kapërcen në kufij surrealë dhe jo rastësisht, por mjeshtërisht dhe me kuptim parësor, pasi profetizimi dhe përjetësia e ndjenjës dashuri shemb dhe ringre të tjera qiej shpirti.

    Dhe ashtu i endur tek bukuria dhe çmendia e ndjenjës autori krijon ritëm dhe sigmatizon orgjinalitetin e shpirtit krijues, atë të bukurisë dhe madhështisë që e identifikon, të harmonisë dhe traditës që e evokon, të lumit akull dhe përherë në rrëmbim, të qytetit që dremit poshtë këmbëve të Dhëmbelit, të fshatit të largët dhe çapkënllëqeve të moshës, të cilat sëmbojnë dhe ripërtëriten në të tjera kulmime, në të tjera meditime, në të tjera rrugëtime.
    LIRIKAT E ANEVJOSES

    PERSE IKE ?

    Përse ike këtë dimër të ftohtë,
    ku dhe flokët e stinës kishin ngrirë
    dhe nëpër pasqyra pellgjesh copëtoheshin,
    ëndrrat e mia në gjunjë lutjesh ?
    Mbledh copat e mbetura nëpër rrugë,
    si lule të mardhura,të ngrohen
    brenda afshit të trupit tim,
    zhytur në hijet e qiellit që s’lëviz,
    shpresat e pragmuzgut të fundosur.
    * * *
    Ti ike me mbështjelljen e purpurtë
    të ditës së përgjumtë,
    pa shkëmbyer asnjë fjalë me njerzit
    e thinjur,të cilët qëmtojnë buzështëpive,
    përfytyrimet e ëndrrave,
    të ëndrrave,që zhvishen në pragjet e gurtë.
    * * *

    BURIMI I HUMBUR

    Dritat e natës,
    ndriçojnë eshtrat e fisit tim,
    testamentet e varreve.

    Heshtje…
    Rënkon braktisja,
    në palcën e qirinjve.

    Unë ndez një cigare.
    Tymi mbështillet rreth meje
    dhe ngroh flijimin e ikonave.

    JAVA E KRYQEZIMIT

    Ishte java e madhe e Pashkëve.
    Kambanat lëshonin litarin nga fyti
    e binin papushim duke u cfilitur.
    Luteshin njerzit.
    Një qiparis i pikëlluar,
    përkulte krahët e lutej para qiejve.

    Ishte e hënë ajo ditë.
    Dola në rrugë të martën.
    Po ata njerëz,po ajo dhimbje,
    qiparisi është përkulur më tepër.
    Të mërkurën,
    të enjten,radhët kryqëzoheshin,
    skeletet e maleve vinin rrotull
    e mbrëmja të ngecte në sy.

    E premte.
    Sqetullat e kambanës filluan
    të gjakoseshin nga dhimbja e ditëve.
    Mbi tempull qiparisi si kurorë vdekjeje,
    rrethuar me lule.
    Sa andej-këtej në udhëkryqe,
    kryqe e njerëz përloteshin para epitafit.
    Gjumi u ishte vrarë të gjithëve.

    E shtunë.
    Në kulmin e mesnatës,
    udhëkryqet prisnin kryqet,
    në heshtje.
    U dëgjua një e rënë e fortë e kambanës.
    Në dritën e zbehtë të qirinjve,
    Krishti i ringjallur shtrin duart.

    Në tempullin e kambanës,
    zgjohej e përgjumur një flutur.

    XHELOZI

    Në një gërshetëz uji,
    ti arratiseshe këmbëzbathur,
    …si pulëbardhë.

    Përreth shkëmbinjtë mbanin vesh…

    RRëKEJA DHE TRISHTIMI

    Hapësira zhvishet mes shtresave gjeografike.,
    kur pikturat e ditës,
    ngecen në motive shpresash.
    Burimi mbledh një ëndërr qiellore,
    në pyll, ku është një urë prej guri.
    Aty rritet bari në dhimbjen e mohimit të errët,
    aty konfiguron një pemë si një ishull i blertë,
    aty është një statujë prej guri,
    që pret lajmin e reve,
    aty asnjë rrugë nuk i sjell udhëtarët,
    aty një gjarpëri i zhvishet lëkura nga vetmia,
    aty rrjedh gjaku drejt një gryke…

    Rrëkeja çurkon me trishtim,
    zallin e etur prej thatësirës.

    PERENDIMI NUK PREKET

    Mbasditja përskuqi horizontin.
    Përplasi nëpër mjegull,
    ngjyrën e diellit,
    duke e hedhur në degë qershie.
    Më mungon shushurima e çurgës,
    hijes që dridhet.

    Perëndimi fillon e përthyhet.
    Urat e mbrëmjes,
    më mbështeten mbi sy.
    Perëndimi si trishtimi,
    që është heshtja ime,
    si një mal i qetë,
    që nuk e prek dot.

  124. Agron shele says:

    Dhimitër Miti, simbolikë e meditimit dhe befasisë së poezisë shqiptare.

    Portret i thjeshtë, njeri që endet përbrenda muzës krijuese, me një lule të rrëmbyer nga thëllimi kohë dhe me shqetësimin e fateve dhe kohezionit të atdheut të vet. Poet që digjet përbrenda metastazave të kohës gërmadhë, poet që rrebelon pareshtur për dhimbjen e dritës dhe djegien në kostelacionin më të largët të yllit. I ngritur në kultin e artit profarm perifrazon pareshtur dlirësinë shpirtërore, mendimin dhe idetë e një arti postmodern, botën e madhe plot shpresë, si dhe individualitetin e fuqishëm krijues. Përherë befasues, përherë detratus i fjalës dhe lojës me të, simbolikë e gjallë e figuracionit dhe mendimit kreativ, lançues i magjisë dhe bukurisë së vargut. Mjedisi natyror marramendës që ndërthur dallgët rrëmbim “Vjosë” me malet kreshpërues qiejsh, derdhur luginës eklipsuar nga farfara mahnitëse dhe koloritë ylberesh, kanë tejçuar tek Dhimitër Miti bukuri shpirtërore dhe muzë të thellë krijuese.

    Dhimitër Miti, si një autor i plotformuar dhe i ngritur në nivel të lartë ideoartistik ka publikuar veprat letrare:

    1. Nata e bardhë (novele)
    2. Gurí i thyer (novelë)

    3. Miq ju pres (poezí)
    4. Ylberet e ujërave të mia (poezí)
    5. Do të ikim që këtej (poezí)
    6. Dua të puth (poezí)
    7. Trokitje në bosh (poezí)
    8. Më duhet vështrimi yt
    9. Është një çast (poezí)
    10. Njerëzore. (poezí

    Poezia e këtij autori, si një poezi e mirfilltë, estetike, tejet medituese dhe sugjestionuese, është vlerësuar nga kritika letrare dhe është publikuar në shtypin periodik të kohës, në Antologjitë poetike Pegasiane, si dhe në revistat e huaja italiane dhe greke, turke etj.

    Segmenti ai!

    Përpara meje
    Hieroglife buzësh,
    shtatëzëna në heshtje.
    Pellgje sysh,
    me shkarravina mushkonjash hijëzuar.
    Pa ngjyrë.
    Pa dritë.

    Kafka.
    Brenda të cilave,
    Mendimin për të nesërmen,
    e bluan hiçi
    Tregëtare kozmetike
    pa të kuq buzëshpër të spërkatur faqe.
    Ballë
    Nga bishti i dhelprës telajo bërë.
    Çanta…
    Ah,po,çanta!
    (vështrimi njerëzor,atje,sot,dergjet
    edhe te kapela moderne e madhe)
    Të tjera,
    sot për sot,
    nuk hyjnë në punë.
    Kurrsesi!
    Vetëm kufizimi:
    Çantë-kapele moderrne e madhe.
    Segmenti ai.

    Në zgavër muzg

    Zgavërmuzg edhe një kockë
    Se ç´kërkon të thotë ngutshëm një qen:
    Ose i zoti i tij,atë,më nuk e gënjen,
    Ose,ai,të zotin e vet,më,nuk e pëlqen.
    Dhe,
    në zgavërmuzg
    rrotull kockës së stërlëpirë,
    qeni vjen.

    Pafundësisht

    Pakëz tym në shtëpinë time
    Prej shtëpisë time
    Pakëz zjarr në vatrën time
    Prej vatrës sime
    Pakëz shpuzë në zemrën time
    Prej zemrës sime
    Pafundësisht letër e bojë për të vizatuar kujtime

    Never having the chance

    A due moment?!
    A happy life?!
    A beautiful meaning?!
    And never have a chance to kiss?!

    The swallows came

    The swallows returned from the warm lands
    And a stick they brought for me as a present,
    New glasses for my wife,
    New epitaphs for the grandmother.
    And some oil for the key of the door
    Which has begun
    To become rusty
    (Taken from the volume “Knocking in vain”)

    Dhimitër Miti, kjo simbolikë e gjallë e grafikws së fjalës, setencës së përzgjedhjes së saj, flirtit të shpirtit dhe mendimit progresiv letrar, pwrbwn sot befasinë dhe bukurinë e poezisë shqipe.

  125. Agron shele says:

    Jozefina Traboini, perandore e shpirtërave progresive të gruas intelektuale shqiptare!

    Vëllimi poetik “Perandoria e shpirtit” i autores Jozefina Traboini, vjen si prelud i dashurisë së shenjtë për familjen, për të afërmit e saj që u martirizuan në emër të së drejtës hyjnore dhe lirisë, për vendlindjen e saj Shkodrën, që ngrihet legjendash Rozafati dhe prehet liqenit kthjelltësi, për zotin e tokës dhe qiellit që fal amshimin, për shpirtin dhe dlirësinë e gruas, për fjalën dhe besën, për natyrën e bukur dhe vetë qënësinë njeri. Eshtë një vëllim sa befasus por dhe kaq intrigues, i cili përbrenda thjeshtësisë dhe forcës së vargut ngrihet dhe të rrëmben me vete.Që në fillim nis me bazën e qënësisë tonë, familjen, nënën, motrën, bashkëshortin, fëmijët dhe përbrenda konceptit dhe botkuptimit Finian jepet tabloja e qartë dhe stenca e përkushtimit, ndjenjësisë dhe sinqeritetit. Këndvështrimi i kësaj vepre edhe pse përbrenda dy pjesëve ( familje+natyrë, Kunorë dashnie+ Falem), ndan të njëjtin bosht poetik, mbart të njëjtin afinitet, të njëjtën pëkujdesje, të njëjtin vlerësim dhe respekt, harmoni që vjen natyrshëm nga dritësia dhe shpirtdlirësia e autores. Eshtë domethënëse që analitikën e kësaj prurjeje ta bazojmë tek mesazhi dhe figuracioni përdorur, tek ideja themelore dhe fuqia shprehëse, tek forma dhe përmabajtja, tek ideimi dhe botëkuptimi, tek perfomanca e prurjes dhe hapësira e krijuar.

    “Dy rreshta po ti shkruaj, për të kujtu se ti gjithmonë do të mbetesh në veprën dhe domethënien e kësaj fjale Hyjnore”

    Që në fillim ndeshemi me dedikimin ndaj “Nënës”, simbolizueses së krijimit dhe përkujdesjes, shëmbëlltyrës së dashurisë dhe mirësisë, e cila ngrihet deri në hyjni. Sigurisht që fjala “dy rreshta” ka kuptim figurativ, se përbrenda tyre mbartet një det i tërë malli dhe dhimbjeje, një mal i madh kujtimesh dhe nostalgjish, një botë e tërë përjetimesh dhe emocionesh, të cilat e ngrejnë këtë figurë deri në madhështi. Nuk ka si të ndodhi ndryshe me modelin finian, pasi gjurmët e egzistencës dhe përtëritjes ndajnë të njëjtin kuptim, të njëjtin ndjesi, të njëjtën vlerësim. Mundësueses së hapjes së kthinës jetësore, për tu endur, për tu përballur, për të mundur ,për të ecur, për të kuptuar, për të jetuar dhe për të vazhduar, shpreh më së miri setencën e vetë qënësisë tonë. Afeksioni shpirtëror mbetet dhe anançon gati gjithë pjesën e parë të vëllimit poetik, ku nëpërmjet figurave të tjera qëndore dhe solide si: bashkëshorti, fëmijët, motra, vëllai, etj, plotësojnë më së miri tablon jetësore të një realiteti të vërtetë familjar. Sigurisht që kjo lidhje është e natyrshme, por ndërthurja dhe vendosja e elmentëve plotësues si: ajo hyjnore, shpirtërore , tejçuese dhe inspiruese, e bëjnë të veçantë dhe domethënës këtë detratim jetik.E gjithë kjo prurje vjen me thjeshtësi dhe shumë dashuri, me trazimet e shpirtit dhe fisnikëri, me vitalitetin e gruas dhe krenari.

    “Falem” – Lule! Rruzulli pa ty do ishte i shëmtuar “

    Autorja falet! Lutet!…natyrshëm për lulet, për simbolikën e dashurisë, paqes, pastërtisë, dlirësisë,delikatesës dhe brishtësinë, për muzën poetike që flalën më të parë e mat me të, për aromën dhe hijeshinë, për gjithçka që e rrethon dhe mistizon këtë çmenduri bukurie.
    Dhe mes kësaj lutjeje pafund përshkon dhe drithëron gjithë tharmi poetik, i cili sigmatizohet para një simfonie, humbet mijëra kujtimesh Shkodrës vegjëlie,apo përmallet dhimshëm liqenit dallgëzimesh.

    “Me notat e tua Bet’hoven
    do melodioja me gjithë botën
    me tingujt e tu, qaj gjithë kohët”

    Partitura që kohëzojnë një shpirt të tërë, partitura që përcjellin çaste trazimi, trishtojnë dhe shpërthejnë diejsh pasionesh, partitura që zhytin melankolish dhe ringrejnë mijëra refleksionesh.Ky fleksibilitet me koherencë përtej subjiktivitetit koshiencë shkon gjer në çastin sublim, çast që kërkon të luhet me të njëjtin tingull, me të njëjtën melodi, me të njëjtin ritual.

    “O kalaja jeme shkodrane!
    Sa shumë shpirtin ma shtrëngon
    Kur shof që vij nga larg,
    nuk b’zaj, veç nga malli meditoj”

    Shkodra dhe Rozafa, djepi i qytetërimit shqiptar dhe legjenda e murosjes, kryqëzimi kulturës romane me atë tradicionale, vijnë për çdo herë tek autorja me tjetër mall, tjetër kujtim, tjetër sëmbim në shpirt dhe tjetër dhimbje.Aty fshihet vegjëlia, thirrja e nënës dhe përkëdhelia e gjyshërve, melodia e jareve të famshme dhe gjithë fëmijëria.

    “Ujë, ujë që shtrihesh nëpër dallgë
    Rrethuar me male që flasin historinë
    Thellë, thellë, në fundin tënd! “

    Para syve shtrihet madhërishëm i kaltri liqen, trazim valësh dhe mendimesh, turfullim dallgësh dhe ndjenjash. Ai perifrazon pareshtur atë të shkuar heshtje, që fsheh bëmat dhe luftërat e heronjve, përpjekjet e martirëve të mbetur përfund ujit thellë, lotët e humbur shkumëzim hidhërimesh dhe së fundi regëtima të pafundme pulëbardhash dhe njerëz të ekzaltuar gjer në adhurim.
    Autorja është percepetuse dhe përçuse idesh, detajon vëmendshëm por edhe apelon, për atë terror të çmendur që përjetoi nga diktatura një komb i tërë. Masakrimi i së afërmëve të saj ishtë më shumë se tragjedi, shkaktoi një kalvar të gjatë dhimbjesh, por e sjellur nëpërmjet vargjeve, Fini kërkon të japë tjetër mesazh, tjetër dimeson, vetëm e vetëm që kjo e keqe e madhe të mos përsëritet më. Jashtë vëmendjes së autores nuk mun të qëndroje as fenomeni gjakmarrjes, i cili ka shkaktuar kaq shumë gjak, vëllavrasje dhe dhimbje. Ajo lutet si shenjtore që ky mallkim i endur ndër nesh të mbyllet, paqja dhe mirësia të begatojë shpirtrat njerëzorë dhe falja e madhe të ndalë këtë gjëmë të zezë.

    Ky ishte një vështrim i shkurtër rreth vëllimit poetik “Perandoria e shpirtit”, i cili nis si një dedikim, por me thjeshtësinë dhe madhështinë e fjalës, me bukurinë dhe dashurinë njerëzore, befason dhe impresionon, të bën të ndjesh dhe kuptosh universalitetin e mendimit progresiv të gruas intelektuale shqiptare.

    Jezus !!!

    Lumnohem me Ty
    Mrekullia vet je
    Lutem falem
    Të thërras gjithmonë pranë

    Drejtësi hyjnore
    Ti më fal përdorimin e arsyes
    Më bind për shpëtimin e përjetshëm

    Jezus besimi im !!!
    Vepra e dashnia jote dritë mbi mu
    Uratë pac jetën teme
    Të kjosha falë gjithnjë……………….

    Amuuu_- r

    Qiell blu e i hapur !!!
    Lule shumëngjyrëshe

    Eleminim kundërshtues
    Prototipa o Engjëj!!!!!!!!!!!

    Njeriut i shërben për gjithçka o për asgjë
    Bukuri e kulluar……………

    Amuuuuuu – r sa duan të joshin ???

    Frikshëm mbijeton
    Rëndon në nxitim të çmendur

    Jo??????
    Amuuuuuuuuuuu – r ti !!! je shpirt i gatshëm për të gjithë…………

    Hesht !!!!!!!!

    Hesht! por duhet të flasësh
    Vdis po deshe , por duhet të heshtësh,
    Plas ! as që më bëhet vonë,
    Qaj sa të duash por hesht pastaj
    Qesh ! por hesht!!!

    Sikur toka dhe qielli
    Fantazmë të dukëshin,
    Heshtjen veç djalli do ta deshte.

    Fol e mos hesht,
    Duaj e mos ndalo
    Arrij, rënd e vazhdo…

    Në sy të botës e të popujve mbarë
    Heshtja është margaritar
    Dhe fjala është ar!!!

    Ndaj dhe heshtja do respektuar
    Por kur ajo duhet,

    Në recitalin e sotëm
    Heshtje o fjalë ?
    Do preferoja të dytin, që të mbetet “Ikonë e lirisë”
    Dhe heshtja edukatë e mirësisë,
    Jo imponim e përvetësim i karakterit…………….

    Lule Mimoza!

    Krijuar nga natyra për gruan
    Simbol i 8 Marsit,
    Ngjyrë e stilizim më vehte,
    Bulëzon apostafat për ne.

    Botën e pushton atë ditë
    Së bashku me ne gratë,
    Të reja e të thinjura
    Në duar të duan
    T’i zbukurosh e të të marrin erë

    Njomëzake e melankolike
    Si vetë qënia Jonë

    Ciklonet sikur të të trazojnë këtë ditë
    T’i moj lule mimozë
    Për 8 mars profumon, shijëzon
    Lulëzon e kulmon.

    Për Ju mësues !!!!!!!!!!!!!

    Qënia ime bashkë me mall
    Kokëulur me respekt
    Po Ju përshëndes sot
    Mësues ! kujdestarët tanë.
    Rrotolloj sytë e shof librat ?
    Nuk kam harruar, nuk harrohen mësuesat
    Qesh ! dhe ju uroj gëzuar festën sot
    Do këpusja gjithë lulet e botës
    Do të bëja gjithë çudinë Time
    Duke rendur virtualisht dhe fizikisht
    Për kujtuar kudo që janë
    Poshtë në varr e siper mbi tokë
    T’ja lumturojmë këtë ditë
    Me ndjenja e mirënjohje
    Për dijen e ndritur që na dhuruan
    Duke Ju këkuar falje për shumë gabime
    Fitojmë fisnikërinë në përpjekjen Tonë
    Mesuese !!!!! Sot do të pushtoja me gjithë dhimbjen Time……………………………..

  126. Agron shele says:

    Niculina OPREA

    Born March 5, 1957 in Negoiesti / Craiova, a town located in the south of Romania.
    Since 1977 she has been living with her family in Bucharest.
    With a degree in law, she is a member of the Romanian Writers’ Union and of the Writers’ Society of Bucharest and published twelve poetry volumes.
    She received the Award for Poetry :
    “Ad-Visum” on 2005, for the poem book “Almost Black ”.
    The Diploma of excellence for “Promotion of Romanian literature” , 2009;
    Prize for creativity ” Na‘man” (Liban).
    Poetry Prize, “Dioysios Solomos “, Larissa, Greece, 2011;
    “Honorary Diploma of the 1 st Mediterranean Poetry Festival”;
    “The Certificate of Merit”, Larissa, Greece, 2011.
    Fragments of her poetry have been published on ten languages, English, French, Turkish, Spanish, Hebrew, Polish, Serbian, Arab, Chinese, Albanian and The Crimean – Tatar language.
    The volumes :
    – “Neredeyse Siyah”, 2011, (the Turksh version of the book “Almost Black”);
    – “Celebration” , 2011;
    – “Our Lives and Other People’s Lives”, 2008;
    – “Les Guérisons imaginaires”, 2007, (the French version of the book Almost Black);
    – “Almost Black”, 2004;
    – “…Next Summer You Will Be The Same”, 2004;
    – “Litanies At The Edge of the Memory”, 2002;
    – “Under The Tiranny of the Silence”, 2000;
    – “The Passage”, 1996;
    – “In The Akheron’s Waters”, 1994; were favorably received by the literary critics.

    Translations :
    ” Istanbul eyes” by Ayten Mutlu, 2012.
    ” The story of my destiny ” by Sherko Bekas, 2011.

    She is present also in the following collective volumes and international literary magazines:
    – Literary pages.ro/ pages littéraires.ro/ Pagini literare. ro /, (selected 45 Romanian writers to be translated abroad), book edited by the European Forum of Literary Magazines, 2007;
    – Land of Poets/Land of Peace, / Terre de poètes / terre de paix, 2007, Camerun, (Poetic anthology, Paris, 2007);
    – The Garden (Poetic anthology) 2006, (100 Romanian poets translated in Serbian by the poet Miljurko Vukadinović);
    – Literary Manual 2004;
    – Almost everything about Antonie Iorgovan, 1996;
    – Flammes Vives (Poetic anthology), first volume edited by the publishing house Flammes Vives, Paris, 2009 ;
    – The World Poets, of The World Poets Quarterly (multilingual), volum no. 55, edited by The International Poetry Translation and Research Centre (IPTRC), 2009 ;
    – Flammes Vives (Poetic anthology), third volume edited by the publishing house Flammes Vives, Paris, 2009 ;
    – The World Poets, of The World Poets Quarterly (multilingual), volum no. 57, edited by The International Poetry Translation and Research Centre (IPTRC), 2010 ;
    – The World Poets, of The World Poets Quarterly (multilingual), volum no. 60, edited by The International Poetry Translation and Research Centre (IPTRC), 2010 ;
    – Dört Mevsim Bir Aşk, Saffet-Nağme, (Poetic anthology by Mesut Şenol), Turkey, 2010 ;
    – ORDU 2010, (Poetic anthology by Mesut Şenol), Turkey, 2010 ;
    – Abstract books, (Poetic anthology), Paris, 2010 ;
    – Akbük, no. 6/2010, Turkey, 2010 and no. 2/2011 ; KURGU, no. 3/2010, Izmir, Turkey, 2010 ; YASAKMEYVE, no.46/2010, Istanbul, Turkey, 2010 ; – Şiirsaati, no 2/2011, Turkey;
    – Tygiel Kultury, no. 12/2010, Poland, 2010 and Migotania, no.4/2010, Poland;
    – Miguel Hernández, (Poetic anthology), Alicante, Spain, 2011;
    – World Poetry 2011, (Poetic anthology), Larissa, Greece, 2011;
    – Literary Prizes, (Poetic anthology), Liban, 2011;
    – Dictionary of Romanian Writers, , Iasi 2011;
    – Romen Lirik Klasik Çağdaş Antolojiyasi, by Güner Akmolla, 2012

    Her poetry finds its place between self reflection and self irony. Despite the main theme of her poems, the love, the poet doesn’t give up to expose the sensible feeling to the rigors of the intellect. She is writing a cerebral poetry by excellence.

    „Niculina Oprea belongs certainly, to a permanent expressionism, resurgence of the best quality. She has affinities with the stylistic limpidity and with the hermetic expressiveness of Paul Celan’s lyric, in the parentage of whose she could enroll”, says the literary critic and poet Paul Aretzu in his book „Critical Visions”, 2005.

    She is working on another the book: ,,Between Reality and Visionary”/ ,, Aspects of the Contemporary Poetry’’ / ( Între real şi imaginar / Ipostaze ale poeziei actuale) the books which contain sends off and literary chronicles of the books belonging to 50 Romanian and foreign writers.

    Other poets translated and published: Ayten Mutlu, Tozan Alkan, Mustafa Köz, Mesut Şenol, Gülümser Çankaya, Khal Torabully, Enrique Moya, Mehri Shahhossini, Silvia Tocco, Gervais de Collins Noumsi Bouopda, Fadéla Chaïm – Allami, Silvano Gallon, Zofia Beszczyńska, Monia Boulia, Perugu Ramakrishna, Kozeta Zavalani, Igor Rems.

    Published on Romanian literary magazines the poets who met with at the festivals she attended, e.g. Paris (France), 2007 and 2009; Istanbul (Turkey) 2008; Akyaka and Ordu (Turkey) 2010 and Larissa (Greece) 2011.

    Affiliations :

    – Romanian Writers’ Union;
    – The Writers’ Society of Bucharest;
    – The International Poetry Translation and Research Centre;
    – World Poets Society (W.P.S.);

    Intenational Festivals of Literature in which she was invited:
    – 2011 – 22nd World Congress of Poets, Larissa, Greece;
    – 2010 – The 1st Edition of the Literature Interntational Ordu Festival, Turkey;
    – 2010 – International Literary Days from Akyaka, Turkey, 5th Edition;
    – 2009 – Poetry International Festival from Paris / France, 3rd Edition;
    – 2008 – “Şiir Istanbul” International Istanbul Poetry Festival, Istanbul / Turkey, 3rd Edition ;
    – 2007 – Poetry International Festival from Paris / France, 1st Edition;

    Conference: NHKM (Nazim Hikmet Centre Cultural), Istanbul, Turkey, October 2010, upon the subject ” Romanian Contemporary Literature”.

    Had national and internationl lectures.

    e-mail: niculinaoprea@gmail.co
    niculinaoprea@yahoo.fr

    http://en.wikipedia.org/wiki/Niculina_Oprea

    1 At the definetly rapprochement

    At the definetly rapprochement
    an ivy curiosity covers my eyes.

    Around me – an artificially rejoicing,

    (maybe somebody is ascending to the sky
    and I don`t know,
    maybe somebody is descending and I don`t see).

    A strange music
    behinde the antique painting.

    An abyssal beauty on my body
    which is not confessing
    to humility.-

    The unfulfilments make somersaults close to ankles.

    I`ll turn my face toward the prayer
    even if on the church`s wall swarm the sneaks

    only I know that I`m not me

    but the seed that closed within itself

    the white side of the world.
    Niculina Oprea
    Translated by Lavinia Puflea

    1 La apropierea definitivă

    La propierea definitivă
    o curiozitate de iederă îmi acoperă ochii.

    În jurul meu – o jubilare nefirească,
    (poate cineva se ridică la cer
    şi eu nu ştiu,
    poate cineva coboară şi eu nu văd).

    O muzică stranie
    în spatele tabloului antic.

    O frumuseţe de necuprins pe trupul
    ce nu se mărturiseşte
    umilinţei. –

    Neîmplinirile fac tumbe aproape de glesne.

    Îmi întorc faţa spre rugăciune
    chiar dacă pe zidul bisericii colcăie şerpii
    doar eu ştiu că numai sunt eu,

    ci sîmburele care a închis în el
    partea albă a lumii.
    Niculina Oprea

    2 The Lives Of Others And Our Lives
    Not the passion,
    not the heresy,
    nor the wedding ring entered into the fleesh, deep down,
    nor the concentration between the crown and temples
    can not remove the moment`s joy
    to share, at birth, the blood
    with my daughters.
    Has broke down the inside church .
    Only a divinity can rise me
    from the body`s shadow under the looks
    of the ingenious jongler that juggle
    from one side to another the lie with face
    of a princess,
    love with taste of ashes,
    words colder than the lizard`s tail.
    I want to delet my memory, God,
    but somebody keeps stealing from me the fine sponge.
    I breath all the way this religion.
    My own life is hanging
    by the humiliation`s lucidity.
    A total resignation
    A leprous sleep and memory as a she-wolf
    which waits to give birth…
    For other noons shall wave
    the serenity.
    From unimaginable angles,
    unthinkble springs shall quenche the thirst of dust
    that I shall be.
    When he will come,
    Shall find the shadow of the bride I was,
    Shall find the trap in which I mixed
    the lives of others with the lives of ours.
    Niculina Oprea
    Translated by Lavinia Puflea

    2 Vieţile altora şi vieţile noastre

    Nu patima,

    nu erezia,

    nici verigheta intrată în carne, adînc,

    nici aglomerarea dintre creştet şi tîmple
    nu poate îndepărta bucuria clipei
    de a împărţi, la naştere, sîngele
    cu fiicele mele.

    S-a prăbuşit biserica din mine.

    Doar o divinitate mă poate ridica
    din umbra trupului sub privirile
    iscusiţilor jongleri care trec
    dintr-o parte în alta minciuna cu chip
    de prinţesă,

    iubirea cu gust de cenuşă,

    cuvintele mai reci decît coada şopîrlei.

    Vreau să-mi şterg memoria, doamne,
    dar cineva îmi tot fură buretele fin.

    Respir această religie pînă la capăt.
    Propria mea viaţă atîrnă
    de luciditatea umilinţelor.

    O resemnare totală.

    Un somn lepros şi memoria ca o lupoaică
    ce aşteaptă să fete…

    Pentru alte amiezi va flutura seninătatea.

    Din unghiuri nebănuite,
    nebănuite izvoare vor stinge setea pulberii care voi fi.

    Cînd el va veni,
    va găsi umbra miresei care am fost,

    va găsi capcana în care am amestecat
    vieţile altora cu vieţile noastre.
    Niculina Oprea

    MINERAL TIME
    TIMP MINERAL

    3 ON FESTINE ARMOUR
    Within your light eye
    The humilities make somersaults.
    You – the master of your structures –
    Your arching above the mirror.
    The circle arc does not cover all the regrets.
    Shatter once for all the shell of the unfulfilments!
    This limit is deficient,
    follow how through the retina
    cross over time without caring.
    Purely slips towards the pole in which
    your dream`s bones had rusted on festine armour,
    where the memory`s octopus had swallowed
    its red cells.
    Niculina Oprea
    Translated by Lavinia Puflea

    3 În armura de gală

    În lumina ochiului tău
    umilinţele fac tumbe.

    Tu – stăpînul alcătuirilor tale –
    te bolteşti deasupra oglinzii.

    Arcul de cerc nu acoperă toate regretele.

    Sfarmă odată coaja neîmplinirilor!

    Limita aceasta şchiopătează,

    urmăreşte cum prin retină
    traversează timpul fără să-i pese.

    Alunecă pur şi simplu către polul în care
    oasele somnului tău au ruginit în armura de gală,

    unde caracatiţa memoriei
    îşi devoră globulele roşii.

    Niculina Oprea

    4 WATER REFLEXIBLES

    Water reflexibles had monopolised you
    within which the memory
    had slooped rememberings.
    These times
    – I mean the last years –
    are slipping away clinching the truth to the nape.
    My fear gives birth to cold.
    The room`s walls are gripping
    around the japaneze rose,
    it defies the rules
    and blooms,
    still.
    I don`t know
    on which dark side you are.
    Helplessly
    I bound
    towards unknown edges.
    The objects` faces
    are staring to intersect
    new dimensions:
    I stumble upon fragments
    from nightingale lost dissonances.
    “The fright is a lie” – you were saying.
    I`m trying to enter the skin
    of this memory although the heart beats
    are forcing the carotid.
    Niculina Oprea
    Translated by Lavinia Puflea

    4 Răsfrîngeri de ape

    Te-au acaparat răsfrîngeri de ape
    în care memoria
    a deversat aduceri aminte.

    Timpurile acestea
    – ultimii ani vreau să zic –
    lunecă ţintuind adevărul în ceafă.

    Temerea mea naşte frig.

    Pereţii camerei se strîng
    în jurul trandafirului japonez,
    el sfidează regulile
    şi înfloreşte,
    încă.

    Nu ştiu
    de care parte a întunericului te afli.

    Neputincioasă
    mă aplec
    spre margini necunoscute.

    Chipurile obiectelor
    încep să intersecteze
    noi dimensiuni:
    dau peste fragmente
    din disonanţe pierdute de privighetori.

    ,,Spaima e o minciună“ – spuneai.
    Încerc să intru în pielea
    acestei amintiri deşi bătăile cordului
    forţează carotida.

    Niculina Oprea

    5 – DAY WITHOUT ILUSIONS

    You give the awakening
    through the pitch trumpet
    Those who will be awaken
    shall have a day without illusions,
    Those who doesn`t
    shall be the happy people from the dream.
    With the marshall walking stick behind your shoulders
    you are declining all your unfulfilles
    in front of a shadow greatness;
    only it accepts your love`s pulse –
    The eagles are rotating,
    above the head
    You believe they are guardian angels
    and you ascribe this reality to the wanted woman
    but you are with the flock to dark-rings make-up.
    Come on, clarion from the pitch trumpet!
    O wild shaver lust covers me.
    Niculina Oprea
    Translated by Lavinia Puflea
    5 Zi fără iluzii

    Dai deşteptarea
    prin trompeta de smoală.

    Cei care se vor trezi
    vor avea o zi fără iluzii,

    Cei care nu,
    vor fi fericiţii din vis.

    Cu bastonul de mareşal pe după umeri
    îţi declini toate neîmplinirile
    în faţa măreţiei unei umbre;

    doar ea acceptă pulsul dragostei tale –

    Deasupra capului
    se rotesc vulturii în cercuri.

    Tu crezi că sunt îngerii păzitori
    şi asemeni această realitate femeii dorite
    dar te afli cu turma la pudrat cearcăne.

    Hai, trîmbiţează din trompeta de smoală!

    O poftă sălbatică de rîs mă cuprinde.

    Niculina Oprea
    Bucureşti
    România

  127. Agron shele says:

    Despina KONTAXI

    Despina Kontaxis është një poete greke, përkthyese dhe me profesion është fizioterapiste.
    Ka botuar tre vellime poetike dhe tre botime të tjera në fushën e profesionit të saj.

    Despina ka marrë pjesë në shumë konkurse poetike dhe është vlerësuar me çmime të shumta Kombëtare dhe Ndërkombëtare.

    • Çmimi i-Metal benefactor e Nomarchy e Kavallës.
    • Shpërblimi i Komunës së Eleftheroupolis Kavallës, Greqi.
    • Metal nga International poetët e Bashkuara laureat.
    • Çmimin Ndërkombëtar i Librit «Alexander Papadiamantis» për mbledhjen poetik «vetmia e bedwalker».
    • Çmimin Ndërkombëtar i Librit «Midnight» për mbledhjen dygjuhësh poetik «purpurtë puthje».
    • Metal me emrin «Ares» në Festivalin e Poezisë 1 Mesdheut.
    • Çmimin për haraç saj poetik nga Shoqata Ndërkombëtare e Shkrimtarëve dhe Artistëve greke.
    •Eshte ndër të vetmet poete greke që arriti në 10 poetet më të vlerësuara nga ana e OKB me poemën “Hibakusha” .

    Despina është dhe përkthyese e “Oresteia” në anglisht për një prodhim off Broadway në Amerikë në vitin 2010-2011.

    Ajo ka qenë anëtare e Komitetit Shkencor të Fizioterapia në Kavala, Greqi Veriore, ku është shpërblyer nga Shoqata Panhelenike Fizioterapisë.

    DESPINA KONTAXIS

    Despina Kontaxis is a Physiotherapist and a Poetess. She has published 6 books, 3 having Physiotherapy topics and 3 being poetic collections.

    She has participated in many poetic competitions and has being Organizing
    Comitee in many Physiotherapy Congresses. She has been a member of the Scientific Comitee of Physiotherapy at Kavala, Northern Greece. She has also translated “Oresteia” by Aeshylus in english for an off Broadway production that toured America in 2010-2011. Between the numerous awards of Mrs Despina Kontaxis are the following important :

    • Award-Metal of benefactor of the Nomarchy of Kavala.
    • Award of the Municipality of Eleftheroupolis Kavala, Greece.
    • Award of the Panhellenic Physiotherapy Association.
    • Metal by the United Poets Laureate International.
    • International Book Award «Alexander Papadiamantis» for the poetic collection «The solitude of the bedwalker».
    • International Book Award «Midnight» for the bilingual poetic collection «The purple kiss».
    • Metal with the name «Ares» at the 1st Mediterranean Poetry Festival.
    • Award for her poetic tribute by the International Society of Greek Writers and Artists.
    • The only greek poetess that reached the top 10 by the UN for her poem “Hibakusha”

    I SEARCH FOR YOU

    I search for you in the color of the moon.
    In the light of the night.
    At the silver clouds of the night sky.
    At the moon rays
    that company you at evenings…

    In the street that tugs you.
    In the silence that breaks your bones.
    In the love that donates smiles.
    In the desire that begins to plash
    under the moonlight.

    Silver cochleas the thoughts
    mirror their passions.
    Boats that waterslide the glances
    they are waiting to cross the crowd
    so that they will meet.

    Sparks invest the the night sky.
    Brushworks of light the night canvas
    portray. Where are you?

    The doubts beseechers
    that are trying to get between us
    and dispute turns the handle of loneliness.

    The night carries secrets upon her shoulders
    and the day counts meetings
    upon her fingers.
    The pebble of wish
    encircles in her hand
    and with its throw
    the concentric rings
    of hope forms.

    Black silhouettes

    Black silhouettes
    are walking under the moonlight
    so fast and absent minded
    that they have almost not noticed
    that the night has come.
    The night unfolds her magic
    and colors with silver brushes
    their carefree auras.

    These want to meet
    secretly and to fold
    into one another.
    To commix like colours
    on a white canvas
    and create their own
    locations.

    Splashes of kisses,
    splashes of strokes
    touches long drawned out on the canvas
    like on their bodies.
    Creation.
    Of kisses. Of colours. Of pratfalls.

    ΣΕ ΑΝΑΖΗΤΩ…

    Σε αναζητώ στο χρώμα της σελήνης.
    Στο φως της νύχτας.
    Στα ασημί σύννεφα του νυχτερινού ουρανού.
    Στις φεγγαρένιες αχτίδες
    που σε συντροφεύουν τα βράδια…

    Στο δρόμο που σε συνοδεύει.
    Στη σιωπή που κόκαλα τσακίζει.
    Στην αγάπη που χαμόγελα χαρίζει.
    Στην επιθυμία που αρχίζει και παφλάζει
    κάτω από το φεγγαρόφως…

    Ασημένιοι κοχλίες οι σκέψεις
    αντανακλούν τα πάθη τους.
    Καράβια που υδατοδρομούν οι ματιές
    περιμένουν το πλήθος να διασχίσουν
    ώστε να συναντηθούν.

    Σπίθες επενδύουν το βραδινό ουρανό.
    Πινελιές φωτός το νυχτερινό καμβά
    ζωγραφίζουν. Πού είσαι;

    Οι αμφιβολίες ικέτες
    ανάμεσά μας να μπουν προσπαθούν
    και η αμφισβήτηση το πόμολο της μοναξιάς γυρίζει.

    Η νύχτα κουβαλά μυστικά στους ώμους της
    κι η μέρα μετρά συναντήσεις
    στα δάκτυλά της.
    Το βότσαλο της ευχής
    περικλείει στο χέρι της
    και με τη ρίψη του
    τους ομόκεντρους κύκλους
    της ελπίδας σχηματίζει.

  128. Agron shele says:

    Lana Derkač was born on June 22, 1969, in Požega, Croatia. She graduated from the University of Zagreb, Faculty of Philosophy.
    She writes poetry, prose drama and essay. Her work was published in large number of Croatian and international newspapers, magazines and anthologies. She was awarded Zdravko Pucak Poetry Prize and Duhovno Hrasce Prize.
    She participated in various literary events, at home and abroad. She took part in International Poerty Festival in Zagreb, International Festival Curtea de Arges Poetry Nights in Romania, Struga Poetry Evenings in Macedonia, Kuala Lumpur World Poetry Reading in Malaysia, Kritya 2007 in India, The Book Fair in Guadalajara, Mexico, Lirikonfest in Slovenia, International Poetry Meeting in North Cyprus, Festival international et Marche de Poesie Wallonie – Bruxelles in Belgium… Her poems are featured in Poetical Babylon (project by UNESCO in Rome) and in Rain of Poems above Dubrovnik (a join project between Chile and Croatia).
    Her work is translated into 14 languages.
    She has published:
    -Wayside Crucifixes (Vinkovci, 1995) – poetry
    -Lightbearer’s Refuge (Zagreb, 1996) – poetry
    -Eve from Mailbox (Zagreb, 1997) – poetry
    -The Chest for Shadows (Karlovac, 1999) – poetry
    -Resignation (Zagreb, 2000) – plays
    -Hearkening to Angels (Zagreb, 2003) – short stories
    -The Forest Sends Us a Tree By E-mail (Zagreb, 2004) – poetry
    -Silence’s Striptease (Zagreb, 2006) – poetry
    -Who Did Line Up the Sky-scrapers (Zagreb, 2006) – poetry
    -Murmullo sobre el asfalto (Guadalajara, 2008) – together with poet Davor Šalat – poetry
    -The Flag of Dust (Zagreb, 2009) – short stories
    -Qui a mis en rang les gratte-ciels? et autres poèmes (Brussel, 2010) – poetry
    -Chess With Snow (Zagreb, 2011) – poetry.
    She edited two poetry anthologies:
    -Kairos in Zagreb (Zagreb, 2006) – poetry selection from International poetry festival (together with her husband Davor Šalat)
    -Third Word (Calicut, 2007) – Post – Socialist Poetry (together with Indian poet Thachom Poyil Rajeevan).

    E-mail: lana.derkac@gmail.com

    COVENANT WITH DUST

    Time bloats the silence
    and settles me into dust like a letter
    I live with dust
    We even sign a mutual affiliation
    like a form of covenant
    In the morning my dust and I
    caught in the moments of Monday
    seem to be fasting
    In turns
    But its eternal banner has been created
    in full mobility
    You contemplate who it was
    that sorted out the dust in the rooms
    Dust is persistent and unending
    and it’s no good waiting for it to disappear
    with the end of the millennium
    because it multiplies
    It can call all the countries its own
    and yet its anthem is inaudible

    On the working surface of the kitchen
    you gather it like strewn chamomile
    for tea
    UGOVOR S PRAŠINOM

    Vrijeme nadima tišinu
    i taloži me u prašini kao pismo
    Živim s prašinom
    Čak si obostrano potpisujemo
    uzajamnu pripadnost kao svojevrsni ugovor
    Ujutro prašina i ja
    zaustavljene u djelićima ponedjeljka
    izgledamo kao da postimo
    Naizmjence
    No sasvim mobilno stvorena je
    njena vječna zastava
    Razmišljaš tko je po sobama
    razvrstao prašinu
    Prašina je ustrajna i beskonačna
    i ne vrijedi ti čekati njeno nestajanje
    s krajem milenija
    jer se razmnožava
    Sve države su njene
    pa ipak himna joj je nečujna

    Na radnoj površini kuhinje
    skupljaš je kao prostrtu kamilicu
    za čaj

    TSUNAMI

    I put down my cup of tea at the very moment the
    TV screen is flooded with pictures of tsunami.
    You comment: Once again has death become the laureate.
    This time demonstrating one
    of its martial arts in Asia.
    I am uncertain whether the waves surging from the screen
    compete for its medals, or are they
    lapping against the Apocalypse in their deadly fashion.
    I say: Death is sending them.
    Each escaping wave is a letter in its handwriting
    and I really don’t know what graphologists are going to say
    when they identify segments of its calligraphy.
    Combinations are many.
    Two shores exchanging letters via the waves.
    ‘Tis either order, or disorder.
    Or the tiny tongues of restlessness and the centre of the Earth.
    You ask me: Can you imagine a siren
    in uniform, declaring war on the crashing sound of waves
    by still more deafening singing?
    Even Odysseus shuns her.
    Can you recognize sand which dresses up
    in camouflage attire, knowing that
    it has lost all memory of Hitler and the world wars?
    I try to assure you:
    God watches all killers from the universe
    including these waves today
    arranged into foam.
    And without a telescope He discerns that foam
    as accursed bindweed.

    TSUNAMI

    Spuštam šalicu s čajem baš u trenutku kad
    televizor preplavljuju snimke tsunamija.
    Komentiraš: Smrt je opet laureat.
    Ovaj put je u Aziji primijenila jednu od
    svojih borilačkih vještina.
    Nisam sigurna natječu li se valovi s ekrana

    za njeno odličje ili na svoj ubojit način
    samo oplahuju Apokalipsu.
    Dodajem: Smrt ih šalje.
    Svaki odbjegli val njeno je pismo
    i zaista ne znam što li će reći grafolozi
    kad prepoznaju isječke njenog rukopisa.
    Mnoštvo je kombinacija.
    Preko valova se dopisuju dvije obale.
    Ili red i nered.
    Ili jezičci nemira i središte Zemlje.
    Pitaš me: Možeš li zamisliti sirenu
    u uniformi kako snažnom glasanju valova
    najavljuje rat još zaglušnijim pjevom?
    I Odisej je izbjegava.
    Možeš li prepoznati pijesak koji odijeva
    maskirnu odjeću, a znaš da mu je pobjeglo
    sjećanje na Hitlera i svjetske ratove?
    Uvjeravam te:
    Bog motri iz svemira sve ubojice
    pa tako i današnje valove
    posložene u pjenu.
    I bez teleskopa tu pjenu nazire
    kao prokleti slak.

  129. Agron shele says:

    Davor Šalat
    Davor Šalat was born in Dubrovnik in the year 1968, and he spent his all life in Zagreb, where he also graduated in Comparative Literature and in Spanish Language and Literature from the Faculty of Philosophy. He works as journalist at the Croatian Radio. He writes poetry, essays and literary critiques, and translates from Spanish language. In the year 1991, he won the “Goran” Award at the contest for young poets organised under the programme of the poetry event “Goran’s Spring”. He has published six poetry collections: “Unutarnji dodir” (The Inner Touch, 1992), “Sanjarije krhkog sunca” (Reveries of the Fragile Sun, 1999), “Košulja tišine” (Shirt of Silence, 2002), “Uspavanka pod pepelom” (Lullaby under Ash, 2005), “Murmullo sobre el asfalto” (Whispering above the asphalt, 2008, Gudalajara, Mexico – with Lana Derkač), “Tumačenje zime” (Interpretation of the Winter, 2009) and two collections of essays and literary critics: “Odgođena šutnja” (Postponed silence, 2007), “Posrtanje za alibijem” (Stagger for Alibi). In the year 1999, he has translated collection of poems of the Spanish Nobel Prize winner Juan Ramón Jiménez, “Vječnosti” (Eternities), and he edited selected poems of the Croatian poets Željko Sabol, Ante Stamać, Branimir Bošnjak, Gojko Sušac and Dubravko Škurla. He was also, in the year 2006, coeditor of the antology of The Fourth International Poetry Festival in Croatia “Kairos in Zagreb”. His poetry, literary critiques, essays and translations are being published in numerous Croatian and foreign literary journals. His poems and essays are translated to English, German, Spanish, Italian and Lithuanian language. He is editor in chief of the journal of international literary cooperation “MOST/ The BRIDGE”, issued by the Croatian Writers’ Association.

    BARŠUNASTI GRAD

    U svom srcu umro je grad. Sad mu tetošimo preostale
    kuće i obilazimo zalud rascvale perivoje.
    A ti me gledaš kao rijeka koja obnavlja vrijeme i u tebi množe se ribe koje nalaze put do zatajenog jezera.
    Japanke ti baršune moj pjev o iščezlom trgu.
    «Što je to grad?», pitam te.
    «Kad mu svi stanovnici umru, ja ga ponovno rađam i veselim se njegovoj tajni koju ne znam odgonetnutu», tvoj je još zapitaniji odgovor.

    A TOWN OF VELVET

    In its heart a town died. Now we pamper its remaining
    houses and visit its flowering parks.
    And you look at me like a river that revives time and
    within you fish multiply finding a way to a lake kept secret.
    Your flip-flops spread the asphalt, your palms velvet
    my poem about a vanished square.
    “What is a town?” I ask you.
    “When all its inhabitants die, I give it birth again and
    rejoice in its secret to which I know no answer”, is your
    still more wondering response.

    TRAVA
    zaboravio sam te
    u travi
    na sočnom jesenskom
    plaštu
    sad se skrivaš
    od lutalica
    i tihih noževa

    vraćam prošle slike
    tvoje sjene na vrhovima
    izduženih zgrada
    srebrna djeca
    na prozorima
    i onaj posljednji skok

    tada si postala
    anđeo
    a ja sam te
    zaboravio u travi

    GRASS

    I forgot you
    in the grass
    on the succulent autumn
    cloak
    now you’re hiding
    from vagabonds
    and quiet knives

    I restore past images
    your shadows on the tips
    of elongated buildings
    silvery children
    on the windows
    and that last leap

    then you became
    an angel
    and I forgot you
    in the grass

  130. Agron shele says:

    Irena Minella Gjoni ka lindur në Sarandë. Doktore e shkencave në letërsi. Master Shkencor për letërsi në Fakultetin Filologjik të Universitetit të Tiranës. E diplomuar për gjuhë letërsi.
    Ka punuar si gazetare në median e shkruar dhe audio- vizive. Aktualisht është pedagoge e jashtme në Universitetin e Tiranës, në Filialin e Sarandës dhe mësuese letërsie në gjimnazin “Hasan Tahsini”.
    Anëtare e Lidhjes së Shkrimtarëve dhe Artistëve të Shqipërisë. Është anëtare e shoqatës së gazetarëve profesionistë si dhe nënkryetare e shoqatës “Klubi i krijuesve jonianë”. Është redaktore e redaksisë së revistës “Arti jonik”. Është anëtare e Këshillit Artistik të Bashkisë së Sarandës.
    Që prej viteve të shkollës së mesme e në vijim ka botuar poezi, prozë letrare si dhe shkrime kritike e studimore në periodikë të ndryshëm në gjuhë shqipe e në gjuhë të huaj. Është pjesëmarrëse në shumë konferenca shkencore brenda dhe jashtë vendit. Po kështu dhe në shumë manifestime poetike në vende të ndryshme të Evropës. Është pjesëmarrëse në disa antologji poetike.
    Ka botuar librat:
    “Tatuazh në shpirt të detit” poezi 2003
    “Marrëdhënie të miteve dhe kulteve të Bregdetit Jonian me ato ndërkufitare” studimor 2008
    “Gjysma dashurish” vëllim me fiksione 2010
    “Maja malesh e magmë jonike” poezi 2011

    Irena Minella Gjoni was born in Saranda. Received her Ph.D. with focus on Albanian Literature as well as Master of Sciences from the Department of Phylology at the University of Tirana,. Albania. Gjoni has also earned a B.A. in Albanian Literature and linguistics. For a number of years has worked as a journalist in a number of newspapers and TV stations. Currently serves as an adjunct professor in the University of Tirana, Saranda Campus and Literature Professor at the “Hasan Tahsini” High School.
    She is a member of the Albanian Association of Writers and Artists. Is a member of the Society of professional Journalists and Vice President of “Ionian Club of writers”. She is the editor in chief of a cultural magazine, entitled “Ionian Art.” Is a member of the Art and Culture Committee in the Town Hall of Saranda.
    Since her studies in High School she has constantly pulished poetry, literary prose, as well as book reviews and scholarly articles in many newspapers in Albanian and Foreign Language. Has participated in many conferences at home and abroad. She is an active participant in a number of poetry festivals in various European countries. Gjoni has been published extensively in a few Anthologies of international poetry.
    Books published:
    “A Tattoo on the Sea’s heart” Poetry, 2003
    “Relations of Ionian Culture and Mythology with those abroad,” Ph.D. Thesis, 2008
    “Loves of a half shape,” fiction writing, 2010
    “Mountain peaks and Ionian Magma,” Poetry, 2011

    1.SHTOI ZOT VALLET

    Shtojzovallet kishin epoka pa bërë vizitë
    në botën dhe jetën e njerëzve.
    Kurioziteti shtojzovall nisi rrugën
    me fustane të bardhë antike,
    që ngatërronin epokat, gojëdhënat…

    … … …… … …… … …

    Hapën sytë
    në frymëmarrjen e zgjuar të njëra-tjetrës,
    Sikur shumë bukuri, të kishin një mendje.

    Kujtonin rrugën
    nëpër ngatërrim epokash,
    gojëdhënash.
    Takim me një shpirt të vrarë,
    në çastin kur i lihej i pazhdukshëm
    një tatuazh zhgënjimi
    e nga dhimbja klithte me tërbim sakati.

    Shtojzovallet e dhimsura,
    kaq panë në botën e njerëzve
    në një vizitë,
    shumë më të shkurtër se rruga.

    Gjithçka u dukej makth ëndrre,
    makth drite,
    trupëzuar tek një flokëverdhë si shtojzovallet,
    ulur në hijen e zonjave të shtëpisë,
    duke thurur gërsheta tatuazhesh zhgënjimi
    të tepruara nga një natë më parë,
    në pritje të “MIRËMËNGJESIT” të shtojzovalleve.

    Duke u ngjasuar me veten,
    me frymë i lanë trupin,
    me qerpikët e gjatë i krehën flokët.
    Zërat dhe dritat ia qepën mantel,
    duke e bërë simotrën e tyre.

    Nën ritmin shtojzovall:
    “SHTOI ZOT VALLET”,
    Shtojzovallja e re kërcente
    Duke argëtuar dhe tatuazhin e zhgënjimit…

    2.DASHURI BUZË GREMINE

    Bëmë dashuri buzë një gremine.
    Në mollëzat e gishtave të tu,
    një cermë hëne të prek.

    Me ty ëngjëll jam dashuruar unë,
    Me ty nata e greminës,
    Me ty hëna e njohur si hajdute zemrash.

    S’di kujt t’ia prishësh!

    Gremina të josh me fundin e mistershëm:
    Gëlltit një copë gremine.
    Hëna të josh me cermën e saj:
    Gëlltit një copë hëne.
    Thua se unë të josh me sekretet e pathëna:
    Gëlltit një sekret timin.

    Mua më duhet të të shpëtoj
    prej vetes sime, greminës dhe hënës,
    Duke të futur në një akuarium shpirti
    të padepërtueshëm prej shumë palë sysh njëherësh,

    se dashuria ha koka…

    3.SHAMIZEZA BREGASE

    Shamisë së zezë të plakës së Bregut,
    njërin cep ia merr era e stihisë së marrë,
    edhe pse e rënduar nga pesha e “kufetës”
    bërë komb në skaj të saj,
    (Zakon i vjetër, kur kishte kujt t’ia jepte).

    Cepi tjetër i zezonës,
    ngecur në një stivë drush të nxirosura,
    Kushedi sa dimra mbetur aty,
    se s’ka kush t’i djegë në vatër.

    Përpiqet ta tërheqë në vetminë e saj,
    me mallkimin mërmëritës:
    “Mos u grisç!”

    Me buzën që i dridhet,
    hedhur kryq u varën shpinës.
    Pa të nuk mund të nisë “Vajtimin e vetvetes”
    parë nga përtejeta, nga jashtëkohësia…

    4.LISI IM

    Ti ke erën e lisit
    Ku mbi ty një zog me zë njeriu,
    artikuloi kumtin
    se aty i duhej ngritur një orakull Zeusit.

    Ti jeton në shpirtin e lisit
    qyshkur bota vuri gurin e parë.
    Unë ha prej teje Zoti im pellazg
    vallanidhe e lënde ëndrrash të tua.
    I përtyp e bluaj me mokrat e shpirtit
    për të rrojtur prej miellit tënd
    e gatitur bukën e Diellit.

    Zhurmërima e vijës së ujit,
    janë lotët e frymëmarrjes
    dhe fëshfërima e gjetheve të tua,
    që mendon edhe në gjuhët e vdekura
    përqafime degësh e rrënjësh në largësi.

    E fatthëna përmes frushullimës së tyre,
    Më thotë se ti edhe kur të mos jesh,
    sërish do bulosh vallanidhe ëndrrash për mua
    e do të vish me erën e lisit…

    5.HIJA E MALIT NË NJË
    PETAL TRËNDAFILI

    Nuk paska anije për sytë
    Ngelën te i njëjti liman

    Vetëm me një pasuri në duar:
    Një petal trëndafili me dy anë,
    ku në njërën nderej
    hija e malit
    në mëngjes, në mesditë,
    në muzg, në mesnatë…

    E në tjetrën anë të petales,
    si në një papirus gërmëzohej:
    “Madhështia e një mbijetese
    matet me hapësirat
    e ëndrrave të pushtuara”.

    A do të mundet vallë në çdo stinë,
    një petale e trëndafiltë
    ta nxërë në përndezjen e gjakimtë të saj
    gjithë hijen e ëndrrën e malit???!!!

    Nuk paska më anije për sytë
    Ngelën te i njëjti liman…

    6.NGA NJË KAFAZ TIGRI
    PEZULL NË QIELL

    Nga një kafaz tigri pezull në qiell,
    në këtë natë mishngrënëse ëndrrash
    përballë Jonit me valë korvajtues antik,
    ndiej erën që drithërueshëm hyn
    përmes frymëmarrjes së tigrit.

    Me gjuhën e saj përpiqet të përthajë lotin,
    (Atë lot që ka bërë
    vite e vite rrugë për t’u shfaqur një çast
    e duhen shekuj që të përthahet),
    Duke sjellë kumte majëmalesh.

    Oh zemër, në cilën anë po e sheh hënën sonte?
    Apo prej cilës anë po të sheh ajo ty?
    Në shpatet e shpirtit, i pa brinjët e saj të thyera
    E sytë të verbuar nga mungesa jote.

    Pelerina e zezë e qiellit është bërë
    kristal i pathyeshëm, i padepërtueshëm
    për dhënie – marrje kumtesh hyjnore…

    IRENA GJONI
    Albania

    March 9th, 2012

    Translated in English by: Peter Tase

    GOD, VITALIZE those DANCES

    Beetles had many ages without having a visit
    In the world and lives of people.
    The curiosity of dancers begins its path
    With white ancient skirts,
    That intertwined ages, and rumors…
    … … …… … …… … …

    Opened their eyes
    In the awakened breadth of each-other,
    Just as many beauties, would have the same thought.

    Remembered the trips
    Knotted in the realm of ages,
    Anecdotes.
    A meting with a wounded soul,
    At the moment when there was left
    Invisibly a tattoo of deception
    And from pain hysterically screamed the wounded.

    The sorrowful beetles,
    Saw this much in the people’s world
    In a visit,
    Even shorter than the path.

    Everything appeared a nightmare,
    A nightmare of light,
    Embodied at a blond girl just like the beetles,
    Sat under the shadow of the housewives,
    While knitting collars of deceptive tattoos
    Left over from the night before,
    While waiting the “MORNING” of the Beetles.

    While she was their mirror image,
    Washed her body with a gulp of air,
    With the tall eyebrows combed her hair.
    Voices and lights prepared a mantle,
    While making her their sister.

    Under the rhythm of beetles:
    “Revive the dances God,”
    the Young Beetle was dancing
    While entertaining the tattoo of deception…

    FROM A TIGER CAGE HANGING IN THE SKY

    From a tiger cage hanging in the sky,
    In this carnivore night of dreams
    Before Jon with its ancient longing chorus of waves,
    Feel the wind that enters frivolously
    Through the tiger’s respire.

    With her tongue tries to dry her tear,
    A tear that has made
    Her road of years and years in order to appear once
    And it needs centuries to dry),
    While raising discourses by mountain peaks.

    O darling, on what side are you looking at the moon today?
    Or from what side is she looking at you?
    On the sword of the soul, she saw her broken limbs
    And blind eyes from your absence.

    The dark cloth of the sky is turned into
    An unbroken crystal, unpunctuated
    For taking – giving divine discourses…

    THE MOUNTAIN’S SHADOW
    IN A ROSE’S PETAL

    There is no ship for the eyes
    They remained at the same harbor

    With only one wealth in their hands:
    A rose petal with two sides,
    Where on one was kept
    The shadow of the mountain
    In the morning, noon,
    Dusk, midnight….

    And on the other side of the petal,
    Was carved just like in a papyrus:
    “The greatness of endurance
    Measures with the spaces
    Of the invaded dreams.”

    Will there be possible in every season,
    A petal of a rose
    Will be able to extract the mountain’s dream
    From all her bloody tenderness???!!!

    There is not a single ship for the eyes
    Remained at the same harbor

    MY OAK TREE

    You have the smell of an oak
    Where above you a bird with a human’s voice,
    Articulated the discourse
    Since there should have been raised an oracle to Zeus.

    You are alive in the oak’s soul
    Since the world placed the first stone.
    I eat thanks to you my Pelasgian God
    Almonds and juice from your dreams.
    Chew and grind them with the teeth of my soul
    In order to live thanks to your wheat
    And mixed the bread of the Sun.

    The scroll of the water’s creek,
    Are the tears of breath
    And the murmuring of your leaves,
    Which meditates even in the dead languages
    Hugs of branches and roots in the distance.

    And the articulated fate through their resonance,
    It says that even when you won’t be,
    You will continue to grind almonds of dreams with me
    And arrives with the odor of the oak…

    THE DARK CLOTH LADY FROM THE SHORES

    The dark rag of the lady from the shores,
    Is kidnapped from one angle by the crazy storm,
    Even though it is heavy from the weight of the “load”
    Made more sustainable thanks to her,
    (An old tradition, when she had someone for a gift).

    The other angle of the rag,
    Tangled in a pile of dark firewood,
    Who knows how many winters they were abandoned,
    Since there is no one to burn them in the fire place.

    Tries to bring her out of her solitude,
    With the irreverence of mumbling:
    “Hope that you would never tear apart!”

    With the lips that vibrate,
    Poured like a cross, was hanged over the shoulder.
    Without it would not begin “the longing of oneself”
    Seen from beyond the life, from outside of time….

    LOVE NEAR THE ABYSS

    We made love at the edge of an abyss.
    On the tips of your fingers,
    Felt by the moon’s slice.

    I am in love with you angel,
    With you the darkness of the abyss,
    With you the familiar moon as a thief of hearts.

    I don’t know who to sadden!

    The Abyss attracts you with its mysterious depth:
    Swallows a piece of abyss.
    The moon lusts you with a piece of hers’:
    Swallow a piece of the moon.
    Would you think that I attract you with the unshared Secrets:
    Swallow a secret of mine.

    I have to rescue you
    From myself, the abyss and the moon,
    While preserving you in a soul shape aquarium
    Which may not penetrated by many pairs of eyes altogether,

    Because love swallows heads…

  131. Agron shele says:

    Eftichia Kapardeli was born in Athens and lives in Patras. She writes poetry, stories, haiku, essays, and novels. She participates in chorus as a soprano. She graduated from the journalism department at the A.K.E.M. (Athenian Center Vocational Education). She participates in many education seminars. She knows H/Y 7 programs, English and Italian, and classic Kithara. She was a guide for the Hellenic Girl Scouts. She is an active volunteer fire-woman and participates as an auditing student in the Department of Philology at the University of Patras. She has awards in Panhellenics competitive essays, topics, stories, novels, fables, and haiku. She takes earned recognition for her novel Secret March from D.E.E.L. and “Sikeliana 2006” from UNESCO. Her work is published in various magazines. Her first poetry collections are “Confindings of Secrets” and “Light.” She has one paper, “The Creek Civilication” in the University of Cyprus. She is a member in the World Poets Society (W.P.S.) at http://world-poets.blogspot.com/ and the International Writer’s Association (IWA).
    Contact her at the following address: e-mail: kapardeli@gmail.com
    http://www.facebook.com/profile.php?id=1377152190#!/profile.php?id=1377152190
    http://www.best-poems.net/kapardeli_eftichia/index.html
    http://worldpeaceacademy.blogspot.com/2010/10/poets-for-world-peace.html
    http://douridasliterature.com/kapardeli.html

    ΑΡΧΟΥΣΑ

    ΜΕΡΑ

    Χρώματα από του Ήλιου
    τα κρόσσια ,διάχυτα
    στης ελπιδοφόρας αυγής το φίλημα
    χείλη κατακόκκινα, κερασένια

    Έργο νέο γεννιέται
    νέα ακούραστη σκέψη
    στην συνωμοσία της σιωπής
    στις ακύμαντες επιφάνειες
    των νερών, στα φυλλώματα
    ταξιδεύει

    Με τα ακροδάχτυλα πλεγμένα
    στην πλευρά του ουρανού
    ολοκληρώνεται η αγάπη
    Αχώριστη, Αξόδευτη, Αδιαίρετη , Άρχουσα

    RULING
    DAY

    Colors of the Sun
    the fringes, diffuse
    Joined hopeful dawn kissing
    red lips like cherries

    New project is born
    tireless new paragraph
    the conspiracy of silence
    akymantes on surfaces
    the water, the leaves
    travel

    With fingertips bonded
    side of heaven
    completes the love
    Inseparable, endless
    indivisible, ruling

    Ως ένα κρίνο
    σε αλύγιστους βλαστούς
    με την φύτρα της λαμπερής ομορφιάς
    μιας καθάριας μέρας
    Ω νιότη μου χαμογελάς

    ΟΝΕΙΡΟΠΟΛΗΜΑ

    Γεννιούνται οι ομορφιές
    το όνειρο ψηλώνει
    σε όμορφα βλέμματα
    τα άστρα οι κατοικίες μας
    άβουλα παιδιά ονειροπόλα
    απείθαρχες αχτίνες που ξέφυγαν
    από του Ήλιου τον θρόνο
    μας ζεσταίνουν

    Τα χρόνια μας στην αρμονία
    ρόδα κοιμισμένα
    γλυκιά η πλάνη
    αέρινα τα δεσμά της
    και εκείνο το αυγινό
    ξεχωριστό άστρο
    ξάγρυπνο στα μάτια μας

    Χρυσά χαμόγελα
    ανθάκια ονείρων
    λάφυρα στο φεγγαρόλουστο
    ουρανό του έρωτα

    Λαμπρά χρώματα
    όνειρα ακατοίκητα
    μοιρασμένα
    στων ονειροπόλων
    τα ματόκλαδα ξαποσταίνουν

    Το χρώμα σπαταλιέται στην φωλιά του αετού
    που ακριβοζυγίζει τις φτερούγες του
    και στα βρεγμένα πλατανόφυλλα

    Οι αιώνες ήρθαν ο ένας μετά τον άλλον
    ανεξίτηλο μελάνι το πάτημα στην γη ,το αγκάλιασμα

    Η νύχτα καταπίνει τον ήχο και ο φωτισμένος δρόμος είναι
    η υπόσχεση, ρόδο που χαράχτηκε και χύθηκε στην γη

    Thoughts

    The paint is wasted in the Eagle’s Nest
    weighing its wings
    and wet leaves of the plane tree

    The centuries came one after another
    indelible ink touch the earth, embracing

    The night swallows the sound and the road is illuminated
    promise, which was engraved rose and poured on the earth

  132. Agron shele says:

    Shqiponja DURO ka lindur më 24,07,1971, në Gjirokastër, ku ka kryer edhe Shkollën e Mesme Pedagogjike “Pandeli Sotiri”. Studimet e Larta i kreu në Universitetin e Tiranës, në Fakultetin Filologjik për gjuhën franceze . Që nga viti 1996, ajo jeton në Belgjike ku momentalisht koordinon Shoqatën e Shkrimtareëve Shqiptarë në Belgjikë. Aty ka kryer Studimet e Larta per Shkencat Sociale dhe punon si formatore socio-kulturore. Shkruan poezi e prozë si dhe merret me përrkthime letrare e pikturë. “Kopsht lakuriq” është libri i saj i parë

    Poetry of Shqiponja Duro

    Lips equilibrum

    An eye, as a cuttable marble,
    is born under the skin
    that disastrous bites full half moon
    oasis blazing away in search of equilibrium.

    Tolerance

    as wide
    inside
    spirit
    ocean
    open
    blue
    endless
    seagulls
    in flight
    how far sight
    world catches the eye
    around
    bites ends
    boundaries away
    the world
    my small
    village
    Ton Spirit….

    with all one’s heart
    I open it
    my heart
    in the depths of myracle
    I fond my dear…
    my Spirit
    clean…out
    without pain
    he became
    a musical ton’
    of…
    rain

    Nënë !

    Hënëz, loti im i ndezur …
    Jam unë, ajo pjesë e gjallë e jotja,
    reflektim që i jep Jetë kujtimit tënd,
    jam plotësim i ëndrrës tënde të qelqtë,
    të mohua…
    Ti më mësove të Di të Dua…
    unë mbjell sot me yje
    farën e Dashurisë tënde
    në zemra…”

    Ah sikur edhe hija e saj te isha…

    erdhi vjeshta ne qytetin tim te dashur
    ku une s’jam me
    ku gjethet edhe pa mua
    pertoke bien
    mbi guraleca gri
    u zhveshen pemet lakuriq
    dhe era nuk jua tund me floket

    ah sikur te isha atje
    ah sikur edhe nje flete gjethe te isha
    ah sikur edhe nje fije e hijes se saj
    veç atje te isha…

    loti e larget mbi nje gjethe vjeshta
    e derdha

  133. Agron shele says:

    Miradie Ramiqi eshte nga ato personalitete qe e ka ngritur artin vizual dhe ate poetik ne nivelet me ta larta boterore.Ajo eshte pjesemarrese gati ne te gjitha Ekspozitat Kombetare dhe Nderkombeatre te piktures, si dhe pjesmarrese aktive ne te gjitah simpoziumet letrare te Lidhjes Internacional “Pegasi”,pjesmarrese e Kongresit Boteror te WPS, ku me kumtet dhe mendimet e saj ka dhene nje kontribut te shquar ne fushen e Universalizimit te Letersise shqipatre sot ne Bote. Miradija eshte fituese e Cmimit te pare ne konkurset poetike te oraganizuar nga Lidhja Internacional “Pegasi” , si dhe fituese e shume Çmimeve Nderkombetare me vellimin e saj poetik “Heshtje e (K) thyes”

    Allegro (I)

    While the colors will get dry
    I carry the sky on my shoulder
    Don’t look always
    At my sparing smiles
    The memory faded out the walls of the room
    In a Studio where I was once
    Creating colors
    On the road again and again
    And the landscape that follows me everywhere

    ALEGRO (I)

    Deri sa të piqen ngjyrat
    Qiellin e mbaj mbi supa
    Mos m’i shikoni gjithmonë
    Buzëqeshjet e kursyera
    Kujtimi i hëngi muret e dhomës
    Në Studion ku isha një herë
    Duke i krijuar ngjyrat
    Prapë udhëtim e vetëm udhëtim
    Dhe peizazhi që më ndjek kudo

    Waiting for Colors

    You took my hands legs
    My poor landscape
    I remained torso
    You blinded my eyes
    Now I don’t know where did you left me
    My poor landscape

    PRITJA E NGJYRAVE

    M’i more duar këmbët
    Peizazhi imi i gjorë
    Mbeta torzo
    M’i verbove sytë
    Tash s’di ku më le
    Peizazhi im i gjorë

    Shuddering

    A weird mirage
    Across the room an eel
    Twirls
    My silhouette plays with me
    I shudder/wispers again into apparition
    My longing becomes relaxation
    Perhaps it tights to a knot
    To where my silence leads me

    DRITHERIM

    Fatamorgane e cuditshme
    Neper dhome perdridhet
    Njale
    Silueta ime luan me mua
    Dritherohem prap ne vegime
    Prehje me behet malli
    Mbase me lidhet nyje
    Kah me tret tash heshtja

    Night

    Every night has
    One more night
    The darkness multiplies
    And begets the oblivion
    Every night has
    One more night
    Wanders in every corner
    Ghost of sadness
    A night
    Not like the other nights
    And it’s the same night

    NJË NATË

    Çdo natë e ka
    Edhe një natë tjetër
    Errësira shumëzohet
    Pjell harresën
    Çdo natë e ka
    Edhe një natë tjetër
    Bredh në çdo skutë
    Fantazmë trishtimi
    Një natë
    Si asnjë natë tjetër
    E s’është natë tjetë

  134. Agron shele says:

    Gunsel Djemal

    She was born in Nicosia, Cyprus on 7th March 1961. She is a Turkish-Cypriot. Residing in London.Working for NHS-Child Health.Her interests are travelling, reading books, writing poems also enjoys listening to folk and classical music. Her precious creations consist of her 3 daughters.
    7 Mart 1961 Lefkoşa doğumlu, Londra’da ikamet ediyor. Halen, ulusal Sağlık Servisleri- Çocuk Sağlığı bölümünde çalışmaktadır.
    yürüyüş yapmayı, seyehat etmeyi, kitap okumayı, şiir yazmayı seviyor, ayrıca folk ve klasik müzik hayranı, yaratmış olduğu en değerli hazinesini 3 kızı oluşturmaktadır.

    Gunsel Djemal ka lindur ne Nikosia, Qipro me 7 Mars 1961.Ajo eshte turke qipriote.Aktualisht jeton ne Londer dhe punon per NHS-Shendeti Femijeve.Hobi saj eshte udhetimi,leximi librave,poemat,folku muzikor dhe muzika klasike.Ajo ka tre vajza.

    Write me a letter

    put stamps on it from Istanbul
    and then phosphorescence
    write
    Istanbul’s sunrise
    and sunset
    then
    do not forget to put the fisherman in their boats
    and then the ferry
    do not forget
    the Kızkulesi
    Galata Tower
    and the bridge
    put Haliç then Boğaz
    and the necklaces
    glittering at night
    put everything from İstanbul as much as you can
    do not forget the fish and rakı
    we departed from İstiklal
    we will not go back anymore
    put the past of Pera as well
    a pinch of Çiçek Pasaj
    do not forget İmam Adnan
    at the end
    put your heart in this love
    do not forget me here
    like you didn’t in Tirana.

    You will miss me

    One day you will miss me

    Every evening after work

    Your ears will wait to hear

    The noise of the key

    And then

    You

    Desperately

    Will want to hear the foot steps

    Of my shoes

    Before I put on my slippers

    In the passage.

  135. Agron shele says:

    PERUGU RAMA KRISHNA,Poet, &Haiku Poet, and Translator

    Perugu.Rama krishna was born in 1960 in Nellore in a well educated and employees family..
    Mother Smt.Kamalamma and father Late P.Venkateswarlu, who was a padya kavi..
    Brother Phani kumar who died at 27 years also a modern poet in Telugu and English.
    School Education from ZPHS,Jaympu a small village of SPSR Nellore Dist.,and B.A.(Eng.Litt) from Andhra University,
    Vizag,M.A(Public Admn) from Osmania ,and is a noted poet,haiku poet,
    Translator and famous for the English Poetic work on Migrated birds at Pulicot and Nelapattu of Nellore District..
    Presently working as Tax Officer,Nellore in Govt., of Andhra pradesh.

    Has number of poems,Haikus published in Leading Telugu journals and translated to English
    and published in about thirty web journals and sites.Has got Vennela jalapaatham(Poetry)
    Swetha Santhakaalu (Poetry of 6poets edited by me),Nuvvellipoyaaka(Long poem),Flemingo
    (Long Poem on Migrated Birds)-Translated into English,Hindi,Malayalam,Kannada..
    Paraavarthanam(Audio Poetry Book)..Edited two short story anthologies of writers
    of Nellore Dist (2003 &2004).Munjalu (Bilingual mini poetry collection),

    National Secretary (C0 Ordination) of Indian Society of Authors,Newdelhi from 2010
    Fellow International Benovelent Research Forum,Nagapur,Associate Member Indian Writers.org,
    Member-District official Language Committee,Nellore,Fellow-United writers association,Chennai,
    General Secretary_Nellore Dist writers Assn., from 1998 to 2008.,

    Recipient of Ranjani-Kundurthi National Poetry Award(2003)from Dr.C.Narayana Reddy,Jnana Peeth awardee,
    SPSR Nellore Dist Best Literate Commendation from Dist Collector(2005),Out Standing Intellectual of 21st Century Award
    from UGC Chaiman Prof.Sukhdev Thorat,at Chennai(2007),Koumudi.net first prize in poetry contest Rs.4000/ in 2007,
    Andhra Pradesh Government Visista Kavi Puraskar Rs.5116/-+citation
    from Chief Minister Dr.YSR (2008),Mahatma Jyothi rao pule visista Puraskar from Sri.Anam.Ramanarayan reddy
    Minister of Culture,Govt of A.P,(2008),Nedurumalli Janardhan reddy trust Sahithya Puraskaar with Rs.10000/-+citation
    from Minister of Women and Child welfare Smt.N.Rajyalakshmi (2009)..

    Posie of poecy (2009) and Albotross of Romania published haikus (2009) 29th SAARC Writers Festival anthology(2009)
    Participated in several national and International seminars and Poetry festivals..And poetry published
    in world anthologies like Russeling Breeze(2007) World Anthology of Poets International (2008),

    and several others.. Kendra Sahithya Akademi ,Delhi invited for Poets meet in Trivandrum (2004) and invited to
    Multilingual Poetry recitation (2007).Invited for World Poetry festival ,Kolkatta held in March2010.
    Participated in International Poetry Festival organised by Central institute of Indian Languages
    and Kritya.com web journal in Feb2010 at Mysore and presented poetry.SAARC festival of Literature attended as invitee in Newdelhi
    from 23-25 March 2010 and presented poetry on Environment..Participated in 6th International Writers Fest at Chennai

    Participated in 22nd World Congress of Poets ,Larissa,Greece 2011 and awarded with Excellency poetry award.
    Recently featured as World poet in Canada and UK..
    Poems featured in United Nations Poetry for peace Contest 2011.
    Currently participated in Sahithya akademi ,New Delhi Eastern and Southern WritersMeet at Tirupathi S V university
    as Invited Poet.

    Poetry brodcasted in All India Radio,Doordarshan,and other Private channels like MAA TV etc.
    Comperer to several functions organised by Dist.,Administration,Nellore and Media committe member
    for Nandi Naatakostavam-2008 held at Nellore. District Official Language committee Member from 2003..

    Interview as Poet transmitted in RTV,Doordarshan 2010.Channels,

    Founder and Admin for Indian Poetry Society (400Members) and International Poets Society(250Members)

    in Face book published with many number of English Poems…

    Promoting world peace and brotherly hood through Poetry..
    Recently received Creative Giant-2012 award from Home of Letters India ..

    Lives with wife Perugu.Sujanaramam, M.A (Telugu Litt) Poetess and Government Telugu Teacher and
    two dauhghters Smt.SahithyaKalyan Chakravarthy,B.Tech.,and Sreenidhi ,B.Tech.,MBA..

    Regards
    Ramakrishna

    DEATH KNELLS …,
    Melded with the earth
    and nature…
    hasn’t the human life
    became mystified and beatified?

    How old is the human love
    with the flora and fauna?

    With soil and cattle, the human bond
    how long, how strong?

    And how preciously preserved the man
    in his heart that camaraderie with nature
    and walking along
    the time trail from eons.

    When watch the green world around;
    when approach the feet of an enormous tree
    with bowing boughs
    I feel as if I reached the lap of my mother.

    Clean or serene
    The Creator who made this earth
    an arable, fruitful and flourishing heaven
    for his offspring, the man.

    To Him
    a thousand Pranaams!

    How many beautiful creations,
    how many colours and lovely euonymus;
    He painted with skill on this earth!

    To that soulful artist
    a thousand kowtows!

    But see the misfortune!
    Pollution smirches and blurs
    our dream of beauty.

    The dreamland of azalea, garden balm and myrtles
    though which I flew so far like a butterfly
    now is leading to an arid land, a dirty track
    a stinking quagmire…
    where smoke pipes are sprouting…..

    O’ God! Yesterday’s lovely green fields
    with long, long kerbs and symmetrical plant-beds
    had turned today into stinking prawn-ponds
    and bathing in burning acid chemicals!

    Who are those horrific spectres, besmeared with blood
    all over their bodies
    Shoving the greens into a mortuary?

    The once lovely green earth now ruined
    is offering greyish brown ashes to the humans!

    All those evaporated oils from earth
    are in turn showering acid rains!
    For every man, the other man is a stranger
    For every man, even the Mother earth is a stranger…
    how did grow this distance and since when?
    The black nightmares we see when close our eyes
    are very much alive around us…obscuring the real world

    Oh! Every occupation is a business; a ruthless business!
    The green-woods those filled and lived in our hearts since eons
    are now just fossils of memory!

    On this ever-warming up poor Earth
    death-knells are ringing, burning every fibre of life!
    What can we do, but invite searing summers all the year?!
    On the heaven where we once amassed soothing moonbeams
    and walked over dewy green fields,
    now trudging over bridges of skeletons!

    Before a all-new prohibited world-abode
    peeling out our body-rinds
    standing we are stark naked!

    Beware! Beware!
    When the man has turned selfish
    and devouring his own Mother Earth
    one day The Mother Earth
    pounces back as an apocalypse
    and gulps in a jiffy the whole of humanity…
    taking the form of Divine Bhadra Kali!

    Telugu Original ;Mruthyu Ghantikalu by Perugu Ramakrishna
    Translation: MVS Sathyanarayana..

    • The above photo is mine, but I am not (repeat NOT) ” PERUGU RAMA KRISHNA,Poet, &Haiku Poet, and Translator”.
      I am Ram Krishna SINGH, Professor of English at Indian School of Mines, Dhanbad (JHARKHAND). I too have been writing Haiku tanka and regular poetry for over three decades. One may read almost all my published poems in the volume SENSE AND SILENCE: COLLECTED POEMS (2010). I have uploaded the collection on:
      http://collectedpoemsofrksingh.blogspot.com for friends to read and explore my poetry.
      All the best
      Professor (Dr) R.K. SINGH

  136. Agron shele says:

    Dr Dino Koubatis, figurë qëndrore e kulturës bashkohore greke sot, perosnalitet që shkëlqen në të gjitha zhanret e artit, Drejtori i teatrit,regjizor, shkrimtar, gazetar, profesor për gjuhët e huaja , dramaturg , organizues i Simpoziumeve Ndërkombëtare në Salaminë, drejtues i Radios ” Zëri Salaminës”, President i Lidhjes Letrare “The Koffe of Ideas ” (Kafe e Ideve), mik i madh i shqiptarëve dhe bashkëpununëtor i Lidhjes Internacional “Pegasi” Albania (bashkëorganizator në Simpoziumin Ndërkombëtar “Pegasi Internacional 2009″.

    Dr Dinos Koubatis është nga ata intelektualë që ka bashkëpunuar dhe ka iniciuar shkëmbimin universal të kulturës dhe letërsisë shqiptare me atë bashkohore greke, ka qënë organizator dhe mikpritës i autorëve kryesorë shqiptarë (Dritëro Agolli, Moikom Zeqo etj), ka qënë porta e hapur për të gjitha delegacionet letrare të pegaistëve në Greqi (Salaminë), ka iniciuar përkthimin e poetëve grekë bashkohorë në shqip (bashkëpunim me Niko Agon), është pjesmarrës i gjithë eventeve letrare panshqiptare ( Shqipëri -Kosovë), fitues i çmimit të Mitingut Poetik në Gjakovë, dhe është autor i veprës letrare “Taksidhevodas Alvania” (“Duke udhëtuar nëpër Shqipëri”).
    Dr Dino Koubatis ka promovuar veprën letrare “Iliana our life ends at the tanks“ ( Iliana, jeta jonë përfundon nën tanke), në një aktivitet që u organizua nga inicimi i drejpërdrejtë i Presidentit të Lidhjes Internacional “Pegasi” Z Kristaq Shabani, autorëve pegasianë dhe Universitetit “Eqerem Çabej”, ka promovuar dhe vendosur dramën për Butrintin, në Butrint (Simpoziumi Internacional “Pegasi” 2009.
    Ky mik i madh i shqiptarëve, i inspiruar nga veprat e të madhit Aristidh Kola, por dhe bashkëshortja me orgjinë shqiptare (Znj Luljeta Koubatis), ka qënë modeli i intelektualit që respektonte dhe vlerësonte integrimin e shqiptarëve ne Greqi, ka qënë zëri i lirë dhe avokati i tyre, për të drejtat e tyre qytetare dhe civile .

    Dino Koubatis është Nder i Lidhjes Internacional “Pegasi” Albania, antar i IWA dhe shumë organizmave të tjera Letrare Ndërkombëtare.

    http://www.Kafeneionideon.gr

    Dr.L. DINOS KOUBATIS IWA

    Biografi

    President i Lidhjes Letrare – Kulturore “Kafe e Ideve ”

    Dinos Koubatis u lind në Athinë. Ai ka ndjekur, studimet e larta për Letërsinë Franceze, Artet Dramatike dhe Shkollën e Gazetarisë në Paris. Ai vazhdoi më pas me Shkollën e njohur “Jacques Lecoq “, imitim . Gjithashtu studioi Gjuhë të Huaja Anglisht dhe Italisht.
    Eshtë lauruar Doktor në Universitetin e Valencias.
    Si një regjisor teatri ai ka krijuar pjesë teatrale dhe vendosur në skenë në Greqi, Paris, Bruksel dhe Toronto më shumë se 70 shfaqje teatrale nga : Sofokliu , Shekspiri, Molieri, Gëte, Tennessee Williams, Eugenio Ionesco dhe Fernando Arrabal.
    Për këtë punë të madhe dhe të suksesëshme ka fituar Çmimin , Prix International Ionesco.
    Si dramaturg ka shkruar dyzet e pesë drama duke luajtur vetë edhe në dymbëdhjetë Hade, premiera që janë shfaqur në Athinë, Selanik , dhe Toronto, si në TV dhe shumë stacione radioje.
    Si një shkrimtar, ai ka botuar më shumë se gjashtëmbëdhjetë libra në mesin e tyre: poezi: “Jeruzalemin Shpirti im”, “Vdekja e Qytetit”, “Si fëmijët këndojnë”, “Ode në Paqe” (për të cilat ka fituar Mendail d ‘Ose të Akademisë në Letrat e Francës, dhe poemë qendrore kishte qenë Himni i flakës olimpike në të gjithë botën edhe në Organizatën e Komisariateve të Bashkuara). Ese: “Të panjohur profeti Angelos Sikelianos dhe elementet metaphysic në punën e tij” (best-seller 1983), “Eve Palmer, dhe shembull për jetën” (nderuar me medalje të artë në vitin 1992), “Jhon Koutsoheras, poet i ndjeshmëri “. Romances historike: “Hivali im i dashur” (best-seller 2006-2007), “Ajo kishte lindur i varfër dhe ka jetuar si një princeshë”, “Iliana, jeta jonë përfundon nën tanke”. Nga emisionet televizive: “në Pire”, etj
    Ai ka punuar në TV dhe drejtor për katërmbëdhjetë vjet tek “Zëri i Salaminës” radio.
    Si redaktor, ai ka botuar literaturë dhe disa revista teatrore, dhe në këtë moment të pranishëm gazeta “Zëri i Salaminës” dhe revistën e letërsisë “Kouarios”.

    Eshtë antar i Lidhjes Internacional “Pegasi” Albania
    Anëtar Academik i Akademisë së Felgueiras të Portugalisë.

    Çmimet:
    de l’Académie Française es folurit artistik,
    Nderime akademike të Akademisë së Valencia
    De la Legion D ‘Honneur dhe të folurit artistik, d) të UNESCO-s,
    Arte Medall e Amphictyonies e Delfit,
    Arte Medaljen e UNESCO-s
    Shpërblime të tjera, nga:
    * Agjencia Ndërkombëtare e Kulturës e Johanesburg,
    * Agjencia Kulturore të “Prometeu” të Uashingtonit,
    * Unesco, departamenti i Organizatës Ndërkombëtare të Paqes, * Organizata e Shkrimtarëve Ndërkombëtare,
    * Qendra Kulturore “AHEPAS” e Australisë,
    * Shoqëria shkrimtarit “Pegasi” e Shqipërisë, * Shoqata Kulturore “Borgi degli artisti” e Italia,
    * Organizata Ndërkombëtare e autorëve grekë
    * International greke Shoqata “perëndeshë Athena”,
    * Letërsi Bashkimi
    “Xasteron – Zaloni”, etj

    Dr.L. DINOS KOUBATIS’ IWA,
    Curriculum Vitae

    Pesident of the International Non Profitable Cultural Organization “The Café of Ideas”

    Dinos Koubatis was born in Athens. He has followed, the French Literature and on the other hand the Art Dramatic, and the School of Journalism in Paris. He followed also the famous School Jacques Lecoq of mimic art. He also studied English and Italian Languages. Docteur Laureatus of the University of Valencia.
    As a theater director he has created –for the theater in Greece, Paris, Brussels and Toronto more than seventy theater plays from Sofokleus and Shakespeare, to Molière, Goethe, Tennessee Williams, Eugenio Ionesco and Fernando Arrabal. For this enormous and severe work has gained the International Prix Ionesco.
    As a theater writer, he has written forty-five plays and among them twelve have hade premiere in Athens, Salonika, and Toronto, as in TV and many radio stations.
    As a writer, he has published more than sixteen books among them: Poetry: “My soul Jerusalem”, “The death of the City”, “How the children sing”, “Ode at the Peace” (for which has gained The Mendail d’ Or of Academy in Letters of France, and the central poem had been the Hymn of the Olympic Flame all over the world even in the Organization of the United Stations). Essay: “The unknown prophet Angelos Sikelianos and the metaphysic elements in his work” (best-seller 1983), “Eve Palmer, and example for the life” (Honored, golden medal in 1992), “Jhon Koutsoheras, the poet of the sensibility”. Historical romances: “My beloved Hivali” (best-seller 2006-2007), “She was born poor and has lived as a princess”, “Iliana, our life ends under the tanks”. From TV emissions: “In Piraeus”, etc.
    He has worked in several TV and radio posts, and as director for fourteen years at the radio “Voice of Salamis”.
    As editor, he has published several literature and theater magazines, and at this present moment the newspaper “The voice o Salamis” and the magazine of literature “Kouarios”. Cultural Association “Pegasi” (Albania), aAcademic Member of the Academy of Felgueiras of Portugal.
    Prizes: a) de l’ Académie Française ès Lettres, b) Academic laurels of the Academia of Valencia c) de la Legion d’ Honneur des Lettres, d) of Unesco, d) Golden Medall of the Amphictyonies of Delphi, e) Golden Medal of Unesco
    Other prizes, from: * The International Cultural Agency of Johannesburg, * The Cultural Agency of “Prometheus” of Washington, * Unesco, department of International Peace Organization, * Organization of International Writers, * Cultural Center “AHEPAS” of Australia, * The Writer’s Society “Pegasus” of Albania, * Cultural Association “Borgi degli Artisti” of Italia, * International Organization of Greek Authors * International Greek Association “Goddess Athena”, * Literature Union “Xasteron – Zaloni” , etc.
    He is maried to Luli Nuraj – Koubati, prof. of mathematics and author.

    SHQIPËRI
    (Përkthyer nga Kristaq F Shabani IWA, WPS, AOM)

    Shqipëri,
    Kapërceva lëndinalulet e tua
    Kapërceva malet e tua,
    njoha tokën tënde, lumenjtë e tu
    Ndjeva çuditëesi nga natyra jote,
    nga detet kaltërorë pikturues dantellash;
    admirova greminat, kataraktet, lumenjtë
    madhështoret fusha , gëmushat, ullishtet
    dhe hapësirën qiellore tënde,
    ngjasim mbulesembrojtese të popullit tënd
    krenar e të fortuar.

    Shqipëri,
    Paksa dija për historinë tënde,
    për popullin tënd, dija paksa…
    Hapërova mbi rrugicat,
    brenda rrugëve të tua,
    jetova frymëmarrjen e shtëpive të popullit tënd,
    njoha traditoren që koha gdhendi ,
    ndjeva gazmendet , dhimbësitë
    dhe të tuat virtyte,
    përpjekjadën e një populli
    që i përngjason vendit tim;
    përndjeva drithmimin e tokave të tua pjellore,
    thirrësinë e jetës buruese nga zemra jote, përjetova.

    Shqipëri,
    Fare pak dija për baltën tënde
    Pak dija për damarët e tu.
    Dëgjova këngëndjenjëshumën të zogjve endacakë,
    U mahnita me murmuritjet e jetës në gjethezat e saj,
    Sinfoninë qiellore të përrrenjve,
    shushurimë e erës sjellëse të shpresimit të populli tënd,
    Thith e frymëmerr tashmë, ajrin e lirisë;
    Dëgjova gjithë fshehtësitë ditë – natë të natyrës
    që të mban përkëdhelisht gjirit .

    Shqipëri,
    Dija pak për muzikalitetin tënd,
    për odat e tua, dija fare pak .
    Kundrova fushat e tua, qytetet e tua, fshatrat e tu
    Pashë liqenet e tu, kopshtet , rrugicat, yjet,
    netë të tëra kundrova,
    profetizova ardhmërinë në kupën qirellore
    edhe në hapësirat kozmike e dallova të ardhmen,
    ndjeva se lexova në sytë e bijëve dhe bijave të tua
    vërtetësinë, nderin dhe besëdhënien…

    Shqipëri ,
    paksa dija për popullin tënd,
    pak dijeni kisha për shpirtin tënd
    Hapërova, dëgjova, “vrapova“pashë shumë,
    kuvendova, dëgjova, rashë në mendime,
    këngërova këngën tënde
    të dëshpërimit dhe të gazmendit.
    Kërceva në ritmin e zemrës tënde
    i bëra të miat problemet e tua ,
    u mendova shumë për ato,
    u drithërova nga emocioni,
    derdha lot nga dhimbja,
    bukën tënde e hëngra,
    piva i ngazëllyer ujin tënd.

    Shqipëri,
    Ndjej siguri që të dua …

  137. Agron shele says:

    Vasiliqi Ergazaqi , Greqi

    Βασιλική Εργαζάκη
    Vassiliki Ergazaki

    Ti të mbjellësh krina (lloj luleje), gjithë aromë
    dhe unë me pika shiu t’i vadis…

    Vasiliki Ergazaki ngjason me një “liri” plot liri, e cila kundron dhe penelaton hapësirën, duke qenë ” pranesë mendimore dhe figurative e saj”,duke ndërtuar me mijëra folezime në qiell, nga ku nisen pulëbardhat dhe bilbilojnë bilbilat…

    nga Kristaq F. Shabani

    Vasiliki Ergazaki është një poete e mirëfilltë , e cila shquhet në koincizitetin e vargut, në saktësinë e shkruarit në mëyrë të figurshme dhe me intonacione tipike “matematike”… Poezia e saj ka prezencë të mendimit profetik, duke u ndërvarur nga shkolla që vjen dhe nga grupi i saj veprimtar në letërsi. Figurat e saj janë të befta,, të sigurta, mbushamendëse , por që të venë në mendim të thellë për të veprimuar intelektin. Duhet evidentuar fakti i prezencë së shumtë lëndor e shumëplanshe dhe i një “prezencë globike “ në strukturën dinamike të poezisë. Kompozicioni i ndërtimit të poezisë është “prani” moderne dhe mbushamendëse…Këndvështrimi poetik i Ergazakit është tërë diapazon mendor dhe i shumëanshëm, pa u kufizuar dhe nga forca ekstreme , të cilat të detyrojnë të denatyrosh… Poezia e saj, në thelb, të mesazhon, për të tëpërsjellë në rrugëtim fantast … Koncepti i saj poetik është një simbiozë apo binjakëzim i “devijimit “ të bukur, të arsyeshëm, i lyer fuqishëm me simmol dhe argjendarizëm….
    Vasiliki Ergazaki ngjason me një “liri” plot liri, e cila kundron dhe penelaton hapësirën, duke qenë ” pranesë mendimore dhe figurative e saj”,duke ndërtuar me mijëra folezime në qiell, nga ku nisen pulëbardhat dhe bilbilojnë bilbilat…
    Ajo i përket një “klase të re krijimi poetik” dhe si etillë është prezente në evente të tilla, ku universialiteti vihet për diskutim në tryeza mençurore….
    Vetë natyraliteti kliamatik i vendlindjes së saj , ai përmastivitet i trimtë kretan, pa dyshim ka ndikuar në këtë “det poetik” me ton skeptri…

    Ejani
    këmbëngul era sonnambul…

    Merr për hua erën, paguan të kripurat,
    mohon vallen e delfinëve…

    Përndez yje,
    rrokëzon natën,
    Vizon gjatësitë e qiellit,

    POEZI NGA VASILIKI ERGAZAKI , GREQI

    Shqipëruar : Kristo Ndrico, kristaq F. Shabani
    Tempuj të vegjël me dallgë

    Vassiliki Ergazaki, ATHINË, GREQI

    E vërta ndodhet mëe të ëvrtetën.
    Dhe e vërteta është jeta.
    Brenda çdo tabloje.
    Edhe deti me me të gjithë simbolet e tij,
    forma që vetë i krijoi
    që ta përfaqësojnë në shekull
    është ngjashmëria e pafundësisë
    me absolutizimine asgjëje.
    Dhimitër Kakalidhis

    E fshehta 17

    Lermë

    E lirë
    Që nga bregu
    me guriçkat shumëngjyrëshe

    Ti

    që më mban të mbyllur
    Ne monopatet ngushticë të mendimit…

    Duke pyetur me enigat e pagjetura…

    Lermë,

    sepse një cingërimë e notimit tënd
    të dalloj në krahun tënd
    të fshehtën në të thjeshtë…

    Si është e jotja ?

    Epigram 20

    Kjo gjë e paktë e së vërteës
    që fluturoi
    E bardhë , shkëqimtare, gjithë gazmend.

    Mos e bëj të përumbet
    Merr veglat
    në vend të pastër,
    Epigram në pikturën tënd shënjoi…

    Rinia 32

    Përndez yje,
    Rrokëzon natën,
    Vizon gjatësitë e qiellit,
    Të ardhmen e bregut tënd e shtrëngoj fort .

    Me anijen tënde,
    atë të vertetësisë
    “përçan “ detet…

    Merr për hua erën,
    paguan të kripurat,
    mohon vallen e delfinëve…

    Për një mendim të thjeshtë
    Atë, që s’e mundësove,
    çan në mbulesën tënde
    dhe zbulohet brenda teje pak dhe nga pak
    teknika e dyshimit…

    Dhe deri sa të pikojë dyshimi i diturisë tënde,
    deri sa të hapen sytë e shpirtit,

    Kalon shpejtësisht
    dhe të quajnë rini….

    Νεότητα

    Ανάβεις άστρα
    Συλλαβίζεις τη νυχτιά
    Χαράζεις του ουρανού τις προεκτάσεις
    Το μέλλον της γενιάς σου το βαστάς γερά

    Με το καράβι σου
    Αυτό της βεβαιότητας
    Διασχίζεις τα πέλαγα

    Χρεώνεσαι άνεμο
    Πληρώνεις αλμύρα
    Αρνείσαι το χορό των δελφινιών

    Για μια απλή σκέψη
    -Αυτήν που δεν έκανες-
    Σχίζεις τα πέπλα σου
    Κι αποκαλύπτεται μέσα σου σιγά σιγά
    Η τεχνική της αμφιβολίας

    Κι ως να σταλάξει η αμφιβολία τη γνώση της
    Ως να ανοιχτούν τα μάτια της ψυχής

    Περνάς βιαστική
    Και σε λένε Νεότητα.
    Κι ως να σταλάξει η αμφιβολία τη γνώση της
    Ως να ανοιχτούν τα μάτια της ψυχής

    Περνάς βιαστική
    Και σε λένε Νεότητα.

    «μικροί ναοί στο κύμα»
    Εκδόσεις Μέγας Σείριος

    Youth

    You light the stars
    You spell the night
    Trace the extensions of the sky
    The future of your generation you bear sturdily

    With your ship
    The self-assured one
    You cross the seas

    Accountable for the wind
    You compensate with salt
    You deny the dolphin’s dance

    For a simple thought
    The one you did not have
    You shred your veils
    And you slowly get an insight
    Of the technique of doubt
    And, till doubt drips its knowlegde
    Till the souls’ eyes are dehisced

    You pass by in haste,
    Youth is your name.

    ‘Small Temples on the Wave’
    Megas Seirios Publications

    Lule Krina 37

    Ti të mbjellësh krina,
    gjithë aromë
    dhe unë me pika shiu t’i vadis.

    Të lë dritaret e natës të hapta,
    Aromën e tyre të mbrëmësoj…

    Nata 39

    Shpërndan të marrrurit me mend nata,
    Për një pamje të saj tjetër.., të paparë .

    Gjiganti i shkëlqyeshm,
    I pandryshueshëm,
    Hap rrugën e tij,

    nga ishulli në ishull,
    nga jeta në jetësim,

    Përshëndet Arqipelagun…

    Rrjedha 54

    Po të gjesh
    brenda shtratin
    e lumti të argjendtë,
    Degë të thata dhe gurë,
    Ëndrra të shpërndara,
    Mbeturina të një shëtitje të vjetër

    Pastroji,

    Të mos ndërpritet rrjedha ..
    Dhe humbet uji, duke dalë nga vetja …

    Kaltërsi 55

    Ejani

    të ndjejmë afshin e detit.

    këmbëngul era
    sonnambul…

    Ejani,

    Dallgët e gëzimit dhe të hidhërimit tonë,
    Përherë do t’i shtrojmë..

    Erotikë
    në qetësi,

    Të shtrojmë brenda nesh detin e kaltër,
    Qiellin e pastër,

    Të pastërt
    me një diell të pagjumtë …

  138. Agron shele says:

    Panajota HRISTOPULU – Zalloni IWA ;WPS ; IPRTC, poete e klasit Nderkombetar, botuese e revistes letrare “Keleno”, mike dhe bashkepunuese e eventeve pegasiane, organizatore e konkursit poetik “Keleno” Athine.

    Panajota HRISTOPULU – Zalloni

    Poeteshë, gazetare, tregimtare, piktore, ikonografe me një shpirt të veçantë krijimtar, e lindur për të dhënë mesazhe me gërma dhe penel. Vepra e saj krijimtare dallohet për lirizmin prezent dhe për një ndjenjëzim të thellë njerëzore dhe aftësi përcjellëse. Lajtmotivi kryefjalor udhëheqës i poetes në këtë pankrijimtari brenda vendit të saj dhe universal: “Përpiqem për një botë që të mbretërojë DASHURIA”. Si rrjedhojë e veçanësisë së saj masovike dhe tharmit të saj organizator funksional ka marrë pjesë në shumë organizacione me theks kombëtar në Greqi, por edhe në vende të tjera: Simpoziume letrare, Festivale poetike, Kongrese Letrare Kombëtare dhe Ndërkombëtare, Takime në Ditë të Poetikës Ndërkombëtare; gjithashtu është organizatore e mjaft paraqitjeve të veprave të klasikëve si dhe të poetëve më të rinj e me perspektivë, jo vetëm në vendin e saj, por edhe në Botë. Është poete vizionare bashkëkohore, me një shpirt tejet të madh, e cila, me aftësinë e saj rrokëse e frymëmarrje aktive, mbjell çdo çast fidana paqeje në shpirtrat njerëzorë; nis fluturimthi e bukurimthi në qiej pëllumba- mesazhorë bardhësorë, lirikësorë, po paqeje, për të shpërndarë lajmërimin e kthjellësimeve dhe pranverimeve të dëshirueshme të Botës Njerëzore në Hapësirën e bekuar të zotëruar nga Ëngjëjt Shenjtërorë, duke vezulluar harqe triumfatorë entuziazmi me thurime ëndrrash të mbretit “Ulli”, pemë kjo gjithëgjelbëruese e dashurore, me klorofilë prezente, me pikësynim piketimin e arkitekturimin e ardhmërisë bukuriadë… Duke pasur këtë tej veprimtari aktive është çmuar për veprën e saj letrare (poezi dhe prozë) në konkurse letrarë, jo vetëm në Greqi, në vendin e saj, por edhe në vende të tjera. Asqë mund të lihej jashtë vëmendjes Panajota Zalloni, ky shpirt që mbjell, ky shpirt që shpërndan mesazhe funksionale dhe nxitës, qytetërues dhe shtytës për kërkim progresiv dhe për ardhmëri të mrekulluar. Nderimet dhe çmimet e saj, sidomos për një dekadë kanë qenë të shumta:
    Është nderuar nga Shoqata “UNESKO PËR QYTETËRIMIN DHE PAQEN” e Pireut dhe Ishujve, nga Shoqata “UNESKO” e Atikës dhe nga shoqata të tjera për kontributin me ndihmesën e saj në letërsi dhe në civilizimin. Gjithashtu nga Lidhja e Shkrimtarëve të Greqisë, Nga Lidhja letrare “Kafeja e Ideve” Athinë, Shoqata Letrare e Mynihut (Gjermani), nga Lidhja e Shkrimtarëve dhe Artistëve Ndërkombëtarë (I.W.A), nga UPLI Lidhja e Poetëve Ndërkombëtarë të kurorëzuar me dafinë, nga Shoqata e Shkrimtarëve Meksikanë, nga Lidhja e Krijuesve “PEGASI” Albania (sot Lidhja INTERNACIONALE e Shkrimtarëve, Poetëve dhe Artistëve “PEGASI”) nga ACCADEMIA VEZUVIANA, Napoli e Italisë, nga Bashkia e Ilios, Athinë, për ndihmesën e saj në civilizimin dhe Paqen Ndërkombëtare si dhe për shkëmbim universal vlerash letrare.

    Poetja Panajota Zalloni përgatit dhe boton revistën letrare të përtremuajshme “KELENO”, një botim i çmuar nga shumë shoqata, lidhje, unione ndërkombëtare qytetëruese, civilizuese… Gjithashtu boton gazetën “KRITOVULOS”(gazetë kjo me theks fetaro- letrar) dhe gazetën “ Rruga e trevës” të kishës së shenjtë të Shën Nikollës së Ilion, Athinë, ku dhe këtu paraqet krijimtari letrare dhe publicistikë nga poetë nga e gjithë bota. Luan role funksional, atë të drejtuesit, botuesit dhe kryeredaktorit.
    Gjatë gjithë veprimtarisë së deritanishme krijuese ka botuar 52 libra, kryesisht me poezi, poema, tregime, publicistikë, skicime. Është përfshirë deri tani në rreth 15 Antologji poetike, që dalin nga organizma letrare në Botë, midis të cilave dhe në Antologjinë poetike “KORSI E HAPUR” Autorë të Pegasit dhe të tjerë nga vendi dhe Bota , botuar nga Shtëpia botuese “Marin Barleti” Tiranë, viti 2008. Libri i saj “Rendja e kalit bojë blu” u përkthye në Shqipëri dhe u propogandua po në Shqipëri në qarqet letrare nga Lidhja e Krijuesve “PEGASI” Albania, duke u përkthyer e shqipëruar nga poeti, shkrimtari Kristaq F. Shabani dhe Kosta Gaxhoni, përkthyes dhe filolog. Libri i saj “Kuptime të vogla” u përkthye dhe u botua në Serbi (ISBN 978-86-84201—47-0) në kuadrin e Festivalit Ndërkombëtar të Poetëve, në Smederevo të Serbisë me përkthim të Dragan Dragojloviç, poet i madh i Serbisë, ish Ministër i Besimit Fetar. Prezantimi i librit është bërë nga M.M.E nga intelektualët serbë përpara mjeteve publike informuese edhe të ftuarve e qindra njerëzve mendimtarë, studiues nga gjithë qytetet e Serbisë dhe i gjithë botimi prej 500 kopje u mor nga pjesëmarrësit në prezantim.
    Poeti i madh, Hsu Chi Cheng, përktheu në gjuhën kineze librin “Pëshpëritjet e luleve”. Poezitë e saj janë përkthyer në anglisht nga Mr. John Francis Misset (Liverpul) dhe janë botuar në shumë revista dhe gazeta të huaja.Dr. Virginia Rhodas (Argjentinë) ka përkthyer dhe ka paraqitur vepra të Panajota Zallonit në spanjisht. Gjithashtu janë përkthyer vjershat e saj nga shumë përkthyes në: frëngjisht, italisht, gjermanisht, arabisht, turqisht, rusisht, rumanisht, serbisht, spanjisht e tjerë. Një kontribut në përkthimin e veprave të saj në anglisht kanë dhënë poetet dhe përkthyeset Vasiliki Kalahani dhe Zaharulla Gaitanaki si dhe përkthyesi Anton Zalloni.

    Është anëtare nderi e Akademisë Ferdinandea – Catania e Italisë, e Shoqërisë Historike të Katanës, Itali, e WORLD ACADEMY OF ARTS AND CULTURE, USA, e Shoqërisë UNESCO për Kulturim dhe Paqe (si kryetare e edukimit), është anëtare e e Lidhjeve Ndërkombëtare UPLI (USA) dhe W. L.S INDIA, anëtare e vijueshme e Akademisë Vezuviane, Napoli.
    Gjithashtu Panajota është Anëtare Nderi e Lidhjes së Krijuesve ‘PEGASI” ALBANIA si dhe anëtare e Presidencës së Lidhjes Internacionale të Poetëve, Shkrimtarëve dhe Artistëve “PEGASI” ALBANIA. Është anëtare e Bashkimit të Shkrimtarëve Grekë dhe e Bashkimit Panelenik të Shkrimtarëve. Ajo gjithashtu është Kryetare e Lidhjes së Poetëve dhe Shkrimtarëve “XASTERON- ZALLONI” me qendër në Athinë, lidhje e krijuar prej saj; është “Docente Nderi” e Filozofisë në Universitetin e NEY-YORK. Më 22 qershor 2007 u zgjodh kryetare nderi e një grupi universitar të kërkimeve teologjike (Kryetar N. Harakakos). Boton për çdo vit përmbledhjen poetike “Flakën e krijimtarisë” dhe edhe nëpërmjet këtij botimi impulsion, përkrah, publikon poetët e rinj të epokës sonë. Një punë të jashtëzakonshme selektive, përpunuese dhe publikuese bën me revistën “Keleno”, por edhe me dy librat e saj antologjikë që janë paraqitur edhe në Shqipëri, në Simpoziumin Ndërkombëtar “MUZA POETIKE PEGASI 2009”, (2-5 prill 2009) për të cilën ka dhe ajo meritën e saj në përfaqësimin e talenteve grekë në këtë Simpozium me temë “ Poezia Bashkëkohore”. Një kontribut të madh ka dhënë në përkthimin e mjaft krijimeve të poetëve nga vende të ndryshme në gjuhë të ndryshme, duke hapur rubrika të veçanta “POETË INTERNACIONALË”, sidomos në anglisht, italisht, frëngjisht dhe greqisht, duke pasur gjithmonë mbështetjen e përkthyesit, piktorit Anton Zalloni, njëkohësisht edhe bashkëshorti i saj.

    Një nga kulmet e veprimtarisë letrare të Panajota Zallonit është organizimi i Kongresit Ndërkombëtar të Letërsisë me njëzet paraqitje e takime në qytete të ndryshme të Greqisë dhe Qipros para kongresistëve si dhe një kongres katërditor me pjesëmarrje të poetëve nga gjithë Bota. Gjithashtu me Shoqatën UNESCO për Civilizim dhe Paqe organizoi një Konkurs Ndërkombëtar të Poezisë me qindra pjesëmarrës nga e gjithë Bota; në vitin olimpik 2004 me temë: “Viti olimpik”. Në vitin 2007 realizoi gjithashtu me Lidhjen KAFEJA E IDEVE” me president Dino Kubatis Kongeresin Panelinik treditor, të fjalës teologjike me 20 kumtime (folës).

    Nëpërmjet revistës “Keleno” organizon çdo vit konkurse letrare dhe të tregimit dhe krijoi “PINDARIA” festë e madhe me çmime të poezisë fetare në ditën e Ndërkombëtare të Poezisë në 21 Mars të çdo viti me sukses të madh. Përveç gjuhës greke dhe veprimtarisë civilizuese dhe shoqërore të saj preokuptohet me ajiografinë bizantine dhe pikturën. Ka pikturuar qindra ikona bizantine dhe merr pjesë në shumë ekspoze. Mësuesja e saj, Kryetarja Bashkimit UNESKO e Federatës Greke të Qendrave dhe Shoqatave, zonja Katerina Dhimitriu dhe shkolla nga e cila ka mbaruar studimet DHAKE International Centre of Research Culture Education Development- DAKEPE).
    Në maj të vitit 2006 u ftua në shkollat greke në Mynih dhe dha mësim praktik për poezinë me fëmijët grekë të gjashtë shkollave fillore greke dhe në gjimnazin e Mynihut në rrethinave në Javën e Letërsisë greke dhe në Kujdesin e Ministrisë së Arsimit. Gjithashtu u shpall më 28 dhjetor 2005 nga “The International Poetry Translation and Researth Centre” dhe nga revista ‘The World Poets Quarterly” China, AS THE INTERNATIONAL BEST POET OF THE YEAR 2005 “ SI POETJA MË E MIRË E VITIT 2005. Nga e njëjta qendër u çmua, u shpall “KELENO” nga revistat më të mira si THE BEST INTERNATIONAL LITERATURE MAGAZINE OF THE YEAR 2005 dhe përkthyesi e KELENO Antoni Zalloni si THE BEST TRANSLATOR OF THE YEAR 2006. Sot perfeksionohet e studion e shenjtë në pikturënë kishën e Shën Nikola – ILION, Athinë
    Poetja artiste beson në një botë shumë më të mirë dhe më të bukur.

    Veprat:

    1. «Letra e gjyshes» vargje dhe poezi 2. “Galopimi i kalit bojëblu” poezi 3. “Jo fushës”, por kopshtullinjsh” poezi 4. “1001 hënëza” këngë për fëmijë 5. “Lot gjaku në kujtesës” poezi 6. “Ah, mërgim “ fjalë poetike 7. “Duke shkarë” prozë të vogla dhe poezi. 8. “Guxim i parakohëshëm”poezi, Çmim i parë nga DDHEL 9. “Një tufë nga trëndafilat e mi bojë kremi” poezi 10. “Gjiri i mbyllur me çelës” poezi
    11. “Princesha Hara”poezi 12.“Frutet e para” vargje 12. “Monologjet” fjalë poetike 13. .“Eros dhe dashuri” poezi 14. “Fletorja ime e vjetër” poema 15. “Tronditje e befasishme”, poezi 16. “Këngët e gjyshes hënore” poezi 17. “Pak para se të ikë” vjersha 18. Histori të Krishtlindjes” prozë reale 19. “Letra e gjyshes” (letra e dytë) 20. “Aroma e kujtesës”prozë 21. “Them të bëhem diell”tregimetë vogla letrare 22. “Poezia ime” (Njohuri dhe Poezi për poezinë) 23. ”Pirueta të mërzitura” vjersha 24. “Mendime të vogla”(Vjersha me pak vargje, (anglisht, greqisht) 25. “Kur ndanim hidhërimin falas”vjersha 26. “Kozmai nga Etolia” 27. “Aroma e miqësisë” prozë Çmimi i Dytë nga DHLLE 28. “Degëzat e mia e jaseminit tim”, vjersha 29. “Çaji, o Perëndi telat me gjemba” poezi 30. “Pëshpëritje të luleve” poezi (greqisht, anglisht dhe kinezçe)
    31. “Vargje (kordikë) magjike” 32. “Volumi i parë i Poezisë së Panajota Zallonit 33. “Lutjet e Andomaqit”
    34. “Me flakën e krijimtarisë” Antologji, Çmim nga Kafeneja e Idev, 2005
    35. “Shën Kozmai nga Etolia” pjesa e dytë (Botim i plotësuar) Çmim nga Kafeja e Ideve” 2005 36. “Paqe kam frikë” vjersha(13 gjuhë)
    37. “Agonia e shpirtit tim”(Lutje ligjërime)Çmim Accademia Vezuviana) 38. “Ose” poezi dhe studim provues” 39. EXPLORING, vepër e përkthyer”, poezi 40. “Ngacmim i lulëkuqes “ poezi erotike(Çmim kopertine) 41. “Trilogji (poezi) e botuar Edizioni Universale (në gjuhën italiane’ 42. “Gjersa yjet të plaken” poezi bBotim i Filipotit 43. “Në flakën e Krijimtarisë” volumi i dytë 2007 Antologji- Poezi) Çmim nga Kafeneja e Ideve” 44. “Krim në park” ( vaje) Botim “Aermono” 45. Flutura të ngjyrosura 46. “Joshja e kënaqësisë vepër letrare 47. “Duke shkelur dashurishëm në abëcënë” Ushtrime në katër forma poetike
    48. Poezia metrike me rimë “Zhvillimi në arkitektonikë të vargut. Poema me komente 49. “Në gjatësinë e dashurisë” 50. “Galopimi i kalit bojëblu” përkthyer nga Kristaq F. Shabani dhe Kosta Gaxhoni
    51. “Pikturoj në det të bardhë” përmbledhje poetike në gjuhën shqipe, përkthyer nga Kristaq F. Shabani dhe Kosta Gaxhoni 52. “Në detin e Bukurisë” vëllim poetik i përkthyer në gjuhën shqipe nga Iliaz Bobaj

    Mendime kritike dhe vlerësime
    për veprën e Panajota Zallonit

    (BUKURA)

    Odise Tiligadhas

    Shkrimtar

    …Vepra poetike e Panajota Zallonit është një vepër synimi. Vepër e shkruar me një ndjenjë shumë të thellë edhe fantazi të gjallë; vepër që arrin të mbajë në jetë artin e bukur fisnik të fjalës dhe të rrezatojë dëshirat e vetes së saj, të shpirtit që mallëngjehet, pa dashur, duke mos ndjekur artin e madh. …Brenda vargjeve të saj lihet të flasë zemra edhe jeta, që janë elementet më të pastra, të cilat kanë gjithmonë diçka rrezatuese. Në këtë epokë tragjike, nuk është e paktë kjo dëshirë për bukurinë e dashurisë. Me vargjet e ngarkuara në mënyrë ndjenjësore i përkushton poetikisht nxitjet e shpirtërore “të mbjellura” të njeriut, duke dëshmuar një ndërgjegje poetike të problemuar dhe përkushtuar në të Bukurën dhe të Lartën.
    “Kështu fitohet mbi vdekjen!”
    Përktheu nga greqishtja: Kosta Gaxhoni

    Tulla Butu, Botuese – Drejtore dhe kryeredaktore e Revistës “Shkrime të Pireut”. (Πειραϊκά Γράμματα)
    Panajota Hristopulu- Zalloni“Poezi metrike me rima”

    Krijuesja e palodhur e mendimeve, zonja Panajota Zalloni, me librin e saj të ri, të vogël dhe të bukur, për zhvillimin në arkitektonikën e vargut, hyn në vende kërkimi dhe analize, duke u përpjekur të shpjegojë dhe të arsyetojë shumëllojëshmërinë, format e ndryshme në mbledhjen e sotme poetike, e cila është e vërtetë që tejkalon çdo kufi në krahasim me disa vite më përpara. Kështu arsyeton këtë polifoni dhe është në shumë pika e bindur, kur e arsyeton në epokën të pamatshme edhe të frenuar teknologjike, që nuk pranon kufi dhe ndalime.
    Një nga format e lirisë, në kundërshtim në kufi dhe rregulla është edhe çlirimi nga rregulla në shprehjen poetike, jep shembuj nga shumë vjersha, masa të ndryshme, secila e shkruar që të tregojë se shkrimtarja studioi edhe punoi mbi temën e saj edhe e lë lexuesin të nxjerrë përfundimet e tij dhe të zgjedhë vendin e tij që deshte të “brendësohet “ poetikisht.

    Valavanis I. Qirjakos (Smirni)

    20 mars 2006

    Shënime kritike
    për librin e Panajota Hristopulu Zalloni, poete

    “Agoni e shpirtit tim” Poezi 2005, Faqe 54, Athinë

    ….Një vepër lutjeje, homologe, kullim i përgjegjësisë të një ngritjeje mendore dhe përmbledhjes të një lirie me fytyrë perëndie, të bashkëdëshmimit të “pafjetur” dhe brendësisë.
    Një poezi e shprehur në dy pjesë: në të shenjtën edhe njerëzoren. Një vepër mirënjohjeje.
    ….Një vepër qetësie- kënaqësore, e qetësisë, e ndjenjës komode, që të nxjerr nga stratosfera e orgjisë (të acarimit), të pretendimeve i vetëlavdimit personalizues, i lumturisë së thyeshme lehtas, të ndarjes të njërit nga tjetri, të burracakëve dhe atyre që vetëlavdojnë vetveten.
    Të kujton, sipas ikonës dhe të ngacmon dhe të fton në “ sipas vetes” të çlirimit dhe të dhënies të së drejtës. Atje ku jepet e drejta dhe Njeriu bëhet i drejtë dhe i shenjtë.

    Apostolis Apostolopulos
    Shkrimtar, poet

    … Një dëshmi e flaktë nga zemra, burim nga një shpirt fisnik, që vëren, konstaton, dëshmon dhe na fton në “armë” me armë të veçanta të yllit binjak qiellor, dashurinë dhe paqen, një ndërgjegje luftuese që ta përqafojë njeriun e kohës në një kopsht të pafund.
    Poetesha jonë Panajota me një mënyrë shumë të thjeshtë dhe gjëra të thjeshta dhe jo të ngatërruara, fjalë, me një dinamikë që të fiton dhe na emocionon dhe po lëviz botën tonë psikike, mendje dhe ndërgjegje dhe ifos dhe i saj personal edhe shkrimi, krijon një territor shtëpijak që të njofton dhe të detyron kujdesin dhe vëmendjen të krijimtarive të saj. Na bind për nevojën dhe praktikën e vetëpërcaktimit dhe të logjizmit njohës, të shpirtit helenik dhe të mendimit helenik. Vargje, fjalë, fraza dhe pjesëza shumë të bukura, figura, rima me plotësim të plotë shprehëse dhe shënjatike, një fjalë poetike e plotë.

    R K SINGH – INDIA

    Fragment nga mendimi kritik

    Duke lexuar poezinë tuaj ishte një eksperiencë ringjalljeje dhe gjallërimi i shpirtit tim. Qyshkur unë kam qenë duke lexuar shumicën e poetëve relativ të “varfër” dhe kriticizmit, vjershat tuaja “Mendime të vogla” dhe “ Me gjatësinë e dashurisë”, duke kthyer ose mëkëmbur mirëbesimin tim në atë se çfarë ne si poet shkruajmë. Më mirë ose më shpejt unë ndjeva se ju keni shkruar shumë më mirë në krahasim me miqtë tanë poetë. Ti je një poete e pastër ose e thjeshtë me ndjenjë të vërtetë, të sinqertë dhe shprehëse. Disa prej rreshtave tuaja poetike janë të paharrueshme…

    …Ti ke një zë lirik fin me ndjeshmëri. Kërkimet tuaja për të vërtetën përmes vjershave të zbrazëtisë, humbjes, vdekjes, vuajtjes, urrejtjes , dëshirave të parealizura dhe shpresave, paaftësisë ose pandihmës përpara fatit e të tjera, prekjes së zemrës.
    … Unë kam një vlerësim të thellë për ndjeshmërinë tuaj femërore dhe kryesisht pamjes universale poetike.

    Përktheu nga amglishtja: Aleksandra (Majlinda) Shabani W.P.S, U.P.LI

    * * *

    Poezia e poetes Panajotes Zalloni etiketohet si një poezi me një botë të gjerë, të pandalshme , të furrishme, të artikuluar në një kompleksitet përjetimesh jetësore, të rrëmbyera nga ndjenja të pakufishme, të “papërkufizuara”, të cilat marrin frymë këndshëm, ledhatuar nga tinguj melodiozë që lëshon zëri i poezisë së saj, ku ndjehet frymëmarrja e krijesës së saj poetike.
    Në këtë “frymëmarrje” gërshetohen të katër stinët e jetës. E gjejmë veten të skenuar, ku thellohemi në depertimin e hojeve të ndjenjës dhe jetojmë në emocionin e të qenurit lirisht të shpirtëzuar, të ripërtërirë, të freskët, pra në gjallëri të katërfishtë. Poezia e saj është e drejtpërdrejtë, ku “përqafohen” të gjithë protagonistët në një rrugëtim, në atë të Ëndrrës më të madhe të saj e misionalizuar në procesin e paqësimit të Botës. Duke ndalur kohën të eci prapa, ajo fluturon përpara me kalin e bukur të muzës poetike, duke rilindur me një vështrim të ri plot dritë, plot shpresë, plot jetë në sytë e saj.

    Aleksandra (Majlinda) Shabani W.P.S, U.P.LI

    ( Shpirt trefisnik, duke kënduar melodi shumë të mira, poetja Panajota Zalloni dhe shpirtit

    dyerhapur dhe lutjet e saj poetike)

    Antonis Samatakis

    ΒΑΛΑΒΑΝΗΣ Ι. ΚΥΡΙΑΚΟΣ (Σμυρναίος)

    20 Μαρτίου 2006

    ΚΡΙΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ

    ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΣ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΥ-ΖΑΛΩΝΗ, Ποιήτριας

    «Η Αγωνία της Ψυχής μου» Ποίηση 2005, Σελίδες 64 ΑΘΗΝΑ

    “Agoni eshpirtit tim”

    Αν δεν με απατά η μνήμη μου είναι το 38ο κατά χρονολογική σειρά πόνημά της.

    Σαν μια άλλη βυζαντινή μελωδός «σύγχρονη» του Ρωμανού καταγράφει ότι η ψυχή της προστάζει, προκειμένου να υμνολογήσει και δοξάσει το όνομα του Θεού της Αγάπης και των Οικτιρμών. Με ποιητικό οίστρο, αναπέμπει ποιητικά τις ευχαριστίες και ευγνωμοσύνη της στον εν Τριάδι Θεό και με τις Δεήσεις, ποιήματα και προσευχές της δοξολογεί το Πανάγιο Όνομά Του, στην Παναγιά την μετά το Θεό, Θεό, και όλους τους αγίους που πρεσβεύουν υπέρ της Ειρήνης του σύμπαντος κόσμου και της σωτηρίας της ψυχής μας. Με ευγνώμονα νου αποφορτίζεται «πάσαν βιωτικήν αποθώμεθα μέριμναν», τον Τρισάγιον Ύμνον προσάδει και δορυφορεί την σκέψη της ψυχής της και νοερά συστρατεύεται με τους αγγέλους να αινέσει τον Θεόν, του Ελέους και των Οικτιρμών.

    Ένα έργο προσευχής, ομολογιακό, ευθύνης καταστάλαγμα πνευματικής ανατάσεως και περισυλλογής, θεόμορφης ελευθερίας, άγρυπνης συμμαρτυρίας και εσωτερικότητος.

    Μια ποίηση σε δυο μέρη εκφρασμένη (στο θείο και ανθρώπινο). Ένα πόνημα ευγνωμοσύνης, συγκρίσεως, εκφράσεως ευχαριστιών, ευαισθησίας και ουρανώσεως της γης. Ένα βιβλίο ευχαριστιών, αυτόβουλης επιλογής, ανυποψίαστης σκέψεως, που το πέρασμα του Θεού γίνεται μέσα στην μεταστροφή και τη μετάνοια.

    «Οικτίρησού με Κύριε, ç Πατέρα του Ελέους ç Δώσε μου θάρρος υπομονής ç στα δύσκολα ν’ αντέχω.ç

    Ικέτης χύνω δάκρυα ç γονατιστός μπροστά Σου…

    Μη με παρίδεις, Κύριε, ç Γίνε για μένα οικτίρμων».

    Ένα έργο γαλήνης, ηρεμίας, πραότητος, που σε βγάζει από την στρατόσφαιρα της οργής, των απαιτήσεων, της ατομοκεντρικής φιλοδοξίας, της εύθραυστης ευτυχίας, της αναιρέσεως του ενός από τον άλλον, του ατομισμού και της φιλαυτίας. Σου θυμίζει τον κατ’ εικόνα και σε προκαλεί ή προσκαλεί εις «το καθ’ ομοίωσιν» της απολυτρώσεως και δικαιώσεως. Εκεί όπου δικαιώνεται ο Άνθρωπος και γίνεται δίκαιος και άγιος

    Διευθυντή του Π.Μ.Λ. κ. Αντώνη Σαμιωτάκη:

    ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΖΑΛΩΝΗ: «Ριματική μετρική ποίηση». “Poezi metrike me rima”

    Η ακούραστη πνευματική δημιουργός κ. Παναγιώτα Ζαλώνη με το νέο της μικρό καλαίσθητο βιβλίο για την «εξέλιξη στην αρχιτεκτονική του στίχου», μπαίνει σε χώρους έρευνας και ανάλυσης, προσπαθώντας να εξηγήσει – και να δικαιολογήσει – την ποικιλία, τις διαφορετικές μορφές στη σημερινή ποιητική συγκομιδή. Που είν’ αλήθεια πως υπερβαίνει κάθε όριο σε σύγκριση με μερικά χρόνια πριν. Έτσι δικαιολογεί αυτή την πολυφωνία, και είναι σε πολλά σημεία πολύ πειστική όταν τη δικαιολογεί μέσα στην πληθωρική και αχαλίνωτη τεχνολογική εποχή μας που δεν επιδέχεται όρια και περιορισμούς.

    Μια από τις μορφές ελευθερίας ενάντια σε σύνορα και κανόνες είναι και η απελευθέρωση από κανόνες στην ποιητική έκφραση. Δίνει παραδείγματα από πολλά ποιήματα διαφορετικά μέτρα το καθένα γραμμένο, που αποδεικνύουν πως η συγγραφέας μελέτησε κι εργάστηκε πάνω στο θέμα της. Και αφήνει τον αναγνώστη να βγάλει τα συμπεράσματά του και να επιλέξει τον δικό του χώρο που θα ήθελε να «στεγασθεί» ποιητικά.

    Τούλα Μπούτου

    Εκδότης-Διευθυντής Σύνταξης

    του Περιοδικού Πειραϊκά Γράμματα

  139. Agron shele says:

    Tozan Alkan IWA, poeti bashkëkohor turk, përkthyesi i veprave të autorëve të mëdhenj të Letërsisë Botërore në Letërsinë Turke, anëtar i IWA, Fitues i çmimeve kombëtarë dhe Ndërkombëtarë dhe organizatori Festivalit poetik të Ordu, konfirmon pjesmarrjen e tij ne Kongresin e I Internacional ” Pegasi” Albania

    Tozan Alkan ka lindur në vitin 1963 në Gllatasaray, Turqi. Përfundoi studimet në Bogaziçit dhe me pas u diplomua si lektor në departamentin e gjuhëve të huaja në Universitetin e Stambollit.

    Libri i tij i parë poetik është “Ora dhe një maskë”, botim i vitit 2003.

    Ai është përkthyesi në turqisht i veprave letrare të Anatole France (Balthasar), Victor Hugo (Poezi të zgjedhura), Oscar Wilde (burgu Reading baladë), William Blake (Këngët të pafajësisë dhe përvojë), tregime AESOP, Lord Bajroni etj …

    Libri i dytë me vëllime poetike është një vëllim lirik, ku poeti endet soneteve të mbrëmjes me aventurat donkishoteske të zemrës.

    (Neruda, 2005/03/30 13:47 ~ 2005/4/4 12:15)

    Vëllimi poetik më i fundit është “Mbrëmjet në zemrën time”
    (Brunettes Moonlight, 2005/3/23 00:43)

    Tozan Alkan është organizatori i Festivalit poetik të Ordusë në Turqi.

    Eshtë mbreslënëse korospodenca letrare me Presidenten e IWA , Znj Teresinka Perreiera, e cila ka treguar vëmendje të veçantë në prezantimin dhe publikimin e këtij poeti, pas takimit letrar në Taivan!

    Tozan Alkan

    Poet and translator. Born in 1963, graduated from Galatasaray College and studied management at Boğaziçi University. He has been working as a lecturer at Istanbul University, Department of Foreign Language School. He is the editor-in-chief of Ç.N., Turkey’s sole literary translation magazine. He is the vice president of Intercultural Poetry and Translation Association, International coordinator of Ordu Poetry Festival, board member of Turkish PEN, member of the Writers Syndicate of Turkey, Turkish Authors Association and Turkish Translators Association.

    Research-study:
    A poet from Galata: Andre Chenier (Artshop Publications, 2007)
    Poet’s sinful Diary, (İkaros Publications, 2008, with Şeref Bilsel)
    Voices From Taiwan, Anthology of Taiwan Poetry, (Ç.N. Publications, 2010)

    Poetry books:
    Time and Mask (Donkişot Publications , 2002)
    Early Evenings of Heart (Donkişot Publications, 2005)
    And the Wind (Artshop Publications, 2007)
    Selected Poems (Yasak Meyve Publications, 2009)
    I Wiatr (slovo/obraz terytoria publications, 2011)
    Sana Şehir Gelecek (Yasakmeyve Yayınları, 2012)

    TRANSLATIONS:
    Prose:
    Anatole France, Balthasar (Pencere Publications, 2002)
    Ezop, Tales (Bordo-Siyah Publications, 2003)
    Charles Baudelaire, Fanfarlo (Salyangoz Publications, 2006)

    Poetry:
    Lord Byron, Selected Poems (Broy Publications, 1999)
    Victor Hugo, Selected Poems (Bordo-Siyah Publications, 2003, Artshop Publications, 2007)
    Oscar Wilde, The Ballad of Reading Gaol (Bordo-Siyah Publications, 2003, ArtshopYayınları,2006)
    William Blake, Songs of Innocence and Experience (Bordo-Siyah Publications, 2003, Artshop Publication, 2006))
    William Blake, The Marriage of Heaven and Hell (Bordo-Siyah Publications, 2004)
    William Blake, Selected Poems (Bordo-Siyah Publications, 2004)
    Emily Dickinson, Selected Poems (Bordo-Siyah Publications, 2005)
    Lord Byron, Selected Poems (Bordo-Siyah Publications, 2005)
    Dadaism and Tristan Tzara (Bordo-Siyah Publications, 2005)
    Songs of 1789 French Revolution (Bordo-Siyah Publications, 2005)
    Dada in Paris, Philippe Soupault, (Artshop Publications, 2006)
    D. H. Lawrence, Selected Poems (Artshop Publications, 2006)
    William Blake, Prophetic Books 1, (Artshop Publications, 2006)
    William Blake, Prophetic Books 2, (Artshop Publications, 2006)

    broken desire

    I always tested you with kindness
    but love is like a floating mine
    that has killed so many dear ones
    you were passing through the markets
    there was a woodland ahead of us
    it was full of almond tress

    everybody was looking for a peaceful dream
    in pitch-dark nights
    your body is in the deepest corner of my mind
    half dream, an unfulfilled desire
    come on be a free soul
    let your blond hair down twirling

    never mind what may happen to us
    sometimes isn’t this disorder we call life
    like scattering our own ashes in blue waters
    anyway it is not only the water
    that flows under the bridges
    love too flaws.

    Tozan Alkan
    Translated by Nilűfer Mizanoǧlu Reddy

    THE ACROBAT

    Sometimes the world seemed too low to me
    The earth under my feet was pulled away
    I used to live without a care
    With ants and insects for ages.

    Whatever they might say love was beautiful
    I used to bend down to kiss the lips of a gypsy
    In the endless silence touching the heart
    My mind would stretch all the way down to my feet.

    Now I am a man who doesn’t touch the ground
    Broken toward the horizon, in fire toward the ashes
    You’ve killed me before the gravity would get me
    Oh my feet, my tired feet!

    Tozan Alkan
    Translated by Nilűfer Mizanoǧlu Reddy

    THE CITY WILL COME TO YOU FROM AFAR
    to kavafis

    The city will come to you from afar
    It will come carrying a dark love

    From the branches of a forlorn tree
    It will come shaking its sorrow like mulberries

    Years later at a misty morning hour
    It will come to your door like a wounded horse

    From the dusty altar of paper and pen
    It will come tearing its white shroud

    After winning a hand lost in love
    It will come from forgetting the past

    From the saddle of the language with speedy letters
    It will come in a phrase of sulky words

    The city will come to you from afar
    It will come to you passing through the multitudes

    Tozan Alkan
    Translated by Nilűfer Mizanoǧlu Reddy

    Kırık heves

    Ben seni hep iyilikle sınadım
    ama aşk serseri bir mayın gibi
    nice canlara kıydı
    sen çarşıların içinden geçiyordun
    badem ağaçlarıyla dolu
    bir orman geçiyordu önümüzden

    Herkes kendine huzurlu bir rüya
    arıyordu karanlık gecelerde
    tenin en ücra köşesinde aklımın
    yarı hayal, yarım kalmış bir heves
    hadi sen de koyver kendini aşağı
    sal o sarı saçlarını döne döne

    Bırak başımıza ne gelirse gelsin
    hayat dediğimiz bu keşmekeş
    savurmak değil midir bazen
    kendi küllerimizi mavi sulara
    hem yalnızca sular geçmez
    aşklar da geçer altından köprülerin.

    Cambaz

    Dünya alçak gelirdi bana bazen
    ayaklarımın altından çekilirdi yeryüzü
    karıncalarla, böceklerle bir
    yaşar giderdim telaşsız, uzun boylu

    Aşk güzeldi, kim ne derse desin
    eğilip ağzını öperdim bir çingenenin
    kalbe değen upuzun sessizlikte
    uzar giderdi aklım, ayaklarıma değin

    Yere basmayan bir adamım şimdi
    ufka doğru kesik, küle doğru yangın
    beni siz öldürdünüz yerçekiminden önce
    ayaklarım, ah yorgun ayaklarım!

    Şehir Kavafis’e

    Sana şehir gelecek uzaklardan
    esmer bir aşkı yüklenerek gelecek

    Kimsesiz bir ağacın dallarından
    acısını dut gibi dökerek gelecek

    Yıllar sonra buğulu bir sabah vakti
    kapına yaralı bir at gibi gelecek

    Kağıdın kalemin tozlu sunağından
    beyaz kefenini yırtarak gelecek

    Aşkta kaybedilmiş bir eli kazanıp
    geçmişini unutmaktan gelecek

    Dilin terkisinden, harflerin hızından
    söze küskün kelimelerden gelecek

    Sana şehir gelecek uzaklardan
    bir halkın içinden geçerek gelecek.

    Dëshirë e thyer

    Unë gjithmonë të kam provuar ty me ëmbëlsi ,
    por dashuria është si lundruese e imja
    që ka vrarë kaq shumë të dashurit
    Ti ishe duke kaluar përmes marketeve,
    kishte zonë pyjore përpara nesh,
    ishte e mbushur plot me bajame.
    Çdokush ishte duke kërkuar për një ëndërr të qetë
    në netët e zeza sterrë,
    trupi juaj është në në skajin më të thellë të mendjes sime,
    gjysmëndërr, një dëshirë e paplotesuar .
    Eja, bëhu shpirt i lirë,
    lere flokun tënd bjond duke e vërtitur poshtë.

    S’ka gjë për çka mund të ndodhë mes nesh,
    ndonjëherë nuk është kjo çrregullsi të cilën ne e quajmë jetë
    si duke derdhur zbehtësine vetjake, tonën, në ujëra blu,
    në çdo rast nuk është vetëm uji,
    që derdhet poshtë urave,
    dashuria gjithashtu rrjedh.
    Përktheu në shqip: Malinda Shabani (Aleksandra)

  140. Agron shele says:

    Dino Çiço

    Nothing is dearer

    I wandered thirstly all the countries,

    In every corner of Balkans and Europe,

    I have slept in the most grandious hotels,

    But even in the hay sheds, in the holes with silage.

    I saw the museums raised centuries before,

    the stands weighted heavily from relics,

    the developed human thought mendimit

    from the moderns to the antiquity.

    Pyramides of Alexandria,

    And the Sphinx I have seen,

    The tower of Eiphel in Paris,

    The cathedral in Madrid, in Spain.

    I have been in Budha also, and in Pest,

    in Vençesllav of Prague as a guest,

    i have seen a theatre in Buchurest,

    i have drank coffee in Thessaloniki.

    In Versaille I have been and in Sorbone,

    In Cambridge and in Holywood,

    In the famous Colosseum in Roma,

    In the Palace o Winter in Petersburg.

    Jacenkiang I have seen under the moon,

    And in Bramaputra I am washed,

    In Balkal of Siberia I have been,

    My feet were burned in the sends of Sahara.

    Where haven’t I been?! In Andes and Amazona,

    In the plateau of Australia, too,

    In Madegaskar and in Lisbona,

    In Bosphor and Rur in Germany.

    Everything I saw deserve respect,

    Those people deserve to be honored,

    but,… for me?!

    Nothing is dearer,

    I never change them with my town.

  141. Agron shele says:

    Majlinda Shabani (Aleksandra)

    poete, perkthyese e talentuar

    “ Sculpture of desire in the manouvring sky”

    1. Fading in the sharp memory

    The night has lowered its eyelids

    Darkness everywhere

    Under the black cloak

    Everything

    Thought wanders everywhere

    like an emigrant,

    as it seeks

    to find itself;

    Who took and torn its passport

    In the borders of freedom of walk

    The body disappears

    Ever and anon

    comes back to life and dissolves once again

    after a wan dream

    In the fallen arms of a movable bridge

    The soul burns,

    The heart in pieces,

    It floats by a confined boat,

    The eye closes the observation,

    The gloomy day long since

    has greeted us

    Softly

    Without our being aware of its presence

    In the chill memory

    of the evening

    the hear of memory

    unfold a disillusion

    avoider of the occurring consequence

    which take the decision of the loss

    The thrown check is lost

    in the level of the beginning with foam

    whipped in a plate

    In concert with the glair.

    2. Disappointed

    D.

    I feel an aroma and cooking of ice

    my breathing freezes

    I feel that the demolition of pain

    obsesses me

    but confidence, self power

    induces me in taking advantage of the others

    ahead the claws of life

    when they get hold on you

    Are wonders and surprises of dissatisfaction

    E.

    Life charms us

    with its surprising faces

    and the cantos in the arenas

    of undoubted laughers and contempt

    Pregnant in borrowings

    we waited for the new births…

    awake

    A thousand dreams and desires

    It is a mechanism

    Abstract and concrete,

    which stimulates its influential roots

    In natural reaction

    My message

    simplified without any kind of ethics

    “protect your heart and your brain

    which heads the competition

    of various thoughts

    In continuity absurd…”

    Live the dream

    of an innocent life,

    without sins, pure

    Like nature, sacred

    which tosses in her cradle

    the age-long infant

    of the beautiful bliss and peace,

    that now is projected

    and later the project is destroyed…

    3. Tropic

    Yearning for the appointment

    for the touch,

    for the unlucky kiss,

    for the instant hug

    loses a meridian of feeling;

    I have directed my heard

    toward the hot tropic,

    vowing with lighter flaming oath-taking;

    of the oath given by a twice-told word,

    but it seems to me that we, the negotiators of feeling

    have expressed it more powerfully…

    in this Globe where love-affairs

    have little percentage of love…

    4. Passing point of arrhythmia

    Overwhelming of asphyxia in hemispheres of chest,

    The feeling touches the dress of eternity – beats;

    Revolution of the challenging thoughts,

    Captivating ,

    Conqueror of undeniable victories.

    A discovery of the thought with brooches of innovations

    Overcomes the stage of the dream.

    The slogan:

    “in the peak of life,

    Satisfaction encounters the passing arrhythmia ”.

    Should be uprooted.

    5. Sharp notes

    Sweet your curiosity, baby.

    Through the fog you lost the footprints of desire

    Because you were sensibly clouded

    by the recommencement of life.

    The Prologue of life

    In dreams you were captivated,

    By yearning for pompous enigma,

    you were captivated by the crashing power of challenge

    Individual…

    over spectacular walls of thought

    you tasted the lost youth

    because you were called

    pure,

    weak.

    in the strings of the survived thoughts

    you sidestep ideas left uncompleted

    which live

    through the wings

    of Manifestation,

    Today

    Tomorrow

    Forever.

    Don’t you think my baby

    The future takes you by force

    With sharp notes of optimism.

    6. Halves

    The lion is maddened,

    in his “bronze” teeth

    tightens a heart…

    Half of it red like blood,

    its other half white…

    The lion runs madly,

    by not obeying the rules

    normal walk and the running ,

    delighted by the two colored hearts: mine – yours…

    What is the zodiac sign of the Lion

    That sometimes appears Pisces,

    other times Taurus, and other times Cancer!

  142. Agron shele says:

    Kozeta Zavalani, Nën/ Kryetarja e Lidhjes Inrenacional “Pegasi” Albania, Kryetare e Degës Tiranë, anëtare e Lidhjes së Potëve Bashkohorë të Globit (WPS), personalitete e kulturës shqiptare dhe model i inteligjencës grua në Shqipëri, fituese e Çmimeve të shumta Kombëtare dhe Ndërkombëtare ,Kryeredaktore e revistës “Stina për Ndryshim” , figurë shumëngjyrëshe dhe shëmbëlltyrë e emancipimit shoqëror shqiptar sot.

    Kozeta Zavalani (Qirjo) u lind në qytetin e Korçës, Shqipëri, më 8 mars 1958 dhe jeton në Tiranë. Ajo u diplomua nga Fakulteti i Ekonomisë në Universitetin e Tiranës në vitin 1982 dhe në vitin 1985, u specializua në gazetari. Është nënë e dy djemve Mendi e Mikel dhe ba-shkëshorte e mjekut Gjergj Zavalani. Kozeta ka punuar në Radio Televizionin Publik Shqiptar dhe tani është kryeredaktore e “Stina për Ndryshim” revistë e shoqatës “Familja dhe Media – Fuqia për Ndryshim”, që ajo drejton. Ka qenë pjesë e disa kurseve trajnuese në letërsi, të Drejtat e Njeriut, në publicistikë dhe lidership. Ajo është zgjedhur “Ambasadore për Paqe” nga Federata e Familjes për Paqen Universale, ku është kryetare për Tiranën nga 2011 deri në vitin 2013.
    Ajo është shkrimtare e gazetare profesioniste, poete, publiciste e botuese. Anëtare e Shoqatës së shkrimtarëve dhe artistëve shqiptarë, kryetare e LNPSHA “Pegasi” për Tiranën, anëtare Shoqatës Ndërkombëtare të Shkrimtarëve IWA, anëtare e Federatës Ndërkombëtare të Gazetarëve, Shoqatës Botërore të Poetëve (WPS), dhe Poetëve për të Drejtat e Njeriut.
    Ajo është një nga “Gratë e Botës – 2007″ zgjedhur nga “Connect Us Communications Kanada” me titullin “Editor dhe nënë, rol model për gratë”.
    Në vitin 2009 u nderua me çmimin e dytë në Takimin e Poeteshave Shqiptare në Vushtrri, Kosovë.
    Fituese e “Çmimit të Parë” në poezi nga Revista “Nositi”. Fituese e Çmimit Special në Mbrëmjet e Poezisë të Ballkanit, mbajtur në Korçë në vitin 2010. Ajo u zgjodh kryetare për Tiranën e Lidhjes Ndërkombëtare të Poetëve, Shkrimtarëve dhe Artistëve “Pegasi” Albania e “Aktiviste e shquar e Shoqërisë Civile”.
    Në 24 shtator 2011 ajo bëhet iniciatore e Manifestimit Poetik “100 mijë Poetë për Ndryshim” në Shqipëri, me anëtarët e LNPSHA “Pegasi” e shoqatës “Familja e Media-Fuqia për Ndryshim” njëkohësisht edhe me rreth 80 shtete të botës.
    Në Kongresin e 22-të Botëror të Poetëve në Larisa, Greqi, i jepet Çmimi Olimp i Poezisë “DEMETER” në qershor të vitit 2011, po ashtu edhe “Diplomë Nderi nga Festivali i I-rë Mesdhetar i Poezisë” dhe “Çertifikata e Meritës”, po në Larisa, Greqi, 2011.
    Shoqata Ndërkombëtare e Poetëve Shkrimtarëve dhe Artistëve “Pegasi” Albania në nëntor të vitit 2011 i ka dhënë vlerësimin e lartë “Krenaria e LNPSHA “Pegasi” me motivation: “Për aftësi të provave për përvoja të reja në fushën e letërsisë dhe artit, duke i dhënë shtytje talentit të ri krijues, jo vetëm nga Shqipëria, por edhe nga vende të tjera të botës, në përshkrimin e një metodë bashkëkohore të produktit mendor, promovimin e vlerave progresive për përparim”.
    Është bashkautore në “Këngë të para” me poezi, 1976.
    Në 1978 vëllimet me tregime 2-4-6 “Heronj të heshtur”.
    Ndërmjet 1997-2002 botoi gazetën periodike të PBWA “Edhe Menaxhere” dhe “Zëri i Arbërit”.
    Në vitin 2000 – 2002 botoi volumet 1 dhe 2 të librit “Gra që më kanë frymëzuar” në gjuhën shqipe dhe “Women who have inspired me” në anglisht.
    Në vitin 2005 botoi vëllimin “Halfworld” në anglisht
    Në vitin 2007 vëllimin “Gjysmëbota” në gjuhën shqipe, si dhe buletinin “Të drejtat e njeriut” QSHDNJ.
    Në vitin 2010 botoi vëllimin poetik “Shtegtare-Migratory” shqip e anglisht.
    Së fundi ajo është duke botuar romanin “Ankthi” dhe vëllimin e poezisë “Porta e shpirtit” në disa gjuhë.
    Ajo ka shkruar shumë artikuj, intervista dhe tregime për personalitete të fushave të ndryshme të jetës, në gazetat e përditshme dhe revista të ndryshme si dhe në disa nga librat e saj.
    Pjesëmarrëse në emisione të shumta televizive për median dhe rritjen e pjesëmarrjes së gruas në jetën politike dhe sociale.
    Në vitin 2011 Kozeta është një prej poetëve pjesëmarrës në Mbrëmjet e 50-ta të Poezisë të Strugës dhe poezitë e saj janë botuar në librin “Poezi nga pesë kontinentet” dhe në Antologjinë Botërore të Poezisë për Kongresin e 22-të në Larissa, Greqi, dhe të Buletinit për Festivalin e 2-të Ndërkombëtar të Letërsisë në Ordu të Turqisë më 2011.
    Poezitë e saj, sidomos ato nga libri “Shtegtare”, janë botuar në disa revista periodike në vende të ndryshme të botës. Duhet theksuar se poezia “Porta e shpirtit” është mirëpritur e përkthyer në vende të ndryshme si Greqi, Itali, Turqi, Maqedoni e Rumani, ku është vlerësuar edhe me çmime. Ishte kjo arsyeja që vëllimi i ri mban këtë titull.

    Kozeta Zavalani (Qirjo) was born in Korça on March 8, 1958. She graduated from the Faculty of Economics at the University of Tirana in 1982 and in 1985, was specialized in journalism. She is the mother of two sons Mendi and Mikel and wife of the doctor Gjergj Zavalani. Kozeta worked in the Albanian Public Television and now is Editor in Chief of the magazine “Season for Change” of the “Family and Media – Power for Change” association, which she leads. She has been part of several training courses in literature, editorialism, human rights and leadership.
    She was selected “Ambassador for Peace” by the Family Federation for Universal Peace she was elected president for Tirana from 2011 until 2013.
    She is professional writer, poet, publicist, journalist, publisher. Member of the Albanian writers and artist’s Association, President of the LNPSHA “PEGASI” Tirana, ALBANIA, member of the International writers Association IWA, a member of International Federation of Journalists, World Poets Society (WPS), Union of Poets & Writers and Poets for Human Rights.
    She is one of the “Women of the World – 2007” selected by “Connect Us Communications Canada” with the caption “Editor and Mother, role model for women”
    In 2009 she was honoured with the second prize in the Meeting of Albanian Poets in Vushtrri Winner of the “First Award” – in poetry by “Nositi” eitorial magazine.
    The Special Winner of the Balkan Poetry in “Poetry Korça Nights” in July 2010 and “Special Award”.
    She was elected president for Tirana of The International Association of Poets, Writers and Artists “PEGASI” ALBANIA and “Distinguished activist of the Civil Society”.
    In September 24, 2011 she will be he initiator of the poetic Manifestation “100 thousand Poets for Change” in Albania, which includes 80 states of the world.
    At the 22-World Congress of Poets in Larissa, Greece, Awarded to Kozeta Zavalani “Olympus Poetry Prize – “Demeter” “In recognition and appreciation of Exellence in Poetry” in June 2011. “Honorary Diploma of the 1 st Mediterranean Poetry Festival” and “Certificate of Merit”, Larissa, Greece, 2011.
    The International Association of Poets, Writers and Artists “PEGASI” ALBANIA in November 2011 has given the high title “Pride of LNPSHA”Pegasi “andthe title “Honorary Member of the Pegasi” with the motivation: “For evidentiary skills to new experiences in the field of literature and art, stimulating and supporting the young creative talent, not only from Albania, but also from other countries, in outlining a contemporary method for the mind product and the promotion of the progressive values.”
    She was coauthor in the book of poetry “First songs”
    in 1978 and volumes of stories 2-4-6 “Silent heroes”.
    Between 1997-2002 published the periodic newspaper of PBWA “The Manager” and “Zeri i Arberit”.
    In the year 2000 – 2002 volumes 1 and 2 of the book “Gra që më kanë frymëzuar” in Albanian and “Women who have inspired me” in English.
    In 2005 published the volume “Halfworld” in English
    In 2007 the volume “Gjysmëbota” in Albanian, as well as the bulletin “Human Rights”, a QSHDNJ edition.
    In 2010 was launched the volume of poetry “Migrator”.
    Recently she is publishing the novel “Ankthi” and the Volume of poetry “Soul Gate”.
    She has written many articles, interviewsand stories about successful personalities in several spectra of life, in the daily press, newspapers, magazines and several of her books. Participating in many TV shows in media, for increasing women participation in political and social life.
    In 2011 Kozeta is one of poets participants at the 50 Struga Poetry Evenings and her poems are includet in the book “Poetry from five continents”and in the World Poetry 2011, (Poetic anthology), Larissa, Greece, 2011 and to the book of the 2nd International Festival of Literature, in Ordu, Turkey.
    Kozeta Zavalani (Qirjo) è nato a Korça 8 marzo 1958. Si è laureata presso la Facoltà di Economia presso l’Università di Tirana nel 1982 e nel 1985, è pecializzata in giornalismo. E ‘la madre di due figli Mendi e Mikel e moglie del medico GjergjZavalani. Kozeta lavorato nella televisione pubblica albanese ed ora è Editor in Chief della “Season for Change” rivista “Famiglia e Media – Power for Change” associazione, che lei conduce. Hafatto parte di diversi corsi di formazione nel campo letterario, pubblicità, diritti umani e di leadership. E ‘stata selezionata “Ambasciatore per la Pace” da parte della Federazione delle Famiglie per la Pace Universale è stata elettapresidente per Tirana dal 2011 fino al 2013.

    Kozeta Zavalani (Qirjo)-a născut la 8 martie 1958, în oraşul Corce, Albania. În 1982 a absolvit Facultatea de Economie a Universităţii din Tirana, iar în 1985 s-a specializat în jurnalism. În prezent lucrează la televiziunea publică şi este editor şef al revistei “Season for Change”.
    Poeta a debutat în 1976 în volumul colectiv “First songs”. Au urmat mai multe cărţi de poezie. În 2010 a publicat volumul “Migratory”. Kozeta este deţinătoarea mai multor premii naţionale şi internaţionale.

    Kozeta Zavalani (Qirjo) 8 Mart 1958’de Korça’da doğdu. 1982’de Tirana Universitesi İktisat Fakültesi’nden mezun oldu ve 1985’te gazetecilik ihtisasını tamamladı. Mendi ve Mikel adında iki oğlan çocuğunun annesi ve Doktor Gjergj Zavalani’nin eşidir.
    Kozeta Arnavutluk Devlet Televizyonu’nda çalıştı ve halen başında olduğu “Family and Media – Power for Change” adlı dernek tarafından çıkarılan “Season for Change”adlı derginin baş editörlüğünü yapmaktadır. Dünya Barışı İçin Aile Federasyonu tarafından “Barış Elçisi” seçildi ve “Connect Us İletişim Kanada” tarafından “Women of the World – 2007” listesine eklenmeye layık görüldü. Dünya Ozanlar Derneği (WPS), Ozanlar & Yazarlar ve İnsan Hakları Şairleri Birliği’nin üyesidir. 2009’da, Vushtrri’de gerçekleşen Arnavut Yazarlar Buluşması’ nda ikincilik ödülüne ve NOSITI yayın çevresi tarafından şiir dalında birincilik ödülüne layık görüldü.
    Temmuz 2010’da, “Korça Şiir Geceleri”nde, üstün sanatsal düzeyde edebi yaratıcılık yönü ve şiir alanına farklı ve kalıcı değerleri getirmesi ile “Özel Ödül”ü kazandı. 1976’da yayımlanan “First songs” adlı şiir kitabının yardımcı yazarıdır. 1978’de 2-4-6 “Silent heroes” adlı hikaye kitabı yayımlandı. 1997-2002 arası, dönemlik gazete olan PBWA “The manager”ı yayımladı. 2000 – 2002 yılları arasında “Gra që më kanë frymëzuar” adlı Arnavutça kitabın 1. Ve 2. cildi ve “Women who have inspired me” adlı İngilizce kitabı yayımlandı.2005’te “Halfworld” adlı İngilizce kitabı yayımlandı.2007’de “Gjysmëbota” adlı Arnavutça kitabı yayımlandı.2007-2009 arası, bir QSHDNJ baskısı olan “Human Rights” adlı bülten yayımlandı. 2010’da “Migratory” adlı şiir kitabı piyasaya sürüldü.

    Një shpalosje vlere e kreaturës së Kozeta Zavalanit nëpërmjet këndvështrimit poetik, publicistik, artistik, qytetar dhe përfaqësues.
    Në optikën e mendimit kritik
    Nga Kristaq F. Shabani I.W.A, W.P.S

    Çuditësi pikëçuditjesh, përkim ditëlindjesh:
    8 Marsi dhe Kozeta Zavalani ….
    Pikëçuditja vetë befasohet:
    “Të jetë përkim rastësor?”
    “Shtegtare”
    Ngjashmëri ecejake dallëndysheje…
    Klimim mistik a mitik?!
    Vajza korçare në podium
    “Një ndër gratë e vitit 2007”
    (Woman of the World – 2007)
    “Connect Us Communications Canada”
    Ngelësi në mendje inteligjente
    Titullim “Ambasadore për Paqen ”
    Një titullim i gjetur.
    Vajzë hirërore,
    Grua potente dhe e spikatur.
    Rastësi që Kozeta Zavalani
    është anëtare e W.P.S Union of Poets & Writers dhe
    Poetëve për të Drejtat e Njeriut.
    “Rrëmbyese” Çmimesh.
    Përherë në udhëtime inteligjente e mendore…
    Një grua tashmë tërësisht indulgjente…

    A revelation of values of Kozeta Zavalani’s creature, through a poetical, editorial, artistic, civic and representative point of view.
    In the optic of critical thinking,
    By Kristaq F. Shabani I.W.A, W.P.S

    Exclamation marks’ surprise, birthday coincidence:
    8th March and Kozeta Zavalani ….
    The exclamation mark is just amazed:
    “Be casual coincidence?”
    “Migratory”
    Resemblance of a wandering swallow …
    A mystical or mythical climate?!
    The girl from Korça on the podium
    “One of the women of 2007″
    (Woman of the World – 2007)
    “Connect Us Communications Canada”
    An intelligent mind obsession
    The title “Ambassador for Peace”
    A most appropriate one.
    Gracious girl,
    A potent and prominent woman.
    Coincidence that Kozeta Zavalani is a member of WPS Union of Poets and Writers as well as
    Poets for Human Rights.
    A prize “Grabber”
    Always in trips of an intelligent mind …
    A woman already completely indulgjente …

    “Portat e shpirtit” , spektri poetik i Kozeta Zavalanit, që reflekton pasqyrimin interkulturor dhe interintelektuale grua.

    Nga Agron Shele

    Vëllimi poetik “Portat e shpirtit” i poetes së afrimuar Kozeta Zavalani, vjen me koloritin shtatë ngjyrësh, ku ç do spektër reflekton pasqyrimin e vizualitetit dhe shkëlqimit akuartitet krijues, vjen në shtatë gjuhë, ku ç do formë foljore shpreh guhën e muzës dhe meditimin e poetit global, vjen ën shtatë kostelacione yjesh për të deshifruar ornamentin vezullues të shpërthimit qiellshkrepëtimë.
    Si poezi e mendimit dhe forcës shprehëse, kjo prurje dhe risi për poezinë shqipe, hap portat e shpirtit për të laburuar idetë e mëdha, mesazhin ylberistik të poetit, për më shumë paqe, për më shumë dashuri, për më shumë të drejta njerëzore dhe për më shumë vlera dhe integritet shoqëror. Duke depërtuar nëpër vargëzimet kuptimplote , nëpër gjetjet profarme të autores, befasohesh dhe mrekullohesh, humbet pas monostrukturave ideoartistike dhe intrigohesh. Kjo është poezia, kjo është setenca e gjithë substraktit krijues, kjo është farfurima e luleve shumëngjyrëshe që zgjon agimet e ditëve të jetës, kjo është simbioza e gjithë kuptimësisë së mendimit njerëzor elitar. Aty ndeshesh me grafika poetike të strukturuara dhe mirëpërcaktuara, ndeshesh me figuracionin e pasur dhe muzikalitetin e fjalës, ndeshesh me epigramet dhe stilistikën, ndeshesh me dlirësinë e shpirtit dhe hapësirat frymëzuese. Për më tepër le të ndalemi në analitikën e poezisë së Kozetës, e cila të krijon mundësinë për një zbërthim më të detajuar artistik,por dhe për një përnjohje edhe më të madhe :

    “Sot, gjethet këpusin fundin e stinës
    me llërët e zhveshura të drurëve.

    100 mijë poetë në gjithë botën
    jemi mbledhur
    me dashurinë përqafuar,
    si vetulla e dritës në breg horizonti
    nga dielli mbetur pambuluar. “

    Gjethet vjeshtë këputin fundin e stinës, zhveshin mantelin blerim të drurit, paralajmërojnë të ftohtin akull që po afron, të ftohtin acar që shpirtrat gëlojnë dhe në retroduksion të natyrës heshtje, ringrihet një tjetër natyrë që në emër të paqes kërkon që gjithë botën të sfidojë. Jam “Unë”, jemi “Ne” jemi 100-000 poetë apelon autorja që anembanë globit thirrmojnë për dashurinë e humbur, për jetën e këputur, për luftën e pakuptimtë, për fëmijët e uritur. Ky shpirt ëngjëllor, endet drejt qiejve të Diellit dhe ndez ditët e shpresës, ditët e mirësisë dhe të begatisë për të gjithë.

    “Ndonjëherë më ndodh
    të jem me sy të përhumbur,
    por, jo të përgjumur.
    Një shpresë drite ka regëtirë tek unë.
    Asgjë s’më ka mundur.
    Gjithmonë,
    njerëzve të mirë u jap çelësin,
    për të hapur portën e shpirtit,
    ku pëshpëritin valët e kaltra,
    ku lahen yjet dhe mjellmat…
    Jam herë blerim,
    herë frymore e thjeshtë.”

    Qendra e referimit të autores është shpresa dhe mirësia, është kjo ndjenjë që e bën të vegjetojë dhe rrezatojë , është i njëjti mision prej shenjti poet që e ka shndërruar në qëllim, është parateza e burimit dhe blerimit shpirtëror të gjithë jetës njerëzore.

    “Jeta, me prurjet e saj
    rikrijon vetveten,
    më krijon mua edhe ty…
    Nuk e di ku fillon ëndrra,
    ku mbaron mendimi…
    Me zërin e brishtë
    të ndjeshmërisë femërore,
    artikuloj sinfoninë e vazhdimësisë
    në jetën,
    që mbars shpresën.”

    Jeta, është referim që i përmblesh të gjitha, është transmetimi individual që hipotekon gjurmët e njohjes dhe të ekgzistencës, është kohezioni krijuar dhe rruga e vazhdimësisë. Aty shpirti alturist thur ëndrrën dhe të nesërmen e lumturisë së tij, krijon mendimin dhe ovacionin e zërit të tij, produkton ndërgjegjien dhe arsyen e tij, epiqendërzon portretin bukuri, elokuencë dhe e ngre në sinfoni, ushqen të nesermen shpresë dhe mbetet në përjetësi.

    “Portat e shpirtit”, janë portat e një zemër gruaje, janë portat e një shpirti të lartë poetik, janë portat e një portreti individual intelektualeje, të cilat hapen për të dhuruar dashuri dhe mirësi, hapen për të nënëshkruar afirmitetin vlerë njeri.

    100 mijë Poetë për Ndryshim

    Sot, gjethet këpusin fundin e stinës
    me llërët e zhveshura të drurëve.

    100 mijë poetë në gjithë botën
    jemi mbledhur
    me dashurinë përqafuar,
    si vetulla e dritës në breg horizonti
    nga dielli mbetur pambuluar.

    Stina me duart e portës së shpirtit,
    këput gjethe klorofili nga hapësira,
    ku qirinj trëndafili shuan nata,
    spërkatur me petale ylberesh
    nga qerpikët e yjeve, dashuruar
    këtë botë mjerane për të ndryshuar.

    100 thousand Poets for Change

    Today, the leaves pluck the season’s end
    with the trees’ bare forearms.

    100 thousand poets around the world
    we are gathered
    embraced with love
    as a light eyebrow on shore horizon
    left uncovered by the sun.

    Season with the hands of soul’s gate,
    snaps chlorophyll leaves from space,
    where the night puts out rose-candles
    sprinkled with petals of rainbow
    infatuated by the eyelashes of stars,
    to change this wretched world.

    100 mila poeti per cambiamento

    Oggi le foglie colgono la fine della stagione
    con le mani nudi degli alberi.

    100 mila poeti di tutto il mondo
    siamo riuniti
    abbracciati con l’amore,
    come un sopracciglio di luce alla soglia dell’orizzonte
    lasciato scoperto dal sole.

    La Stagione nelle mani della porta dellospirito

    coglie le foglie di clorofilla dallo spazio,

    dove candele di rosa spegne la notte
    cosparsa di petali d’arcobaleno,

    infatuato dalle ciglia del sole.

    Questo miserabile mondo da cambiare.

    100 илјади поети за промена

    Денес, на лисја извади крајот на сезона
    со голи лактите на дрвјата.

    100 илјади поети од целиот свет
    сме собрани
    опфатени со љубов
    како светлина веѓа на брегот хоризонтот
    остави откриени од страна на сонцето.

    Сезона со рацете на портата душата,
    прилепува хлорофил лисја од вселената,
    каде што ноќта се затемнува Роза-свеќи
    посеан со ливчиња на виножитото
    заслепен од страна на трепките на ѕвезди,
    да се промени овој несреќен свет.

    100 000 de poeţi pentru schimbare

    Astăzi, frunzele de captare de la sfârşitul sezonului
    cu antebraţele goale de copaci.

    100 000 de poeţi din întreaga lume
    ne-am adunat
    îmbrăţişat cu dragoste
    ca o spranceana de lumină la orizont
    lăsat descoperit de soare.

    Sezonul în mâinile de uşa de spirit
    Forfecare de pe foile de spaţiu clorofila
    În cazul în care pe noapte cu lumanari roz
    presărată cu petale de curcubeu
    îndrăgostit nebuneşte de cilia de stele,
    pentru a schimba aceasta lume mizerabila.

    Değişim için 100 bin Şairler

    Bugün, yaprakları sezon sonuna pluck
    ağaçlar ‘çıplak kollar.

    Dünyada 100 bin şairler
    Biz toplanmış
    sevgi ile kucakladı
    kıyı ufukta bir ışık kaş gibi
    güneş tarafından ortaya bıraktı.

    Ruhun kapısının ellerle Sezon,
    uzaydan klorofil yaprakların yerine oturana
    gece kararır gül mum
    Gökkuşağının yaprakları serpilir
    yıldızlı kirpikler tarafından delicesine aşık,
    Bu sefil dünyayı değiştirmek.

    100 000 ποιητές για την αλλαγή

    Σήμερα, η εποχή εμπίπτει τα φύλα της
    με τα γυμνά των δέντρων χέρια

    100 000 ποιητές σε όλο τον κόσμο
    συγκεντρώθηκαν
    αγκαλιασμένοι με την αγάπη,
    σαν το φρύδι του φως στην ακτή του ορίζοντα
    από τον ήλιο ακάλυπτο.

    Εποχή χεριών από την πύλη της ψυχής,
    συλλέγει χλωροφύλλη των φύλλων στο διάστημα,
    που τριανταφυλλένια κεριά σβήνει η νύχτα
    με πέταλα ουράνιο τόξο ποτισμένα
    ερωτευμένα με των αστεριών τα βλέφαρα
    την αθλιότητα αυτού του κόσμου να αλλάξει.

    변화를위한 100,000 시인

    오늘날, 시즌이 끝나면 남아 뽑은
    나무를 베어 팔뚝과.
    전세계 100,000 시인
    모여
    사랑의 포옹
    해안의 지평선에서 빛이 마스카라 등
    태양에 의해 밝혀 떠났어.

    게이트 그 정신의 손으로 시즌,
    잎 엽록소는 우주에서 부러
    루 핑크 밤에 촛불을 멈추게 하는일
    꽃잎은 무지개로 뿌려
    별의 속눈썹, 사랑
    이 지옥 같은 세상이 변경될 수 있습니다

    Në krijim

    Përtej botës magjike të dashurisë
    e shformuar në trajta të përçudnuara,
    zvarritem nëpër pragje portash
    pa e prishur drejtpeshimin e jetës,
    ku nuk ekziston asgjë e lëndët,
    veç një bote eterike,
    ku çelin gonxhet e imagjinatës.
    Në pllajën e grimcuar të fjalëve,
    gjykimet thërrmohen,
    ndjesitë shumëfishohen.
    Si plagë e hapur
    shuhet në lëngatë papunësia
    kësaj dite të mekur,
    të turbullt, si vegimet.
    Unë çohem errësirës së horizontit,
    ngjyej në jeshile shprese
    konturet e petkut të trishtimit,
    duke kthyer dhimbjen e thellë,
    në një simbiozë përthithëse
    të logjikës së përçartur,
    në erën e lehtë nanuritëse,
    që luan sinfoninë magjike
    në virgjërinë e përjetshme të krijimit.

    In creation

    Beyond the magical world of love
    malformed in monstrous shapes
    I crawl on doorsteps
    without breaking the balance of life
    where nothing substantial exists
    just an etheric world,
    where buds of imagination burst out.
    Over the crumbed plateau of words,
    judgements crush,
    senses multiply.
    As an open wound
    in infirmity ceases the unemployment
    in this feeble day,
    vague as the visions.
    I get up at the horizon’s darkness
    and soak in the green of hope
    the contours of the cloak of sadness,
    converting the deep pain
    into an absorbent symbiosis
    of the raving logic.
    in the light sleepy wind
    that plays the magical symphony
    in the eternal virginity of creation.

  143. Agron shele says:

    Hasije Selishta (Kryeziu), Presidente e Lidhjes Internacional “Pegasi” Kosova, anëtare e Lidhjes së Potëve Bashkëkohorë (WPS), pjesmarrëse e gjithe evente kombëtare dhe fituese e shumë Çmimeve Kombëtare dhe Çmimit Angelos Sikelianos për njohjen dhe vlerësimin e përsosmërisë në poezi (Kongresi WPS-2011), poete dhe shkrimtare vizionare, ideuse dhe organizuse e eveneteve Ndërkombëtare në Kosovë, shëmbëlltyrë e gruas intelektiale shqiptare sot dhe iniciuese e Letërsisë postmoderne në Kosovë.

    Hasije Selishta Kryeziu u lind më 13 Prill 1960 në Kamenicë. Shkollën fillore dhe të mesme i kreu në vendlindje, ndërsa Fakultetin Juridik në Prishtinë. Vite të tëra punoi si juriste në OP Xiq “Karacevë” në Kamenicë, duke ushtruar detyrën e përfaqësuses së Organizatës dhe Udhëheqëse e Shërbimit Juridik. Tani ushtron detyrën e zyrtarit ligjor në Agjencionin Kosovar të Pronës në Prishtinë, ku dhe vepron e jeton.
    Ka filluar të merrej me shkrime që në shkollën fillore, por librin e parë me poezi e botoi më vitin 2005.
    Është anëtare e Lidhjes së Shoqatës së Shkrimtarëve të Kosovës.
    Themeluese dhe Kryetare e Lidhjes Ndërkombëtare të Poetëve, Shkrimtarëve dhe Artistëve “Pegasi” Kosova.
    Anëtare e Lidhjes Ndërkombëtare të Poetëve Bashëkohor ( World Poetes Society).

    Është shpërblyer me disa çmime në konkurset letrare në poezi dhe prozë.

    Përmbledhja e tretë me poezi, “Mbishkrim në lëkurë”, në “Mitingun e Poezisë” në Gjakovë, (2007) ka qenë e përzgjedhur në grupin e pesë librave më të mirë të botuar në Kosovë midis dy mitingjeve.
    Në Ferizaj (2008) është shpërblyer për prozë , Çmimi i tretë në “100 vjetorin e Kongresit të Manastirit”
    Në Podujevë (2008) në takimet “Kadri Kadriu” , është shpërbyer për poezi, Çmimi i dytë
    Si dhe në vitin 2010, shpërblimi në poezi , 5mimi i dytë.
    Në Kamenicë(2009) “Lulëkuqet e prillit” është shpërblyer për prozë (vendi i dytë dhe i tretë), ndërsa për poezi, 5mimi i tretë
    Në Kumanovë – Maqedoni (2009) në “Takimet poetike të Karadakut”, çmimin e tretë për poezi.
    Në Përmet -Shqipëri (2009 ) nga Lidhja Ndërkombëtre e Poetëve , Shkrimtarëve “Pegasi” Albania ka marë çmimin special për poezi.
    Gjithashtu edhe në vitin 2010 nga LNPSHA “Pegasi” Albania në Tiranë është nderuar me çmimin e tretë për poezi.
    Më vitin 2011 në Kongresin e 22 ndërkombëtar të poezisë nga Lidhja Ndërkombëtare e Poetëve Bashkohor (W .P.S.) ka marë çmimin e Angelos Sikelianos për njohjen dhe vlerësimin e përsosmërisë në poezi.
    Më vitin 2011 nga LNPSHA “Pegasi” Albania është shpallur NDERI i “Pegasit”Albania, me motivin për kontribut në zbatimin e parimitetit për letërsi të mirëfilltë dhe për shkë mbim universal vlerash në fushën e letërsisë bashkohore.

    Poezitë e saj janë përfshirë edhe në disa Antologji botërore . Njëra ndër to është përkthyer në disa gjuhë. Gjithashtu edhe disa poezi të saj në mënyrë vetanake janë përkthyer në disa gjuhë të botës .
    Në Simpoziume ndërkombëtare të poezisë është prezentuar me disa punime letrare shkencore.

    Bibliografia:

    1. “ Edhe nëpër varre këndova”, 2005, poezi
    2. “Kur vdes në mes të largësive”, 2005, poezi
    3. “Mbishkrim në lëkurë”, 2006, poezi
    4. “ Përtej çmendisë”, 2008, poezi.
    5. “Lule ajri” , 2009, poezi
    6. ”Fërshëllimë floku”, 2010, prozë poetike
    7. ” Il fuoco mitico”, “Zjarri mistik”2011, poezi e përkthyer në italisht
    8. “Mystical visdom”- “Urtësi mitike”, 2011, poezi e përkther në gj. Angleze
    9. “Ο Ρυθμός της αναπνοής”- “Ritmi i frymëmarrjes”, 2011, poezi e përkthyer në gj. Greke
    10. “ Da ne kaze Bog”-“ Mos thuaj Zot”, 2012, poezi e përkthyer në gjuhën kroate.

    Flamur MALOKU

    Esencat shënjuese/diskursive

    ___________________________________

    Poezia e Hasije Selishtës Kryeziut, formulohet duke e krijuar një sistem të ligjërimit/figurimit. Ligjërimi, në tekst bëhet ligjërim i figurshëm i shtresuar në variante, që njëherësh bëhet shenjë e identifikimit për tekstin-poezinë, gjithnjë duke e përforcuar figurën e tekstit, e cila bëhet shenjë themelore e kuptimësisë. Figurat formësohen në diskursin e tekstit, gjithnjë në funksion të semantikës. Poezia sa vjen e bëhet më e hapur si tërësi estetike në lexim. Shenjat kuptimore të shtresuara në formë të diskursit/poezisë, gjatë leximit e interpretimit bëhen shenja universale. Këtu, bota personale bëhet botë universale. Dihet se diskursi universal i poezisë jeton gjithnjë duke shënjuar kuptime. Nga kjo figurat e tekstit ndërlidhen, çdoherë në sintetizim të idesë/tematikës. Mbi këtë parim mundësohet edhe analizimi i kodit tematik, gjithnjë më qëllim të identifikimit të vet strukturës poetike. Struktura e tekstit analizohet përmes esencave shënjuese, të cilat reflektohen në poezi. Esencat shënjuese artikulohen në tërësinë e shkrimit fiksional, çdoherë duke njohur e rinjohur relacionet/komunikimet, e shumta diskurseve tematike.

    Zbrazëti/vetmi

    Variantet e shumta personale shtresojnë tema/mitema, të cilat në poezinë e Hasije Selishtës Kryeziut artikulohen nga një gjendje shpirtërore me përplot emocione. Gjendja shpirtërore-subjektive portretizohet përgjatë realizimit të shkrimit fiksional. Individualja bëhet e ndjeshme/emocionalizuese, e cila në poezi paraqitet me një dhembje e dëshpërim. Pra, jepet dhembja e dëshpërimi, karshi kohës e situatës.

    Koha dhe situatat e përjetuara në shpirtin e subjektit bëhen zbrazëti/vetmi. Kjo edhe më shumë e rrit dramatiken e tekstit. Ballafaqimi me situatën, padyshim në strukturën e poezive, preket e shqyrtohet, e cila ngadalë shndërrohet në përjetim të rëndë. Përjetimet e figuruara marrin gjithnjë dimension të theksuar konotimi. Konotimi i tekstit bëhet përfaqësim e theksim i Botës/Jetës/Ekzistencës. Lufta personale dhe ballafaqimi për një ekzistencë jetësore, bëhet preokupim shpirtëror e fizik. Mbi këtë ide subjekti ndërton e rindërton vuajtjen e madhe. Jo rastësisht ligjërimi identifikohet e figurohet më mollën e rënë para kohe; Nën degë molla e rënë/ Para kohe/ E papjekur po kalbet. Këto mendime të shprehura në tekst, japin atë që quhet vuajtje e brendshme individuale, që del ashtu në heshtje personale, përballë vështirësive jetësore e të qenit femër. Zbrazëtia e krijuar shpirtërore, dhe pamundësia e veprimit, e bën poeten të ligështuar dhe të ndjeshme. Pra, mungon forca e veprimit. Mbi këtë mungesë të veprimit, lindin në diskurs edhe kontrastet ideore, të cilat në përgjithësi të sistemit ndërtojnë figurën, duke u bërë para së gjithash edhe shprehje e një revolte subjektive. Kontrastet e shumta në strukturën e tekstit venerohen dukshëm, të cilat dalin kushtimisht nga rrafshi i pamundësisë. Edhe pse pamundësitë janë të shumta në jetë, e përgjatë jetës, shprehja personale-subjektive gjithmonë rri larg deklarimeve. Deklarimet nuk i pranon figura/tematika, e poezive.

    Venerim përmbyllës

    Duke i parë të gjitha thyerjet shpirtërore në jetë, dhe pamundësitë e veprimit, e të qenit femër, poezitë në esencë nuk e japin asnjëherë dorëzimin personal karshi jetës. Vuajtja njihet si shenjë personale, e cila gjatë shkrimit bëhet e prekshme, sugjeruese e identifikuese për (Tjetrin), kjo bëhet edhe status i kodit llojor, përgjatë kategorizimit/shkrimit. Hapësirat shtresore dhe thyerjet konvenciale funksionojnë përherë në të mirë të diskursit/tematikës. Kërkimi i vazhdueshëm i shtresave të përvojës autentike në të gjithë poezinë, bëhet themelor/përcaktues, komunikimi i shprehur sa vjen e përforcohet. Mbi këtë, autentikja nis e hapet në diskurs të përhershëm. I gjithë pasqyrimi i vuajtjes e trishtimit, në kohë përjetimi, formohet në shenja e variante të relativizuara. Pra, jeta relativizohet në rikthim kah figura, në variante të shumta. Në këtë mundësi të shprehjes, skema thyhet, ku jeta bëhet figurë/shkrim. Duke qenë kështu, vargu i poezisë nuk mbingarkohet në kuptimësi, përgjatë një bote fiksionale. E gjithë kjo poezinë e Hasije Selishtës Kryeziut e bën të jetë më pranë lexuesit të dashuruar në diskursin e poezisë.

    Divine smoking

    The sky had read

    The white letter

    Cried over it

    Kissed it

    Shining with the sun

    With the moon

    The whiteness

    Was not lost

    By yellowness

    There, where the sky kissed it

    With pain

    No fear

    Comes to me

    White

    Warm

    In silence

    In my body

    Is profused

    With no loss

    Within the deepness of the longing

    Gets wet

    From the sleepless

    Smoking

    Myself and the sky

    We are deathless

    We cry

    Kiss

    Pray

    The divine

    White paper

    By my side

    In the sky

    Stands pending

    The Autumn of Hair

    He is closed

    In the Autumn

    To fly away

    Through the roads

    The oblivion

    To spread the grief

    And the name

    Autumn

    It pictures the trace

    The sand of the spirit

    In longing adulation

    And again becomes young

    Touches the start

    No named freedom

    In the Autumn

    The rythm implants

    The pulse

    The Chaos

    It pictures out

    The view of the Au

    The Stolen Testimony

    Give a little breath

    To the desolate sake

    Let no face be seen

    In the traces of the Bible

    Do build up the portrait

    Very dark

    Dear God

    Return back the breath

    The fusty bone

    The stolen testimony

    Saint Mary

    The depart was full of

    Longing

    Full of death

    The crusifixion committed sin

    The fire in the chest

    The wind returned back

    To every kiss

    Break the shadow

    God

    God

    I’m cold

    In the eye of the sky

    Mary

    Ressurrect

    Dies out

    Entreat

    For the sake of cut hair

    Safeguard river Lete

    The soul in an envelope

    The Longing of life

    Without life

    St. Mary

    Celestial Journey

    It’s cold

    The storm went to the bones

    Horrable

    It folded for the first time

    In the web of quantums of Universe

    To be able to stop the hop

    Ice

    The old curl is broken

    The hair became white

    Cut

    The wind took it away

    It was perplexed wrongly

    I escaped in my skies

    In the first sky

    I’ve seen the ragged hair

    It was transported

    From a cloud to another one

    Then it was flown to the ground

    The grey hair folded around the loneliness

    Seraphis Bey had touched it in yellow

    In the second sky

    My sins were following me

    Unseen

    ‘Cause the first ray of El Morjes

    Was lost

    And covered with the ground of sin

    In the third sky

    I was still persecuted

    It wanted to fill up you with mistery

    Good God

    Keep up the eternal virginity

    Even to the end

    To let not shaken

    By the smell of the corpse distracted

    But just like then

    To talk plain

    Original

    In the fourth sky

    I was left alone

    Having no fear of darkness

    Wildness

    The Moon ready to disappear

    I came closer to the sky

    To feel the free odour

    The top of the sky appreciates me

    And warns of the return

    And the continuation

    To the fourth sky…

    An Anthem to the Sky

    A wild fragrance

    Flushing

    Something of a woman

    Tearing

    The law of the silence

    I squash the nightmare

    In order to expell the demons

    From my body

    Thrive to commit suicide

    From coldness

    Even when I became mad

    Perversed

    The feeling came around

    To entertame

    The december morning

    Singing

    The cold Anthem

    Of the sky

    The poorness of dissipation

    Is pronounced without pain

    Fatigued

    And desparation

    Of the obelisque in the sky

    To approach

    And stay loyal

    In my corp of ashes

    Hasije Selishta Kryeziu

    Tymosje hyjnore

    Letrën e bardhë

    Qielli kishte lexuar

    Lotuar

    Puthur

    Shkëlqyer me diell

    Hënë

    Bardhësinë

    Nuk kishte humbur

    Verdhësia

    Aty ku e ka puthur qielli

    Me dhembje

    Pa frikë

    Vjen në unin tim

    Bardh

    Ngrohtë

    Heshtur

    Në trupin tim

    Harliset

    Pa humbur

    Në thellësinë e mallit

    Laget

    Nga të pagjumët

    C’tymosje

    Unë e qielli

    Të pavdekshëm

    Qajmë

    Puthemi

    Lutemi

    Letra e bardhë

    Hyjnore

    Pranë meje

    Qiellit

    Rri var

    Vjeshtë floku

    Ai është mbyllur

    Në vjeshtë

    Për të ikur

    Rrugës

    Harresës

    Të hedh zinë

    Emrin

    Vjeshtë

    Gjurmën vizaton

    Rërën e shpirtit

    Mallshëm miklon

    Prapë rinohet

    Prek fillimin

    Lirinë e paemëruar

    Vjeshtë

    Ritmi ngulfat

    Pulsin

    Kaosin

    Ai në vjeshtë

    Pikturon pamjen

    E hamendur

    Harrese

    Humnerën

    Fillimin

    E jetës

    Testament i vjedhur

    Pak frymë

    Hireve të shkreta

    Asnjë fytyrë mos të shihet

    Në gjurmet e Biblës

    Heshtur ndërto portretin

    Shumë zi

    Zot

    Rikthe frymën

    Ashtin e mykur

    Testamentin e vjedhur

    Shën Mari

    Largimi shtratin e mbushi

    Mall

    Vdekje

    Kryqëzimi mëkatoi

    Zjarrin në gji

    Era të risjelli

    Në secilën puthje

    Prishe hijën

    Zot

    Zot

    Kam ftohtë

    Në syte epertej nates!

    Ikona në varrët

    Ringjallët

    Vdes

    Të përgjërohem

    Në flokun e prerë

    Ruaje lumin LETA

    Shpirtin në zarfë

    Mall

    Me jetë

    Pa jetë

    Shën Mari

    Himni shejtë

    Ftohtë

    Furtuna hyri në asht

    U tmerrua

    Për herë të parë u mbështoll

    Në pëlhurën e kuanteve të universit

    Për ta ndalur hovin

    Akull

    Gërsheta e vjetër u shprish

    Floku thinjur

    Shkulur

    Era e barti

    Gabimisht ishte gërshetuar

    Ika në qiejt e mi

    Në qiellin e parë

    Pashë flokun e shprishur

    Bartej prej një reje në tjetrën

    Më pas fluturoi në tokë

    Thinjat mbështilleshin vetmisë

    Serapis Bej i preku me ngjyrën e verdhë

    Në qiellin e dytë

    Mëkatet e tij më ndiqnin

    Pa e parë

    Se rrezja e parë e El Morjes

    Ishte humbur

    Mbuluar me dheun e mëkatit

    Në qiellin e tretë

    Ende përndjekesha

    Donte t’më mbushte misterje

    Zot

    Ruaje virgjërinë e përjetshme

    Edhe në fundjetë

    T’mos e përkund

    Era e kufomës së marrosur

    Por si atëherë

    Të flas zë ulur

    Në origjinalitet

    Në qiellin e tretë

    Mbeta vetëm

    Pa iu trembur

    Errësirës

    Egërsisë

    Hënës se do të zhduket

    U afrova edhe më afër qiellit

    Që ta ndiej erën e tij të lirë

    Kupë e qiellit më bënë nder

    Më paralajmëron

    Rikthimin

    Himni qiellit

    Aromë e egër

    Përskuqet

    Diçka prej femre

    Prishë

    Ligjin e heshtjes

    Shtrydh ankthin

    Nga trupi

    Të dalin djajtë

    Harlisur

    Të vetvriten

    Nga ftohtësia

    Edhe atëherë

    Kur jam tërbuar

    Çoroditur

    Parandjenja u afrua

    Për të zbavitur

    Mëngjesin e dhjetorit

    Këndoi

    Himnin e ftohtë

    Të qiellit

    Varfërinë e shthurjes

    Shpall pa dhembje

    E lodhur

    Nga zhgënjimi

    Pirgut të qiellit

    Afrohem

    Që t’i mbetem besnik

    Trupit tim prej hiri

  144. Agron shele says:

    Agron Shele, ka lindur më 07.10.1972 në Leskaj /Malëshove të Rrethit Përmet. Pas mbarimit të shkollës së mesme, vijoi studimet e larta dhe u diplomua në Tiranë. Më pas ka kryer studimet pasuniversitare për gjuhën angleze, informatikë, mbrojtje mjedisi dhe strategji e pergjithshme. Iu dedikua poezisë që në moshë të hershme. Është autor i romaneve “Hapat e Klarës”, “Përtej perdes gri” dhe “Imazhi i rremë”,si dhe autor i vëllimit poetik “Pasazh i pafaj” botime të shtëpisë botuese “Marin Barleti” Tiranë. Është Sekretar i Pergjithshem i Lidhjes Nderkombetare te Poeteve dhe Shkrimtarëve “Pegasi”Albania, me qendër në Gjirokastër dhe Kryetar i Degës së kësaj Lidhjeje në Përmet. Po kështu Kryetar i Shoqatës: “Rinia dhe Fëmijët” dhe i shoqatës “Mjedisi në komunitet”. Agroni është Anëtar i Lidhjes së Poetëve Bashkohorë (W.P.S),Anëtar i Lidhjes së Shkrimtarëve te botës “IWA” pjesëmarrës i nderuar në Kongresin Ndërkombëtar të zhvilluar Athinë në vitin 2007, ku përfaqësoi Lidhjen e Krijuesve “Pegasi” Albania, pjesmarrës i Mitingut Poetik “Gjakova 2008”, Kosovë , pjesmarrës i Takimit të Shkupit etj..Veprimtaria e tij shkrimore po prezantohet në të gjithë simotrat e Lidhjes
    Pegasi”. Ai gjithashtu është bashkëautor në Antologjinë poetike “Korsi e hapur”1 me autorë të Lidhjes së Krijuesve “Pegasi” dhe të tjerë, botuar në mars të vitit 2008, ku janë përfshirë rreth 270 autorë shqiptarë dhe nga Bota dhe “Pegasiada” me permbledhje kumtesh dhe esesh.

    Është fitues i çmimit të parë në konkursin”PEGASI 2006” dhe “Pegasi 2008”në fushën e romanit.

    Eshtë publikuar në Antologjinë Poetike Ndërkombëtare “Almanak” me autor Hadda Sendo
    Eshtë publikuar në Antologjisë Poetike Ndërkombëtare WORLD POETRY YEARBOOK 2009 (Kinë)

    Eshtë publikuar në revistat letrare italiane, turke, greke etj dhe në mbarë revistat letrare dhe shtypin letrar shqip.

    Agron Shele

    Curriculum vitae English

    Personal Information:

    Surname: SHELE

    Name: AGRON

    Birth date: 07.10.1972

    Birthplace: Permet

    Living place: Belgium

    Email: sheleagron@yahoo.com

    Web sitte: http://agron-shele.tripod.com

    http://agronsheleWPS.Webs.com

    Education: Graduate Diploma , Universitu of Tirana / Albania

    Actual profession: professional writer
    Actual positions: General Secretar International Association Writers and
    Poets “Pegasi” Albania, Member of World Poets Society (WPS), Member of International Writers Association (IWA), Member of Albanian Writers’ Association, the Branch of Literary Association “PEGASI”, Head of the Association “Youth and Children” Albania
    Head of the Association “Environment in the Cumunity” Albania
    Literary and Writing Activities .

    Literary editions:

    1. “Hapat e Klares” , “Steps of Clara” novel, Tirana 2003

    2. “Pertej perdes gri” “Behind the grey curtains” novel, Tirana, 2006

    3. “Pasazh i pafaj” “Innocent passage” Poerty

    4. “Imazh i rreme” , “False images” novel

    5. Antology poetike (Korsi e Hapur)

    6. Antology (Pegasiada)

    “ Essay” “Ese “ about authors of the world literature ,

    Sergei Essenini, Sejfulla Malëshova, Lasgush Poradeci ect

    Publicistic:

    Taken active part in editin articles in everyday and periodical press in

    the literary and social field in newspapers “Pegasi” , ”Tema” , literary

    newspaper “Drita”, edition of Albanian writers’ Association etc.

    Editions abroad:

    Poetry in the literary anthology in Motola, Itali, won the special price.

    Editions in Magazines abroad, poetry in English, Indi and Greek.

    Editions in International Almanak 2009 etc. (Hadaa Sendoo / Mongoli)

    Editions in International World Poetry Yerbook 2009 (IPRTC )

    Editions in International Almanak (Tozan Alkan / Turky)

    Scientific activities with subject :

    ” The first Rector of the Albanian University, “Karaman Ylli”

    “A point of view over the works of the Albanian writer, Naim Frasheri”,

    with the presence of the poets who write in Persian style.

    “Poetic activitiy about the poet Xhevar Spahiu, ex chief of the

    Albanian writers’ Association.

    Recensions about great voices in the Albanian Literature.

    As head and organizer of the Literary Association “PEGASI” ,

    he has masterminded and developed many literary activities.

    Won special price for poetry in Italy , Motola as well “PEGASI 2006”,

    for the novel “Pertej perdes gri” “ Behind the Grey curtain’

    Trainings:

    Study for foreign Languages.

    “Environment protection” certified by the International Fond

    for Environment “REC”, USAID ect.

    Certificate in Informatics.

    With his works he is propagated in the world.

    Agron Shele e nato nel’anno 1972 in Permet.Atualmente e Secretario Generale della Lega Internazinale “ PEGASI “,Presidente della Sezione Permet,membro della Lega Mondiale dei poeti contemporanei “IWA” , “ W.P.S “,partecipante in Congreso di Lega dei scrittori del Mondo-Athine 2007, partecipante del Meeting di Poesia, Maggio 2008 ( Gjakove-Kosove ).La sua arte rappresenta un giovane di talento come scrittore, con lo stile pieno di maturazione e mentalita contemporaneo dove l’arte si plastifica con la vita. A.Shele e´fra i creatori della Lega “ Pegasi “.

    Ha pubblicato:

    1. I passi di Clara ( romanzo )

    2. Oltre la cortina griggio ( romanzo ). Laureato con il premio “ Pe-

    gasi 2005 )

    3. Immagine inganevole ( romanzo ). Laureato con il premio “ Pega-

    si 2008 )

    4. Passaggio innocente ( Poesi) Tradotto nella lingua greca ( rivista

    Keleno ), l’italiano ( rivista “ Artista a Confronto ) ed inglese.

    5. Antologia poetica “ Pegasi “,coautore.

    Si presenta con la poesia publicata in antologia mondiale 2008.

    “Letërsia me magjepsjen dhe mistizmin e vet ka tërhequr gjithmonë pas vetes shpirtra të trazuar, shpirtra të ringritur mbi flirtin e bukurisë krijuese, bukurisë jetë, bukurisë natyrë dhe si e tillë ajo është shndërruar në pasqyrë e aspiratave, vlerave dhe mendimit më puritan për mbarë njerëzimin si dhe një “radioskopi mendimore balafaquese” me një sens madhor të përcaktuar…
    Kjo shkallë e lartë vitaliteti njerëzor, ku fjala shndërrohet në mit dhe miti në produksion të gjenialitetit jetë, ka deshifruar dhe deshifron figurshëm dhe pareshtur vetë qytetërimin tonë.”

    Ne poetët !

    Ne poetët!
    … e fjalës dhe dhimbjes së tokës.
    Akreonë të ditëve trazim.
    Zogj furtune ngritur rrebelim.

    Ne poetët!
    …e fjalës dhe muzës së shpirtit.
    Flakë pasioni djegur lartësish.
    Lule parë çelur në thëllim.

    Ne poetët!
    … e fjalës dhe kohës drithërimë.
    Gjethe vjeshte këputur tinëzisht.
    Blerim pranveror rikthyer sërish.

    Ne poetët!
    …e fjalës dhe agut të bardhë.
    Krahë avioni tretur kilometra kaltërsish.
    përpirës resh qiejve të grisur.

    Ne poetët!
    …e fjalës dhe pathirrmës ëndërr.
    Shkrepëtimë yjesh feksur harbim
    dhe pikëz e shiut netëve trishtim.

    Ne poetët!
    …e fjalës dhe humbjes meditim.
    Telajo e hapur gjurmë ngjyrash rrëzëllim
    Shtegëtarë të quajtur “Kozmopolitë”.

    MY MUSE

    My muse!

    What beauty do you hide within twilights?

    What dreams you gave birth to beyond the forest glades?

    What songs did you sing in the deep gorges?

    What rays do you seek in the gloomy evenings?

    Retour

    J’ai maudit la pluie pour le rêve chassé,
    Les yeux endormis cherchaient vos cheveux,
    votre sourire,
    insouciance de pas.
    Ton ombre se fondait dans la nuit retardée.

    Je t’ai cherché partout suivant les traces de la vie,
    Quelque part tu es perdue,…
    Où?…
    Peut-être dans ma nostalgie
    te refuge silencieuse.

    Impardonnable

    Vagues écumes,
    sur la belle rive
    aux horizons se brisent,
    cheveux blancs s’arrachent,
    aux égouts profonds se perdent.

    Le délire de la paix par-delà de l’azur
    ironise la frivolité séculaire
    et pardonne l’entêtement modern !

    Apocalypse

    Pour le cœur,
    coururent partout les mauvais augures…
    mais jamais ces malheureux
    ne l’arrachèrent pas de l’âme.

    I miei sogni…

    Frammenti di parole tremano l’anima…

    I miei sogni sono rimasti li,

    come migliaia di ghiacci in mare immenso.

    La mente penetra in la volando

    In altri cieli, in viaggio di tormento e penso…

    I miei sogni sono rimasti li

    Nelle sere primaverile e stelate.

    Frammenti di sentimenti tremano l’anima

    Tessando la magica tela del arte.

    I miei sogni sono rimasti li,

    Come di aurora l’albeggiamento;

    Con la nostalgia di autunnio in anima

    e…le gocce di pioggia – che stento !

    I miei sogni sono rimasti li

    sui arcobaleni e colori..Poi pensi

    il giorno felice di speranza e gaudio

    ripiegando sentieri con “ribelione” in versi.

    I miei sogni sono rimasti li

    La formatura di un cuore sacro,

    un’ sguardo verso il cielo polveroso,

    – profilazione animato- l’imagine di simulacro.

    1-ΆΓΓΕΛΟΙ

    Οι δαίμονες εκβιαστές παράτησαν

    τις σκοτεινές κουρτίνες, κάτω απ’ τα πόδια τους

    εξαφανίστηκαν,

    χάθηκαν στο μακρινό… τους εαυτό. Ο ουρανός φωτίστηκε

    οι άγγελοι ξεθόλωσαν το βαθύ σκοτάδι στο διάστημα,

    λιβάνισαν τις ψυχές, τις πεθαμένες, τις ξεχασμένες.

    Οι ατσάλινες φτέρνες των αχαλίνωτων αλόγων

    μαλακώνουν με τ’ άγριο, δεν ξέχασαν,…

    Τ’ ανάθεμα, σκορπισμένο σε στρώματα ειρηνικά εζήτησαν.

    Μακριά πολύ μακριά βρισκόταν κρατήρας

    τα ίχνη χάνονταν πέρα απ’ τα μπερδέματα

    2-ΟΚΤΩΒΡΗΣ

    Χιλιάδες φύλλα σκοτωμένα αγγίζουν το πεζοδρόμιο,

    η αεροτρελαμάρα τα στρώνει πιο πέρα,

    του καιρού η λησμονιά στην πόλη κοντά

    περιμένει, ν’ αρπάζει πιο πολλά απλώνει τη χέρα.

    Η αμαρτία δεν τελειώνει εδώ, είναι στ’ αρχίνημα

    τα τελευταία πουλιά, απ’ τη φωλιά τα διώχνει,

    κι όταν η αυγή ρίχνει τις πρώτες αχτίνες

    δάκρυα, βάσανα, ορφανά στην άσφαλτο τα στρώνει.

    Ο πλανόδιος αέρας ορμάει κάτω στη λίμνη,

    Ίχνη ενθυμήσεων ξύνει με νύχια γαμψά.

    Το αύριο σαρώνει τη σκούπα στο χέρι

    τα βραχνά που μας έλαχε από ύποπτα μέρη.

    3.ΜΟΥΣΑ ΜΟΥ

    Μούσα μου!

    Τι ομορφιές κρύβεις μέσα στο σούρουπο;

    Τι όνειρα ξανάζησες πέρα στο ξέφωτο;

    Τι τραγούδια τραγούδησες στα γκρεμισμένα βάραθρα;

    Τι ακτίνες ζητάς σαν αρχίζει το βράβιασμα;

    Μούσα μου!

    Στέκομαι στην κορυφή στα κατσάβραχα τα σιωπηλά,

    την σιωπή αναταράζω που στους αιώνες δεν είχε μιλιά.

    Παντού βλέπω τη Δύση γερασμένη,

    και πανταχου δε λείπει η χαραυγή αναζωογονημένη.

    Μούσα μου!

    Τα χρόνια και τα γκρίζα μαλλιά, σαν τούφες σκληρές,

    ασπρίζουν κάτω από κρυμμένες καταχνιές.

    Η λαξεμένη ψυχή από την ξερακιανή πένα,

    Τρέμει, ξεσχίζεται πέρα στα βάθη της ψυχής.

    Μούσα μου!

    Μήπως ήρθες σαν κατάρα μες στις φλέβες,

    Ή είναι παιχνίδι που παίζεται μ’αντράλα;!

    Βλέπω της κοπελιάς τα μάτια μέσα σου κρυμμένα

    και τ’αλλαγμένο δάκρυ σε σμαράγδι.

    Μούσα μου!

    Σαν άγιο πνεύμα ωθείς στη λησμονιά,

    γιατί ποιητές ξημερώσαμε στην πρωινή φεγγοβολιά.

    Με άμυαλα βήματα η μέρα τελειώνει,

    Στα οράματα μας η ζωή μας θερμαίνει.

    4. ΣΤΗΝ ΚΟΡΘΦΗ ΤΟΥ ΛΕΥΚΟΥ ΒΡΑΧΟΥ

    Στην κορυφή του άγριου βράχου, του φηλού,

    ο φόβος μας τρομάζει.

    Μέσα στο σκοτάδι που ξεσπάει

    κύματα χιονιά, η θύελλα βουίζει.

    Μια πένθιμη κραυγή ξεσχίζει τη σιωπή,

    Κλαίει την παρατημένη τύχη από καιρό,

    με μάτια κουρασμένα, καθηλωμένα,

    στο απέραντο σκοτάδι που έχουμε μπροστά μας.

    Αντηχει μακρυνό ουρλιαχτό σε πόνους πνιγμένο

    και δάκρυα.

    Κουρασμένο, νικημένο, γερασμένο

    λίγη γαλήνη για τιν ψυχή ζητάει.

    Στ’όνειρο έρχεται η φώνή των συντρόφων,

    να το τραντάζει απ ‘τον ύπνο των αιώνιο.

    Ο πρώτος να πάει στη φουρτούνα,

    να συνγκρουστεί και να γυρίσει νικητής.

    Στην κορυφή του λευκού βράχου ν’ανέβει,

    το τρομερό ουρλιαχτόν’αρχίσει,

    Όλα τα σύννερα ν’αποροφήσει.

    5. ΦΩΤΟΣΚΙΑΣΗ

    Η Δύση χάνεται μακριά άπειρος χώρας.

    Σιγά -σιγά η νύχτα πέφτει σύνορα δεν έχει,

    μα κι οι κοπελιές

    στα ασπρόρουχα, στο κρεβάτι πέφτει

    ποια ονειρευτά, κάποια μενάζια,

    και κάποια κλαίει.

    Η παράξενη ησυχία κυριαρχεί,

    με αλόγιστο βήμα η μέρα προχωρεί,

    στα ποτάμια, παγωμένος

    δεν μπορείς να χαρείς,

    πόνους με δάκρια κουβαλά

    κάτο η λαγκαθιά.

    Ποιος έναμαχαίρι σφίγγει

    στην καρδιά,

    Τι χρειαζόταν άλλο και

    τούτη η μαύρη η ζωή.

    Έφυγε, πάει.

    Μα τώρα ο κακόμειρος!

    Σαν ο «Ρωμαίος» γονατιστός ικετεύει.

    Ο πιο δυστυχής δεν τολμά

    ακόμα να σηκωθεί,

    Μένει στον ύπνο κατραμωμένος όσο δεν πάει.

    Νύχτα σκορεινή, βάραθρο, αμέτρητο,

    Τη λευκή ψυχή, την στέλνει πολύ μακριά.

    Περίμενε να τελειώνει αυτό το ανάθεμα

    στις φλόβες.

    Νεκρική σιγή, μειδίαμα

    μίζερο.

    Η νύχτα περνά, κι αν περιμένεις τη νέα ημέρα

    Σήκω ευτυχισμένος, βυθίσου στη χαρά.

    6.ΤΑ ΌΝΕΙΡΑ ΜΟΥ…

    Κομματάκια από λέξεις τρομάζουν την ψυχή.

    Τα όνειρά μου μένουν εκεί,

    σαν χιλιάδες παδόβουνα στον

    απέραντο ωκεανό.

    Ο νους εισχωρεί πιο πέρα μ’ένα πέταγμα.

    Σ’άλλους ουρανούς σε ταξίδια ποίησης.

    Τα όνειρα μου μένουν εκεί,

    στις ανοιξιάτικες νύχτες αστέρια πολλά.

    Κομματάκια από λέξεις τρομάζουν την ψυχή

    και εξυφαίνουν το ύφασμα το μαγικό.

    Τα όνειρά μου μένουν εκεί όπως φέγγει

    το γλυκοχάραμα τη χαραυγή.

    Με τη νοσταλγία του φθινοπώρου στο στήθος

    Και οι σταγόνες της βροχής, όλο θλίψη.

    Τα όνειρά μου μένουν εκεί σε ουράνια τόξα,

    χρωματισμοί σημαντικοί.

    Την άσπρη μέρα, ελπίδα όλο χαρά

    αντανακλούν μονοπάτια ποίησης.

    7. ΟΙ ΑΓΓΕΛΟΙ ΛΓΚΑΙΝΟΥΝ

    Οι δέμονες εκβιαστές παράτησαν.

    Οι σκοτινές κουρτίνες

    σκορπισμένες στο «Γαλαξία»,

    εξαφανίστηκαν,

    χάθηκαν στον εαυτόν τους το

    μακρυνό.

    Ο ουρανός λαμποκόπησε

    Οι άγγελοι λευκαίνουν

    τη σκοτινιά του αχανές.

    Κολάκεψαν τις ψυχές τις

    πεθαμένες,

    ξεχασμένες.

    Τ’ατσάλινα νύχια

    χάλκεψαν,

    στα ειρηνικά στρώμματα

    πέταξαν.

    8. ΣΤΟΝ ΟΛΥΜΠΟ

    ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΘΗΚΕ

    Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ

    Ο Ζευς υποσχέθηκε δικαιοσύνη

    αιώνια,

    κρυμμένη,

    απαγορευμένη από αιώνες

    και αιώνες.

    Οι αμαρτωλοί πιάσαν μόνοι

    τους αμαρτωλούς.

    Το πιο άγιο δώρο,

    για το τρομαχτικό

    «Ηαd».

    Παντού οι λάτρες ζητωκράυγασαν

    την τρέλα και παντού έσφιξαν

    αθωότητας δεσμά.

    9.ΤΟ ΞΑΝΑΓΥΡΙΣΜΑ

    Αναθεμάτισα τη βροχή για

    διωγμένο όνειρο,

    Τα νυσταγμένα μάτια

    ζητούσαν τα μαλλιά σου,

    το χαμογελο, τα ξένιαστα βήματα.

    Η σκιά σου εξεφανίζονταν

    την αργοπορημένη νύχτα.

    Τη ζήτησα παντού,

    στα ίχνη της ζωής,

    χάθηκες ‘ κάπου…

    Πού;

    Ίσως στον πόνο μου

    λούφαξες σιωπηλά.

  145. Agron shele says:

    Kristaq F Shabani IWA ; WPS ; AOM, President i Lidhjes Internacional “Pegasi” Albania, personalitet i padiskutueshëm i kulturës letrare shqiptare dhe asaj Ndërkombëtare, Njeriu i vitit per vitin 2011, shpallur nga Instituti Biografisë Amerikane,figure e nderuar me URDHERIN E AMBASADORIT UNIVERSAL TE ABI, fitues i Çmimeve te shumta Nderkombetare letrare dhe autori me i publikuar sot ne antologjite e shumta poetike boterore , Ambasador i Fjales artistike shqipe ne bote, publicist dhe iniciues i botimit te shume revistave dhe gazetave vendase, Kordinator i shoqatave te gjithe trevave te Jugut te Shqiperisë, lider dhe ideator i organizimeve te Simpoziumeve Nderkombetare ne Shqiper dhe Kosove, si dhe Kongresit Internacional!

    Kristaq Shabani ka lindur ne fshatin me Lliar, Zagori, ne vendin e dishepujve te medhenje te Rilindjes Kombetare Shqiptare, dhe i mebeshtetur ne kete tradite te shkelqyer do te ringrihej si nje meteor per te ndriçuar muzen krijuese dhe fjalen postmoderne shqipe.

    “Figuara të tilla përbëjnë elitën e mendimit të sotëm njerëzor dhe parashtrojnë të nesërmen e modalitet qytetërim”

    “Njerëz,
    të kontimentit të rrudhur,
    harrojeni Janusin lezet ,
    gjysmë të rreckosur,
    gjysmë Mbret…
    Pasqyrë murore…”

    Kristaq F. Shabani, poet dhe shkrimtar i njohur, jo vetëm në Shqipëri, por edhe në vende të tjera, ka përfunduar studimet e larta në Tiranë dhe në Shkodër. Tashmë është në profesion të lirë, duke u nisur nga mundësitë e krijuara nga sistemi demokratik i vendosur në Shqipëri. Botimet e tij nisin preludin në Shtëpinë botuese “Thamiris” në Athinë. Është shfaqur para lexuesit me libra të veçanta në të gjitha gjinitë, duke filluar nga vëllimet poetike, vëllime me skica dhe tregime, publicistikë, novelë dhe romane. Prej vitit 1992 deri në vitin 1998 ka ushtruar veprimtarinë e tij shkrimore në Greqi. Vëllimet e tij poetike: “Pulsi i dhimbjes”(shqip, italisht), botuar nga Shtëpia botuese “Thamiris” në vitin 1997, është ribotuar disa herë nga kjo Shtëpi botuese.* “Seli në qiejt” poemë (shqip, greqisht, anglisht, rumanisht) * “Vilarët e verdhë” , poemth *, “I vij rrotull Pomonës” * ,“Virtyti i thyer”, (shqip, greqisht); * “Oaz”(shqip, greqisht), poemth, Shtëpia botuese “Jonalda” , Berat. ”Elegjia e Ëngjëllit”(shqip, anglisht, greqisht), përkthyer në anglisht nga përkthyesja greke Vasiliki Kalahani, në greqisht nga Kosta Gaxhioni, “Kohës i ndez buzët”, “Astma e lindur”, ”Trinomi i cicërrimës”, “Stina e pestë”, “Eol, të falem” e tjerë.

    Vëllime me skica dhe tregime: * “Asfiksia e shembsave” , * “Profeti i liruar”.
    Publicistikë: * “Jorgo Bukas” (Mbresa, Kujtime, Artikuj”) me bashkautor (Harrilla Koxhioni), “Jonalda”, * “Intelekt 2001..” 1, “Intelekt 2001…” 2, “, “Njeriu pronë e tre shteteve” monografi “Lidhësi shpirtërore” me bashkëautor (Laver Stroka), “Inxhinieri sygështenjë dhe Magjia e mbretëreshës”.

    Romane: *“Kryefjala e Fatales”, roman Shtëpia botuese “Thamiris”, “Përhumbja e ngjyruar”, “Vilat e Formacioneve (Drama e Globit në një copëz letër).
    Libri “Virtyti i gënjyer”, Antologji vetiake (gjashtëtip) është botim i Shtëpisë botuese “Fjalët e qiririt” dhe Lidhjes së Krijuesve “PEGASI”, që përmban në strukturën e saj këto vepra: 1. “Era e mënjanimit” 2. “Asfiksia e Shembsave”, skica e tregime 3. “Atje ku homazhojnë dallëndyshet”, skicim historik 4. “Gënjeshtra me unazë”, analitikë. 5.Virtyti i thyer, vëllim poetik. 6. “Epigram i mortuar dhe shthurja e ëndrrës” vëllime poetik. 7.” Gëzimi i Vjeshtës” (shqip, anglisht). 8. “Livadhi i Nuseve”, pragnovelë. 9. “Horoskop sipas Yjeve të “Dijes”, ese.
    Në vitin 2004 Kristaqi botoi librin “Itinerari i magjisë” [Mbreti i kuzhinës] me bashkautor Pandeli Sulin. Po në këtë vit ribotoi romanin “Kryefjala e Fatales”.
    Libri “Jetari” është një libër monografik i konceptuar me një stil vetiak.
    Në vitin 2006 botoi edhe veprat: “Perla- Profil i biskuar” (Zagoria), Antologjinë e parë vetiake për fëmijë të titulluar “Refleks në ujëvarë”, ku në të përmblidhet edhe romani për fëmijë“Sarushja”; “Refleks në ujëvarë”2 (romani “Kejda”) antologji e dytë vetiake. Ka përgatitur për botim rreth 20 vepra të tjera në të gjitha gjinitë letrare si dhe me temë historike.
    Në vitin 2007 botoi libri “Pronori A.B dhe astma e lindur”, ku në substratin e këtij libri bën pjesë dhe poemthi ”A passage of answers in mirror of the soul” përkthyer në anglisht nga Shaun Thompson.
    Ka në proces botimi librin “Kronikani”, “Njeriu pronë e tre shteteve”,”Korsi e kaltër”(shënime kritike për letërsinë e të rinjve shqip, anglisht) , “Ezmerka me topuz” poemë lirike, “Jam një notë mbi pentagramin“ greqisht. Është duke përgatitur romanin “Kordoni i verës”(Vila e Formacioneve) si dhe Antologjinë e tij të dytë vetiake, tw quajtur “KRISTANIADA”, ku bëjnë pjesë 12 vepra të tij poetike: “I vij rrotull Pomonës”, “Jam një notë mbi pentagramin”, “Stina e pestë”, “Trinomi i cicërrimës”,”Eol të falem”, “Esmerka me topuz” (poemë lirike), “Kohës i ndez buzët”, “Astma e lindur”, “Dy pronorët” (poemë), “Seli në qiejt” si dhe antologjinë poetike në gjuhën angleze “Kristaniada” me veprat: “A Seat in Heavens”, “Autumn Joy”, “Elegy of the Angel”, “The Opening of the Curtain”, ”A passage of answers in mirror of the soul”, “Eol të falem”
    Është Kryetar i Lidhjes së Krijuesve “PEGASI”,Albania, me qendër në Gjirokastër që nga krijimi i saj, me degë në të gjithë trevën e Jugut të Shqipërisë si dhe jashtë vendit, atje ku jetojnë krijuesit e emigruar. Ka udhëhequr mjaft veprimtari letrare, kritike, analitike, simpoziume, konferenca e tjera. Është iniciues i lidhjeve me simotrat në disa vende të Evropës dhe të Botës. Redaktor i shumë veprave poetike, në prozë si dhe historike. Inicius gjithashtu i lëvizjes letrare: “Ndryshimi kërkon ndryshe”. Kristaqi është drejtues dhe botues i organit letrar “PEGASI”, i cili del në Gjirokastër, që nga maji i vitit 2002 si dhe i gazetës “Intelekt 2001…”, numri i parë i së cilës doli në maj të vitit 2004.
    Krijimtaria e tij është vlerësuar me çmime ndërkombëtare të para deri në të parë si në Greqi (Antologjia “Virtyti i gënjyer”, Konkursi “Fabula 2005” e tjerë . Është nderuar me diplomë nderi nga Olimpiada e Shkrimtarëve zhvilluar në Athinë në vitin 2004 si dhe nga Kongresi Ndërkombëtar i Letërsisë, prill 2007. Është ftuar të marrë pjesë në shumë veprimtari letrare ndërkombëtare në SHBA,Greqi, Indi e tjerë. Shumë krijime të tij, që nga viti 2002, janë botuar në revistën letrare tremujore “KELENO” të poetes së njohur greke PANAJOTA HRISTOPULU- ZALONI në Greqi, në anglisht dhe greqisht, në rubrika të veçantë “POET INTERNATIONAL”apo në faqen “PEGASI” të kësaj reviste. Janë reklamuar e publikuar veprat e tij edhe në revistën braziliane “Pensa di Cui”të Jose Roberto Seki, “POMEZIA NOTIZIE” Itali të poetit Domenicco De Felice e tjerë. Po kështu janë dhënë mjaft vlerësime nga kritika letrare e vendeve të tjera, kryesisht Greqi, Itali, SHBA. Është përfshirë me shumë poetë dhe shkrimtarë të huaj në antologjinë “Me flakën e krijimit”, botim i Lidhjes Zaloni “Xasteron”, Athinë , Dhjetor 2004. Ka përkthyer mjaft krijime të autorëve të ndryshëm nga disa vende, të cilat janë botuar në gazetën letrare “Pegasi” dhe në revistën letrare “KELENO” si dhe librin poetik të poetes Panajota Zaloni “Galopimi i kalit bojë blu”. Në vitin 2007 ka përgatitur një maket të revistës “PEGASI” me krijime nga 500 poetë të Shqipërisë, kryesisht të Lidhjes së Krijuesve “PEGASI” dhe poetë nga gjithë Bota në shtatë gjuhë. Së toku me përkthyesin Kosta Gaxhioni ka përkthyer veprën “Hajku” të poetes greke Eftihia Kapardheli. Po përgatit një antologji me krijime nga Poetët e Jugut të Shqipërisë.
    Ka publikuar në Internet mbi 1000 poezi të tij.

    Publicistikë
    Drejtor dhe botues i gazetës letrare “PEGASI”, organ I Lidhjes së Krijuesve “Pegasi” Gjirokastër që prej vitit 2001 që del periodikisht në Gjirokastër dhe që shhpërndahet pothuajse në Shqipëri dhe jashtë (direkt me E mail e tjerë) për të realizuar shkëmbimin universal të vlerave me simotrat, pothuajse në të gjithë botën që realizohet edhe nëpërmjet LSHAN. Kjo gazetë herë pas herë boton edhe në gjuhët anglisht dhe italisht.
    Nën drejtimin tim dhe të Lidhjes së Krijuesve “Pegasi” dalin gazetat periodike:
    “Çiltër” , organ i Këshillit Koordinativ të Shoqërisë Civile të Trevave të Jugut;
    “Intelekt 2001…” organ i intelektualëve zagoritë në Gjirokastër;
    “Impuls”, organ i talenteve të shkollës 9 vjeçare “Koto Hoxhi” Gjirokastër;
    “Çajupi” organ i talenteve të shkollës 9 vjeçare “Andon Aako Çajupi” Gjirokastër;
    “Labova e Kryqit”, organ periodik historiko- kulturor; “Lliari”, “Nivani”, “Sheperi”, “Katundishta”, “Falim dhe shpresojmë”, “Rrëza – prolog”, “Doshnica”, “Zheji”; “Sprova” ,organ i Qeverisë së Nxënësve të Shkollës së Mesme të Bashkuar “Bilal Golemi” ura e Kardhiqit, “Dorian” organ i shoqatës së fëmijëve Gjirokastër, “Koshovica – Ura” (shqip- greqisht). Janë në fillesë gazetat “I përkushtuari “Bukuri e luleve “ e tjera.

    Është Kryetar i Këshillit botues të disa gazetave periodike dhe anëtar i disa redaksive dhe këshilleve botuese.
    Kontribut ka dhënë në përgatitjen dhe botimin e mjaft veprave të autorëve dhe talenteve të reja në Trevën eJugut të Shqipërisë dhe më gjerë, duke qenë redaktor dhe konsulent i qindra librave të botuara në të gjitha gjinitë e letërsisë, duke organizuar dhe disa Panaire –Ekspoze të librit në Trevën eJugut të Shqipërisë.
    Ka përgatitur drejtuar, skenarizuar, promovime letrare, analitika, panaire librash të autorëve të “Pegasit”, debate e reklamime televizive, prezantime të veprave të shkrimtarëve dhe poetëve nga Bota, sesione shkencore me objekte thelbësore për progresin letrar dhe shoqëror si dhe për të evidentuar figura të sfumuara nga sistemi i mëpërparshëm në sferën letarre dhe historike.
    Fillesat e kësaj veprimtarie janë qysh në vitet e qëndrimit në Greqi (Athinë) duke u aktivizuar në favor të progresit, qytetërimit, civilizimit, humanizmit dhe fitimit të statusit trajtues të emigrantëve, për të krijuar një klimë sa më të favorshme dhe një nyje ndërlidhëse me objekt Evropianizimin e vendit. Në shumë takime të organizuara ka ngritur probleme të mprehta për ecurinë.

    Në të gjitha veprimtaritë letrare e historike të zhvilluara në Gjirokastër, Tepelenë, Përmet, Sarandë, Delvinë të Lidhjes së Krijuesve “Pegasi”, rreth 350 të tilla, ka marrë pjesë me fjalë hyrëse e përmbyllëse,referate, analitikë, diskutime kritike me theks, të cilat janë botuar në librat e tij, të botuar gjatë periudhës intesive të botimit 1997 –2006 si në Shqipëri, Greqi, Brazil, Itali e tjerë; po kështu në rrjetin e pasur mediatik të Trevës së Jugut, për të cilin ka qenë ideator dhe realizator i tij.

    Raportet me Shoqërinë Civile:
    Kryetar i Lidhjes së Krijuesve (Shkrimtarëve, Poetëve dhe Artistëve) “Pegasi” me qendër në Gjirokastër dhe me shtrirje në të gjithë Jugun e Shqipërisë me degë jashtë vendit Athinë, Kosovë e tjerë. Kjo lidhje është krijuar në vitin 1998, në Gjirokastër, me vendim gjyqësor 161 datë 23.07.1998.
    Ushtron detyrën Kryetar i Këshillit Koordinativ të Shoqërisë Civile të Trevave të Jugut të Shqipërisë
    Kryetar i Shoqatës Atdhetare –Kulturore “Çajupi” të Zagorisë, Dega Gjirokastrës si dhe anëtar i Kryesisë i kësaj Shoqate.
    Gjatë periudhës 1998-2006 ka dhënë një kontribut të veçantë në ngritjen e autoritetit dhe veprimtarinë e Shoqërisë Civile në Jug e më gjerë.

    Kristaq F Shabani IWA ;WPS ;AOM

    Family origin: Intellectual. Father, Fori, University degree; graduated abroad, in Greece; Grandfather Athanas Shabani, University degree, American, Canadian, Greek citizenship.

    He lived in Canada and NEW YORK (SHBA) for 60 years.

    Profession: Military cadre, Teacher.

    Actual position: professional writer, poet, publicist, journalist, scholar, linguist, publisher and critic. Member of the Albanian writers and artists’ Association, President of the LNPSHA “PEGASI” ALBANIA, member of the International writers Association IWA with headquarters in Ohio USA, Honoured member of the Writers and Poets Association “Xasteron” Athens, Greece 2005.

    Member of W.P.S Acceptance at W.P.S April 17, 2008

    Honored member of LNPSHA “PEGASI” KOSOVA. April 2011. President of the Coordinative Council of the Civil Society in the South of Albania

    Candidate to be accepted at Poetas Del Mundo, IPTCR (THE INTERNATIONAL POETRY TRANSLATION AND RESEARCH CENTRE THE EDITORIAL OFFICE OF THE WORLD POETS QUARTERY

    Foreign Languages: Perfect knowledge of Albanian, Greek, Italian; Good knowledge of Russian.

    From 1995 in progress he is a journalist of the “Euroelliniki” newspaper.

    Education:

    High school degree

    University degree, faculty of Languages & Literature

    The academy of Land Forces (multi-machines), Tiranë 1970

    University “Luigj Gurakuqi” Shkodra, Faculty of History & Geography January 10, 1984

    Several training courses in the literary, publicity 1995-1999 and military fields 1974-1975

    E-mail: pegasi2003@tahoo.com, kristaq_f_shabani@yahoo.com

    http://kristaniada.tripod.com/

    pegasialwriters.tripod.com

    world-poets.blogspot.com

    iaapwpegasialbania.yolasite.com

    http://www.bashkimikombetar.com

    kosovare.forumotion.com

    Literary experience:

    Defined by others:

    I. Poetic works:

    “The pulse of pain” , “Turn around to Pomona”, “A seat in Heavens” , “The Oasis” “Yellow strips”, “The breathing of the man” , “The Shining Medallion”, “The Trinomial f the Twittering”, “The fifth Season” ,“I light the lips of Time”, “The inborned Asthma” , “Eol, I pray to you”, “The Splendour f the Cross”,“Elegy of the Angel”, “Are gods mortal”, “The swarthy Girl with a Chingon”, “The broken Virtue” six literary genres ( “ Wind of Incline” analytics, “ Asphyxia of the destroyers” sketches and stories, “There where the sparrows pay homage” historical sketch, “The lie with a ring”, “The meadow of brides”, semi novel, ” Mortal Epigram and the dancing of the Dream ” volume of poems, “Autumn’s Joy”, ““Horoscope based on the Stars of Knowledge” Essay, ” essay)

    “ “The Possessive A. B”, «The Opening of the Curtain», «A passage of answers in a mirror of the soul» the poetic volume (“Ezmerka me topuz” poem, “A Seat in Heavens”, ““Two Possessives ” poem), ”Chrisanthemus”…, «Virtyti i thyer, “Humiliated Virtye», «La virtu spezzatta», «Η ΤΑΠΕΙΩΜΕΝΗ ΑΡΕΤΗ»volume of poems

    II. Prose:

    “The Subject of the Fatal” Novel, “The freed Prophet” Sketches & Stories, “The asphyxia of Ruiners”, “The Brides’ Meadow”, “Reflex in the Waterfall” (Self Anthology) 1, 2 for children, “Sara” Novel for children,“Kristina” Novel for children, “ Villas of the Formations” (The Braid of the Summer) Novel, “The colored Fainting” novel, «Trenjerëzori dhe nënta “ novel

    III. Publicistique:

    “Vitality”, “The Itenerary of the magic”, “Jorgo Boukas”, “Spiritual connection”, “The magic of the queen Chestnut”, “The reporter”, “The pearl”, “Intellect 2001”, “Intellect 2001” 2

    Antologji

    “Opened Lane” 1 Albanian Authors of the Aurthors’ Association “PEGASI” and 90 poets from the World

    “Opened Lane” 2 English, Greek, French, Italian, Spanish

    ‘Pegasiada” 1 in 11 languages.

    IV. Comedy

    “The yellow worm – spider”, “The rotten night”

    V. Literary criticism

    “The blue lane” critique, recence, analytics, “The Wind of the Shunning” Analitycs, “The lie with the Ring”Diagram, “ There where the Swallows pay their Homages” .

    VI. Translations

    1.“The galloping of the blue horse” writen by Panajota Hristopulu Zalone

    (Peace…. I am afraid)

    “ETERNAL TIME” Leta Kucohera

    “Painting in a white sea”, Panagiota Zaloni

    “KISSED BY THE HEAVENLY STARS” IRO ALEKSANDHRAKI

    With the white birds of the sky JOTA FOTIADHI

    Vasisliki Kalahani “The loveof the Sky burns me…”

    VII. Included in the Anthology “With the flame of creation” Xasteoron – Zalone”1,2, 3 Greece.

    His creations are included in many literary Anthologies and Almanachs in the world.

    ALMANAC 2007, 2008 Mongoli, Montonegro, Kosovo, Brazil, Italy, Fyrom, Malta…Egland , Indi etc

    His poetries, especially those taken from his book “A seat in Heavens” are published in the “Keleno” periodical magazine, “Pensa aqui ” Brasil, “Pomecia Notizie” Italy and many other magazines throughout the world. During all this time he has published in the periodical literary press in Albania from the year 1974 in the magazines “Ylli”, “Nentori”, “10 Korriku”, “Shqiptarja e re”, as well in the newspapers “Drita”, “Zeri i rinise”, “Mesuesi”, “Bashkimi”, “Zeri i popullit”, “Pararoja”, “Java”,”Plus Gazeta e Athines shqip”, “Obelisk” ,“Nacional”etc.

    VIII. Chief of the newspapers “Pegasi” edition of the Writers’ Association “Pegasi” and the magazine “Pegasi” 2002, newspapers “Intelekt 2001”, “Çilter”(edition of the coordinative council of the civil society of the southern territories); newspapers: “Sheperi”, “Lliari”, “Labove e Kryqit”, “Nivani”, “Katundishta”, “Zheji”, “Doshnica”, “Falim dhe shpresojme”, si dhe “Reza Prolog”, ”Picari”, ”Lirshëm”, Pegasi ”BUKURIA DHE SHENDETI NE FOKUS” , “Qestorati”,”Fermeri”,”Embrioni”,”Paqetimi” etc.

    IX. Kristaq is the iniciator of the “Pegasi” movement for a transformed Literature and a Universal exchenge of Values”. He has taken part in some national and International literary activities. Winner of many International prices. Editor of a thousand literary works in Albania in every literary genres, as well motivator of the translation of the Albanian Literature in many foreign languages. Ideator and organisator of the national and international literary activities. “Pegasi” has its baranches in the whole south of Albania as well in Athens, Greece, Kosovo and the whole world. In the “Pegasi” newspaper are propagated in Albanian Language and other languages nearly 800 poets from the world from the translators Kosta Gaxhoni, Aleksandra Shabani, Dritan Kardhashi, Mirela Dudi etc. The 32nd edition of the newspaper “ Pegasi” is translated in seven languages of the world.

    Intervista “A society, vhich does not administer the brain and its progrresive burstsdelays and stationes the continuance”

    X. Literary Activities of International scale:

    1. International Symposium “Muse of Poetry Pegasi 2008” with subject “For different literature”May 2008;

    2.International Symposium “Muse of Poetry Pegasi 2009” with subject: “Contemporary Poetry”Aprill 2009;

    3. International Symposium “Muse of Poetry Pegasi 2010” with subject: “Magic of translation”Aprill 2010; with the participation of many poets from the country and the world.

    He has initiated (A Journey in the Profile-Pegasi International) in all the countries where LNPSHA “Pegasi” Albania is present.

    4. The Fourth International Symposium “MUSE of POETRY, PEGASI 2011 with object “LYRISM IN LITERATURE” was prepared and directed by him with a great e complete success. Substantive speeches from poets, scholars not only from Albania, but from many countries of Europe were being read… this Symposium was held from April 13 to April 18 in Gjirokastra, Tirana Albania and Prishtina Kosovo giving its contributions in the modern contemporary literature.

    In all these rich activities have participated more than 400 poets from different countries of the World, and 10000 poets, writers, scholars, academics, artists, students etc.

    *In September 24, 2011 he will be he initiator of the poetic Manifestation “For a Different World” in Albania, Kosovo, Montenegro, Macedonia and in all the countries where members of LNPSHA “PEGASI” ALBANIA live (around 80 states, compiler of the guiding programme of the Manifestation…, which includes 100.000 poets from about 80 states of the world.

    *He is now preparing the First Congress of LNPSHA “PEGASI” ALBANIA “FOR A DIFFERENT LITERATURE”, being the President of the Congress, who will take place in Albania, Kosovo, with the participation of the Albanian poets, writers and scholars, wherever they are all over the world, but also with the participation of poets and writers from 90 countries of the world, as well as representatives ofInternational Organisms of Literature such as I.W.A (Ohajo) , USA , W.P.S, ALIAAS )Australia=, Poetas del Mundo Chile etc. In LNPSHA “PEGASI” Albania, the only moderate Association in Albania, which has its branches in all the Albanian regions and members 200 poets from 40 countries in the World.

    He has prepared for the First Congress of LNPSHA °PEGASI° April 2012 the research and anthological books:

    1. “Pegasiada” 2 includes research materials, speeches from Albania and the world) from and performing the program of the Fourth Symposium “LYRISM IN LITERATURE”

    2. “Presentation of the modern critical thought ” in two volumes, which includes studies, speeches, references, analytics, published or unpublished articles for poets writers from Albania and the world. A considerable number of these is published in the written media in Albania and elsewhere, in the different forums in internet or electronic newspapers, mainly inwww.bashkimikombetar.com, where he is leader of this forum in publishing.

    3.”Reflexions”, which includes analytics, critical thoughts of the scholars, poets about the authors of LNPSHA °PEGASI” ALBANIA and members of the Association from the World.

    4. The anthology “Korsi e Hapur” (Opened Lane) 2 in Albanian with a compositional poetic structure as well as three other books with this title in the languages English, Italian, Greek.

    5. Under his care is being prepared the book to be published “Teresinka Pereira speaks Albanian” Teresinka Pereira , President of I.W.A translated by

    Aleksandra Shabani (Majlinda)

    He has also cooperated with the Great Assembly for sensitizing the public opinion for the minimization of the phenomenon of Blood feud in Albania June 20, 2011 “Gjiri i Lalzit” (Bay of Lazli) Durrës, Albania) with the participation of over 500 researchers, writers, poets, conciliators of blood feuds etc.

    He has prepared for press the literary magazine “Pegasi, focus beauty and health.

    He is President of the Coordinative Council of the Civil Society in the South of Albania and he has organized more than 300 activities.

    Worthy to be mentioned: Scientific conferences, Symposiums, introduction of works,

    Analytic analyses and activities “Two ex-presidents of the USA Abraham Lincoln dhe John Kennedy, champions of peace. To know ourselves through the self, he as well has given his contribution in highlighting and exploring of the distinguished figures who have given their contribution in Albanian cause but who have been neglected by time.

    *Editor of many translated book translated from Italian, English, Greek etc.

    *He has participated in many emissions for Literature and other problems and interviews live in Albania and Kosovo, Macedonia etc…

    Has edited many works from different literary, research, sociologic, historical authors etc.

    REFLEXIONS, CRITICAL THOUGHTS AND NOTES ON WORKS OF THE GENUINE LITERATURE

    Authors of LNPSHA “PEGASI” and others from Albania and the WORLD

    XI. Awards:

    First prize for the book “The Pulse of Pain” by publishing house “Thamiris” Greece 1998

    First prize for the poem “A Seat in Heavens” 17.10.2003

    First prize for the novel “The subject of the Fatal” July 2003° in the competition “Pegasi 2003” Tirana , Albania

    First prize for the fable in the International Competition Greece December2005

    Special prize for the book “The Broken Virtue” March 21, 2005 in the World Day of Poetry

    First prize for the poem “Narration of a self-murderer “Pegasi 2008″

    First prize for the poem in English “Muse of Poetry Pegasi 2010″ with a Jury from India, Malta, Rumania, USA Tirana, Albania

    The Prize the most read book in internet for the books “Vitality” publicity”, “Ezmerka me topuz” poems and“Threefold man and the nine” novel year 2011

    Diploma of Honour from the World Olympiad in Literature Greece September 2004

    Diploma of Honour “The best translator of the year 2010” by literary magazine “Keleno”

    Diploma of Honour from the First International Writer’s Congress from 20-22 April 2007 as a lecturer The Cafe of Ideas

    AWARD the Club Unesco of the Department of Piraeus & Islands and The Cafe of Ideas

    Holds the titles: Doctor in Literature Honore de Cauza

    “The honour of “Pegasi”

    °Distinguished author”

    “Distinguished activist of the Civil Society”

    XII. Other activities:

    *Has participated in Symposiums of Literature in Albania 1974 – 1985

    Symposium of Literature of the Literary Association Albania march 2003

    *LNPSHA “PEGASI” Albania Is the result the activity of Kristaq which is acknowledged and are realized Universal Exchange of values by about 127 organisms.

    Owing to his great activity he has insisted to become members in W.P.S 60 authors from Albania, Montenegro, Fyrom, Kosovo…

    As well as in I.W.A.

    *He has participated and represented and enabled the participation of LNPHA °PEGASI° Albania in Congresses of Literature, Literary Symposiums, poetic manifestations, scientific, literary and language conferences in ALBANIA, GREECE, ITALY, FYROM, CROATIA, BELGIUM etc where he has delivered speeches.

    * He has directed and prepared over 1000 activities of the literary field (presentations, analytics, conferences etc), historical and social

    *Initiator for raising and functioning of ALTERNATIVE SCIENTIFIC SOCIETY OF ALBANIA

    *Initiator of the Movement “For a different literature”, “For a Real Civil Society for the progress of all the society”;

    * He has organized 7 fair shows “Pegasi” International Albania, Kosovo

    * Initiator of the Universal exchange of values LNPSHA °PEGASI° ALBANIA translation of over 300books of different genres in the fid of literature in languages Italian, Greek, and Russian etc. by enabling the introduction of Albanian Literature in the world. Poems from over 800 poems of the contemporary poets from all over the world are being translated with his initiative published in the anthology “Opened Lane, °Pegasiada” and literary newspaper “Pegasi” ;

    during the time of preparing for the symposiums LNPSHA °PEGASI° hehas collaborated with scolars, poets, writers, for the deliverance of speeches for the Symposiums from Greece, Italy, India, Brazil, Turkey, England, Romania, Australia, USA, Germany, Cyprus, Malta, Bolivia, Mexico, China, Montenegro, Kosovo, Fyrom etc published in “Pegasiada”. He has also prepared speeches for the World Olympiad in Athens September 2004, for the International Congress in Salamine 2007, 22ndworld Congress for literature etc as well as references and analytics sought by I.W.A.

    *Published works of different literary genres in Greece, Italy, India, Brazil, Turkey, England, Romania, Australia, USA, Germany, Cyprus, Malta, Bolivia, Mexico, China, Montenegro, Kosovo, Fyrom etc.

    Kristaq F. Shabani poet, writer, scholar, aesthete, critic, linguist, journalist and publisher with the penname “Challenger”

    President LNPSHA “Pegasi” Albania from the year 2008 and President of the authors’ Association °PEGASI° ALBANIA from the year1998

    Called by the critical contemporary thought:

    “The poet of the Albanian elegance”, “The Prince of Figure, A great artist of the poetic word”, “Picasso of Poetry” , “Resembles Prometheus in his pain”; “In order to understand Kristaq F. Shabani youmust leave the earth”, “a poet who belongs to a new class of the future”; “Kristaq F. Shabani is a poet of the intellectual and human poetry”; ”all his world is surrounded bya powerful light”; “The poetry of Kristaq F. Shabani is a poetry of a great charm, a pure Albanian language”; “Kristaq F. Shabani does not write but carves”; “His deep prophetic and concerned thought of Kristaq F. Shabani travels through his works into a world with new contours”; “He resembles Ezra Pound”.

    “Kristaq is intellectually graceful, erudite, knowledgeable and dreamy”.

    *The Editorial Direction of Magazine “LA PORTA DELL’ UOMO” Italy has approved your nomination of correspondent from your Nation

    XIII. Prepared for publishing

    “The chronicler” 2. “The man, a property of three states” 3.“ΟΑΣΗ»” (Oasis) 4. “Il polso del dolore” (The pulse of Pain) 5. «Ο ΠΑΛΜΟΣ ΤΟΥ ΠΟΝΟΥ» ποιήμα 6. “Panorama e shpirtit zagorit” antologji e letërsisë zagorite *(The panorama of the Spirit of Zagori) an anthology of the literature of Zagoria region. 7. “Kriazantemë ose lulebardhë e vjeshtës” hajk paradoksal (Paradoxal hajk) 8. “Eol, të falem” vëllim poetik 9. “Jam një notë mbi pentagramin” vëllim poetik (I am a note over the pentagram) 10. “ΕΙΜΑΙ ΜΙΑ ΝΟΤΑΠΑΡΑΠΑΝΟ ΣΤΟ ΠΕΝΤΑΓΡΑΜΟ” 11. “ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ, ΤΑΧΑ, ΟΙ ΘΕΟΙ”; (Are gods mortal) 12. “Stina e pestë me katër vëllime (shqip) 13. “Trinomi i cicërimës (The trinomial of the chirping) 14. “Kristina (roman) dhe të tjera”antologji vetiake 15. “Lodra e madhe e Vdekjes” roman (The big game of death) novel 16. “Përhumbja e ngjyruar” roman “The colorful faint” novel 17. “Eol, të falem “ greqisht 18. “Antologji poetike “ greqisht.

    19. “Kohës i ndez buzët” vëllim poetik “I light the lips of Time” volume of poems 20. “Peneli i llavës pikturon” vëllim poetik (The brush of Lava paints) 21. “Axis of the soul’s answers” volume of poems 22. « Mëmëmbretëroja dhe tetot » roman 23. « Magjia e Gështenjës Mbretëreshë dhe Voza e bronztë » 24. « Inxhinierit sygështenjë dhe Eleni »skicim protagonistësh “The Chestnut-eyed engineer and Eleni” 25. Χριστάκι Φ. Σιαμπάνη “Μνημόσυνο στονΠαναγιώτη Καλαχάνη” 26. Χριστάκι Φ. Σιαμπάνη “ ΑΙΛΟΣ, δέομαι” ποίηση 27. « Shpresimi i Mjellmës » roman (The swan’s expectation) novel 28. « Korsi e kaltër » 2 mendime kritike (Blue Lane)2 critical thoughts 29.“CRISTANIADA” An anthology of poetry 30. “Si një sol i bukur” vellimpoetik (Like a beautiful sol) poetical volume 31. “Vila e formacioneve (Historia e Globit lakuriq në një copër letër) neoroman sensual (The villas of formations) “

    E FOLURA

    nuse e urtë, e lashtë :

    jetëgjatësi
    e paimagjinueshme,

    përcjellë
    në korda zëri magjik…

    E hedhur në flakë:
    E paprerë…

    Përpjekur në djep
    për ta mbytur:

    “E pambytur… ”

    E, qëllimtë në lidhje:

    ” E palidhur… ”

    E FOLURA pa thembër akiliane !

    II

    E shkruara:
    vellobardhë,

    martuar
    në “KONGRES MANASTIRI”,

    Krushq:
    ” Tingujt e së Folurës”…

    III

    E FOLURA e kapi përdore

    si motra motrën
    e një mitre në përrallë,

    i tregoi HISTORINË ME TINGUJ:

    “Dëgjomë, o e shkruara ime,

    tani ndihem e qetë.

    Rrëmbyesit kërkonin vjedhjen,

    thikat laringun,

    Kokëposhtë hidhnin tingujt,

    shpërndaheshin në rënie,

    e përsëri në hone lidheshin,

    dhe përsëri ngjiteshin,

    pritave mbytëse, dashakeqe

    u hapeshin kurthet…

    Nuk lëshoja fraza,

    veç lindje sythesh fjalësh të reja,

    shkruaja, shkruaja

    në odise shpëtimi,

    sistemoja:
    “Bibliotekat e mendjes”…

    Biblioteka e Aleksandrisë
    lëshonte tymin,

    shkrumbëzonin frazat e tyre

    në gjyqe inkuzicioni, invadime,…

    Unë përcillja në mendje njerëzish:

    “Lirika,
    legjenda,
    balada,
    këngë…”

    E folura këtu heshti,

    me gjest fisnik

    flokët tërë push
    të së shkruarës përkëdheli:

    “Tani të fortë e ndiej veten
    larg vetmisë!”

    IV

    “Oh, sa paske vuajtur,
    o motër,

    gjithë jetën,

    por ja tek je,
    si mal tingujsh e gërmash

    në këmbë…

    Kush mund ta presë të vërtetën ?

    Edhe tortura më e gjaktë

    nuk mund ta shprishë
    gërmën

    dhe tingullin shqip,
    gjuhën e flaktë…

    *
    Shpërthyen lulesat
    në livadhe gjuhe,
    Hapësira qiellore
    pikturoi
    me shkronja
    nje fraze perëndore…

    * * *
    The First poetic view
    Maybe I know how to say my feelings
    in the way they’re expressed
    to cast my eyes and in other places
    that I can’t see in this terrestrial globe.

    1.The eye-lashes
    The angel eye-lashes for the Angel
    The pasture of the souls…

    Supported
    on the eye lashes of the moon
    she sheds her tears sweetly,
    for the little, golden cap,
    the Angelic one for the Angel,
    and the rain of senses falls
    upon the merry-merry grass
    upon the letters that produce sketches,

    on the dreaming calyx of a start,
    on fruits that are red and bursting with ripeness,
    from the season which in anxiousness
    the human desires are to be fulfilled,
    for the devilish future,
    where all the sun is solemnly dressed
    for athletic exercises to run about’
    and the blooming comes and bursts out,
    from everywhere within and without
    the pasture of the souls…
    and the thoughts just start to dance
    from the blossoming of the flowers…

    2.
    The moon
    The queen
    The nymphs of mourning

    Oh, my Gad, what cries of poetry
    that open the masts of boat.
    The stop the fury of the waves in the Aegean Sea!
    The moon sends the missionaries, the holy apostles,
    to sit upon the aortia of the heart
    of a queen,
    to say something about the heart that has left…
    the nymphs of mourning escort her
    on this reciting of the soul…
    Beyond the tall masts
    the islands increase their loneliness…
    From an un programmed escape
    the waves and the beach
    ery for a body that has drowned…
    The sun takes off the cloak of light
    and wears the one of Respect…
    Can a quickened escape be obstructed?
    The Oratory of the soul…
    Words have left the nymphs!
    The nymphs are now speechless
    They are frozen and left
    in the moulds of an elegy.

    3. A song
    with a rythm of revival,
    a song full of tears,
    with tars that incite…

    Oh, escape in a hurry,
    for a beautiful off – spring
    with a tomorrow like a cypress- tree…
    You stayed in temple
    that plans the revival of the ones,
    that have gone away
    with the rhythm of renaissance.
    Song with eye- lashes full of tears
    with tears that incite…
    the ones that have gone away
    are in consideration now
    and they have left behind them
    words full of marble…
    It comes and quickly leaves,
    leaving a construction in the vastness of the Sky
    and the pictures face divided into similarities…
    Two words of retuning
    drawn in the odium of the Sky.
    A miracle it becomes and it takes the form
    of the heavenly bow
    and with so many colours…
    that turn the horizon into pink
    and give birth to intellectuals,
    suppliers of continuity,
    and the steps of Time and the World
    in seasons of originality become productive,
    The tear that incites in the open – views of nature,
    that take your mind,
    and the sources of life begin from forgotten planets
    to discover something at least.
    Other universes are presented
    in dreams with signs of hieroglyphs.

    4. In a golden cry
    and an unheard melody.

    How does it happen with angels that have left
    that have been taken quickly to villas of Gods,
    so to turn them back once and a while
    among strange human existences
    that kiss me like Gods
    and sing like the Gods
    in such a melodic voice?!…
    How are the Gods to us that have left
    turned to a body full of tears
    in a marble –like recollection
    and a head made of marble…
    they look so strangely
    with eyes so blue like the sea
    they leave the “marbles” alone
    for roses and carnations of freshness’
    the people of the heart see them
    as them send them flower- bouquets
    full of freshness’
    they feel that their love
    has never withered,
    green it is like hope,
    as the endless love of the mother,
    only for these distinguishing colours
    do they look like fir- trees!
    They leave and ascend to the skies
    taking saying farewell to words
    the warm words of the soul,
    soch as love, remembrance and merriness…
    The bells of the great resurrections ring happily
    in tears full of gold
    and in a melody unheard.
    The tear holds the Moon in its hands’
    The group of the devine birds
    fly in a strange orbit
    where the melodic twittering
    is heard in a new, heavenly form…
    The queen embroids thoughts
    in an ink bottle,
    as if upon a nylon surface
    where the colours revive the world
    into movements that don’t have any pauses
    but create colour reflexes
    and words, speechlessly warm of the heart,
    where the letters are in pain
    for the suffering of the union
    and again they give a body
    like summits that ascend high in the skies,
    like a choir
    The most greatest choir of perpetuation!

    5.The most magnificent act of revival
    is being interpreted

    The Wind Aiolos gives a command to the king
    to gather the letters
    P + A+ N+ A+ J+ O+ T+ I+ S
    in the vastness of the blueness
    and every heavenly letter
    looks like a fountain
    that continually brings pain,
    glory, this present time, angelic feelings’
    the flurescence of the iris…
    In the vastuess of the skies
    queen Vassiliki stays dazzled
    with this wonderful returning
    in an unforgettable background
    with a very luminous company
    that gives the symphony
    of an un known musician
    that unexpectedly came
    with a very deep talent
    that leaves all the other musicians behind, speechless
    the most well- known of the times
    stained with invitations, spectacles,
    open and closed applauses,
    competitions full of victories…
    This act is interpreted
    as the most magnificent one of resurrection
    of a person that was cut off
    by a visit to a temple
    of adoration and love towards Devine Resurrection.

    6. Queen Vassiliki
    looks like Holy Mary
    in her hands she holds Panagioti
    as Holy Mary held Christ…

    Queen Vassiliki
    looks more beautiful to me today
    from all the queens-nymphs
    maybe with courage I soy she’s the most wisest
    that interprets the revival
    of the time of the musical pentagram 4/4 … (for quarters)
    People, adorers of orphanage:
    Queen Vassiliki
    looks like Holy Mary
    in her hands she holds Panagioti
    as Holy Mary held Christ…
    (Is this a surpass of that symbolization;!)
    The birds of God
    thrush their beautiful, multi- coloured wings
    and the choir of the melody
    conquers the vast open Space.

    7. High above again
    very close to the mother of temples…

    The angel comes out of the temple
    the day holds the hours in its hands
    the hours, bouquets of flowers like a bible
    Queen Vassiliki clenches her son in this devine icon
    that becomes alive and makes a portrait
    and her son lives again
    he kisses the queen on her cheeks
    like a son grown up in angelic rooms
    he touches her…
    She’s surprised…
    How do the Gods do this so naturally;
    They light up life and logic
    they turn off and the Angel courageously
    from the embrace -icon of the mother
    and they notify the Skies…
    In all the languages of the world
    a retrain is repeated:
    High and above
    very close to the mother of temples…

    8.
    The tear and the word say:
    Panagiotis is coming- in the Morning
    to Corinth that’s caressed by the Isthmus!…

    The tear says:
    “Why didn’t you stay on Earth
    you, you beautiful bouquet of flowers?”
    The tear says:
    “ Should this soul burst out that was so famous?”
    The tear says:
    “Shouldn’t this mind of birth
    mix architecture
    so to re-create beauty?”
    the tear says:
    “Can a mother become silent
    with a departure so, sudden and uneasy?”
    The tear says:
    ”To these kind of queens- a name
    they most give, a gift
    a palm of happiness full of flowers…
    The word says:
    “A mother can’ be consolidated
    so quickly and in a hurry
    let it be for her child
    that is being transformed into an angel…”
    The word says:
    “Panagiotis is coming- in the Morning
    to Corinth that’s caressed by the Isthmus!
    Panagiotis is coming
    A meal of dreams to Krines…
    A nightingale sits on a young shot
    where germination finds him again
    on the same green circle
    with leaves and branches
    Panagiotis is coming –
    At night again a dream
    for the hearts that are waiting!”
    The place fills with pictures,
    concerts, with the voice, the very Sweetest,
    of the Terrestrial Globe…
    ”P-a-n-a-g-I-o-t-i-s!”
    A vision that’s leaving again
    a time of changing seasons
    queen Vassiliki gathers
    poetic nectar
    it remains for the Terrestrial Globe
    to see
    the signs on the horizon….
    What’s happening to the Terrestrial Globe
    that’s swirling around in our dreams?!

    9.
    We are another Continent, independent
    than the one we’re breathing in…

    Queen,
    you gave birth (to a child) so to become peaceful
    not only with yourself
    but to give peace to other men and women,
    you gave birth (to a child) to deliver a distinguishing light
    a flaming white light-
    that other women can’t do
    as much as they try
    because in your heart Literature lives
    like greenness .. .
    We live in this Continent
    but we’re another, independent (Continent)
    than the one we’re breathing in,
    and the system of universal light
    and whatever else
    is like a tale, a myth (to us).
    We have our sun,
    our moon,
    an dour metric system,
    our deep – green forests in
    unimaginable dreams
    we haven’t got seas…
    but oceans of soul!
    That’s why this memorial service echoes
    and only the spiritual people hear it,
    the humanists
    that ring the bells of respect
    they listen silently…
    but in deep emotion do the heavenly temples hear…
    We have no need for compasses
    we feel each other’s breath:
    dozens of whips with the sun and the moon
    we have the need for each other
    as we certainly have the need for this breath.

    10.
    A new position for the Great People of the World…

    Come, today the soul, itself, is giving a concert
    Come, take your positions
    in the Second resurrection of Angel!
    It isn’t an invention, spread with rose- cream
    and underneath the cream (exists) a puzzling sphynx…
    For the first time you will see true Resurrection
    For which we have held hope for so long,
    and the sun that leaves its rays in a position
    that earlier hadn’t been seen by us…
    A new position for Great People of the Earth…
    Roses and wishes planted
    in the vastness of the sky,
    and happiness, exultation,
    burst like fire- crackers
    oh, they shine…
    The trees don’t expect heat for blooming,
    they blossom in the twinkling of the eye
    with words of divinity!
    We, the people on Earth say it’s a Mystery!
    But the people in the Skies are so accustomed to it,
    with so much blossoming…
    they just call it ‘Blossoming of the Angels’
    Come, for today the soul itself is giving a recital!

    11.
    They ascended to the wedding atmosphere of the Angels

    I saw an outburst of nature
    as she kneeled kissed the photon the marble
    and the fragrance of flowers
    as she felt them from afar
    suddenly I was astonished:
    the photograph came to life
    in bones and flesh,
    and it was He, yes only He,
    who was taken by the temple.
    Now, it seems, he comes in and out of the Temple!
    I heard the tick-tack that interpreted
    the symphony of the senses
    and the queen with her King
    that are rejoicing as a couple…
    Has a miracle like this ever happened so greater
    in this World:…-
    Come, my sweet bride, come up here! –
    I’ve come, Panagioti!
    And both of them held by the hand,
    ascended the wedding atmosphere of the Angels…
    And the tear lost its shape…
    All the tears are gone…

    The second poetic view
    E everything has been said
    And the letters in all the languages of the World
    Remained in similarity
    with appoint of punctuation, and again a comma…
    so the cleverness of continuity
    will say everything once more…